29.9.15

ΙΚΕΣΙΑ

...Ὤ, Κύριε, μή μᾶς βλέπεις αὐστηρά. Μή ἐρευνᾶς ἐξονυχιαστικά ὅλες τίς πτυχές τῆς καρδιᾶς. Κύριε, μή βλέπεις τά τραύματά μας, μή μετρᾶς τίς πτώσεις μας, μή ζυγίζεις τήν ἀγάπη μας, μή θερμομετρᾶς τήν πίστη μας, μή μᾶς προσέχεις, μή ἐξετάζεις τόν κηλιδωμένο μας χιτῶνα... Τό αἴσθημα τῆς ἐνοχῆς μᾶς κάνει νά χαμηλώνουμε τά βλέμματά μας καί ἡ γεμάτη συντριβή καρδιά μας θαρρεύει στό δικό Σου ἔλεος. Μή, ὦ Ἰησοῦ, στερήσεις τά παιδιά Σου αὐτοῦ τοῦ θείου ἐλέους... Μή διά τό πλῆθος τῶν παραλήψεων καί τῆς καταπατήσεως τῶν θεϊκῶν Σου ἐντολῶν, μᾶς κάνεις ἀποπαίδια καί μᾶς ἀποκληρώσεις.
Δέν εἶναι στίς προθέσεις μας, Κύριε, νά πράττωμεν ἀντίθετα ἀπό ἐκεῖνο πού Ἐσύ θέλεις. Ποθοῦμε πάντα νά εἴμαστε παιδιά Σου καί τότε πού ἄθελά μας ἁμαρτάνουμε καί τότε πού Σέ ὁδηγοῦμε σ’ ἕναν καινούργιο Γολγοθᾶ καί τότε θέλουμε νά εἴμαστε παιδιά Σου..

Ἀρχιμ. π. Θεόφιλος Ζησόπουλος

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου