25.12.10

ΧΡΙΣΤΟΣ ΓΕΝΝΑΤΑΙ!


 Μυστήριο παράξενο και παράδοξο αντικρύζω. Βοσκών φωνές φτάνουν στ' αυτιά μου. Δεν παίζουν σήμερα με τις φλογέρες τους κάποιον τυχαίο σκοπό. Τα χείλη τους ψάλλουν ύμνο ουράνιο.
Οι άγγελοι υμνολογούν, οι αρχάγγελοι ανυμνούν, ψάλλουν τα Χερουβείμ και δοξολογούν τα Σεραφείμ. Πανηγυρίζουν όλοι, βλέποντας το Θεό στη γη και τον άνθρωπο στους ουρανούς.
Σήμερα η Βηθλεέμ μιμήθηκε τον ουρανό: Αντί γι' αστέρια, δέχτηκε τους αγγέλους· αντί για ήλιο, δέχτηκε τον Ήλιο της δικαιοσύνης. Και μη ζητάς να μάθεις το πώς. Γιατί όπου θέλει ο Θεός, ανατρέπονται οι φυσικοί νόμοι.
Εκείνος λοιπόν το θέλησε. Και το έκανε. Κατέβηκε στη γη κι έσωσε τον άνθρωπο. Όλα συνεργάστηκαν μαζί Του γι' αυτόν το σκοπό.
Σήμερα γεννιέται Αυτός που υπάρχει αιώνια, και γίνεται αυτό που ποτέ δεν υπήρξε. Είναι Θεός και γίνεται άνθρωπος! Γίνεται άνθρωπος και πάλι Θεός μένει!
Όταν γεννήθηκε, οι Ιουδαίοι δεν δέχονταν την παράδοξη γέννησή Του: Από τη μια οι Φαρισαίοι παρερμήνευαν τα ιερά βιβλία· κι από την άλλη οι γραμματείς δίδασκαν αλλά αντί άλλων. O Ηρώδης πάλι, ζητούσε να βρει το νεογέννητο Βρέφος όχι για να το τιμήσει, μα για να το θανατώσει.
Ε λοιπόν, όλοι αυτοί σήμερα τρίβουν τα μάτια τους, βλέποντας το Βασιλιά τ' ουρανού να βρίσκεται στη γη μ' ανθρώπινη σάρκα, γεννημένος από παρθενική μήτρα.
Και ήρθαν οι βασιλιάδες να προσκυνήσουν τον επουράνιο Βασιλιά της δόξας.
Ήρθαν οι στρατιώτες να υπηρετήσουν τον Αρχιστράτηγο των ουράνιων Δυνάμεων.
Ήρθαν οι γυναίκες να προσκυνήσουν Εκείνον που μετέβαλε τις λύπες της γυναίκας σε χαρά.
Ήρθαν οι παρθένες να προσκυνήσουν Εκείνον που δημιούργησε τους μαστούς και το γάλα, και τώρα θηλάζει από Μητέρα Παρθένο.
Ήρθαν τα νήπια να προσκυνήσουν Εκείνον που έγινε νήπιο, για να συνθέσει δοξολογικό ύμνο «απ'; τα στόματα των νηπίων» (Ψαλμ. 8:3).
Ήρθαν τα παιδιά να προσκυνήσουν Εκείνον που η μανία του Ηρώδη τα ανέδειξε σε πρωτομάρτυρες.
Ήρθαν οι ποιμένες να προσκυνήσουν τον καλό Ποιμένα, που θυσίασε τη ζωή Του για χάρη των προβάτων.
Ήρθαν οι ιερείς να προσκυνήσουν Εκείνον που έγινε αρχιερέας όπως ο Μελχισεδέκ (Εβρ. 5:10).
Ήρθαν οι δούλοι να προσκυνήσουν Εκείνον που πήρε μορφή δούλου, για να μετατρέψει τη δουλεία μας σ' ελευθερία.
Ήρθαν οι ψαράδες να προσκυνήσουν Εκείνον που τους μετέβαλε σε «ψαράδες ανθρώπων» (Ματθ. 4:19)
Ήρθαν οι τελώνες να προσκυνήσουν Εκείνον που από τους τελώνες ανέδειξε ευαγγελιστή.
Ήρθαν οι πόρνες να προσκυνήσουν Εκείνον που παρέδωσε τα πόδια του στα δάκρυα μιας πόρνης.
Κοντολογίς, ήρθαν όλοι οι αμαρτωλοί να δουν τον Αμνό του Θεού, που σηκώνει στους ώμους Του την αμαρτία του κόσμου:
Οι μάγοι για να Τον προσκυνήσουν·
οι ποιμένες για να Τον δοξολογήσουν·
οι τελώνες για να Τον κηρύξουν·
οι πόρνες για να Του προσφέρουν μύρα·
η Σαμαρείτισσα για να ξεδιψάσει·
η Χαναναία για να ευεργετηθεί.
Αφού λοιπόν όλοι σκιρτούν από χαρά, θέλω κι εγώ να σκιρτήσω, θέλω να χορέψω, θέλω να πανηγυρίσω. Δίχως κιθάρα, δίχως αυλό, δίχως λαμπάδες αναμμένες στα χέρια μου. Πανηγυρίζω κρατώντας, αντί γι' αυτά, τα σπάργανα του Χριστού. Αυτά είναι η ελπίδα μου, αυτά η ζωή μου, αυτά η σωτηρία μου, αυτά ο αυλός μου, αυτά η κιθάρα μου. Γι' αυτό τα 'χω μαζί μου: Για να πάρω από τη δύναμή τους δύναμη, για να φωνάξω μαζί με τους αγγέλους, «δόξα στον ύψιστο Θεό», και με τους ποιμένες, «και ειρήνη στη γη, ευλογία στους ανθρώπους» (Λουκ. 2:14).
 Και ξέρετε γιατί; Γιατί Εκείνος που προαιώνια γεννήθηκε από τον Πατέρα ανεξήγητα, γεννιέται σήμερα από παρθένα υπερφυσικά. Το πως, το γνωρίζει η χάρη του Αγίου Πνεύματος. Εμείς μόνο τούτο μπορούμε να πούμε: Πως αληθινή είναι και η ουράνια γέννησή του, αδιάψευστη είναι και η επίγεια. Αλήθεια είναι ότι γεννήθηκε Θεός από Θεό, αλήθεια είναι και ότι γεννήθηκε άνθρωπος από παρθένα. Στον ουρανό είναι ο μόνος που γεννήθηκε από τον Πατέρα μόνο, γιος Του μονογενής. Και στη γη είναι ο μόνος που γεννήθηκε από την Παρθένο μόνο, γιος της μονογενής. Όπως στην περίπτωση της ουράνιας γεννήσεώς Του είναι ασέβεια να σκεφτούμε μητέρα, έτσι και στην περίπτωση της επίγειας γεννήσεώς Του είναι βλασφημία να υποθέσουμε πατέρα. Ο Θεός Τον γέννησε με τρόπο θεϊκό. Η Παρθένος Τον γέννησε με τρόπο υπερφυσικό. Έτσι, ούτε η ουράνια γέννησή Του μπορεί να εξηγηθεί, ούτε η ενανθρώπησή Του μπορεί να ερευνηθεί. Το ότι Τον γέννησε η Παρθένος σήμερα το γνωρίζω. Το ότι Τον γέννησε ο Θεός προαιώνια το πιστεύω. Κι έχω μάθει να τιμώ σιωπηλά τη γέννησή Του, χωρίς φιλοπερίεργες έρευνες κι ανώφελες συζητήσεις. Γιατί, σ' ό,τι αφορά το Θεό, δεν πρέπει να στέκεται κανείς στη φυσική εξέλιξη των πραγμάτων, αλλά να πιστεύει στη δύναμη Εκείνου που κατευθύνει τα πάντα.
Τί φυσικότερο απ'; το να γεννήσει μια παντρεμένη γυναίκα; Αλλά και τί πιο παράδοξο απ'; το να γεννήσει παιδί μια παρθένα, δίχως άνδρα, και να παραμείνει παρθένα;
Γι'; αυτό λοιπόν μπορούμε να ερευνούμε ό,τι γίνεται σύμφωνα με τους φυσικούς νόμους. Ό,τι όμως συμβαίνει με τρόπο υπερφυσικό, ας το σεβόμαστε σιωπηλά. Όχι γιατί είναι επικίνδυνο, αλλά γιατί είναι ανερμήνευτο.
Φόβο νιώθω μπροστά στο θείο μυστήριο.
Τί να πω και τί να λαλήσω;
Βλέπω εκείνη που γέννησε. Βλέπω κι Εκείνον που γεννήθηκε. Αλλά τον τρόπο της γεννήσεως δεν μπορώ να τον καταλάβω. Όπου θέλει, βλέπετε, ο Θεός, νικώνται οι φυσικοί νόμοι. Έτσι έγινε κι εδώ: Παραμερίστηκε η φυσική τάξη και ενέργησε η θεία θέληση.
Πόσο ανέκφραστη είναι η ευσπλαχνία του Θεού!
Ο προαιώνιος Υιός του Θεού, ο άφθαρτος και αόρατος και ασώματος, κατοίκησε μέσα στο φθαρτό και ορατό σώμα μας. Για ποιό λόγο; Να, όπως ξέρετε, εμείς οι άνθρωποι πιστεύουμε περισσότερο σ' ό,τι βλέπουμε παρά σ' ό,τι ακούμε. Στα ορατά πιστεύουμε. Στ' αόρατα όχι. Έτσι δεν πιστεύαμε στον αόρατο αληθινό Θεό, αλλά λατρεύαμε ορατά είδωλα με μορφή ανθρώπων.
Δέχτηκε λοιπόν ο Θεός να παρουσιαστεί μπροστά μας με ορατή μορφή ανθρώπου, για να διαλύσει μ' αυτόν τον τρόπο κάθε αμφιβολία για την ύπαρξή Του. Κι ύστερα, αφού μας διδάξει με την αισθητή και αναμφισβήτητη παρουσία Του, να μας οδηγήσει εύκολα στην αληθινή πίστη, στ' αόρατα και υπερφυσικά.
Κατάπληξη με γεμίζει το θαύμα!
Παιδί βλέπω τον προαιώνιο Θεό!
Σε φάτνη αναπαύεται, Αυτός που έχει θρόνο τον ουρανό!
Χέρια ανθρώπινα αγγίζουν τον απρόσιτο κι ασώματο!
Με σπάργανα είναι σφιχτοδεμένος, Αυτός που σπάει τα δεσμά της αμαρτίας!
Όμως... τούτο είναι το θέλημά Του: Την ατιμία να μεταβάλει σε τιμή· με δόξα να ντύσει την ευτέλεια· και την προσβολή σ' αρετή να μεταπλάσει.
Πήρε το σώμα μου. Μου προσφέρει το Πνεύμα Του. Μου χαρίζει το θησαυρό της αιώνιας ζωής, παίρνοντας αλλά και δίνοντάς μου: Παίρνει τη σάρκα μου για να με αγιάσει· μου δίνει το Πνεύμα Του για να με σώσει.
«Να, η παρθένος θα μείνει έγκυος» (Ησ. 7:14).
Τα λόγια είναι της συναγωγής, μα το απόκτημα της Εκκλησίας.
Η συναγωγή έβαψε το νήμα· η Εκκλησία φόρεσε τη βασιλική στολή.
Η Ιουδαία Τον γέννησε· η οικουμένη Τον υποδέχτηκε.
Η συναγωγή Τον θήλασε και Τον έθρεψε· η Εκκλησία Τον παρέλαβε και ωφελήθηκε.
Στη συναγωγή βλάστησε το κλήμα· εμείς όμως απολαμβάνουμε τα σταφύλια της αλήθειας.
Η συναγωγή τρύγησε τα σταφύλια· οι ειδωλολάτρες όμως πίνουν το μυστικό πιοτό.
Εκείνη έσπειρε στην Ιουδαία το σπόρο· οι ειδωλολάτρες όμως θέρισαν το στάχυ με το δρεπάνι της πίστεως. Αυτοί έκοψαν με σεβασμό το ρόδο, και στους Ιουδαίους έμεινε το αγκάθι της απιστίας.
Το πουλάκι πέταξε, κι αυτοί οι ανόητοι κάθονται και φυλάνε ακόμα τη φωλιά.
Οι Ιουδαίοι πασχίζουν να ερμηνεύσουν το βιβλίο του γράμματος, και οι ειδωλολάτρες τρυγούν τον καρπό του Πνεύματος.
«Να, η παρθένος θα μείνει έγκυος».
Πες μου, Ιουδαίε, πες μου λοιπόν, ποιόν γέννησε;
Δείξε, σε παρακαλώ, θάρρος, έστω και σαν εκείνο που έδειξες μπροστά στον Ηρώδη. Αλλά δεν έχεις θάρρος. Και ξέρω γιατί. Γιατί είσαι επίβουλος. Στον Ηρώδη μίλησες για να Τον εξολοθρεύσει· και σ' εμένα δεν μιλάς για να μην Τον προσκυνήσω.
Ποιόν λοιπόν γέννησε; Ποιόν;
Το Δημιουργό της κτίσεως. Κι αν εσύ σωπαίνεις, η φύση το βροντοφωνάζει. Τον γέννησε λοιπόν με τον τρόπο που ο ίδιος θέλησε να γεννηθεί. Στη φύση δεν υπήρχε η δυνατότητα μιας τέτοιας γεννήσεως. Εκείνος όμως, ως κύριος της φύσεως, επινόησε τρόπο γεννήσεως παράδοξο. Κι έδειξε έτσι ότι, και άνθρωπος που έγινε, δεν γεννήθηκε σαν άνθρωπος, μα όπως μόνο σε Θεό ταιριάζει.
Εκείνος που έπλασε τον Αδάμ από παρθένα γη, Εκείνος που από τον Αδάμ κατόπιν έκαμε γυναίκα, γεννήθηκε σήμερα από παρθένα κόρη που νίκησε τη φύση, ξεπερνώντας το νόμο του γάμου.
Ο Αδάμ τότε, χωρίς να έχει γυναίκα, γυναίκα απόκτησε.
Η Παρθένος τώρα, χωρίς να έχει άνδρα, άνδρα γέννησε.
Και γιατί έγινε αυτό; Να γιατί:
Οι γυναίκες είχαν ένα παλαιό χρέος προς τους άνδρες, αφού από τον Αδάμ είχε βλαστήσει γυναίκα χωρίς τη μεσολάβηση άλλης γυναίκας. Για αυτό η Παρθένος σήμερα, ξεπληρώνοντας στους άνδρες το χρέος της Εύας, γέννησε χωρίς άνδρα, δείχνοντας έτσι την ισοτιμία της φύσεως.
Σώος έμεινε ο Αδάμ μετά την αφαίρεση της πλευράς του.
Αδιάφθορη έμεινε κι η Παρθένος μετά τη γέννηση του Βρέφους.
Αλλά πρόσεξε και κάτι ακόμα:
Δεν έπλασε ο Κύριος κάποιο άλλο σώμα για να εμφανιστεί στη γη. Πήρε το σώμα του ανθρώπου, για να μη φανεί ότι περιφρονεί την ύλη από την οποία δημιουργήθηκε ο Αδάμ. Ήρθαν έτσι, Θεός και άνθρωπος, σε μυστική ένωση. Κι ο διάβολος, που είχε υποδουλώσει τον άνθρωπο, τράπηκε σε φυγή.
Ο Θεός γίνεται άνθρωπος, αλλά γεννιέται ως Θεός. Αν προερχόταν, όπως εγώ, από έναν κοινό γάμο, πολλοί θα θεωρούσαν απάτη τη γέννησή Του. Γι' αυτό γεννιέται από παρθένα· γι'; αυτό διατηρεί τη μήτρα της άθικτη· γι' αυτό διαφυλάσσει την παρθενία της ακέραιη: Για να γίνει ο παράξενος τρόπος της γεννήσεως αιτία ακλόνητης πίστεως.
Σ' αυτόν λοιπόν που θ' αμφισβητήσει την άσπορη γέννηση του Λόγου του Θεού, θα επικαλεστώ ως μάρτυρα την αμόλυντη σφραγίδα της παρθενίας.
Πες μου λοιπόν, Ιουδαίε, γέννησε η Παρθένος ή όχι; Κι αν μεν γέννησε, γιατί δεν ομολογείς την υπερφυσική γέννηση; Αν πάλι δεν γέννησε, γιατί εξαπάτησες τον Ηρώδη; Όταν εκείνος ζητούσε να μάθει που θα γεννηθεί ο Χριστός, εσύ δεν είπες «στη Βηθλεέμ της Ιουδαίας» (Ματθ. 2:4); Μήπως εγώ γνώριζα την πόλη ή τον τόπο; Μήπως εγώ γνώριζα την αξία του Βρέφους που ήρθε στον κόσμο; Ο Ησαΐας και οι προφήτες σας δεν μίλησαν γι' Αυτό; Κι εσείς, οι αγνώμονες εχθροί, δεν εξηγήσατε την αλήθεια; Εσείς, οι γραμματείς κι οι Φαρισαίοι, οι ακριβείς φύλακες του νόμου, δεν μας διδάξατε για το Χριστό; Εσείς δεν ερμηνεύσατε τις Γραφές; Μήπως εμείς γνωρίζαμε τη γλώσσα σας; Και όταν γέννησε η Παρθένος, εσείς δεν παρουσιάσατε στον Ηρώδη τη μαρτυρία του προφήτη Μιχαία, «Αλλ' από σένα, Βηθλεέμ, πόλη της περιοχής του Εφραθά, αν και είσαι μια από τις μικρότερες πόλεις του Ιούδα, θα αναδειχθεί αρχηγός του Ισραήλ» (Μιχ. 5:1);
Πολύ καλά είπε ο προφήτης «από σένα». Από σας προήλθε και παρουσιάστηκε σ' ολόκληρο τον κόσμο.
Παρουσιάστηκε ως άνθρωπος, για να καθοδηγήσει τους ανθρώπους. Παρουσιάστηκε ως Θεός, για να σώσει την οικουμένη.
Μα τί ωφέλιμοι εχθροί που είστ' εσείς! Τι φιλάνθρωποι κατήγοροι!
Εσείς κατά λάθος δείξατε πως το νεογέννητο της Βηθλεέμ είναι Θεός. Εσείς Τον κηρύξατε χωρίς να το θέλετε. Εσείς Τον φανερώσατε, πασχίζοντας να Τον κρύψετε. Εσείς Τον ευεργετήσατε, επιθυμώντας να Τον βλάψετε.
Τι αστοιχείωτοι δάσκαλοι είστε, αλήθεια; Εσείς πεινάτε, και τρέφετε άλλους. Εσείς διψάτε, και ποτίζετε άλλους. Πάμφτωχοι είστε, και πλουτίζετε άλλους.
Ελάτε λοιπόν να γιορτάσουμε! Ελάτε να πανηγυρίσουμε! Είναι παράξενος ο τρόπος της γιορτής -όσο παράξενος είναι κι ο λόγος της γεννήσεως του Χριστού.
Σήμερα λύθηκαν τα μακροχρόνια δεσμά.
Ο διάβολος καταντροπιάστηκε.
Οι δαίμονες δραπέτευσαν.
Ο θάνατος καταργήθηκε.
Ο παράδεισος ανοίχτηκε.
Η κατάρα εξαφανίστηκε.
Η αμαρτία διώχτηκε.
Η πλάνη απομακρύνθηκε.
Η αλήθεια αποκαλύφθηκε.
Το κήρυγμα της ευσέβειας ξεχύθηκε και διαδόθηκε παντού.
Η βασιλεία των ουρανών μεταφυτεύθηκε στη γη.
Οι άγγελοι συνομιλούν με τους ανθρώπους.
Όλα έγιναν ένα.
Γιατί;
Γιατί κατέβηκε ο Θεός στη γη κι ο άνθρωπος ανέβηκε στους ουρανούς. Κατέβηκε ο Θεός στη γη και πάλι βρίσκεται στον ουρανό. Ολόκληρος είναι στον ουρανό κι ολόκληρος στη γη. Έγινε άνθρωπος κι είναι Θεός. Είναι Θεός και πήρε σάρκα. Κρατιέται σε παρθενική αγκαλιά και στα χέρια Του κρατάει την οικουμένη.
Τρέχουν κοντά Του οι μάγοι. Τρέχουμε κι εμείς. Τρέχει και τ' αστέρι για να φανερώσει τον Κύριο τ' ουρανού. Μα... κι Εκείνος τρέχει. Τρέχει προς την Αίγυπτο. Και φαίνεται βέβαια, πως πηγαίνει εκεί για ν' αποφύγει την επιβουλή του Ηρώδη. Όμως τούτο γίνεται για να εκπληρωθούν τα προφητικά λόγια: «Την ημέρα εκείνη ο ισραηλιτικός λαός θα πάρει τρίτος, μετά τους Ασσυρίους και τους Αιγυπτίους, την ευλογία του Θεού πάνω στη γη» (Ησ. 19:24).
Τί λες, Ιουδαίε; Εσύ που ήσουν πρώτος έγινες τρίτος; Οι Αιγύπτιοι και οι Ασσύριοι μπήκαν μπροστά, και ο πρωτότοκος Ισραήλ πήγε πίσω;
Ναι. Έτσι είναι. Οι Ασσύριοι θα γίνουν πρώτοι, επειδή αυτοί πρώτοι με τους μάγους τους προσκύνησαν τον Κύριο. Πίσω τους οι Αιγύπτιοι, που Τον δέχτηκαν, όταν κατέφυγε στα μέρη τους για ν' αποφύγει την επιβουλή του Ηρώδη. Τρίτος και τελευταίος ο Ισραηλιτικός λαός, που γνώρισε τον Κύριο από τους αποστόλους, μετά τη βάπτισή Του στον Ιορδάνη.
Τι άλλο μένει να πω;
Δημιουργό και φάτνη βλέπω... Βρέφος και σπάργανα... Λεχώνα παρθένα, περιφρονημένη. Φτώχεια πολλή... Ανέχεια πολλή...
Είδες όμως τι πλούτος μέσα στη μεγάλη φτώχεια; Ο Πλούσιος έγινε φτωχός για χάρη μας. Δεν έχει ούτε κρεβάτι ούτε στρώμα. Μέσα σε ταπεινό παχνί Τον έχουν αποθέσει...
Ω φτώχεια, πλούτου πηγή!
Ω πλούτε αμέτρητε, κρυμμένε μες στη φτώχεια!
Μέσα στη φάτνη κείτεσαι και την οικουμένη σαλεύεις.
Μέσα σε σπάργανα τυλίγεσαι και σπας τα δεσμά της αμαρτίας.
Λέξη ακόμα δεν άρθρωσες και δίδαξες στους μάγους τη θεογνωσία.
Τί να πω και τί να λαλήσω;
Να Βρέφος σπαργανωμένο!
Να η Μαρία, Μητέρα και Παρθένος μαζί!
Να ο Ιωσήφ, πατέρας τάχα του Παιδιού!
Εκείνη η γυναίκα, αυτός ο άνδρας. Νόμιμες οι ονομασίες, αλλά χωρίς περιεχόμενο.
Ο Ιωσήφ μνηστεύθηκε μόνο τη Μαρία, και το Άγιο Πνεύμα την επισκίασε. Έτσι, γεμάτος απορία, δεν ήξερε τι να υποθέσει για το Βρέφος: Να πει πως ήταν καρπός μοιχείας, δεν τολμούσε. Να προσφέρει λόγο βλάσφημο εναντίον της Παρθένου, δεν μπορούσε. Ούτε πάλι δεχόταν το Παιδί σαν δικό του, γιατί του ήταν άγνωστο το πως και από ποιόν γεννήθηκε.
Αλλά να, που, πάνω στη σύγχυσή του, παίρνει απάντηση από τον ουρανό, με τη φωνή του αγγέλου: «Ιωσήφ, μη διστάσεις να πάρεις στο σπίτι σου τη Μαριάμ, γιατί το παιδί που περιμένει προέρχεται από το Άγιο Πνεύμα» (Ματθ. 1:20). Και φανέρωσε έτσι σ' εκείνον και σ' εμάς ότι το Άγιο Πνεύμα επισκίασε την Παρθένο.
Γιατί όμως ο Χριστός θέλησε να γεννηθεί από παρθένα, αφήνοντας αβλαβή την παρθενία της;
Να γιατί:
Κάποτε ο διάβολος εξαπάτησε την παρθένα Εύα. Τώρα ο άγγελος έφερε το λυτρωτικό μήνυμα στην Παρθένο Μαριάμ.
Κάποτε η Εύα ξεστόμισε λόγο, που έγινε αιτία θανάτου. Τώρα η Μαρία γέννησε το Λόγο, που έγινε αιτία αιώνιας ζωής.
Ο λόγος της Εύας έδειξε το δέντρο, που έβγαλε τον Αδάμ από τον παράδεισο.
Ο Λόγος της Μαρίας έδειξε το Σταυρό, που έβαλε τον Αδάμ πάλι στον παράδεισο.
Σ' αυτόν λοιπόν, το Λόγο του Θεού και Υιό της Παρθένου, που άνοιξε δρόμο μέσα σε τόπο αδιάβατο, ας αναπέμψουμε δοξολογία μαζί με τον Πατέρα και το Άγιο Πνεύμα στους αιώνες των αιώνων. Αμήν.

Ιερού Χρυσοστόμου

24.12.10

Η ΕΠΙΣΚΕΨΗ


Ἡ ἐπίσκεψη τοῦ Κυρίου δέν ἦταν κάτι τό ἀπροσδόκητο. Ἦταν ἀναμενόμενο. Ὁ Μεγάλος Ἀναμενόμενος. Ἡ ἀναμονή αὐτή εἶχε εἰπωθεῖ, εἶχε γραφεῖ στήν Ἁγία Γραφή, ἤδη ἀπ’ τή Γένεση, ὕστερα σαφέστερα μέ τούς Προφῆτες, ἦταν ἡ μεγάλη προσδοκία τοῦ λαοῦ. Κι ὄχι μόνο μέ τήν Ἁγία Γραφή, ἀλλά καί διά τοῦ «σπερματικοῦ λόγου» ἐγίνετο λόγος γι’ αὐτή τήν προσδοκία τῶν Ἐθνῶν. Καί ὁ ἀπολογητικός λόγος τοῦ Σωκράτη ἐκφράζει αὐτή τήν προσδοκία. Καί «Ὅτε ἦλθε τό πλήρωμα τοῦ χρόνου ἐξαπέστειλεν ὁ Θεός τόν υἱόν αὐτοῦ...». Σπάνια σκεπτόμεθα πάνω στή φράση «τό πλήρωμα τοῦ χρόνου». Γιά πιό «πλήρωμα» ὁμιλεῖ ὁ Ἀπόστολος; Ἄς μείνουμε, στό Σχέδιο τοῦ Θεοῦ γιά τή σωτηρία μας. Τό λέμε «Ἐπεσκέψατο ἡμᾶς ἐξ ὕψους ὁ Σωτήρ ἡμῶν...». Τό ζοῦμε ὅμως; Ἄν ρωτήσουμε πολλούς «Τί εἶναι γιά σένα ὁ Χριστός;», ἀρκετοί θά ξαφνιαστοῦν, θά δυσκολευτοῦν ν’ ἀπαντήσουν. Ὅπως, ἴσως, κι ἐμεῖς!
Ὁ Χριστός εἶναι ἡ σωτηρία μας. Ἐν πρώτοις, μέ τό νά μᾶς γνωρίσει τό Θεό. Μᾶς τό εἶπε κατ’ ἐπανάληψη κι ὁ ἴδιος. Δέν γνωρίζουμε τό Θεό παρά μόνον μέσῳ τοῦ υἱοῦ του, τοῦ Ἰησοῦ Χριστοῦ. Δέν γνωρίζουμε τό Θεό, παρά μόνο κατά τό μέρος πού μᾶς ἀποκαλύφτηκε στό πρόσωπο τοῦ Χριστοῦ, τοῦ υἱοῦ Του. Αὐτός ὅμως μᾶς γνωρίζει κι αὐτό εἶναι ἡ ἐλπίδα μας. Δέν βρήκαμε ἐμεῖς τό Θεό, αὐτός μᾶς βρῆκε! Δέν ἀνακαλύψαμε ἐμεῖς τό Θεό, αὐτός μᾶς ἀποκαλύφθηκε.
Ἕνας ταπεινός Γέροντας ψιθύριζε: «Θεέ μου, μοῦ ἔστεισες ἐνέδρα. Οἱ δυνατοί θέλησαν νά σέ ἀνακαλύψουν. Σ’ ἐμένα τόν ἀδύναμον ἀποκαλύφτηκες!». Ὁ Θεός λέει τήν πρώτη λέξη, ἀρκεῖ ν’ ἀπαντήσουμε. Ὁ «ἀδύνατος» ἄνθρωπος, ὁ ταπεινός (ὁ πτωχός τῷ πνεύματι” φοβόταν μόνο τόν Θεό.
Σήμερα, ὁ ἄνθρωπος εἶναι «δυνατός» καί φοβᾶται περισσότερο τόν ἴδιο τόν ἑαυτό του, παρά τό Θεό. (Ἔχει εἰπωθεῖ: «Ἡττήθηκεν ὁ ἐχθρός, ἀλλά ἐγώ δέν νίκησα. Δέν νίκησα τόν ἑαυτό μου»). Ἡ σωτηρία μας ἔχει τό χαρακτήρα τῆς «καταλλαγῆς», τῆς «συμφιλίωσής μας» μέ τό Θεό. Γι’ αὐτό καί ὁ ἀγγελικός ὕμνος μᾶς τονίζει «Δόξα ἐν ὑψίστοις Θεῷ καί ἐπί γῆς Εἰρήνη ἐν ἀνθρώποις Εὐδοκία». Αὐτή ἡ Εἰρήνη, οἱ εἰρηνικές σχέσεις μέ τό Θεό, αὐτός ὁ ἀγγελικός ὕμνος, εἶναι τό μήνυμα τοῦ Χριστοῦ, εἶναι τό «Εὐαγγέλιό» του, ἡ καλή του ἀγγελία.
Σήμερα γίνεται πολύς λόγος γιά τήν Εἰρήνη ἀνάμεσα στούς ἀνθρώπους, ὅπως καί στό παρελθόν. Οἱ σχέσεις ἀνάμεσα στά Ἔθνη εἶναι ἄσχημες, ὁ κοινωνικός βίος τῶν ἀνθρώπων εἶναι πολύ ταραγμένος. Ἀλλά, κυρίως, ἡ μεγαλύτερη ταραχή γίνεται στό στῆθος τοῦ ἀνθρώπου. Εἶναι ἀνήσυχος, δέν ἔχει εἰρήνη μέ τόν ἑαυτό του, χωρίς συχνά νά ἔχει ξεκάθαρη ἰδέα γιά τήν αἰτία. «Δέν ξέρω τί μοῦ φταίει», διαπιστώνει. Αὐτή εἶναι ἡ οὐσία τοῦ ἄγχους.
Αὐτό γίνεται σαφέστερο στό θέατρο. Τό ἀρχαῖο θέατρο εἶχε βασικό θέμα τήν πάλη τοῦ ἀνθρώπου μέ τήν Εἰμαρμένη, στήν Ἀναγέννηση καί στά νεώτερα χρόνια τήν πάλη τοῦ ἀνθρώπου μέ τόν ἑαυτό του. Καί θά συνεχισθεῖ αὐτή ἡ ἀνειρήνευτη κατάσταση, διότι ἄν δέν εἰρηνεύσει ὁ ἄνθρωπος μέ τό Θεό, δέν πρόκειται νά εἰρηνεύσει μέ τόν ἑαυτό του καί, στή συνέχεια, μέ τό συνάνθρωπό του. Ὁ Θεός, ὁ Χριστός εἶναι ἡ Εἰρήνη μας. Ἔχει εἰπωθεῖ βέβαια, «Παντός γάρ φόβου ἀφαίρεσις ἡ τοῦ Σωτῆρος ἐπιδημία (παρουσία, ἐπίσκεψη)».
Ἡ Ἁγία Γραφή κάνει λόγο γιά φόβο Θεοῦ κι ὄχι γιά φοβίες ἀνθρώπων. Ὁ φόβος καί ἡ ἐνοχή ἀποτελοῦν «μεταπτωτικές» καταστάσεις. Κι ἔτσι ὁ φόβος τοῦ θανάτου εἶναι «φυσιολογικός», ἡ φοβία τοῦ θανάτου εἶναι ἁμαρτωλή. Ἡ ἀγάπη ἔξω βάλλει τόν φόβον (Α΄ Ἰωάν. 4, 18). Ὁ Λόγος τοῦ Κυρίου ἀναφέρεται στή χαρά καί στήν Εἰρήνη («Χαίρετε», «Εἰρήνη ἡμῖν»).
Ἡ ἐπίσκεψη, ἡ γέννηση τοῦ Κυρίου, κυρίως αὐτόν τόν σκοπόν ἔχει, νά μᾶς εἰρηνεύσει μέ τό Θεό καί τόν ἑαυτό μας. Ὁ Ἀπόστολος Παῦλος ἐπανέρχεται, πάλιν καί πολλάκις, στή Χαρά του, ἔτσι πού νά τονίζει πώς «Ἐμοί τό ζῆν Χριστός καί τό ἀποθανεῖν κέρδος». Ὁ δέ ἱερός Αὐγουστῖνος σημειώνει στίς «Ἐξομολογήσεις» του· «Μή εὑρισκόμενος πλησίον Σου, δέν εὑρίσκομαι εἰς τόν ἑαυτόν μου». Ἄρα, ἡ ἐπίσκεψη, ἡ γέννηση τοῦ Κυρίου πρέπει νά γίνει «προσωπικό» μας ζήτημα γιά νά δώσουμε καί σημασία στόν ἑορτασμό, ὅτι γεννήθηκε γιά μᾶς. Τό ἔχει τονίσει ἤδη μέ ἔμφαση ὁ μυστικός Ἄγγελος Σιλέσιος· «Χίλιες φορές κι ἄν γεννηθεῖ ὁ Χριστός στή Βηθλεέμ, δέν ἔχει σημασία ἄν δέν γεννηθεῖ στίς καρδιές μας», κι ἔτσι κάνουμε Χριστούγεννα χωρίς Χριστό.
 Ἀπό τό περιοδικό «Σύνδεσμος»

22.12.10

ΓΙΑΤΙ ΗΡΘΕ Ο ΧΡΙΣΤΟΣ ΣΤΟΝ ΚΟΣΜΟ;


Γιατί ήρθε ο Χριστός στον κόσμο αυτό; Γιατί πριν από τόσα χρόνια ήρθε στον πλανήτη μας ο Ιησούς Χριστός; Εύλογο και δικαιολογημένο το ερώτημα. Η κρισιμότης των καιρών καθιστά περισσότερο καυτό και επιτακτικό το ερώτημα αυτό, που θέλει οπωσδήποτε μια απάντηση. Και η απάντηση που μας δίνεται είναι απλή και αληθινή. Ήρθε, μας λέγουν, να λυτρώσει το ανθρώπινο γένος. Ήρθε να κόψει τα βαρειά δεσμά της αμαρτίας και να ανοίξει τις κατάκλειστες πύλες του παραδείσου... Ήρθε να συμφιλιώσει τον επαναστατήσαντα άνθρωπο με τον Θεό... Ήρθε να φέρει το μύνημα της ειρήνης... Ήρθε να κηρύξει την ισότητα των ανθρώπων... Ήρθε να μεταβάλει την ανθρωπότητα σε μια απέραντη αδελφότητα... Ήρθε να καταργήσει το κράτος του διαβόλου και να φτιάξει το κράτος του Θεού...
Και από τότε που ήρθε πέρασαν 21 αιώνες. Κι όμως ο κόσμος δεν άλλαξε ακόμη... Η οικουμένη ολόκληρη ζει όπως και προ Χριστού, στην ίδια ταραχή... Η αγάπη λιγοστεύει... Οι πόλεμοι συνεχίζονται... Ο νόμος του Θεού τίθεται σε αμφιβολία. Ο νόμος της ζούγκλας ρυθμίζει τις σχέσεις των ανθρώπων... Οι άνθρωποι χάνουν καθημερινώς τον προσανατολισμό τους. Ένα πυκνό σκοτάδι απλώνεται σε όλο τον κόσμο. Ο κόσμος δεν άλλαξε, δεν έγινε καλύτερος· ο κόσμος ζει και πάλι μακρυά από τον Θεό σε μια νέα κόλαση. Και γιατί όλα αυτά; Μήπως απέτυχε ο Χριστιανισμός; Μήπως το Εὐαγγέλιο δεν έχει την δύναμη να αλλάξει τον κόσμο; Όχι, χίλιες φορές όχι, και μύριες φορές όχι. Αυτοί που απέτυχαν είναι μόνον οι χριστιανοί. Ναι ο Χριστιανισμός επέτυχε, αλλά οι χριστιανοί αστόχησαν... Εμείς δεν μπορέσαμε να αντλήσουμε το φως από το άδυτο αστέρι της Βηθλεέμ. Εμείς δεν μπορέσαμε να οδηγήσουμε τα βήματά μας στο Σπήλαιο της Βηθλεέμ, για να προσκυνήσουμε ευλαβικά το Θείο Βρέφος και να διδαχθούμε από την Θεότητά Του, την απλότητα και την βαθειά ταπείνωση του Ιησού. Εμείς δεν μπορέσαμε στις παγωμένες μας καρδιές να δεχθούμε τον Λυτρωτή του κόσμου.... Η δική μας ασυνέπεια στην ζωή γίνεται αφορμή να βλασφημείται, να εμπέζεται και να περιφρονείται το όνομα του Ιησού στα έθνη.
Ο Χριστός ήρθε μια φορά. Το γεγονός όμως επαναλαμβάνεται κάθε ημέρα, κάθε ώρα, κάθε στιγμή. Έρχεται και τα εφετεινά Χριστούγεννα. Έρχεται και στην δική σου καρδιά. Έχει δικαιώματα και στην δική σου ζωή. Ο κόσμος δεν θα αλλάξει, αν δεν αλλάξει η καρδιά του καθενός μας. Ο κόσμος δεν θα γίνει καλύτερος αν δεν καλυτερεύσει και η δική μας ζωή. Το κράτος του Θεού δεν θα μεγαλώσει τα όριά του, αν οι δικές μας καρδιές δεν κατακτηθούν πρώτα από ΕΚΕΙΝΟΝ που τις έπλασε. Μια ακόμη ευκαιρία στην ζωή μας, τα εφετεινά Χριστούγεννα να είναι αλλοιώτικα από τ’ ἀλλα. Να είναι Χριστούγεννα Λυτρωτικά, Χριστούγεννα αληθινής ειρήνης, Χριστούγεννα αποφαστιαστικά για το υπόλοιπο της ζωής μας.
Από το βιβλίο «Χριστούγεννα» του π. Θεοφίλου Ζησοπούλου

15.12.10

ΠΑΡΑΓΓΕΛΙΑ ΠΙΤΣΑΣ ΤΟ ΕΤΟΣ 2016!


Τηλεφωνήτρια : "Pizza Hut, καλησπέρα σας."
Πελάτης : "Καλησπέρα, θα ήθελα να δώσω μια παραγγελία."
Τηλεφωνήτρια : "Θα μπορούσα να έχω τον ΕΑΤ σας, παρακαλώ;"
Πελάτης : "Τον Εθνικό Αριθμό Ταυτοποίησής μου, ναι, μια στιγμή, ορίστε, είναι ο 6102049998-45-54610."
Τηλεφωνήτρια : "Ευχαριστώ, κύριε Παπαδόπουλε.  Λοιπόν η διεύθυνσή σας είναι Κυψέλης 42, και ο αριθμός τηλεφώνου σας 210-xxxx327.  Το επαγγελματικό τηλέφωνό σας στην Lincoln Insurance είναι 210-xxxx792 και ο αριθμός του κινητού σας 69xx-xxx654.  Από ποιον αριθμό καλείτε ;"
Πελάτης : "Εεε;  Είμαι στο σπίτι.  Από πού τις βγάζετε όλες αυτές τις πληροφορίες;"
Τηλεφωνήτρια : "Είμαστε συνδεδεμένοι με το σύστημα, κύριε."
Πελάτης : (Στεναγμός) "Α μάλιστα !  Θα ήθελα δύο σπέσιαλ πίτσες με ζαμπόν,μπέικον..."
Τηλεφωνήτρια : "Δεν νομίζω ότι θα ήταν καλή ιδέα, κύριε."
Πελάτης : "Α μπα;"
Τηλεφωνήτρια : "Σύμφωνα με τον ιατρικό σας φάκελο, υποφέρετε από υπέρταση και το επίπεδο της χοληστερόλης σας είναι υψηλό.  Η ασφάλεια περίθαλψης που έχετε σας απαγορεύει μια τόσο επικίνδυνη για την υγεία σας επιλογή."
Πελάτης : "Αϊ !  Τι μου προτείνετε λοιπόν;"
Τηλεφωνήτρια : "Μπορείτε να δοκιμάσετε την Πίτσα Λάιτ με γιαούρτι σόγιας.   Είμαι σίγουρη ότι θα σας αρέσει πολύ."
Πελάτης : "Τι σας κάνει να πιστεύετε ότι θα μου αρέσει αυτή η πίτσα;"
Τηλεφωνήτρια : "Συμβουλευτήκατε τις 'Νόστιμες συνταγές με σόγια' στη βιβλιοθήκη της περιοχής σας την περασμένη εβδομάδα, κύριε.  Εξ ου και η πρόταση μου."
Πελάτης : "Καλά, εντάξει.  Δώστε μου δυο, οικογενειακό μέγεθος.  Τι οφείλω;"
Τηλεφωνήτρια : "Πραγματική ευκαιρία για σας, τη σύζυγό σας και τα τέσσερα παιδιά σας, κύριε.  Οφείλετε 42,00 €."
Πελάτης : "Να σας δώσω τον αριθμό της πιστωτικής μου κάρτας."
Τηλεφωνήτρια : "Λυπάμαι, κύριε, αλλά φοβάμαι ότι θα πρέπει να πληρώσετε μετρητοίς..  Το υπόλοιπο της πιστωτικής σας κάρτας έχει υπερβεί το  όριο ".
Πελάτης : "Θα πάω να βγάλω μετρητά από το μηχάνημα προτού έρθει ο υπάλληλός σας."
Τηλεφωνήτρια : "Ούτε αυτό είναι δυνατόν, κύριε.  Ο τραπεζικός σας λογαριασμός είναι ακάλυπτος."
Πελάτης : "Να μη σας ενδιαφέρει.  Εσείς στείλτε μου τις πίτσες.  Θα έχω τα μετρητά.  Πόσην ώρα θα πάρει;"
Τηλεφωνήτρια : "Έχουμε μια μικρή καθυστέρηση, κύριε.  Θα είναι στο σπίτι σας σε 45 λεπτά περίπου.  Εάν βιάζεστε, μπορείτε να έρθετε να τις πάρετε, αφού βγάλετε τα μετρητά, αλλά η μεταφορά πίτσας με μοτοσυκλέτα είναι τουλάχιστον ακροβασία. "
Πελάτης : "Πού στο καλό ξέρετε ότι έχω μηχανή;"
Τηλεφωνήτρια : "Βλέπω εδώ ότι επειδή δεν καταβάλατε εμπρόθεσμα τις δόσεις, το αυτοκίνητό σας έχει κατασχεθεί.  Αλλά η Χάρλεϊ έχει εξοφληθεί, οπότε απλώς συνεπέρανα ότι θα την χρησιμοποιούσατε.."
Πελάτης : * * *
Τηλεφωνήτρια : "Σας συμβουλεύω να παραμείνετε κόσμιος, κύριε.  Έχετε ήδη καταδικαστεί τον Ιούλιο του 2006 για προσβολή οργάνου της τάξεως."
Πελάτης : (Άφωνος)
Τηλεφωνήτρια : "Κάτι άλλο κύριε;"
Πελάτης : "Όχι τίποτα.  Α ναι, μην ξεχάσετε τα δυο λίτρα δωρεάν Κόκα Κόλα μαζί με τις πίτσες, σύμφωνα με τη διαφήμισή σας."
Τηλεφωνήτρια : "Λυπάμαι, κύριε, αλλά υπάρχει ρήτρα στη διαφήμισή μας που μας απαγορεύει να προσφέρουμε δωρεάν αναψυκτικά σε διαβητικούς".
 
Από την ιστοσελίδα της Ι. Μητρόπολης Αλεξανδρουπόλεως

3.12.10

ΔΕΚΑΛΟΓΟΣ ΠΕΡΙ ΤΗΣ ΑΝΑΧΩΡΗΣΕΩΣ ΑΠΟ ΑΥΤΗ ΤΗΝ ΖΩΗ


1.    Ώρα αναχωρήσεως, κάθε λεπτό καθ’ όλο το 24ωρο.
2.    Τα εισιτήρια εκδίδονται στον ουρανό αλλά πληρώνονται στην γη.
3.    Τιμή εισιτηρίου: Αυτό πληρώνεται με πολλή αγάπη, υπομονή, αγώνες και θυσίες.
4.    Τα βρέφη δεν πληρώνουν εισιτήριο γιατί ταξιδεύουν στην αγκαλιά της μητέρας Εκκλησίας.
5.    Το εισιτήριο είναι προσωπικό και δεν μεταβιβάζεται σε άλλο άτομο.
6.    Οι επιβάτες ταξιδεύουν χωρίς αποσκευές, οι άγγελοι τις έχουν μεταφέρει σε προηγούμενο δρομολόγιο.
7.    Εισιτήριο μετ’ επιστροφής δεν εκδίδεται.
8.    Χρήματα δεν μεταφέρονται, οι επιβάτες τα έχουν καταθέσει στην τράπεζα των ουρανών, οι αποδείξεις βρίσκονται στα χέρια των φτωχών.
9.    Δηλώσεις συμμετοχής δεν χρειάζονται, τα ονόματα των επιβατών είναι γνωστά στον οδηγό της αμαξοστοιχίας.
10. Ειδοποιήσεις για την ημέρα αναχωρήσεως κάθε επιβάτη δεν στέλονται, γι’ αυτό πρέπει όλοι να είμαστε πάντοτε έτοιμοι δια μετανοίας, εξομολογήσεως και θείας Κοινωνίας, για το ταξίδι προς την αιωνιότητα.

Ορθόδοξο Περιοδικό Δύναμις