31.5.11

ΨΥΧΙΚΗ ΑΝΑΓΚΗ

...Ἡ ψυχή μας, ἀδέλφια μου, ἔχει ἀνάγκη. Ὅταν πεινάη ἡ ψυχή μας, πρέπει νά τήν τρέφουμε. Ὅταν διψάη, πρέπει νά τήν δροσίζουμε. Ὅταν τραυματίζεται ἡ ψυχή μας, πρέπει νά τήν θεραπεύουμε. Ὅταν λερώνεται ἡ ψυχή μας, πρέπει νά τήν καθαρίζουμε. Καί ὅταν ἡ ψυχή μας χάση τόν Θεό της, τότε πρέπει νά τῆς Τόν δίνουμε...
...Τό σπουδαιότερο πρᾶγμα εἶναι ἡ φροντίδα γιά τήν σωτηρία τῆς ψυχῆς μας. «Χριστός Ἰησοῦς ἦλθεν εἰς τόν κόσμον ἁμαρτωλούς σῶσαι, ὦν πρῶτος εἰμι ἐγώ» (Α΄ Τιμ. δ΄ 15), ἔλεγε ὁ Ἀπ. Παῦλος...
Ἀρχιμ. π. Θεόφιλος Ζησόπουλος, Ἱεροκήρυκας

29.5.11

Θα ρθεις σαν αστραπη !!

Έφτασε η στιγμή

Το δισκοπότηρο της Αγιά Σοφιάς

Πόλη Κωνσταντινούπολη ΜΑΡΙΑ ΦΑΡΑΝΤΟΥΡΗ

29 ΜΑΪΟΥ 1453 Η ΠΟΛΙΣ ΕΑΛΩ

«Το να σου παραδώσω την Πόλη ούτε είναι άποψη μου, ούτε άποψη κανενός κατοίκου της. Όλοι μαζί πιστεύουμε ότι πρέπει να πεθάνουμε και να μη λυπηθούμε τη ζωή μας». ΚΩΝ/ΝΟΣ ΠΑΛΑΙΟΛΟΓΟΣ

ΣΤΟΝ ΤΕΛΕΥΤΑΙΟ ΤΟΥ ΓΕΝΟΥΣ ΑΥΤΟΚΡΑΤΟΡΑ

Ἡ 29 Μαΐου τοῦ 1453 εἶναι ἡ μεγαλύτερη καί σκοτεινότερη ἀποφράς ἡμέρα στήν ἱστορία τοῦ Ἑλληνισμοῦ.
Βεβαίως, ἡ κατάλυσις τῆς χιλιόχρονης βυζαντινῆς αὐτοκρατορίας δέν συντελέσθηκε ἀπρόσμενα. Ὑπῆρχς μιά μακρόχρονη κατωφερής, θά λέγαμε, πορεία τῆς Βασιλεύουσας σ’ ὅλους τούς τομεῖς τῆς ζωῆς της, πολιτικό, κοινωνικό, οἰκονομικό, ἀρχῆς γενομένης ἀπό τό 1204, ὁπότε τήν κατέλαβαν καί τήν λεηλάτησαν οἱ Λατῖνοι τῆς Δ΄ Σταυροφορίας. Ἦταν τέτοια καί τόση ἡ καταστροφή καί ἡ διαρπαγή, ὥστε ποτέ στόν ἑπόμενο βίο της δέν μπόρεσε νά ἀνακάμψη...
Τό τέλος ἐπέπρωτο νά γραφῆ ἐπί βασιλείας Κωνσταντίνου ΙΑ΄ τοῦ Παλαιολόγου... Ὁ Κωνσταντῖνος ἐγνώριζε πολύ καλά τήν κατάστασι... Ἤξερε πώς ὁ θρόνος του θά ἦταν Σταυρός καί ἡ πορεία του μαρτυρική, πώς ἡ δόξα του θά ἦταν σταυρική καί τό στεφάνι του πορφυρό...
Στήν Ἑλληνική Ἱστορία ποτέ δέν ἔμειναν ἀφύλακτες οἱ Θερμοπύλες... «Τό δέ τήν πόλιν σοι δοῦναι, οὔτ΄ ἐμόν ἐστιν οὔτ’ ἄλλου τῶν κατοικούντων ἐν ταύτῃ· κοινῇ γάρ γνώμῃ πάντες αὐτοπροαιρέτως ἀποθανοῦμεν καί οὐ φεισόμεθα τῆς ζωῆς ἡμῶν»...
Τήν παραμονή τῆς τελικῆς ἐπιθέσεως ὁ αὐτοκράτωρ μίλησε ἐκτενῶς, ὅσο τοῦ ἐπέτρεπαν οἱ συνθῆκες, πρός τόν λαό, τούς ἄρχοντες καί τούς εὐαρίθμους ὑπερασπιστές τῆς Πόλεως...
«Ἔφθασεν ἡ ὥρα καί ὁ ἐχθρός τῆς πίστεως ἡμῶν βούλεται ἵνα μετά πάσης τέχνης καί μηχανῆς ἰσχυροτέρως στενοχωρήσῃ ἡμᾶς... διά τοῦτο λέγω καί παρακαλῶ ὑμᾶς ἵνα στῆτε ἀνδρείως καί μετά γενναίας ψυχῆς... Παραδίδωμι δέ ὑμῖν τήν ἐλκαμπροτάτην καί περίφημον ταύτην πόλιν καί πατρίδα ἡμῶν καί βασιλεύουσαν τῶν πόλεων... Πᾶσαν τήν ἐλπίδα εἰς τήν ἄμαχον δόξαν τοῦ Θεοῦ ἀνεθέμεθα... καί ἐν ταῖς ἡμετέραις χερσί καί ῥωμαλεότητι, ἥν ἐδωρήσατο ἡμῖν ἡ θεία δύναμις...Ἐάν διά τά ἐμά πλημμελήματα παραχωρήσῃ ὁ Θεός τήν νίκην τοῖς ἀσεβέσιν, ὑπέρ τῆς πίστεως ἡμῶν τῆς ἁγίας, ἥν Χριστός ἐν τῷ οἰκείῳ αἵματι ἡμῖν ἐδωρήσατο, κινδυνεύομεν· ὅ ἐστι κεφάλαιον πάντων»...
Ὁ Κωνσταντῖνος ΙΑ΄ ὁ Παλαιολόγος ὑπῆρξε θνητός ὥς τόν αὐτοπροαίρετο θάνατό του. Ἀπό τότε ντύθηκε τήν ἀθανασία τοῦ θρύλου, πού τόν θέλει μαρμαρωμένο νά καρτερῆ τήν ὥρα πού θά σαλπίση ἡ σάλπιγγα τῆς λευθεριᾶς, ὅπως ψάλλει ὁ Καρυωτάκης, γιά νά ξυπνήση καί ν’ ἀνακτήση τήν Πόλι του, μέ τίς κουρσεμένες ἐκκλησιές καί τίς εἰκόνες πού κλαῖνε, καί πού «πάλι δικά μας θά ‘ναι»:
«Ἕνα πρωΐ ἀπ’ τά νερά τοῦ Βόσπορου κεῖ πέρα
θέ νά προβάλει λαμπερός μιᾶς λευτεριᾶς χαμένης
ὁ ἀσημένιος ἥλιος. Ὤ δοξασμένη μέρα!».
Περιοδικό «ΛΥΔΙΑ»

27.5.11

ΜΗΠΩΣ ΠΡΕΠΕΙ

Εὑρισκόμεθα μπροστά σέ πολλούς κινδύνους, σέ ἀξεπέραστα προβλήματα, τά ὁποῖα σείουν ἐκ θεμελίων τήν παγκόσμια κοινωνία. Ἐξαγριωμένος ὁ λαός στήν Ἀλβανία, στήν Σερβία, στήν Ἰταλία. Στήν Γαλλία, πάλι στήν Αἴγυπτο, στίς τριτοκοσμικές χῶρες, στήν Τουρκία καί ἀλλαχοῦ, οἱ λαοί ξεχύθηκαν στούς δρόμους, διαμαρτυρόμενοι ἐναντίον τῶν καθεστώτων, μέ ἀποτέλεσμα καί στήν Ἑλλάδα νά παρουσιάζωνται παρόμοια φαινόμενα.
Ἡ πολεμική στρέφεται ἐναντίον τῶν πολιτικῶν, τῆς ἐννόμου τάξεως καί τῶν ἀδικιῶν πού διεπράχθησαν εἰς βάρος τῶν λαῶν. Μήπως πρέπει ὅλοι οἱ πολιτικοί νά καθίσουν νά τά βροῦνε μεταξύ τους, γιά νά βγοῦμε ἀπό τήν κρίσι, ἀλλά καί ὅλοι μας νά βοηθήσουμε πρός τήν κατεύθυνσι αὐτή;
Εἶναι καιρός.
Περιοδικό «ΛΥΔΙΑ»

26.5.11

ΕΝΑΣ ΜΗΝΑΣ ΓΕΜΑΤΟΣ ΜΕ ΕΘΝΙΚΑ ΓΕΓΟΝΟΤΑ

...Ὁ Μάϊος, ὁ καλύτερος μήνας τοῦ χρόνου!
Οἱ ἀνοιξιάτικες ὀμορφιές του, μέ τήν ὀργιάζουσα πλούσια βλάστησι τῆς φύσεως, μέ τίς μεθυστικές μυρωδιές τῶν λουλουδιῶν καί τίς πολυάριθμες συναυλίες τῶν πουλιῶν, μέ τούς καταπράσινους κάμπους καί τόν καταγάλανο οὐρανό, μέ τήν μαγεία τῆς θάλασσας καί τά φαντασμαγορικά βουνά, συνθέτουν μιά πανέμορφη εἰκόνα, πού προκαλεῖ βαθειά αἴσθησι στόν ἄνθρωπο. Ὅλα αὐτά, βεβαίως, δῶρα τοῦ Θεοῦ στόν ἄνθρωπο. Ἀλλά ὁ Μάϊος, γιά τό Γένος τῶν Ἑλλήνων, εἶναι φορτωμένος καί μέ ἕνα πλῆθος ἱστορικῶν γεγονότων, πού φορτίζουν τήν ἑλληνική ψυχή καί τήν ὑπενθυμίζουν τίς εὐθῦντες πού ἔχει ἔναντι ὅλων αὐτῶν τῶν γεγονότων, πού συνδέονται ἄμεσα μέ τόν θρίαμβο τοῦ ἑλληνικοῦ λαοῦ καί τίς τραγικές στιγμές πού πέρασε τό ἔθνος μας.
Στίς 14 Μαΐου τοῦ 1920 ἔχουμε τήν ἀπελευθέρωσι τῆς Θράκης ἀπό τόν τουρκικό ζυγό. Τό ὑπόδουλο γένος ἀποκτᾶ σιγά σιγά τήν ἐλευθερία του καί τμήματα καί περιοχές τοῦ Ἑλληνισμοῦ προστίθενται στόν κορμό τῆς μάνας Ἑλλάδος.
21 Μαΐου 1864 γίνεται ἡ ἐνσωμάτωσις τῆς Ἑπτανήσου μέ τήν Ἑλλάδα.
Οἱ Ἄγγλοι πού κρατοῦσαν τά Ἑπτάνησα ὑπό τήν κατοχή των, πῆραν τήν ἀπόφασι νά παραχωρήσουν στήν Ἑλλάδα τήν Ἑλληνική Ἑπτάνησο. Καί αὐτό, ὕστερα ἀπό τήν διεθνῆ κατακραυγή τῆς διεθνοῦς κοινῆς γνώμης. Τήν παραχώρησι τῶν Ἑπτανήσων ἐπεκύρωσαν καί οἱ πέντε εὐρωπαϊκές δυνάμεις: Γαλλία, Αὐστρία, Πρωσία, Ρωσία καί ἡ «μεγαλόκαρδος» Ἀγγλία.
Ἔτσι, ἡ ἀκτωτηριασμένη Ἑλλάδα ἀποκτᾶ ἕνα δικό της τμῆμα, πού κατακρατοῦσε ἡ ἀδηφάγος Ἀγγλία πρός ἴδιον ὄφελος.
29 Μαΐου 1453, ἡμέρα Τρίτη, ἡ Βασιλίδα τῶν πόλεων, μέ τούς ὀλιγάριθμους ὑπερασπιστάς της, κατεκτήθη ἀπό τούς Ἀγαρηνούς.
Ἀλλά καί τήν 19η Μαΐου ἡ Βουλή τῶν Ἑλλήνων, τόν Φεβρουάριο τοῦ 1994, καθιέρωσε ὡς ἡμέρα μνήμης τῆς Γενοκτονίας τῶν Ποντίων, τῆς περιόδου 1916-1923, γεγονός πού ἀνακούφισε βαθειά τόν Ἑλληνικό λαό, τούς Ποντίους, κυρίως, διότι, ἐπιτέλους, οἱ ἀγῶνες τους γιά ἀναγνώρισι αὐτῆς τῆς γενοκτονίας δικαιώθηκαν.
Περιοδικό «ΛΥΔΙΑ»

25.5.11

ΠΟΙΟΝ ΓΑΜΟ ΠΡΟΤΙΜΑΤΕ;

...Σείεται συθέμελα ἡ οἰκογένεια ἡ ἑλληνική, καί γιά νά ἐκφρασθῶ πιό σωστά, ἡ χριστιανική οἰκογένεια Περνοῦμε μία κρίσι φοβερή. Γι’ αὐτό ὅλοι μας ἐπιβάλλεται νά ἀσχοληθοῦμε μέ τό σοβαρό αὐτό πρόβλημα καί νά βοηθήσουμε, ὅσο εἶναι δυνατόν, ὁ καθένας μέσα στό σπίτι του, μέσα στήν οἰκογένειά του, γιά νά μή χάση τόν χριστιανικό της χαρακτήρα.
...πρέπει νά ὁμολογήσουμε ὅτι ὁ ἑλληνικός λαός, ἀνέκαθεν, καί πρίν ἀπό τόν Χριστό καί μετά ἀπό τόν Χριστό, εἶναι λαός πού ἀναπαύεται μέσα στό οἰκογενειακό περιβάλλον...
Σύμφωνα μέ τήν χριστιανική ἀντίληψι, ὁ γάμος, λέμε, εἶναι ἡ ἕνωσις ἀνδρός καί γυναικός, ἡ ἀδιάσπαστος ἕνωσίς των ἐφ’ ὅρου ζωῆς. Ἔτσι τήν θέλει ἡ Γραφή τήν ἕνωσι ἀνδρός καί γυναικός. Ἔτσι βλέπει τόν γάμο ἑνός νέου μέ μιά νέα...
«Καὶ ἐποίησεν ὁ Θεὸς τὸν ἄνθρωπον, κατ᾽ εἰκόνα Θεοῦ ἐποίησεν αὐτόν, ἄρσεν καὶ θῆλυ ἐποίησεν αὐτούς.
καὶ εὐλόγησεν αὐτοὺς ὁ Θεός, λέγων· αὐξάνεσθε καὶ πληθύνεσθε καὶ πληρώσατε τὴν γῆν καὶ κατακυριεύσατε αὐτῆς…» (Γέν. 1, 27-28).
«Καὶ εἶπε Κύριος ὁ Θεός· οὐ καλὸν εἶναι τὸν ἄνθρωπον μόνον· ποιήσωμεν αὐτῷ βοηθὸν κατ᾽ αὐτόν… τῷ δὲ ᾽Αδὰμ οὐχ εὑρέθη βοηθὸς ὅμοιος αὐτῷ.
 καὶ ἐπέβαλεν ὁ Θεὸς ἔκστασιν ἐπὶ τὸν ᾽Αδάμ, καὶ ὕπνωσε·
καὶ ἔλαβε μίαν τῶν πλευρῶν αὐτοῦ καὶ ἀνεπλήρωσε σάρκα ἀντ᾽ αὐτῆς.
καὶ ᾠκοδόμησεν ὁ Θεὸς τὴν πλευράν, ἣν ἔλαβεν ἀπὸ τοῦ ᾽Αδάμ, εἰς γυναῖκα καὶ ἤγαγεν αὐτὴν πρὸς τὸν ᾽Αδάμ.
καὶ εἶπεν ᾽Αδάμ· τοῦτο νῦν ὀστοῦν ἐκ τῶν ὀστέων μου καὶ σὰρξ ἐκ τῆς σαρκός μου· αὕτη κληθήσεται γυνή, ὅτι ἐκ τοῦ ἀνδρὸς αὐτῆς ἐλήφθη αὕτη· ἕνεκεν τούτου καταλείψει ἄνθρωπος τὸν πατέρα αὐτοῦ καὶ τὴν μητέρα καὶ προσκολληθήσεται πρὸς τὴν γυναῖκα αὐτοῦ, καὶ ἔσονται οἱ δύο εἰς σάρκα μίαν» (Γέν. 2, 18, 20-24).
...Ἀλλά ἐμεῖς ἔχουμε καί τήν Κ. Διαθήκη, ἔχουμε καί τήν καινούργια συμφωνία. Τί λέγει τό Εὐαγγέλιο γιά τίς σχέσεις ἀνδρός καί γυναικός;...
Ὁ Χριστός τίμησε τόν γάμο καί ἔκανε τό πρῶτο θαῦμα τῆς δημόσιας ζωῆς Του σέ γάμο. Ποιό εἶναι αὐτό; Τό θαῦμα στήν Κανά τῆς Γαλιλαίας...
Ἀλλά ἐκεῖ πού ἔχουμε πιό συγκεκριμένα στοιχεῖα γιά τό Μυστήριο τοῦ Γάμου εἶναι ἡ ἐπιστολή πρός Ἐφεσίους, στήν ὁποία γράφει ὁ ἀπ. Παῦλος:
«Αἱ γυναῖκες τοῖς ἰδίοις ἀνδράσιν ὑποτάσσεσθε ὡς τῷ Κυρίῳ, ὅτι ὁ ἀνήρ ἐστι κεφαλὴ τῆς γυναικός, ὡς καὶ ὁ Χριστὸς κεφαλὴ τῆς ἐκκλησίας, καὶ αὐτός ἐστι σωτὴρ τοῦ σώματος.
ἀλλ’ ὥσπερ ἡ ἐκκλησία ὑποτάσσεται τῷ Χριστῷ, οὕτω καὶ αἱ γυναῖκες τοῖς ἰδίοις ἀνδράσιν ἐν παντί.
οἱ ἄνδρες ἀγαπᾶτε τὰς γυναῖκας ἑαυτῶν, καθὼς καὶ ὁ Χριστὸς ἠγάπησε τὴν ἐκκλησίαν καὶ ἑαυτὸν παρέδωκεν ὑπὲρ αὐτῆς, ἵνα αὐτὴν ἁγιάσῃ καθαρίσας τῷ λουτρῷ τοῦ ὕδατος ἐν ῥήματι, ἵνα παραστήσῃ αὐτὴν ἑαυτῷ ἔνδοξον τὴν ἐκκλησίαν, μὴ ἔχουσαν σπίλον ἢ ῥυτίδα ἤ τι τῶν τοιούτων, ἀλλ' ἵνα ᾖ ἁγία καὶ ἄμωμος.
οὕτως ὀφείλουσιν οἱ ἄνδρες ἀγαπᾶν τὰς ἑαυτῶν γυναῖκας ὡς τὰ ἑαυτῶν σώματα.
ὁ ἀγαπῶν τὴν ἑαυτοῦ γυναῖκα ἑαυτὸν ἀγαπᾷ· οὐδεὶς γάρ ποτε τὴν ἑαυτοῦ σάρκα ἐμίσησεν, ἀλλ' ἐκτρέφει καὶ θάλπει αὐτήν, καθὼς καὶ ὁ Χριστὸς τὴν ἐκκλησίαν· ὅτι μέλη ἐσμὲν τοῦ σώματος αὐτοῦ, ἐκ τῆς σαρκὸς αὐτοῦ καὶ ἐκ τῶν ὀστέων αὐτοῦ· ἀντὶ τούτου καταλείψει ἄνθρωπος τὸν πατέρα καὶ τὴν μητέρα καὶ προσκολληθήσεται πρὸς τὴν γυναῖκα αὐτοῦ, καὶ ἔσονται οἱ δύο εἰς σάρκα μίαν.
τὸ μυστήριον τοῦτο μέγα ἐστίν, ἐγὼ δὲ λέγω εἰς Χριστὸν καὶ εἰς τὴν ἐκκλησίαν.
πλὴν καὶ ὑμεῖς οἱ καθ’ ἕνα ἕκαστος τὴν ἑαυτοῦ γυναῖκα οὕτως ἀγαπάτω ὡς ἑαυτόν, ἡ δὲ γυνὴ ἵνα φοβῆται τὸν ἄνδρα» (Ἐφ. ε΄ 22-33).
Μέσα σ’ αὐτά τά λόγια κρύβεται τό μεγαλεῖο τοῦ Μυστηρίου τοῦ Γάμου. Μέσα σ’ αὐτήν τήν εἰκόνα παρουσιάζεται ὁ μυστηριακός δεσμός τοῦ ἀνδρός καί τῆς γυναικός. Καί μάλιστα, παραλληλίζει ὁ ἀπ. Παῦλος αὐτήν τήν σχέσι, μέ τόν δεσμό πού ὑπάρχει ἀνάμεσα στόν Χριστό καί στήν Ἐκκλησία.
Ἡ Ἐκκλησία εἶναι ἡ Νύμφη τοῦ Χριστοῦ. Ὁ Χριστός εἶναι ὁ Νυμφίος τῆς Ἐκκλησίας. Καί ὑπάρχει τέτοια ταύτισις Νυμφίου καί Νύμφης, τέτοια ταυτότης, τέτοια σύμπτωσις πού δέν ἠμπορεῖ νά ὑπάρξη Ἐκκλησία χωρίς τόν Χριστό. Συμπίπτει καθ’ ὅλα. Μία θαυμαστή ἑνότητα!
Καί ὅπως ὁ Χριστός ἀγάπησε τήν Ἐκκλησία καί ἔχυσε τό αἷμα Του καί πάνω στήν θυσία Του θεμελίωσε τήν Ἐκκλησία, ἔτσι ἀκριβῶς, τόσο θαυμαστός καί ὑπέροχος πρέπει νά εἶναι ὁ δεσμός τοῦ ἀνδρός μέ τήν γυναίκα...
Ὁ ἄνδρας πρέπει νά εἶναι ἡ κεφαλή τῆς γυναικός. Εἶναι ὁ ἐγκέφαλος πού θά διατάσση. Ἀλλά πρίν δώση τήν ἐντολή ὁ ἐγκέφαλος, πρέπει νά ρωτάη τήν καρδιά...
Καί ἐνῶ ἀπό τήν μιά μεριά λέγει, ὁ ἄνδρας εἶναι ἡ κεφαλή καί πρέπει νά διατάσση, στήν συνέχεια τόν δεσμεύει. «Θά διατάσσης», λέει, «ἀλλά θά ρωτᾶς
τήν καρδιά σου».
• Καί ὅταν ἀγαπᾶς δέν μπορεῖς νά διατάσσης τυραννικά.
• Καί ὅταν ἀγαπᾶς δέν μπορεῖς νά βασανίζης τόν συνάνθρωπό σου.
• Καί ὅταν ἀγαπᾶς θ’ ἀφήνης τήν γλῶσσα τῆς ἀγάπης νά μεταφράζεται σέ ἔργα, σέ πρᾶξι καί σέ ζωή...
Ἀρχιμ. π. Θεόφιλος Ζησόπουλος, ἱεροκήρυκας
«ΓΑΜΟΣ λιμάνι ἤ μανιασμένη θάλασσα;»
Ἐκδόσεις ΛΥΔΙΑ

23.5.11

ΜΙΑ ΠΡΟΣΕΥΧΗ...

Ἀγαπημένε Ἰησοῦ,
Κύριε τῆς Ζωῆς, τῆς Ἐλπίδος, τοῦ Φωτός,
πού μέ τήν ἐπί γῆς Παρουσία Σου, μά πιό πολύ μέ τήν Ἀνάστασί Σου σκόρπισες τό Φῶς στόν κόσμο...
Κύριε, χαρίτωσέ μας καί ἀξίωσέ μας νά δοῦμε τό Φῶς αὐτό τό Ἀναστάσιμο... ὄχι μόνο τό θαυμαστό Ἅγιο Φῶς τοῦ Παναγίου Τάφου Σου, μά καί αὐτό πού ὅπου γῆς χαρίζεις...
Πόσο πολύ μακριά Σου βρεθήκαμε, Κύριε! Πόσο πολύ ξεστρατίσαμε...
Καί τώρα, μέ τό Χριστός Ἀνέστη, κάτι μέσα μας ταράζεται... Μέ ἀπορία Σ’ ἀντικρύζουμε... Κι ἔνοχα χαμηλώνουμε τά μάτια...
Λοῦσε στό Ἀναστάσιμο τό Φῶς Σου
τήν καθημερινότητα, πού σκοτείνιασε ἀπ’ τίς μέριμνες καί τά ἄγχη,
τό βλέμμα, πού θόλωσε ἀπ’ τήν ἐπίμονη προσκόλλησι στήν γῆ,
τήν οἰκογένεια, πού ναυάγησε στήν μαύρη της τήν ρότα.
Φώτισε τούς ἡγέτες μας.
Πλημμύρισε μέ Φῶς τήν Ἑλλάδα καί τόν κόσμο ὁλόκληρο.
Ἀξίωσέ μας νά φωτισθοῦμε.
Ἀξίωσέ μας νά βιώσουμε τήν Ἀνάστασι, πού εἶναι Φῶς, Φῶς λυτρωτικό...
Περιοδικό «ΛΥΔΙΑ»

20.5.11

Απολυτίκιο Αγ. Λυδίας της Φιλιππισίας - 20 ΜΑΙΟΥ

ΠΡΩΤΗ ΕΝ ΦΙΛΙΠΠΟΙΣ


Ἡ ἁγία Λυδία ἀποτελεῖ καρπό τῆς ἱεραποστολικῆς ἐργασίας τοῦ ἀποστόλου Παύλου. Φλεγόμενος ἐκεῖνος ἀπό τόν πόθο νά κηρύξη τό Εὐαγγέλιο στήν Οἰκουμένη, φτάνει στούς Φιλίππους, γιά νά ἀρχίσει ἀπό κεῖ τήν εἰρηνική κατάκτησι τῆς Εὐρώπης.
Πρώτη ἐν Φιλίπποις... ἡ ἁγία Λυδία...
Πρώτη ἐν Φιλίπποις, ἀκούει καί διδάσκει. Γνωρίζει καί σκορπίζει. Ἀποδέχεται τόν λόγο τοῦ Θεοῦ καί τόν μεταλαμπαδεύει σέ οἰκείους καί ξένους.
Ὁ ἱεραποστολικός οἶστρος τοῦ ἀποστόλου Παύλου δίνει στήν Εὐρώπη τήν πρώτη χριστιανή. Ἐμεῖς οἱ σύγχρονοι, ὅποιας μορφῆς, ἱεραπόστολοι, μέ ἀπείρως περισσότερα μέσα καί εὐκολίες, τί ἀποτελέσματα φέρνουμε;
Πότε ἡ δική μας ἱεραποστολική δραστηριότης θά καρπίση τόν πρῶτο συνειδητό χριστιανό στό σχολεῖο, στήν ἐπιχείρησι, στό κατάστημα, στήν ὑπηρεσία, στόν δῆμο;
Πότε ὁ δικός μας ἱεραποστολικός πόθος θά ἀναδείξη τόν πρῶτο συνειδητό χριστιανό στούς κόλπους τῆς οἰκογένειας, τῆς κοινωνίας, τῆς Ἐκκλησίας, τῆς Πολιτείας;
...Ὁ καλοδιάθετος μά ἀδιάφορος, αὐτός πού ἔχει τήν καρδιά του γόνιμο χωράφι, ἀλλά ποτέ δέν δέχτηκε τόν θεῖο σπόρο, μᾶς περιμένει... Περιμένει νά γίνη ὁ πρῶτος συνειδητός χριστιανός, γιά νά ἀλλάξη τήν ζωή του καί τό περιβάλλον του.
Κάθε... μέλλων Ἅγιος, στήν πόλι ἤ στό χωριό μας, ὑπνώττει προσμένοντας νά ἀκουσθῆ ὁ Παύλειος λόγος, γιά νά τόν ἀποδεχθῆ καί νά ἀναβαπτισθῆ αὐτός καί ὁ οἶκος του...
Περιοδικό «ΛΥΔΙΑ»
 Σήμερα πανηγυρίζει καί ἡ Ὀρθόδοξος Χριστιανική Ἀδελφότητα "ΛΥΔΙΑ", πού βρίσκεται στήν Ἀσπροβάλτα Θεσσαλονίκης.
Εὐχόμαστε σέ ὅλα τά Μέλη δύναμι, φώτισι Θεοῦ καί ὑγεία ὥστε νά ἐργάζονται ἀόκνως στόν ἀμπελῶνα τοῦ Κυρίου. Στόν δέ Πνευματικό Προϊστάμενο τῆς Ἀδελφότητος Πανοσιολογιώτατο Ἀρχιμανδρίτη π. Θεόφιλο Ζησόπουλο μακροημέρευσι καί τήν ἐξ ὕψους δύναμι γιά νά συνεχίζη τό πρωτοποριακό του ἔργο πρός δόξαν τοῦ Ἁγίου Θεοῦ καί ὠφέλεια τοῦ πιστοῦ ἑλληνικοῦ λαοῦ, ὅπου γῆς.

19.5.11

ΕΓΚΛΗΜΑΤΑ ΕΙΔΕΧΘΗ ΚΑΙ ΑΠΟΤΡΟΠΑΙΑ

Ἡ 19η Μαΐου, ὡς γνωστόν, καθιερώθηκε ἀπό τό Ἑλληνικό Κράτος ὡς ἡμέρα μνήμης τῶν γενοκτονίας τῶν Ἑλλήνων Ποντίων, γιά νά θυμοῦνται οἱ νεώτεροι Ἕλληνες τά δεινά πού ὑπέστη ὁ Ἑλληνισμός, τόσο στόν χῶρο τοῦ Πόντου ὅσο καί στό χῶρο τῆς Μικρᾶς Ἀσίας καί τῆς Θράκης.
Βεβαίως, ἡ γενοκτονία τοῦ Ἑλληνισμοῦ εἶναι ἕνα εἰδεχθές καί ἀποτρόπαιο ἔγκλημα, καί κανείς δέν ἔχει τό δικαίωμα νά διαγράψη ἀπό τήν ἱστορία καί νά ἐνταφιάση στή λήθη, γιατί θά διαπράξη βαρύτατο ἔγκλημα εἰς βάρος τῆς ἱστο­ρικῆς ἀληθείας.
Καί ἄς μήν λησμονοῦμε τοῦτο: Ἡ γενοκτονία τῶν Ποντίων ἐπιμελῶς ἀπεκρύβη ἀπό τίς νεώτερες γενεές. Ἀλλά καί ἄν οἱ ἄνθρωποι σιωπήσουν ἐγκλη­ματικά μπροστά στήν ἱστορική ἀλήθεια, «οἱ λίθοι κεκράξονται». Μέσα ἀπό τά μνήματα τῶν ἀδίκως σφαγιασθέντων καί ἀγρίως κατακρεουργηθέντων ἀδελφῶν μας Ποντίων, Μικρασιατῶν καί Θρακιωτῶν, πού εἶχαν τό φρικτό προνόμιο νά γνωρίσουν τήν βαρβαρότητα καί τήν ἀγριότητα τῶν πολιτισμένων Ἀγαρηνῶν, ἀκούγονται οἱ φωνές ἐκείνων πού ἄφησαν τήν τελευταία τους πνοή στόν τόπο τῆς ἐξορίας, στήν ἀγχόνη, στήν φωτιά, στίς φυλακές, στά μπουντρούμια καί τά ἀκονισμένα γιαταγάνια...
Τά θύματα τῆς γενοκτονίας τοῦ Πόντου ξεπερνοῦν τίς 353.000 καί ὁ ἀριθμός τῶν Ἐλλήνων πού ξερριζώθηκαν ἀπό τίς πατρογονικές των ἑστίες, τόν Πόντο, τήν Μικρά Ἀσία καί τήν Θράκη, ἀνέρχεται στό 1.500.000, μέ ὅλες τίς θλιβερές καί τραγικές ἐπιπτώσεις πού εἶχε ἡ γενοκτονία.
Περιοδικό «ΛΥΔΙΑ»

17.5.11

tv4e

ΠΙΣΤΗ

...Ἀδελφοί μου, ἡ πίστις εἶναι ἡ ἐμπιστοσύνη πού ἔχουμε πρός τόν Θεό. Καί ἐνῶ εἴμαστε Ὀρθόδοξοι Χριστιανοί, καί πιστεύουμε στόν Ἕνα Τριαδικό Θεό, καί πιστεύουμε ὅ,τι κηρύττει ἡ Ἐκκλησία μας, πολιτευόμεθα ὡς εἰδωλολάτραι. Ἐνῶ εἴμαστε Ὀρθόδοξοι Χριστιανοί, πορευόμεθα στήν ζωή σάν νά εἴμαστε ὑλισταί. Ἐνῶ εἴμαστε Ὀρθόδοξοι Χριστιανοί καί πιστεύουμε στήν Αἰωνιότητα, στήν καθημερινή μας ζωή τό ἀντίθετο ἐφαρμόζουμε, σάν νά μήν πιστεύουμε στούς λόγους τοῦ Χριστοῦ. Καί ὅταν ἡ πίστις μας κλονίζεται, καί ὅταν ὁ Θεός κρυβῆ ἀπό τήν ζωή μας ἤ τήν κοινωνία μας, τότε ἡ ζωή μας γίνεται κόλασις, τότε ἡ κοινωνία μας γίνεται ζούγκλα ἀγρίων θηρίων ἀλληλοσπαρασσομένων. Γιατί, ὅπου δέν ὑπάρχει ὁ Θεός, ἐκεῖ εἶναι ἡ κόλασις καί ὅπου ὑπάρχει ὁ Θεός ἐκεῖ εἶναι ὁ Παράδεισος...
Ἀρχιμ. π. Θεόφιλος Ζησόπουλος, ἱεροκήρυκας
«Ἀνέστη ὁ Κύριος»
Ἐκδόσεις ΛΥΔΙΑ

15.5.11

ΕΠΙΚΑΙΡΟΣ ΟΣΟ ΠΟΤΕ Ο ΠΑΛΑΜΑΣ:

"
Δεν έχεις Όλυμπε θεούς, μηδέ λεβέντες Όσσα,

ραγιάδες έχεις μάνα γη, σκυφτούς για το χαράτσι,
κούφιοι και οκνοί καταφρονάν τη θεία τραχειά σου γλώσσα,
των Ευρωπαίων περίγελα και των αρχαίων παλιάτσοι…"

ΕΙ ΤΙΣ ΕΥΣΕΒΗΣ ΚΑΙ ΦΙΛΟΘΕΟΣ ΑΠΟΛΑΥΕΤΩ ΤΗΣ ΚΑΛΗΣ ΤΑΥΤΗΣ ΚΑΙ ΛΑΜΠΡΑΣ ΠΑΝΗΓΥΡΕΩΣ

...Τί λέγει ὁ ἱερός Χρυσόστομος; Εἶναι ἡμέρα χαρᾶς σήμερα. Καί ὅποιος ἔχει εὐσέβεια, ὅποιος ἔχει καλή προαίρεσι καί καλή διάθεσι, ἄς μήν φοβᾶται. Διότι ὁ ἀφέντης μας, ὁ Κύριός μας, δέχεται τόν πρῶτο, δέχεται καί τόν δεύτερο, δέχεται καί τόν τρίτο· καί αὐτόν πού προσέρχεται κοντά του σέ μικρή ἡλικία καί αὐτόν πού προσέρχεται σέ ὥριμη ἡλικία καί αὐτόν πού προσέρχεται ἀκόμη καί τήν δωδεκάτη, ἀκόμα καί στά στερνά τοῦ βίου του.
Δέν εἴδατε τόν ληστή; Κακοῦργος ἦταν. Ὅμως τήν τελευταία στιγμή, ἔδειξε καλή προαίρεσι, καλή διάθεσι, εἶδε τό μεγαλεῖο τῆς θεότητος τοῦ Χριστοῦ, εἶδε τήν ἀθλιότητα τῆς δικῆς του ζωῆς καί εἶπε μιά φράσι μόνον: «Μνήσθητί μου Κύριε, ὅταν ἔλθῃς ἐν τῇ βασιλείᾳ σου». Καί ὁ Κύριος τοῦ ἀπήντησε: «Σήμερον μετ’ ἐμοῦ ἔσῃ ἐν τῷ παραδείσῳ».
Ἐλπίζετε, θαρσεῖτε, προσμένετε καί ἀναμένετε τό ἔλεος καί τήν εὐσπλαγχνία τοῦ Θεοῦ.
Γι’ αὐτό χαιρόμαστε. Γιατί μᾶς χαρίζεται τό ἔλεος καί ἡ εὐσπλαγχνία τοῦ Θεοῦ καί μάλιστα διά τῆς Ἀναστάσεως τοῦ Χριστοῦ, μᾶς χαρίζεται ἡ χάρις γιά νά ἐπιτύχουμε τήν σωτηρία καί τήν λύτρωσί μας.
Καί ἀκόμα μᾶς λέγει πώς «ἡ τράπεζα γέμει, ὁ μόσχος πολύς, μηδείς ἐξέλθη πεινῶν». Ἐλᾶτε, νηστεύσαντες καί μή νηστεύσαντες, ἀγωνισθέντες καί μή ἀγωνισθέντες, γρηγορήσαντες καί ραθυμήσαντες, προσέλθετε. Μᾶς ἀγκαλιάζει ὅλους, δέν κάνει διακρίσεις. Αὐτό δέν σᾶς συγκλονίζει: Μᾶς λέει νά προσέλθουμε στήν πνευματική τράπεζα, χαρίζεται σέ ὅλους καί ὅλους μᾶς περιλούει μέ τά μύρα τῆς θεϊκῆς Του ἀγάπης καί ἀρωματισμένους μᾶς ἀπολύει νά ἐξέλθουμε τοῦ Ἱεροῦ Ναοῦ, ὕστερα ἀπό τήν μυσταγωγία στήν ὁποία πήραμε μέρος.
...Καί ἀκόμη, «πταίσματα» σήμερα «μηδείς ὀδυρέσθω». Ὄχι κλάματα καί θρῆνοι γιά τ’ ἁμαρτήματά μας. Ἡ Ἀνάστασις τοῦ Χριστοῦ ὅλα τά ἰσοπέδωσε, ὅλα τά ἀποδυνάμωσε καί ἀπογύμνωσε τίς δυνάμεις τοῦ σκότους.
...Καί ἐμεῖς εἴμαστε παιδιά τοῦ ἀναστημένου Χριστοῦ. Καί ἐμεῖς, παιδιά τοῦ νικοποιοῦ Χριστοῦ. Καί ἐμεῖς, παιδιά τοῦ νεκρεγέρτου Χριστοῦ, προχωροῦμε μέ θάρρος, μέ αἰσιοδοξία, μέ χαρά, μέ δύναμι στόν ἀγώνα τῆς ζωῆς.
...Γι’ αὐτό λέμε: «θανάτῳ θάνατον πατήσας». Μέ τό ἴδιο ὅπλο μέ τόν θάνατό Του ὁ Χριστός νίκησε τόν θάνατο. «Καί ζωή πολιτεύεται», ἔτσι λέγει ὁ ἱερός Χρυσόστομος. Ρῖξτε μιά ματιά στόν Κατηγητικό Λόγο τοῦ ἱεροῦ Χρυσοστόμου, καί θά δῆτε τό μεγαλεῖο τοῦ κειμένου αὐτοῦ, πού εἶναι πλέον λειτουργικό κείμενο, καί τό ὁποῖο παρέχει σέ μᾶς τήν αἰσιοδοξία, τήν ἐλπίδα γιά τήν σωτηρία μας καί την βεβαιότητα ὅτι ὁ Κύριος μᾶς δέχεται καί τήν τελευταία στιγμή καί μᾶς ἀμείβει μέ τό βραβεῖο τῆς σωτηρίας τῆς ψυχῆς μας.
Ἀρχιμ. π. Θεόφιλος Ζησόπουλος, ἱεροκήρυκας
«Ἀληθῶς Ἀνέστη!-ἄγγιγμα ζωῆς-»
Ἐκδόσεις ΛΥΔΙΑ

14.5.11

ΨΥΧΙΚΗ ΑΝΑΓΚΗ

...Ἡ ψυχή μας, ἀδέλφια μου, ἔχει ἀνάγκη. Ὅταν πεινάη ἡ ψυχή μας, πρέπει νά τήν τρέφουμε. Ὅταν διψάη, πρέπει νά τήν δροσίζουμε. Ὅταν τραυματίζεται ἡ ψυχή μας, πρέπει νά τήν θεραπεύουμε. Ὅταν λερώνεται ἡ ψυχή μας, πρέπει νά τήν καθαρίζουμε. Καί ὅταν ἡ ψυχή μας χάση τόν Θεό της, τότε πρέπει νά τῆς Τόν δίνουμε...
...Τό σπουδαιότερο πρᾶγμα εἶναι ἡ φροντίδα γιά τήν σωτηρία τῆς ψυχῆς μας. «Χριστός Ἰησοῦς ἦλθεν εἰς τόν κόσμον ἁμαρτωλούς σῶσαι, ὦν πρῶτος εἰμι ἐγώ» (Α΄ Τιμ. δ΄ 15), ἔλεγε ὁ Ἀπ. Παῦλος...
Ἀρχιμ. π. Θεόφιλος Ζησόπουλος, Ἱεροκήρυκας

ΟΙ ΕΙΡΗΝΟΛΟΓΟΙ

...Ὅσοι στ’ ἀλήθεια ποθεῖτε τήν εἰρήνη, ἐλᾶτε στόν Χριστό. Ὅσοι θέλετε μόνιμη καί ἀναφαίρετη εἰρήνη στίς καρδιές σας, στίς οἰκογένειές σας, στόν κόσμο ὁλόκληρο, ἀναζητῆστε την μόνο κοντά στόν Χριστό. Ὁ Χριστός εἶναι ὁ μόνος χορηγός τῆς γαλήνης, ὁ Χριστός εἶναι πού δίνει τήν χαρά καί τήν εἰρήνη.
...Προδομένοι λαοί! Θύματα τῶν «εἰρηνοδρόμων» ἰμπεριαλιστῶν! Γυρίστε πίσω. Ἐκεῖ πού περπατᾶτε, εἰρήνη δέν θά βρῆτε. Τήν εἰρήνη θά τήν βρῆτε μόνον κοντά στόν Ἄρχοντα τῆς εἰρήνης, τόν Χριστό. Ναί! Ὁ Ἀναστημένος Κύριος εἶναι ὁ Ἄρχοντας τῆς εἰρήνης
Ἀρχιμ. π. Θεόφιλος Ζησόπουλος, ἱεροκήρυκας
«Ἀνέστη ὁ Κύριος»
Ἐκδόσεις ΛΥΔΙΑ

10.5.11

ΧΑΙΡΕΤΕ!

...Χαίρετε! Ποιός, ἀλήθεια, δέν θά ἤθελε τήν χαρά στήν ζωή του; Εἶναι βέβαιο, πώς ὅλοι τήν ψάχνουμε, τήν ἀναζητοῦμε καί ἀγωνιζόμαστε νά τήν κατακτήσουμε. Πῶς ὅμως; Τί εἴδους ἀγῶνα κάνουμε; Καί γιά ποιά χαρά μιλοῦμε; Τήν χαρά πού φέρνει ἡ διασκέδασις, ὁ πλοῦτος, ἡ μόδα, τά ναρκωτικά, ἡ ἀσυδοσία; Τήν χαρά τήν φευγαλέα, τήν πρόσκαιρη καί στιγμιαία; Ὄχι, βεβαίως. Ἄς μήν ἀπατᾶται κανείς. Αὐτή ἡ χαρά δέν εἶναι ἡ ἀληθινή, ἡ μόνιμη, ἡ αἰώνια. Καί συχνά ἀκριβοπληρώνεται. Τό τίμημά της, ἡ ἀπώλεια τῆς ψυχῆς μας.
«Χαίρετε ἐν Κυρίῳ»!
Τήν χαρά τοῦ Χριστοῦ διψᾶ οὐσιαστικά ἡ ψυχή τοῦ ἀνθρώπου καί εἶναι αὐτή ἡ χαρά πού προσφέρει ὁ δωρεοδότης Χριστός σ’ ὅσους Τόν ἀκολουθοῦν. Ἡ χαρά πού πηγάζει ἀπό τήν πίστι ὅτι ὁ Χριστός ἀναστήθηκε ὄντως καί ὅτι περιμένει καί τήν δική μας ἀνάστασι. Ὅτι ἡ ζωή τοῦ ἀνθρώπου δέν σταματᾶ στό φτυάρι τοῦ νεκροθάπτου, ἀλλά συνεχίζεται καί πέραν τοῦ τάφου.
...Ναί! Ὁ Χριστός εἶναι ἡ αἰώνια χαρά. Ὅσοι Τόν πλησιάσουν, Τόν γνωρίσουν, Τόν πιστέψουν, δέν ἀπογοητεύονται, δέν ἀποκάμνουν, δέν λυγίζουν, δέν ὑποστέλλουν τήν σημαία τῆς ἐλπίδος στήν αἰώνια ζωή. Ὁ γνήσιος Χριστιανός δέν ἐπιτρέπει στόν ἑαυτό του νά θλίβεται, νά μελαγχολῆ. Γιατί δέν πέθανε ὁ Θεός μας. Ζῆ Κύριος ὁ Θεός. Καί ἀντλεῖ θάρρος, ἐλπίδα, ζωή ἀπό τόν ζωντανό, τόν ἀναστάντα Χριστό.
...Λοιπόν! Χαίρετε! «Πήδα καί χόρευε ψυχή». Ἡ ζωή μας ἀπέκτησε νόημα. Τώρα ξέρουμε γιατί ζοῦμε. Γι’ αὐτό κανένας μέσα στόν τάφο. Ὄρθιοι στόν ἀγῶνα γιά τήν θέωσι, γιά τήν αἰωνιότητα.
Περιοδικό «ΛΥΔΙΑ»

9.5.11

ΑΓΙΟΣ ΧΡΙΣΤΟΦΟΡΟΣ

Στις 9 Μαΐου η Εκκλησία γιορτάζει τη μνήμη του Μεγαλομάρτυρα Αγίου Χριστοφόρου και πολιούχου του Αγρινίου.

Μεταξύ των Αγίων, εξαιρετική θέση κατέχει και ο Αγιος Χριστόφορος ο Θαυματουργός. Ο Αγιός μας έζησε στα χρόνια του αυτοκράτορα Δεκίουτον 3ο μ.X αιώνα. Η πατρίδα του δεν είναι γνωστή αλλά σύμφωνα με αρχαία παράδοση της Εκκλησίας μας, καταγόταν από βαρβαρική χώρα της Ανατολής και από φυλή ανθρωποφάγων.

Σε κάποιο πόλεμο με τους Ρωμαίους, αιχμαλωτίσθηκε και βλέποντας τους χριστιανούς να διώκονται σύμφωνα με διαταγή του Δεκίου, άρχισε να ελέγχει τους ειδωλολάτρες γι' αυτό. Eνώ τους έλεγχε, ένας υπηρέτης τον χτύπησε στο στόμα για να σταματήσει. Ο Αγιός μας με πραότητα του είπε ότι ναι μεν δεν του δίνει τώρα την ανταμοιβή που του αξίζει, διότι ο Χριστός τον εδίδαξε να συγχωρεί, αλλά μπροστά στη δύναμη που του δίνει ο Χριστός, δεν μπορεί ν' αντισταθεί και ολόκληρο το βασίλειό του. Ο δούλος μετέφερε αυτά στον αυτοκράτορα, ο οποίος θυμωμένος έστειλε διακόσιους στρατιώτες, με τη διαταγή να τον οδηγήσουν μπροστά του δεμένο.

Οι στρατιώτες βρίσκουν τον Αγιο να προσεύχεται έξω από τον Ναό των χριστιανών. Εκεί, με τη δύναμη του Θεού χόρτασε όλους τους στρατιώτες με ένα ξερό κομμάτι ψωμιού. Μπροστά στο θαύμα αυτό το στράτευμα που πήγε να αιχμαλωτίσει τον Χριστόφορο, πιάνεται τελικά απ' αυτόν.

Γεμάτος χαρά τότε ο Αγιός μας, τους δίδαξε με απλά λόγια το Ευαγγέλιο και έπειτα όλοι μαζί πήγαν στην Αντιόχεια, όπου βαπτίσθηκαν από τον Επίσκοπο Βαβύλα. Τότε ο Αγιός μας ονομάσθηκε Χριστόφορος, ενώ πρώτα ονομαζόταν Ρέπροβος, που σήμαινε άσχημος, κακομούτρης. Κάτω από την εξωτερική αυτή ασχήμια του σώματος, έκρυβε ο Αγιος μια ψυχή γενναία με αγαθή προαίρεση.

Μετά το βάπτισμα ο Αγιος Χριστόφορος οδηγήθηκε από τους στρατιώτες στον Αυτοκράτορα Δέκιο. Εκεί ο Δέκιος προσπάθησε με υποσχέσεις να τους πείσει ν' αλλάξουν την πίστη τους. Το αποτέλεσμα δεν τον ικανοποίησε και δίνει διαταγή να αποκεφαλίσουν τους στρατιώτες και να κλείσουν τον Χριστoφόρο στη φυλακή.

Εκεί τον επισκέπτονται δυο πόρνες με σκοπό να του αλλάξουν την πίστη. Αλλά έγινε το αντίθετο και μετά την ομολογία των γυναικών, της Ακυλίνας και της Καλλινίκης, ότι έγιναν Χριστιανές, μαρτύρησαν για το Χριστό.

Ο Αυτοκράτορας διέταξε στη συνέχεια να ντύσουν το μάρτυρα με χάλκινο ρούχο και να τον βάλουν πάνω σε μια μεγάλη φωτιά. Αλλά η φωτιά δεν αγγίζει καθόλου τον Αγιό μας. Όταν ο ασεβής Δέκιος είδε ότι και τα άλλα μαρτύρια στάθηκαν ανίκανα να πειράξουν το σώμα του Χριστοφόρου, διέταξε τον αποκεφαλισμό του. Ήταν 9 Μαΐου του έτους 292 μ.X.

Ο κόσμος των αυτοκινητιστών τον έχει προστάτη του και με πολλή ευλάβεια εορτάζουν την αγία μνήμη του. Κατά τον μεσαίωνα νόμιζαν ότι αρκεί κανείς να παρατηρήσει την εικόνα του Αγίου, για να προφυλαχθεί όλη την ημέρα από κάθε συμφορά. Για το λόγο αυτό τοποθετούν την εικόνα του Αγίου σε εμφανή μέρη των εκκλησιών.

Ο Αγιος Χριστοφόρος είναι ο πολιούχος και προστάτης του Αγρινίου.

8.5.11

ΟΙ ΜΥΡΟΦΟΡΕΣ

...Χριστιανές γυναῖκες, χριστιανές μητέρες, χριστιανές μυροφόρες, μεταφέρετε τά μύρα στίς καρδιές τῶν συζύγων σας. Μεταφέρετε τά μύρα τῆς ἐν Χριστῷ ζωῆς στά παιδιά σας. Γιατί εἶσθε ἐσεῖς οἱ μαθήτριες τοῦ Χριστοῦ, πού θά δώσετε νόημα στή ζωή τῶν παιδιῶν καί περιεχόμενο στήν χριστιανική οἰκογένεια...
...Τό μήνυμα τοῦ Εὐαγγελίου, τό μήνυμα τοῦ Χριστοῦ, τό μήνυμα τῶν Μυροφόρων γυναικῶν, νά γίνη καί δικό μας προσωπικό μήνυμα, ὥστε τά μύρα τῆς ἀγάπης, τά μύρα τῆς πίστεως, τά μύρα τῆς εὐλαβείας, τά μύρα τῆς ἀληθείας, τά μύρα τῆς ἁπλότητος, τῆς ἁγνότητος, τῆς σεμνότητος, τῆς ταπεινοφροσύνης νά εἶναι καί δικά μας μύρα, πού νά τά μεταφέρουμε σέ ὅσους ἀκόμα δέν τά ἔχουν γνωρίσει καί δέν ἔχουν ἀπολαύσει τήν εὐωδία τους.
Ἀρχιμ. π. Θεόφιλος Ζησόπουλος, ἱεροκήρυκας

5.5.11

ΕΙΜΑΙ ΕΥΓΝΩΜΩΝ!

Για τη γυναίκα μου που κάποτε προλαβαίνει να μου φτιάξει έστω μια σαλάτα για να φάω,
επειδή είναι σπίτι μαζί μου και όχι έξω με κάποιον άλλον ίσως.
.
Για τον άντρα μου που κάθεται στον καναπέ, έστω και χωρίς να κάνει τίποτα,
γιατί είναι στο σπίτι μαζί μου και όχι έξω στα μπαρ με παρέες.

Για την έφηβη κόρη μου που δε θέλει να πλύνει τα πιάτα,
γιατί τουλάχιστον μένει στο σπίτι μαζί μας και δε γυρνάει στους δρόμους.

Για τους φόρους που πληρώνω,
γιατί αυτό σημαίνει ότι έχω δουλειά.

Για το καθάρισμα που έχω να κάνω μετά από ένα τραπέζι, στο πάτωμα και στη μοκέτα,
γιατί αυτό σημαίνει ότι ήμουν με τους φίλους μου.

Για τα ρούχα μου που έχουν αρχίσει και με στενεύουν,
γιατί αυτό σημαίνει ότι έχω να φάω.

Για τη σκιά που με ακολουθεί καθώς δουλεύω,
γιατί αυτό σημαίνει ότι έχει λιακάδα.

Για το γρασίδι που θέλει κούρεμα, για τα παράθυρα που θέλουν καθάρισμα και για την αποχέτευση που θέλει φτιάξιμο, γιατί αυτό σημαίνει ότι έχω σπίτι.

Για όλα τα παράπονα που ακούω για την κυβέρνηση,
γιατί αυτό σημαίνει ότι έχουμε ελευθερία να εκφραζόμαστε.

Για τη θέση παρκαρίσματος που βρήκα στην άλλη άκρη του τετραγώνου,
γιατί αυτό σημαίνει ότι μπορώ να περπατήσω, αλλά και γιατί έχω αυτοκίνητο.

Για τον τεράστιο λογαριασμό για το πετρέλαιο θέρμανσης ,
γιατί σημαίνει ότι έχουμε ζέστη.

Για την κυρία στο πίσω κάθισμα της εκκλησίας που ψάλλει παράφωνα,
γιατί αυτό σημαίνει ότι μπορώ να ακούω.

Για τη στοίβα από άπλυτα και για τη στοίβα για σίδερο,
γιατί αυτό σημαίνει ότι έχουμε ρούχα να φοράμε και οικογένεια που τα λερώνει.

Για την κούραση που νιώθω και για τα πόδια μου που πονάνε στο τέλος της ημέρας,
γιατί σημαίνει ότι μπόρεσα να δουλέψω σκληρά.

Για το ξυπνητήρι που χτυπάει νωρίς το πρωί ,
γιατί σημαίνει ότι είμαι ζωντανός.

Και τελικά, για την τεράστια αλληλογραφία που πρέπει να διαβάσω και να απαντήσω,
γιατί σημαίνει ότι έχω φίλους που με σκέφτονται.

Κάθε ένα από αυτά τα αγαθά, τα δώρα, τις δυνατότητες που έχουμε,
είναι χαρισμένο από τον ίδιο τον Κύριό μας και Θεό Δημιουργό μας,
.
που Αυτός δίνει ζωή και πνοή και τα πάντα,
και που ποτέ δεν εγκατέλειψε τα πλάσματά Του,
αλλά τα περιποιείται με φροντίδα και στοργή καθημερινή.

( Αναδημοσίευση από Πνευματική Αρμονία )
http://odevontas.blogspot.com

3.5.11

ΧΡΙΣΤΟΣ ΑΝΕΣΤΗ

...Χριστός ἀνέστη! σαλπίζουν οἱ Ἄγγελοι. Χριστός ἀνέστη! διαλαλοῦν οἱ μυροφόρες. Χριστός ἀνέστη! βροντοφωνοῦν καί οἱ Ἀπόστολοι ἀνά τά πέρατα τοῦ κόσμου. Χριστός ἀνέστη! διακηρύττουν καί τά χείλη τῶν Χριστιανῶν, ὅταν ὁδηγοῦνται στά φρικτά βασανιστήρια. Χριστός ἀνέστη! ψάλλει καί ἡ Ἐκκλησία ἐπί εἴκοσι συνεχεῖς αἰῶνας...
...Χριστός ἀνέστη! Εἶναι ὁ ἀρραβών καί τῆς δικῆς μας ἀναστάσεως. Κάθε μας πτῶσις καί ἕνα μνῆμα. Κάθε μας ἁμαρτία καί ἕνας τάφος πνευματικός. Ὁ νεκρεγέρτης Χριστός μᾶς καλεῖ σέ μιά ἀληθινή πνευματική ἀνάστασι. Ὅποιος ἀνασταίνεται μέ τόν Χριστό, αὐτός κάμνει ἀληθινή ἀνάστασι καί ἀληθινό Πάσχα...
Ἀρχιμ. π. Θεόφιλος Ζησόπουλος, ἱεροκήρυκας
«Ἀνέστη ὁ Κύριος»
Ἐκδόσεις ΛΥΔΙΑ

1.5.11

ΨΗΛΑΦΗΣΑΤΕ

...Ἡ «καλή ἀπιστία» τοῦ Θωμᾶ δίνει στόν καθένα μας τήν συγκλονιστικώτερη ἀπόδειξι τῆς Ἀναστάσεως τοῦ Χριστοῦ, ὁ Ὁποῖος προσκαλεῖ καί προκαλεῖ κάθε δύσπιστο ἤ ἄπιστο: «φέρε τόν δάκτυόν σου ὧδε καί ἴδε τάς χεῖράς μου, καί φέρε τήν χεῖρά σου καί βάλε εἰς τήν πλευράν μου, καί μή γίνου ἄπιστος, ἀλλά πιστός» (Ἰω. κ΄ 27). Ἡ ἀπιστία τοῦ Θωμᾶ δίνει σέ ὅλους μας τήν δυνατότητα νά στερεώσουμε τήν πίστι μας ἐπάνω στήν ὁμολογία: «Ὁ Κύριός μου καί ὁ Θεός μου».
«Ψηλαφήσατε», λέγει ὁ ἀπ. Θωμᾶς, ὅσοι ἀμφιβάλλετε.
Ψηλαφήσατε, ἐκκλησιαζόμενοι.
Ψηλαφήσατε, τόν Κύριον, προσευχόμενοι.
Ψηλαφήσατε τόν Κύριον, ἐξομολογούμενοι τά κρίματά σας.
Ψηλαφήσατέ Τον, ἐγγίζοντες τά χείλη σας εἰς τό Ποτήριον τῆς Ζωῆς.
«Γεύσασθε καί ἴδετε ὅτι χρηστός ὁ Κύριος»...
Ἀρχιμ. π. Θεόφιλος Ζησόπουλος, ἱεροκήρυκας
«Ἀνέστη ὁ Κύριος»
Ἐκδόσεις ΛΥΔΙΑ