28.2.13

ΤΟ ΤΡΙΩΔΙΟ



Τριώδιο είναι το βιβλίο της Εκκλησίας μας, το οποίο ανοίγει την Κυριακή του Τελώνου και Φαρισαίου και κλείνει το Μέγα Σάββατο. Είναι το βιβλίο που περιέχει τα ωραιότερα τροπάρια και τους πιο κατανυκτικούς και συγκλονιστικούς ύμνους, οι οποίοι ιλαρύνουν την καρδιά του ανθρώπου και την υποβοηθούν να ανέλθει σε δυσθεώρητα ύψη. Όλη αυτή η περίοδος του Τριωδίου, είναι περίοδος πνευματικών αγώνων και πνευματικής περισυλλογής. Είναι σταθμός ψυχικής καθάρσεως και ανεφοδιασμού. Έτσι πρέπει να το βλέπουν οι πιστοί, έτσι πρέπει να το αντιμετωπίζουμε όλοι οι χριστιανοί.
Περιοδικό ΛΥΔΙΑ

24.2.13

ΚΡΑΤΗΣΟΥ ΣΤΟΝ ΧΡΙΣΤΟ!



Ἀδελφέ μου,
ζοῦμε σέ δύσκολες ἡμέρες. Θά εἶναι ὑπερβολή νά ποῦμε σέ μέρες κοσμογονικές; Θά ἦταν τολμηρό νά ποῦμε ὅτι οἱ τελευταῖοι καιροί εἶναι σκληρές ἡμέρες ἀποστασίας; Ὅ,τι κι ἄν ποῦμε δέν εἴμαστε μακρυά ἀπό τήν πραγματικότητα. Τό ἔδαφός μας σείεται κάτω ἀπό τά πόδια. Ἀπ’ τόν οὐρανό τ’ ἄστρα πέφτουν. Ἡ σκιά τοῦ ἀντιχρίστου πλανᾶται σέ ὁλόκληρο τόν κόσμο. Γι’ αὐτό ὁ ἄγγελος σαλπίζει: Ἀδελφέ μου, κρατήσου δυνατά στόν Χριστό.
Ἀρχιμ. π. Θεόφιλος Ζησόπουλος, ἱεροκήρυκας

21.2.13

ΕΔΡΑΙΟΙ...



Στήκετε ἀκλόνητοι στήν πίστι τοῦ Χριστοῦ. Τά θολά ρεύματα τῆς ἀθεΐας θά περάσουν. Οἱ χείμαρροι τῆς ἀπιστίας θά στειρεύσουν. Οἱ βραχνές φωνές μέ τά μηδενιστικά συνθήματα θά σβήσουν στό πέρασμά τους. Οἱ καθυστερημένοι πολέμιοι τῆς πίστεώς μας γρήγορα θά καταθέσουν τά ὅπλα καί ντροπιασμένοι θά ὁμολογήσουν, ὅτι εἶναι πολύ σκληρό νά κτυπᾶς γροθιές στά καρφιά. Ἡ Ἰουλιάνειος κραυγή «νενίκηκάς με Ναζωραῖε» πολύ σύντομα θά ἐξέλθη ἀπ’ τ’ ἀφρισμένα των χείλη. Κραταιοί καί δυνατοί λοιπόν στήν πίστι. Ἑδραῖοι καί ἀμετακίνητοι ἀπ’ αὐτήν.
Ἀρχιμ. π. Θεόφιλος Ζησόπουλος, ἱεροκήρυκας

16.2.13

Η ΤΕΛΕΙΟΠΟΙΗΣΙΣ ΜΑΣ


Ἀδελφέ μου,

ὅλοι μας ἔχουμε ἐλαττώματα. Ὅλοι μας ἔχουμε ἀδυναμίες. Ὅλοι μας ἔχουμε ἠθικές ἐλλείψεις. Ὅταν ὁ γίγας τῆς πίστεώς μας, ὁ ἀπ. Παῦλος, ἔπειτα ἀπό τόσους σκληρούς ἀγῶνες βλέπει τόν ἑαυτότου ἀτελῆ, πῶς μποροῦμε ἐμεῖς νά πιστεύουμε ὅτι φθάσαμε στήν τελειότητα; Ἕνα μικρό ψεμματάκι, ἕνας ἀδικαιολόγητος θυμός, μιά σκληρή κουβέντα, ἕνας πισκός λόγος, μιά βάναυση συμπεριφορά, ἕνα δάγκωμα τοῦ φθόνου, μιά ἀθέλητη ἀδικία, μιά ἄρνησις συγχωρήσεως τοῦ ἀδελφοῦ μας, μιά ὑπερήφανη σκέψις, ἕνα ἐκδικητικό αἴσθημα, ὅλα αὐτά εἶναι ἐλλείψεις καί ἀτέλειες πού χαρακτηρίζουν τήν ζωή μας. Ἡ διαπίστωσις εἶναι ἡ ἀπαρχή τῆς τελειότητος καί ὁ ἀγώνας τό ἥμισυ τῆς τελειώσεως.
Ἀρχιμ. π. Θεόφιλος Ζησόπουλος, ἱεροκήρυκας

15.2.13

Ευλόγησε τους εχθρούς μου, ω Κύριε!


Ευλόγησε τους εχθρούς μου, ω Κύριε!
Προσευχή του Αγίου Επισκόπου Νικολάου Βελιμίροβιτς
Ευλόγησε τους εχθρούς μου, ω Κύριε! Ακόμη και εγώ τους ευλογώ και δεν τους καταριέμαι.
Οι εχθροί με έχουν οδηγήσει μέσα στην αγκάλη Σου περισσότερο, από ό,τι οι φίλοι μου. Οι φίλοι με έχουν προσδέσει στην γη, ενώ οι εχθροί με έχουν λύσει από την γη και έχουν συντρίψει όλες τις φιλοδοξίες μου στον κόσμο.
Οι εχθροί με αποξένωσαν από τις εγκόσμιες πραγματικότητες και με έκαναν έναν ξένο και άσχετο κάτοικο του κόσμου. Όπως ακριβώς ένα κυνηγημένο ζώο βρίσκει ασφαλέστερο καταφύγιο από ένα μη κυνηγημένο, έτσι και εγώ, καταδιωγμένος από τους εχθρούς, έχω εύρει το ασφαλέστερο καταφύγιο, προφυλασσόμενος υπό το σκήνωμά Σου, όπου ούτε φίλοι ούτε εχθροί μπορούν να απωλέσουν την ψυχή μου.
Ευλόγησε τους εχθρούς μου, ω Κύριε! Ακόμη και εγώ τους ευλογώ και δεν τους καταριέμαι.
Αυτοί μάλλον, παρά εγώ, έχουν ομολογήσει τις αμαρτίες μου ενώπιον του κόσμου.
Αυτοί με έχουν μαστιγώσει, κάθε φορά που εγώ είχα διστάσει να μαστιγωθώ.
Με έχουν βασανίσει, κάθε φορά που εγώ είχα προσπαθήσει να αποφύγω τα βάσανα.
Αυτοί με έχουν επιπλήξει, κάθε φορά που εγώ είχα κολακεύσει τον εαυτό μου.
Αυτοί με έχουν κτυπήσει, κάθε φορά που εγώ είχα παραφουσκώσει με αλαζονεία.
Ευλόγησε τους εχθρούς μου, ω Κύριε! Ακόμη και εγώ τους ευλογώ και δεν τους καταριέμαι.
Κάθε φορά που είχα κάνει τον εαυτό μου σοφό, αυτοί με αποκάλεσαν ανόητο.
Κάθε φορά που είχα κάνει τον εαυτό μου δυνατό, αυτοί με περιγέλασαν σαν να ήμουν νάνος.
Κάθε φορά που θέλησα να καθοδηγήσω άλλους, αυτοί με έσπρωξαν στο περιθώριο.
Κάθε φορά που έσπευδα να πλουτίσω, αυτοί με εμπόδισαν με σιδηρά χείρα.
Κάθε φορά που είχα σκεφθεί ότι θα κοιμόμουν ειρηνικά, αυτοί με ξύπνησαν από τον ύπνο.
Κάθε φορά που προσπάθησα να κτίσω σπίτι για μία μακρά και ήρεμη ζωή, αυτοί το κατεδάφισαν και με έβγαλαν έξω.
Στ' αλήθεια, οι εχθροί με έχουν αποσυνδέσει από τον κόσμο και άπλωσαν τα χέρια μου στο κράσπεδο του ιματίου Σου.
Ευλόγησε τους εχθρούς μου, ω Κύριε! Ακόμη και εγώ τους ευλογώ και δεν τους καταριέμαι.
Ευλόγησέ τους και πλήθυνέ τους! Πλήθυνέ τους και κάνε τους ακόμη πιο σκληρούς εναντίον μου!
Ώστε η καταφυγή μου σε Σένα να μην έχει επιστροφή.ώστε κάθε ελπίδα μου στους ανθρώπους να διαλυθεί ως ιστός αράχνης.ώστε απόλυτη γαλήνη να αρχίσει να βασιλεύει στην ψυχή μου.ώστε η καρδιά μου να γίνει ο τάφος των δύο κακών διδύμων μου αδελφών: της αλαζονείας και του θυμού.ώστε να μπορέσω να αποθηκεύσω όλους τους θησαυρούς μου εν ουρανοίς.
α!  ώστε να μπορέσω για πάντα να ελευθερωθώ από την αυταπάτη, η οποία με περιέπλεξε στο θανατηφόρο δίχτυ της απατηλής ζωής.
Οι εχθροί με δίδαξαν να μάθω -αυτό που δύσκολα μαθαίνει κανείς- ότι ο άνθρωπος δεν έχει εχθρούς στον κόσμο, εκτός από τον εαυτό του!...
Μισεί κάποιος τους εχθρούς του μόνον όταν αποτυγχάνει να αναγνωρίσει ότι δεν είναι εχθροί, αλλά σκληροί και άσπλαχνοι φίλοι!...
Είναι πράγματι δύσκολο για μένα να πω ποιος μου έκανε περισσότερο καλό και ποιος μου έκανε περισσότερο κακό στον κόσμο: οι εχθροί ή οι φίλοι.
Γι' αυτό, ευλόγησε, ω Κύριε, και τους φίλους μου και τους εχθρούς μου...   
 Εκδόσεις "Ορθόδοξος Κυψέλη"     

ΣΑΝ ΠΑΙΔΙ

13.2.13

ΤΟ ΚΡΑΤΟΣ ΤΟΥ ΘΕΟΥ



...Ἐλᾶτε! Σήμερα μᾶς καλεῖ ὁ Κύριος νά δώσουμε τήν μάχη μέσα στό σπίτι, μέσα στήν καρδιά μας, μέσα στό χωριό, μέσα στήν πόλι μας, μέσα στήν Πατρίδα μας, νά ἐπικρατήση πέρα γιά πέρα, ἀπό τήν μιά ἄκρη ἕως τήν ἄλλη ἡ Βασιλεία τοῦ Θεοῦ, τό κράτος τοῦ Θεοῦ. Καί τότε θά ζοῦμε ὡς ἄγγελοι ἐπί τῆς γῆς, ἀπολαμβάνοντες τήν ἐπίγειο ζωή, κατά τό θέλημα τοῦ Θεοῦ. Καί τότε ἡ αἰώνιος ζωή θά εἶναι δική μας. Καί θά μποροῦμε νά ψάλλουμε ὅτι «εἰ ὁ Θεός ὑπέρ ἡμῶν, τίς καθ’ ἡμῶν;» (Ρωμ. η΄ 31). Ἐφ’ ὅσον εἶναι μαζί μας ὁ Θεός, κανένας δέν εἶναι ἐναντίον μας.
Ἀρχιμ. π. Θεόφιλος Ζησόπουλος, ἱεροκήρυκας
(«Ἡ ζωή καί ὁ θάνατος» Ἔκδοσις ΛΥΔΙΑ)