24.12.10

Η ΕΠΙΣΚΕΨΗ


Ἡ ἐπίσκεψη τοῦ Κυρίου δέν ἦταν κάτι τό ἀπροσδόκητο. Ἦταν ἀναμενόμενο. Ὁ Μεγάλος Ἀναμενόμενος. Ἡ ἀναμονή αὐτή εἶχε εἰπωθεῖ, εἶχε γραφεῖ στήν Ἁγία Γραφή, ἤδη ἀπ’ τή Γένεση, ὕστερα σαφέστερα μέ τούς Προφῆτες, ἦταν ἡ μεγάλη προσδοκία τοῦ λαοῦ. Κι ὄχι μόνο μέ τήν Ἁγία Γραφή, ἀλλά καί διά τοῦ «σπερματικοῦ λόγου» ἐγίνετο λόγος γι’ αὐτή τήν προσδοκία τῶν Ἐθνῶν. Καί ὁ ἀπολογητικός λόγος τοῦ Σωκράτη ἐκφράζει αὐτή τήν προσδοκία. Καί «Ὅτε ἦλθε τό πλήρωμα τοῦ χρόνου ἐξαπέστειλεν ὁ Θεός τόν υἱόν αὐτοῦ...». Σπάνια σκεπτόμεθα πάνω στή φράση «τό πλήρωμα τοῦ χρόνου». Γιά πιό «πλήρωμα» ὁμιλεῖ ὁ Ἀπόστολος; Ἄς μείνουμε, στό Σχέδιο τοῦ Θεοῦ γιά τή σωτηρία μας. Τό λέμε «Ἐπεσκέψατο ἡμᾶς ἐξ ὕψους ὁ Σωτήρ ἡμῶν...». Τό ζοῦμε ὅμως; Ἄν ρωτήσουμε πολλούς «Τί εἶναι γιά σένα ὁ Χριστός;», ἀρκετοί θά ξαφνιαστοῦν, θά δυσκολευτοῦν ν’ ἀπαντήσουν. Ὅπως, ἴσως, κι ἐμεῖς!
Ὁ Χριστός εἶναι ἡ σωτηρία μας. Ἐν πρώτοις, μέ τό νά μᾶς γνωρίσει τό Θεό. Μᾶς τό εἶπε κατ’ ἐπανάληψη κι ὁ ἴδιος. Δέν γνωρίζουμε τό Θεό παρά μόνον μέσῳ τοῦ υἱοῦ του, τοῦ Ἰησοῦ Χριστοῦ. Δέν γνωρίζουμε τό Θεό, παρά μόνο κατά τό μέρος πού μᾶς ἀποκαλύφτηκε στό πρόσωπο τοῦ Χριστοῦ, τοῦ υἱοῦ Του. Αὐτός ὅμως μᾶς γνωρίζει κι αὐτό εἶναι ἡ ἐλπίδα μας. Δέν βρήκαμε ἐμεῖς τό Θεό, αὐτός μᾶς βρῆκε! Δέν ἀνακαλύψαμε ἐμεῖς τό Θεό, αὐτός μᾶς ἀποκαλύφθηκε.
Ἕνας ταπεινός Γέροντας ψιθύριζε: «Θεέ μου, μοῦ ἔστεισες ἐνέδρα. Οἱ δυνατοί θέλησαν νά σέ ἀνακαλύψουν. Σ’ ἐμένα τόν ἀδύναμον ἀποκαλύφτηκες!». Ὁ Θεός λέει τήν πρώτη λέξη, ἀρκεῖ ν’ ἀπαντήσουμε. Ὁ «ἀδύνατος» ἄνθρωπος, ὁ ταπεινός (ὁ πτωχός τῷ πνεύματι” φοβόταν μόνο τόν Θεό.
Σήμερα, ὁ ἄνθρωπος εἶναι «δυνατός» καί φοβᾶται περισσότερο τόν ἴδιο τόν ἑαυτό του, παρά τό Θεό. (Ἔχει εἰπωθεῖ: «Ἡττήθηκεν ὁ ἐχθρός, ἀλλά ἐγώ δέν νίκησα. Δέν νίκησα τόν ἑαυτό μου»). Ἡ σωτηρία μας ἔχει τό χαρακτήρα τῆς «καταλλαγῆς», τῆς «συμφιλίωσής μας» μέ τό Θεό. Γι’ αὐτό καί ὁ ἀγγελικός ὕμνος μᾶς τονίζει «Δόξα ἐν ὑψίστοις Θεῷ καί ἐπί γῆς Εἰρήνη ἐν ἀνθρώποις Εὐδοκία». Αὐτή ἡ Εἰρήνη, οἱ εἰρηνικές σχέσεις μέ τό Θεό, αὐτός ὁ ἀγγελικός ὕμνος, εἶναι τό μήνυμα τοῦ Χριστοῦ, εἶναι τό «Εὐαγγέλιό» του, ἡ καλή του ἀγγελία.
Σήμερα γίνεται πολύς λόγος γιά τήν Εἰρήνη ἀνάμεσα στούς ἀνθρώπους, ὅπως καί στό παρελθόν. Οἱ σχέσεις ἀνάμεσα στά Ἔθνη εἶναι ἄσχημες, ὁ κοινωνικός βίος τῶν ἀνθρώπων εἶναι πολύ ταραγμένος. Ἀλλά, κυρίως, ἡ μεγαλύτερη ταραχή γίνεται στό στῆθος τοῦ ἀνθρώπου. Εἶναι ἀνήσυχος, δέν ἔχει εἰρήνη μέ τόν ἑαυτό του, χωρίς συχνά νά ἔχει ξεκάθαρη ἰδέα γιά τήν αἰτία. «Δέν ξέρω τί μοῦ φταίει», διαπιστώνει. Αὐτή εἶναι ἡ οὐσία τοῦ ἄγχους.
Αὐτό γίνεται σαφέστερο στό θέατρο. Τό ἀρχαῖο θέατρο εἶχε βασικό θέμα τήν πάλη τοῦ ἀνθρώπου μέ τήν Εἰμαρμένη, στήν Ἀναγέννηση καί στά νεώτερα χρόνια τήν πάλη τοῦ ἀνθρώπου μέ τόν ἑαυτό του. Καί θά συνεχισθεῖ αὐτή ἡ ἀνειρήνευτη κατάσταση, διότι ἄν δέν εἰρηνεύσει ὁ ἄνθρωπος μέ τό Θεό, δέν πρόκειται νά εἰρηνεύσει μέ τόν ἑαυτό του καί, στή συνέχεια, μέ τό συνάνθρωπό του. Ὁ Θεός, ὁ Χριστός εἶναι ἡ Εἰρήνη μας. Ἔχει εἰπωθεῖ βέβαια, «Παντός γάρ φόβου ἀφαίρεσις ἡ τοῦ Σωτῆρος ἐπιδημία (παρουσία, ἐπίσκεψη)».
Ἡ Ἁγία Γραφή κάνει λόγο γιά φόβο Θεοῦ κι ὄχι γιά φοβίες ἀνθρώπων. Ὁ φόβος καί ἡ ἐνοχή ἀποτελοῦν «μεταπτωτικές» καταστάσεις. Κι ἔτσι ὁ φόβος τοῦ θανάτου εἶναι «φυσιολογικός», ἡ φοβία τοῦ θανάτου εἶναι ἁμαρτωλή. Ἡ ἀγάπη ἔξω βάλλει τόν φόβον (Α΄ Ἰωάν. 4, 18). Ὁ Λόγος τοῦ Κυρίου ἀναφέρεται στή χαρά καί στήν Εἰρήνη («Χαίρετε», «Εἰρήνη ἡμῖν»).
Ἡ ἐπίσκεψη, ἡ γέννηση τοῦ Κυρίου, κυρίως αὐτόν τόν σκοπόν ἔχει, νά μᾶς εἰρηνεύσει μέ τό Θεό καί τόν ἑαυτό μας. Ὁ Ἀπόστολος Παῦλος ἐπανέρχεται, πάλιν καί πολλάκις, στή Χαρά του, ἔτσι πού νά τονίζει πώς «Ἐμοί τό ζῆν Χριστός καί τό ἀποθανεῖν κέρδος». Ὁ δέ ἱερός Αὐγουστῖνος σημειώνει στίς «Ἐξομολογήσεις» του· «Μή εὑρισκόμενος πλησίον Σου, δέν εὑρίσκομαι εἰς τόν ἑαυτόν μου». Ἄρα, ἡ ἐπίσκεψη, ἡ γέννηση τοῦ Κυρίου πρέπει νά γίνει «προσωπικό» μας ζήτημα γιά νά δώσουμε καί σημασία στόν ἑορτασμό, ὅτι γεννήθηκε γιά μᾶς. Τό ἔχει τονίσει ἤδη μέ ἔμφαση ὁ μυστικός Ἄγγελος Σιλέσιος· «Χίλιες φορές κι ἄν γεννηθεῖ ὁ Χριστός στή Βηθλεέμ, δέν ἔχει σημασία ἄν δέν γεννηθεῖ στίς καρδιές μας», κι ἔτσι κάνουμε Χριστούγεννα χωρίς Χριστό.
 Ἀπό τό περιοδικό «Σύνδεσμος»

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου