30.4.18

ΝΙΚΗ...


Ζοῦμε ἀναμφισβήτητα σέ μία δημοκρατική χώρα. Καί μάλιστα στόν τόπο ὅπου γεννήθηκε ἡ Δημοκρατία. Ὑπάρχει, θεωρητικά, ἡ ἐλευθερία τοῦ λόγου, ἐπιτρέπεται ἡ λογοκρισία, εἶναι προστατευμένα τά δικαιώματα πολλῶν ὁμάδων ἀνθρώπων, τῶν γυναικῶν, τῶν παιδιῶν, τῶν ἐργαζομένων κ.λπ., ὁ καθένας εἶναι ἐλεύθερος νά ἀσκεῖ τά θρησκευτικά του καθήκοντα, νά ἔχει τίς ὅποιες πολιτικές του πεποιθήσεις κ.ο.κ.
Ὡστόσο, κατά πόσο ἰσχύουν ὅλα αὐτά καί τόσα ἄλλα πού παραλείψαμε, στήν πράξη;
Ἐκδίδεται λ.χ. μία ἀπόφαση ἀπό ἀνώτατο δικαστήριο τῆς χώρας μας καί ἐπειδή δέν μᾶς βρίσκει σύμφωνους, ἐπειδή δέν ταυτίζεται μέ τίς δικές μας ἰδεολογίες, καταφερόμαστε ἐναντίον τῆς ἀποφάσεως αὐτῆς μέ τόν πλέον φασιστικό καί σκοταδιστικό τρόπο.
Διαφωνεῖ κάποιος μέ τήν γνώμη μας καί πάραυτα γίνεται ἐχθρός μας.
Θεωροῦμε ὅτι ἀπειλεῖται ἀπό κάποιον τό συμφέρον μας καί προσπαθοῦμε νά τόν ἐξοντώσουμε. 
Ὑποψιαζόμαστε ὅτι κινδυνεύει ἡ θεσούλα μας καί ἀγωνιζόμαστε νά ἐξολοθρεύσουμε τόν πιθανό ἀνταγωνιστῆ.
Διακατεχόμαστε ἀπό σύνδρομο κατωτερότητος καί συμπεριφερόμαστε αὐταρχικά, δεσποτικά, δικτατορικά.
Μᾶς «ἀνεβάζουν» ἤ σφετεριζόμαστε τήν ἐξουσία καί ἡ ἀπληστία μας καταστρέφει κάθε ἔννοια δικαιοσύνης καί ἐλευθερίας.
Βεβαίως, ἐμᾶς μπορεῖ νά μᾶς ἰκανοποιεῖ ὁ ἑαυτός μας! Νά νιώθουμε νικητές! Καί πράγματι, μποροῦμε νά μιλᾶμε γιά νίκη. Γιά μία νίκη ὅμως πύρρειο. Γιατί οἱ ἀπώλειές μας εἶναι τόσες, ὥστε νά μήν ἔχει ἡ νίκη μας αὐτή οὐσιαστικό ἀντίκρισμα. Χάνουμε τόν ὕπνο μας, τήν γαλήνη μας, φιμώνουμε τήν φωνή τῆς συνειδήσεώς μας, δημιουργοῦμε ἀνώφελα ἐχθρούς καί πληρωμένους φίλους καί τελικά διακινδυνεύουμε τήν ἴδια μας τήν ψυχή! Ἀξίζει; Ἄς τό σκεφτοῦμε λιγάκι...
Blogger

27.4.18

ΘΕΙΑ ΚΟΙΝΩΝΙΑ


...Τό Μυστήριο τῆς Θείας Εὐχαριστίας, ἀδελφοί μου, εἶναι ἡ πιό μεγάλη εὐεργεσία τοῦ Θεοῦ στόν ἄνθρωπο. Εὐχαριστοῦμε τόν Θεό γιά τόν ἥλιο πού μᾶς φωτίζει, εὐχαριστοῦμε τόν Θεό γιά τό ψωμί, εὐχαριστοῦμε τόν Θεό γιά τόν ἀέρα πού ἀναπνέουμε, εὐχαριστοῦμε τόν Θεό γιά ὅλα τά ἀγαθά τῆς γῆς, ἀλλά παραπάνω ἀπ’ ὅλα εὐχαριστοῦμε τόν Θεό, γιατί; Γιατί μᾶς ἀξιώνει, τά σκουλήκια τῆς γῆς, τά βρωμερά σκουλήκια τῆς γῆς, νά κοινωνοῦμε τοῦ Σώματος καί τοῦ Αἵματος Ἐκείνου πού δέν χωροῦν οἱ οὐρανοί, Ἐκείνου πού δέν χωροῦν τά ἄστρα τοῦ οὐρανοῦ, χωράει ὅμως ἡ καρδιά ἑνός ἁμαρτωλοῦ ἀνθρώπου. Ὦ Χάρις! Ὦ εὐλογία! Ὦ μεγάλη δωρεά! Οἱ ἄπιστοι δέν ἔχουν μάτια νά δοῦν ὅτι παραπάνω ἀπ’ ὅλα εἶναι ἡ Θεία Κοινωνία, εἶναι τά Ἄχραντα Μυστήρια...
Ἀρχιμ. π. Θεόφιλος Ζησόπουλος

24.4.18

ΜΝΗΣΘΗΤΙ...


...Ἕνα «ἥμαρτον» δικό μας, ἕνα δάκρυ δικό μας καί μία σταγόνα ἀπό τό Αἷμα τοῦ Ἰησοῦ Χριστοῦ ἐξαφανίζει τήν ἁμαρτία καί μᾶς χαρίζει τόν Παράδεισο.
Μήν ἀπογοητεύεσθε ἀπό τό κακό πού μᾶς περικυκλώνει, ἀλλά νά θυμόμαστε τόν ἕνα πού εἶπε μία λέξι, μία φράσι: «Μνήσθητί μου, Κύριε, ὅταν ἔλθης ἐν τῇ Βασιλεία σου». «Ἀληθινά σοῦ λέγω ὅτι σήμερα μαζί μου θά εἶσαι στόν παράδεισο», θ’ ἀκούσουμε κι ἐμεῖς. Μέ μιά λέξι ἄλλαξε ὅλη τήν ἱστορία τῆς ζωῆς του, καί εἶναι αὐτός ὁ κλέφτης, ὁ ληστής, πού κέρδισε τόν Παράδεισο.
Αὐτόν τόν Παράδεισο θά τόν πάρουμε μέ τόν ἀγῶνα μας καί μέ τό ἔλεος καί τήν εὐσπλαγχνία τοῦ Θεοῦ. Τόν διεκδικοῦμε, μᾶς ἀνήκει καί μᾶς τόν χαρίζει ὁ Κύριός μας μέ ὅλη τήν ἀγάπη καί μέ ὅλη τήν στοργή πού δείχνει στόν καθένα ἀπό μᾶς. Ἀμήν.
Ἀρχιμ. π. Θεόφιλος Ζησόπουλος

21.4.18

ΕΠΙΣΤΡΕΦΟΥΜΕ!

Κάθε προσπάθεια πού γίνεται, ὅσο μικρή κι ἄν εἶναι, ἐφ’ ὅσον στόχο ἔχει νά ἀντιστέκεται στό κακό, πολεμεῖται. Διά μέσου τῶν αἰώνων ἀκούγεται ἡ φωνή τοῦ ἱεροῦ Ψαλμωδοῦ: «Διήλθομεν διὰ πυρὸς καὶ ὕδατος, καὶ ἐξήγαγες ἡμᾶς εἰς ἀναψυχήν».
«Νεφύδριον» ἦταν καί παρῆλθε. Μέ τήν βοήθεια τοῦ Θεοῦ καί ὕστερα ἀπό ἀρκετά μεγάλο χρονικό διάστημα, ἐπανερχόμαστε. Ἡ χαρά μας εἶναι μεγάλη. Εὐχαριστοῦμε γιά τήν ἀνταπόκριση, στήριξη καί προσευχή πού παρέχετε στούς δημιουργούς καί «συντηρητές» αὐτοῦ τοῦ ἰστολογίου, πού παρά τίς ἀδυναμίες τους, ἀγωνίζονται γιά μιά καθαρή ἑλληνορθόδοξη ἀγωνιστική παρουσία στόν χῶρο τοῦ διαδικτύου, πρός δόξαν Θεοῦ. 
Blogger