31.12.14




Ο Μέγας Βασίλειος είναι τόσο γνωστός όσο λίγοι Άγιοι της Εκκλησίας μας, αλλά και τόσο παρεξηγημένος όσο ελάχιστοι. Ενώ ήταν ένας ασκητής Επίσκοπος, ο οποίος εκοιμήθη σε ηλικία μόλις 49 ετών, τον παρουσιάζουν σαν ασπρομάλλη γέροντα, καλοζωϊσμένο, ντυμένο με τα κόκκινα και άσπρα χρώματα μιας μεγάλης πολυεθνικής εταιρείας. Ο άγιος Βασίλειος είναι ένας από τους μεγαλύτερους αστέρες του νοητού στερεώματος της Εκκλησίας, που έλαμψε τον 4ο αιώνα μ. Χ. και εξακολουθεί να λάμπει, να φωτίζει και να μιλά στις καρδιές όλων εκείνων που ζητούν τις πρεσβείες του και μελετούν τα συγγράμματά του.

29.12.14

ΕΙΡΗΝΕΥΩΜΕΝ...

...Αδελφοί μου. 
Γνωρίσματα αποκλειστικά της ιδιότητος του Χριστιανού αποτελούν η ειρήνη, η ενότης, η συγχωρητικότης, η ανιδιοτελής 
αγάπη.
Ας εκζητήσωμεν συντετριμμένοι τον της Μεγάλης Βουλής του Θεού Άγγελον, τον παρέχοντα την ειρήνην, να φωτίση το εν ημίν σκότος, να καταυγάση την διάνοιαν ημών με το πνεύμα Του το παράκλητον, το ευθές, το ηγεμονικόν, το αγαθόν και να στερεώση τας χείρας ημών εις την επιτέλεσιν του αγαθού και να κατευθύνη τους πόδας ημών εις οδόν ειρήνης.
Είναι καιρός να κατανοήσωμεν ότι «όπου ζήλος και εριθεία, εκεί ακαταστασία και παν φαύλον πράγμα». (Ιακώβ, 3, 16). Και όπου συμφωνία, ειρήνη, ομόνοια, εκεί ο Χριστός.
Ας ειρηνεύωμεν, αδελφοί, προς τον Θεόν τα ευάρεστα Αυτώ ποιούντες, σωφρονούντες, αληθεύοντες, δικαιοπραγούντες.
Ας ειρηνεύωμεν προς τους εαυτούς μας υποτάσσοντας την σάρκα εις το πνεύμα προτιμώντες την κατά συνείδησιν πολιτείαν.
Ας ειρηνεύωμεν προς αλλήλους «ανεχόμενοι αλλήλων και χαριζόμενοι, καθώς και ο Χριστός εχαρίσατο υμίν». (Κολασ. 3,13).
Ας ειρηνεύωμεν φυλάττοντες την ειρήνην, την οποίαν ως κληρονομίαν ελάβομεν παρά του τεχθέντος Σωτήρος ημών Ιησού Χριστού, ποιούντες τα ευάρεστα Αυτώ.
Είθε, εν ειρήνη, του Κυρίου δεόμενοι, να λαμβάνωμεν καθʼ άπαντα τον βίον μας τα εκ του Θεοδέγμονος Σπηλαίου της Βηθλεέμ πηγάσαντα δωρήματα, απεκδεχόμενοι την παρεχομένην λύτρωσιν εκ της φθοράς και εκζητούντες την απόλαυσιν των αιωνίων αγαθών ως τέκνα του ουρανίου Πατρός, ω η δόξα και το Κράτος εις τους αιώνας. ΑΜΗΝ. 

Διάπυρος προς τον εν τω Θεοδέγμονι Σπηλαίω 
τεχθέντα Κύριον ευχέτης πάντων υμών.
Ο ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗΣ
† Ο ΔΡΑΜΑΣ ΠΑΥΛΟΣ.

26.12.14

ΤΑ ΔΩΡΑ ΜΑΣ ΣΤΟΝ ΧΡΙΣΤΟ

...Ἀδέλφια μου, τά δῶρα μας στόν Χριστό! Τήν ἀγάπη μας στόν Χριστό, πάνω ἀπ’ ὅλα καί περισσότερο ἀπό ὅλους στόν Χριστό. Τήν πίστη μας στόν Χριστό. Τήν πίστη τήν ζωντανή, τήν πίστη τήν συγκλονιστική, τήν πίστη τήν σεισμική, τήν πίστη τήν θερμή, τήν πίστη πού λιώνει τά μέταλλα, τήν πίστη πού λιώνει τούς παγετῶνες!
Νά ‘χουμε μιά καρδιά ζέουσα, μιά καρδιά ζωντανή, μιά καρδιά εὐαίσθητη, μιά καρδιά καθαρή, μιά καρδιά θεϊκή, ἕνα ἀληθινό ἀνάκτορο τοῦ Χριστοῦ!...

Ἀρχιμ. π. Θεόφιλος Ζησόπουλος

25.12.14

ΕΤΕΧΘΗ ΗΜΙΝ ΣΗΜΕΡΟΝ ΣΩΤΗΡ!

ΧΡΙΣΤΟΣ ΕΤΕΧΘΗ!



Χριστούγεννα σημαίνει:
ὁ Θεός στήν γῆ, ὁ ἄνθρωπος στόν Οὐρανό.
Χριστούγεννα σημαίνει:
ὁ Χριστός Λυτρωτής, ὁ ἄνθρωπος λυτρωμένος.
Χριστούγεννα σημαίνει:
ὁ Χριστός Εἰρηνοποιός. Κανένας ἄνθρωπος ταραγμένος.
Χριστούγεννα σημαίνει:
Καθάρια ζωή, φωτισμένη ἀπό τό ἀστέρι τῆς Βηθλεέμ.


Εὐχόμαστε ὁλόψυχα τό ἀστέρι τῆς Βηθλεέμ νά καθοδηγεῖ τά βήματά σας γιά μιά χαρούμενη καί εὐτυχισμένη ζωή, γεμάτη ἀπό τίς εὐλογίες τοῦ Θείου Βρέφους τῆς Βηθλεέμ.

23.12.14

ΔΙ’ ΑΛΛΗΣ ΟΔΟΥ ΑΝΕΧΩΡΗΣΑΝ...




Καί, αὐτοί εἶναι οἱ Μάγοι ἐξ Ἀνατολῶν, οἱ ὁποῖοι ἀφοῦ προσκύνησαν τόν Νεογέννητο Θεό «δι’ ἄλλης ὁδοῦ ἀνεχώρησαν εἰς τήν χώραν αὐτῶν».

Εἶναι μιά φυσική συνέπεια τό νά συναντήσεις τόν Χριστό καί μετά ἀπό ἄλλη στράτα νά ξαναμπεῖς στήν ζωή.
Πῶς εἶναι δυνατόν νά συναντήσεις ἀληθινά τόν Χριστό καί νά ἐπιστρέψεις μετά εἰς τόν ἑαυτό σου, στούς δικούς σου, στό περιβάλλον πού ζεῖς καί κινεῖσαι καί νά εἶσαι πάλι ὁ ἴδιος;
Μιά ἀληθινή, εἰλικρινής, συνειδητή συνάντηση μέ τόν Θεό φέρνει στό εἶναι μας τήν θεϊκή ἀλλοίωση. Ἀλλάζουν οἱ ὀπτικές στήν θεώρηση προσώπων, πραγμάτων, γεγονότων. Ἀλλάζουν τά αἰσθήματα στά πρόσωπα. Ὁ ἄλλος γίνεται ἀδελφός, γίνεται γιά μένα ὁ Χριστός, ὁ «ἐν ἑτέρᾳ μορφῇ». Ἀξιολογῶ μέ ἄλλα κριτήρια τίς ἐνέργειές μου, τό βάρος πού ἔχει ἡ ἀγάπη. Ἡ ἀγάπη ἡ ἀνιδιοτελής καί θυσιαστική.
Πλατύνω τήν καρδιά μου γιά νά αὐξηθεῖ ὁ ἀριθμός τῶν ἀνθρώπων πού θά ἀγαπῶ. Μπορῶ νά συγχωρῶ, νά ξεχνῶ.
«Δι’ ἄλλης ὁδοῦ...». Τά λόγια μου δέν εἶναι πιστόλια ὁπλισμενα, ἀλλά γίνονται λόγοι οἰκοδομῆς καί παραμυθίας. Τό βλέμμα μου ἀπαλό, γλυκό˙ δέν στηλιτεύει. Ἐνθαρρύνει.
Κρατῶ καί ἀνανεώνω μέ τήν μυστηριακή ζωή μου, τήν ἡρεμία πού πῆρα ἀπό τήν πρώτη μου συνάντηση μέ τόν Τεχθέντα Υἱό τοῦ Θεοῦ καί ἔτσι μπορῶ νά γίνομαι καί εἰρηνοποιός.
Κρατῶ τό φῶς τῆς Ἀλήθειας Του καί τῆς Ἀγάπης Του καί γίνεται ἡ ζωή μου φωτεινή καί ὁδηγητική. Καί τότε μ’ ὅποιες τῆς ζωῆς μου συνθῆκες ψάλλω «Δόξα ἐν ὑψίστοις Θεῷ»˙ καί τότε... ψάλλω «Χριστός γεννᾶται, δοξάσατε˙ Χριστός ἐπί γῆς ὑψώθητε»!
Καλά καί εὐλογημένα Χριστούγεννα!

Α.

20.12.14

ΤΑ ΚΑΛΥΤΕΡΑ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ

...Τά καλύτερα Χριστούγεννα θά εἶναι τά ἐφετεινά, ἐάν πάρουμε τήν ἀπόφαση νά ἀνοίξουμε τίς θύρες τῆς καρδιᾶς μας καί νά περάσει μέσα ὁ Χριστός, νά θρονιάσει ὁ Χριστός στήν καρδιά μας, στήν σκέψη μας, στήν ζωή μας. Γιατί μπορεῖ νά κάνουμε Χριστούγεννα μέ τούς δικούς μας, μέ τά παιδιά μας, μέ τούς γονεῖς μας, μέ τά ἀδέλφια μας καί νά λείπει ὁ Χριστός.
Μπορεῖ νά ‘χουμε τήν γαλοπούλα καί τά λουκούλεια γεύματα καί νά μήν στείλουμε πρόσκληση νά  ‘ρθει καί ὁ Χριστός στό τραπέζι μας. Μπορεῖ νά πανηγυρίζουμε κι ἐμεῖς μέ τόν γνωστό τρόπο πού γιορτάζουν πολλοί τά Χριστούγεννα, ἀλλά νά ἀπουσιάζει ὁ Χριστός ἀπό αὐτήν τήν ἑορτή καί πανήγυρη, ὁ Χριστός, πού εἶναι ὁ μεγάλος Ἐπισκέπτης στήν γῆ μας...

Ἀρχιμ. π. Θεόφιλος Ζησόπουλος

17.12.14

ΝΗΣΤΕΙΑ ΚΑΙ ΕΛΕΗΜΟΣΥΝΗ

...Ὁ Θεός θά μᾶς συγχωρήση, θά μᾶς ἐλεήση, ὅταν κι ἐμεῖς κάνουμε τό ἴδιο, ἐλεοῦμε καί συγχωροῦμε.
Ξέρετε πῶς εἶναι ἡ συγχώρησις; Ὅπως τό λάδι ἐκεῖνο μέ  τό ὁποῖο δυό παλαισταί, γιά νά γλιστροῦν τά κορμιά τους καί νά ἀσκοῦνται στήν πάλη. Ἔτσι ἀκριβῶς, τό ἔλεος, ἡ συγχώρησις, εἶναι τό λάδι ἐκεῖνο μέ τό ὁποῖο ἀλείφουμε τήν ζωή μας, τήν ψυχή μας, γιά νά μποροῦμε νά διολισθαίνουμε μέ ἀγάπη, μέ ὁμόνοια, μέ εἰρήνη καί νά συζοῦμε μέ τούς ἀδελφούς μας. Ὄχι μέ τό μῖσος, ἀλλά μέ τήν ἀγάπη.
Νά συγχωρέσουμε ὁ ἕνας τόν ἄλλον, καί τότε καί ἡ νηστεία μας, καί ἡ προσευχήμας, καί ὁ ἀγώνας θά εἶναι εὐλογημένα ἀπό τόν Κύριο...

Ἀρχιμ. π. Θεόφιλος Ζησόπουλος

14.12.14

ΣΚΟΠΟΣ ΤΗΣ ΝΗΣΤΕΙΑΣ...

...Ἀποχή ἀπό τά πάθη. Νά νεκρώσουμε τά πάθη. Τήν περίοδο τῆς νηστείας ὁ χριστιανός καλεῖται νά σηκώση τόν σταυρό του. Νά σταυρώση τά πάθη του, τίς ἀδυναμίες του, τά ἐλαττώματά του, καί νά γίνη ὑπόπτερος ἄγγελος, γιά νά φθάνη στόν θρόνο τῆς Τρισηλίου Θεότητος, νά ὑμνῆ καί νά δοξολογῆ τόν Ὕψιστο...

Ἀρχιμ. π. Θεόφιλος Ζησόπουλος

9.12.14

ΠΕΡΙΜΕΝΟΝΤΑΣ ΤΑ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ

...Ἡ ἀπομάκρυνση τῶν ἀνθρώπων ἀπὸ τὸν Δημιουργό του εἶχε δυσάρεστες συνέπειες στὴ ζωή του. Ὅμως ὁ Θεὸς δὲν ἐγκατέλειψε τὸ πλάσμα του. Στὸν κατάλληλο χρόνο στέλνει στὴ γῆ τὸν μονογενῆ του Υἱὸ, γιὰ νὰ σώσει τὸν κόσμο καὶ τὸν ἄνθρωπο. «Ὁ Θεὸς ἐπὶ γῆς ὤφθη καὶ τοῖς ἀνθρώποις συνανεστράφη» (Βαρούχ, γ´ 38). Ὁ ἀόρατος γίνεται ὁρατός, ὁ ἀπρόσιτος προσιτός, ὁ Θεὸς μαζὶ μὲ τοὺς ἀνθρώπους. Μέγα καὶ παράδοξον τὸ μυστήριον. Ἦλθε στὴ γῆ ὄχι ὅπως αὐτὸς μποροῦσε, ἀλλὰ ὅπως ἐμεῖς μπορούσαμε νὰ τὸν δοῦμε καὶ νὰ τὸν καταλάβουμε. Γι᾿ αὐτὸ ἔγινε ἄνθρωπος μὲ σάρκα γιὰ νὰ ἐπικοινωνήσει καλύτερα μὲ μᾶς. Ὁ Ἱερὸς Χρυσόστομος τονίζει χαρακτηριστικὰ : «Πῶς ἔγινε τοῦτο τὸ ἐκπληκτικὸ καὶ ἀξιοθαύμαστο; Ἕνεκα τῆς δικῆς Του ἀγαθότητος καὶ ὅπως ἕνας βασιλέας βγάζει τὴν βασιλικὴ στολὴ καὶ σὰν ἁπλὸς στρατιώτης ρίχνεται στὴ μάχη, γιὰ νὰ μὴ ἀναγνωρισθεῖ ἀπὸ τὸν ἐχθρὸ καὶ ἔτσι πετύχει τὴ νίκη, ἔτσι καὶ ὁ Χριστὸς ἦρθε μὲ ἀνθρώπινη μορφή, γιὰ νὰ μὴν ἀναγνωρισθεῖ καὶ ἀποφύγει ὁ ἐχθρός τη σύγκρουση μαζί του, ἀλλὰ καὶ γιὰ νὰ μὴ φοβίσει τοὺς ἀνθρώπους, γιατὶ ἦρθε γιὰ νὰ τοὺς σώσει καὶ λυτρώσει».
Τελικὰ μία εἶναι ἡ οὐσιαστικὴ ἐξήγηση τῆς ἐνανθρωπήσεως τοῦ Κυρίου, ἡ ἀγάπη τοῦ Θεοῦ. Ὁ Ἀπόστολος Παῦλος διατυπώνει πολὺ καθαρὰ αὐτὴ τὴν ἐξήγηση. «Διὰ τὴν πολλὴν ἀγάπην, ἣν ἠγάπησεν ἡμᾶς», «ἔκλινεν οὐρανοὺς καὶ κατέβη». Μαζὶ μὲ τὸν μεγάλο Ἀπόστολο κάθε πιστὸς βλέπει πίσω ἀπὸ τὸ ἱστορικὸ καὶ κοσμοσωτήριο γεγονὸς τῆς γεννήσεως τοῦ Κυρίου τὴν μεγάλη ἀγάπη τοῦ Θεοῦ γιὰ τὸν ἄνθρωπο καὶ τὸν κόσμο. Ἀγάπη ποὺ ἔφθασε μέχρι τὸ Σταυρό.
Περιμένουμε τὴ μεγάλη γιορτὴ τῆς γεννήσεως. Καὶ ὁ Υἱὸς τοῦ Θεοῦ ἀναμένει τὴν ἀνταπόκριση τῆς δικῆς μας ἀγάπης. Μᾶς ἀγάπησε, νὰ τὸν ἀγαπήσουμε καὶ μεῖς. Νὰ τοῦ ἀνοίξουμε τὴν καρδιὰ καὶ τὴ ζωή μας. Νὰ συνδεθοῦμε μαζί του. Εἶναι ἀσφαλῶς ἡ μεγαλύτερη δωρεὰ τοῦ Κυρίου Ἰησοῦ. Τὰ φετεινὰ Χριστούγεννα ἂς εἶναι ἡ ἀπαρχὴ μιᾶς νέας ζωῆς γεμάτη ἀπὸ τὴ Χάρη καὶ τὴν εὐλογία τοῦ Θεοῦ...
ΑΡΧΙΜ.ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΚΑΨΑΝΗΣ
www.nektarios.gr

6.12.14

ΑΓΙΟΣ ΝΙΚΟΛΑΟΣ, Ο ΠΡΟΣΤΑΤΗΣ ΤΩΝ ΝΑΥΤΙΚΩΝ

Θεωρείται προστάτης των ναυτικών σε όλο τον κόσμο και δεν είναι τυχαίο. Κάποτε αποφάσισε να ταξιδέψει με πλοίο στους Άγιους Τόπους, για να προσκυνήσει. Κατά τη διάρκεια του ταξιδιού ξέσπασε θαλασσοταραχή, με αποτέλεσμα πλήρωμα και επιβάτες να πανικοβληθούν. Ο Άγιος όμως δεν έχασε την πίστη του, προσευχήθηκε στον Θεό και η θάλασσα ηρέμησε. Ο μύθος λέει ότι ένας ναυτικός γλίστρησε, έπεσε από το κατάρτι και σκοτώθηκε. Όμως ο Νικόλαος προσευχήθηκε θερμά και ο ναυτικός αναστήθηκε. Ο Άγιος Νικόλαος γεννήθηκε το 270 μ.Χ. στα Πάταρα της Λυκίας, από πλούσια οικογένεια. Μεγάλωσε με επιμελημένη μόρφωση και με πίστη στα Θεία. Από πολύ μικρός έμεινε ορφανός και με μεγάλη περιουσία στα χέρια. Αφιερώθηκε στον Θεό και βοήθησε πολλούς φτωχούς και αδύνατους, για την προστασία των οποίων έδωσε μεγάλους αγώνες, ενώ ίδρυσε πολλά νοσοκομεία και φιλανθρωπικά ιδρύματα. Όταν επέστρεψε από τα Ιεροσόλυμα, χειροτονήθηκε ιερέας και αφιερώθηκε στον ασκητικό βίο. Έγινε ηγούμενος στη Μονή Σιών στα Μύρα της Λυκίας και όταν απεβίωσε ο τότε Αρχιεπίσκοπος, οι επίσκοποι, δια θεϊκής αποκαλύψεως, αναγόρευσαν τον Νικόλαο σε Αρχιεπίσκοπο. Εμψύχωνε τους διωκόμενους, από τους Ρωμαίους, Χριστιανούς και αυτό του κόστισε την εξορία του και την υποβολή του σε βασανιστήρια, κατά την περίοδο των διώξεων από τον Διοκλητιανό. Όταν όμως ανέβηκε στον αυτοκρατορικό θρόνο ο Μέγας Κωνσταντίνος, ο Νικόλαος αποφυλακίστηκε, επέστρεψε στη θέση του Αρχιεπισκόπου και σύμφωνα με την παράδοση, βοήθησε πολύ κόσμο, αφού είχε το χάρισμα της θαυματουργίας. Ο Άγιος Νικόλαος αποδήμησε στις 6 Δεκεμβρίου του 343 μ.Χ. και μετά την κοίμησή του ονομάστηκε «μυροβλήτης». Το 1087 κάποιοι ναύτες αφαίρεσαν τα λείψανά του από τα Μύρα της Λυκίας και τα μετέφεραν στο Μπάρι της Ιταλίας. Τοποθετήθηκαν στον Ναό του Αγίου Στεφάνου, όπου -σύμφωνα με τον θρύλο- κατά τη διάρκεια της θείας λειτουργίας, τα ιερά λείψανα άρχισαν να αναβλύζουν τόσο μύρο, που οι πιστοί το συνέλεγαν σε δοχεία, για να το χρησιμοποιήσουν για θεραπεία σε διάφορες ασθένειες.
 www.mixanitouxronou.gr

3.12.14

ΝΗΣΤΕΥΕΙΣ;

...Ὅλοι μας σήμερα ζητοῦμε τόν χαμένο μας παράδεισο. Ἀλλά μπαίνουμε σέ λάθος δρόμο. Τόν ἀναζητοῦμε μακριά ἀπό τόν Θεό. Ὅμως ὅπου ἀπουσιάζει ὁ Χριστός ἐκεῖ εἶναι κόλασις καί ὅπου ὑπάρχει ὁ Χριστός ἐκεῖ εἶναι παράδεισος. Παράδεισος καί ἡ τήρησις τῶν ἐντολῶν καί τοῦ θελήματος τοῦ Θεοῦ. Καί ἡ πρώτη ἐντολή τοῦ Θεοῦ εἶναι αὐτή τῆς νηστείας...
Ἡ νηστεία εἶναι ὅπλο ἰσχυρό στά χέρια τοῦ χριστιανοῦ. Ἡ νηστεία εἶναι ἔμπρακτος ταπεινοφροσύνη. Ταπεινώνουμε τήν σάρκα, πειθαρχοῦμε τήν σάρκα καί δίνουμε τά ἡνία τῆς ἐξουσίας στήν ψυχή, στό πνεῦμα τοῦ ἀνθρώπου...

Ἀρχιμ. π. Θεόφιλος Ζησόπουλος

28.11.14

ΑΓΑΠΗ...





















Ἡ κακία ὑποβλέπει.
Ἡ σύνεση προβλέπει.

Ἡ ἀγάπη παραβλέπει!
Ἀ.

25.11.14

ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ ΣΤΙΣ ΕΟΡΤΑΖΟΥΣΕΣ!




Η Αγία Αικατερίνη καταγόταν από οικογένεια ευγενών της Αλεξάνδρειας, «θυγάτηρ βασιλίσκου τινός ονομαζομένου Kώνστου», και μαρτύρησε στις αρχές του 4ου αιώνα μ.Χ. (304 μ.Χ.) Ήταν ευφυέστατη και φιλομαθής. Ήδη σε ηλικία δέκα οκτώ χρονών κατείχε τις γνώσεις της ελληνικής, ρωμαικής και λατινικής φιλολογίας και φιλοσοφίας, δηλαδή γνώριζε τα έργα του Oμήρου, του λατίνου ποιητή Bιργίλιου, του Aσκληπιού, του Iπποκράτη και Γαληνού των ιατρών, του Aριστοτέλη και του Πλάτωνα, του Φιλιστίωνα και του Eυσέβιου των φιλοσόφων, του Iαννή και Iαμβρή των μεγάλων μάγων, του Διονυσίου και της Σιβύλλης και άλλων. Ήταν όμως και άρτια καταρτισμένη στα δόγματα της χριστιανικής πίστης.

Όταν επί Μαξεντίου (υιός του Mαξιμιανού) διεξαγόταν διωγμός εναντίον των χριστιανών, η Αικατερίνη δε φοβήθηκε, αλλά με παρρησία διέδιδε πώς ο Ιησούς Χριστός είναι ο μόνος Αληθινός Θεός. Για το λόγο αυτό συνελήφθη από τον έπαρχο της περιοχής, ο οποίος προσπάθησε με συζητήσεις να την πείσει να αρνηθεί την πίστη της. Όταν ο έπαρχος διαπίστωσε την ανωτερότητά των λόγων της Αικατερίνης, συγκάλεσε δημόσια συζήτηση με τους πιο άξιους ρήτορες της Αλεξάνδρειας, τους οποίους όμως η Αικατερίνη αποστόμωσε. Κι όχι μόνο αυτό, αλλά κάποιοι από τους συνομιλητές της Αικατερίνης πείσθηκαν για τους λόγους της και ασπάστηκαν την Χριστιανική Πίστη.

Μπροστά σε αυτή την κατάληξη, ο έπαρχος διέταξε να τη βασανίσουν σκληρά με την ελπίδα πώς η αγία θα λύγιζε και θα αρνιόταν τον Χριστό. Όμως η Αικατερίνη έμεινε ακλόνητη στην πίστη της. Τελικά αποκεφαλίσθηκε, ύστερα από διαταγή του έπαρχου. 

http://www.saint.gr

22.11.14

ΑΔΕΛΦΙΑ ΕΛΛΗΝΕΣ!

...Ἀδέλφια Ἕλληνες,
Σκέπτεσθαι ὡς Ἕλληνες,
ὁμιλεῖτε Ἑλληνικά,
μήν ἀνέχεσθε τήν φθορά τῆς ἑλληνικῆς γλώσσης καί ἀποφεύγετε νά βαρβαρίζετε μέ ξένες λέξεις.
Πολιτεύεσθε ὡς Ἕλληνες Ὀρθόδοξοι Χριστιανοί.
Ἀγοράζετε ἑλληνικά προϊόντα,
βοηθῆστε τήν οἰκονομία τῆς χώρας,
τούς Ἕλληνες παραγωγούς, γεωργούς καί κτηνοτρόφους.
Τώρα μᾶς χρειάζεται ἡ Πατρίδα, ὅσον οὐδέποτε ἄλλοτε.
Ἄν σώσουμε τήν Ἑλλάδα, ἡ Ἑλλάδα ποτέ δέν θά χαθῆ.
Ἡ Ἑλλάδα εἶναι ἡ πατρίδα τῶν πατρίδων,
ἡ φωτοδότρα τοῦ πολιτισμοῦ, ἡ βάσις ὅλων τῶν ἐπιστημῶν.

Ἀρχιμ. π. Θεόφιλος Ζησόπουλος

19.11.14

ΕΝΑ ΠΑΙΔΙ...


...Ἕνα παιδί, ἕνα χαμόγελο τοῦ Παραδείσου.
Ἕνα παιδί, ἕνας κόσμος ὁλόκληρος.
Ἕνα παιδί, ἕνας κρίκος πού ἑνώνει τό νεαρό ζευγάρι, πού ἐνσαρκώνει τά ὄνειρα δύο νεαρῶν ὑπάρξεων πού ξεκίνησαν νά δέσουν τίς καρδιές των μέ τό Μυστήριο τοῦ Γάμου.
Δύο παιδιά, δύο κρίκοι, διπλή ἡ χαρά στό ζευγάρι. Πολλές οἱ εὐλογίες.
Τρία παιδιά, τρεῖς οἱ κρίκοι, τριπλή ἡ χαρά, πλῆθος οἱ εὐλογίες.
Κι ἄλλο παιδί, καί ἄλλες χαρές, ἀμέτρητες χαρές, ἀλογάριαστες οἱ εὐλογίες, καί οἱ κρίκοι γίνονται ἁλυσίδες πού δένουν τίς καρδιές καί ἑνώνουν τίς ψυχές.
Ὁ Θεός νά εὐλογῆ αὐτές τίς μάνες καί νά προστατεύη αὐτά τά παιδιά!

Ἀρχιμ. π. Θεόφιλος Ζησόπουλος

15.11.14

Η Dorothy King σχετικα με τη Μακεδονία



Καταπέλτης κατά των Σκοπίων η αρχαιολόγος Ντόροθι Κινγκ για την Μακεδονία!

ΠΟΙΟΣ ΕΙΝΑΙ ΑΥΤΟΣ;

Ποιός εἶναι αὐτός πού ποτέ στήν ζωή του δέν ἔγραψε βιβλίο καί ὅμως οἱ βιβλιοθῆκες ὅλου τοῦ κόσμου εἶναι γεμάτες ἀπό βιβλία πού γράφτηκαν γι’ Αὐτόν; Ποιός εἶναι αὐτός, πούδέν ἵδρυσε ποτέ σχολεῖο καί ὅμως σέ ὅλα τά σχολεῖα τοῦ κόσμου διδάσκεται ἡ διδασκαλία του καί οἱ μαθηταί του εἶναι ἀμέτρητα ἑκατομμύρια;
Ποιός εἶναι αὐτός, πού ποτέ δέν ἄνοιξε νοσοκομεῖα καί κλινικές καί ὅμως ἀναρίθμητοι ἄρρωστοι θεραπεύονται στό ὄνομά του καί βρίσκον τήν ὑγεία τους;
Ποιός εἶναι αὐτός, πού οὐδέποτε ἡγήθηκε σιδηροφράκτων στρατιῶν καί ὅμως οἱ δικοί του στρατιῶτες, διασκορπισμένοι σέ ὅλα τά σημεῖα τῆς γῆς, διεξάγουν νικηφόρες μάχες καί ἡ σημαία τους ὑπερήφανη κυματίζει στά πέρατα τῆς γῆς;
Εἶναι ὁ Ἰησοῦς ὁ Ναζωραῖος! Εἶναι ὁ αἰώνιος Διδάσκαλος καί Καθηγητής ὁλοκλήρου τῆς ἀνθρωπότητος. Εἶναι Ὁ Θεάνθρωπος Ἰησοῦς πού θεραπεύει τά ψυχικά καί σωματικά νοσήματα, εἶναι ὁ Θεάνθρωπος Ἰησοῦς, ὁ Βασιλεύς τῶν ἁπάντων. Αὐτός εἶναι ὁ Κύριός μας καί ὁ Θεός μας. Τήν φωνήν Αὐτοῦ ἀκούετε. Αὐτόν ἀκολουθεῖτε.

Ἀρχιμ. π. Θεόφιλος Ζησόπουλος

12.11.14

ΦΩΛΙΑ ΠΑΝΩ ΣΤΗΝ ΦΩΤΙΑ!



...Οἱ πελαργοί, τά προσφιλῆ αὐτά πουλιά, ὅπου νἆναι καταφθάνουν. Τό ἀνύποπτο αὐτό ζευγάρι ἔστησε τήν φωλιά του πάνω σ’ ἕναν στύλο μέ ἠλεκτροφόρα καλώδια τῆς Δ.Ε.Η. Ποιός ξέρει; Κάποια μέρα, μπορεῖ νά δοῦμε τό σπιτικό του κάρβουνο καί στάχτη. Ἡ φωτογραφία ὅμως μᾶς κάνει νά σκεφθοῦμε ὅλα ἐκεῖνα τά νεαρά, κυρίως, ζευγάρια πού στήνουν τήν φωλιά τους πάνω σέ κάποιους ἄλλους στύλους, τῆς ἀπιστίας καί τῆς ἀθεΐας, μέ προφανῆ τόν κίνδυνο ἡ φωτιά τῆς ἁμαρτίας νά μεταβάλη τήν ζωή τους σέ συντρίμμια καί χαλάσματα. Κάπως ἔτσι μοιάζουν καί ἐκεῖνα τά ζευγάρια, πού ἐπιθυμοῦν νά στήσουν τήν φωλιά τους σέ κάποιο «στύλο» τῆς Δημαρχίας μέ τίς «εὐχές» κάποιου, ἴσως, κλητήρα της, χωρίς τήν εὐλογία τοῦ Θεοῦ. Αὐτό ὅμως δέν μπορεῖ καί δέν πρέπει νά συμβῆ στά παιδιά τῆς Ἐκκλησίας.

Ἀρχιμ. π. Θεόφιλος Ζησόπουλος

9.11.14

ΑΓΙΟΥ ΝΕΚΤΑΡΙΟΥ

ᾈσματικῶς συνελθόντες πανηγυρίσωμεν, τὴν μνήμην τὴν ἁγίαν, Νεκταρίου τοῦ Θείου, τοῦ ἄρτι δοξασθέντος παρὰ Χριστοῦ, τῇ τοῦ βίου λαμπρότητι, τῶν ἰαμάτων ταῖς χάρισι θαυμαστῶς, εὐσεβῶν εἰς περιποίησιν.


Ἀπολυτίκιον Ἦχος α' - Τῆς ἐρήμου πολίτης 
Σηλυβρίας τον γόνον καὶ Αἰγίνης τὸν ἔφορον, τὸν ἐσχάτοις χρόνοις φανέντα, ἀρετῆς φίλον γνήσιον, Νεκτάριον τιμήσωμεν πιστοί, ὡς ἔνθεον θεράποντα Χριστοῦ· ἀναβλύζεις γὰρ ἰάσεις παντοδαπὰς, τοῖς εὐλαβῶς κραυγάζουσι· δόξα τῷ σὲ δοξάσαντι Χριστῷ, δόξα τῷ σὲ θαυμαστώσαντι, δόξα τῷ ἐνεργοῦντι διὰ σοῦ, πάσιν ἰάματα.

6.11.14

ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ!


...Πές ἕνα «εὐχαριστῶ», παιδί μου, γιά τό φαγητό πού σοῦ ἑτοίμασε ἡ μανούλα σου, Πές ἕνα «εὐχαριστῶ» γιατί ἔχετε τήν ὑγεία στό σπίτι σας. Πές ἕνα «εὐχαριστῶ», γιατί ὁ Θεός σᾶς προστατεύει καί σᾶς στέλνει ἕνα πλῆθος εὐλογιῶν...

Ἀρχιμ. π. Θεόφιλος Ζησόπουλος, ἱεροκήρυκας

3.11.14

ΓΙΑΤΙ Ο ΕΛΛΗΝΑΣ ΔΕΝ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΒΡΕΙ ΔΟΥΛΕΙΑ ΣΤΗΝ ΧΩΡΑ ΤΟΥ

Ο Γιάννης άρχισε την ημέρα του νωρίς βάζοντας το ξυπνητήρι του (MADE IN SWITCHERLAND) για τις 6 το πρωί …
Σηκώθηκε από το κρεβάτι του (MADE IN SWEDEN)
Έφτιαξε τον καφέ του (PRODUCED IN BRASIL)
Ξυρίστηκε με την ηλεκτρική του μηχανή (MADE IN GERMANY)
Έβαλε αποσμητικό (MADE IN BELGIUM)
Φόρεσε το πουκάμισό του (MADE IN TURKEY),
τα jeans με φίρμα (MADE IN SRI LANKA) ,
κάλτσες (MADE IN EGYPT),
παπούτσια (MADE IN ITALY).
Έφτιαξε τα αυγά του στην καινούρια ηλεκτρική κουζίνα (MADE IN KOREA)
ΕΦΑΓΕ ΛΙΓΟ ΤΥΡΙ GOUDA ΟΛΛΑΝΔΙΑΣ KAI ΜILNER ΓΕΡΜΑΝΙΑΣ ΜΑΖΙ ΜΕ ΛΟΥΚΑΝΙΚΟ ΦΡΑΚΦΟΥΡΤΗΣ, ΚΑΙ ΤΟΜΑΤΑ ΑΠΟ ΤΟ ΙΣΡΑΗΛ. ΜΕΤΑ ΔΥΟ ΜΗΛΑ ΧΙΛΗΣ, ΕΝΑ ΠΟΡΤΟΚΑΛΙ ΑΡΓΕΝΤΙΝΗΣ.
Έριξε μία ματιά στο laptop του (MADE IN JAPAN)
Ήλεγξε τα emails του κοιτάζοντας συγχρόνως το ρολόι του (MADE IN TAIWAN). Μετά κλείδωσε την πόρτα (MADE IN CANADA),
ενεργοποίησε το συναγερμό (MADE IN USA)
μπήκε στο αυτοκίνητό του (MADE IN SPAIN) ,
το γέμισε με βενζίνη (από SAUDI ARABIA)
και συνέχισε το ψάξιμο για μια καλή δουλειά στην ΕΛΛΑΔΑ.
Στο τέλος μιάς ακόμα άκαρπης και αποκαρδιωτικής προσπάθειας για εύρεση εργασίας και αφού εκτύπωσε μερικά ακόμα αντίγραφα συστατικών επιστολών σε εκτυπωτή (made in MALAYSIA),
ο Γιάννης αποφάσισε να ξεκουραστεί λίγο. Έβαλε τις παντούφλες του (MADE IN BRAZIL),
άνοιξε μια μπύρα (MADE IN ENGLAND) ,
έφαγε μια μπριζόλα (PRODUCED IN BULGARIA)
και άνοιξε την τηλεόραση (MADE IN INDONESIA).
Καθώς παρακολουθούσε τα ΤΟΥΡΚΙΚΑ σίριαλ προσπαθούσε να σκεφτεί τί φταίει και δεν μπορεί να βρει μιά δουλειά στην ΕΛΛΑΔΑ…
elas-lyste hellas-now.com

31.10.14

ΣΤΙΓΜΕΣ ΑΝΘΡΩΠΙΑΣ!

Στην μικρή πόλη West Jordan της Γιούτα των ΗΠΑ, οι κάτοικοι αποφάσισαν να κάνουν κάτι ξεχωριστό για να ευχαριστήσουν έναν 4χρονο που οι γιατροί του έχουν δώσει λίγες μέρες ζωής.
  
Το μικρό αγοράκι που ονομάζεται Ethan Van πάσχει από λευχαιμία και οι γιατροί ενημέρωσαν την οικογένεια ότι είναι πολύ πιθανό να μην γιορτάσει ξανά τα Χριστούγεννα.
 
Το 4χρονο παιδί παλεύει με τον καρκίνο από τα δύο του χρόνια και πρόσφατα πήρε εξιτήριο από το νοσοκομείο, αφού δεν υπάρχει θεραπεία για την ασθένειά του.
Έτσι, οι κάτοικοι της μικρής πόλης αποφάσισαν να του προσφέρουν αυτό το ξεχωριστό δώρο, στολίζοντας τα σπίτια τους γιορτινά σαν να ήταν Χριστούγεννα. Και όχι μόνο αυτό. Ο τοπικός ραδιοφωνικός σταθμός παίζει χριστουγεννιάτικα τραγούδια, ενώ ένας Αη Βασίλης και περίπου 150 άνθρωποι μαζεύτηκαν και τραγούδησαν τα κάλαντα στον μικρό Ethan.
 
"Το πρόσωπό του φώτισε. Είναι πολύ χαρούμενος", ανέφερε η μητέρα του Jennifer. "Είναι μια πολύ δύσκολη στιγμή, αλλά μας ενθαρρύνει η αγάπη και η στήριξη όλου του κόσμου".
http://e-didaskalia.blogspot.gr/

28.10.14

ΣΟΦΙΑ ΒΕΜΠΟ-το επος του 40

Της Ελλάδας παιδιά - 1940

ΣΤΙΓΜΕΣ ΑΠΟ ΤΟ ΕΝΔΟΞΟ '40

Ο Τάσος Ρηγόπουλος, πολεμιστής του 1940 γράφει από το μέτωπο:
«Σου γράφω από μία αετοφωλιά, τετρακόσια μέτρα ψηλότερη από την κορυφή της Πάρνηθας. Η φύση τριγύρω είναι πάλλευκη. Σκοπός μου […]είναι να σου μεταδώσω αυτό που έζησα, αυτό που είδα με τα μάτια μου και που φοβάμαι μήπως, ακούγοντάς το από άλλους, δεν το πιστέψεις. Λίγες στιγμές πριν ορμήσουμε για τα οχυρά της Μόροβας, είδαμε σε απόσταση περίπου δεκατριών μέτρων μια ψηλή μαυροφόρα να στέκει ακίνητη. Ο σκοπός φώναξε: «τις ει;». Μιλιά δεν ακούστηκε. Φώναξε ξανά θυμωμένος. Τότε, σαν να μας πέρασε όλους ηλεκτρικό ρεύμα, ψιθυρίσαμε: «η Παναγία!». Εκείνη όρμησε εμπρός σα να είχε φτερά αετού. Εμείς από πίσω της. Συνεχώς αισθανόμασταν να μας μεταγγίζει αντρειοσύνη.
Ολόκληρη εβδομάδα παλέψαμε σκληρά για να καταλάβουμε τα οχυρά Ιβάν-Μόροβας. […] Εκείνη ορμούσε πάντα μπροστά. Και όταν πια νικητές ροβολούσαμε προς την ανυπεράσπιστη Κορυτσά, τότε η Υπερμάχος έγινε ατμός, νέφος απαλό και απλά χάθηκε».
http://www.defencenet.gr

27.10.14

26.10.14


                                   






  ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ ΜΑΣ!

Απολυτίκιον Αγίου Δημητρίου

Ο ΘΕΟΣ ΤΟΥ ΔΗΜΗΤΡΙΟΥ ΒΟΗΘΕΙ ΜΟΙ

Ἡ μνήμη σου ἔνδοξε, Μάρτυς Δημήτριε, ἐφαίδρυνε σήμερον, τὴν Ἐκκλησίαν Χριστοῦ, καὶ πάντας συνήγαγεν, ᾄσμασιν ἐπαξίως, εὐφημεῖν σε θεόφρον, ὡς ὄντως στρατιώτην, καὶ ἐχθρῶν καθαιρέτην· διὸ ταῖς ἱκεσίαις ταῖς σαῖς, ῥῦσαι ἡμᾶς πειρασμῶν.
ΚΑΘΙΣΜΑ ΤΗΣ ΑΚΟΛΟΥΘΙΑΣ ΤΟΥ ΟΡΘΡΟΥ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΔΗΜΗΤΡΙΟΥ

24.10.14

Η ΧΑΡΙΣ ΤΟΥ ΘΕΟΥ

...Μπροστά μου ἕνας σκοπός. Μεγάλος. Ὑψηλός. Δυσκολοκατόρθωτος. Μά ἡ θέλησίς μου τεράστια. Οἱ δυνάμεις μου –τό νοιώθω– ἀρκετές. Ἆραγε θά τά καταφέρω; Ἡ ἀπάντησις εἶναι· Ὄχι! Καί αὐτό, γιατί οἱ παράγοντες τῆς ἐπιτυχίας δέν εἶναι μόνον αὐτοί πού ἡ δική μου λογική ὑπολογίζει. Ὑπάρχει καί κάτι ἀκόμη. Ἕνας παράγοντας σοβαρότερος, ἰσχυρότερος, καθοριστικότερος ἀπό τήν διάθεσι καί τίς δυνατότητές μου. Εἶναι ἡ Χάρις τοῦ Θεοῦ.
Εἶναι ἡ εὐλογία τοῦ Θεοῦ πού, ὅταν ὑπάρχη στήν ζωή μας, ὅλα ὀμορφαίνουν, ὅλα γίνονται εὐκολώτερα.
Ἡ ἐργασία, χειρωνακτική ἤ πνευματική, προχωρεῖ ὁμαλά, τελειώνει ἄνετα καί γρήγορα.

Ἡ καθημερινότητα, ἡ ρουτίνα, οἱ δύσκολες, σκληρές, ἀνιαρές, καθημερινές, ὑποχρεώσεις σκεπάζονται ἀπό τό πέπλο τῆς γαλήνης, τῆς ἱλαρότητος, τῆς πληρότητος. Ὁ ἄνθρωπος νοιώθει γεμᾶτος, νοιώθει ὄμορφα ὅ,τι κι ἄν κάνη, ὅ,τι κι ἄν τοῦ κάνουν. Δέν φοβᾶται τήν ἐπίθεσι, δέν ἀγωνιᾶ νά ἀμυνθῆ, δέν ἀγχώνεται νά διαφυλάξη τό κῦρος του. Καί αὐτό, ὄχι γιατί ἔχει μεγάλη πίστι στόν Θεό. Ἴσως ἡ πίστις του νά εἶναι πολύ-πολύ μικρή καί ἀσθενική. Ὅμως, ἡ ἀγαθή του διάθεσις, ἡ ταπείνωσίς του ἐνώπιον τοῦ Θεοῦ, ἑλκύουν τήν θεία Χάρι, καί ἔτσι ὁ ἄνθρωπος αὐτός θωρακίζεται, φωτίζεται, ζεῖ τόν οὐρανό ἐδῶ κάτω στήν γῆ...
ΑΡΧΙΜ. π. ΘΕΟΦΙΛΟΣ ΖΗΣΟΠΟΥΛΟΣ

21.10.14

ΓΙΑΤΙ ΚΥΡΙΕ;

...Αὐτή εἶναι ἡ πολυσυνηθισμένη φράσις πού λέγεται ἀπό κάθε ἄνθρωπο, κάθε φορά πού περνάει δύσκολες ὧρες στήν ζωή του. Ὅταν μάλιστα ἡ μία θλῖψις διαδέχεται τήν ἄλλη, ὅταν τήν μιά στενοχώρια ἀκολουθῆ ἡ ἄλλη, ὅταν τό ἕνα βάσανο συνοδεύεται ἀπό ἕνα ἄλλο, τότε εἶναι, θά λέγαμε, φυσικό ὁ ἄνθρωπος νά ἐρω­τᾶ τόν Θεό. «Γιατί, Κύριε, τόσος πόνος καί τό­ση θλῖψις στήν ζωή μου; Γιατί ἐπιτρέπεις τόσο σκληρά νά ὑποφέρω;». Εἶναι πολύ ἀνθρώπινο, ἐκεῖνος πού δέχεται ἀλλεπάλληλα χτυπήματα στήν ζωή του νά ἀπευθύνεται στόν Θεό, ζητώντας νά τοῦ δοθῆ κάποια ἀπάντησις στήν ἀπορία του ἤ στό παράπονό του. Σ’ αὐτήν ἀ­κρι­βῶς τήν κατάστασι εὑρισκόμενος ὁ Δαυΐδ, ἔπειτα ἀπό τά σκληρά χτυπήματα πού δέχεται, προβάλλει τό ἐνδόμυχο παράπονό του στόν Θεό: Γιατί, Θεέ μου, νά ὑποφέρω τόσο πολύ; Γιατί τόσοι ἄνθρωποι μέ θλίβουν καί μέ στενοχωροῦν; Γιατί τό σπλάγχνο μου, τό παιδί μου, ἔγινε ὁ ἄσπονδος ἐχθρός μου; Γιατί τόσοι ἄν­θρωποι μέ περικυκλώνουν ἀπειλητικά, μέ ἀ­κο­­νισμένα τά σπαθιά τους;
Ἄνθρωποι καί δαίμονες ἀπειλοῦν τόν Δαυΐδ καί τοῦ δηλώνουν κατηγορηματικά: «Γι’ αὐτόν ὅλα τελείωσαν. Τό βασίλειό του τό ἔχασε. Θά χάση καί τήν ζωή του. Ὁ Θεός τόν ἐγκατέλειψε. Ἄς μήν ἐλπίζη πιά σ’ Αὐτόν». Αὐτά κηρύτ­τουν οἱ πολέμιοί του. Αὐτά παραγγέλλουν οἱ ἐχθροί του. Καί ὁ Δαυΐδ; Στούς ἑπόμενους στίχους τοῦ ψαλμοῦ θά δοῦμε πῶς τούς ἀντιμετωπίζει καί πῶς τοποθετεῖ τόν ἑαυτό του στίς κρίσιμες ὧρες τῆς σκληρῆς δοκιμασίας.

Σέ παρόμοιες περιπτώσεις, μ’ αὐτές πού βρέθηκε ὁ Δαυΐδ, πολλές φορές βρισκόμαστε καί ἐμεῖς.... 
ΑΡΧΙΜ.π.ΘΕΟΦΙΛΟΣ ΖΗΣΟΠΟΥΛΟΣ

18.10.14

ΔΗΛΩΣΗ ΣΕΒ. ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΟΥ ΔΡΥΪΝΟΥΠΟΛΕΩΣ, ΠΩΓΩΝΙΑΝΗΣ ΚΑΙ ΚΟΝΙΤΣΗΣ κ. ΑΝΔΡΕΟΥ

Δηλώσεις για τα πρόσφατα επεισόδια που σημειώθηκαν στον ποδοσφαιρικό αγώνα μεταξύ Σερβίας και Αλβανίας, αλλά και για την επίθεση εθνικιστών στο Ελληνόψυχο χωριό Δερβιτσάνι έκανε ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Κονίτσης κ. Ανδρέας.
ΑΚΟΛΟΥΘΟΥΝ ΟΙ ΔΗΛΩΣΕΙΣ ΤΟΥ ΣΕΒΑΣΜΙΩΤΑΤΟΥ:
«Για μια ακόμη φορά, η Αλβανία έδειξε το αληθινό πρόσωπό της. Την περασμένη Τρίτη (14.10.2014) το βράδυ, στον αγώνα για το Euro 2016, που έγινε στο Βελιγράδι, σημειώθηκαν σοβαρά επεισόδια μεταξύ των ποδοσφαιρικών ομάδων των δύο χωρών. Γιατί στο 42ο λεπτό του αγώνα, ένα μικρό τηλεκατευθυνόμενο αεροπλάνο έκανε την εμφάνισή του πάνω από τον αγωνιστικό χώρο, μεταφέροντας την αλβανική σημαία και τον χάρτη της «Μεγάλης Αλβανίας» !
Όμως, πέρα από την σύρραξη που έγινε στο σερβικό γήπεδο, αλβανοί εθνικιστές επετέθηκαν στο Ελληνόψυχο χωριό ΔΕΡΒΙΤΣΑΝΗ. Προερχόμενοι από το γειτονικό Λαζαράτι, γνωστό από τις εκτεταμένες φυτείες χασίς, που καλλιεργούν και διακινούν κυρίως στην Ελλάδα, και φωνάζοντας συνθήματα όπως «θα σας κάψουμε, χριστιανοί», προπηλάκισαν πολλούς Βορειοηπειρώτες και έκαψαν αυτοκίνητά τους !
Το χειρότερο, όμως, ήταν ότι χιλιάδες αλβανοί υποδέχθηκαν την ομάδα τους στα Τίρανα με τιμές ... ηρώων, ενώ ο πρωθυπουργός Έντι Ράμα συγχάρηκε τους αλβανούς ποδοσφαιριστές, για την τιμή που έδωσαν στην Χώρα τους !
Τα εθνικιστικά σχέδια των Αλβανών αποδείχθηκαν ξεκάθαρα για μια ακόμη φορά, όπως φαίνονται και στα σχολικά βιβλία της Ιστορίας και Γεωγραφίας, γεγονός που εμείς πολλές φορές έχουμε καταγγείλει.
Μια εφημερίδα έγραψε: «νύχτα τρόμου στην Βόρειο Ήπειρο». Εμείς, όμως, λέμε όχι νύχτα τρόμου, αλλά εκατό χρόνια αλβανικής τρομοκρατίας στην Ελληνική Βόρειο Ήπειρο.
Και δυστυχώς , όταν ο αοίδιμος Μητροπολίτης Δρυϊνουπόλεως Σεβαστιανός πάλευε «με θεούς και δαίμονες» για τα δικαιώματα των Βορειοηπειρωτών, στην Ελλάδα ο πολιτικός και ο λεγόμενος πνευματικός κόσμος και τα ποικίλα συνδικάτα και οι φοιτητικοί σύλλογοι σιωπούσαν επιδεικτικά. Είναι, όμως, καιρός να ξυπνήσουμε όλοι από την ραθυμία και αδιαφορία μας, για να μη, τυχόν, δούμε κάποια μέρα να γίνεται πραγματικότητα το όνειρο των μισελλήνων αλβανών για την ... «Μεγάλη Αλβανία», και την Βόρειο Ήπειρο να αποτελή μια ακόμη αλύτρωτη «χαμένη Πατρίδα».
Οι ευθύνες μας θα είναι, τότε, τεράστιες και ανεξόφλητες απέναντι του Έθνους. Ας ξυπνήσουμε αμέσως τώρα, σήμερα. Γιατί αύριο, φοβόμαστε ότι θα είναι πολύ αργά. Και, πάντως, η Ελλάδα με κανένα τρόπο δεν πρέπει να συναινέση στο να γίνη η Αλβανία μέλος της Ευρωπαϊκής Ενώσεως».
WWW.ROMFAIA.GR

15.10.14

Η ΧΑΡΙΣ ΤΟΥ ΘΕΟΥ

...τήν μεγαλύτερη πληρότητα τήν νοιώθει ὁ ἄνθρωπος πού ἔχει τήν Χάρι τοῦ Θεοῦ, ὅταν προσεύχεται. Ἀναζητᾶ τήν ὥρα τῆς προσευχῆς, μέ λαχτάρα προστρέχει στήν ἐπικοινωνία μέ τόν Θεό, γιατί ἡ ἐπικοινωνία αὐτή εἶναι ὁ σημαντικότερος διάλογος τῆς ζωῆς του, ὁ διάλογος ἀπό τόν ὁποῖο θά λάβη ἀπαντήσεις καί καθοδήγησι γιά ὅλους τούς ἄλλους διαλόγους, γιά ὅλες τίς ἄλλες ἐπικοινωνίες πού θά ἔχη στήν ἀνθρώπινη ζωή του. 
Ἡ ἐπικοινωνία του μέ τόν Θεό εἶναι ἄμεση, φέρνει τήν μέγιστη κατάνυξι, φέρνει δάκρυα στά μάτια, δάκρυα καθαρτικά, λυτρωτικά. Τά ἀποτελέσματα τῆς προσευχῆς τά νοιώθει πολύ γρήγορα. Σηκώνεται ἀπό τήν προσευχή ἐνισχυμένος, δυναμωμένος, ἕτοιμος γιά τήν συνέχεια τοῦ ἀγῶνος τῆς ζωῆς.
Ἡ Χάρις τοῦ Θεοῦ! Πόσο πολύτιμη στήν ζωή τοῦ σύγχρονου ἀνθρώπου! Πόση προσπάθεια πρέπει νά κάνουμε, γιά νά τήν ἀποκτήσουμε, νά μᾶς συνοδεύη στήν ζωή μας! Καί πόσο δύστυχοι εἴμαστε, ἄν, ἀφοῦ τήν ἀποκτήσουμε, τήν χάσουμε λόγω τῆς ἐπάρσεως ἤ τῆς ἀμετανοησίας μας!
Τότε ἡ δυσθυμία, ἡ μελαγχολία, τό ἄλογο ἄγχος, ὁ ἐκνευρισμός, ἡ ταραχή κυριεύουν τόν ἐσωτερικό μας κόσμο. Καί τό χειρότερο, τό κενό παίρνει τήν θέσι τῆς πληρότητος.

Ἄς ἦταν νά γνωρίσουμε ὅλοι οἱ ἄνθρωποι τήν ἐμπειρία τῆς Θείας Χάριτος!  Καί ἀφοῦ Τήν ἀποκτήσουμε νά μήν τήν ἀποδιώξουμε ποτέ ἀπό τήν ζωή μας!...
ΑΡΧΙΜ. π. ΘΕΟΦΙΛΟΣ ΖΗΣΟΠΟΥΛΟΣ

12.10.14

ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΟΥ ΣΠΟΡΕΩΣ

...Η μελέτη του θείου λόγου δεν είναι πάρεργο, ούτε είναι μόνο για τους θεολόγους και τους ιερείς. Είναι για όλους μας. Η Εκκλησία μας πάνω στην αγία Τράπεζα μας καλεί να γευτούμε δύο τροφές, την πνευματική τροφή του ιερού Ευαγγελίου και το Μυστήριο της θείας Ευχαριστίας. Και κάποιος ερμηνευτής ρωτά σχετικά: Εάν θεωρείτε αμάρτημα την περιφρόνηση του Μυστηρίου της θείας Μεταλήψεως, πώς θεωρείτε μικρότερο αμάρτημα την παραμέληση του λόγου του Θεού;
Πάμε στην Εκκλησία, ακούμε το ιερό Ευαγγέλιο και κάποιο κήρυγμα. Να το ακούμε με χαρά και όχι να δυσανασχετούμε επειδή θα αργήσει η θεία Λειτουργία. Μας μιλάει ο ίδιος ο Χριστός, σπείρει στις καρδιές μας το λόγο του. «Πρόσχωμεν»! λέει ο ιερέας. Αλλά και σε άλλες πνευματικές ευκαιρίες να μετέχουμε όπου σπείρεται ο λόγος του Θεού: σε ομιλίες, σε κύκλους μελέτης Αγίας Γραφής. Και στο σπίτι μας να μελετούμε καθημερινά την Καινή Διαθήκη. Να ποθούμε να ξεδιψούμε τις ψυχές μας στα δροσερά νάματα του θείου λόγου. Θα βρούμε χρόνο, εάν έχουμε διάθεση. Έτσι θα καλλιεργείται η καρδιά μας, θα παρηγορείται η ψυχή μας, θα αλλάζει η ζωή μας. Έτσι θα γεμίζουμε με ζωή και χάρη, με τη Χάρη του Θεού.
Περιοδικό “Ο Σωτήρ”

9.10.14

ΟΙ ΘΛΙΨΕΙΣ ΓΙΑ ΤΟΝ ΧΡΙΣΤΙΑΝΟ

...Ὁ χριστιανός γνωρίζει πόσο εὐεργετικά ἐπιδροῦν στόν ἐξαγιασμό τῆς καρδιᾶς του οἱ θλίψεις καί οἱ δοκιμασίες. Γιά τόν χριστιανό, τά βάσανα καί τά ἀλλεπάλληλα χτυπήματα τῆς ζωῆς εἶναι τό καμίνι πού καθαρίζει τήν ψυχή, ὅπως ἀκριβῶς καθαρίζει ἡ φωτιά τό χρυσάφι. Καί ὅσες φορές ὡς ἄνθρωπος, ἀποκαμωμένος ἀπό τό βάρος τῶν δοκιμασιῶν, ἀποτολμᾶ τό «Γιατί Κύριε;» θά παίρνη μυστικά μέσα του μιά ἀπάντησι: «Διότι ἐπιθυμῶ τόν ἁγιασμό σου καί λαχταρῶ σάν ἄγγελο νά σέ δῶ στήν Βασιλεία τῶν Οὐρανῶν». Μπορεῖ κανείς νά ἔχη ἀντιρρήσεις; Ἀσφαλῶς, ὄχι!

Ἀρχιμ. π. Θεόφιλος Ζησόπουλος

6.10.14

ΕΝ ΤΩ ΚΟΣΜΩ ΘΛΙΨΙΝ ΕΞΕΤΕ

...Ὅλοι μας στήν ζωή αὐτή δοκιμαζόμαστε. Ὅλοι μας πίνουμε γουλιά-γουλιά ἀπ’ τό πικρό ποτήρι τῶν θλίψεων. Ὁ καθένας μας, ἀσφαλῶς, γνωρίζει τά δικά του βάσανα.
Πικραίνεται ἡ μάνα ἀπό τό παιδί, ὅπως καί τό παιδί ἀπό τήν μάνα. Βασανίζεται ἡ γυναῖκα ἀπό τόν ἄνδρα, ὅπως καί ὁ ἄνδρας ἀπό τήν γυναῖκα. Ὑποφέρει ἡ νύφη ἀπό τήν πεθερά, ὅπως καί ἡ πεθερά ἀπό τήν νύφη. Βασανίζεται ὁ μεγάλος ἀ­δελφός ἀπό τόν μικρό, ὅπως καί ὁ μικρός ἀπό τόν μεγάλο. Πικραίνεται ὁ ἕνας φίλος ἀπό τόν ἄλλον. Ἀλληλοστενοχωροῦνται οἱ ἄνθρωποι μεταξύ τους. Ὑποφέρει ὁ ἄρρωστος στό κρεββάτι τοῦ πόνου, ὁ φυλακισμένος, πού κάποια παρα­τιμονιά του τόν ὡδήγησε στήν φυλακή, ἡ χαροκα­μένη γυναῖκα πού ἔχασε τόν ἄνδρα της καί τό ταλαιπωρημένο ὀρφανό πού ἔχασε τούς γονεῖς του. Καί εἶναι ὁ κόσμος αὐ­τός, χωρίς καμμιά ἀμφιβολία, ζυμωμένος μέ πολλά δάκρυα, ποτισμένος μέ ποτάμια αἵματος καί τσακισμένος καί βασανισμέ­νος ἀπό ἀτέλειωτες θλίψεις καί δοκιμασίες.
Σέ τέτοιες στιγμές δοκιμασίας ἄκουσε καί ὁ δικός μας φύλακας ἄγγελος νά λέμε τό «Γιατί, Κύριε;». Στά χείλη τοῦ χριστιανοῦ, ὅμως, αὐτό τό «γιατί» δέν ἔχει τόση πίκρα καί εἶναι ἀπαλλαγμένο ἀπό τά στοιχεῖα τοῦ γογγυσμοῦ. Ὁ χριστιανός πού γνωρίζει τό θέλημα τοῦ Θεοῦ, πού ἔχει ἐμπιστοσύνη στήν Πρόνοια τοῦ Θεοῦ, δέν βλέπει τίς θλίψεις καί τίς δοκιμασίες σάν μιά κατάρα, ἀλλά σάν μιά εὐλογία τοῦ Θεοῦ. Ὁ χριστιανός γνωρίζει ὅτι ἡ παροῦσα ζωή εἶναι γεμάτη ἀπό θλίψεις καί δοκιμασίες. Τό εἶπε ὁ Χριστός μας ἁπλά καί κατηγορηματικά: «Ἐν τῷ κόσμῳ θλῖψιν ἕξετε, ἀλλά θαρσεῖτε...» (Ἰω­άν. ιστ΄, 33). Ἡ ἐπίγειος ζωή τοῦ Χριστοῦ στάθηκε πάντα ζωή σταυρική. Καί ὁ χριστιανός πού θέλει νά εἶναι ἄξιος μαθητής τοῦ Χριστοῦ, δέν μπορεῖ νά ἀρνῆται τήν ἐσταυρωμένη ζωή...

Ἀρχιμ. π. Θεόφιλος Ζησόπουλος

3.10.14

ΟΙ ΟΥΡΑΝΟΙ ΕΙΝΑΙ ΔΙΚΟΙ ΜΑΣ

Ὅπως οἱ ἀετοί πρέπει νά ὀργώνουμε τούς αἰθέρες. Νά διασποῦμε τήν στρατόσφαιρα καί νά προσεγγίζουμε τόν θρόνο τοῦ Θεοῦ. Καί μαζί μέ τούς ἀγγέλους, μαζί μέ τούς μάρτυρες καί ὅλους τούς Ἁγίους τῆς Ἐκκλησίας μας, νά ψάλλουμε κι ἐμεῖς τό ὑπερύμνητο ὄνομα τοῦ Κυρίου: «Εἷς Ἅγιος, εἷς Κύριος, Ἰησοῦς Χριστός, εἰς δόξαν Θεοῦ Πατρός. Ἀμήν».




Ἀρχιμ. π. Θεόφιλος Ζησόπουλος

30.9.14

H ΑΞΙΑ ΤΗΣ ΨΥΧΗΣ ΜΑΣ

...«Τί γάρ ὠφελήσει ἄνθρωπον ἐὰν κερδήσῃ τὸν κόσμον ὅλον καὶ ζημιωθῇ τὴν ψυχὴν αὐτοῦ; Ἢ τί δώσει ἄνθρωπος ἀντάλλαγμα τῆς ψυχῆς αὐτοῦ;».

Μέ τήν φαντασία μας ἄς σχηματίσουμε μιά ζυγαριά πού νά ζυγίζη ὄχι τήν ὕλη, ἀλλά νά ζυγίζη ἀξίες στόν κόσμο αὐτό, καί ἄς τήν κρεμάσουμε πάνω ἀπό τά ἀστέρια. Στήν μιά μεριά νά βάλουμε τόν θησαυρό ὅλου τοῦ κόσμου. Νά μαζέψουμε τά διαμάντια, τά μαργαριτάρια, ὅ,τι πολύτιμο ὑπάρχει στήν γῆ, στήν θάλασσα καί σέ ὅλο τό πλανητικό μας σύστημα, νά τό βάλουμε στήν μιά μεριά τῆς πλάστιγγος καί ἀπό στήν ἄλλη μεριά νά βάλουμε μιά ψυχή, ὄχι κανενός βασιλιᾶ, οὔτε κανενός αὐτοκράτορος ἤ σοφοῦ, οὔτε κανενός κοσμοκράτορος τοῦ κόσμου τούτου, ἀλλά νά βάλουμε τήν ψυχή ἑνός ταπεινοῦ, ἑνός περιφρονημένου, ἑνός ἀσήμου ἀνθρώπου. Ποῦ νομίζετε θά κλίνη ἡ πλάστιγγα τῶν ἀξιῶν αὐτῶν.
Ἀπό τήν ὥρα πού θά βάλουμε τήν ψυχή στόν δίσκο τῆς πλάστιγγος, ἡ βαρύτης θά στραφῆ ἐκεῖ πού ἔχει τοποθετηθῆ ἡ ψυχή τοῦ ἀνθρώπου.

Ἀρχιμ. π. Θεόφιλος Ζησόπουλος

27.9.14

ΤΙ ΓΑΡ ΩΦΕΛΗΣΕΙ ΑΝΘΡΩΠΟΝ...;

...Ὁ Φίλιππος, ὁ βασιλιάς τῆς Μακεδονίας, ὁ πατέρας τοῦ Μεγάλου Ἀλεξάνδρου εἶχε διατάξει ἕνα στρατιώτη, κάθε πρωΐ νά χτυπάη τήν πόρτα του καί νά τόν χαιρετάη λέγοντας: «Βασιλεῦ, μέμνησο ὅτι θνητός εἶ».
Σάν τόν στρατιώτη αὐτό καί τό Εὐαγγέλιο μᾶς φωνάζει καί μᾶς σαλπίζει: «Τί γάρ ὠφελήσει ἄν­θρωπον ἐὰν κερδήσῃ τὸν κόσμον ὅλον καὶ ζημιωθῇ τὴν ψυχὴν αὐ­τοῦ; Ἢ τί δώσει ἄνθρωπος ἀντάλλαγμα τῆς ψυχῆς αὐτοῦ;». Ἄνθρωποι, εἶσθε πνεῦμα ἀθάνατο. Δέν εἶσθε μόνον ὕλη. Ἔχετε ψυχή ἀθάνατο καί πρέπει νά τήν φροντίσετε. Τί νά τά κάνης τά πλούτη, τί νά κάνης τίς δόξες, τί νά τό κάνης κι ἄν γίνης κοσμοκράτορας στόν κόσμο αὐτό, ἐάν χάσης τήν ψυχήν σου;
Ναί, δέν εἴμεθα μόνον ὕλη, δέν εἴμεθα μόνον σάρκες, δέν εἴμεθα μόνον κόκκαλα, δέν εἴμεθα μόνον φθορά, ἀλλά ἔχουμε καί ψυχή, ἔχουμε καί πνεῦ­μα. Τόση φροντίδα, τόσο κόπο καί τόσα χρήματα ξοδεύουμε γιά τό σῶμα μας. Ἄς διαθέσουμε κάτι καί γιά τήν ψυχή μας πού λιμοκτονεῖ.
Τροφή τῆς ψυχῆς τό Σῶμα καί τό Αἷμα τοῦ Χριστοῦ.
Τροφή τῆς ψυχῆς ἡ προσευχή.
Τροφή τῆς ψυχῆς ὁ λόγος τοῦ Θεοῦ.
Γιά νά εἶναι ἡ ψυχή μας ὑγιής, ἀκμαία, καθαρή, ἁγιασμένη.
Γιατί σκοπός καί προορισμός μας εἶναι νά φθά­σωμε στήν τελείωσι καί στήν θέωσι. Μέ τήν χάρι τοῦ Θεοῦ νά γίνουμε κατά χάριν θεοί.

Ψηλά τά βλέμματα! Νά ἔχουμε ἰδέες. Νά ἔχουμε ἰδανικά. Νά πιστεύουμε στίς ἀξίες. Νά βλέπουμε τόν οὐρανό. Μόνον τά τετράποδα βλέπουν τό χῶμα. Μόνον οἱ τυφλοπόντικες ζοῦν μέσα στίς λάσπες καί στό χῶμα. Ἐμεῖς εἴμαστε πλασμένοι γιά τούς αἰθέρες...
ΑΡΧΙΜ. π. ΘΕΟΦΙΛΟΣ ΖΗΣΟΠΟΥΛΟΣ

24.9.14

ΚΥΒΕΡΝΗΤΗΣ ΣΤΗΝ ΖΩΗ ΜΑΣ Ο ΧΡΙΣΤΟΣ

...Κάποτε φοβερή τρικυμία ξέσπασε στήν θάλασσα. Ἕνα καράβι ναυάγησε στόν ὠκεανό. Οἱ σειρῆνες χτυποῦσαν συνεχῶς δίδοντας τό σῆμα τοῦ συναγερμοῦ. Ἀγωνία καί πανικός κατέλαβε ὅλους τούς  ἐπιβάτες. Ὁ κίνδυνος ἦταν προφανής καί ὁ θάνατος πολύ κοντά. Οἱ ἔντρομοι ταξιδιῶται ζοῦν τίς τελευταῖες τους στιγμές... Ἀνάμεσα σ’ αὐτό τό πανικόβλητο πλῆθος μόνον ἕνας μικρός πανω στό κατάστρωμα παίζει καί τραγουδᾶ ἀμέριμνος. Ὁ μικρός ἔδειχνε νά μήν ἔχη ἐπαφή μέ τό περιβάλλον. Ἕνας ὀργισμένος ἐπιβάτης τόν παρετήρησε: «Μικρέ μου, τί τραγουδᾶς καί χοροπηδᾶς ἔτσι; Δέν βλέπεις ὅτι πνιγόμαστε; Ἐσύ δέν φοβᾶσαι;». Καί ὁ μικρός μέ ὅλη του τήν ἀφέλεια ἀπαντᾶ: «Τί νά φοβηθῶ; Καπετάνιος στό καράβι εἶναι ὁ πατέρας μου».
Ὁ μικρός ταξιδιώτης εἶχε τόση ἐμπιστοσύνη στόν πατέρα του, πού πίστευε πώς δέν θά διακινδυνεύση ποτέ. Γι’ αὐτό καί καμιά ταραχή καί ἀνησυχία στήν καρδιά του.

Στήν θέσι τοῦ μικροῦ παιδιοῦ βρίσκεται πάντα ὁ Χριστιανός πού ἐμπιστεύεται τό καράβι τῆς ζωῆς του στόν κυβερνήτη Χριστό. Τότε, σάν τό ξένοιαστο πουλί μέσα στήν θύελλα καί τήν ἀναταραχή διατηρεῖ τή γαλήνη τῆς ψυχῆς του. Ἀποτέλεσμα αὐτῆς τῆς ἐμπιστοσύνης τῆς καρδιᾶς τοῦ Χριστιανοῦ εἶναι ἡ εἰρήνη. Στήν περίπτωση αὐτή βρίσκουν τήν πραγμάτωσί τους τά λόγια τοῦ ἀπ. Παύλου· «Καί ἡ εἰρήνη τοῦ Θεοῦ ἡ ὑπερέχουσα πάντα νοῦν φρουρήσει τάς καρδίας ἡμῶν καί τά νοήματα ὑμῶν ἐν Χριστῷ Ἰησοῦ». 

Μέ πιό ἁπλά λόγια: Ἐμπιστευθῆτε τόν ἑαυτό σας στά χέρια τοῦ Θεοῦ. Ἀναποθέστε στά πόδια τοῦ Ἐσταυρωμένου ὅλα σας τά προβλήματα καί ὁ Θεός θά σᾶς χαρίση τήν εἰρήνη Του πού δίδει στούς δικούς Του καί εἶναι ἀσύλληπτη ἀπ’ τόν ἀνθρώπινο νοῦ καί αὐτή ἡ εἰρήνη θά φρουρήση τίς σκέψεις σας καί τίς καρδιές σας.

Ἀρχιμ. Θεόφιλος Ζησόπουλος

20.9.14

ΟΡΘΙΟΙ ΑΔΕΛΦΙΑ ΜΟΥ!

...Ἀδελφοί μου, νά σταθοῦμε ὄρθιοι στό φρόνημα, στήν ἀγωνιστικότητα, στήν πίστι. Σήμερα πού νοιώθουμε ἡ πίστις μας νά κλονίζεται, νά χάνεται, σήμερα, ὅσο ποτέ ἄλλοτε χρειαζόμαστε πίστι μέ ἡρωϊκό φρόνημα, ὀρθόδοξο πίστι. Ἡ κοσμικότητα καί τά πολλά ρεύματα τῆς ἁμαρτίας κατακλύζουν τίς ψυχές μας καί τήν κοινωνία. Γινήκαμε μιά κοινωνία πού σαπίζει καί μυρίζει πτωμαΐνη. Κρατῆστε ὑψηλά τό φρόνημα τῆς Ὀρθοδοξίας, γιατί πᾶνε νά μᾶς πουλήσουν τήν πίστι, πᾶνε νά μᾶς ἰσοπεδώσουν τίς αἰώνιες ἀξίες τῆς Ὀρθοδοξίας, πᾶνε νά μᾶς ἀπογυμνώσουν ἀπό τά στολίδια τῆς πίστεως στήν Ὀρθοδοξία καί νά γίνουμε καί ἐμεῖς κοσμικά κράτη, μέσα στά ὁποῖα θά ζοῦμε χωρίς τήν παρουσία τοῦ Θεοῦ
Ψηλά τά βλέμματα, μέ ἰσχυρή τήν ἀπόφασι νά μείνουμε γιά πάντα ὀρθόδοξοι χριστιανοί. Ὄχι στόν κόσμο. Ὄχι στήν ἁμαρτία. Ὄχι στήν αἵρεσι, ὄχι στήν διαστροφή, ὄχι στήν σαπίλα, ὄχι στήν βρωμιά. Ὄρθιοι καί τό κακό θά τό νικήσουμε, γιατί ἔχουμε μαζί μας τόν νικοποιό Χριστό, καί ἐμεῖς, τά παιδιά τοῦ νικοποιοῦ Χριστοῦ θά εἴμαστε οἱ νικητές...

Ἀρχιμ. π. Θεόφιλος Ζησόπουλος, ἱεροκήρυκας

17.9.14

ΚΑΛΗ ΣΧΟΛΙΚΗ ΧΡΟΝΙΑ!

...Ὅσοι ἀγαποῦμε τά παιδιά μας, ὅσοι θέλουμε τήν πρόοδό τους καί τήν ἀληθινή τους μόρφωσι, ὅσοι θέλουμε μιά Παιδεία πού νά ἀναδεικνύη πραγματικούς ἐπιστήμονας, μέ ἀνθρωπιά καί φόβο Θεοῦ, δέν ἔχουμε παρά νά ἀρθοῦμε στό ὕψος τῶν κρισίμων στιγμῶν καί νά κάνουμε ὅλοι τό καθῆκον μας ἔναντι τῶν παιδιῶν μας. Κάποτε πρέπει νά ἀντιληφθοῦμε ὅτι οἱ κομματισμοί καί οἱ σκοπιμότητες καί τά ἐπικίνδυνα πειράματα δέν ἔχουν θέσι στά Σχολεῖα μας.

Ἀρχιμ. π. Θεόφιλος Ζησόπουλος, ἱεροκήρυκας

14.9.14

ΣΤΑΥΡΟΣ Ο ΦΥΛΑΞ ΠΑΣΗΣ ΤΗΣ ΟΙΚΟΥΜΕΝΗΣ

Ἦχος πλ. β'
Σταυρὲ τοῦ Χριστοῦ, Χριστιανῶν ἡ ἐλπίς, πεπλανημένων ὁδηγέ, χειμαζομένων λιμήν, ἐν πολέμοις νῖκος, οἰκουμένης ἀσφάλεια, ἀσθενούντων ἰατρέ, νεκρῶν ἡ ἀνάστασις, ἐλέησον ἡμᾶς.



...κλίνοντας τὰ γόνατα καὶ τὶς καρδιές, ἂς προσκυνήσουμε μαζὶ μὲ τὸν ψαλμωδὸ καὶ προφήτη Δαβὶδ (Ψαλμ. 131,7) στὸ τόπο ὅπου στάθηκαν τὰ πόδια Tου καὶ ὅπου ἐξαπλώθηκαν τὰ χέρια ποὺ συνέχουν τὸ σύμπαν καὶ ὅπου ἐτεντώθηκε γιὰ μᾶς τὸ ζωαρχικὸ Σῶμα καὶ προσκυνώντας καὶ ἀσπαζόμενοι αὐτὸν μὲ πίστη, ἂς παίρνουμε πλούσιο τὸν ἀπὸ ἐκεῖ ἁγιασμὸ καὶ ἂς τὸν φυλάττουμε. Ἔτσι καὶ κατὰ τὴν ὑπερένδοξη μέλλουσα παρουσία τοῦ Κυρίου καὶ Θεοῦ καὶ Σωτῆρος μας Ἰησοῦ Χριστοῦ, βλέποντας τὸν νὰ προηγεῖται λαμπρῶς, θὰ ἀγαλλιάζωμε καὶ θὰ χοροπηδοῦμε διαπαντός, διότι πετύχαμε τὴν ἀπὸ τὰ δεξιὰ θέση, σὲ δόξα τοῦ σαρκικῶς σταυρωθέντος γιὰ μᾶς Υἱοῦ τοῦ Θεοῦ, στὸν ὁποῖο πρέπει δοξολογία μαζὶ μὲ τὸν ἄναρχο Πατέρα του καὶ τὸ πανάγιο καὶ ἀγαθὸ καὶ ζωοποιὸ Πνεῦμα, τώρα καὶ πάντοτε καὶ στοὺς αἰῶνες τῶν αἰώνων. Γένοιτο.
ΑΓΙΟΥ ΓΡΗΓΟΡΙΟΥ ΠΑΛΑΜΑ
ΛΟΓΟΣ ΕΙΣ ΤΟΝ ΤΙΜΙΟΝ ΣΤΑΥΡΟΝ
www.nektarios.gr

11.9.14

Η ΣΥΓΧΩΡΕΣΙΣ

...Ὁ Κύριος γιὰ νὰ σὲ συμφιλιώσει μὲ τὸν Πατέρα, δὲν ἀρνήθηκε οὔτε νὰ σφαγιασθεῖ, οὔτε τὸ αἷμα Του νὰ χύσει. Καὶ σύ, γιὰ νὰ συμφιλιωθεῖς μὲ τὸν συνάνθρωπό σου, οὔτε μία λέξη δὲν καταδέχεσαι νὰ βγάλεις ἀπὸ τὸ στόμα σου; Καὶ διστάζεις νὰ τρέξεις πρῶτος; Ἄκουσε τί λέει γιὰ ὅσους κρατοῦν τὴ στάση αὐτή: «Ἂν προσφέρεις τὸ δῶρο σου στὸ θυσιαστήριο καὶ ἐκεῖ θυμηθεῖς ὅτι ὁ ἀδελφός σου ἔχει κάτι ἐναντίον σου… πήγαινε πρῶτα νὰ συμφιλιωθεῖς μὲ τὸν ἀδελφό σου» (Ματθ. ε´ 23-24).
Ἂν ἔβλεπες ἕνα μέλος τοῦ σώματός σου ἀποκομμένο, δὲν θὰ ἔκανες τὰ πάντα γιὰ νὰ τὸ ἑνώσεις μὰ τὸ σῶμα σου; Αὐτὸ κᾶνε καὶ γιὰ τοὺς ἀδελφούς σου. Ὅταν τοὺς δεῖς νὰ ἔχουν ἀποκοπεῖ ἀπὸ τὴν ἀγάπη σου, τρέξε γρήγορα καὶ περιμάζεψέ τους· μὴν περιμένεις ἐκείνους νὰ ἔλθουν, σπεῦσε ἐσὺ πρῶτος, γιὰ νὰ λάβεις τὰ βραβεῖα!
Ἕνα μόνο ἐχθρὸ διαταχθήκαμε νὰ ἔχουμε, τὸν διάβολο. Μὲ αὐτὸν νὰ μὴν συμφιλιωθεῖς ποτέ· πρὸς τὸν ἀδελφό σου ὅμως ποτὲ νὰ μὴν ἔχεις βαριὰ καρδιά.
Κι ἂν ἀκόμη συμβεῖ κάποια μικροψυχία, ἂς εἶναι παροδική, ἂς μὴν ὑπερβαίνει τὸ διάστημα τῆς ἡμέρας. «Ἡ δύση τοῦ ἡλίου νὰ μὴ σὰς προφθάνει ὀργισμένους», λέει ὁ Ἀπόστολος (Ἐφεσ. δ´ 26).
«…Ἄφες ἡμῖν τὰ ὀφειλήματα ἡμῶν, ὡς καὶ ἡμεῖς ἀφίεμεν τοῖς ὀφειλέταις ἡμῶν…» (Ματθ. στ´ 12).
Βλέπεις; Ὁ Θεὸς ἐσένα τὸν ἴδιο ἔκανε κριτὴ τῆς συγχωρήσεως τῶν ἁμαρτημάτων σου. Ἂν συγχωρήσεις λίγα, λίγα θὰ σοῦ συγχωρεθοῦν. Ἂν συγχωρήσεις πολλά, θὰ σοῦ συγχωρηθοῦν πολλά. Ἂν τὰ συγχωρήσεις μὲ εἰλικρίνεια καὶ μὲ ὅλη σου τὴν καρδιά, μὲ τὸν ἴδιο τρόπο θὰ συγχωρήσει καὶ τὰ δικά σου ὁ Θεός.
Ἂν μετὰ τὴν συγχώρηση, κάνεις φίλο σου τὸν ἐχθρό σου, ἔτσι θὰ διάκειται καὶ ὁ Θεὸς ἀπέναντί σου.
Ποιᾶς, λοιπόν, τιμωρίας δὲν εἶναι ἄξιος ἐκεῖνος, ποὺ ἐνῷ πρόκειται νὰ κερδίσει δέκα χιλιάδες τάλαντα, ἐὰν χάσει ἑκατὸ μόνο δηνάρια, οὔτε καὶ τὰ λίγα δὲν συγχωρεῖ, ἀλλὰ στρέφει ἐναντίον τοῦ τὰ ἴδια τὰ λόγια τῆς προσευχῆς;
Γιατί ὅταν λὲς στὸ Θεὸ «συγχώρεσέ μας, ὅπως καὶ ἐμεῖς συγχωροῦμε τοὺς ἐχθρούς μας» καὶ κατόπιν ἐσὺ δὲν συγχωρεῖς, γιὰ τίποτε ἄλλο δὲν παρακαλεῖς τὸ Θεό, παρὰ νὰ σὲ στερήσει ἀπὸ κάθε ἀπολογία καὶ συγγνώμη…
ΑΓΙΟΥ ΙΩΑΝΝΟΥ ΤΟΥ ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΥ
(Ἀπόσπασμα ἀπὸ τὴν ὁμιλία κ´ τῆς σειρᾶς «Εἰς τοὺς Ἀνδριάντας»)
www.nektarios.gr

8.9.14

ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ ΣΕ ΟΛΟΥΣ. Η ΠΑΝΑΓΙΑ ΒΟΗΘΕΙΑ ΜΑΣ!

Ἀπολυτίκιον Ἦχος δ'
Ἡ γέννησίς σου Θεοτόκε, χαρὰν ἐμήνυσε πάσῃ τῇ οἰκουμένῃ· ἐκ σοῦ γὰρ ἀνέτειλεν ὁ ἥλιος τῆς δικαιοσύνης, Χριστὸς ὁ Θεὸς ἡμῶν, καὶ λύσας τὴν κατάραν, ἔδωκε τὴν εὐλογίαν, καὶ καταργήσας τὸν θάνατον, ἐδωρήσατο ἡμῖν ζωὴν τὴν αἰώνιον.

5.9.14

Ο ΧΡΙΣΤΙΑΝΟΣ

...Ἄλλο εἶναι ὁ Χριστιανισμός καί ἄλλο εἶναι ὁ Χριστιανός. Ἄλλο εἶναι Ἐκκλησία καί ἄλλο εἶναι ὁ λειτουργός της. Ὁ Χριστιανισμός εἶναι ἡ τελεία Ἀποκάλυψις, ἐνῶ ὁ Χριστιανός εἶναι μία ἀτελής ὕπαρξις, πού ποθεῖ τήν τελειότητα. Ἡ Ἐκκλησία εἶναι ὁ Χριστός παρατεινόμενος εἰς τούς αἰῶνας, ἐνῶ ὁ ἐκπρόσωπός της εἶναι ὁ ἄνθρωπος πού ἀγωνίζεται νά γίνη ἕνας μικρός Χριστός. Ἄν ὅμως αὐτό δέν τό ἐπιτυγχάνει πάντοτε, δέν σημαίνει ὅτι φταίει ἡ Ἐκκλησία. Ἐλπίζω νά μήν διαφωνῆς. Σκέψου, πώς καί σύ δέν εἶσαι ἀναμάρτητος...

Ἀρχιμ. π. Θεόφιλος Ζησόπουλος, ἱεροκήρυκας

2.9.14

Ο ΧΡΙΣΤΟΣ

Ὅποιος, ἀδέλφια μου, πλησιάση τόν Χριστό, δῆ τό μεγαλεῖο τοῦ Χριστοῦ, τήν ἁγιότητα τοῦ Χριστοῦ, τήν λάμψι τοῦ Χριστοῦ, τήν ἀκτινοβολία τοῦ Χριστοῦ, τήν παντοδυναμία τοῦ Χριστοῦ,τήν πανσοφία τοῦ Χριστοῦ, θά λυγίση, θά γίνη συντρίμμια, θά πέση στά πόδια τοῦ Χριστοῦ καί θά πῆ: «Θεέ μου, ἐγώ εἶμαι ἕνας ἁμαρτωλός».

Ἀρχιμ. π. Θεόφιλος Ζησόπουλος, ἱεροκήρυκας