23.3.12

Η ΣΗΜΑΣΙΑ ΤΗΣ 25ης ΜΑΡΤΙΟΥ 1821

Ἡ 25η Μαρτίου, ἡμέρα ἐθνικῆς παλιγγενεσίας καί θρησκευτικῆς ἑορτῆς, τοῦ Εὐαγγελισμοῦ τῆς Θεοτόκου. Οἱ δύο ἑορτές μᾶς στέλνουν δύο ἠχηρά μηνύματα. Τό ἕνα ἀπευθύνεται στόν Ἑλληνικό λαό καί ἔχει πανελλήνιες διαστάσεις, καί τό ἄλλο σέ ὁλόκληρο τό ἀνθρώπινο γένος, μέ παγκόσμιες διαστάσεις. Ἀμφότερα, ὅμως, ἀναφέρονται στήν Ἐλευθερία. Τό πρῶτο στήν­ ἐλευθερία τῆς Ἑλλάδος ἀπό τήν σκλαβιά τῶν Τούρκων καί τό ἄλλο, τό πανανθρώπινο, στήν ἐλευθερία καί τήν λύτρωσι τοῦ ἀνθρώπου ἀπό τήν ἁμαρτία.
Τό μήνυμα πού ἀπευθύνεται στόν Ἑλληνικό λαό, τοῦ ὑπενθυμίζει τό ἔνδοξο, ἡρωϊκό παρελθόν τοῦ Γένους τῶν Ἑλλήνων, τό ὁποῖο, ἄν καί ἐπί τετρακόσια χρόνια σκλαβιᾶς ἔζησε τήν βία, τήν ἐξορία, τούς ἐξισλαμισμούς, τό παιδομάζωμα, τίς ἀδικίες καί τίς γενοκτονίες τῶν ἀσιατῶν τυράννων, δέν ἀφωμοιώθηκε ἀπό τόν κατακτητή, ἀλλά ζοῦσε μέ τό ὅραμα τῆς λευτεριᾶς, τό ὁποῖο καί ἔγινε πραγματικότητα. Ἀλλά γιατί τά ἀναφέρουμε ὅλα αὐτά;
Νά ἀναβιώσουμε τά πάθη καί τά μίση μεταξύ τῶν δύο λαῶν; Ἀσφαλῶς, ὄχι. Ἁπλά, ἡ ἱστορία οὔτε διαγράφεται, οὔτε ξαναγράφεται. Μία φορά γράφεται, γιά νά διδάσκη καί νά ὑπογραμμίζη τά λάθη τῶν λαῶν, ὥστε νά μή ἐπαναλαμβάνωνται.
Ἀρχιμ. π. Θεόφιλος Ζησόπουλος, ἱεροκήρυκας

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου