26.5.16

ΦΩΤΕΙΝΑ ΠΑΡΑΔΕΙΓΜΑΤΑ

Τέλος Απριλίου, ημέρες γιορτών, κυκλοφόρησε στο Διαδίκτυο το κείμενο ενός γιατρού σε νοσοκομείο του Αργοστολίου, τοιχοκολλημένο σε πολλά σημεία του κτιρίου. Ο γιατρός είχε εφημερία και σκοπός της πρωτοβουλίας του ήταν να ενημερώσει τους πολίτες: «Σήμερα δεν υπάρχει εφημερεύων Παθολόγος για τα επείγοντα Παθολογικά περιστατικά και την Παθολογική Κλινική. Οι γιατροί του Νοσοκομείου εδώ και μήνες εκπέμπουν κραυγή αγωνίας προς όλες τις κατευθύνσεις (υπουργείο Υγείας, βουλευτή, Δήμο, Περιφέρεια) για το επερχόμενο κακό (έλλειψη ιατρικού προσωπικού). Εφαρμόσιμη λύση δεν δόθηκε από κανένα. Ο γιατρός που θα βρείτε σήμερα να εξυπηρετεί τα επείγοντα Παθολογικά περιστατικά και την Παθολογική Κλινική το κάνει ΕΘΕΛΟΝΤΙΚΑ και μόνον αφού: 1. Είναι Νεφρολόγος και όχι Παθολόγος. 2. Εφημερεύει για τη Μονάδα Τεχνητού Νεφρού, που λειτουργεί σήμερα κανονικά και προσφέρει θεραπεία σε 18 ασθενείς. Αρα καλύπτει δύο τμήματα, πού είναι πανελλήνια νοσοκομειακή πρωτοτυπία. 3. Δεν προβλέπεται από καμιά διαδικασία, ούτε αποτελεί οδηγία από κανένα αρμόδιο φορέα, αλλά προκύπτει μόνο από την κατανόηση ότι όσοι ασθενείς έρθουν σήμερα στο Νοσοκομείο περιμένουν να βρουν ένα γιατρό που να μπορεί να βοηθήσει, κατά τη γενική ιατρική του κρίση, ακόμη και χωρίς αρμοδιότητα, αφού δεν διατίθεται αρμόδιος ειδικός Παθολόγος. Η κατάσταση μοιάζει με καταρρέον μέτωπο μάχης, με μερικούς ζωντανούς ακόμη μαχόμενους φαντάρους. Οι στρατηγοί την... έκαναν για Πάσχα. Ζητάω την κατανόησή σας και θα προσπαθήσω το καλύτερο που μπορώ για να βοηθήσω, συν Θεώ, του οποίου όλοι ζητάμε συνειδητά τη βοήθεια».

Το κείμενο έκλεινε με την υπογραφή και ιδιότητά του. Δεν θα είχε να προσθέσει ή να σχολιάσει κανείς κάτι επιπλέον. Γιατί ο ήπιος και αυστηρός τόνος του αναδεικνύει την ερημιά του τοπίου, μετά την πυρηνική καταστροφή, τη μοναξιά του ίδιου, τον αγώνα που δίνει με την κόπωση και το λάθος. Ζητάει εκ των προτέρων «συγγνώμη». Θα μπορούσε να αντιδράσει αγανακτώντας ηχηρά, επιτιθέμενος, απειλώντας. Αντ’ αυτού, έκανε τη δουλειά του σε συνθήκες χαρακωμάτων. Επέλεξε το πιο δύσκολο. Από αυξημένη ευθύνη και απελπισία.
ΜΑΡΙΑ ΚΑΤΣΟΥΝΑΚΗ
http://www.kathimerini.gr

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου