31.7.18

ΑΔΙΚΟΥΜΕΝΩΝ ΠΡΟΣΤΑΤΙΣ

Ἄν ἦταν δυνατόν νά γίνει ἕνα γκάλοπ στούς γύρω μας ἀνθρώπους, «Ποιός νιώθει ὅτι ἔχει ἀδικηθεῖ καί ἀπό ποιόν;», φαντάζεστε τίς ἀπαντήσεις; Ὑπάρχει ἆραγε ἄνθρωπος πού δέν ἔχει ἀδικηθεῖ; Ἀπό τούς κοντινούς του, ἀλλά καί ἀπό τούς μακρινούς του ἀκόμα ἀνθρώπους. Ἀπό μέλη τῆς ἴδιας του τῆς οἰκογενείας, τόν σύζυγο ἤ τήν σύζυγο, τά ἴδια του τά παιδιά, τούς γονεῖς του, τούς συγγενεῖς του. Ἀλλά καί στό εὐρύτερο περιβάλλον, ἀπό ἕνα συνάδελφο ἤ ἀπό περισσοτέρους, ἤ ἀκόμα ἀπό τόν προϊστάμενό του.
Βέβαια, δέν ἀντιμετωπίζουμε τήν ἀδικία μόνο τώρα. Ὅπου ὑπάρχουν ἄνθρωποι, ἡ ἀδικία συμπορεύεται...
...Σίγουρα εἶναι ἕνας πειρασμός στήν ζωή μας. Σίγουρα εἶναι κάτι παράλογο. Παρ’ ὅλα αὐτά, πρέπει νά φανοῦμε ψύχραιμοι καί δυνατοί... Ἡ Καινή Διαθήκη μᾶς τονίζει ὅτι πρέπει νά ζοῦμε ὄχι μόνο «εὐσεβῶς», ἀλλά καί «δικαίως». Αὐτό εἶναι πολύ σημαντικό...
Πρέπει νά σημειώσουμε ἐδῶ ὅτι τό βάρος τῆς ἀδικίας δέν τό ἔχει μόνο αὐτός πού τήν διαπράττει, ἀλλά καί οἱ γύρω του, πού δέν ἀντιδροῦν ἀπέναντί του, ὑπερασπιζόμενοι τόν ἀδικούμενο. Βέβαια, ἡ ἀντίδραση στοιχίζει. Βολεμένοι στόν τρόπο ζωῆς τους μέ τά προνόμιά του, οἱ ἄνθρωποι δέν θυσιάζουν κάτι γιά τόν συνάνθρωπό τους πού ἀδικεῖται.
Ναί, ἡ ἀδικία εἶναι πικρή, πολλές φορές σκληρή. Εἶναι ἕνας δυνατός πειρασμός στήν ζωή μας. Βοηθάει ὅμως πολύ, νομίζω, νά ἔχουμε στό μυαλό μας Ἐκείνη πού εἶναι ἡ προστάτις τῶν ἀδικουμένων. Τούς συντρέχει, τούς ἀπαλύνει τόν πόνο, τούς βοηθάει.
Ἄς τήν παρακαλοῦμε. Γνώρισε κι αὐτή στήν ἐπίγεια ζωή Της τήν ἀδικία, τόν πόνο, τήν ἀνθρώπινη σκληρότητα. Ἡ Παναγία μας εἶναι κοντά μας, καί ὅ,τι Τῆς ζητήσουμε εἰλικρινά θά τό ἀκούσει.
ΑΝΝΑ ΨΩΜΑ
ΠΕΡΙΟΔΙΚΟ «Ο ΚΟΣΜΟΣ ΤΗΣ ΕΛΛΗΝΙΔΟΣ»

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου