25.5.11

ΠΟΙΟΝ ΓΑΜΟ ΠΡΟΤΙΜΑΤΕ;

...Σείεται συθέμελα ἡ οἰκογένεια ἡ ἑλληνική, καί γιά νά ἐκφρασθῶ πιό σωστά, ἡ χριστιανική οἰκογένεια Περνοῦμε μία κρίσι φοβερή. Γι’ αὐτό ὅλοι μας ἐπιβάλλεται νά ἀσχοληθοῦμε μέ τό σοβαρό αὐτό πρόβλημα καί νά βοηθήσουμε, ὅσο εἶναι δυνατόν, ὁ καθένας μέσα στό σπίτι του, μέσα στήν οἰκογένειά του, γιά νά μή χάση τόν χριστιανικό της χαρακτήρα.
...πρέπει νά ὁμολογήσουμε ὅτι ὁ ἑλληνικός λαός, ἀνέκαθεν, καί πρίν ἀπό τόν Χριστό καί μετά ἀπό τόν Χριστό, εἶναι λαός πού ἀναπαύεται μέσα στό οἰκογενειακό περιβάλλον...
Σύμφωνα μέ τήν χριστιανική ἀντίληψι, ὁ γάμος, λέμε, εἶναι ἡ ἕνωσις ἀνδρός καί γυναικός, ἡ ἀδιάσπαστος ἕνωσίς των ἐφ’ ὅρου ζωῆς. Ἔτσι τήν θέλει ἡ Γραφή τήν ἕνωσι ἀνδρός καί γυναικός. Ἔτσι βλέπει τόν γάμο ἑνός νέου μέ μιά νέα...
«Καὶ ἐποίησεν ὁ Θεὸς τὸν ἄνθρωπον, κατ᾽ εἰκόνα Θεοῦ ἐποίησεν αὐτόν, ἄρσεν καὶ θῆλυ ἐποίησεν αὐτούς.
καὶ εὐλόγησεν αὐτοὺς ὁ Θεός, λέγων· αὐξάνεσθε καὶ πληθύνεσθε καὶ πληρώσατε τὴν γῆν καὶ κατακυριεύσατε αὐτῆς…» (Γέν. 1, 27-28).
«Καὶ εἶπε Κύριος ὁ Θεός· οὐ καλὸν εἶναι τὸν ἄνθρωπον μόνον· ποιήσωμεν αὐτῷ βοηθὸν κατ᾽ αὐτόν… τῷ δὲ ᾽Αδὰμ οὐχ εὑρέθη βοηθὸς ὅμοιος αὐτῷ.
 καὶ ἐπέβαλεν ὁ Θεὸς ἔκστασιν ἐπὶ τὸν ᾽Αδάμ, καὶ ὕπνωσε·
καὶ ἔλαβε μίαν τῶν πλευρῶν αὐτοῦ καὶ ἀνεπλήρωσε σάρκα ἀντ᾽ αὐτῆς.
καὶ ᾠκοδόμησεν ὁ Θεὸς τὴν πλευράν, ἣν ἔλαβεν ἀπὸ τοῦ ᾽Αδάμ, εἰς γυναῖκα καὶ ἤγαγεν αὐτὴν πρὸς τὸν ᾽Αδάμ.
καὶ εἶπεν ᾽Αδάμ· τοῦτο νῦν ὀστοῦν ἐκ τῶν ὀστέων μου καὶ σὰρξ ἐκ τῆς σαρκός μου· αὕτη κληθήσεται γυνή, ὅτι ἐκ τοῦ ἀνδρὸς αὐτῆς ἐλήφθη αὕτη· ἕνεκεν τούτου καταλείψει ἄνθρωπος τὸν πατέρα αὐτοῦ καὶ τὴν μητέρα καὶ προσκολληθήσεται πρὸς τὴν γυναῖκα αὐτοῦ, καὶ ἔσονται οἱ δύο εἰς σάρκα μίαν» (Γέν. 2, 18, 20-24).
...Ἀλλά ἐμεῖς ἔχουμε καί τήν Κ. Διαθήκη, ἔχουμε καί τήν καινούργια συμφωνία. Τί λέγει τό Εὐαγγέλιο γιά τίς σχέσεις ἀνδρός καί γυναικός;...
Ὁ Χριστός τίμησε τόν γάμο καί ἔκανε τό πρῶτο θαῦμα τῆς δημόσιας ζωῆς Του σέ γάμο. Ποιό εἶναι αὐτό; Τό θαῦμα στήν Κανά τῆς Γαλιλαίας...
Ἀλλά ἐκεῖ πού ἔχουμε πιό συγκεκριμένα στοιχεῖα γιά τό Μυστήριο τοῦ Γάμου εἶναι ἡ ἐπιστολή πρός Ἐφεσίους, στήν ὁποία γράφει ὁ ἀπ. Παῦλος:
«Αἱ γυναῖκες τοῖς ἰδίοις ἀνδράσιν ὑποτάσσεσθε ὡς τῷ Κυρίῳ, ὅτι ὁ ἀνήρ ἐστι κεφαλὴ τῆς γυναικός, ὡς καὶ ὁ Χριστὸς κεφαλὴ τῆς ἐκκλησίας, καὶ αὐτός ἐστι σωτὴρ τοῦ σώματος.
ἀλλ’ ὥσπερ ἡ ἐκκλησία ὑποτάσσεται τῷ Χριστῷ, οὕτω καὶ αἱ γυναῖκες τοῖς ἰδίοις ἀνδράσιν ἐν παντί.
οἱ ἄνδρες ἀγαπᾶτε τὰς γυναῖκας ἑαυτῶν, καθὼς καὶ ὁ Χριστὸς ἠγάπησε τὴν ἐκκλησίαν καὶ ἑαυτὸν παρέδωκεν ὑπὲρ αὐτῆς, ἵνα αὐτὴν ἁγιάσῃ καθαρίσας τῷ λουτρῷ τοῦ ὕδατος ἐν ῥήματι, ἵνα παραστήσῃ αὐτὴν ἑαυτῷ ἔνδοξον τὴν ἐκκλησίαν, μὴ ἔχουσαν σπίλον ἢ ῥυτίδα ἤ τι τῶν τοιούτων, ἀλλ' ἵνα ᾖ ἁγία καὶ ἄμωμος.
οὕτως ὀφείλουσιν οἱ ἄνδρες ἀγαπᾶν τὰς ἑαυτῶν γυναῖκας ὡς τὰ ἑαυτῶν σώματα.
ὁ ἀγαπῶν τὴν ἑαυτοῦ γυναῖκα ἑαυτὸν ἀγαπᾷ· οὐδεὶς γάρ ποτε τὴν ἑαυτοῦ σάρκα ἐμίσησεν, ἀλλ' ἐκτρέφει καὶ θάλπει αὐτήν, καθὼς καὶ ὁ Χριστὸς τὴν ἐκκλησίαν· ὅτι μέλη ἐσμὲν τοῦ σώματος αὐτοῦ, ἐκ τῆς σαρκὸς αὐτοῦ καὶ ἐκ τῶν ὀστέων αὐτοῦ· ἀντὶ τούτου καταλείψει ἄνθρωπος τὸν πατέρα καὶ τὴν μητέρα καὶ προσκολληθήσεται πρὸς τὴν γυναῖκα αὐτοῦ, καὶ ἔσονται οἱ δύο εἰς σάρκα μίαν.
τὸ μυστήριον τοῦτο μέγα ἐστίν, ἐγὼ δὲ λέγω εἰς Χριστὸν καὶ εἰς τὴν ἐκκλησίαν.
πλὴν καὶ ὑμεῖς οἱ καθ’ ἕνα ἕκαστος τὴν ἑαυτοῦ γυναῖκα οὕτως ἀγαπάτω ὡς ἑαυτόν, ἡ δὲ γυνὴ ἵνα φοβῆται τὸν ἄνδρα» (Ἐφ. ε΄ 22-33).
Μέσα σ’ αὐτά τά λόγια κρύβεται τό μεγαλεῖο τοῦ Μυστηρίου τοῦ Γάμου. Μέσα σ’ αὐτήν τήν εἰκόνα παρουσιάζεται ὁ μυστηριακός δεσμός τοῦ ἀνδρός καί τῆς γυναικός. Καί μάλιστα, παραλληλίζει ὁ ἀπ. Παῦλος αὐτήν τήν σχέσι, μέ τόν δεσμό πού ὑπάρχει ἀνάμεσα στόν Χριστό καί στήν Ἐκκλησία.
Ἡ Ἐκκλησία εἶναι ἡ Νύμφη τοῦ Χριστοῦ. Ὁ Χριστός εἶναι ὁ Νυμφίος τῆς Ἐκκλησίας. Καί ὑπάρχει τέτοια ταύτισις Νυμφίου καί Νύμφης, τέτοια ταυτότης, τέτοια σύμπτωσις πού δέν ἠμπορεῖ νά ὑπάρξη Ἐκκλησία χωρίς τόν Χριστό. Συμπίπτει καθ’ ὅλα. Μία θαυμαστή ἑνότητα!
Καί ὅπως ὁ Χριστός ἀγάπησε τήν Ἐκκλησία καί ἔχυσε τό αἷμα Του καί πάνω στήν θυσία Του θεμελίωσε τήν Ἐκκλησία, ἔτσι ἀκριβῶς, τόσο θαυμαστός καί ὑπέροχος πρέπει νά εἶναι ὁ δεσμός τοῦ ἀνδρός μέ τήν γυναίκα...
Ὁ ἄνδρας πρέπει νά εἶναι ἡ κεφαλή τῆς γυναικός. Εἶναι ὁ ἐγκέφαλος πού θά διατάσση. Ἀλλά πρίν δώση τήν ἐντολή ὁ ἐγκέφαλος, πρέπει νά ρωτάη τήν καρδιά...
Καί ἐνῶ ἀπό τήν μιά μεριά λέγει, ὁ ἄνδρας εἶναι ἡ κεφαλή καί πρέπει νά διατάσση, στήν συνέχεια τόν δεσμεύει. «Θά διατάσσης», λέει, «ἀλλά θά ρωτᾶς
τήν καρδιά σου».
• Καί ὅταν ἀγαπᾶς δέν μπορεῖς νά διατάσσης τυραννικά.
• Καί ὅταν ἀγαπᾶς δέν μπορεῖς νά βασανίζης τόν συνάνθρωπό σου.
• Καί ὅταν ἀγαπᾶς θ’ ἀφήνης τήν γλῶσσα τῆς ἀγάπης νά μεταφράζεται σέ ἔργα, σέ πρᾶξι καί σέ ζωή...
Ἀρχιμ. π. Θεόφιλος Ζησόπουλος, ἱεροκήρυκας
«ΓΑΜΟΣ λιμάνι ἤ μανιασμένη θάλασσα;»
Ἐκδόσεις ΛΥΔΙΑ

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου