30.4.18

ΝΙΚΗ...


Ζοῦμε ἀναμφισβήτητα σέ μία δημοκρατική χώρα. Καί μάλιστα στόν τόπο ὅπου γεννήθηκε ἡ Δημοκρατία. Ὑπάρχει, θεωρητικά, ἡ ἐλευθερία τοῦ λόγου, ἐπιτρέπεται ἡ λογοκρισία, εἶναι προστατευμένα τά δικαιώματα πολλῶν ὁμάδων ἀνθρώπων, τῶν γυναικῶν, τῶν παιδιῶν, τῶν ἐργαζομένων κ.λπ., ὁ καθένας εἶναι ἐλεύθερος νά ἀσκεῖ τά θρησκευτικά του καθήκοντα, νά ἔχει τίς ὅποιες πολιτικές του πεποιθήσεις κ.ο.κ.
Ὡστόσο, κατά πόσο ἰσχύουν ὅλα αὐτά καί τόσα ἄλλα πού παραλείψαμε, στήν πράξη;
Ἐκδίδεται λ.χ. μία ἀπόφαση ἀπό ἀνώτατο δικαστήριο τῆς χώρας μας καί ἐπειδή δέν μᾶς βρίσκει σύμφωνους, ἐπειδή δέν ταυτίζεται μέ τίς δικές μας ἰδεολογίες, καταφερόμαστε ἐναντίον τῆς ἀποφάσεως αὐτῆς μέ τόν πλέον φασιστικό καί σκοταδιστικό τρόπο.
Διαφωνεῖ κάποιος μέ τήν γνώμη μας καί πάραυτα γίνεται ἐχθρός μας.
Θεωροῦμε ὅτι ἀπειλεῖται ἀπό κάποιον τό συμφέρον μας καί προσπαθοῦμε νά τόν ἐξοντώσουμε. 
Ὑποψιαζόμαστε ὅτι κινδυνεύει ἡ θεσούλα μας καί ἀγωνιζόμαστε νά ἐξολοθρεύσουμε τόν πιθανό ἀνταγωνιστῆ.
Διακατεχόμαστε ἀπό σύνδρομο κατωτερότητος καί συμπεριφερόμαστε αὐταρχικά, δεσποτικά, δικτατορικά.
Μᾶς «ἀνεβάζουν» ἤ σφετεριζόμαστε τήν ἐξουσία καί ἡ ἀπληστία μας καταστρέφει κάθε ἔννοια δικαιοσύνης καί ἐλευθερίας.
Βεβαίως, ἐμᾶς μπορεῖ νά μᾶς ἰκανοποιεῖ ὁ ἑαυτός μας! Νά νιώθουμε νικητές! Καί πράγματι, μποροῦμε νά μιλᾶμε γιά νίκη. Γιά μία νίκη ὅμως πύρρειο. Γιατί οἱ ἀπώλειές μας εἶναι τόσες, ὥστε νά μήν ἔχει ἡ νίκη μας αὐτή οὐσιαστικό ἀντίκρισμα. Χάνουμε τόν ὕπνο μας, τήν γαλήνη μας, φιμώνουμε τήν φωνή τῆς συνειδήσεώς μας, δημιουργοῦμε ἀνώφελα ἐχθρούς καί πληρωμένους φίλους καί τελικά διακινδυνεύουμε τήν ἴδια μας τήν ψυχή! Ἀξίζει; Ἄς τό σκεφτοῦμε λιγάκι...
Blogger

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου