30.6.13

ΤΟ ΠΑΙΔΙ ΠΟΥ ΔΕΝ ΓΕΝΝΗΘΗΚΕ ΠΟΤΕ

Ἕνα ἐκπληκτικὸ γλυπτό ἀπὸ ἕναν νεαρὸ Σλοβένο γλύπτη, τὸν Martin Hudacek.
Περιγράφει ὁ ἴδιος. «Κύριος σκοπός μου στὴ δημιουργία αὐτοῦ τοῦ γλυπτοῦ ἦταν, ὄχι νὰ γίνω διάσημος, ἀλλὰ γιὰ νὰ φανεῖ ἡ σημαντικὴ ἀξία τῆς ἀνθρώπινης ζωῆς καὶ τὴν ἀνάγκη γιὰ τὴν προστασία της, ἀκόμα ἀπὸ τὴ σύλληψη.
Πηγή: Ο Τήρων

28.6.13


ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ

...«Τῇ ἐλευθερία  ἠλευθέρωσε». Ἡ λέξι αὐτή συγκινεῖ κάθε λαό, κάθε ἄνθρωπο, κάθε ἠλικίας, κάθε ἐποχῆς. Ἡ ἐλευθερία. Ὁ ἄνθρωπος διψᾶ καί νοσταλγεῖ τήν ἐλευθερία, ὅταν μάλιστα ὁ ἄνθρωπος αὐτός ζῆ κάτω ἀπό τήν σκλαβιά πού ξέρουμε ὅλοι μας καί νιώθουμε. Ὅταν ζῆ κάτω ἀπό κάποιον δυνάστη πού τοῦ στερεῖ αὐτήν τήν φυσική του ἐλευθερία, εἶναι πολύ φυσικό νά νοσταλγῆ ἀκόμη περισσότερο, τήν ἐλευθερία τήν ὁποία στερήθηκε. Εἶναι ἕνα πολύτιμο ἀγαθό ἡ ἐλευθερία πού εἶναι, μπορεῖ νά πῆ κανείς δώρον Θεοῦ καί δίδεται σέ ὅλους τούς ἀνθρώπους. Τήν ἐλευθερία τοῦ ἀνθρώπου, σέβεται καί Αὐτός ἀκόμη ὁ δημιουργός, ὁ ὁποῖος ἔπλασε τόν ἄνθρωπον καί ἀφήκε αὐτόν ἐλεύθερον νά ἐκλέξη ἤ τόν δρόμο τοῦ ἀγαθοῦ ἤ τόν δρόμο τοῦ κακοῦ...
Ἀρχιμ. π. Θεόφιλος Ζησόπουλος, ἱεροκήρυκας


25.6.13

Ο ΧΡΙΣΤΙΑΝΟΣ


...Ὁ χριστιανός ὀφείλει νά στέκεται σωστά, νά σκέφτεται σωστά, νά ἐνεργῆ σωστά καί νά μήν παρέχη ποτέ τόν ἑαυτό του ἀφορμή καί δίνει λαβή εἰς τό νά μειώνεται ἡ ἀξία τοῦ Εὐαγγελίου, εἰς τό νά ὑβρίζεται τό Ὄνομα τοῦ Θεοῦ, εἰς τό νά ὁδηγοῦνται εἰς τόν Ἄδη καί εἰς τήν ἀπώλεια ψυχές ἀθάνατες. Ἡ συμπεριφορά τῶν χριστιανῶν, ἐπαναλαμβάνω, πρέπει νά εἶναι ἄψογος. Νά εἶναι ἀκόμη πιό πολύ προσεκτική. Δέν πρέπει οἱ χριστιανοί νά νοθεύουν τήν διδασκαλία, νά ἐπηρεάζονται ἀπό τήν αἵρεσι, ἀλλά καί ἡ ζωή τους πρέπει νά εἶναι καθαρή καί τό πιστεύω τους πρέπει νά εἶναι καθάριο, νά μήν νοθεύεται ἀπό τίς ἀνθρώπινες διδασκαλίες καί νά μήν παραποιεῖται ἡ ἀλήθεια καί παραχαράσσεται ἡ πίστις. Διότι καί ὀρθῶς πρέπει νά πιστεύουμε καί ὀρθῶς πρέπει νά πράττουμε. Ὁ χριστιανός πρέπει νά στέκεται πάνω ἀπό τά γήινα, τά πρόσκαιρα καί τά ἐφήμερα.
 ...Οἱ χριστιανοί πρέπει πάντοτε νά ἔχουν σάν ἀρχή τό «ἔχοντες διατροφάς καί σκεπάσματα τούτοις ἀρκεσθησόμεθα»...
Αρχιμ. π. Θεόφιλος Ζησόπουλος

22.6.13

ΠΕΝΤΗΚΟΣΤΗ



«Πεντηκοστήν εορτάζομεν και πνεύματος επιδημίαν...» (Στιχηρό Εσπερινού Πεντικοστής).
Ναι, την κάθοδο του Αγίου Πνεύματος εορτάζουμε την ημέρα της Πεντηκοστής. Είναι η ημέρα κατά την οποία κάνει εμφανή την παρουσία Του το Άγιο Πνεύμα και περνά στην Ιστορία. Η «βιαία πνοή», οι πύρινες γλώσσες είναι ενδεικτικά στοιχεία της παρουσίας Του. Το Άγιο Πνεύμα κατέρχεται εν είδει πυρίνων γλωσσών στους Μαθητές και Αποστόλους, τους φωτίζει, φλογίζει τις καρδιές τους και τις αγιάζει. Και γίνεται η ημέρα αυτή γενέθλιος ημέρα της Εκκλησίας μας, διότι πολλοί πίστεψαν στον Χριστό.
...Το Πνεύμα το Άγιο λοιπόν φωτίζει, ενδυναμώνει, αγιάζει τον άνθρωπο. Γι’ αυτό το έχουμε ανάγκη όλοι. Φωτισμένος πρέπει να είναι ο πατέρας, φωτισμένη και η μητέρα, φωτισμένος κι ο δάσκαλος και ο καθηγητής κι ο κληρικός κι ο κυβερνήτης και όλοι όσοι ασχολούνται με τα κοινά πράγματα, να φωτίζονται από το Πνεύμα το Άγιο ώστε να μην κάνουν λάθη, να μην παραστρατούν, να μην παρανομούν και να μην παραβιάζουν τον νόμο και το θέλημα του Θεού. Φωτισμένος να είναι και ο γιατρός που εξετάζει τον ασθενή. Ποιος γιατρός λέει από μέσα του «Θεέ μου, φώτισέ με να βρω την αιτία της αρρώστιας και να θεραπεύσω τον άρρωστο;»
Κάτω από την σκιά του Αγίου Πνεύματος ο άνθρωπος δεν λυγίζει στους πειρασμούς, στις δυσκολίες, στις θλίψεις, στα βάσανα, στις στενοχώριες. Με την Χάρη του Παναγίου Πνεύματος αγωνίζεται, στέκεται όρθιος, αμύνεται θαρραλέα στο κακό και εξέρχεται νικητής.
Γι’ αυτό ας παρακαλούμε όλοι μας να παραμένει και στην δική μας ζωή το Άγιο Πνεύμα, για να αγιάζει και την δική μας σκέψη και την δική μας καρδιά και να κατευθύνει τα βήματά μας στην οδό της σωτηρίας.
Αρχιμ. π. Θεόφιλος Ζησόπουλος

21.6.13

ΜΙΑ ΣΥΝΑΝΤΗΣΗ ΓΕΜΑΤΗ ΝΟΣΤΑΛΓΙΑ: Η ΠΡΟΣΕΥΧΗ

Τι είναι προσευχή;
Είναι πάλη της ψυχής με το Θεό.
Της ψυχής που ζητάει να νικήσει το Θεό.
Να κατεβάσει τη χάρη του Θεού κάτω στη γη.
Να ικανοποιήσει τα αιτήματά της.
Πάλη!...
Μια πάλη την οποία χαίρεται ο Θεός.
Τι είναι προσευχή;
Είναι ο πνευματικός πύραυλος που περνάει ...περνάει...
διασπά τη στρατόσφαιρα, στροβιλίζεται στο άπειρο,
προσεγγίζει το θρόνο της τρισηλίου Θεότητος.
Και εκεί, ενώπιον του μεγάλου Θεού,
γονατίζει, κλαίει για τις αμαρτίες του ο πιστός,
αλλά και ψάλλει ύμνους εωθινούς, δοξολογίες, ευχαριστίες και δεήσεις.
Τι είναι η προσευχή;
Είναι ο μυστικός ασύρματος που στέλνει μηνύματα
και λαμβάνει μηνύματα από τον ουρανό.

(π.Θεόφιλος Ζησόπουλος)

19.6.13

ΠΙΣΤΗ ΣΤΟΝ ΘΕΟ



...Πίστη είναι η εμπιστοσύνη που έχουμε εμείς οι άνθρωποι στον Θεό. Πίστη είναι η μυστική δύναμη που ενώνει το πλάσμα με τον Πλάστη. Η πίστη είναι το τηλεσκόπιο που χρησιμοποιεί η ψυχή, για να βλέπει όχι τα βιοτικά, αλλά τα πέραν του τάφου υπάρχοντα και ευρισκόμενα. Η πίστη είναι αυτή που φωτίζει τον άνθρωπο, αυτή που ατσαλώνει την θέλησή μας, αυτή που αποσπά την Χάρη του Θεού. Και όταν η πίστη με την Χάρη του Θεού ενωθούν, τότε έχουμε ένα θαύμα...
Ἀρχιμ. π. Θεόφιλος Ζησόπουλος, ἱεροκήρυκας

16.6.13

ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΩΝ ΑΓΙΩΝ ΠΑΤΕΡΩΝ



Ἑβδόμη Κυριακή ἀπό τοῦ Πάσχα εἶναι ἡ σημερινή Κυριακή. Ἡ φιλόστοργος μητέρα Ἐκκλησία καθιέρωσε αὐτήν τήν Κυριακή νά τιμῶνται οἱ 318 θεοφόροι Πατέρες, πού πῆραν μέρος στήν Α΄ Οἰκουμενική Σύνοδο, στήν Νίκαια τῆς Βιθυνίας, τό 325 μ.Χ. ἐπί αὐτοκράτορος μεγάλου Κωνσταντίνου. Καί γιατί συνῆλθε αὐτή ἡ Σύνοδος;...
Ἡ Ἐκκλησία μας, ἀδελφοί μου, ἀντιμετώπιζε στίς ἀρχές τοῦ 4ου μ.Χ. αἰῶνος ἕνα σοβαρό πρόβλημα. Ποιό ἦταν τό πρόβλημα αὐτό; Ἦταν ἡ παρουσία ἑνός ἱερωμένου, ὁ ὁποῖος εἶχε πολλές ἱκανότητες καί κυρίως ρητορική δεινότητα. Ὅμως, ὁ ἄνθρωπος αὐτός, ὁ ὁποῖος ὠνομάζετο Ἄρειος, εἶχε παρεκκλίνει τῆς εὐθείας ὁδοῦ καί κατέληξε σέ αἵρεσι. Τί εἶναι αἵρεσις; Εἶναι ἡ παραχάραξις τῆς πίστεως. Διδασκαλία ἀντίθετη ἀπό αὐτά πού ἔχει καθιερώσει ἡ Ἐκκλησία... Καί ἡ Ἐκκλησία μας ἔβλεπε τούς αἱρετικούς ὡς μορφώματα στό ἅγιο σῶμα της, ὡς καρκινώματα καί διά μέσου τῶν Οἰκουμενικῶν Συνόδων ἀπέκοπτε αὐτά τά καρκινώματα...
...Ἔχουμε ὅλοι μας μιά εὐθύνη: Νά γρηγοροῦμε καί ἰδιαιτέρως τίς ἡμέρες αὐτές, νά ἀγρυπνοῦμε καί νά ἀντιστεκόμαστε, διότι ἔχουμε πλῆθος αἱρέσεων, ὑλιστικῶν καί ἀθεϊστικῶν συστημάτων καί ἀνατολικῶν θρησκειῶν, σατανικῶν ὀργανισμῶν καί σχεδίων πού ἐργάζονται νυχθημερόν νά ἐξαφανίσουν τήν Ὀρθοδοξία... Νά διαφυλάξουμε, ἀδελφοί μου, τούς ἑαυτούς μας, τό ὀρθόδοξο φρόνημα... νά εἴμαστε ἀσυμβίβαστοι μέ τό κακό, μέ τό ψέμα, μέ τήν αἵρεσι, μέ τήν διαβολή, μέ τήν συκοφαντία, ἄγρυπνοι φρουροί τοῦ ὀρθοδόξου φρονήματος, τῆς ὀρθοδόξου διδασκαλίας. Ὅλοι, στίς ἐπάλξεις...
Ἀρχιμ. π. Θεόφιλος Ζησόπουλος, ἱεροκήρυκας