17.12.17

ΞΕΡΕΙΣ ΝΑ ΞΕΧΝΑΣ;

Μάλιστα, ἀγαπητοί μου! Εἶναι πολύ καλό καί γιά τήν ὑγεία μας καί γιά τήν ἰσορροπία μας καί γιά τόν χαρακτῆρα μας κάποτε νά ξεχνοῦμε.
...Τήν προσβλητική κουβέντα πού μᾶς εἶπαν, τήν ἄδικη, τήν ἐξουθενωτική. Γιατί ἄν δέν τήν σβήσουμε ἀπό τήν μνήμη μας, ὑπάρχει φόβος νά εἰσχωρήση στήν καρδιά καί νά ψυχράνη τήν ἀγάπη. Τήν ζημιά πού μᾶς ἔκαναν ἠθελημένα ἤ ἀθέλητα.
Νά ξεχνοῦμε τό κακό παράδειγμα πού εἴδαμε.... Ἡ λησμοσύνη... εἶναι δικλείδα ἀσφαλείας...
Νά ξεχνοῦμε νά προβαίνουμε σέ ἀνεπίτρεπτους χαρακτηρισμού, ὅταν μᾶς προκαλῆ ἡ αὐθάδεια τοῦ ἄλλου...
Νά ξεχνοῦμε τό ψυχρό βλέμμα. Νά ξεχνοῦμε τήν ἀδιαφορία, τήν περιφρόνησι, τά νευράκια, τήν ἔλλειψι κατανοήσεως. Νά ξεχνοῦμε τήν διάθεσι ἐκδικήσεως, τήν λογική τῆς ἀνταποδόσεως, τό «μοῦ εἶπες» «θά σοῦ πῶ».
Νά ξεχνοῦμε τίς συκοφαντίες καί τίς δυσφημίσεις πού δεχθήκαμε.
Ὅσο θυμόμαστε, τόσο ταραζόμαστε καί τόσο χάνουμε καί τήν ψυχραιμία καί τήν νηφαλιότητά μας καί τόν ἔλεγχό μας.
Καί βέβαια, νά ξεχνοῦμε τίς ἐξυπηρετήσεις πού προσφέραμε, τίς μικροθυσίες πού κάναμε, τίς μικροχαρές πού δώσαμε, τήν ἀγάπη πού ἀφειδώλευτα ἐκδηλώσαμε. Τίς ταλαιπωρίες πού ὑποστήκαμε, τήν κούρασι πού γιά τούς ἄλλους νοιώσαμε...

Α.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου