11.3.15

ΠΑΡΑΔΟΧΕΣ

Ὁ Θεός μέσα στήν ἄπειρη σοφία του ἔπλασε πρόσωπα μοναδικά καί ἀνεπανάληπτα. Αὐτή ἡ διαφορετικότητα εἶναι πού κάνει ἐνδιαφέρουσα τήν ζωή. Εἶναι αὐτή πού κάνει πλούσια σέ χαρίσματα, ταλέντα καί κάλλος, τήν γῆ μας. Εἶναι αὐτή πού προάγει τόν πολιτισμό. Εἶναι αὐτή ἡ διαφορετικότητα πού μᾶς λαξεύει καί μᾶς κάνει καλλιτέχνημα τοῦ Θεοῦ, γιατί τό ὅτι ὁ ἄλλος δέν εἶναι ὅπως ἐμεῖς, εἶναι πρόσκλησις γιά βελτίωσι καί ἁγιότητα.
Ἡ διάκρισις τῶν χαρισμάτων εἶναι τῆς θείας ἁρμοδιότητος, δικό μας ἔργο εἶναι νά ἀποδεχόμαστε καί νά καλλιεργοῦμε τόν ἀγρό πού μᾶς ὁρίστηκε πρόθυμα καί χαρούμενα.
Ἄν ἔτσι σκέπτωμαι, τότε παραδέχομαι τόν τύπο μου καί ἀσφαλίζω τήν ἐσωτερική μου ἰσορροπία.
Δέν πανικοβάλλομαι, ὅταν οἱ ἄλλοι ἔχουν αὐτά ἤ ἐκεῖνα τά χαρίσματα. Δάσκαλός μου γίνεται ὁ κῆπος. Κανένα ἄνθος δέν ἀσχημίζει, δέν κατσουφιάζει, δέν μειονεκτεῖ, ἐπειδή πλάϊ του ἀνθίζει τά πλουμιστά του κάλλη κάποιο ἄλλο λουλούδι πιό ἐντυπωσιακό.
Μετά ἀπό αὐτό τό μάθημα πού παίρνω, ἀγωνίζομαι ὄχι νά γίνωμαι καλύτερος ἀπό τούς ἄλλους, ἀλλά νά γίνω καλύτερος ἀπό τόν χθεσινό ἑαυτό μου.
Τότε, μέσα μου δέν θά ἐπιβιώση τό σαράκι τοῦ φθόνου. Τότε, δέν θά φυτρώσει ὁ κισσός τῆς ζήλειας. Πιστεύουμε, λοιπόν, πώς ὁ καθένας ξεχωριστά συμπληρώνουμε τήν ὀμορφιά τοῦ κόσμου, γιά νά ἀναπαύεται τό βλέμμα τοῦ Θεοῦ.
Ἀρκεῖ αὐτά τά χαρίσματα νά τά κρατοῦμε πάσῃ θυσίᾳ, ἀρκεῖ νά τά πολλαπλασιάζουμε μ’ ὁποιοδήποτε κόστος, ὅποιο τίμημα.
Ἄν ἔτσι εἴμαστε τοποθετημένοι, θά χαιρόμαστε ὅ,τι ὡραῖο κουβαλοῦν οἱ ἄλλοι, ὅ,τι ὄμορφο ἐκπέμπουν, καί θά δοξολογοῦμε τόν Θεό γιά τά δικά μας δῶρα.
Δέν θά εἴμαστε μεμψίμοιροι συνοδοιπόροι, οὔτε φθονεροί ἀδελφοί, ἀλλά δοξολογητικοί γιά ὅλα ὅσα ὁ Θεός Παιδαγωγός ἐμπιστεύτηκε στούς ἄλλους καί σέ μᾶς, νά εἶναι, νά γίνεται ὁ κόσμος μας καλός λίαν.
Α.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου