26.9.17

ΑΓΑΠΗ=ΘΥΣΙΑ

Ἡ ἀγάπη εἶναι θυσία.  Ἑπομένως, ὅποιος ἀγαπᾶ τόν Θεό θυσιάζεται. Καί νά ξέρετε ὅτι εἶναι μεγάλο ἁμάρτημα νά μήν ἀγαποῦμε τόν Θεό. «Εἴ τις οὐ φιλεῖ τόν Κύριον Ἰησοῦν Χριστόν, ἤτω ἀνάθεμα». Ἔτσι λέει ὁ ἀπόστολος Παῦλος˙ ὅποιος δέν ἀγαπᾶ τόν Χριστό, νά εἶναι ἀφωρισμένος. Σκληρός ὁ λόγος. Καί ἐγώ πού τόν λέω φοβᾶμαι καί τρέμω ἀπό μέσα μου. Ἀλήθεια, εἶναι ἀφωρισμένος ὁ καθένας πού δέν ἀγαπάει τόν Θεό; Βεβαίως, ἀδελφοί μου. Δέν ἀφορίζει οὔτε τόν βλάσφημο, οὔτε τόν κλέφτη, οὔτε τόν ἄδικο, τόν ἁμαρτωλό γενικά. Τοῦ χαρίζει τό ἔλεος καί τήν εὐσπλαγχνία Του. Ἀλλά στό θέμα τῆς ἀγάπης ὑπάρχει μιά ἰδιαιτερότητα. Ὁ Θεός μᾶς ἔδωσε μιά καρδιά νά ἀγαποῦμε καί ὄχι νά μισοῦμε.

Ἀρχιμ. π. Θεόφιλος Ζησόπουλος

23.9.17

CRASH TEST


Crash test. Μία τεχνική πού ἐφαρμόζουν οἱ μηχανικοί τῶν αὐτοκινητοβιομηχανιῶν γιά νά ἐξασφαλίσουν τήν μεγαλύτερη δυνατή ἀντοχή τῶν αὐτοκινήτων καί τήν ἀσφάλεια τῶν ἐπιβαινόντων σ’ αὐτά. Ἐκτελεῖται γιά νά ἐξασφαλιστοῦν ὁρισμένες προδιαγραφές ὡς πρός τήν ἰκανότητα τῶν μέσων μεταφορᾶς ἤ τμημάτων τους νά ἀντέξουν σέ συγκρούσεις.
Ὑπάρχουν ἀρκετῶν εἰδῶν Crash test. Μετωπικό, πλαγιομετωπικό, ὑλικοῦ, ἀνατροπῆς... Ὅλα διαξάγονται κάτω ἀπό αὐστηρές ἐπιστημονικές προδιαγραφές, κοστίζουν πολύ καί γι’ αὐτό ὕστερα ἀπό κάθε ἐκτέλεση θά πρέπει νά ἐξάγονται ὅσο τό δυνατόν περισσότερα συμπεράσματα.
Βεβαίως τό ἰστολόγιό μας δέν ἔχει ὡς θεματολογία του τούς «4 τροχούς»... Ὅμως αὐτή ἡ λέξη, αὐτή ἡ τεχνική, μᾶς θυμίζει τόσο πολύ τίς δοκιμασίες, πού ἡ ἀγάπη τοῦ Θεοῦ ἐπιτρέπει στήν ζωή μας...
Ἕνας θάνατος προσφιλοῦς προσώπου, ἴσως δέν θά ἦταν ὑπερβολικό ἄν τό χαρακτηρίζαμε ὡς ἕνα crash test.
Ἕνα crash test  μετωπικό. Μετωπικό μέ τό θέλημα τοῦ Θεοῦ. Τό θέλημα τοῦ Θεοῦ, πού τίς περισσότερες φορές δέν μᾶς εἶναι εὐχάριστο, δέν εἶναι τό ἀναμενόμενο, δέν εἶναι τό προσδοκόμενο, ἀλλά εἶναι αὐτό πού τελικά μᾶς ἀναπαύει, πού μᾶς περιφρουρεῖ, πού μᾶς σώζει...
Ἕνα crash test  πλαγιομετωπικό. Πλαγιομετωπικό μέ ἕνα ἀμείλικτο «γιατί»... Ἕνα «γιατί» ὅμως, πού δέν ἔχει θέση στήν δική μας ζωή! Γιατί, ἁπλούστατα, ΟΛΑ ἐπισυμβαίνουν κάτω ἀπό τό ἄγρυπνο καί στοργικό βλέμμα τοῦ Τρισαγίου Θεοῦ μας. Ἑπομένως ΟΛΑ ἀποσκοποῦν στήν σωτηρία μας...
Ἕνα crash test ὑλικοῦ. Τό ἀπαραίτητο «ὑλικό» γιά τήν περίπτωσή μας εἶναι ἡ πίστη, τῆς ὁποίας ἡ γνησιότητα, ἡ ἀλήθεια καί ἡ ζέση δοκιμάζονται ὅπως ὁ «χρυσός ἐν τῷ χωνευτηρίῳ». Εἶναι ἡ πίστη στόν Ἀναστημένο Χριστό, ὁ Ὁποῖος, ὅπως ἔλεγε ὁ πεφιλημένος π. Θεόφιλος, «ξεδόντιασε τόν θάνατο» καί τόν κατέστησε ἕνα ἁπλό ἐπεισόδιο στήν ζωή μας, «ἕναν μεγάλο ὕπνο»!
Ἕνα crash test  ἀνατροπῆς. Ἀνατροπῆς τῆς μέχρι τοῦδε ἤσυχης, γαλήνιας καί ξένοιαστης καθημερινότητας...
Στά αὐτοκίνητα, σ’ αὐτό τό τελευταῖο εἶδος τοῦ crash test, ἐλέγχουν τήν ἰκανότητα τοῦ αὐτοκινήτου νά σηκώσει τό βάρος του σέ περίπτωση ἀνατροπῆς...
Στό δικό μας crash test καλούμαστε νά σηκώσουμε τό βάρος τοῦ πόνου, πού μᾶς προκαλεῖ ὁ ἀποχωρισμός ἀπό τό πολυαγαπημένο μας πρόσωπο, πού ὡστόσο πορεύεται τήν «μακαρία ὁδό»... Καλούμαστε νά ἀντέξουμε τήν θλίψη πού μᾶς συνέχει γιά τό γεγονός ὅτι ἐπί γῆς δέν θά ξανασυναντηθοῦμε πιά... Καλούμαστε νά ἀποχαιρετίσουμε τήν προσφιλή μας ἀδελφή, ναί μέ δάκρυα στά μάτια, μέ βαθειά ὀδύνη, μέ μεγάλο «κόστος», ἀλλά μέ τήν πεποίθηση ὅτι ἀπολαμβάνει τά ἀγαθά τοῦ Οὐρανοῦ, ὅτι βρίσκεται μέ τούς προαπελθῶντας... Πατέρα καί ἀδελφές,  στήν ἀγκαλιά τοῦ Θεοῦ καί θά πρεσβεύει καί γιά μᾶς τούς «περιλειπόμενους», ἀλλά τούς ἔχοντας ἐλπίδα ὅτι μέ τήν Χάρη καί τήν Εὐσπλαγχνία τοῦ Θεοῦ θά βρεθοῦμε κάποτε πάλι μαζί στήν «ποθεινήν Πατρίδα»...
Καλή Ἀνάσταση ἀγαπημένη μας ἀδελφή Ἀθηνᾶ!
Καλό Παράδεισο!

   Blogger

22.9.17

ΔΡΑΜΑ...

Σέ πρόσφατη συνέντευξή του στήν κρατική τηλεόραση ὁ ὑπουργός Παιδείας καί Θρησκευμάτων ἔγραψε ἀκόμη μία μελανή σελίδα τῆς θητείας του στό ταλαίπωρο Ὑπουργεῖο Παιδείας, Ἔρευνας καί Θρησκευμάτων.
Ἐρώτηση Δημοσιογράφου: «Τελικά κ. Ὑπουργέ, τά μαθήματα στό Λύκειο μειώνονται;»
κ. Γαβρόγλου: «Τά μαθήματα μειώνονται δραματικά».
Ἀνακαλῶντας τίς βασικές μας γνώσεις τό ἐπίθετο «δραματικός» μᾶς παραπέμπει σέ ἀρνητικό συναίσθημα.... Σέ τραγωδία... Ἐπειδή, ὅμως δέν ἐμπιστευόμαστε τίς γνώσεις μας, τό λεξικό θά μᾶς διαφωτίσει καί θά μᾶς δώσει τήν σωστή ἑρμηνεία:

«δραματικός -ή -ό : 1. που έχει σχέση με το δράμα...2. (μτφ.) α1. που είναι τόσο πολύ δυσάρεστος ή οδυνηρός, ώστε να προκαλεί έντονη συγκίνηση, να συγκλονίζει... α2. που αναφέρεται σε κτ. πολύ δυσάρεστο... α3. στη διάρκεια του οποίου συμβαίνουν δραματικά γεγονότα... α4. που εκδηλώνει πόνο, λύπη, αγωνία... β. που είναι πολύ κρίσιμος, που δημιουργεί μεγάλη ένταση και που είναι ενδεχόμενο να οδηγήσει σε πολύ δυσάρεστα αποτελέσματα δραματικά ΕΠIΡΡ στη σημ. 2: H υπόθεση εξελίσσεται ~. Πολύ ~ μας παρουσίασε την κατάσταση.

Ἑπομένως συμβαίνουν δύο τινά: ἤ ὁ κ. Γαβρόγλου δέν γνωρίζει τήν ἑρμηνεία τῆς λέξεως πού χρησιμοποίησε ἤ χρησιμοποίησε τήν σωστή λέξη γιά νά περιγράψει τήν κατάσταση στήν ὁποία περιέφερε τό ἐκπαιδευτικό σύστημα τῆς χώρας. Τό πρῶτο ἀπορρίπτεται καθ’ ὅτι ὁ κ. Γαβρόγλου τυγχάνει καθηγητής Πανεπιστημίου. Ἄρα μένει τό δεύτερο. Ἔτσι ὁ κ. Γαβρόγλου σέ μιά κρίση ἀληθείας μᾶς παρουσίασε τήν κατάσταση στήν Παιδεία καί εἰδικότερα στό Λύκειο μέ τόν πλέον ρεαλιστικό τρόπο. Περιέγραψε τήν πραγματικότητα, πού δημιούργησε ὡς καθ’ ὕλην ἀρμόδιος ὑπουργός συνεπικουρούμενος ἀπό τήν Κυβέρνησή του μέ τά πιό μελανά, πλήν ἀληθινά χρώματα.
«Τά μαθήματα –στό Λύκειο- μειώθηκαν δραματικά» δήλωσε ὑπερήφανος!
Ἐν τούτοις, αὐτό θά εἶναι δυσάρεστο ἤ καί ὀδυνηρό γιά τά παιδιά μας.
Θά προκαλέσει πόνο, λύπη, ἀγωνία...
Θά δημιουργήσει μεγάλη ἔνταση καί ἐνδεχομένως πολύ δυσάρεστα ἀποτελέσματα...
Σέ ὅλα αὐτά μᾶς παραπέμπει ἡ λέξη πού χρησιμοποίησε!
Καί πῶς ὄχι, ἀφοῦ συρρικνώνουν τίς γνώσεις πού προσφέρουν τά σχολεῖα, ἀφανίζουν τίς πιό λαμπρές σελίδες τῆς ἱστορίας μας ἀπό τά σχολικά βιβλία, καταργοῦν οὐσιαστικά τό μάθημα τῶν θρησκευτικῶν καί γενικά προωθοῦν ἕνα μοντέλο πολυπολιτισμικό πού ἀφανίζει κάθε ἔννοια πατρίδας, οἰκογένειας, θρησκείας, ἤθους, τιμῆς, ἐντιμότητας καί ὁτιδήποτε παραπέμπει στίς ἑλληνορθόδοξες ἀξίες.
Θά ξυπνήσουμε; Θά ἀντισταθοῦμε; Στό χέρι μας εἶναι!

 Blogger

19.9.17

ΤΟ ΕΥΑΓΓΕΛΙΟ

Τό Εὐαγγέλιο, ἀδελφοί μου, γκρεμίζει τά κάστρα τῆς ἁμαρτίας. Ἀφυπνίζει νεκρωμένες συνειδήσεις καί ἀνιστᾶ ἀνθρώπους πού ζοῦνε μέσα στό σκοτάδι καί κοιμοῦνται τόν βαρύ ὕπνο τῆς ἁμαρτίας.
...Νά πάρουμε τό Εὐαγγέλιο, νά τό διαβάσουμε, νά τό γνωρίσουμε, νά τό μάθουμε ἀπ’ ἔξω καί ἀπό μέσα, νά τό μεταφράσουμε σέ πρᾶξι, σέ ἔργο καί ζωή. Αὐτή εἶναι καί ἡ θερμή μας εὐχή. Ἀμήν. 

Ἀρχιμ. π. Θεόφιλος Ζησόπουλος

14.9.17

«Σταυρός, ὁ φύλαξ πάσης της οἰκουμένης.
Σταυρός, ἡ ὡραιότης τῆς Ἐκκλησίας.
Σταυρός, βασιλέων τὸ κραταίωμα.
Σταυρός, πιστῶν τὸ στήριγμα.
Σταυρός, ἀγγέλων ἡ δόξα
καὶ τῶν δαιμόνων
τὸ τραῦμα
»

11.9.17

ΔΕΝ ΧΑΘΗΚΕ ΤΟ ΠΑΝ!



Μια εικόνα χίλιες λέξεις λέει ο λαός… στην προκειμένη περίπτωση ένα σημείωμα έξω από σουβλατζίδικο στην Νέα Μάκρη στην Ελλάδα.
Ο ιδιοκτήτης του κατάφερε να συγκινήσει αρκετούς στέλνοντας παράλληλα μήνυμα ότι κάποια πράγματα όπως η ανθρωπιά και η αξιοπρέπεια είναι στοιχεία που δεν αγοράζονται. Ο άνθρωπος αντιλήφθηκε άτομα να ψάχνουν στα σκουπίδια του και η αντίδραση του ήταν η πιο κάτω ανακοίνωση. «Προς τα άτομα που ψάχνουν στα σκουπίδια. Είστε άνθρωποι και αξίζετε κάτι καλύτερο. Παρακαλώ μπείτε μέσα κατά τις ώρες εργασίας για να πάρετε ένα σουβλάκι και νερό. Δεν θα κάνουμε ερωτήσεις».
http://cyprustimes.com
Εύγε αγαπητέ Συνέλληνα! 

6.9.17

ΑΜΠΕΛΙ ΤΟΥ ΘΕΟΥ

...Καί ἐμεῖς, ἀδελφοί μου, ὁ Ἑλληνικός λαός, εἴμαστε ἕνα ἀμπέλι τοῦ Θεοῦ... Ναί, ἀμπέλι τοῦ Θεοῦ εἶναι ὁ καθένας ἀπό ἐμᾶς. Ἀμπέλι τοῦ Θεοῦ εἶναι ἡ οἰκογένειά μας...
Ζητάει, ἀδελφοί μου, ὁ Κύριός μας τόν καρπό. Καί στέλνει τούς ἀπεσταλμένους καί ζητάει τά ὀφειλόμενα. Ἔχουμε καρπό ἀγάπης; Ἔχουμε καρπό πίστεως; Ὑπάρχουν κλήματα μέ τήν ζωηρή, τήν ζωντανή, τήν θερμή, τήν ἔμπρακτο πίστι στόν ἕνα καί ἀληθινό Θεό; Ξεθώριασε στίς ἡμέρες μας, ἡ πίστις. Χάσαμε τόν προσανατολισμό μας καί πιστεύουμε ὁ καθένας, ὅπως θέλει καί ὅταν θέλη, μέ τόν τρόπο τόν δικό του...
Ὁ Θεός, ἀδελφοί μου, θέλει ἀπό τό ἀμπέλι τῆς καρδιᾶς μας τήν ἀρετή καί τήν ἁγιότητα. Ποιός ἀπό μᾶς ζῆ μέ συνέπεια τό πιστεύω του; Πιστεύουμε μέ τά λόγια, ἀλλά, μέ τήν πρᾶξι καί μέ τήν καθημερινή μας ζωή, δείχνουμε πώς εἴμαστε Χριστιανοί;

Ἀρχιμ. π. Θεόφιλος Ζησόπουλος

3.9.17

Τὸν ἄρτον ἡμῶν τὸν ἐπιούσιον δὸς ἡμῖν σήμερον

Προτοῦ ἐκφωνήσει ὁ ἱερέας, κατὰ τὴν Θ. Εὐχαριστία, τὰ λόγια τοῦ Χριστοῦ: «Λάβετε φάγετε... πίετε ἐξ αὐτοῦ πάντες...», αὐτὸ ποὺ προσφέρομε ὀνομάζεται ἄρτος. Μετὰ τὴν ἐκφώνησι δὲν τὸ ὀνομάζομε πιὰ ἄρτο, ἀλλὰ Σῶμα. Γιατί, ὅμως, στὴν Κυριακὴ προσευχή, τὴν ὁποίαν ἀπαγγέλλομε μετὰ τὸν καθαγιασμό, λέμε «τὸν ἄρτον ἡμῶν»; ... Ἀλλά, προσθέτομε «τὸν ἐπιούσιον», δηλαδὴ τὸν ἀπαραίτητο γιὰ τὴν συντήρησι τῆς οὐσίας· τὴν ὑπόστασι τῆς ψυχῆς μας δὲν τὴν ἐνισχύει ὁ ἄρτος ὁ ὑλικός, ποὺ μπαίνει στὸ σῶμα μας, ἀλλ᾿ ὁ ἄρτος ὁ οὐράνιος· τὸν ὀνομάζομε, ὅμως, κι «ἐπιούσιο», ποὺ σημαίνει ἐπίσης «καθημερινό», γιατὶ οἱ ἀρχαῖοι ὀνόμαζαν τὴν «αὔριον»: «ἐπιοῦσαν ἡμέραν». Ἔτσι ἐκφράζομε δύο ἔννοιες μὲ μιὰ λέξι.
Ἐάν, ὅμως, ὁ ἄρτος αὐτὸς εἶναι καὶ καθημερινὸς καὶ ἀπαραίτητος γιὰ τὴν συντήρησι τῆς οὐσίας, γιατὶ περιμένομε νὰ περάσῃ ἕνας ὁλόκληρος χρόνος, γιὰ νὰ μεταλάβωμε; ἂς λάβωμε κάθε ἡμέρα αὐτὸ ποὺ μᾶς χρειάζεται κάθε ἡμέρα. Ἂς ζοῦμε κατὰ τέτοιο τρόπο, ὥστε νὰ εἴμεθα ἄξιοι νὰ μεταλαμβάνωμε κάθε ἡμέρα. Γιατί, ἐκεῖνος ποὺ δὲν εἶναι ἄξιος νὰ τὸν λαμβάνῃ κάθε ἡμέρα, δὲν θὰ εἶναι ἄξιος νὰ τὸν δεχθῇ οὔτε μιὰ φορὰ τὸν χρόνο. Ὁ Ἰὼβ προσέφερε κάθε ἡμέρα θυσία γιὰ τοὺς γιούς του, ἀπὸ φόβο μήπως διέπραξαν κανένα ἁμάρτημα μὲ τὰ λόγια ἢ μὲ τὶς ἐνθυμήσεις τῆς καρδιᾶς τους (Ἰώβ α´, 5). Καὶ μεῖς ἀκοῦμε πώς, κάθε φορὰ ποὺ προσφέρεται ἡ ἀναίμακτος θυσία, ἀναπαριστάνεται ὁ θάνατος καὶ ἡ Ἀνάστασι καὶ ἡ Ἀνάληψι τοῦ Κυρίου, καὶ ξαναδίδεται ἡ συγχώρησι τῶν ἁμαρτιῶν, καὶ δὲν δεχώμεθα τὸν ἄρτο τῆς ζωῆς; Ὅποιος ἔχει μιὰ πληγὴ ζητάει κάποιο φάρμακο. Τὸ νὰ εἴμαστε ὑποταγμένοι στὴν ἁμαρτία εἶναι μιὰ πληγή. Τὸ οὐράνιο φάρμακο εἶναι τὰ ἄχραντα Μυστήρια.
Ἄν μεταλαμβάνωμε κάθε ἡμέρα, τότε ἡ κάθε ἡμέρα εἶναι γιὰ μᾶς μία «σήμερον». Ἐὰν σήμερα ὁ Χριστὸς εἶναι μέσα μας, ἀναγεννάει κι ἀνασταίνει τὴν σημερινή μας ἡμέρα. Μὲ ποιὸν τρόπο; Ὁ Πατήρ ὁ ἐν τοῖς οὐρανοῖς λέγει στὸν Ἰησοῦ: «Υἱός μου εἶ σύ, ἐγὼ σήμερον γεγέννηκά σε» (Ψαλμ. β´, 7). Τὸ «σήμερον» εἶναι ἡ ἡμέρα κατὰ τὴν ὁποίαν ὁ Χριστὸς ἀνασταίνεται. Ὑπάρχει τὸ χθὲς καὶ τὸ σήμερα· ὅμως, ὁ Ἀπόστολος λέγει: «Ἡ νύξ προέκοψεν, ἡ δὲ ἡμέρα ἤγγικεν» (Ρωμ. ιγ´, 12). Ἡ νύχτα τῆς «χθές» πέρασε. Ἡ σημερινὴ ἡμέρα ἔφθασε.
Ἑρμηνεία τοῦ Πάτερ ἡμῶν,
ἀπὸ τὶς Κατηχήσεις τοῦ Ἁγίου Ἀμβροσίου, ἐπισκόπου Μεδιολάνων.