23.12.14

ΔΙ’ ΑΛΛΗΣ ΟΔΟΥ ΑΝΕΧΩΡΗΣΑΝ...




Καί, αὐτοί εἶναι οἱ Μάγοι ἐξ Ἀνατολῶν, οἱ ὁποῖοι ἀφοῦ προσκύνησαν τόν Νεογέννητο Θεό «δι’ ἄλλης ὁδοῦ ἀνεχώρησαν εἰς τήν χώραν αὐτῶν».

Εἶναι μιά φυσική συνέπεια τό νά συναντήσεις τόν Χριστό καί μετά ἀπό ἄλλη στράτα νά ξαναμπεῖς στήν ζωή.
Πῶς εἶναι δυνατόν νά συναντήσεις ἀληθινά τόν Χριστό καί νά ἐπιστρέψεις μετά εἰς τόν ἑαυτό σου, στούς δικούς σου, στό περιβάλλον πού ζεῖς καί κινεῖσαι καί νά εἶσαι πάλι ὁ ἴδιος;
Μιά ἀληθινή, εἰλικρινής, συνειδητή συνάντηση μέ τόν Θεό φέρνει στό εἶναι μας τήν θεϊκή ἀλλοίωση. Ἀλλάζουν οἱ ὀπτικές στήν θεώρηση προσώπων, πραγμάτων, γεγονότων. Ἀλλάζουν τά αἰσθήματα στά πρόσωπα. Ὁ ἄλλος γίνεται ἀδελφός, γίνεται γιά μένα ὁ Χριστός, ὁ «ἐν ἑτέρᾳ μορφῇ». Ἀξιολογῶ μέ ἄλλα κριτήρια τίς ἐνέργειές μου, τό βάρος πού ἔχει ἡ ἀγάπη. Ἡ ἀγάπη ἡ ἀνιδιοτελής καί θυσιαστική.
Πλατύνω τήν καρδιά μου γιά νά αὐξηθεῖ ὁ ἀριθμός τῶν ἀνθρώπων πού θά ἀγαπῶ. Μπορῶ νά συγχωρῶ, νά ξεχνῶ.
«Δι’ ἄλλης ὁδοῦ...». Τά λόγια μου δέν εἶναι πιστόλια ὁπλισμενα, ἀλλά γίνονται λόγοι οἰκοδομῆς καί παραμυθίας. Τό βλέμμα μου ἀπαλό, γλυκό˙ δέν στηλιτεύει. Ἐνθαρρύνει.
Κρατῶ καί ἀνανεώνω μέ τήν μυστηριακή ζωή μου, τήν ἡρεμία πού πῆρα ἀπό τήν πρώτη μου συνάντηση μέ τόν Τεχθέντα Υἱό τοῦ Θεοῦ καί ἔτσι μπορῶ νά γίνομαι καί εἰρηνοποιός.
Κρατῶ τό φῶς τῆς Ἀλήθειας Του καί τῆς Ἀγάπης Του καί γίνεται ἡ ζωή μου φωτεινή καί ὁδηγητική. Καί τότε μ’ ὅποιες τῆς ζωῆς μου συνθῆκες ψάλλω «Δόξα ἐν ὑψίστοις Θεῷ»˙ καί τότε... ψάλλω «Χριστός γεννᾶται, δοξάσατε˙ Χριστός ἐπί γῆς ὑψώθητε»!
Καλά καί εὐλογημένα Χριστούγεννα!

Α.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου