18.7.18

ΑΛΛΑΓΗ


...Λαοί τῆς γῆς, θέλετε ἀλλαγή; Πλησιάστε Ἐκεῖνον πού κάνει τίς μεταμοσχεύσεις τῶν καρδιῶν. Αὐτός παίρνει τίς πέτρινες καρδιές καί τίς κάνει σάρκινες. Παίρνει τίς σκεβρωμένες ἀπό τήν φιλαργυρία καρδιές καί τίς κάνει ἐλεήμονες καί σπλαγχνικές. Παίρνει καρδιές γεμᾶτες μῖσος καί κακία καί τίς κάνει νά πλημμυρίζουν ἀπό ἀληθινή ἀγάπη. Παίρνει καρδιές διάτρητες ἀπό τήν ἀδικία, τήν ἀτιμία καί τήν ἀνομία καί τίς κάνει δίκαιες καί ἔντιμες. Ὁ κόσμος θά ἀλλάξη. Ἡ ἀλλαγή θά γίνη, ὅταν ὅλοι ἐμεῖς οἱ ἄνθρωποι παραδώσουμε τίς καρδιές μας στόν Χριστό πού ἔχει τήν δύμαη ν’ ἀλλάξη τίς σκέψεις, τά φρονήματα καί ὁλόκληρο τόν ἐσωτερικό μας κόσμο.
Ἀδελφέ μου!
Νοσταλγός καί σύ μιᾶς ἀλλαγῆς, δέν ἔχεις νά κάνης τίποτε ἄλλο, παρά ν’ ἀρχίσης ἀπό τόν ἑαυτό σου. Νά γίνης σωστός ἄνθρωπος. Πιστός καί δίκαιος. Ὅταν ἐπιτύχης ἐσύ τήν ἀλλαγή μέσα σου, καί ὁ καθένας μας στόν ἑαυτό μου, τότε μόνον θά ἐπέλθη ἀλλαγή στόν κόσμο. Διαφορετικά, ματαιοπονοῦμε.
Ἀρχιμ. π. Θεόφιλος Ζησόπουλος

14.7.18

ΕΛΕΟΣ!

...«Τραμπούκοι καί φασίστες ὅσοι συμμετέχουν στά συλλαλητήρια γιά τήν Μακεδονία, τά ὁποῖα ὑποκινοῦνται ἀπό ξένη ὑπερδύναμη»!!!!

Τί ἄλλο θά ἀκούσουμε ἀπό αὐτά τά ἀνθρωπάρια πού –κρίμασι οἴς οἶδεν ὁ Κύριος- μᾶς κυβερνοῦν; (Ὁ ἕνας συναγωνίζεται τόν ἄλλον στήν ἀνοησία!)
Ἔχουμε ὅμως κάποιες ἀπορίες:
-Ὅταν νεολαίοι τῶν δικῶν τους φρονημάτων διαδηλώνουν στά μεγάλα ἀστικά κέντρα καί δέν ἀφήνουν τίποτε ὄρθιο,  
-ὅταν ἀναρχικοί καῖνε, ρημάζουν καί μετατρέπουν τήν Ἀθήνα σέ βομβαρδισμένο τοπίο,  
-ὅταν οἱ «γνωστοί-ἄγνωστοι» καταστρέφουν περιουσίες, δημόσιες καί ἰδιωτικές, «τιμῶντας» μία ἐπέτειο,
-ὅταν «παιδιά» ἐκσφενδονίζουν μολότωφ, γκαζάκια καί ὅ,τι ἄλλο «δημιουργικό ἀντικείμενο» ἔχουν «φιλοτεχνίσει», ἐναντίον ἀστυνομικῶν καί ὄχι μόνο,
-ὅταν «ἀντιεξουσιαστές» καί λοιπές «φιλειρηνικές παρέες» παρεισφρέουν σέ εἰρηνικές διαμαρτυρίες διαφόρων κοινωνικῶν ὁμάδων καί δημιουργοῦν «ἀντι-διαμαρτυρίες»,
τότε κύριοι «ἀριστερόστροφοι» (κατά τόν Μίκη Θεοδωράκη) τῆς κυβερνήσεως αὐτοί πῶς ὀνομάζονται;
Βεβαίως, ἀντιλαμβανόμαστε πώς εἶναι ἀδιανόητο γιά σᾶς νά ἀφήσετε τόν καναπέ γιά νά διαμαρτυρηθεῖτε γιά τά ἰδεώδη τοῦ Ἔθνους, διότι εἶστε ἐθνομηδενιστές, ἀλλά μειῶστε λιγάκι τήν ἀήθεια διότι ἐκτίθεστε! Ὁ λαός ξύπνησε, ἀντιλήφθηκε τό ξεπούλημα στό ὁποῖο ἔχετε ἐπιδοθεῖ καί δέν ἔχει ἀνάγκη κανέναν ὑποβολέα γιά νά τό κάνει. Κινεῖται αὐτοβούλως, γιατί πολύ ἁπλά τοῦ θίξατε τόν πατριωτισμό του, ἀλλά μήν ὑποτιμᾶτε καί τήν νοημοσύνη του. Ἔλεος πιά!
 Blogger

11.7.18

ΠΑΡΑΛΟΓΙΣΜΟΣ...


της Ντόρης Βιτωράτου
Είσαι ομοφυλόφιλος;; Σεβαστό... Δεν είσαι όμως ομοφυλόφιλος, όταν παίρνεις μέρος σε prides, χωρίς ρούχα, με γελοία βαψίματα σε όλο σου το σώμα, με αναπαράσταση του τι κάνεις στο κρεβάτι σου κ βγάζοντας φωτογραφίες με τέτοια περιβολή δίπλα στον Εύζωνα για να τον γελοιοποιήσεις, επειδή ξέρεις πως δεν είναι σε θέση να αντιδράσει... Τότε είσαι ένας διεστραμμένος πόρνος, που προσβάλλει τους απανταχού ομοφυλόφιλους αλλά κ κάθε ανθρώπινη ύπαρξη..
Είσαι άθεος;; Επιλογή σου... Δεν είσαι άθεος όμως με το να προσβάλλεις σε κάθε ευκαιρία τα ιερά σύμβολα της δικής μου θρησκείας.. Με το να διοργανώνεις προκλητικά φανερά δείπνα κρεατοφαγίας τη Μ. Παρασκευή κ να γελοιοποιείς αγίους κ μάρτυρες.. Τότε είσαι ένας μισαλλόδοξος άνθρωπος που το μίσος σου για τη θρησκεία σού δίνει νόημα στην άχαρη ζωή σου..
Είσαι φαν του (αποτυχημένου) μοντέλου της παγκοσμιοποίησης;; Δεκτό.. Δεν είσαι όμως πολίτης του κόσμου με το να καις τη σημαία της χώρας σου, να αμφισβητείς την ιστορία της, να την αλλοιώνεις προς όφελος των εχθρών στα πλαίσια τάχα της ειρηνικής γειτνίασης.. Τότε είσαι εθνικός προδότης κ στη δύσκολη στιγμή θα είσαι ο πρώτος που θα ξεπουλήσει τη μάνα, τον πατέρα ακόμα κ το ίδιο το παιδί σου για να σώσεις το τομάρι σου..
Είσαι πρόσφυγας ή μετανάστης; Σε συμπαθώ για όσα πέρασες.. Όμως δεν είσαι τίποτα από αυτά, όταν στη χώρα μου απαιτείς να μην είμαι ελεύθερη στο να πιστέψω, να ντυθώ όπως προστάζει η κουλτούρα μου, να φάω ό,τι έχω συνηθίσει για να μην προσβληθείς εσύ... Και να φοβάμαι για τα παιδιά μου γιατί στη δική σου κουλτούρα είναι αναλώσιμα... Τότε είσαι επικίνδυνος άνθρωπος κ δεν έχεις καμία θέση στη χώρα που σου προσφέρει ασφάλεια κ φιλοξενία..
Κάποια στιγμή πρέπει να μπει τέλος στη δικτατορία της αμάθειας, της απαιδευσιας, της αλαζονείας.. Κάποια στιγμή πρέπει να αρχίσει η εκκαθάριση στις ιδέες, στα πιστεύω, στις αξίες.. Γιατί πλέον κυριαρχεί η παρανόηση κ ο παραλογισμός.
www.Press-Gr.com 

8.7.18

ΜΗΝ ΑΠΕΛΠΙΖΕΣΘΕ!


...Ἡ εὐσπλαγχνία τοῦ Θεοῦ, ἀδέλφια μου, εἶναι μεγάλη. Ἡ ἁμαρτία ὑπερεπερίσσευσε. Μήν ἀπογοητεύεσθε. Μήν ἀπελπίζεσθε. Μήν τά χάνετε. Ὁ Θεός τρέφει τά πετεινά τοῦ οὐρανοῦ. Ὁ Θεός προφυλάσσει τά ἄνθη τοῦ ἀγροῦ. Ἀλλά πολύ περισσότερο ἐμεῖς νά ἔχουμε ἐμπιστοσύνη στήν πρόνοια τοῦ Θεοῦ καί θά μᾶς προστατεύη. Καί κάθε φορά, πού θά περνᾶμε κρίσι, ὁ Θεός δέν θά μᾶς ἐγκαταλείψη, ἀλλά καί αὐτό τό λίγο πού θά ἔχουμε θά τό εὐλογῆ καί θά μᾶς τρέφη. Ὁ Θεός νά εἶναι μαζί μας προστάτης καί βοηθός! Ἀμήν.
Ἀρχιμ. π. Θεόφιλος Ζησόπουλος

5.7.18

ΠΡΟΝΟΙΑ ΤΟΥ ΘΕΟΥ


...Ἄν σήμερα ἔχουμε ἕνα πλῆθος ψυχολογικῶν προβλημάτων, νά ξέρετε ὅτι αὐτό ὀφείλεται στό ὅτι δέν πιστεύουμε στήν πρόνοια τοῦ Θεοῦ. Δέν ἀκοῦτε τί ψάλλουμε κάθε Κυριακή στήν Θεία Λειτουργία; «Πᾶσαν τήν βιοτικήν ἀποθώμεθα μέριμναν». Νά ἐναποθέσουμε τίς μέριμνες, τίς φροντίδες, τό παρόν, τό μέλλον μας, τά πάντα, νά τά ἐναποθέσουμε στά χέρια τοῦ Θεοῦ. Μήν σᾶς πνίγουν οἱ φροντίδες. Ὁ Θεός δέν μᾶς ἐγκαταλείπει, ὁ Θεός μᾶς φροντίζει, ὁ Θεός μᾶς προφυλάσσει, ὁ Θεός μᾶς καθοδηγεῖ, ὁ Θεός μᾶς κατευθύνει, ὁ Θεός μᾶς προστατεύει. Νά Τοῦ ἔχουμε ἐμπιστοσύνη...
Ἀρχιμ. π. Θεόφιλος Ζησόπουλος

2.7.18

ΕΚΚΛΗΣΙΑ

...Τό καράβι τῆς Ἐκκλησίας δέν καταποντίζεται, οἱ ἐχθροί ἐξαφανίζονται...
Οἱ πολέμιοι τῆς Ἐκκλησίας πρός κέντρα λακτίζουν. Ἑκατομμύρια οἱ μάρτυρες, καί ὅμως, ἡ Ἐκκλησία ἐπέζησε, διότι ἡ Ἐκκλησία εἶναι ὁ Χριστός παρατεινόμενος εἰς τούς αἰῶνας. Καί ὅπου εἶναι ὁ Χριστός ἐκεῖ ὑπάρχει ἡ παντοδυναμία. Ὁ Χριστός εἶναι ἡ Ἐκκλησία, καί ὁ Χριστός εἶναι ἄτρωτος, εἶναι ἀνίκητος, εἶναι ἀήττητος. Ὅλοι οἱ βασιλεῖς καί ὅλες οἱ αὐτοκρατορίες θά σβήσουν καί θά ἐξαφανισθοῦν ἀπό προσώπου τῆς γῆς. Κι αὐτοί σήμερα πού θέλουν νά μᾶς κάνουν τόν πλανητάρχη, νά κυριαρχήσουν σ’ ὁλόκληρο τόν κόσμο, ν’ ἀπομυζήσουν τήν ἰκμάδα τῶν λαῶν, τόν ἱδρῶτα τῶν λαῶν, τό αἷμα τῶν λαῶν, αὐτοί θά φύγουν καί θά ξεχασθοῦν. Ἕνας θά μείνη διά μέσου τῶν αἰώνων, κι Αὐτός εἶναι ὁ μόνος Πλανητάρχης, ὁ Κύριος ἡμῶν Ἰησοῦς Χριστός, ἡ Βασιλεία τοῦ ὁποίου δέν ἔχει τέλος. Γι’ αὐτό λέμε «...καί τῆς βασιλείας αὐτοῦ οὐκ ἔσται τέλος». Βασίλευσε, βασιλεύει καί θά κυβερνᾶ, ἕως συντελείας τοῦ αἰῶνος, ὁ Κύριος ἡμῶν Ἰησοῦς Χριστός.
Ἀρχιμ. π. Θεόφιλος Ζησόπουλος

29.6.18

ΑΥΤΟ ΕΜΕΙΝΕ!

Αὐτή ἡ κυβέρνηση κατάφερε νά λύσει τά σοβαρότερα προβλήματα πού ταλάνιζαν τόν Ἑλληνικό λαό καί ὁδήγησε τήν χώρα σέ εὐημερία καί ἀνάπτυξη!!! Δέν ὑπάρχουν πιά ἄνεργοι, ἄστεγοι, ένδεεῖς, ἄποροι, πεινασμένοι καί ἡ Ἑλλάδα πλέον διανύει τόν χρυσό αἰῶνα τοῦ Περικλῆ! (Ὄνειρα θερινῆς νυκτός)
Γι’ αὐτό καί οἱ σοφές κεφαλές πού κατοικοεδρεύουν ἐντός καί πέριξ τοῦ μεγάρου Μαξίμου ἀποφάσισαν νά ἀσχοληθοῦν μέ σοβαρότερα προβλήματα τοῦ ταλαίπωρου λαοῦ μας: Τόν χωρισμό Ἐκκλησίας-Κράτους! (Ἐκτός ἄν τό ἔφεραν στήν ἐπικαιρότητα γιά νά ἀποπροσανατολιστεῖ ὁ λαός ἀπό τά ἄνομα ξεπουλήματα καί τίς προδοτικές τους πράξεις).
«Χωρισμός Ἐκκλησίας-Κράτους»... τί ἐννοοῦν ἄραγε; Τί ἀκριβῶς θέλουν νά χωρίσουν; Ὑπάρχει κάποια ἐξάρτηση τοῦ Κράτους ἀπό τήν Ἐκκλησία; Ἀνενόχλητοι ψηφίζουν καί ἐπιβάλουν ἀντίχριστους, ἀνθελληνικούς, αἰσχρούς καί ἀναίσχυντους νόμους. Ρωτήθηκε ἡ Ἐκκλησία; Ὄχι! Ἐπενέβη ἡ Ἐκκλησία; Ὄχι! Ἐμπόδισε ἡ Ἐκκλησία; Ὄχι! Ἁπλῶς λέει τήν γνώμη της. Ποιά συνύπαρξη ὑπάρχει τότε, ὥστε νά θέλουν τόν διαχωρισμό;
Βεβαίως, ὑπάρχει κάποια ἐξάρτηση τῆς Ἐκκλησίας ἀπό τό Κράτος. Μία ἀποδέσμευση ἴσως ἦταν ὀφέλιμη... Ἴσως ξεκαθάριζε ἡ ἤρα ἀπό τό σιτάρι... Ἴσως νά ἦταν λιγότερο ἐκκοσμικευμένη... Περισσότερο μυσταγωγική... Ἴσως...
Ὡστόσο, οἱ ἀγωνιστές πού ἀνέστησαν αὐτό τό Ἔθνος, πολέμησαν πρώτα ὑπέρ πίστεως καί ὕστερα ὑπέρ πατρίδος, τήν ὁποία θέλησαν νά κάνουν Κράτος Θεοῦ μέ Χριστό καί Εὐαγγέλιο. Καί τώρα γύρισαν τά πόδια καί χτυποῦν τό κεφάλι; Θά ἀπαρνηθεῖ ἡ θυγατέρα τήν μάνα τροφό της; Αὐτό τό Ἔθνος μεγαλούργησε καί φθονήθηκε ἀκριβῶς γιατί ὑπάρχει αὐτή ἡ εὐλογημένη συμπόρευση: Ὀρθοδοξίας καί Ἑλληνισμοῦ. Θά διαρρήξουμε αὐτόν τόν δεσμό, ἐπειδή κάποιοι μουμιοποιημένοι νοσταλγοί τοῦ Παραπετάσματος κομπλεξικά ἀπαιτοῦν τήν ἀποδόμηση τῆς ἑλληνοχριστιανικῆς συνείδησης τῶν Ἑλλήνων; Θά δεχθοῦμε ἀκόμη μιά λαβωματιά στήν καθημαγμένη Πατρίδα μας, ἐπειδή κάποιοι δῆθεν φιλελεύθεροι ἀριστερίζοντες θέλουν νά ἐπιβάλουν τίς δυσώδεις ἰδέες τους; 
Ἐν πάσει περιπτώσει εἶναι ἐντελῶς παράκαιρο νά ἀνοιχτεῖ ἕνα τόσο μεγάλο ζήτημα, πού θά πάρει ἀνεξέλεγκτες διαστάσεις, θά ἀνοιχθοῦν οἱ ἀσκοί τοῦ Αἰόλου καί θά θρηνοῦμε πάνω στά ἐρείπιά μας.
  Blogger

26.6.18

ΣΥΜΒΙΒΑΣΜΟΣ

Βρήκα τον παρακάτω ορισμό χθες στο αρχείο και τον παραθέτω λόγω

επικαιρότητος.


ΣΥΜΒΙΒΑΣΜΟΣ: Η τέχνη να μοιράζεις μια τούρτα με τέτοιο τρόπο
ώστε ο καθένας να νομίζει ότι πήρε το μεγαλύτερο κομμάτι.















http://antonispapagiannis.blogspot.com

23.6.18

ΤΙ ΠΙΣΤΙ ΔΙΑΘΕΤΟΥΜΕ;

...Ἐμεῖς, τά παιδιά τῆς Ὀρθοδοξίας, ἔχουμε ζωντανή πίστι; Βιώνουμε τήν πίστι μας;...
Τί πίστι διαθέτουμε; Πίστι ζωντανή πού νά σείη θεμέλια, νά γκρεμίζη κάστρα, νά ἰσοπεδώνη βουνά καί νά σμικρύνη ἀποστάσεις; Πίστι φλογερή, πίστι θερμή ὡς κόκκο σινάπεως; Ἄν ἔχουμε τέτοια πίστι, τότε, καί τά βουνά θά τά μετακινήσουμε, καί τά ἐμπόδια θά τά περάσουμε.
Ἀρχιμ. π. Θεόφιλος Ζησόπουλος

20.6.18

ΜΗ ΝΙΚΩ ΥΠΟ ΤΟΥ ΚΑΚΟΥ

...Ὁ Κύριός μας εἰς τό πρόβλημα τῶν σχέσεων τῶν ἀνθρώπων ἔδωσε σωτήριες λύσεις, ἀνεβάζοντάς τες σέ δυσθεώρητα ὕψη, μέ τό νά διακηρύξη πώς τό μοναδικό φάρμακο θεραπείας πρός πάταξιν καί περιορισμόν τοῦ κακοῦ εἶναι ἡ χρῆσις τοῦ ἀγαθοῦ. Περί αὐτοῦ μᾶς ὁμιλεῖ ὁ Ἀπ. Παῦλος εἰς τήν πρός Ρωμαίους ἐπιστολήν τοῦ. «Μή νικῷ ὑπό τοῦ κακοῦ, ἀλλά νίκα ἐν τῷ ἀγαθῷ τό κακόν». (Ρωμ. ιβ΄, 21).
...Ἐκεῖ πού συναντοῦμε τήν κακία νά ἀντιτάξουμε τήν ἀρετή. Ἐκεῖ πού συναντοῦμε τό ψεῦδος νά ἀντιτάξουμε τήν ἀλήθεια. Ἐκεῖ πού μᾶς προκαλεῖ ἡ ἀδικία νά ἀντιτάξουμε τήν δικαιοσύνην. Ἐκεῖ πού μᾶς περικυκλώνει ἡ φαυλότης καί ἡ σῆψις καί ἡ διαφθορά νά ἀντιτάξουμε τήν ἐντιμότητα καί τήν καθαρότητα. Ἐκεῖ πού συναντοῦμε τήν ἐκδίκησι νά ἀντιτάξουμε τήν συγχώρησι. Χρέος μας στόν θυμό νά ἀντιπαραθέσουμε τήν πραότητα, στό σκοτάδι τό φῶς, στήν ἀπογοήτευσι τήν ἐλπίδα καί τήν αἰσιοδοξία, στήν ὑποκρισία τήν εὐθύτητα καί τήν διαφάνεια, στό μῖσος τήν ἀγάπη καί τήν καλωσύνη.
Ἀρχιμ. π. Θεόφιλος Ζησόπουλος

17.6.18

ΑΝΟΙΚΤΗ ΕΠΙΣΤΟΛΗ Σ’ ΕΝΑΝ ΠΡΟΔΟΤΗ ΠΡΩΘΥΠΟΥΡΓΟ

Ὁ εὐκολόπιστος καί βαθιά ἀπογοητευμένος Ἑλληνικός λαός, κ. Τσίπρα, σᾶς ἐξέλεξε καί σᾶς ἐμπιστεύθηκε τήν διακυβέρνηση τῆς χώρας του γιατί πίστεψε στίς ὑποσχέσεις σας:
-γιά ἔξοδο ἀπό τά ὑπάρχοντα μνημόνια καί ὄχι γιά εἴσοδο σέ νέα,
-γιά κατάργηση τοῦ ΕΝΦΙΑ καί ὄχι γιά παγίωση καί αὔξησή του,
-γιά αὐξήσεις, ἤ ἔστω στασιμότητα συντάξεων καί ὄχι γιά τίς ἐξευτελιστικές μειώσεις τους,
-γιά παύση τοῦ ξεπουλήματος τῶν δημοσίων ὀργανισμῶν καί ὄχι τῆς ὁλοκληρωτικῆς ἐκποιήσεως τοῦ δημοσίου καί ἐθνικοῦ μας πλούτου,
-γιά δημοκρατικές διαδικασίες καί ἐλευθερίες, καί ὄχι γιά ἐνέργειες φασιστικές καί μεταλλάξεις τοῦ ΟΧΙ σέ ΝΑΙ!
Ὁ Ἑλληνικός λαός κ. Τσίπρα, σᾶς ἐξέλεξε γιά νά κυβερνήσετε τήν χώρα του δημοκρατικά καί ὄχι φασιστικά!
Ὁ Ἑλληνικός λαός κ. Τσίπρα, σᾶς ἐξέλεξε γιά νά κυβερνήσετε καί ὄχι γιά νά ξεπουλήσετε!
Ποιός σᾶς ἐξουσιοδότησε νά ξεπουλήσετε μέ τόν πιό ἰταμό τρόπο τήν Μακεδονία μας κ. Τσίπρα;
Πῶς τολμήσατε νά βεβηλώσετε τά ἱερά καί αἱματοπότιστα χώματά της; 
Κάποιοι ἁγνοί πατριῶτες πρίν χρόνια κατακρεουργήθηκαν ἀπό τούς κομιτατζῆδες, πού σήμερα ἐσεῖς καλοδεχτήκατε, ἀμαυρώνοντας τήν ἱερή τους μνήμη.
Οἱ προδότες ἄλλων ἐποχῶν εἶχαν λίγη τσίπα κ. Τσίπρα καί διέπρατταν τήν προδοσία στό σκοτάδι, ἀλλά ἐσεῖς χωρίς ἴχνος αἰδοῦς τήν διαπράξατε ὑπό τόν λαμπρό μακεδονικό ἤλιο πανηγυρίζοντας καί χαχανίζοντας. Εἶστε ἡ κυβέρνηση τῆς ἀπόλυτης διαστροφῆς καί τῆς ὁλοσχεροῦς καταστροφῆς!
Ὅμως ὁ Ἑλληνικός λαός ἦταν ἐκεῖ. Ὁ Ἑλληνικός λαός ἀντέδρασε. Ὁ Ἑλληνικός λαός διαμαρτυρήθηκε. Ἀλλά ἐσεῖς καί τά δικά σας συστημικά ΜΜΕ, θρασύτατα καί ἀναίσχυντα τόν ἀγνοήσατε! 
Ὡστόσο, ὅταν θά ἔρθει ἡ ὥρα σας, δέν θά μπορεῖτε νά μαζέψετε ὅ,τι μέ ἀναίδεια καί ἀλαζονία σκορπίσατε καί θά δώσετε λόγο γιά τήν προδοσία πού διαπράξατε!
 Blogger

16.6.18

ΧΡΙΣΤΙΑΝΟΣ: ΜΑΧΗΤΗΣ


Ὁ διάβολος πολεμεῖ τόν χριστιανό μέ ὅλα τά μέσα καί προσπαθεῖ ὡς ἀδίστακτος κακοῦργος νά φέρη καίριο πλῆγμα καί θανατηφόρο τραῦμα στόν ἡγεμόνα νοῦ. Στόχος του εἶναι νά πληγώση τό ὑψηλό φρόνημα τοῦ χριστιανοῦ στρατιώτου, νά δολοφονήση τήν αἰσιοδοξία τοῦ μαχομένου πιστοῦ...
Ὡς ἀντιστάθμισμα, λοιπόν, σ’ αὐτήν τήν ἀγρία πολεμική, ὁ πιστός χριστιανός δύναται νά χρησιμοποιῆ τό πολύ ἰσχυρότερο ὅπλο πού λέγεται ἐλπίδα...
Χρέος  ἱερό καί καθῆκον ὑπέρτατο κάθε χριστιανοῦ μαχητοῦ πορευομένου στήν μάχη νά φορῆ τήν περικεφαλαία τῆς ἐλπίδος, γιά νά μπορῆ νά διατηρῆ ὑψηλό τό φρόνημά του γιά τήν ὁμαλή πορεία τῆς μάχης καί τήν ἐπιτυχῆ ἔκβασι τοῦ ἀγῶνος...
Ἀρχιμ. π. Θεόφιλος Ζησόπουλος

13.6.18

Βεργίνα, ζει ο μέγα-Αλέξανδρος,

ΟΧΙ κ. ΠΡΩΘΥΠΟΥΡΓΕ!

Ποιό εἶναι τό ἄκρον ἄωτον τῆς ἀναισθησίας;
Ἡ ἐμμονή τῆς ἑλληνικῆς κυβερνήσεως νά ἐκχωρήσει τό ἑλληνικό ὄνομα τῆς Μακεδονίας στούς σκοπιανούς.
Ποιό εἶναι τό ἄκρον ἄωτον τῆς κυνικότητας;
Ἡ περιφρόνηση τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ ἀπό τήν κυβέρνησή του.
Ποιό εἶναι τό ἄκρον ἄωτον τοῦ χλευασμοῦ;
Οἱ «διαπραγματεύσεις» τῆς ἑλληνικῆς κυβερνήσεως μέ τούς σκοπιανούς.
Ποιό εἶναι τό ἄκρον ἄωτον τοῦ παραλογισμοῦ;
Ἡ ἱκανοποίηση τῆς ἑλληνικῆς κυβερνήσεως μετά τίς παραπάνω «διαπραγματεύσεις».
Ποιό εἶναι τό ἄκρον ἄωτον τῆς ἀναισχυντίας;
Οἱ πανηγυρισμοί τῆς ἑλληνικῆς κυβερνήσεως γιά τό ξεπούλημα τῆς Μακεδονίας.

Διαβάζουμε στό Σύνταγμα, στό Ἀκροτελεύτιο ἄρθρο 120 τά ἑξῆς:
«...ἡ ἀφοσίωση στήν Πατρίδα καί τήν Δημοκρατία ἀποτελοῦν θεμελιώδη ὑποχρέωση ὅλων τῶν Ἑλλήνων» (Ἄρθρο 120, παρ. 2)
«Ἡ τήρηση τοῦ Συντάγματος ἐπαφίεται στόν πατριωτισμό τῶν Ἑλλήνων, πού δικαιοῦνται καί ὑποχρεοῦνται νά ἀντιστέκονται μέ κάθε μέσο ἐναντίον ὁποιουδήποτε ἐπιχειρεῖ νά τό καταλύσει μέ τήν βία» (ὅπ.π. παρ. 4)
ΑΔΕΛΦΙΑ, ΗΡΘΕ Η ΩΡΑ!
Ἡ φωνή τοῦ Ρ. Φερραίου ἀκούγεται ἐπίκαιρη καί διαχρονική:
«...Σ’ ἀνατολή καί δύση, καί νότον καί βοριά
γιά τήν Πατρίδα ὅλοι,  νά ‘χωμεν μιά καρδιά...»
«...Σᾶς κράζει ἡ Ἑλλάδα, σᾶς θέλει, σᾶς πονεῖ,
ζητᾶ τήν συνδρομήν σας, μέ μητρική φωνή...»
«...Μέ μιά καρδιά ὅλοι, μιά γνώμη, μιά ψυχή,
χτυπᾶτε τοῦ τυράννου, τήν ρίζα νά χαθεῖ...»
Εἶναι ἀναφαίρετό μας δικαίωμα καί θεμελιώδης ὑποχρέωση ἡ ἀφοσίωσή μας στήν Πατρίδα. Σέ ὅλη τήν Πατρίδα! Σέ κάθε κομμάτι ἑλληνικῆς γῆς. Γι’ αὐτό, μέ κάθε μέσο, ἄς ἀντισταθοῦμε στό ξεπούλημα τῆς Μακεδονίας, στό ξεπούλημα τῆς Ἑλλάδος!
ΦΤΑΝΕΙ ΠΙΑ!
Η ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ κ. ΠΡΩΘΥΠΟΥΡΓΕ,
ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΗ ΠΡΟΣ ΕΚΠΟΙΗΣΗ!
ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΠΑΘΗΤΙΚΗ ΔΕΚΟ ΠΡΟΣ ΕΚΚΑΘΑΡΙΣΗ!
ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΟΥΤΕ ΤΟ ΤΣΙΦΛΙΚΙ ΤΟΥ ΠΑΤΕΡΑ ΣΑΣ!
ΚΑΤΩ ΤΑ ΧΕΡΙΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ ΜΑΣ!
Blogger

12.6.18

Ἀδελφέ μου, συνάνθρωπε,
Τρέχω πίσω στά χρόνια πού διάβηκαν καί θυμᾶμαι... Τότε σοῦ ἔλεγα: Δέν σέ συγχωρῶ. Μοῦ ἔφταιξες. Σ’ ἀφήνω ἔξω ἀπό τήν πόρτα μου καί μέσα μου κρατῶ τά κρίματά σου.
Πέρασαν χρόνια ἀγώνα καί μόχθου κι ἔφτασα νά σοῦ πῶ: Μοῦ ἔφταιξες˙ σέ συγχωρῶ˙ ξεχνῶ ὅσα ὑπέφερα ἀπό σένα καί... κρατῶ τήν γαλήνη μου.
Σήμερα, γονατίζω καί παρακαλῶ τόν Θεό γιά σένα, κι Αὐτός μοῦ δείχνει τά δικά μου κρίματα καί μέ βοηθᾶ ἔτσι πού νά μπορῶ νά σοῦ λέω: Μοῦ ἔφταιξες, μά σ’ ἀγαπῶ γι’ αὐτό. Μέ συμπάθεια, ὅσο κι ἄν θλίβομαι, θυμᾶμαι τήν ἀδυναμία σου πού μέ πλήγωσε, ἀλλά πού συνετέλεσε τόσο ν’ ἀσκηθῶ στήν ὑπομονή... Καί κάποτε ξεχειλίζει μέσα μου, κάτι, κάτι... σάν ἕνα «εὐχαριστῶ»!
Μ. ΑΝΔΡΕΣΑΚΗ-Περιοδικό «Κόσμος τῆς Ἑλληνίδος» 

9.6.18

ΔΕΝ ΕΜΕΙΝΕ ΤΙΠΟΤΕ ΟΡΘΙΟ;

Ἀφοῦ μέσα στήν Βουλή τῶν Ἑλλήνων συζητήθηκαν καί ψηφίστηκαν τά πιό ἀναίσχυντα νομοσχέδια ἀπό τήν ἐποχή τῶν Σοδόμων˙ ἀφοῦ ὁ «ναός τῆς Δημοκρατίας» βεβηλώθηκε ἐντός, μέ τούς τάχατες προοδευτικούς νόμους, πού ἀπαιτεῖ μία μειοψηφία τοῦ λαοῦ (λέγε καλύτερα τῆς νέας τάξης πραγμάτων), ἦρθε ἡ ὥρα νά ἀτιμαστεῖ τό κτίριο καί ἐξωτερικά! Θά ντυθεῖ σήμερα ἡ Βουλή μέ τά χρώματα τοῦ Gay Pride!
Ἡ «ὑπερήφανη παρέλαση» θά πραγματοποιηθεῖ ἀπόψε στήν πλατεία Συντάγματος καί ἡ Βουλή, ἡ ὁποία στηρίζει κάθε προσπάθεια καί πρωτοβουλία τῶν πολιτῶν (λέμε τώρα!) θά συμμετάσχει μέ τόν τρόπο αὐτό στήν ἀνωτέρω ἐκδήλωση...!
Πῶς τολμοῦν μπροστά στό μνημεῖο τοῦ Ἀγνώστου Στρατιώτου; Πῶς τό ἐπιχειροῦν ἐνώπιον τῶν κατ’ ἐξοχήν ὑπερήφανων Εὐζώνων μας; Μέ ποιό δικαίωμα ὁ Πρόεδρος τῆς Βουλῆς ἀποφασίζει νά ἀσχημονίσει μέ τέτοιου εἴδους ἀηδίες;
Ἐρωτήματα μᾶλλον ρητορικά... Καί σίγουρα κινδυνεύουμε νά χαρακτηριστοῦμε ὁμοφοβικοί, ρατσιστές κ.λπ. Τό ἔχουμε μάθει τό ρεφρέν τους!
Blogger

6.6.18

Γέροντας Εφραίμ Φιλοθεΐτης (Αριζόνας): Εκτρώσεις, το τελειωτικό χτύπημα


Αγαπητά μου παιδιά,
Σήμερα η γη μας ποτίζεται συνεχώς από πολύ αίμα, από τους πολέμους και τόσα άλλα που συμβαίνουν. Ποτίζεται όμως και με αθωότερο αίμα από το του Άβελ, και το αίμα αυτό είναι της βρεφοκτονίας. Είναι το αίμα των αθώων βρεφών, των απροστάτευτων υπάρξεων, το οποίον χύνεται από τις ίδιες τις μητέρες των.
Όλα τα ιατρεία κι όλα τα μαιευτήρια έχουν γίνει σφαγεία του Ηρώδου. Εκατομμύρια, εκατομμύρια βρέφη σ' όλον τον κόσμο έχουν πεταχθή στους ντενεκέδες των σκουπιδιών και στους υπονόμους. Μήτε τα γατάκια δεν πετούν έτσι. Όπως γνωρίζουμε αυτός ο φονιάς, ο γιατρός, ο μαιευτήρ με το νυστέρι του σκοτώνει το βρέφος μέσα στην μήτρα -όπως έχουμε δη σε ταινία- και μετά με το εργαλείο του σπάζει, θραύει το κεφαλάκι του παιδιού και το βγάζει. Και η μητέρα δεν βλέπει τίποτε και πολύ ήσυχη αναχωρεί για το σπίτι της...
Βλέπετε πόσο τραγική είναι η έκτρωσις, πόσο μεγάλο έγκλημα είναι! Θα πρέπει λοιπόν να σταματήση. Οι αθώες αυτές υπάρξεις δεν πρέπει να σκοτώνωνται τόσο τραγικά και χωρίς έλεγχο συνειδήσεως, Έτσι με τον απλό λογισμό, ότι δεν μπορείς να θρέψης άλλο παιδί. Κανονίζουμε δηλαδή εμείς, πώς θα μας φερθή ο Θεός; Κανονίζουμε εμείς, αν θα μπορέσουμε ή όχι να φέρουμε εις πέρας όσα παιδιά μας δώση ο Θεός μέσα στην οικογένεια; Εμείς οι ίδιοι κανοναρχούμε τον Θεό πώς θα μας φερθή;
Το έγκλημα αυτό παίρνει ολοένα και μεγαλύτερες διαστάσεις, επικίνδυνες και πρέπει επιτέλους να συνειδητοποιήσουν οι γυναίκες πόσο φοβερό είναι και να κάνουν έναν αγώνα να το σταματήσουν ή να εμποδίσουν άλλες γυναίκες που πρόκειται κατά διαβολική ενέργεια να το διαπράξουν. Γιατί συνήθως φθάνουν στο έγκλημα αυτό είτε από άγνοια είτε από πίεση είτε από πάλη εσωτερική. Κυρίως συμβάλλει η συνεργεία του διαβόλου με αιτίες και αστήρικτες δικαιολογίες και προφάσεις και αδυναμίες, όπως π.χ. δεν φθάνουν τα οικονομικά, με πιέζει ο άντρας μου, μου ήλθε η ασθένεια κλπ. Από την άλλη πλευρά είναι και η άγνοια και όλα αυτά τα εκμεταλλεύεται ο διάβολος και κατορθώνει να παρασύρη τις μητέρες σ' αυτό το τραγικό αμάρτημα.
Δεν ξέρω, αν γνωρίζετε ότι αυτά τα παιδάκια, αυτά τα έμβρυα, αυτές οι υπάρξεις δεν καταλήγουν στην ανυπαρξία με την έκτρωση, αλλά το κάθε έμβρυο είναι κι ένας τέλειος άνθρωπος, και μάλιστα στην ψυχή. Αυτά τα παιδάκια ζουν στον άλλο κόσμο, κι όπως καταλαβαίνετε τόσα εκατομμύρια παιδιά έχουν αποτελέσει έναν ολόκληρο στρατό στον ουρανό. Όλα αυτά διαμαρτύρονται· το αθώο αίμα τους βοά προς τον Θεό ότι αδικοσκοτώθηκαν και ότι δεν έλαβαν το Άγιον Βάπτισμα, ότι δεν είναι Χριστιανοί Ορθόδοξοι. Και η ευθύνη σε ποιους πηγαίνει; Τα ευκόλως εννοούμενα παραλείπονται· δίπλα στο αίμα αυτό που χύνεται, στο «κομπιούτερ» του Θεού, γράφεται «έγκλημα». Και αυτό το αίμα πώς θα ξεπλυθή; Όταν λερώνεται κάποιος με τι καθαρίζεται; Με το ύδωρ, με το νεράκι το καθαρό. Κι εδώ χρειάζεται ύδωρ να βγαίνη συνεχώς από δύο βρύσες, που είναι τα δύο μάτια. Η μετάνοια η εσωτερική να εξωτερικεύεται με μία ακένωτη πηγή δακρύων εφ' όρου ζωής!
Βέβαια το αμάρτημα συγχωρείται, αφ' ης στιγμής κατατεθή στην Ιερά, στην παντοδύναμη Εξομολόγησι, όπου δεν μένει τίποτε ασυγχώρητο. Ο Θεός είναι αγάπη και «ο μένων εν τη αγάπη εν τω Θεώ μένει και ο Θεός εν αυτώ» (Α' Ίωαν. 4, 17). Είναι όμως και δικαιοσύνη. Γι' αυτό οι γυναίκες που έχουν κάνει αυτό το αμάρτημα, ας μην επαναπαύωνται ότι εξομολογήθηκαν τις εκτρώσεις, που έχουν ήδη κάνει. Θα πρέπει σε όλη τους την ζωή να χύνουν δάκρυα μετανοίας. Πολλές απ' αυτές νοιώθουν ανικανοποίητες καίτοι εξομολογήθηκαν. Γιατί; Διότι ακόμη δεν μετενόησαν εσωτερικά, δεν έχυσαν το αναλογούν δάκρυον, το οποίον θα ξεπλύνη το αίμα της εκτρώσεως ή των εκτρώσεων. Η μετάνοια είναι πολύ μεγάλη, απέραντη. Απόδειξις της αγάπης και της ευσπλαχνίας του Θεού είναι αυτό το «ζην», το ότι ζει ο άνθρωπος και μετά το έγκλημα. Ζει και αυτό σημαίνει ότι τον περιμένει ο Θεός, κι αφού τον περιμένει δεν πρέπει να χάση την ευκαιρία, πρέπει να την εκμεταλλευθή.
Και ο κανόνας του πνευματικού συγκριτικά με το πολύ σοβαρό αυτό αμάρτημα και ειδικό έγκλημα, χρήζει ιδιαιτέρας προσοχής. Ο κανόνας βοηθάει στην θεραπεία της ψυχής, αλλά, όπως είπαμε, θα πρέπει να ανοίξουν και οι βρύσες των δακρύων, που θα ξεπλύνουν τα αίματα της εκτρώσεως, για να μπορέση κατόπιν ο άνθρωπος να αισθανθή κοινωνία με τον Θεό. Δεν φθάνει, λοιπόν, μόνον η εξομολόγησις. Αυτό που μετρά, αυτό που θα αλλάξη, που θα αλλοιώση την καρδιά του Θεού, την πικραμένη και φαρμακωμένη, που θα την επαναφέρη, όπως ήταν πριν αμαρτήση ο άνθρωπος, είναι οι δύο βρύσες των ματιών του, που θα ρέουν δάκρυα μετανοίας. Θα πρέπει, πριν φύγουμε απ' αυτήν την ζωή, να έχουμε αλλάξει την καρδιά του Θεού.
Θα σας αναφέρω ένα απλό παράδειγμα: Ας υποθέσουμε ότι ένα παιδί λύπησε την μητέρα του με μια παρακοή, μια ασέβεια. Όταν επιστρέψη αυτό το παιδί, και της πη: «Συγγνώμη, μητέρα, γι’ αυτό που έκανα· δεν θα το ξανακάνω», η μητέρα θα απαντήση: «Συγχωρεμένο να είσαι και μην το ξανακάνης». Την συγχώρεσι την πήρε. Αν όμως πέση στην αγκαλιά της κι αρχίση να κλαίη, να οδύρεται, να την παρακαλή και να την ικετεύη να του δώση από καρδιάς την συγγνώμη, τότε δεν θα μείνη η ελάχιστη λύπη και πικρία μέσα της για το σφάλμα του παιδιού. Αυτό ακριβώς συμβαίνει και με τον άνθρωπο, που μετανοεί και επιστρέφει στον Θεό μετά από οποιοδήποτε αμάρτημα...
Όσον περισσότερον μετανοεί ο άνθρωπος, κι όσον περισσότερον χύνει δάκρυα μετανοίας, τόσον περισσότερον η καρδιά του Θεού αλλοιώνεται. Εις βάθος γίνεται η καταλλαγή του Θεού μετά του αμαρτωλού ανθρώπου, και ιδιαίτερα στην περίπτωσι αυτού του εγκλήματος της εκτρώσεως, όπου επιβάλλεται η ροή των δακρύων να μη σταματήση το δάκρυ μέχρι τελευταίας αναπνοής...
Γι' αυτό κι εμείς δεχόμεθα τους πάντες σ' αυτό το σωτήριο λουτρό, σ' αυτό το λιμάνι που λέγεται εξομολόγησις. Κι εκεί αράζει το κάθε τσακισμένο καράβι από τις φουρτούνες του ωκεανού. Είτε το έχουν δείρει άνεμοι ή φουρτούνες ή ληστές, ο,τιδήποτε κι αν είναι αυτό, έρχεται και γωνιάζει σιγά-σιγά. Του έχουν φύγει τα κατάρτια, τα πανιά και το μόνο που περισώζεται είναι το σκάφος, ο σκελετός. Και μπαίνει μέσα στα συνεργεία τα διορθωτικά, διορθώνονται όλα αυτά τα πράγματα και γίνεται πάλι καινούριο το καράβι αυτό.
Έτσι μία ήμερα ήλθε ένα τέτοιο καραβοτσακισμένο πλάσμα· ήλθε μία γυναίκα στο μυστήριο -εγώ βέβαια τη λυπήθηκα τρομερά- και μου παρουσιάζει η καημένη πενήντα εκτρώσεις! Βάλε τώρα το γεγονός αυτό να τίθεται στην κρίσι του πνευματικού· πενήντα φόνοι παιδιών! Φυσικά εφ' όσον ο Θεός την έχει στην ζωή ακόμη, είναι εγγύησις του Θεού ότι την ανέχεται και την περιμένει, οπότε ποιος πνευματικός είναι εκείνος, ο οποίος θα της φερθή κατ' άλλον τρόπον; Την πήρα βέβαια με πολλή στοργή, με πολλή αγάπη, προσπάθησα να την βολέψω και της έδωσα εκείνο το φάρμακο που της χρειαζότανε.
Σκεφθήτε πόσα χρόνια περάσανε· την βασάνιζε το αμάρτημα αυτό και δεν είχε την τόλμη να το πη! Και γύρισε πίσω με την ελπίδα της σωτηρίας. Πόσο τρομερή είναι η αγάπη του Θεού! Αλλά και η χαρά των Αγγέλων! «Επί ενί αμαρτωλώ μετανοούντι μεγάλη χαρά γίνεται εν τω ουρανώ» (Λουκ. 15, 7). Δεν είναι μόνον το ότι μετανοεί ο άνθρωπος και κλαίει και οδύρεται την κατάντια του και ο Θεός τον σώζει, αλλά και ότι παραχρήμα γίνεται και στον ουρανό χαρά. Ολόκληρος ο ουρανός πανηγυρίζει και οι Άγγελοι υμνούν και αινούν τον Θεό για την σωτηρία μιας αθανάτου ψυχής!
«Μακάριοι ων αφέθησαν αι ανομίαι και ων επεκαλύφθησαν αι αμαρτίαι» (Ψαλμ. 31, 32)· δηλαδή είναι ευτυχής ο άνθρωπος, ο οποίος αξιώθηκε να συγχωρηθούν οι αμαρτίες του. Τι ευχαριστία να αποδώση κανείς στον Θεό! Σκέψου· εγώ να έχω ζήσει χίλια χρόνια, να έχω κάνει όλα τα εγκλήματα του μεγαλύτερου εγκληματία και τελικά να με φωτίση το έλεος του Θεού, να επιστρέψω, για μια στιγμή να τα καταθέσω όλα και μέσα σε δύο λεπτά, σε λίγη ώρα να βρεθώ δίκαιος, να βρεθώ λουσμένος, να βρεθώ στους ουρανούς! Μα εκείνα τα χίλια χρόνια τι γίνονται; Πάνε εκείνα· μην τα λογαριάζεις, δεν υπάρχουν τώρα, έχουν σβήσει, δεν ζητούνται αυτά πλέον, βγήκαν από τα κατάστιχα των δαιμόνων αμέσως, πάραυτα! Είναι διαταγή του Θεού! Με το κάθε αμάρτημα που καταθέτεις, πατάει το κουμπάκι του «κομπιούτερ», τακ, άφεσις! Τακ, άφεσις! Άφεσις! Με άθροισμα από κάτω «μηδέν». Λευκό μητρώο! Ύστερα, είναι να μην προσκυνής αυτόν τον Θεό, να μην πέσης κάτω και να κλαις από αγάπη και έρωτα και πόθον Θεού;
Εύχομαι η Χάρις του Αγίου Πνεύματος να μας επισκιάζη όλους και να μας διατηρή εν Χριστώ. Αμήν.
Από το βιβλίο Η ΤΕΧΝΗ ΤΗΣ ΣΩΤΗΡΙΑΣ, εκδ. Ιεράς Μ. Φιλόθεου, Άγιον Όρος

4.6.18

Η ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ ΜΑΣ ΚΑΛΕΙ!

Σέ μιά ἐποχή ἄκρας παράνοιας, ὅπου ὁ καθένας διαστρέφει κατά τό δοκοῦν τήν ἀλήθεια, ἐμφανίστηκε ὑπουργίσκος, ἐπίορκος, προδότης καί ἐθνομηδενιστής, ὁ ὁποῖος ἄνοιξε τό στοματάκι του καί μέ ὕφος σαράντα καρδιναλίων ξέρασε ἀνοησίες. Τί μᾶς εἶπε τό παιδί; Ὅτι ἡ Μακεδονία δέν εἶναι μόνο μία καί δέν εἶναι μόνο ἑλληνική!!!
Βεβαίως, δυσκολευόμαστε νά πιστέψουμε ὅτι ὁ κ. ὑπουργός παραφρόνησε. Ἀδυνατοῦμε νά παραδεχτοῦμε ὅτι εἶναι ἀνιστόρητος. Δέν πιστεύουμε ἐπίσης ὅτι ἦταν ἁπλά μία προσωπική του ἀτυχής δήλωση. Τό θέμα εἶναι σοβαρό καί ἀνησυχητικό.
Αὐτή ἡ κυβέρνηση ἔχει ἀποδείξει ὅτι δέν διαθέτει ἀλύγιστη σπονδυλική στήλη, ὅτι ὑπηρετεῖ τό ψέμα, ἐμπαίζει τόν ἑλληνικό λαό, ξεπουλάει τόν ἐθνικό πλοῦτο τῆς πατρίδας μας, ἀγωνίζεται γιά τά δίκαια καί τά συμφέροντα τῶν δανειστῶν μας καί πράττει κάθε τί τό ἀνθελληνικό.
Ἀδέλφια συνέλληνες!
Κάποια ὄρνεα διψοῦν γιά αἷμα ἑλληνικό. Κάποιες ὕαινες λυσσοῦν γιά αἱματοπότιστες σάρκες τῆς ἱερῆς μας γῆς. Κάποιοι βάρβαροι θέλουν νά πατήσουν τ’ ἅγια χώματά μας. Καί κάποια ἐξαγορασμένα ἡμέτερα μειράκια, πού μέθυσαν ἀπό τήν ἐξουσία, τά παραχωροῦν ἀμαχητί! Μέ ποιό δικαίωμα;
Ὡστόσο, κι ἄν ὅλα τά αἴσχη τά ἔχουν φέρει, ψηφίσει καί πράξει, τό ὄνομα τῆς Μακεδονίας μας, πρέπει νά καταλάβουν ὅτι εἶναι ἀδιαπραγμάτευτο! Ἄς ἀφήσουν τίς πολιτικές ἀτιμίες, τούς ἀήθεις ἐκφοβισμούς, τούς φαρμακερούς χλευασμούς καί τίς παλιομοδήτικες σταλινικές μεθόδους. Δέν περνᾶνε! Ὁ ἑλληνικός λαός ἀπαιτεῖ τό αὐτονόητο! Τήν ἀκεραιότητα τῆς πατρίδας του. Τό ὄνομα τῆς Μακεδονίας δέν χαρίζεται σέ κανέναν!
Αὐτό καλούμαστε νά διατρανώσουμε γιά ἄλλη μία φορά, πιό δυναμικά, πιό μαζικά, πιό πατριωτικά, τήν Τετάρτη 6 Ἰουνίου σέ διάφορες πόλεις τῆς πατρίδας μας.
Ἄς δώσουμε ὅλοι τό δυναμικό μας παρόν.
Θά εἶναι ἡ παρουσία μας,
-ἐλάχιστος φόρος τιμῆς στούς προγόνους μας, πού ἔχυσαν τό αἷμα τους γιά τήν ἐλευθερία τῆς Μακεδονίας μας,
-ἀπαίτηση τῶν καιρῶν μας σ’ αὐτήν τήν μανιακή... πατριδολοφονία,
-χρέος στήν ἐπερχόμενη γενιά, πού σέ πείσμα ὅσων ἀπεργάζονται τόν ἀφανισμό τῆς Ἑλλάδας, ἐμεῖς πρέπει νά τῆς παραδώσουμε μιά πατρίδα ἀκέραια καί ἐλεύθερη!
Ζήτω ἡ Μακεδονία!
Blogger

1.6.18

ΑΓΑΠΑ ΤΟΝ ΘΕΟ!


Ἀδελφέ μου,
Θωράκισε τήν ψυχή σου μέσα στό βασίλειο τῆς ἀγάπης. Ἀγάπα τόν Θεό καί τόν ἀδελφό. Σκέψου μέ ἀγάπη. Μίλησε ἀπό ἀγάπη. Ἐνήργησε μέ ἀγάπη. Ζῆσε γιά τήν ἀγάπη καί ἀγωνίσου πάντα στά χαρακώματα τῆς ἀγάπης. Μέ τόν τρόπο αὐτό θά ζῆς ἀπό τώρα τόν παράδεισο. Ἔξω καί μακρυά ἀπό τήν ἀγάπη ἡ ζωή εἶνα μία κόλασις.
Ἀρχιμ. π. Θεόφιλος Ζησόπουλος

28.5.18

ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ...

Κύριε, Ἰησοῦ Χριστέ, στέκομαι πάλι μπροστά Σου... καί ζητῶ...! Ὄχι γιά μένα προσωπικά. Ἀπόψε θά ἤθελα νά Σέ παρακαλέσω γιά τήν δύσμοιρη τήν χώρα μου...
Γιά τήν Ἑλλάδα Χριστέ μου! Τήν Ἑλλάδα πού κάποτε ἦταν λίκνο τοῦ πολιτισμοῦ, κοιτίδα τῶν ἐπιστημῶν καί τῶν τεχνῶν, φωτοδότρα τῶν λαῶν.
Γιά τήν Ἑλλάδα Χριστέ μου! Τήν Ἑλλάδα πού ἐγκολπώθηκε πρώτη στήν Εὐρώπη τό σωτήριο μήνυμα τοῦ Εὐαγγελίου Σου καί τό μετέφερε, χάρη στήν γλώσσα της, στά πέρατα τῆς οἰκουμένης.
Γιά τήν Ἑλλάδα Χριστέ μου! Τήν Ἑλλάδα πού χάρισε σοφούς καί ἁγίους Πατέρες, οἱ ὁποῖοι ἔλαμψαν στό στερέωμα τῆς Ἐκκλησίας Σου καί τήν διαφύλαξαν καί τήν ἐκράτυναν.
Γιά τήν Ἑλλάδα Χριστέ μου! Τήν Ἑλλάδα, τήν χώρα τῶν Ἀποστόλων, Ἰσαποστόλων, Ἁγίων, Ὁσίων, Ὁμολογητῶν, Νεομαρτύρων, πού μαρτύρησαν γιά τήν πίστη τους στό Ἅγιο Ὄνομά Σου.
Γιά τήν Ἑλλάδα Χριστέ μου! Τήν Ἑλλάδα καί τόν προδομένο ἀπ’ ὅλους λαό της, ἀλλά ποτέ ἀπό τήν Παναγία Μητέρα Σου, πού πότισε μέ τό αἷμα του τό δέντρο τῆς πίστης καί τῆς λευτεριᾶς του.
Γιά τήν Ἑλλάδα Χριστέ μου! Τήν Ἑλλάδα πού Ἐσύ χιλιοευλόγησες καί ποτέ δέν ἐγκατέλιψες ὡς τώρα!
Βεβαίως, παρεκλίναμε, ἁμαρτήσαμε. Κάποιοι ἀπό μᾶς Σέ βγάλαμε ἀπό τήν ζωή μας, εἴπαμε πώς θά προχωρήσουμε χωρίς Ἐσένα, χωρίς τίς «δεσμεύσεις» Σου, χωρίς τόν ζυγό Σου!... Κάποιοι ἄλλοι, δέσμιοι τῶν παθῶν μας, μένουμε «πιστοί» μόνο κατ’ ὄνομα, ἐρμηνεύουμε τό Εὐαγγέλιό Σου κατά πώς μᾶς βολεύει καί μένουμε στούς τύπους καί ἀφήνουμε τήν οὐσία... 
Πόσο λαθέψαμε! Πόσο ἀδικήσαμε τόν ἑαυτό μας!
Ἐπιλέξαμε ἁπλά νά... αὐτοκτονήσουμε!...
Ὅμως κι ἄν Σέ ἀρνηθοῦμε, Ἐσύ πιστός μένεις! Δόξα τῇ μακροθυμίᾳ Σου! «Κατάπευσον τό Πνεῦμα Σου τό Ἅγιον...»... φώτισέ μας Χριστέ... νά μετανοήσουμε, νά ἀλλάξουμε ρότα, νά ἐπιστρέψουμε σέ Σένα καί στήν Ἁγία Σου Ἐκκλησία, ὥστε νά γίνει πάλι ἡ πατρίδα μου, ἡ λογική ποίμνη Σου, πού θά δίνει τήν μαρτυρία Σου στόν σύγχρονο κόσμο. Ἀμήν.
Blogger

27.5.18

ΚΑΛΗ ΦΩΤΙΣΗ ΣΕ ΟΛΟΥΣ ΜΑΣ!


Ἦχος α'
Πάντα χορηγεῖ τὸ Πνεῦμα τὸ ἅγιον, βρύει προφητείας, ἱερέας τελειοῖ, ἀγραμμάτους σοφίαν ἐδίδαξεν, ἁλιεῖς θεολόγους ἀνέδειξεν, ὅλον συγκροτεῖ τὸν θεσμὸν τῆς Ἐκκλησίας. Ὁμοούσιε καὶ Ὁμόθρονε, τῷ Πατρὶ καὶ τῷ Υἱῷ, Παράκλητε, δόξα σοι.

24.5.18

ΠΟΙΟΣ ΦΤΑΙΕΙ;

Κάθε πράξη βίας καί εἰδικότερα ἡ χειροδικία εἶναι σέ κάθε περίπτωση καταδικαστέα.
Βεβαίως, ὁ λαός μας λέει «ὅπου δέν εἰσακούεται λόγος πίπτει ράβδος» (!), ἀλλ’ ὡστόσο τίποτε δέν ἀμνηστεύει τέτοιου εἴδους πράξεις.
Πρίν ὅμως καταδικάσουμε τήν ὁποιαδήποτε πλευρά, θά ἦταν τίμιο νά ἐξετάσουμε καί τό τί ὁδήγησε κάποιους ἀνθρώπους νά φερθοῦν μέ αὐτόν τόν τρόπο.
Ἀήθεις προκλήσεις, ὑβριστικές δηλώσεις, ἀνθελληνικές ἐνέργειες, προσβλητικές πράξεις... στό ὄνομα τῆς ἐλευθερίας τῆς ἔκφρασης, (γράφε τῆς ἀσυδοσίας), τῆς ψευτοπροόδου καί τῆς δημοκρατίας, (γράφε ἐκτροπῆς καί ἀνωμαλίας)!
Καί τό ποτήρι ξεχείλισε! Κάποιοι θερμόαιμοι ἀγανακτισμένοι δέν ἄντεξαν ἄλλο τίς προσβολές καί τίς ὑποκρισίες!
Προτοῦ ὡστόσο τούς κολλήσουμε κάποια ταμπέλα, ἄς ἀναζητήσουμε κι ἐμεῖς τίς δικές μας εὐθύνες κι ἄς θυμηθοῦμε ὅτι ναί μέν ὁ δράστης εἶναι ἔνοχος, ἀλλά πάντοτε πίσω του κρύβεται ἕνας ἠθικός αὐτουργός. Ἔτσι δέν εἶναι;
 Blogger

21.5.18

ΕΜΠΙΣΤΟΣΥΝΗ ΣΤΟΝ ΘΕΟ


Ἀδελφοί μου, τό μήνυμα πού στέλνει ἡ Ἐκκλησία μας πρός ὅλους εἶναι αὐτό: Νά προσφέρουμε πνευματική λατρεία στόν Θεό. Ὄχι μόνον τυπικά θρησκευτικά καθήκοντα, ἀλλά νά ἔχουμε οὐσιαστική ἐπαφή καί ἐπικοινωνία μέ τόν Κύριο. Νά ἀνυψώνουμε τήν κεραία τῆς ψυχῆς μας. Καί, ἐνῶ πατοῦμε κάτω στήν γῆ, νά βρισκόμαστε ἐπάνω στόν οὐρανό, περιτριγυρίζοντες τόν Θρόνο τῆς τρισηλίου Θεότητος. Καί ἐκεῖ νά ἐναποθέτουμε τίς εὐχαριστίες μας, τίς δοξολογίες μας, τά βάσανά μας, τίς στενοχώριες μας, τίς θλίψεις μας, τά αἰτήματά μας.
Καί νά εἴμαστε βέβαιοι, ἀδελφοί μου, πώς ἀπό ἐκείνη τήν ὥρα θά νοιώθουμε μιά ξεκούρασι, θά νοιώθουμε ἕνα ξαλάφρωμα, μιά γαλήνη, καί ἀγαλλίασι ψυχική. Γιατί; Διότι στά χέρια τοῦ Θεοῦ ἐμπιστευόμαστε τόν ἑαυτό μας, τήν ζωή μας, τήν οἰκογένειά μας, τά πάντα.
Καί τότε ὅλοι μαζί θά ψάλλουμε καί θά ὑμνοῦμε τόν Κύριό μας, τό ἅγιο ὄνομά Του εἰς τούς αἰῶνας τῶν αἰώνων. Ἀμήν.
Ἀρχιμ. π. Θεόφιλος Ζησόπουλος

15.5.18

ΘΑΥΜΑΤΑ

Ἀδελφοί μου, τά θαύματα ἔγιναν, γίνονται καί θά γίνωνται διά μέσου τῶν αἰώνων. Ἀλλά τό δικό μου καί τό δικό σου θαῦμα πρέπει νά γίνη σήμερα! Ὅσοι ἔχουμε τήν ὅρασι τῆς ψυχῆς μας τυφλή, ὅσοι κλείσαμε τά μάτια μας μπροστά στήν ἀλήθεια, ὅσοι κλείσαμε τά μάτια μας μπροστά στήν ἀγάπη, ὅσοι κλείσαμε τά μάτια μας ἀπό τά πάθη μας, ἀπό τίς ἀδυναμίες μας, ἀπό τά ἐλαττώματά μας, ἀπό τόν σάπιο καί βρώμικο αὐτό κόσμο, καιρός ν’ ἀνοίξουμε τά μάτα καί νά ποῦμε κι ἐμεῖς αὐτό πού εἶπε ὁ τυφλός: «Πιστεύω, Κύριε, σέ Σένα. Θεέ μου, Σέ πιστεύω ὡς Τριαδικό Θεό, Πατέρα, Υἱό καί Πνεῦμα Ἅγιον. Πιστεύω στήν ἁγία Τριάδα, εἶμαι Ὀρθόδοξος Χριστιανός, εἶμαι μέλος τῆς Ἐκκλησίας τοῦ Χριστοῦ».
Ἀπό σήμερα καί πέρα ἡ ὅρασις τῆς ψυχῆς μας ζωντανή, πού θά μεταβάλη, θά μετουσιώση καί θ’ ἀλλάξη τήν καρδιά μας, τά πάντα καί θά περπατήσουμε ἐν καινότητι ζωῆς, ψάλλοντας: «Εἴδομεν τό φῶς τό ἀληθινόν, ἐλάβομεν Πνεῦμα ἐπουράνιον». Ἀμήν.
Ἀρχιμ. π. Θεόφιλος Ζησόπουλος

12.5.18

ΨΕΥΔΟΜΑΣΤΕ;


Εἶναι δυστυχῶς, σύνηθες φαινόμενο στίς μέρες μας νά χρησιμοποιοῦμε τά ψεύδη. Οἱ πάντες τά ἔχουμε κάτω ἀπό τήν γλωσσίτσα μας. Μικροί καί μεγάλοι. Ἐγγράμματοι καί ἀγράμματοι. Θρησκευόμενοι (!) καί μή. Ἄλλοι χρησιμοποιοῦν «ἀθῶα» ψεματάκια, ἄλλοι τά «κατά συνθήκη» ψέματα καί ἄλλοι τό ἔχουν κάνει «ἐπάγγελμα» καί ζοῦν μέσα στό ψέμα καί τήν διαφθορά.
Ψεύδονται οἱ ἄρχοντες πρός τούς ἀρχομένους, ἀλλά καί τό ἀντίστροφο. Ποιός πολιτικός δέν ἐπιβιώνει μέ τά ψέματα; Ποιός φορολογούμενος πολίτης δέν ἀποκρύπτει εἰσοδήματα;
Ψεύδονται οἱ γονεῖς πρός τά παιδιά καί τ’ ἀνάπαλιν, μέ ἀποτέλεσμα νά διαταράσσεται ἡ οἰκογενειακή συνοχή.
Ψεύδονται οἱ δάσκαλοι πρός τούς μαθητές, ἀλλά καί οἱ μαθητές ἀποκρύπτουν τήν ἀλήθεια ἀπό τούς διδασκάλους, κυρίως ἕνεκα βαθμοθηρίας.
Ψεύδονται οἱ κληρικοί, οἱ μοναχοί, οἱ «ἐκκλησιαστικοί»; Φεῦ, στούς ἔσχατους καιρούς πού ζοῦμε, συμβαίνει καί αὐτό. Ὁ Ἅγιος Κοσμᾶς ὁ Αἰτωλός ἔλεγε πώς «θά ἔρθει καιρός πού οἱ μοναχοί θά γίνουν σάν τούς κοσμικούς καί οἱ κοσμικοί σάν τούς δαίμονες»...
Ψευδόμαστε μεταξύ μας, ἐκούσια καί συνειδητά ἀπό ἀδυναμία, φόβο, ἰδιοτέλεια.
Λέει ὁ ἱερός Χρυσόστομος κάπου, πώς «ὅταν διαφθαροῦν οἱ ἄρχοντες, οἱ σύμβουλοι, οἱ δικαστές, οἱ ἱερεῖς, τότε πλέον δέν ὑπάρχει κάτι πού θά μπορέσει νά ἐμποδίσει τόν λαό νά καταστραφεῖ»!
Δυστυχῶς εἴμαστε ὡς λαός, ὡς κοινωνία, ὡς πρόσωπα στά πρόθυρα τῆς καταστροφῆς!
«Βδέλυγμα Κυρίῳ χείλη ψευδῆ», διαβάζουμε στήν Ἁγία Γραφή (Παρ. 12,22). Ἀποκρουστικά καί μισητά εἶναι ἐνώπιον τοῦ Θεοῦ τά χείλη πού ψεύδονται. Ποιός ὅμως ἀπό μᾶς τό λαμβάνει ὑπ’ ὄψιν του; Ποιός φοβᾶται καί ἀγαπᾶ τόν Θεό καί ποιός Τόν νιώθει συνεχῶς δίπλα του, ὥστε νά μήν θέλει νά Τόν λυπεῖ μέ τά θεομίσητα ψεύδη;
Ὅλοι μας γίναμε θεομπαῖχτες! Χρησιμοποιοῦμε τό ψέμα ἀνερυθρίαστα στίς σχέσεις μας μέ τόν Θεό, τούς συνανθρώπους, ἀκόμη καί μέ τόν ἴδιο μας τόν ἑαυτό!
Ἐξευτελίζουμε ἀδελφούς, καταρρακώνουμε προσωπικότητες, ἐξουθενώνουμε ὑπολήψεις, χρησιμοποιῶντας ἀναίσχυντα τό ψέμα, τήν διαβολή, τήν συκοφαντία.
Ἐξαπατοῦμε προϊσταμένους, ὑφισταμένους, πελάτες, συνεργάτες, γνωστούς καί ἀγνώστους, χρησιμοποιῶντας τό ψέμα στό ὄνομα τοῦ ἄνομου συμφέροντος καί τοῦ παράνομου κέρδους.
Καί ὁ κατάλογος δέν ἔχει τελειωμό...
Ὡστόσο, «μὴ θέλε ψεύδεσθαι πᾶν ψεῦδος, ὁ γὰρ ἐνδελεχισμὸς αὐτοῦ οὐκ εἰς ἀγαθόν», (Πρόσεχε νά μή εἶπης κανένα ψεῦδος, διότι τῆς ψευδολογίας ἡ συνέχεια ποτέ δέν θά καταλήξει στό καλό), ἀκούγεται διά μέσου τῶν αἰώνων ἡ φωνή τοῦ Θεοῦ ἀπό τό θεόπνευστο βιβλίο «Σοφία Ἰησοῦ, υἱοῦ Σειράχ». (Σοφ. Σειράχ 7,13). Καί ὁ σοφός λαός μας λέει: «ὁ ψεύτης κι ὁ κλέφτης τόν πρῶτο χρόνο χαίρονται».
Δέν εὐλογεῖ ὁ Θεός τόν ψεύτη! Δέν ἀναπαύεται σ’ αὐτόν! Μακροθυμεῖ... Ἐπιθυμεῖ τήν τήρηση τῶν ἐντολῶν Του, γιά νά ζήσουμε ἐμεῖς αἰώνια... μαζί Του... Περιμένει τήν μετάνοια... «Ἐάν ὁμολογῶμεν τάς ἁμαρτίας ἡμῶν, πιστός ἐστι καί δίκαιος, ἵνα ἀφῇ ἡμῖν τάς ἁμαρτίας καί καθαρίσῃ ἡμᾶς ἀπό πάσης ἀδικίας» (Α΄ Ἰωάν. α΄ 9).
Τό ζητούμενο βεβαίως εἶναι νά θεωροῦμε τό ψέμα ἁμαρτία. Νά ἀκοῦμε τήν φωνή τῆς συνειδήσεως καί τήν φωνή τοῦ Θεοῦ: «μήν ψευδομαρτυρήσης κατά τοῦ πλησίον σου...» (Ἔξοδ. κ΄ 16) καί «μήν ψεύδεσθε εἰς ἀλλήλους» (Κολ. γ΄ 9). Γιατί τούς ἀνθρώπους μπορεῖ νά τούς ξεγελοῦμε, τόν Θεό ὅμως ποτέ! Καί ἀλοίμονο ἄν ἐνεργοποιηθεῖ ἡ δικαιοσύνη Του! Τότε, «ἁμαρτωλοί ποῦ φύγωμεν;»
Καλή μετάνοια σέ ὅλους μας καί καλόν ἀγώνα γιά νά ἀπαλλαγοῦμε ἀπό αὐτήν τήν κάκιστη συνήθεια, τό ψέμα!
 Blogger

9.5.18

ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗ


«Μηδενί δίκην δικάσης, πρίν ἀμφοῖν μῦθον ἀκούσης». Μήν βγάλεις τελεσίδικη ἀπόφαση ἄν δέν ἀκούσεις καί τίς δύο ἀντιμαχόμενες πλευρές. Ὁ λόγος ἀποδίδεται σέ ἕναν ἀρχαῖο Ἕλληνα ποιητή ἀπό τήν Μίλητο, τόν Φωκυλίδη. Καί θά συμπληρώσει ἕνας ἔτερος ἀρχαῖος ποιητής, ὁ Μένανδρος: «Ἀνεξέταστον μή κόλαζε μηδένα». Χωρίς νά ἐξετάσεις τήν ὑπόθεση κάποιου, μήν βγάλεις καταδικαστική ἀπόφαση.
Πόσο ὡραία μᾶς τά λένε οἱ ἀρχαίοι μας πρόγονοι!
Κατά πόσο, ὡστόσο, τούς μοιάζουμε, ἐμεῖς οἱ σύγχρονοι νεοέλληνες;
Ἀπό τούς κυβερνῶντες μέχρι τόν πιό ἀσήμαντο κυβερνόμενο, ἀπό τούς ἀνώτατους πνευματικούς ἡγέτες μέχρι τόν τελευταῖο ὑποτακτικό, ἀπό τόν προϊστάμενο μέχρι τόν κατώτατο ὑπάλληλο, ἀπό τόν ἀρχηγό μιᾶς οἰκογενείας μέχρι τό μικρότερο μέλος της, ὅλοι..., ὅλοι μας, διακατεχόμαστε ἀπό ἕναν τσαρικό δεσποτισμό καί μιά τυραννική ἀπολυταρχία. Καί ὁδηγούμαστε σέ τελεσίδικες ἀποφάσεις, χωρίς νά ἀφήνουμε περιθώρια σέ κανέναν νά ἐκφραστεῖ ἐλεύθερα, νά ὑπερασπιστεῖ τό δίκαιό του, νά καταθέσει τίς ἀπόψεις του, νά ἐκφράσει τήν γνώμη του.
Βεβαίως, διαλαλοῦμε καθημερινά πώς ἀνήκουμε σέ μιά δημοκρατική χώρα, ὅπου οἱ πολίτες της ἀπολαμβάνουν ἐλευθερία, ἰσότητα, δικαιοσύνη. Πόσο ὡραία ἠχοῦν αὐτά στά αὐτιά μας καί πόσο, ἀλοίμονο, ἀπέχουν ἀπό τήν πραγματικότητα! Δυστυχῶς τό συμφέρον καί ἡ ἰδιοτέλεια μᾶς ὁδηγοῦν συχνά σέ παράβαση κανόνων, φίμωση τῆς ἀλήθειας, καταπάτηση κάθε ἔννοιας δικαίου, παραβίαση δικαιωμάτων καί ἐλευθεριῶν, στραγγαλισμό τῆς φωνῆς τῆς συνειδήσεώς μας.
Καί ὄχι μόνο δέν ἀκοῦμε «ἀμφοῖν μῦθον», ἀλλά μεροληπτικά τασσόμαστε καί à priori συντασσόμαστε συμφεροντολογικά μέ τήν μία πλευρά.
Τό ἐρώτημα, πού πλανᾶται εἶναι ποιός τελικά καί οὐσιαστικά εἶναι δέσμιος; Αὐτό, μέ λίγη αὐτοκριτική καί διάκριση, μποροῦμε νά τό ἀντιληφθοῦμε!
Καλόν ἀγώνα σέ ὅλους μας!
Blogger

6.5.18

ΙΣΧΥΡΟΙ


...Εἴμαστε ὀλιγάριθμοι, ἀλλά εἴμαστε δυνατοί, εἴμαστε ἰσχυροί, ὄχι ἀπό μόνοι μας, γιατί μαζί μας ἔχουμε τόν δυνατό, τόν ἰσχυρό, τόν ἀήττητο, τόν κραταιό, τόν πανίσχυρο Χριστό καί, ἑπομένως, εἴμαστε καί ἐμεῖς μαζί Του δυνατοί. Καί, ὅταν ἔχουμε μαζί μας τόν Χριστό, καί ἄν ὅλοι εἶναι ἐναντίον μας, κανένας δέν μπορεῖ νά εἶναι ἐμπόδιό μας. «Εἰ ὁ Θεός ὑπέρ ἡμῶν, τίς καθ’ ἡμῶν;» (Ρωμ. η΄ 35)...
Ἀρχιμ. π. Θεόφιλος Ζησόπουλος