18.1.12

ΚΑΙ ΒΕΒΑΙΑ ΕΛΛΗΝΙΚΟ

Μάθημα πατριωτισμοῦ μᾶς ἔδωσε ἡ δασκάλα τοῦ Δημοτικοῦ Σχολείου Καστε­λό­ριζου κ. Γεωργιάδου, μέσα ἀπό τήν ἔκκλησί της πρός ὄλους τούς Ἕλληνες: Ζητᾶ νά ἀποστείλουν ταχυδρομικῶς βιβλία, γραφική ὕλη ἀκόμη καί κάρτες, στό Δημοτικό Σχολεῖο Μεγίστης Καστελόριζου.
Βεβαίως τό σκεπτικό τῆς ἐν λόγῳ δασκάλας εἶναι ἔξυπνο. Ὅλα αὐτά τά εἴδη θά ἀναγκασθοῦν νά σταλοῦν στό σχολεῖο μέ πλοῖο, κάτι τό ὁποῖο σημαίνει, σύμφωνα μέ τήν κ. Γεωργιάδου, ὅτι ἡ ἑλληνική κοινωνία ἔχει ἀμέριστη τήν φροντίδα της καί γι’ αὐτό τό μικρό νησί τῶν Δωδεκανήσων, τό ὁποῖο τόσο ἐπιβουλεύεται τό ἀδηφάγον τέρας τῆς Ἀνατολῆς.
Πόσοι ἀλήθεια συμερίζονται τήν ἀγωνία τῆς δασκάλας ἤ μᾶλλον πόσο τό Ἑλληνικό Κοινοβούλιο ἐνδιαφέρεται γι’ αὐτό; Γιατί μέσα ἀπό τήν ἔκκλησι τῆς δασκάλας φαίνεται ὁ πόνος καί ἡ ἀγωνία της γιά τήν ἐγκατάλειψι καί ἀδιαφορία τῆς Ἑλληνικῆς Πολιτείας, γιά τό νησί.
Περιοδικό «ΛΥΔΙΑ»

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου