29.1.18

ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΣ: Ο ΜΗΝΑΣ ΤΩΝ ΑΓ. ΠΑΤΕΡΩΝ

Ὁ Ἰανουάριος εἶναι ὁ μήνας τῶν Μεγάλων Πατέρων τῆς Ἐκκλησίας μας.
Χορός Ἁγίων Πατέρων καί Διδασκάλων, ἀστέρες πολύφωτοι τοῦ νοητοῦ στερεώματος τῆς Ἐκκλησίας, τιμῶνται λαμπρά ἀπό τήν Ἁγία μας Ἐκκλησία κατά τόν μήνα αὐτό. Αὐτόν τόν μήνα διάλεξε ὁ Κύριός μας νά καλέσει κοντά του, πρίν ἀπό πέντε χρόνια, ἕναν σύγχρονο Πατέρα τῆς Ἐκκλησίας˙ ἕναν ἀληθινό λευΐτη, ἕναν φλογερό ἱεραπόστολο, ὁ ὁποῖος ἔδωσε τά πάντα κι αὐτό τό αἷμα τῆς καρδιᾶς του, γιά τήν ἐξάπλωση τῆς Βασιλείας τοῦ Χριστοῦ στήν γῆ:
τόν πολυσέβαστο, πολυφίλητο καί ἀξέχαστο π. Θεόφιλο.
«...Ναί, εἶναι ὁ πατήρ Θεόφιλος ἐφάμιλλος τῶν Πατέρων τῆς Ἐκκλησίας μας, αὐτό τό ξαναδηλώσαμε, ἀφοῦ ἀνταποκρίθηκε θεαρέστως καί θεοφιλῶς στίς προκλήσεις τῶν καιρῶν του καί ἀνέδειξε ἔργο, τό ὁποῖο ἀποπνέει τό ἄρωμα τοῦ Ἁγίου Πνεύματος καί ἀποβαίνει «ὡς δρόσος Ἀερμών» καί «τά ὁρμήματά του εὐφραίνουσι τήν πόλιν τοῦ Θεοῦ» (Ψαλμ. 45,4)...». (Ν. Νικολαΐδη, Καθηγητοῦ Θεολογικῆς Σχολῆς Πανεπιστημίου  Ἀθηνῶν)
Πεποίθησή μας εἶναι ὅτι ὁ πεφιλημένος Γέροντας ἀνήκει, πράγματι, στήν χορεία τῶν Ἁγίων καί ὡς Ἅγιο τόν ἐπικαλούμαστε καί ζητοῦμε τίς εὐλογίες του. Κι ἐκεῖνος, πού κανέναν δέν ἀποστρεφόταν ὅταν βρισκόταν ἀνάμεσά μας, πού κανέναν δέν ἀπέλπιζε, πού ὅλους μᾶς δεχόταν, μᾶς στήριζε, μᾶς παρηγοροῦσε, μᾶς ἐνέπνεε, πλούσια στέλνει τίς εὐλογίες του, ἀπλόχερα προσφέρει τήν ἀγάπη του, σέ ὅλους ὅσοι τόν ἐπικαλούμαστε.

Σήμερα, πού συμπληρώνονται 5 ἔτη ἀπό τήν πρός τόν Κύριον ἐκδημία του, καταθέτουμε λίγα ἄνθη... ἀπό τά ἄνθη του! Γιά νά θυμηθοῦμε, νά διδαχθοῦμε, νά κατηχηθοῦμε, νά ἀναβαπτιστοῦμε...


«...Πολλές φορές σκέπτομαι πόσα πράγματα καί πόσες εὐλογίες καί τί χαρές, δέν μᾶς χάρισε ὁ Κύριός μας. Τί ἀνταποδόσωμεν τῷ Κυρίῳ περί πάντων ὧν ἀνταπέδωκεν ἡμῖν. Ὅλοι οἱ ἄνθρωποι πρέπει νά τόν εὐχαριστοῦμε, μά πιό πολύ ἐμεῖς ὅλοι πού μᾶς ἀξιώνει νά γίνουμε τά ἱερά του σφάγια στόν βωμό τῆς ἀγάπης Του...».
* * *
«...Κάνε Κύριε τό μικρό ποίμνιο νά μεγαλώσει˙ ἡ στρατιά νά αὐξηθεῖ. Ἀξίωσε νά ἀναδειχθοῦν γενναῖοι μαχηταί, μέ πόθον μαρτυρίου. Ἀνάδειξε καί στήν ἐποχή μας τούς μάρτυράς Σου. Κάνε, Κύριε, τίς μικρές συνοδεῖες φυτώρια μαρτύρων, νυμφῶνες θείους, ἑστίες ἀγγέλων, πού θά ὑμνοῦν τόν πανάγιον ὄνομά Σου εἰς αἰῶνας αἰώνων».
* * *
«Ἀδελφέ μου, στόν Χριστιανισμό, ἡ θρησκευτική ἐμπειρία εἶναι ἀπαραίτητος γιά μιά ἐπιτυχημένη θρησκευτική ζωή. Ἡ βάσις τῆς πίστεώς μας εἶναι τό «Γεύσασθε καί ἴδετε ὅτι Χριστός ὁ Κύριος». Ὅποιος αἰσθανθῆ τήν γλυκύτητα τῆς χριστιανικῆς ζωῆς, ὅποιος δροσισθῆ μέ τά κρυστάλλινα νερά τοῦ Εὐαγγελίου, ὅποιος ἀφήση τήν χάρι τοῦ Θεοῦ νά ἀγγίζη τήν καρδιά του, μένει γιά πάντα πιστός καί ἀχώριστα ἑνωμένος μέ τόν Κύριο».
* * *
«Ἄν διαβάζαμε τό Εὐαγγέλιο, θά εἶχε ἀλλάξει ὁ κόσμος, θά ἦταν διαφορετική ἡ πατρίδα μας, θά ἦταν διαφορετικές οἱ καρδιές μας, θά ἦταν ὁ χῶρος αὐτός πού λέγεται Ἑλλάς, θά ἦταν μιά γωνιά τοῦ Παραδείσου»
* * *
«...δέν θά κλαύσουμε γιά τόν ἄνθρωπό μας, πού ἔφυγε ἐκ τοῦ ματαίου τούτου κόσμου; Ἀσφαλῶς καί θά κλαύσουμε. Ἄν δέν κλαίγαμε θά ἤμασταν ἀπάνθρωποι... Καί ὁ Κύριός μας ἐδάκρυσε διά τόν ἀποχωρισμό τοῦ Λαζάρου... δέν χάνεται ὁ ἄνθρωπος μετά τόν θάνατο, δέν χάνεται τό πρόσφιλές μας πρόσωπο. Ταξιδεύει, ὅπως ταξιδεύει κάποιος μέ τό τραῖνο... Χαιρετιόμαστε μέ δάκρυα στά μάτια...»
 * * *
«...Καί σήμερα ἡ Ὀρθοδοξία μας πολεμεῖται, βάλλεται ἀπό πολλούς ἐχθρούς. Οἱ αἱρετικοί ἀπεργάζονται τόν ἐξολοθρεμό της. Ἕνας κίνδυνος εἶναι αὐτός πού γίνεται μέ ὅλους τούς αἱρετικούς, ὄχι μόνο μέ τούς διαχριστιανικούς ἀλλά καί τούς διαθρησκειακούς διαλόγους. Ὑποβαθμίζουν τήν θέσι τοῦ Χριστοῦ στήν θέσι τοῦ Μωάμεθ, τοῦ Βούδδα. Ἡ Ὀρθοδοξία, ὅμως, δέν ἀνακατεύεται μέ σκουπίδια, εἶναι καθαρό χρυσάφι... Θά δώσουμε τήν μάχη καί θά ἀγωνισθοῦμε. Δέν θά ἰσοπεδώσουμε τήν Ὀρθοδοξία μέ τόν παπισμό, μέ τόν προτεσταντισμό καί μέ ὅλες τίς αἱρέσεις. Δέν θά ὑποκύψουμε στόν πειρασμό νά μποῦμε μέσα στόν κάδο, γιά νά μᾶς καπελώση ὁ θρησκευτικός πλανητάρχης τοῦ Βατικανοῦ, πού μάχεται καί ἀγωνίζεται γιά νά ὑποτάξη τήν Ὀρθοδοξία...»
 * * *
«....Φύγαμε ἀπό τόν δρόμο τόν χριστιανικό. Εἶναι ἀντίχριστο τό ἔθνος μας! Ἡ Ἑλλάδα θά πεθάνη! Κι ἄς φωνάζουμε καί ἄς διατυμπανίζουμε ὅτι «ἡ Ἑλλάδα ποτέ δέν πεθαίνει». Θά πεθάνη γιατί ἔφυγε ἀπό τόν δρόμο τόν ἀληθινό, τόν δρόμο τοῦ Θεοῦ. Θά σβύσουμε ἀπό τόν χάρτη, θά γίνουμε συντρίμμια...Θά δώση ὁ Θεός καί θά ἐπιτρέψη ὁ Θεός στόν τόπο μας αὐτόν νά μήν ὑπάρχουν κυβερνῆτες, νά μήν ὑπάρχουν ἄνθρωποι πού νά ἔχουν φόβο Θεοῦ. Νά δουλεύουμε νά μᾶς ἀρπάζουν τόν ἰδρῶτα, νά μᾶς ξεφτιλίζουν καί νά μᾶς ἀφαιροῦν καί τά ἀπαραίτητα στοιχεῖα τῆς ζωῆς μας....»
* * *
«Σέ σένα, τόν ἁπλό Ἕλληνα καί τήν ἁπλή Ἑλληνίδα, πού μοχθεῖς καθημερινά γιά τό ψωμί τό δικό σου καί τῶν παιδιῶν σου, μέ ἔντιμο καί καθαρό τρόπο, ἀπευθύνεται αὐτή ἡ ἐπιστολή... Σέ σένα, πού φιλοδοξεῖς νά δεῖς τά παιδιά σου καί τά παιδιά τῶν παιδιῶν σου εὐτυχισμένα καί περήφανα γι’ αὐτόν τόν τόπο ἀνήκει ἡ εὐθύνη τῆς ἐπιλογῆς τῶν Βουλευτῶν πού ἀντιπροσωπεύουν τό ἦθος σου, τόν πατριωτισμό σου, τήν χριστιανοσύνη σου, τήν ἐντιμότητά σου.
»Ἐσύ πού δέν ἤσουνα συνεταῖρος στά οἰκονομικά σκάνδαλα, πού δέν ἀπέκτησες μυστικούς λογαριασμούς σέ ξένες τράπεζες, πού δέν γλέντησες μέ παράνομα λεφτά στά νυκτερινά κέντρα τῆς ἀκολασίας, πού δέν ἀπέκτησες ἐρωμένες καί παλλακίδες καί δέν διέλυσες οἰκογένειες.
»Ἐσύ μπορεῖς μέ τήν ψήφο σου νά ταυτισθεῖς μαζί τους;...
»...ΕΣΥ Ἕλληνα νοικοκύρη, θά ἐμπιστευόσουν σέ κάποιους ἀπ’ αὐτούς τήν γυναίκα σου, τήν κόρη σου, τόν γιόσου, τό προρτοφόλι σου; Θά τόν ἔκανες συνεταῖρο στήν δουλειά σου; Τότε, γιατί νά τούς ἐμπιστευθεῖς μέ τήν ψήφο σου;  Ὅμως αὐτοί μέ θράσος ἐξακολουθοῦν νά σέ προκαλοῦν λέγοντας ὅτι ΕΝΑΙ ΕΔΩ. Εἶναι ἐδῶ ποιοί; Οἱ ἄθεοι, οἱ διεφθαρμένοι, οἱ ἄνθρωποι πού κατηγοροῦνται γιά τήν πιό μεγάλη λεηλασία τοῦ τόπου σ’ ὁλόκληρη τήν ἱστορία του; Εἶναι ἡ ὥρα σου νά δώσεις τώρα καί τήν δική σου ἀπάντηση
ΕΙΝΑΙ ΕΔΩ ΚΑΙ Η ΕΛΛΑΔΑ. Ἐρειπωμένη λεηλατημένη ἀλλά ΜΕ ΤΗΝ ΨΥΧΗ ΟΡΘΙΑ. ΚΑΝΕ ΤΟΝ ΣΤΑΥΡΟ ΣΟΥ ΚΑΙ ΨΗΦΙΣΕ ΕΛΛΑΔΑ!»
* * *
«...Ἀλλά, πεῖτε μου, σᾶς παρακαλῶ, ποῦ εἶναι οἱ ἄξιοι; Δέν ὑπάρχουν; Ὑπάρχουν, ἀλλά νά ξέρετε δέν προωθοῦνται πάντοτε οἱ ἄξιοι. Προωθοῦνται οἱ καταφερτζῆδες, οἱ ἀπατεῶνες. Ἕρποντας καί γλείφοντας ἀνεβαίνουν, καί τότε ἐμεῖς βλέπουμε τά συμπτώματα αὐτά τῆς σήψεως σέ ὅλους τούς χώρους, σέ ὅλα τά στρώματα τῆς κοινωνίας
»Ὡστόσο ἐμεῖς δέν κλονιζόμαστε στούς θεσμούς... Ἡ ἐποχή στήν ὁποία ζοῦμε εἶναι προδρομική. «Στῶμεν καλῶς!»... «Στῶμεν καλῶς!» κι ἐμεῖς στήν σεισμική αὐτή ἐποχή.
»Ἀδέλφια χριστιανοί, νά σταθοῦμε ὄρθιοι ἐκεῖ πού εἴμαστε. Ἑδραῖοι, ἀμετακίνητοι, ἀκλόνητοι στά ἰδανικά, στούς θεσμούς, στίς ἀξίες τῆς ζωῆς καί ποτέ δέν θά μετανοήσουμε. Ὁ Θεός εἶναι μαζί μας. Καί «εἰ ὁ Θεός ὑπέρ ἡμῶν τίς καθ’ ἡμῶν;». Ἄς σταθοῦμε καί ἄς δώσουμε ὁ καθένας μας τήν μαρτυρία, ὁμολογοῦντες Ἰησοῦν Χριστόν καί τοῦτον Ἐσταυρωμένον. Ἀμήν.»
 

Δοξάζουμε τόν Θεό πού τόν γνωρίσαμε, πού γευθήκαμε ἀπό τούς εὔχημους καρπούς τῆς ἀγαπῶσας καρδίας του, πού ξαποστάσαμε στήν δροσερή σκιά του.

Πεφιλημένε τίμιε Πάτερ,
Σ’ εὐχαριστοῦμε γιά ὅ,τι μᾶς ἔχεις χαρίσει καί συνεχίζεις νά μᾶς χαρίζεις.
Σ’ εὐχαριστοῦμε πού μᾶς εὐλογεῖς καί μᾶς θωρακίζεις.
Μή παύσεις νά πρεσβεύεις στόν Κύριο καί Θεό μας:
γιά ὅλους ἐμᾶς, πού Ἐκεῖνος κάποτε μᾶς ἔφερε κοντά σου,
γιά τήν Πατρίδα μας πού τόσο ἀγάπησες,
γιά τήν Ὀρθοδοξία μας πού πιστά ὑπηρέτησες,
γιά τόν κόσμο ὁλόκληρο. Ἀμήν.


Blogger

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου