29.5.17

ΕΠΙ ΤΑΣ ΠΗΓΑΣ ΤΩΝ ΥΔΑΤΩΝ Εορτή της Αναλήψεως 17-5-2007

ΟΙ ΑΓΙΟΙ ΠΑΤΕΡΕΣ

...Ἀνάμεσα στόν οὐράνιο Πατέρα καί στόν φυσικό πατέρα πού ὅλοι μας ἔχουμε, ὑπάρχουν καί οἱ πατέρες οἱ πνευματικοί. Καί σ’ αὐτούς τούς πατέρες ἀναφέρεται τήν Κυριακή τῶν Ἁγίων Πατέρων ἡ Ἐκκλησία μας.
Ποιοί εἶναι αὐτοί; Εἶναι οἱ ἄνθρωποι πού ἀφοσιώθηκαν στόν Θεό, ἐβίωσαν τήν ἀλήθεια τοῦ θείου κηρύγματος τοῦ Εὐαγγελίου κατά τρόπο ἐνάρετο καί ἅγιο, ἔζησαν τήν χάρι τοῦ Θεοῦ καί ἀξιώθηκαν νά ἐπιτελέσουν τό ἔργο, τό ὁποῖο ἐνεπιστεύθη ὁ Κύριος στούς Ἀποστόλους καί στήν συνέχεια οἱ Ἀπόστολοι σ’ αὐτούς. Εἶναι αὐτοί πού ἀναγεννοῦν τίς ψυχές μας. Εἶναι αὐτοί πού ἀποτελοῦν τά φωτεινά μετέωρα, τά πρότυπα καί τά ἰνδάλματα ὅλων μας. Εἶναι αὐτοί πού μᾶς κατηχοῦν καί μᾶς διδάσκουν. Εἶναι αὐτοί πού μᾶς τρέφουν πνευματικά. Εἶναι αὐτοί πού μέ τό παράδειγμά τους καί μέ τόν ἅγιό τους βίο μᾶς στηρίζουν, μᾶς φωτίζουν καί μᾶς ὁδηγοῦν στήν ὁδό τῆς σωτηρίας.

Ἀρχιμ. π. Θεόφιλος Ζησόπουλος

26.5.17

ΑΝΤΙΣΤΑΣΗ!

Ἀδελφοί μου, ζοῦμε σέ ἡμέρες σατανοκρατίας. Βλέπουμε ὅτι τόν Χριστό μας θέλουν νά τόν ξερριζώσουν ἀπό τίς καρδιές μας, ἀπό τήν ζωή μας, ἀπό τόν σύγχρονο αὐτό κόσμο.
Ἀλλά ἐμεῖς πιστεύουμε στόν Χριστό, ἀκολουθοῦμε τόν Χριστό, ζητοῦμε τόν Χριστό, δέν ἀποχωριζόμαστε τόν Χριστό. Καί ὅποιος θελήση νά μᾶς ἀφαιρέση τόν Ἥλιο τῆς Δικαιοσύνης, ὅποιος θελήση νά ἀφαιρέση τό ὀξυγόνο τῆς ψυχῆς μας, ὅποιος θελήση νά μᾶς ἀποκόψη ἀπό τήν πίστι μας, ἀπό τήν Ἐκκλησία μας, ἀπό τόν Σωτῆρα μας, ἀπό τόν Λυτρωτή μας, θά συναντήση τήν ἀντίστασί μας, θά συναντήση τήν σκληρή ἀπόφασι. Καί θά δώσουμε μέ τήν χάρι τοῦ Θεοῦ τήν μαρτυρία τῆς ὁμολογίας καί τῆς πίστεως, ἐπιβεβαιώνοντας αὐτά μέ τήν θυσία, μέ τό αἷμα καί μέ τήν ζωή μας ἀκόμη.

Ἀρχιμ. π. Θεόφιλος Ζησόπουλος

23.5.17

ΠΙΣΤΟΙ ΜΕΧΡΙ ΤΕΛΟΥΣ

...Θά κληθοῦμε κι ἐμεῖς νά δώσουμε τήν μαρτυρία, ὅπως τήν ἔδωσε καί ὁ τυφλός. Ἄς εἴμαστε ἕτοιμοι. Ὡς πιστοί στρατιῶτες, ἀκόλουθοι τοῦ Χριστοῦ, νά μείνουμε ἑδραῖοι στίς θέσεις μας, στό πιστεύω μας, στόν Χριστό μας, καί κανένας δέν θά μπορέση νά μᾶς χωρίση ἀπό τήν ἀγάπη τοῦ Χριστοῦ.
Πιστοί μέχρι τέλους! Καί ἡ τελευταία μας ἀναπνοή νά εἶναι: «Κύριε, πιστεύω σέ Σένα πού εἶσαι ὁ Θεός μου, εἶσαι ὁ Σωτήρας μου καί ὁ Λυτρωτής μου».
Ἀρχιμ. π. Θεόφιλος Ζησόπουλος

18.5.17

ΣΕ ΔΗΜΟΣΙΑ ΔΙΑΒΟΥΛΕΥΣΗ ΝΟΜΟΣΧΕΔΙΟ ΤΗΣ ΝΤΡΟΠΗΣ

«Ὥ γενεά ἄπιστος καί διεστραμμένη!... ἕως πότε ἀνέξομαι μῶν;» αὐτά τά λόγια τοῦ Χριστοῦ μας μοῦ ἤρθαν στόν νοῦ, ὅταν πληροφορήθηκα ἀπό τήν ἰστοσελίδα τοῦ Ὑπουργείου Δικαιοσύνης, Διαφάνειας καί Ἀνθρωπίνων Δικαιωμάτων (φεῦ!) τήν δημόσια διαβούλευση νομοσχεδίου σχετικά μέ τό δικαίωμα ἀλλαγῆς τοῦ φύλου!   
Ἀντιγράφω τήν πρώτη παράγραφο τοῦ 2ου ἄρθρου τοῦ ἀναίσχυντου αὐτοῦ νομοσχεδίου:
«1. Ως ταυτότητα φύλου νοείται ο εσωτερικός και προσωπικός τρόπος με τον οποίο το ίδιο το πρόσωπο βιώνει το φύλο του, ανεξάρτητα από το φύλο που καταχωρίστηκε κατά τη γέννησή του με βάση τα βιολογικά του χαρακτηριστικά. Η ταυτότητα φύλου περιλαμβάνει την προσωπική αίσθηση του σώματος, καθώς και την κοινωνική και εξωτερική έκφραση του φύλου, τα οποία αντιστοιχούν στη βούληση του προσώπου. Η προσωπική αίσθηση του σώματος μπορεί να συνδέεται και με αλλαγές που οφείλονται σε ιατρική αγωγή ή άλλες ιατρικές επεμβάσεις που επιλέχθηκαν ελεύθερα».
Ποιοί διεστραμμένοι νόες μπόρεσαν νά συλλάβουν αὐτές τίς ἰδέες; Δέν ἀποτελεῖ ὕβρη πρός τόν Δημιουργό καί Πλάστη τοῦ σύμπαντος κόσμου μία τέτοιου μεγέθους παρέμβαση στό ἔργο τοῦ Θεοῦ, ὁ Ὁποῖος ὅλα τά «ἐποίησε καλά λίαν»;
Ὤ, ἀλαζόνα νομοθέτα γιατί προκαλεῖς τόσο τήν δικαιοσύνη τοῦ Θεοῦ; Εἶναι δυνατόν νά προσδιορίζεται τό φύλο μέ βάση τίς ἀρρωστημένες καταστάσεις πού μπορεῖ νά βιώνει κάποιος ἄνθρωπος;
«Καὶ ἐποίησεν ὁ Θεὸς τὸν ἄνθρωπον, κατ᾿ εἰκόνα Θεοῦ ἐποίησεν αὐτόν, ἄρσεν καὶ θῆλυ ἐποίησεν αὐτούς» διαβάζουμε στήν Γένεση. Ἄρσεν καί θῆλυ, ἅπαξ διά παντός!
Ποιός ὑπουργίσκος ἔχει τό δικαίωμα νά φέρει πρός ψήφιση στήν Βουλή τέτοια καταστροφικά νομοθετήματα;
Ποιός τοῦ ἔδωσε τό δικαίωμα νά καταργεῖ τούς φυσικούς νόμους καί νά φέρνει πρός ψήφιση στήν Βουλή ἀηδίες;
Ἕως πότε θά ἀνεχόμαστε νά ὀνομάζουμε «δικαίωμα» τό κάθε πάθος καί διαστροφή;
«Ἄνθρωπος ἐν τιμῇ ὢν οὐ συνῆκε, παρασυνεβλήθη τοῖς κτήνεσι τοῖς ἀνοήτοις...». Ἄν ζοῦσε στίς ἡμέρες μας ὁ ἱερός Ψαλμωδός, ἴσως δέν θά παρομοίαζε τόν σύγχρονο «ἄνθρωπο» μέ τά κτήνη, τά ὁποῖα λόγω τοῦ ὅτι λειτουργοῦν μέ τά ἔνστικτα δέν παραβιάζουν τούς νόμους τοῦ Θεοῦ... Οἱ πράξεις μας καταδεικνύουν ὅτι ἔχουμε κυλιστεῖ σέ ἀπύθμενο βοῦρκο καί ἔχουμε χάσει κάθε ἔλεγχο.
Βεβαίως ἀπό ἄθεα, ἀπάτριδα, ἀνιστόρητα, ἀμόρφωτα, ἀνήθικα καί ἀνέντιμα ἀνθρωπάρια ἄς μήν ἔχουμε πολλές ἀπαιτήσεις...
Ὡστόσο δέν ἔμεινε κάποιος ἄνοσος θεσμός πού νά ἀντιδράσει στό ἐν λόγῳ νομοσχέδιο;
Ἀναμένουμε...

Blogger

15.5.17

ΠΝΕΥΜΑ Ο ΘΕΟΣ

...Κάθε μας δῶρο στόν ναό εἶναι μία προσφορά. Τί ἀξία, ὅμως, ἔχει αὐτή μας ἡ προσφορά, ὅταν δέν ἔχουμε κάνει τήν οὐσιαστική προσφορά, τήν προσφορά τῆς καρδιᾶς μας σ’ Ἐκεῖνον πού τήν ἔπλασε καί τήν ἔλουσε στά αἵματα τοῦ Γολγοθᾶ;
...Τί νά κάνη ὁ Θεός τίς γλυκόφθογγες μελωδίες μας καί τίς πολύωρες προσευχές μας, ὅταν τά χείλη μας εἶναι ἀκάθαρτα καί ἡ προσευχή μας μία ἀπέραντος βαττολογία; Δέν ἀκοῦμε τήν φωνή τοῦ προφήτου Ἡσαΐου; «Τί μοι πλῆθος τῶν θυσιῶν ὑμῶν; λέγει Κύριος˙ πλήρης εἰμί ὁλοκαυτωμάτων κριῶν, καί στέαρ ἀρνῶν καί αἷμα ταύρων καί τράγων οὐ βούλομαι˙ οὐδέ ἄν ἔρχησθε ὀφθῆναί μοι˙ τίς γάρ ἐξεζήτησε ταῦτα ἐκ τῶν χειρῶν ὑμῶν; πατεῖν τήν εὐλήν μου οὐ προσθήσεσθε˙ ἐάν φέρητε σεμίδαλιν, μάταιον˙ θυμίαμα, βδέλυγμά μοί ἐστι˙ τάς νουμηνίας ὑμῶν καί τά σάββατα καί ἡμέραν μεγάλην οὐκ ἀνέχομαι˙ νηστείαν καί ἀργίαν καί τάς νουμηνίας ὑμῶν καί τάς ἑορτάς ὑμῶν μισεῖ ἡ ψυχή μου˙ ἐγενήθητέ μοι εἰς πλησμονήν, οὐκέτι ἀνήσω τάς ἁμαρτίας ὑμῶν. Ὅταν ἐκτείνητε τάς χείρας ὑμῶν πρός με, ἀποστρέψω τούς ὀφθαλμούς μου ἀφ’ ὑμῶν, καί ἐάν πληθύνητε τήν δέησιν, οὐκ εἰσακούσομαι ὑμῶν˙ αἱ γάρ χεῖρες ὑμῶν αἵματος πλήρεις, λούσασθε καί καθαροί γίνεσθε, ἀφέλετε τάς πονηρίας ἀπό τῶν ψυχῶν ὑμῶν ἀπέναντι τῶν ὀφθαλμῶν μου, παύσασθε ἀπό τόν πονηριῶν ὑμῶν» (Ἡσ. α΄ 11-16).
Ἀδελφέ μου,
Ὁ χριστιανός, ὅσο φωτισμένος καί ἐνάρετος καί ἄν εἶναι, ὁσασδήποτε θρησκευτικάς γνώσεις καί ἄν κατέχη, ἄν δέν ἔχη λατρευτική ζωή, δέν μπορεῖ νά διατηρῆ πνευματική ζωτικότητα καί νά αἰσθάνεται ἀσφαλής στήν πνευματική του ζωή.
Καιρός νά τεθῆ τέρμα στήν τυπολατρία καί νά δημιουργηθοῦν νέες προϋποθέσεις γιά μία οὐσιαστική καί ἐν πνεύματι θεία λατρεία. Διότι «πνεῦμα ὁ Θεός καί τούς ποροσκυνοῦντας αὐτόν ἐν πνεύματι καί ἀληθείᾳ δεῖ προσκυνεῖν».

Ἀρχιμ. π. Θεόφιλος Ζησόπουλος

12.5.17

ΑΛΗΘΗΣ ΛΑΤΡΕΙΑ

...Ἀληθής λατρεία εἶναι ἡ ἐκ βάθους καρδίας ἀγάπη πρός τόν Θεό καί ἡ ρύθμισις τῆς ζωῆς μας σύμφωνα μέ τό θέλημα τοῦ Θεοῦ. Ἡ ὁλόψυχος ἀφοσίωσίς μας στόν Θεό καί ἡ προσπάθεια νά ἀντιγράψουμε στήν δική μας ζωή τήν ζωή τοῦ Χριστοῦ, ἀποτελοῦν ἔκφρασι τῆς ἀληθοῦς λατρείας. Μόνον αὐτή ἡ λατρεία ἀνυψώνει τόν ἄνθρωπο σέ ἀνώτερα πνευματικά ἐπίπεδα. Μόνον αὐτή ἡ λατρεία ἀναγεννᾶ καί παρέχει τήν ἐλπίδα τῆς αἰνίου μακαριότητος...

Ἀρχιμ. π. Θεόφιλος Ζησόπουλος

9.5.17

ΤΟ ΑΥΤΕΞΟΥΣΙΟΝ

...Ἔχουμε γίνει ἀπό τόν Θεό αὐτεξούσιοι καί ἐλάβαμε μέσα μας τό ἡγεμονικό τῆς ψυχῆς ὡς ἐξουσιαστική δύναμη κατά τῶν παθῶν, τοῦ δόλου, τῆς κακίας, χωρίς κανένας νά μᾶς κυριαρχεῖ ἤ νά μᾶς ἐκβιάζει. Ὁ Τριαδικός Θεός πλάττοντας τόν ἄνθρωπο αὐτεξούσιο, τόν ἀξίωσε μεγάλης προνοίας ὥστε χρησιμοποιώντας σωστά τό αὐτεξούσιο νά κλίνει ὄχι πρός τό κακό, ἀλλά πρός τό ἀγαθό.  Αὐτεξούσια γίνεται κανείς καλός ἤ κακός. Ὁ Ἀγαθός Θεός εἶναι ἀπείραστος κακῶν.
Ποῦ εἶναι λοιπόν ἐκεῖνοι πού μέμφονται τόν Θεό γιά τά δεινά τοῦ κόσμου, τά δεινά τῶν ἀνθρώπων; Ἄν ὁ Θεός καταργήσει τό αὐτεξούσιο τοῦ ἀνθρωπίνου  προσώπου, κάνοντάς τον μόνο ἀγαθό,  τότε καταστρέφει τό ἴδιο τό πρόσωπο, τήν ἴδια τή δημιουργία, τήν ἐλευθερία ἐπιλογῆς, μέ ἀποτέλεσμα νά παρουσιάζεται ὄχι μόνο ὡς ὑπεύθυνος τῆς ὑποχρεωτικῆς ἀγαθότητας, κάτι πού δέν θά ἄρεσε σέ ὅλους, ἀλλά καί ὡς αὐτός πού θά ἀκυρώνει τόν ἴδιο του τόν ἑαυτό, ἀφοῦ ὡς ἐλεύθερος Θεός θά καταλύει τό ἰδίωμα τῆς ἐλευθερίας ἀπό τόν κατ᾿ εἰκόνα Θεοῦ δημιουργημένο ἄνθρωπο.
Ἐν τούτοις, ὁ Θεός δέν εἶναι ἄδικος, ἀλλά κατά πάντα Δίκαιος καί Ἀγαθός.
Ἐπιτρέπει καί παραχωρεῖ, ἐξαιτίας τῆς ἁμαρτίας, τό φερόμενο ὡς κακό, θεομηνίες, πολέμους, πείνα, διαζύγια, ἀρρώστιες, βάσανα καί πόνους, ἀποτυχίες, θλίψεις, θανάτους, μέ σκοπό νά δώσει τήν ἔσχατη εὐκαιρία στόν καθένα πού ἐπέλεξε τήν ἁμαρτία, τό ὄντως κακό,  νά γλυτώσει διά τῆς μετανοίας ἀπό τήν αἰώνια καταδίκη. Ἡ τεράστια ὅμως ἀδικία πού συντελεῖται ἀπό τόν ἄνθρωπο πρός τό Θεό εἶναι νά ρίχνει, τυφλωμένος, τά βάρη καί τίς εὐθῦνες στό Θεό, ἀποκομίζοντας τό κρῖμα γιά τόν ἑαυτό του.
Χρειαζόμαστε, ἀδελφοί μου νοῦν Χριστοῦ, τό φρόνημα τῶν Ἁγίων, γιά νά κατανοήσουμε εἰς τέλος τήν αἰτία τοῦ κακοῦ, ἤτοι τῶν δεινῶν πού μαστίζουν τήν ἀνθρωπότητα. Ἀπό τήν ἀρχή ὁ ἀνθρωποκτόνος διάβολος ἐξεγέρθηκε ἀπό φθόνο καί μῖσος ἐναντίον μας. Ἐν τούτοις, ὁ Ἀρχηγός τῆς Ζωῆς, ὁ Χριστός, ὁ Μεσσίας, κινήθηκε γιά χάρη μας ἀπό ὑπερβολική φιλανθρωπία καί ἀγαθότητα. Καί ὅπως ὁ διάβολος ἄδικα ἀγάπησε τήν ἀπώλεια τοῦ πλάσματος τοῦ Θεοῦ, ἔτσι ὁ Πλάστης δίκαια ἀγάπησε τή σωτηρία τοῦ πλαστουργήματος καί ἀπέθανε διά τάς ἁμαρτίας ἡμῶν καί ἀνέστῃ διά τήν δικαίωσιν ἡμῶν.                              
«Οὕτω γὰρ ἠγάπησεν ὁ Θεὸς τὸν κόσμον, ὥστε τὸν υἱὸν αὐτοῦ τὸν μονογενῆ ἔδωκεν, ἵνα πᾶς ὁ πιστεύων εἰς αὐτὸν μὴ ἀπόληται ἀλλ' ἔχῃ ζωὴν αἰώνιον.» (Ἰωάν., γ΄16)«...ἵνα διὰ τοῦ θανάτου καταργήσῃ τὸν τὸ κράτος ἔχοντα τοῦ θανάτου, τοῦτ' ἔστι τὸν διάβολον, καὶ ἀπαλλάξῃ τούτους, ὅσοι φόβῳ θανάτου διὰ παντὸς τοῦ ζῆν ἔνοχοι ἦσαν δουλείας.» (Ἐβρ.,β΄14-15).
ΠΡΕΣΒΥΤΕΡΟΥ  ΑΘΑΝΑΣΙΟΥ  ΜΗΝΑ

4.5.17

Ο ΧΡΙΣΤΟΣ ΣΤΗΝ ΖΩΗ ΜΑΣ

Ποιός εἶναι ὁ ρόλος τοῦ Χριστοῦ στήν δική μας ζωή; Τόν καλοῦμε, ὅταν Τόν ἔχουμε ἀνάγκη; Μᾶς συντροφεύει στήν σκέψι; Τόν ρωτοῦμε τί θέλει ἀπό μᾶς; Τόν συμβουλευόμαστε ὅταν κάνουμε σχέδια καί παίρνουμε ἀποφάσεις γιά θέματα πού μᾶς ἀπασχολοῦν;
...Εἶναι Θεός ζηλότυπος. Καί θέλει νά Τόν ἀγαποῦμε μέ ὅλη μας τήν καρδιά... Αὐτό θέλει ὁ Χριστός. Νά Τοῦ ἀνήκουμε καί νά μᾶς ἀνήκη. Οἱ ἄλλες λύσεις εἶναι μεσοβέζικες... Ὄχι ἀστάθειες στήν ζωή μας. Εὐθεῖς, εἰλικρινεῖς καί τίμιοι μέ τόν Κύριό μας.

Ἀρχιμ. π. Θεόφιλος Ζησόπουλος

1.5.17

ΧΡΙΣΤΟΣ ΑΝΕΣΤΗ!

...Ἐπαναλαμβάνοντες καί ἐμεῖς αὐτό τό μήνυμα τῆς Ἀναστάσεως, τό «Χριστός Ἀνέστη!», νά πορευόμαστε ὄρθιοι ἐλπίζοντες καί στήν δική μας ἀνάστασι. Μέ ὑψηλό τό φρόνημα καί ἀποφασισμένοι γιά ὅλα. Γιατί ὅποιος πιστεύη στόν Ἀναστημένο Χριστό, δέν λυγίζει στούς κινδύνους, δέν ὑποχωρεῖ στίς πιέσεις, δέν κάμπτεται μπροστά στούς πειρασμούς. Τά παίζει ὅλα «κορώνα-γράμματα» καί θυσιάζει τήν ζωή του. Γιατί ξέρει ὅτι, ὅποιος θυσιάζει τήν ζωή του γιά τόν Χριστό, θά κερδίση τήν αἰωνιότητα, στήν ὁποία εἴθε ὅλοι νά στοχεύουμε, γιά νά γίνουμε κληρονόμοι Της, παιδιά τῆς Βασιλείας τῶν Οὐρανῶν. Ἀμήν.

Ἀρχιμ. π. Θεόφιλος Ζησόπουλος

28.4.17

ΟΙ ΕΥΖΩΝΟΙ ΣΤΗΝ ΑΥΣΤΡΑΛΙΑ

«ΑΝΖΑC», ἴσως σέ πολλούς ἀπό ἐμᾶς νά μήν λέει καί πολλά πράγματα. Ἄν ἀνατρέξουμε στό διαδίκτυο θά δοῦμε πώς εἶναι τό ἀκρωνύμιο τοῦ Στρατιωτικοῦ Ἐκστρατευτικοῦ Σώματος Αὐστραλῶν καί Νεοζηλανδῶν, τό ὁποῖο συμμετεῖχε στόν Α΄ Παγκόσμιο στήν ἐκστρατεία τῆς Καλλίπολης τό 1915, ἐναντίον τοῦ Μουσταφᾶ Κεμάλ. (el.wikipedia.org) Οἱ τραυματίες αὐτῆς τῆς ἐκστρατείας νοσηλεύονταν στήν Λήμνο καί πολλοί πέθαναν καί ἔχουν ταφεῖ σέ δύο συμμαχικά νεκροταφεῖα τοῦ Πορτιανοῦ καί τοῦ Μούδρου.
«ΑΝΖΑC Day» εἶναι ἡ ἡμέρα μνήμης τῆς προαναφερθείσης ἐκστρατείας καί τιμᾶται στήν Αὐστραλία καί τήν Νέα Ζηλανδία στίς 25 Ἀπριλίου κάθε χρόνο. Στούς ἑορτασμούς αὐτούς συμμετέχει τιμητικά καί ἕνα τμῆμα ἀπό τούς ἔνδοξους Εὐζώνους τῆς Πατρίδος μας, τό ὁποῖο φέτος παρέλασε μέ τόν ἐπιβλητικό βηματισμό τους καί συμμετεῖχε σέ διάφορες ἐκδηλώσεις, καθώς καί στόν ἑορτασμό τοῦ Ὀρθόδοξου Πάσχα, ὅπου καταχειροκροτήθηκαν τόσο ἀπό τούς Ὁμογενεῖς μας ὅσο καί ἀπό τούς Αὐστραλούς. Ἡ λεβεντιά καί ἡ ἑλληνική ὑπερηφάνεια τῶν εὐθυτενῶν παλικαριῶν τῆς Προεδρικῆς Φρουρᾶς συγκίνησε γιά μιά ἀκόμη φορά τούς Ἕλληνες τῆς διασπορᾶς καί ἀπέσπασε ἐπευφημίες ἀπό ὅλον τόν κόσμο.
Στήν φωτογραφία πού ἀκολουθεῖ ἕνας Εὔζωνας δέν μπόρεσε νά κρύψει τήν συγκίνησή του ὅταν ὁ ἱερέας τοῦ Ἱ. Ν. Ἁγίου Γεωργίου Ἀδελαΐδας ἄρχισε νά μιλάει γιά τούς Εὐζώνους καί τήν Πατρίδα:
«Νά θυμᾶστε πάντα νά κάνετε τήν Ἑλλάδα ὑπερήφανη, γιατί πέρασε δύσκολα καί περνάει ἀκόμα, μέ πολλούς Ἕλληνες στήν ξενιτιά, πού τήν ἀγαπᾶνε καί τήν νοσταλγοῦν πάρα πολύ!», (pronews.gr) ἀνέφερε ὁ σεβαστός ἱερεύς...

Καί ἡ καρδιά τοῦ περήφανου, ἁγνοῦ καί εὐαίσθητου λεβέντη, μά τόσο προδομένου ἀπό τούς ἡγέτες του, ὅπως καί ὅλος ὁ Ἑλληνικός λαός, δέν ἄντεξε... Πόνεσε, δάκρυσε...
Ἡ φωτογραφία εἶναι τόσο εὔγλωττη!...
Προσευχή διάπυρη πρός τόν Ἀναστάντα Κύριό μας, νά μήν παραβλέψει αὐτά τά δάκρυα καί νά χαρίσει στήν φίλτατη Πατρίδα μας καί τήν δική της ἀνάσταση, ἀφοῦ καί ὁ λαός της προηγουμένως ὁμολογήσει ταπεινά τό «ὁ Κύριός μου καί ὁ Θεός μου». Ἀμήν.

 Blogger

25.4.17

ΠΑΣΑΝ ΤΗΝ ΖΩΗΝ ΗΜΩΝ ΧΡΙΣΤΩ ΤΩ ΘΕΩ ΠΑΡΑΘΩΜΕΘΑ...

...Τό παιδί τοῦ Θεοῦ, τό ἐργατικό παιδί τοῦ Θεοῦ, πού ὄχι μόνο ὀνειροπολεῖ, ἀλλά καί μάχεται, λέει μέ ἐμπιστοσύνη: «Καί πᾶσαν τήν ζωήν ἡμῶν Χριστῷ τῷ Θεῷ παραθώμεθα».
Τόν ἑαυτό μας, τά δικά μας, τούς δικούς μας, τό σήμερα καί τό αὔριό μας, τά ὄνειρά μας, τά ἐναποθέτουμε στήν χούφτα τοῦ Θεοῦ.
Δέν εἶναι τό πιό ἀσφαλές μέρος;

Ἔτσι, λοιπόν, μέ τήν δική Του παρουσία, καί τό σήμερα καί τό αὔριο θά εἶναι ὄμορφα, ἤρεμα, γλυκά, φωτεινά, γεμάτα οὐρανό.
Α.

22.4.17

Ο ΚΥΡΙΟΣ ΜΟΥ ΚΑΙ Ο ΘΕΟΣ ΜΟΥ

...Ὁ Χριστὸς ἀληθῶς ἀνέστη. «Θάνατος αὐτοῦ οὐκέτι κυριεύει». Ἀνέστη καὶ συνετρίβη ἡ δύναμη τοῦ θανάτου. Ὁ ᾅδης στενάζει καὶ βοᾶ. Δὲν μπορεῖ νὰ ἀντέξει στὰ σπλάγχνα του τὸν Κύριο καὶ Θεό. Μαζὶ μὲ τὸν θάνατο δέχεται καίριο πλῆγμα καὶ «ὁ τὸ κράτος ἔχων τοῦ θανάτου», δηλαδὴ ὁ διάβολος. Ἡ κοσμοκρατορία του καταργεῖται ἀπὸ τὴν παντοκρατορία τοῦ Θεανθρώπου. Μὲ τὴν Ἀνάσταση ὁ διάβολος καὶ ἡ κυριαρχία του ἀποδυναμώνονται καὶ ὑποχωροῦν παντελῶς.

Ἡ Ἀνάσταση ὅμως δὲν συντρίβει μόνο τὴν δύναμη τοῦ θανάτου καὶ τὸ κράτος τοῦ διαβόλου, ἀλλὰ ἀποδεικνύει περίτρανα καὶ τὴν θεότητα τοῦ Χριστοῦ. Γι’ αὐτὸ καὶ ἡ πίστη στὴν Ἀνάσταση εἶναι πίστη στὸν Κύριο ὡς Θεό, εἶναι αὐτὸ ποὺ ὁμολογεῖ ὁ Θωμᾶς, ὅταν ἀντικρύζει τὸν ἀναστημένο Κύριο: «Ὁ Κύριος μου καὶ ὁ Θεός μου». Εἶναι αὐτὸ ποὺ ὁμολογοῦμε οἱ πιστοί: «Σὺ γὰρ εἶ Θεὸς ἡμῶν», ἐκτὸς ἀπὸ σένα ἄλλον δὲν γνωρίζουμε...
† Ὁ Μεσογαίας καὶ Λαυρεωτικῆς ΝΙΚΟΛΑΟΣ

19.4.17

Ο ΒΑΣΙΛΕΑΣ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ!

Ἀλήθεια, ποιός κυβερνάει τήν καρδιά μας;  Ποιός ἐξουσιάζει τήν σκέψι μας; Ποιός κατευθύνει τά βήματά μας; Ἄν δώσουμε στούς ἀνθρώπους τήν ἐξουσία, θά ἀπογοητευθοῦμε. Ὅσες φορές τό πράξαμε, κλαύσαμε πικρά. Ἕνα μονάχα μᾶς μένει. Νά ἀνακηρύξουμε βασιλέα τῆς καρδιᾶς μας τόν μόνο Βασιλέα τοῦ κόσμου, τόν Χριστό. Βασιλέα τῆς οἰκογενείας μας, τόν Χριστό. Βασιλέα τοῦ Ἔθνους μας, τοῦ λαοῦ μας, τόν Χριστό. Καί τότε κανείς καί ποτέ δέν θά μετανιώση γιά τήν ἐπιλογή του αὐτή.

Ἀρχιμ. π. Θεόφιλος Ζησόπουλος

15.4.17

ΘΑΡΣΕΙΤΕ!

...Δέν εἴδατε τόν ληστή; Κακοῦργος ἦταν. Ὅμως, τήν τελευταία στιγμή εἶδε τό μεγαλεῖο τῆς θεότητος τοῦ Χριστοῦ, εἶδε τήν ἀθλιότητα τῆς δικῆς του ζωῆς καί εἶπε μιά φράσι μόνον: «Μνήσθητί μου, Κύριε, ὅταν ἔλθῃς ἐν τῇ βασιλείᾳ σου». Καί ὁ Κύριος τοῦ ἀπήντησε: «Ἀμήν λέγω σοι, σήμερον μετ’ ἐμοῦ ἔσῃ ἐν τῷ παραδείσῳ».
Ἐλπίζετε, θαρσεῖτε, προσμένετε καί ἀναμένετε τό ἔλεος καί τήν εὐσπλαγχνία τοῦ Θεοῦ».

Ἀρχιμ. π. Θεόφιλος Ζησόπουλος

14.4.17

ΠΑΙΔΙΑ ΤΟΥ ΑΝΑΣΤΗΜΕΝΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ!

Τό φίδι ἔχει τό φαρμάκι του στό κεφάλι. Ὁ Χριστός συνέτριψε τήν κεφαλή τοῦ ὄφεως καί εἶναι ἀκίνδυνος πλέον. Ὁ Κύριός μας μέ τόν θάνατό Του ἀφήρεσε ἀπό μέσα τό κεντρί, τό φαρμάκι τοῦ θανάτου, καί ἔκτοτε ἐμεῖς οἱ Χριστιανοί ἔχουμε τόν ὄφι στά χέρια, τόν θάνατο στά χέρια, τόν περιπαίζουμε καί προχωροῦμε πρός αὐτόν μέ θάρρος, μέ παρρησία καί ἀποφασιστικότητα.
Καί ἐμεῖς εἴμαστε παιδιά τοῦ ἀναστημένου Χριστοῦ. Καί ἐμεῖς παιδιά τοῦ νικοποιοῦ Χριστοῦ. Καί ἐμεῖς παιδιά τοῦ νεκρεγέρτου Χριστοῦ, προχωροῦμε μέ θάρρος, μέ αἰσιοδοξία, μέ χαρά, μέ δύναμι στόν ἀγῶνα τῆς ζωῆς...
Χριστός Ἀνέστη! καί ὁ Κύριος μεθ’ ἡμῶν πάσας τάς ἡμέρας τῆς ζωῆς ἡμῶν. Ἀμήν.

Ἀρχιμ. π. Θεόφιλος Ζησόπουλος
«ΠΑΤΕΡ, ΕΙΣ ΧΕΙΡΑΣ ΣΟΥ ΠΑΡΑΤΙΘΕΜΑΙ ΤΟ ΠΝΕΥΜΑ ΜΟΥ». 
Μία Φωνὴ θριάμβου. Μὲ αὐτὴν ὁ Χριστὸς διακηρύσσει πὼς νίκησε τὴν ἁμαρτία. Ἀποθνήσκει ὄχι γιατί τὸ θέλουν οἱ ἐχθροί Του, ἀλλὰ γιατί τὸ θέλησεν αὐτός. Καὶ τώρα παραδίδοντας τὸ σῶμα Του στὸν θάνατο, γίνεται ὁ ἴδιος κυρίαρχός του θανάτου. Γι᾿ αὐτὸ τοῦ Κυρίου ὁ θάνατος γίνεται Ζωή, ποὺ διοχετεύεται στὶς ἀγωνιζόμενες ψυχὲς καὶ χαρίζει τὴ δυνατότητα τῆς νίκης στὴν κονίστρα τῆς ζωῆς.
www.nektarios.gr

12.4.17

ΤΩΝ ΑΡΕΤΩΝ ΥΨΗΛΟΤΕΡΑ...

Αὐτό λοιπόν, τό μήνυμα δίδεται ἀπόψε. Ἦταν μιά γυναίκα τῆς αἰσχρᾶς ἁμαρτίας. Εἶχε διαπράξει κάθε ἀνόμημα. Κατέβηκε ἡ γυναίκα αὐτή, πατέρες καί ἀδελφοί, ὅλα τά σκαλοπάτια τῆς ἠθικῆς, ἦταν στό αἴσχατο σημεῖο. Καί μπαίνει μέσα κλαίουσα καί καταβρέχει τά πόδια τοῦ Χριστοῦ μέ τά δάκρυά της καί ἐκχυλίζει τό μύρο τῆς ἀγάπης της καί πῶς τήν δέχεται ὁ Χριστός; Ἀφῆστε την, αὐτό πού ἔκαμε θά παραμείνει εἰς μνημόσυνον αἰώνιον. Ναί! Ὄχι γιά νά μνημονεύουμε τήν γυναίκα. Νά μνημονεύουμε τήν πράξη της. Εἶναι παράδειγμα μετανοίας ἡ γυναίκα ἀπόψε. Λέγει, λοιπόν, ὁ Ἅγιος Ἰσαάκ ὁ Σύρος καί τελειώνω «τήν θάλασσα τοῦ βίου τήν ὀζομένην οὐδείς δύναται περάσαι ἄνευ τοῦ πλοίου τῆς μετανοίας». Ὤ, τί νόημα! Τί ὑπέροχο νόημα! Ζοῦμε σέ μιά βρώμικη θάλασσα. Εἶναι μία θάλασσα τῆς ζωῆς ὀζομένη, πού ἀναδύει κακοσμία. Ὅπου κοιτάξουμε, ὅπου σταθοῦμε, εἴτε μέ τά μάτια, εἴτε μέ τά λόγια, εἴτε μέ τήν σκέψη μας, εἴτε μέ τά ἔργα μας, ἁμαρτάνουμε. Πῶς θά τήν περάσουμε         ; Ἄν τολμήσουμε μόνοι μας νά πᾶμε, θά πνιγοῦμε στήν θάλασσα. Πῶς λοιπόν, σωζώμαστε; «Τήν θάλασσα τοῦ βίου τήν ὀζομένην οὐδείς δύναται περάσαι ἄνευ τοῦ πλοίου τῆς μετανοίας». Τό πλοῖο εἶναι ἡ ἀγάπη τοῦ Θεοῦ, τό πλοῖο τῆς μετανοίας. Αὐτό τό μήνυμα δίδει ἀπόψε ἡ Ἐκκλησία μας καί λέει ὁ Ἅγιος Ἰσαάκ ὁ Σύρος, κάπου ἀλλοῦ, «εἰ πάντες ἁμαρτωλοί ἐσμέν καί οὐδείς ὑπέρτερος τῶν πειρασμῶν», εἴμαστε ὅλοι ἁμαρτωλοί. Ὅποιος εἶναι ἀναμάρτητος νά σηκώσει τό χέρι. «Εἰ πάντες ἁμαρτωλοί ἐσμέν καί οὐδείς ὑπέρτερος τῶν πειρασμῶν οὐδεμία ἄρα τῶν ἀρετῶν ὑψηλοτέρα τῆς μετανοίας». Γένοιτο.
ΝΙΚΟΣ ΝΙΚΟΛΑΪΔΗΣ, ΟΜΟΤΙΜΟΣ ΚΑΘΗΓΗΤΗΣ ΘΕΟΛΟΓΙΚΗΣ ΣΧΟΛΗΣ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟΥ ΑΘΗΝΩΝ

10.4.17

ΠΩΣ ΝΑ ΑΜΑΡΤΗΣΩ;

https://kosmaser.wordpress.com
...Στήν ἐπίθεση τῆς ἀκόλαστης γυναίκας, λέει τό κείμενο τῆς Ἁγίας Γραφῆς, εἶπε ὁ Ἰωσήφ «πῶς ποιήσω τό πονηρόν οὔτω καί ἁμαρτήσω ἐνώπιον τοῦ Θεοῦ». Εἶχε ἔντονα ὁ Ἰωσήφ μέσα στήν καρδιά του καί στήν ζωή του τήν παρουσία τοῦ Θεοῦ καί εἶπε «πῶς θά ἁμαρτήσω ἐνώπιον τοῦ Θεοῦ».
Πόσοι ἄραγε, κι ἐμεῖς πού ἀκοῦμε τό κήρυγμα καί ὁ ὁμιλών, ἔχουμε ἔντονη αὐτή τήν αἴσθηση τῆς παρουσίας τοῦ Θεοῦ, σέ κάθε μας βῆμα. Πῶς νά ἁμαρτήσω;
ΝΙΚΟΣ ΝΙΚΟΛΑΪΔΗΣ, ΟΜΟΤΙΜΟΣ ΚΑΘΗΓΗΤΗΣ ΘΕΟΛΟΓΙΚΗΣ ΣΧΟΛΗΣ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟΥ ΑΘΗΝΩΝ

8.4.17

ΑΛΛΗ ΔΟΞΑ...

...Σήμερα ὁ κόσμος φωνάζει μέ ἰαχές καί ὑποδέχεται θριαμβευτικά καί μέ ἐνθουσιασμό τόν Χριστό. Αὐτό τό μήνυμα νά πάρουμε κι ἐμεῖς. Αὐτό τό μήνυμα λέει καί τό ἀπολυτίκιον τοῦ Λαζάρου «Τήν κοινήν ἀνάστασιν πρό τοῦ Σοῦ πάθους πιστούμενος ἐκ νεκρῶν ἤγειρας τόν Λάζαρον Χριστέ ὁ Θεός». Αὐτό τό μήνυμα νά τό ἔχουμε ὑπ’ ὄψιν μας στίς δυσκολίες καί στήν ἀπειλή τοῦ θανάτου καί στίς ἀσθένειες, ὅτι πράγματι ὁ Χριστός μᾶς ἐτοιμάζει γιά μιάν ἄλλη δόξα, πολύ ἀσύγκριτη τῆς παρούσας ζωῆς. Νά δώσει ὁ Θεός, ὅλοι μας, αὐτήν τήν δόξαν τῆς Βασιλείας τῶν Οὐρανῶν νά γίνουμε μέτοχοι καί νά τήν ἀπολαύσουμε. Ἀμήν. 
ΝΙΚΟΣ ΝΙΚΟΛΑΪΔΗΣ, ΟΜΟΤΙΜΟΣ ΚΑΘΗΓΗΤΗΣ ΘΕΟΛΟΓΙΚΗΣ ΣΧΟΛΗΣ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟΥ ΑΘΗΝΩΝ 

5.4.17

ΧΡΙΣΤΟΔΟΥΛΟΙ!

Ὅποιος ζητάει τήν δόξα τῶν ἀνθρώπων, δέν μπορεῖ νά ἐλπίζη καί νά πιστεύη στήν δόξα τοῦ Θεοῦ. Δυστυχῶς, προσπαθοῦμε νά ἀρέσουμε στούς ἀνθρώπους, νά κάνουμε τά ἀρεστά στούς ἀνθρώπους καί δέν ἔχουμε σάν στόχο νά ἀρέσουμε στόν Θεό. Νά εὐαρεστήσουμε στόν Κύριο, γιά νά μᾶς δοξάζη αἰωνίως στήν Βασιλεία τῶν Οὐρανῶν Δέν θέλουμε νά δείχνουμε ὅτι εἴμαστε πολύ θρησκευτικοί. Δέν θέλουμε νά δείχνουμε ὅτι ἐκκλησιαζόμαστε κάθε Κυριακή. Γιά νά μήν μᾶς περιφρονήση ὁ κόσμος, δέν θέλουμε νά δείξουμε τίς ἀρχές μας, ὅτι ἔχουμε μία πνευματική συγκρότησι, ὅτι ἔχουμε μία οἰκογένεια μέ ἤθη, πού ταιριάζουν καί εἶναι θεμελιωμένα πάνω στόν βράχο τῆς πίστεώς μας. Καί προσπαθοῦμε νά δείξουμε ὅτι εἴμαστε κοσμικοί, ὅτι εἴμαστε προοδευτικοί, γιά νά φανοῦμε ἀρεστοί στούς ἀνθρώπους. Ἀγνοοῦμε τό εὐαγγελικό χωρίο τοῦ ἀπ. Παύλου: «Εἰ γάρ ἔτι ἀνθρώποις ἤρεσκον, Χριστοῦ δοῦλος οὐκ ἄν ἤμην». Ἐάν ἤθελα νά ἀρέσω στούς ἀνθρώπους δέν θά ἤμουν δοῦλος τοῦ Χριστοῦ. ὅλοι μας πρέπει νά εἴμαστε χριστόδουλοι καί ὄχι ἀνθρωπόδουλοι!

Ἀρχιμ. π. Θεόφιλος Ζησόπουλος

2.4.17

ΑΓΩΝΑΣ

...Τί νά κάνουμε ὅλα τά πλούτη τοῦ κόσμου, ὅταν χάσουμε τήν ἀθάνατη ψυχή μας;
Στό ἔλεος, στήν Χάρι τοῦ Θεοῦ εἶναι ἀφημένη ἡ ψυχή μας. Ἀπό τήν δική μας, ὅμως πλευρά χρειάζεται ἡ μετάνοια, ἡ ἐπιστροφή καί ἡ ἐμπιστοσύνη μας στήν Χάρι τοῦ Θεοῦ καί τό ἔλεός Του. Καί τότε θά μποροῦμε νά ἐλπίζουμε, νά πιστεύουμε καί νά ἀναμένουμε τήν σωτηρία καί τήν λύτρωσι τῆς ψυχῆς μας, γιά τήν ὁποία ὁ Χριστός κατέβηκε κάτω στήν γῆ, σταυρώθηκε καί ἔχυσε τό αἷμα Του. Μακάρι νά μᾶς ἀξιώση ὁ Θεός αὐτῆς τῆς σωτηρίας, τήν ὁποία, βεβαίως, ὅλοι μας ποθοῦμε. Ἀμήν.

Ἀρχιμ. π. Θεόφιλος Ζησόπουλος

28.3.17

ΠΑΡΕΛΑΣΗ ΝΕΑΣ ΥΟΡΚΗΣ

Συγκίνηση, ἐνθουσιασμός καί ἐθνική ὑπερηφάνεια κατέκλυσαν ὅλη μας τήν ὕπαρξη παρακολουθῶντας τήν μεγάλη παρέλαση τῶν Ἑλλήνων τῆς Ἀμερικῆς στήν Νέα Ὑόρκη, ἀπό τόν Ἐκκλη­σιαστικό Σταθμό 4Ε, κατά τόν ἑορτασμό τῆς ἐπετείου τῆς Παλιγγενεσίας τοῦ 1821. Ἀξίζουν θερμά συγχαρητήρια τόσο στήν διεύθυνση τοῦ Σταθμοῦ ὅσο καί στό τεχνικό προσωπικό, μέ ἐπί κεφαλῆς τόν τεχνικό προϊστάμενο Βασίλη Καναρίδη, γι’ αὐτή τους τήν πρωτοβουλία.
Χειροκροτήσαμε τούς λεβέντες μας, τούς Εὔζωνες, οἱ ὁποίοι μετά τήν ἐντυπωσιακή τους ἐμφάνιση στήν μεγαλειώδη παρέλαση τῆς Ἀθήνας, ἔδωσαν τό παρών καί στήν παρέλαση τῆς 5ης Λεωφόρου, σείοντας τήν ἀμερικανική μεγαλούπολη. Καμαρώ­σαμε τούς Ἕλληνες τῆς Ὁμογένειας πρώτης, δεύτερης καί τρίτης γενιᾶς, οἱ ὁποίοι κρατοῦν τήν παράδοση, τά ἤθη καί τά ἔθιμα τῆς Πατρίδος, ἀλλά καί τήν ἑλληνική γλῶσσα, γιά τήν διατήρηση τῆς ὁποίας, ὅπως ἀναφέρθηκε ἀπό τήν δημοσιογράφο τοῦ NGTV, «κάνει πολλά ἡ Ἐκκλησία». Ἀκούσαμε τόν κ. Κούτρα, Γενικό Πρόξενο τῆς Ἑλλάδος στήν Νέα Ὑόρκη, νά δηλώνει πώς «ἡ καρδιά τῶν Ἑλλήνων τῆς Νέας Ὑόρκης χτυπᾶ καί χτυπᾶ ἑλληνικά!» καί νά εὔχεται κλείνοντας τήν σύντομή του συνέντευξη «εὐχή καί στόχος μας εἶναι νά φέρουμε τήν Ἑλλάδα ἐκεῖ πού τῆς ἀξίζει»!
Τόν Ἕλληνα ἀπό δύο πράγματα δέν μπορεῖς νά τόν ἀποκόψης: ἀπό τήν πίστη του στόν Θεό καί ἀπό τήν ἀγάπη του στήν Πατρίδα! Κι αὐτό τό ἀπέδειξαν περίτρανα οἱ ἀδελφοί μας Ἕλληνες ὁμογενεῖς μέ τήν ἀθρόα συμμετοχή τους στήν παρέλαση. Ἐνο­ρίες, Κοινότητες, Σχολεῖα, Σύλλογοι, Ὁργανισμοί, ὅλοι μαζί ἑνωμένοι, μικροί καί μεγά­λοι, ἄνδρες καί γυναῖκες, ντυμένοι μέ τίς παραδο­σιακές φορεσιές τοῦ ἰδιαίτερου τόπου καταγω­γῆς τους, κρατῶντας τά λάβαρα καί τήν γαλανό­λευκη ἑόρτασαν τήν ἐπέτειο τῆς 25ης Μαρτίου τοῦ 1821 καί ἔστειλαν στά πέρατα τῆς οἰκουμένης ἕνα μήνυμα ἑνότητος μέ τήν Μητέρα Πατρίδα.
Παρών ὅπως ἦταν φυσικό καί ὁ Σεβ. Ἀρχιεπίσκοπος Ἀμερικῆς κ. Δημήτριος, ὁ ὁποῖος μᾶς ἀνέφερε πώς σέ συνάντηση πού εἶχε πρό ἡμερῶν μέ τόν νέο Πρόεδρο τῶν Η.Π.Α. κ. Τράμπ τοῦ εἶχε πεῖ μεταξύ ἄλλων καί τά ἑξῆς: «Προσευχόμαστε καί πι­στεύου­με˙ προσευχόμαστε καί ἐλπίζουμε˙ προσευχόμαστε καί εὐγνωμόνως ἀναμέ­νουμε τήν πρωτοβουλία σας», στά δίκαια αἰτήματα τοῦ Ἑλληνισμοῦ στήν Κύπρο, στά Βαλκάνια, στό Οἰκουμενικό μας Πατριαρχεῖο. Ὁ Σεβασμιώτατος ἀναφέρθηκε στόν διπλό ἑορτασμό τῆς 25ης Μαρτίου: τοῦ Εὐαγγε­λισμοῦ, πού σήμανε τήν ἐλευθερία τοῦ κόσμου καί τοῦ 1821, πού σήμανε τήν ἐλευθερία τῶν προγόνων μας ἀπό τόν ὀθωμανικό ζυγό. Καί κάλεσε ὅλους τούς «δυνάμενους νά φέρουν ὅπλα» νά συστρα­τευθοῦν ὥστε «νά βγεῖ ἡ Ἑλλάδα ἀπό ἐκεῖ πού βρίσκεται». Καί τόνισε πώς «δέν ζητοῦμε ἐλεημοσύνη! 6000 χρόνια δέν ἐπιβιώσαμε ἁπλῶς, ἀλλά παράγαμε πολιτισμό, παράγαμε ἔργο», ἑπομέ­νως ἑνωμένοι νά διεκδικήσουμε τά δίκαια αἴτήματα τοῦ Ἔθνους μας.
Πόσο σοφά μίλησε ὁ Σεβασμιώτατος! Ἡ Ἑλλάδα εἶναι ἡ φωτοδότρα τοῦ πολιτισμοῦ! Κι ἄς θέλουν νά τό λησμονοῦν ξένοι καί δυστυχῶς καί κάποιοι ἡμέτεροι. Ξέχασαν οἱ σημερινοί Εὐρωπαῖοι πώς τούς δώσαμε τά φῶτα, τούς διδάξαμε πολιτισμό, τέχνες, ἐπιστῆμες. Καί τώρα αὐτόν τόν περήφανο Ἑλληνικό λαό, πού εὐεργέτησε ὁλόκληρη τήν ἀνθρωπότητα τόν καταδυνα­στεύουν καί τόν ἔχουν ὁδηγήσει στήν ἐξαθλίωση. Αὐτοί εἶναι οἱ ἑταίροι μας! Ἄς θυμόμαστε ὅμως πάντα πώς «μόνον ὁ Θεός σώζοι τήν Ἑλλάδα» καί πάντοτε οἱ μοναδικοί πιστοί μας σύμμαχοι ἦταν ἡ Ὑπέρμαχος Στρατηγός καί ὁ Μονογενής Υἱός Της. Ἄς ἐπαναφέρουμε, λοιπόν, στήν ζωή μας τόν Θεό κι Ἐκεῖνος δέν θά μᾶς ἀφήσει καί τότε «γνῶτε ἔθνη καί ἡττᾶσθε ὅτι μεθ’ ἡμῶν ὁ Θεός»!

Blogger

25.3.17

25Η ΜΑΡΤΙΟΥ-ΕΥΑΓΓΕΛΙΣΜΟΣ ΤΗΣ ΘΕΟΤΟΚΟΥ

Ὁ Εὐαγγελισμός τῆς Θεοτόκου εἶναι μία ἀπό τίς πολλές ἑορτές πού ἡ Ἐκκλησία μας καθιέρωσε πρός τιμήν τῆς Ὑπεραγίας Θεοτόκου, τῆς Μητρός τοῦΚυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ, ἡ ὁποία ὑπηρέτησε τό θεϊκό σχέδιο τῆς λυτρώσεως τοῦ ἀνθρωπίνου γένους. Τιμώντας, ὅμως τήν Βασίλισσα τῶν Ἀγγέλων, τήν γλυκειά μας Παναγία, τιμοῦμε συγχρόνως στό πρόσωπό Της κάθε γυναικεία προσωπικότητα, ἡ ὁποία γίνεται ὄργανο τῆς χάριτος τοῦ Θεοῦ, πού δέχεται οὐράνια μηνύματα καί γίνεται πρόξενος ἀληθινῆς χαρᾶς καί εὐτυχίας, ἀνάμεσα στούς ἀνθρώπους.
Ἡ ἁγνή Κόρη τῆς Ναζαρέτ δέχεται τήν ἐπίσκεψι τοῦ Ἀρχαγγέλου Γαβριήλ καί ἔκπληκτος πληροφορεῖται τό σχέδιο τῆς Θείας Ἐνανθρωπήσεως τοῦ Κυρίου. «Μή φοβοῦ Μαριάμ· εὗρες γάρ χάριν παρά τῷ Θεῷ. καί ἰδού συλλήψῃ ἐν γαστρί καί τέξῃ υἱόν, καί καλέσεις τό ὄνομα αὐτοῦ Ἰησοῦν…» (Λουκ. α΄ 31, 32). Ἡ λογική τῆς ἀειπαρθένου Μαρίας σταματᾶ, ἀλλά ἡ ὑπακοή της καί ἡ ταπεινοφροσύνη της τήν ἀναγκάζουν νά δεχθῆ τό μήνυμα καί νά ἀπαντήση ταπεινά «Ἰδού ἡ δούλη Κυρίου· γένοιτό μοι κατά τό ρῆμά σου» (Λουκ. α΄ 38).
Τό θαῦμα συντελεῖται. Ἡ Θεία Ἐνανθρώπησις τοῦ Κυρίου πραγματοποιεῖται. Τό σχέδιο τοῦ Θεοῦ τίθεται σέ ἐφαρμογή. Καί ἡ λύτρωσις τοῦ ἀνθρώπου, μέ τήν Θεία Ἐνανθρώπησι καί τήν Σταυρική Του Θυσία, ἀποτελεῖ γεγονός ἀναμφισβήτητο.
Τό μήνυμα τοῦ Εὐαγγελισμοῦ καί στίς ἡμέρες μας εἶναι ἀναγκαῖο καί ἀπαραίτητο ὅσο ποτέ ἄλλοτε. Ὅλοι μας ἔχουμε ἀνάγκη αὐτοῦ τοῦ λυτρωτικοῦ μηνύματος. Ὅλοι μας ἔχουμε τήν ἀνάγκη τοῦ λυτρωμοῦ. Θά τό δεχθοῦμε, ὅμως, μέ ταπείνωσι καί ὑπακοή, ὅπως ἡ Κυρία Θεοτόκος; Στό χέρι μας εἶναι.
Ἀρχιμ. π. Θεόφιλος Ζησόπουλος