28.4.17

ΟΙ ΕΥΖΩΝΟΙ ΣΤΗΝ ΑΥΣΤΡΑΛΙΑ

«ΑΝΖΑC», ἴσως σέ πολλούς ἀπό ἐμᾶς νά μήν λέει καί πολλά πράγματα. Ἄν ἀνατρέξουμε στό διαδίκτυο θά δοῦμε πώς εἶναι τό ἀκρωνύμιο τοῦ Στρατιωτικοῦ Ἐκστρατευτικοῦ Σώματος Αὐστραλῶν καί Νεοζηλανδῶν, τό ὁποῖο συμμετεῖχε στόν Α΄ Παγκόσμιο στήν ἐκστρατεία τῆς Καλλίπολης τό 1915, ἐναντίον τοῦ Μουσταφᾶ Κεμάλ. (el.wikipedia.org) Οἱ τραυματίες αὐτῆς τῆς ἐκστρατείας νοσηλεύονταν στήν Λήμνο καί πολλοί πέθαναν καί ἔχουν ταφεῖ σέ δύο συμμαχικά νεκροταφεῖα τοῦ Πορτιανοῦ καί τοῦ Μούδρου.
«ΑΝΖΑC Day» εἶναι ἡ ἡμέρα μνήμης τῆς προαναφερθείσης ἐκστρατείας καί τιμᾶται στήν Αὐστραλία καί τήν Νέα Ζηλανδία στίς 25 Ἀπριλίου κάθε χρόνο. Στούς ἑορτασμούς αὐτούς συμμετέχει τιμητικά καί ἕνα τμῆμα ἀπό τούς ἔνδοξους Εὐζώνους τῆς Πατρίδος μας, τό ὁποῖο φέτος παρέλασε μέ τόν ἐπιβλητικό βηματισμό τους καί συμμετεῖχε σέ διάφορες ἐκδηλώσεις, καθώς καί στόν ἑορτασμό τοῦ Ὀρθόδοξου Πάσχα, ὅπου καταχειροκροτήθηκαν τόσο ἀπό τούς Ὁμογενεῖς μας ὅσο καί ἀπό τούς Αὐστραλούς. Ἡ λεβεντιά καί ἡ ἑλληνική ὑπερηφάνεια τῶν εὐθυτενῶν παλικαριῶν τῆς Προεδρικῆς Φρουρᾶς συγκίνησε γιά μιά ἀκόμη φορά τούς Ἕλληνες τῆς διασπορᾶς καί ἀπέσπασε ἐπευφημίες ἀπό ὅλον τόν κόσμο.
Στήν φωτογραφία πού ἀκολουθεῖ ἕνας Εὔζωνας δέν μπόρεσε νά κρύψει τήν συγκίνησή του ὅταν ὁ ἱερέας τοῦ Ἱ. Ν. Ἁγίου Γεωργίου Ἀδελαΐδας ἄρχισε νά μιλάει γιά τούς Εὐζώνους καί τήν Πατρίδα:
«Νά θυμᾶστε πάντα νά κάνετε τήν Ἑλλάδα ὑπερήφανη, γιατί πέρασε δύσκολα καί περνάει ἀκόμα, μέ πολλούς Ἕλληνες στήν ξενιτιά, πού τήν ἀγαπᾶνε καί τήν νοσταλγοῦν πάρα πολύ!», (pronews.gr) ἀνέφερε ὁ σεβαστός ἱερεύς...

Καί ἡ καρδιά τοῦ περήφανου, ἁγνοῦ καί εὐαίσθητου λεβέντη, μά τόσο προδομένου ἀπό τούς ἡγέτες του, ὅπως καί ὅλος ὁ Ἑλληνικός λαός, δέν ἄντεξε... Πόνεσε, δάκρυσε...
Ἡ φωτογραφία εἶναι τόσο εὔγλωττη!...
Προσευχή διάπυρη πρός τόν Ἀναστάντα Κύριό μας, νά μήν παραβλέψει αὐτά τά δάκρυα καί νά χαρίσει στήν φίλτατη Πατρίδα μας καί τήν δική της ἀνάσταση, ἀφοῦ καί ὁ λαός της προηγουμένως ὁμολογήσει ταπεινά τό «ὁ Κύριός μου καί ὁ Θεός μου». Ἀμήν.

 Blogger

25.4.17

ΠΑΣΑΝ ΤΗΝ ΖΩΗΝ ΗΜΩΝ ΧΡΙΣΤΩ ΤΩ ΘΕΩ ΠΑΡΑΘΩΜΕΘΑ...

...Τό παιδί τοῦ Θεοῦ, τό ἐργατικό παιδί τοῦ Θεοῦ, πού ὄχι μόνο ὀνειροπολεῖ, ἀλλά καί μάχεται, λέει μέ ἐμπιστοσύνη: «Καί πᾶσαν τήν ζωήν ἡμῶν Χριστῷ τῷ Θεῷ παραθώμεθα».
Τόν ἑαυτό μας, τά δικά μας, τούς δικούς μας, τό σήμερα καί τό αὔριό μας, τά ὄνειρά μας, τά ἐναποθέτουμε στήν χούφτα τοῦ Θεοῦ.
Δέν εἶναι τό πιό ἀσφαλές μέρος;

Ἔτσι, λοιπόν, μέ τήν δική Του παρουσία, καί τό σήμερα καί τό αὔριο θά εἶναι ὄμορφα, ἤρεμα, γλυκά, φωτεινά, γεμάτα οὐρανό.
Α.

22.4.17

Ο ΚΥΡΙΟΣ ΜΟΥ ΚΑΙ Ο ΘΕΟΣ ΜΟΥ

...Ὁ Χριστὸς ἀληθῶς ἀνέστη. «Θάνατος αὐτοῦ οὐκέτι κυριεύει». Ἀνέστη καὶ συνετρίβη ἡ δύναμη τοῦ θανάτου. Ὁ ᾅδης στενάζει καὶ βοᾶ. Δὲν μπορεῖ νὰ ἀντέξει στὰ σπλάγχνα του τὸν Κύριο καὶ Θεό. Μαζὶ μὲ τὸν θάνατο δέχεται καίριο πλῆγμα καὶ «ὁ τὸ κράτος ἔχων τοῦ θανάτου», δηλαδὴ ὁ διάβολος. Ἡ κοσμοκρατορία του καταργεῖται ἀπὸ τὴν παντοκρατορία τοῦ Θεανθρώπου. Μὲ τὴν Ἀνάσταση ὁ διάβολος καὶ ἡ κυριαρχία του ἀποδυναμώνονται καὶ ὑποχωροῦν παντελῶς.

Ἡ Ἀνάσταση ὅμως δὲν συντρίβει μόνο τὴν δύναμη τοῦ θανάτου καὶ τὸ κράτος τοῦ διαβόλου, ἀλλὰ ἀποδεικνύει περίτρανα καὶ τὴν θεότητα τοῦ Χριστοῦ. Γι’ αὐτὸ καὶ ἡ πίστη στὴν Ἀνάσταση εἶναι πίστη στὸν Κύριο ὡς Θεό, εἶναι αὐτὸ ποὺ ὁμολογεῖ ὁ Θωμᾶς, ὅταν ἀντικρύζει τὸν ἀναστημένο Κύριο: «Ὁ Κύριος μου καὶ ὁ Θεός μου». Εἶναι αὐτὸ ποὺ ὁμολογοῦμε οἱ πιστοί: «Σὺ γὰρ εἶ Θεὸς ἡμῶν», ἐκτὸς ἀπὸ σένα ἄλλον δὲν γνωρίζουμε...
† Ὁ Μεσογαίας καὶ Λαυρεωτικῆς ΝΙΚΟΛΑΟΣ

19.4.17

Ο ΒΑΣΙΛΕΑΣ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ!

Ἀλήθεια, ποιός κυβερνάει τήν καρδιά μας;  Ποιός ἐξουσιάζει τήν σκέψι μας; Ποιός κατευθύνει τά βήματά μας; Ἄν δώσουμε στούς ἀνθρώπους τήν ἐξουσία, θά ἀπογοητευθοῦμε. Ὅσες φορές τό πράξαμε, κλαύσαμε πικρά. Ἕνα μονάχα μᾶς μένει. Νά ἀνακηρύξουμε βασιλέα τῆς καρδιᾶς μας τόν μόνο Βασιλέα τοῦ κόσμου, τόν Χριστό. Βασιλέα τῆς οἰκογενείας μας, τόν Χριστό. Βασιλέα τοῦ Ἔθνους μας, τοῦ λαοῦ μας, τόν Χριστό. Καί τότε κανείς καί ποτέ δέν θά μετανιώση γιά τήν ἐπιλογή του αὐτή.

Ἀρχιμ. π. Θεόφιλος Ζησόπουλος

16.4.17

15.4.17

ΘΑΡΣΕΙΤΕ!

...Δέν εἴδατε τόν ληστή; Κακοῦργος ἦταν. Ὅμως, τήν τελευταία στιγμή εἶδε τό μεγαλεῖο τῆς θεότητος τοῦ Χριστοῦ, εἶδε τήν ἀθλιότητα τῆς δικῆς του ζωῆς καί εἶπε μιά φράσι μόνον: «Μνήσθητί μου, Κύριε, ὅταν ἔλθῃς ἐν τῇ βασιλείᾳ σου». Καί ὁ Κύριος τοῦ ἀπήντησε: «Ἀμήν λέγω σοι, σήμερον μετ’ ἐμοῦ ἔσῃ ἐν τῷ παραδείσῳ».
Ἐλπίζετε, θαρσεῖτε, προσμένετε καί ἀναμένετε τό ἔλεος καί τήν εὐσπλαγχνία τοῦ Θεοῦ».

Ἀρχιμ. π. Θεόφιλος Ζησόπουλος

14.4.17

ΠΑΙΔΙΑ ΤΟΥ ΑΝΑΣΤΗΜΕΝΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ!

Τό φίδι ἔχει τό φαρμάκι του στό κεφάλι. Ὁ Χριστός συνέτριψε τήν κεφαλή τοῦ ὄφεως καί εἶναι ἀκίνδυνος πλέον. Ὁ Κύριός μας μέ τόν θάνατό Του ἀφήρεσε ἀπό μέσα τό κεντρί, τό φαρμάκι τοῦ θανάτου, καί ἔκτοτε ἐμεῖς οἱ Χριστιανοί ἔχουμε τόν ὄφι στά χέρια, τόν θάνατο στά χέρια, τόν περιπαίζουμε καί προχωροῦμε πρός αὐτόν μέ θάρρος, μέ παρρησία καί ἀποφασιστικότητα.
Καί ἐμεῖς εἴμαστε παιδιά τοῦ ἀναστημένου Χριστοῦ. Καί ἐμεῖς παιδιά τοῦ νικοποιοῦ Χριστοῦ. Καί ἐμεῖς παιδιά τοῦ νεκρεγέρτου Χριστοῦ, προχωροῦμε μέ θάρρος, μέ αἰσιοδοξία, μέ χαρά, μέ δύναμι στόν ἀγῶνα τῆς ζωῆς...
Χριστός Ἀνέστη! καί ὁ Κύριος μεθ’ ἡμῶν πάσας τάς ἡμέρας τῆς ζωῆς ἡμῶν. Ἀμήν.

Ἀρχιμ. π. Θεόφιλος Ζησόπουλος
«ΠΑΤΕΡ, ΕΙΣ ΧΕΙΡΑΣ ΣΟΥ ΠΑΡΑΤΙΘΕΜΑΙ ΤΟ ΠΝΕΥΜΑ ΜΟΥ». 
Μία Φωνὴ θριάμβου. Μὲ αὐτὴν ὁ Χριστὸς διακηρύσσει πὼς νίκησε τὴν ἁμαρτία. Ἀποθνήσκει ὄχι γιατί τὸ θέλουν οἱ ἐχθροί Του, ἀλλὰ γιατί τὸ θέλησεν αὐτός. Καὶ τώρα παραδίδοντας τὸ σῶμα Του στὸν θάνατο, γίνεται ὁ ἴδιος κυρίαρχός του θανάτου. Γι᾿ αὐτὸ τοῦ Κυρίου ὁ θάνατος γίνεται Ζωή, ποὺ διοχετεύεται στὶς ἀγωνιζόμενες ψυχὲς καὶ χαρίζει τὴ δυνατότητα τῆς νίκης στὴν κονίστρα τῆς ζωῆς.
www.nektarios.gr

12.4.17

ΤΩΝ ΑΡΕΤΩΝ ΥΨΗΛΟΤΕΡΑ...

Αὐτό λοιπόν, τό μήνυμα δίδεται ἀπόψε. Ἦταν μιά γυναίκα τῆς αἰσχρᾶς ἁμαρτίας. Εἶχε διαπράξει κάθε ἀνόμημα. Κατέβηκε ἡ γυναίκα αὐτή, πατέρες καί ἀδελφοί, ὅλα τά σκαλοπάτια τῆς ἠθικῆς, ἦταν στό αἴσχατο σημεῖο. Καί μπαίνει μέσα κλαίουσα καί καταβρέχει τά πόδια τοῦ Χριστοῦ μέ τά δάκρυά της καί ἐκχυλίζει τό μύρο τῆς ἀγάπης της καί πῶς τήν δέχεται ὁ Χριστός; Ἀφῆστε την, αὐτό πού ἔκαμε θά παραμείνει εἰς μνημόσυνον αἰώνιον. Ναί! Ὄχι γιά νά μνημονεύουμε τήν γυναίκα. Νά μνημονεύουμε τήν πράξη της. Εἶναι παράδειγμα μετανοίας ἡ γυναίκα ἀπόψε. Λέγει, λοιπόν, ὁ Ἅγιος Ἰσαάκ ὁ Σύρος καί τελειώνω «τήν θάλασσα τοῦ βίου τήν ὀζομένην οὐδείς δύναται περάσαι ἄνευ τοῦ πλοίου τῆς μετανοίας». Ὤ, τί νόημα! Τί ὑπέροχο νόημα! Ζοῦμε σέ μιά βρώμικη θάλασσα. Εἶναι μία θάλασσα τῆς ζωῆς ὀζομένη, πού ἀναδύει κακοσμία. Ὅπου κοιτάξουμε, ὅπου σταθοῦμε, εἴτε μέ τά μάτια, εἴτε μέ τά λόγια, εἴτε μέ τήν σκέψη μας, εἴτε μέ τά ἔργα μας, ἁμαρτάνουμε. Πῶς θά τήν περάσουμε         ; Ἄν τολμήσουμε μόνοι μας νά πᾶμε, θά πνιγοῦμε στήν θάλασσα. Πῶς λοιπόν, σωζώμαστε; «Τήν θάλασσα τοῦ βίου τήν ὀζομένην οὐδείς δύναται περάσαι ἄνευ τοῦ πλοίου τῆς μετανοίας». Τό πλοῖο εἶναι ἡ ἀγάπη τοῦ Θεοῦ, τό πλοῖο τῆς μετανοίας. Αὐτό τό μήνυμα δίδει ἀπόψε ἡ Ἐκκλησία μας καί λέει ὁ Ἅγιος Ἰσαάκ ὁ Σύρος, κάπου ἀλλοῦ, «εἰ πάντες ἁμαρτωλοί ἐσμέν καί οὐδείς ὑπέρτερος τῶν πειρασμῶν», εἴμαστε ὅλοι ἁμαρτωλοί. Ὅποιος εἶναι ἀναμάρτητος νά σηκώσει τό χέρι. «Εἰ πάντες ἁμαρτωλοί ἐσμέν καί οὐδείς ὑπέρτερος τῶν πειρασμῶν οὐδεμία ἄρα τῶν ἀρετῶν ὑψηλοτέρα τῆς μετανοίας». Γένοιτο.
ΝΙΚΟΣ ΝΙΚΟΛΑΪΔΗΣ, ΟΜΟΤΙΜΟΣ ΚΑΘΗΓΗΤΗΣ ΘΕΟΛΟΓΙΚΗΣ ΣΧΟΛΗΣ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟΥ ΑΘΗΝΩΝ

10.4.17

ΠΩΣ ΝΑ ΑΜΑΡΤΗΣΩ;

https://kosmaser.wordpress.com
...Στήν ἐπίθεση τῆς ἀκόλαστης γυναίκας, λέει τό κείμενο τῆς Ἁγίας Γραφῆς, εἶπε ὁ Ἰωσήφ «πῶς ποιήσω τό πονηρόν οὔτω καί ἁμαρτήσω ἐνώπιον τοῦ Θεοῦ». Εἶχε ἔντονα ὁ Ἰωσήφ μέσα στήν καρδιά του καί στήν ζωή του τήν παρουσία τοῦ Θεοῦ καί εἶπε «πῶς θά ἁμαρτήσω ἐνώπιον τοῦ Θεοῦ».
Πόσοι ἄραγε, κι ἐμεῖς πού ἀκοῦμε τό κήρυγμα καί ὁ ὁμιλών, ἔχουμε ἔντονη αὐτή τήν αἴσθηση τῆς παρουσίας τοῦ Θεοῦ, σέ κάθε μας βῆμα. Πῶς νά ἁμαρτήσω;
ΝΙΚΟΣ ΝΙΚΟΛΑΪΔΗΣ, ΟΜΟΤΙΜΟΣ ΚΑΘΗΓΗΤΗΣ ΘΕΟΛΟΓΙΚΗΣ ΣΧΟΛΗΣ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟΥ ΑΘΗΝΩΝ

8.4.17

ΑΛΛΗ ΔΟΞΑ...

...Σήμερα ὁ κόσμος φωνάζει μέ ἰαχές καί ὑποδέχεται θριαμβευτικά καί μέ ἐνθουσιασμό τόν Χριστό. Αὐτό τό μήνυμα νά πάρουμε κι ἐμεῖς. Αὐτό τό μήνυμα λέει καί τό ἀπολυτίκιον τοῦ Λαζάρου «Τήν κοινήν ἀνάστασιν πρό τοῦ Σοῦ πάθους πιστούμενος ἐκ νεκρῶν ἤγειρας τόν Λάζαρον Χριστέ ὁ Θεός». Αὐτό τό μήνυμα νά τό ἔχουμε ὑπ’ ὄψιν μας στίς δυσκολίες καί στήν ἀπειλή τοῦ θανάτου καί στίς ἀσθένειες, ὅτι πράγματι ὁ Χριστός μᾶς ἐτοιμάζει γιά μιάν ἄλλη δόξα, πολύ ἀσύγκριτη τῆς παρούσας ζωῆς. Νά δώσει ὁ Θεός, ὅλοι μας, αὐτήν τήν δόξαν τῆς Βασιλείας τῶν Οὐρανῶν νά γίνουμε μέτοχοι καί νά τήν ἀπολαύσουμε. Ἀμήν. 
ΝΙΚΟΣ ΝΙΚΟΛΑΪΔΗΣ, ΟΜΟΤΙΜΟΣ ΚΑΘΗΓΗΤΗΣ ΘΕΟΛΟΓΙΚΗΣ ΣΧΟΛΗΣ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟΥ ΑΘΗΝΩΝ 

5.4.17

ΧΡΙΣΤΟΔΟΥΛΟΙ!

Ὅποιος ζητάει τήν δόξα τῶν ἀνθρώπων, δέν μπορεῖ νά ἐλπίζη καί νά πιστεύη στήν δόξα τοῦ Θεοῦ. Δυστυχῶς, προσπαθοῦμε νά ἀρέσουμε στούς ἀνθρώπους, νά κάνουμε τά ἀρεστά στούς ἀνθρώπους καί δέν ἔχουμε σάν στόχο νά ἀρέσουμε στόν Θεό. Νά εὐαρεστήσουμε στόν Κύριο, γιά νά μᾶς δοξάζη αἰωνίως στήν Βασιλεία τῶν Οὐρανῶν Δέν θέλουμε νά δείχνουμε ὅτι εἴμαστε πολύ θρησκευτικοί. Δέν θέλουμε νά δείχνουμε ὅτι ἐκκλησιαζόμαστε κάθε Κυριακή. Γιά νά μήν μᾶς περιφρονήση ὁ κόσμος, δέν θέλουμε νά δείξουμε τίς ἀρχές μας, ὅτι ἔχουμε μία πνευματική συγκρότησι, ὅτι ἔχουμε μία οἰκογένεια μέ ἤθη, πού ταιριάζουν καί εἶναι θεμελιωμένα πάνω στόν βράχο τῆς πίστεώς μας. Καί προσπαθοῦμε νά δείξουμε ὅτι εἴμαστε κοσμικοί, ὅτι εἴμαστε προοδευτικοί, γιά νά φανοῦμε ἀρεστοί στούς ἀνθρώπους. Ἀγνοοῦμε τό εὐαγγελικό χωρίο τοῦ ἀπ. Παύλου: «Εἰ γάρ ἔτι ἀνθρώποις ἤρεσκον, Χριστοῦ δοῦλος οὐκ ἄν ἤμην». Ἐάν ἤθελα νά ἀρέσω στούς ἀνθρώπους δέν θά ἤμουν δοῦλος τοῦ Χριστοῦ. ὅλοι μας πρέπει νά εἴμαστε χριστόδουλοι καί ὄχι ἀνθρωπόδουλοι!

Ἀρχιμ. π. Θεόφιλος Ζησόπουλος

2.4.17

ΑΓΩΝΑΣ

...Τί νά κάνουμε ὅλα τά πλούτη τοῦ κόσμου, ὅταν χάσουμε τήν ἀθάνατη ψυχή μας;
Στό ἔλεος, στήν Χάρι τοῦ Θεοῦ εἶναι ἀφημένη ἡ ψυχή μας. Ἀπό τήν δική μας, ὅμως πλευρά χρειάζεται ἡ μετάνοια, ἡ ἐπιστροφή καί ἡ ἐμπιστοσύνη μας στήν Χάρι τοῦ Θεοῦ καί τό ἔλεός Του. Καί τότε θά μποροῦμε νά ἐλπίζουμε, νά πιστεύουμε καί νά ἀναμένουμε τήν σωτηρία καί τήν λύτρωσι τῆς ψυχῆς μας, γιά τήν ὁποία ὁ Χριστός κατέβηκε κάτω στήν γῆ, σταυρώθηκε καί ἔχυσε τό αἷμα Του. Μακάρι νά μᾶς ἀξιώση ὁ Θεός αὐτῆς τῆς σωτηρίας, τήν ὁποία, βεβαίως, ὅλοι μας ποθοῦμε. Ἀμήν.

Ἀρχιμ. π. Θεόφιλος Ζησόπουλος