31.12.11

ΤΟΝ ΝΕΟ ΧΡΟΝΟ

Τόν νέο χρόνο πού ἀπόψε ξημερώνει
κάνε με, Θεέ μου, στρατιώτη Σου πιστό,
ἀξίωσε στό στράτευμά Σου πάντα
ὑπάκουα καί θαρρετά νά ὑπηρετῶ.

Καί γιά τ’ ἀδέλφια μου, τούς ἄλλους στρατιῶτες,
πού εἶναι ταγμένα στόν «ἀγῶνα τόν καλό»
γέμισε τήν ζωή τους εὐλογίες,
ἀκούραστα νά πολεμοῦν τόν κάθε ἐχθρό.

Μά πάν’ ἀπ’ ὅλα Σέ ἱκετεύω ἀπόψε, Θεέ μου,
τῆς μάχης νά εὐλογῆς τόν στρατηγό,
φώτισι καί κουράγιο χάριζέ του
γιά νά ὁδηγῆ σέ νίκες πάντα τόν στρατό.
Ἀπόδημος - Περιοδικό «ΛΥΔΙΑ»

Κερκυραϊκά κάλαντα πρωτοχρονιάς

Παιδική Χορωδία Δ.Τυπάλδου - Κάλαντα Πρωτοχρονιάς

29.12.11

ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ.mp4

ΖΗΤΗΣΑ ΑΠΟ ΤΟ ΘΕΟ[1].mp4

Η ΒΡΑΔΥΝΗ ΠΡΟΣΕΥΧΗ

Το βράδυ, κατάκοπος καθώς είμαι
από το μόχθο της ημέρας,
δεν έχω όρεξη για προσευχή.
Άλλωστε, γιατί να προσευχηθώ;...
Μα πως είναι δυνατό!
Να μην έχει κανείς διάθεση επικοινωνίας με τον Κύριο,
έστω και εξουθενωμένος σωματικά;
Μήπως οι οποιεσδήποτε διασκεδάσεις
ξεκουράζουν τον άνθρωπο;
Όχι, αυτές τον καταπονούν περισσότερο,
ενώ η προσευχή έλκει τη θεία χάρη, που αναπαύει σώμα και ψυχή.
Δεν προσεύχεστε, λοιπόν…
Ή είστε θυμωμένοι με το Θεό ή πιστεύετε ότι δεν Τον έχετε ανάγκη.
Γιατί να προσευχηθώ;
Αναρωτιέστε.
Νιώθετε αυτάρκεια και αυτοϊκανοποίηση.
Είστε χορτάτοι!
Και δεν θέλετε να ζητάτε…
Κάθε βράδυ, όσο κουρασμένοι κι αν είστε, μην παραλείπετε να καταφεύγετε σ’ Εκείνον.
Να προσεύχεστε γονατιστοί ή καθισμένοι.
Και όταν μπορείτε, να σηκώνεστε όρθιοι.
Δεν έχει τόση σημασία ή στάση, φτάνει να προσεύχεστε.
Να ευχαριστείτε τον Κύριο για την ημέρα που πέρασε, όσο δύσκολη κι αν ήταν.
Να Τον παρακαλάτε για μια καλή νύχτα και να ζητάτε συγχώρηση
Με βαθειά μετάνοια για τα σφάλματά σας.
Προσευχή τη νύχτα στο κρεβάτι.
Στη διάρκεια της νύχτας, όποτε ξυπνάτε για λίγο και πριν σας ξαναπάρει ό ύπνος.
Να προσεύχεστε έτσι όπως είστε ξαπλωμένοι.
Αυτό δεν είναι κακό.
Απεναντίας μάλιστα, αν συνηθίσετε να λέτε την ευχή
ή κάποιον ψαλμό στα μεσοδιαστήματα του ύπνου
θα διώχνετε όλους τους κακούς λογισμούς, που σας πολεμούν εκείνη την ώρα.

Οσίου Θεοφάνους του Εγκλείστου
Χειραγωγία στην πνευματική ζωή, Ι. Μ. Παρακλήτου.

28.12.11

ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ...


...Χριστούγεννα εἶναι ἡ πηγαία χαρά ὅλων τῶν χριστιανῶν, γιατί ὁ Χριστός εἶναι ἀνάμεσά μας, γιατί ἦλθε ὁ Ἐλευθερωτής μας, γιατί ἦλθε ὁ Σωτήρας μας, γιατί ἀνέτειλε ὁ Ἥλιος τῆς Δικαιοσύνης, γιατί ἐλύθη ἡ κατάρα τοῦ Νόμου καί ἦλθε ἡ εὐλογία, γιατί ἐπῆλθε ἡ συμφιλίωσις, γιατί ἐλυτρώθη τό ἀνθρώπινο γένος, γιατί ἡ γῆ ἔγινε οὐρανός καί ὁ οὐρανός ἔγινε γῆ.
Χριστούγεννα εἶναι ὁ Χριστός στήν καρδιά μας, στό σπίτι μας, στήν οἰκογένειά μας, στήν ζωή μας, στό Ἔθνος μας.
Ἀρχιμ. π. Θεόφιλος Ζησόπουλος, ἱεροκήρυκας

25.12.11

ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ


...Σταθμός ἡ θεία ἐνανθρώπησις τοῦ Κυρίου. Καί τά ἐφετεινά Χριστούγεννα ἄς εἶναι γιά τόν καθένα μας σωτήρια καί λυτρωτικά· καί θά εἶναι, ἄν τό θελήσουμε καί ἑλκύσουμε τήν χάρι τοῦ Θεοῦ. Θά μᾶς φωτήση τήν σκέψι, θά μᾶς δυναμώση τήν θέλησι, θά μᾶς ἐνισχύση τήν πνευματική μας δύναμι, ἀρκεῖ ἐμεῖς νά ἀποτινάξουμε τό ζυγό τῆς ἁμαρτίας καί ὡς ἐλεύθερα πνεύματα καί ἀδούλωτοι ἄνθρωποι φτερουγήσουμε στούς αἰθέρας καί ψάλλουμε καί ἐμεῖς, μαζί μέ τούς Ἀγγέλους τό «Δόξα ἐν ὑψίστοις Θεῷ καί ἐπί γῆς εἰρήνη, ἐν ἀνθρώποις εὐδοκία». Ἀμήν.
Ἀρχιμ. π. Θεόφιλος Ζησόπουλος, ἱεροκήρυκας

24.12.11

Δευτε ίδωμεν πιστοί... - Καθίσματα - Stamos

Η Παρθένος Σήμερον - Κοντάκιον - Stamos

Χριστός γεννάται δοξάσατε

Απολυτίκιο της Αγ. Ευγενίας - 24 ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΥ

Byzantine Christmas Carols

ΓΙΑ ΣΕΝΑ ΚΟΡΗ ΕΜΟΡΦΗ-ΚΑΛΑΝΤΑ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΩΝ ΙΚΑΡΙΑΣ.wmv

Καλήν Εσπέραν Άρχοντες - Κάλαντα.wmv

ΠΡΟΣ ΒΗΘΛΕΕΜ

...Χριστούγεννα... Μιά ἀκόμη εὐκαιρία νά πορευθοῦμε στήν Βηθλεέμ, νά σταματήσουμε μπροστά στόν σταῦλο καί νά ζητήσουμε τό ἐκπληκτικό θαῦμα, τήν θεία Του ἐνανθρώπησι. Χριστούγεννα... Ἕνας σταθμός ἀκόμη στήν ζωή μας, γιά τήν πραγματοποίησι τῶν ἀπαιτήσεών μας, γιά ἕναν ἰδανικό βασιλιά, γιά ἕναν δίκαιο κυβερνήτη, γιά ἕναν τέλειο ἀναμορφωτή τῆς ἀνθρώπινης κοινωνίας. Χριστούγεννα... Ἕνα ἀκόμη οὐράνιο μήνυμα νά πορευθοῦμε στό σταῦλο τῆς Βηθλεέμ, ν’ ἀκούσουμε τ’ ἀθάνατα τραγούδια τῆς εἰρήνης, πού ψάλλουν τά σμήνη τῶν Ἀγγέλων. Ἀπόκαμε ἡ καρδιά μας νά περιμένη τήν μυριοπόθητη εἰρήνη. Στήν προδομένη καί πληγωμένη ψυχή μας ἀπό τούς «εἰρηνοποιούς» τῆς γῆς, ἕνας μόνον δρόμος μένει, κι αὐτός ὁδηγεῖ στήν Βηθλεέμ, ὅπου εἶναι ὁ «ἄρχων τῆς εἰρήνης».
Χριστούγεννα... Ἕνα ἀκόμη ἐγερτήριο σάλπισμα νά κόψουμε τά δεσμά, νά σπάσουμε τίς βαρειές τῆς σκλαβιᾶς ἁλυσίδες, νά λουσθοῦμε μέσα στό φῶς τῆς Βηθλεέμ, ἀπαλλαγμένοι ἀπό τά πάθη καί τά μίση, ἀπό τούς πολέμους καί τίς καταστροφές, ἀπό τίς ἀδικίες καί τά ἐγκλήματα. Ἡ ἀναδημιουργία τοῦ κόσμου, ἡ ἀδελφοποίησις τῆς ἀνθρωπότητος, ἡ συμφιλίωσις τῶν θανασίμως ἀλληλομισουμένων ἀνθρώπων, μόνον μέ πορεία στή Βηθλεέμ μποροῦν νά ἐπιτευχθοῦν.
Ἀδελφέ μου,
τίς ἀνάγκες τῆς ψυχῆς σου μόνον ὁ Χριστός μπορεῖ νά τίς θεραπεύση. Τίς πνευματικές σου ἀνησυχίες μόνον ὁ Χριστός μπορεῖ νά τίς σβήση. Τούς μυστικούς πόθους καί παλμούς τῆς καρδιᾶς σου μόνον ὁ Χριστός μπορεῖ νά τούς ἀκούση. Στίς ἀνώτερες ἐφέσεις τῆς ψυχῆς σου μόνον ὁ Χριστός μπορεῖ νά ἀνταποκριθῆ. Εἶναι καιρός νά πορευθῆς καί σύ μαζί μέ τούς βοσκούς στό σπήλαιο τῆς Βηθλεέμ. Εἶναι καιρός καί ἡ δική σου καρδιά νά ἐναποθέση τούς θησαυρούς της στό Θεῖο Βρέφος τῆς Βηθλεέμ. Εἶναι καιρός γιά μία ἀποφασιστική πορεία στήν Βηθλεέμ, γιά μιά ἱστορική συνάντησι μέ τόν Λυτρωτή τῆς καρδιᾶς σου, τόν Κύριον ἡμῶν Ἰησοῦν Χριστόν.
Ἀρχιμ. π. Θεόφιλος Ζησόπουλος, ἱεροκήρυκας-Περιοδικό «ΛΥΔΙΑ»

21.12.11

ΘΕΡΜΕΣ ΕΥΧΕΣ


«Τί σοι προσενέγκωμεν Χριστέ, ὅτι ὤφθης ἐπί γῆς ὡς ἄνθρωπος δι’ ἡμᾶς; Ἕκαστον γάρ τῶν ὑπό σοῦ γενομένων κτισμάτων τήν εὐχαριστίαν σοι προσάγει· οἱ Ἄγγελοι τόν ὕμνον· οἱ οὐρανοί τόν ἀστέρα· οἱ Μάγοι τά δῶρα· οἱ ποιμένες τό θαῦμα· ἡ γῆ τό σπήλαιον· ἡ ἔρημος τήν φάτνην· ἡμεῖς δέ Μητέρα Παρθένον. Ὁ πρό αἰώνων Θεός ἐλέησον ἡμᾶς».
Στιχηρόν Ἑσπερινοῦ Χριστουγέννων

Συμψάλλοντες μέ τόν ἱερό ὑμνωδό ἐπαναλαμβάνουμε καί ἡμεῖς τόν λόγον· «Τί νά Σοῦ προσφέρουμε Χριστέ, πού ἦλθες γιά χάρι μας ὡς ἄνθρωπος στήν γῆ; Τό καθένα χωριστά ἀπό τά δημιουργήματά Σου Σέ ὑποδέχεται, προσφέροντάς Σου δῶρα εὐχαριστίας. Οἱ ἄγγελοι τῶν ὕμνον· οἱ οὐρανοί τόν ἀστέρα· οἱ Μάγοι τά δῶρα· οἱ ποιμένες τό θαῦμα· ἡ γῆ τό σπήλαιον· ἡ ἔρημος τήν φάτνην· ἡμεῖς δέ Μητέρα Παρθένον. Καί ὅλα αὐτά γιατί εἶσαι ὁ πρό αἰώνων Θεός καί ἐκλιπαροῦμε τό ἔλεός σου».
Ἄς προσφέρουμε καί ἐμεῖς στόν νεοτεχθέντα Κύριό μας, ὡς δῶρο, ὅ,τι πολυτιμότερο ἔχουμε, τήν καρδιά μας, γιά νά τήν κάνη δικό του κατοικητήριο καί δικό του ἀνάκτορο.
Αὐτή εἶναι ἡ δική μας θερμή εὐχή καί προσευχή γιά ὅλους...
Περιοδικό «ΛΥΔΙΑ»

18.12.11

ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ ΜΕ ΚΑΘΑΡΗ ΚΑΡΔΙΑ


...Καλούμεθα ἐφέτος, νά προσέλθουμε ταπεινοί προσκυνητές τοῦ Θείου Βρέφους, ὅπως προσῆλθαν οἱ ἁπλοί βοσκοί τῆς Βηθλεέμ καί οἱ μάγοι καί προσκύνησαν τόν Χριστό καί προσέφεραν τά δῶρα τους. Νά προσέλθουμε στό σπήλαιο τῆς Βηθλεέμ καί, γονατιστοί, νά προσφέρουμε στόν νεογέννητο Χριστό, ὡς δῶρο πολύτιμο, τήν καρδιά μας. Γιατί, ἐάν ἐμεῖς δέν ἀποβάλουμε τά ράκη τῆς ἁμαρτίας καί δέν προσφέρουμε τήν καρδιά μας σάν φάτνη, γιά νά γεννηθῆ ὁ Χριστός, τότε τί Χριστούγεννα θά κάνουμε;
...Καιρός εἶναι νά γιορτάσουμε εὐφρόσυνα Χριστούγεννα, μέ τόν Χριστό. Μέ καθαρές τίς καρδιές, μέ γαλήνη στίς καρδιές, μέ ἀγάπη στίς καρδιές, γιατί ἡ γιορτή τῶν Χριστουγέννων εἶναι γιορτή τῆς χαρᾶς.
Ἀρχιμ. π. Θεόφιλος Ζησόπουλος, ἱεροκήρυκας

15.12.11

ΤΙ ΕΙΝΑΙ ΚΑΛΟ ΚΑΙ ΤΙ ΚΑΚΟ; ΜΟΝΟ Ο ΘΕΟΣ ΓΝΩΡΙΖΕΙ.

Κάποτε ζούσε σ’ ένα χωριό κάποιος φτωχός γέροντας, ο οποίος είχε ένα όμορφο άλογο που τον βοηθούσε στις γεωργικές του ασχολίες και το οποίο ήταν τόσο όμορφο και δυνατό, ώστε ήταν γνωστό σε όλη τη γύρω περιοχή.
Κάποια μέρα, ένας πρίγκιπας που εντυπωσιάστηκε από τη φήμη και το παρουσιαστικό του αλόγου, θέλησε να το αγοράσει, προσφέροντας στον γέροντα ένα υπέρογκο ποσό. Αυτός, όμως, αρνήθηκε να πουλήσει το αγαπημένο του άλογο, µε το οποίο είχε δεθεί τόσα χρόνια, και επέστρεψε στο χωριό του.
-“Μα καλά είσαι ανόητος;” ρωτούσαν οι συγχωριανοί του.“Πούλα το άλογο για το καλό σου, θα πιάσεις πολλά χρήματα και θα είσαι ευτυχισμένος!”
-“Ααα, εμένα το άλογο με βοηθά στην εργασία μου.. Καιποιος ξέρει τι είναι καλό και τι κακό;” απαντούσε ο γέροντας, “Μόνο Ο Θεός το ξέρει!”
Οι μέρες περνούσαν και το άλογο παρέμενε αχώριστη συντροφιά του γέροντα. Ένα πρωί ξύπνησε και είδε ότι το άλογό του είχε φύγει.
Οι συγχωριανοί του μαζεύτηκαν για να του εκφράσουν τη λύπη τους:
-“Τι μεγάλο κακό που σε βρήκε, τώρα ποιος θα σε βοηθά στις δουλειές σου; Ήσουν ανόητος που δεν πούλησες το άλογο.
Τώρα δεν έχεις ούτε τα χρήματα, ούτε το άλογο”.
Ο γέροντας με τη χαρακτηριστική ηρεμία του απαντούσε:
-“Και ποιος ξέρει τι είναι καλό και τι κακό; Μόνο Ο Θεός το ξέρει!”
Οι χωριανοί απομακρύνονταν νομίζοντας ότι του γέρου του έχει σαλέψει..
Ύστερα από λίγες μέρες το άλογο επέστρεψε στη μάντρα του γέροντα, μαζί µε μερικά άλλα πανέμορφα άγρια άλογα που είχε συναντήσει στο δάσος.
Μαζεύτηκαν ξανά οι συγχωριανοί και του έλεγαν:
-“Τι τυχερός που είσαι! Σου έτυχε μεγάλο καλό, αφού τώρα έχεις περισσότερα άλογα να σε βοηθούν.”
Ο γέροντας τους απάντησε:
-“Και ποιος ξέρει τι είναι καλό και τι κακό.. Μόνο Ο Κύριος γνωρίζει! Πάντως, είμαι ευχαριστημένος που το άλογό μου γύρισε.”
Οι συγχωριανοί του τον κοιτάζανε πάλι περιφρονητικά.
Μετά από λίγες μέρες, ο γιος του, καβαλικεύοντας ένα από τα άλογα, έπεσε κι έσπασε τα πόδια του, μένοντας ανήμπορος.
Μαζεύτηκαν πάλι οι χωριανοί λέγοντας:
-“Τι κακό που σε βρήκε! Με τα άλογα που ήρθαν, έχασες τελικά το δεξί σου χέρι στις δουλειές – τον γιο σου – που υποφέρει τώρα από τους πόνους και ίσως υποφέρει για όλη του τη ζωή.”
Ο γέρος απαντούσε πάλι:
-“Ποιος ξέρει … μόνο Ο Θεός γνωρίζει τι είναι καλό και τι κακό!”
Δεν πέρασε μια βδομάδα από αυτό το ατύχημα και μια γειτονική χώρα κήρυξε τον πόλεμο στη χώρα του. Πέρασε, λοιπόν, και από την πόλη του ο στρατός και επιστράτευσε όλους τους νέους άντρες της πόλης. Δεν πήραν, φυσικά, τον γιο του, που είχε σπασμένα πόδια, κι έτσι δεν έλαβε μέρος στις άγριες μάχες που ακολούθησαν.
Ήρθαν πάλι οι συγχωριανοί και έλεγαν:
-“Είσαι πολύ τυχερός, αφού οι γιοι όλων μας πάνε να σκοτωθούν στον πόλεμο, ενώ εσύ θα έχεις τον γιο σου πάντα κοντά σου.”
Και ο γέροντας τούς απάντησε με τρυφερότητα:
-“Εμείς οι άνθρωποι δεν ξέρουμε ποτέ αρκετά, για να κρίνουμε αν κάτι είναι ευλογία ή συμφορά. Ακόμη αδελφοί μου δεν το καταλάβατε: Μόνο Ο Θεός γνωρίζει το καλό και το κακό μας!!”
Πρέπει λοιπόν να δείχνουμε απόλυτη εμπιστοσύνη Στον Θεό μας, όχι στα λόγια αλλά έμπρακτα! Υπάρχει άραγε περίπτωση αν αφεθούμε όπως ένα μικρό παιδί στο Θέλημά του, να νιώσουμε ποτέ θλίψη, άγχος , στενοχώρια;
iliaxtida.wordpress.com

14.12.11

ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ ΛΥΤΡΩΤΙΚΑ


...Ὁ Χριστός γεννιέται κάθε χρόνο καί προσμένει ἀπό ἐμᾶς, ἀφήνοντας τίς ἐφήμερες προετοιμασίες πού μόνο ἔγνοιες φέρνουν στήν ψυχή μας, νά προσεγγίσουμε τήν θεία Του ἐνανθρώπησι ἁπλά καί ταπεινά, προσφέροντας τήν καρδιά μας καθαρή καί ζεστή φάτνη γιά τόν νεογέννητο Βασιλιά της, τόν Βασιλέα τῶν ὅλων. Τότε ἡ χαρά καί τό φῶς, πού τόσο ἀπεγνωσμένα αὐτές τίς ἡμέρες γύρω μας ἀναζητοῦμε, θά εἶναι μιά μόνιμη, ἐσωτερική κατάστασι τῆς ψυχῆς μας.
Ἀρχιμ. π. Θεόφιλος Ζησόπουλος, ἱεροκήρυκας

11.12.11

ΜΙΑ ΠΡΟΣΕΥΧΗ


Κύριε, μέ πόνο βαθύ σπεύδω καί σήμερα κοντά Σου...
Πονῶ, Κύριε...
Πονῶ τόν πόνο τοῦ ξεπεσμοῦ, τοῦ χαμοῦ, τῆς καταπτώσεως.
Πονῶ τῆς πτώσεως τόν πόνο...
Μέ τ’ ἅγιο Σου τό θέλημα συγκρούστηκα κι ἀστόχαστα φαντάστηκα πώς θά νικήσω.
Καθόλου δέν λογάριασα τό ὕστερα, τό αὔριο.
Μόνος σκοπός τό θέλημά μου νά πραγματοποιηθῆ... τό δικό μου θέλημα... Ὅσο λανθασμένο, ὅσο παραβατικό, ὅσο ἀνίερο...
Τώρα, Χριστέ μου, θρηνῶ. Τώρα θ’ ἄξιζε κι Ἐσύ νά θρηνήσης τό πλάσμα Σου.
Κύριε, δῶσε μου μάτια καθαρά νά δῶ τόν ἑαυτό μου. Ἔστω καί τώρα νά ἀντιληφθῶ ποῦ βρίσκομαι, τί κάνω.
Ἀνήμπορη ἡ ψυχή μόνη νά σηκωθῆ. Ἐλέησέ την.
Δειλή κι ἀνίσχυρη σάν κάθε ἁμαρτωλή· μήν ἀποστρέφης τό πρόσωπό Σου.
Ἥμαρτον, Κύριε...
Ἄνθρωπος ἐγώ, γλίστρησα κι ἔπεσα...
Θεός Ἐσύ, δῶσε τήν συγχώρεσι καί τήν λύτρωσι. Ἀμήν.
Περιοδικό «ΛΥΔΙΑ»

8.12.11

Ο ΑΓΙΟΣ ΠΑΤΑΠΙΟΣ


Σήμερα η Εκκλησία εορτάζει και τιμά την ιερή μνήμη του οσίου Παταπίου του ερημοπολίτη. Έτσι χαρακτηριστικά τιτλοφορείται ο όσιος, που έζησε απομονωμένος στην έρημο, αφήνοντας το θόρυβο και τις χαρές της κοσμικής ζωής. Γεννήθηκε στην Θήβα της Αιγύπτου από γονείς ευσεβείς χριστιανούς, κοντά στους οποίους με πολλή φροντίδα κι επιμέλεια ανατράφηκε κι έμαθε τα ιερά γράμματα. Ταιριάζει και στον άγιο Πατάπιο εκείνο που γράφει ο απόστολος Παύλος προς τον Τιμόθεο· «από βρέφους τα ιερά γράμματα οίδας, τα δυνάμενα σε σοφίσαι εις σωτηρίαν δια πίστεως της εν Χριστώ Ιησού». Η πίστη στον Ιησού Χριστό και τα ιερά γράμματα κάνουν πραγματικά σοφό και σώζουν τον άνθρωπο.
Όταν ήλθε σε ηλικία, ο άγιος Πατάπιος απαρνήθηκε την πατρίδα, τον πλούτο, τους συγγενείς και κάθε κοσμική απόλαυση και ματαιότητα κι έφυγε στην έρημο. Ήταν η εποχή τότε, που ο αναχωρητισμός και ο μοναχικός βίος στην περιοχή εκείνη της Αιγύπτου βρισκόταν σε μεγάλη ακμή. Γρήγορα ο άγιος Πατάπιος ξεχώρισε κι έγινε πολύ γνωστός για τη μεγάλη του άσκηση και αρετή, τόσο, που πολλοί έτρεχαν κοντά του, για να ωφεληθούν πνευματικά από τη γνωριμία του και την αναστροφή μαζί του. Το ίδιο γινότανε, όπως βλέπομε στα ιερά Ευαγγέλια, με τον πρόδρομο και βαπτιστή Ιωάννη, όπου «εξεπορεύετο προς αυτόν Ιεροσόλυμα και πάσα Ιουδαία και πάσα περίχωρος του Ιορδάνου».
Αυτό πρέπει να το προσέξουμε και να το εκτιμήσουμε πολύ, ποιά σημασία δηλαδή και πόση πνευματική ωφέλεια έχει για έναν τόπο η παρουσία ενός αγίου ανθρώπου. Ας μην είναι, και δεν πρέπει να είναι, μέσα στο θόρυβο του κόσμου, αλλά στην έρημο, μόνος μαζί με το Θεό. Οι άνθρωποι τον βρίσκουν και τρέχουνε να τον δουν και να τον ακούσουν, σαν εκείνους που διψάνε και δεν περιμένουνε να πάει σ’ αυτούς το νερό, αλλ’ αυτοί πηγαίνουν στη βρύση. Δεν είναι ανάγκη και δεν πρέπει οι όσιοι ασκητές να κατεβαίνουν, για να βρουν τάχα τους ανθρώπους, αλλά οι άνθρωποι μόνοι τους ξέρουν να πηγαίνουν στα μοναστήρια, όπως και τώρα πολλοί πηγαίνουν στο Άγιο Όρος.
Ο άγιος Πατάπιος τόσο πολύ αγάπησε την ησυχία της ερήμου, ώστε άρχισε να στενοχωρείται, βλέποντας τους ανθρώπους να τρέχουν κοντά του, να τον επαινούν και να τον θαυμάζουν για την ασκητική του ζωή και για την αγιότητα του βίου του. Οι άγιοι ποτέ δεν αφήνουν τον εαυτό τους να πιστέψει εκείνα που ο κόσμος πιστεύει γι’ αυτούς· αν το πάθουν αυτό, τότε τα έχασαν όλα. Αυτή είναι η μεγάλη δύναμη και η αρετή των Αγίων, γι’ αυτό όσο ο κόσμος τους θαυμάζει, τόσο εκείνοι φεύγουν και κρύβονται. Αυτό έκαμε και ο άγιος Πατάπιος· αφού έμεινε χρόνια στην έρημο της Θηβαΐδας, ύστερα για να χαθούν τα ίχνη του, έφυγε και πήγε στην Κωνσταντινούπολη.
Στην Κωνσταντινούπολη ο άγιος Πατάπιος, οδηγημένος από το Θεό, πήγε κι έμεινε στο προσκύνημα της Παναγίας των Βλαχερνών. Εκεί έζησε άγνωστος και φτωχός, μέσα σε μεγάλη σκληραγωγία και πνευματική περισυλλογή, όπως και στην έρημο. Μα το φως δεν μπορεί να κρυφτεί κι η αγιοσύνη, όσο περισσότερο κρύβεται μέσα στον άνθρωπο του Θεού, τόσο πιό πολύ είναι φανερή στον κόσμο. Ο άγιος Πατάπιος, ο ταπεινός και φτωχός μοναχός των Βλαχερνών, έφτασε να είναι ένας ουράνιος άνθρωπος κι ένας επίγειος άγγελος. Γι’ αυτό κι ο Θεός τον δόξασε με τη χάρη των θαυμάτων. Εκεί κοντά στα ιαματικά νερά της Ζωοδόχου Πηγής των Βλαχερνών ήταν κι ο άγιος Πατάπιος, θεραπεύοντας τις αρρώστιες των ανθρώπων.
Από τα πολλά θαύματα και τις θεραπείες του αγίου Παταπίου αναφέρομε μόνο ένα· θεράπεψε μια γυναίκα, που έπασχε η ταλαίπωρη από καρκίνο του μαστού. Την αρρώστια αύτη, που για την ιατρική επιστήμη ακόμα είναι ανίατη, την νίκησε ο άγιος Πατάπιος με την προσευχή και με τη χάρη του Χριστού. Γι’ αυτό και είναι ο προστάτης και θεραπευτής των πιστών, που πάσχουν απ’ αυτή την επάρατη αρρώστια. Και σήμερα στο γυναικείο μοναστήρι του αγίου Παταπίου, που είναι στο βουνό επάνω από το Λουτράκι της Αττικής, πηγαίνουν οι πιστοί και ζητούν τη χάρη του Χριστού, για να βρουν ίαση με τις ευχές του αγίου Παταπίου. Ο Ιησούς Χριστός, ο ιατρός των ψυχών και των σωμάτων μας, είπε για τους Αγίους, κι είναι αλήθεια, ότι «ο πιστεύων εις εμέ τα έργα α εγώ ποιώ κακείνος ποιήσει…». Αμήν.

ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ ΣΗΜΑΙΝΕΙ...


...Χριστούγεννα εἶναι ἀποφασιστική πορεία πρός τήν Βηθλεέμ, εὐλαβικό προσκύνημα στό Θεῖο Βρέφος τό ἐσπαργανωμένο στήν Φάτνη, μαζί μέ τούς ποιμένες, συντροφιά μέ τά σμήνη τῶν Ἀγγέλων, συνοδοιπόροι μέ τούς τρεῖς Μάγους ἐξ Ἀνατολῶν.
Χριστούγεννα εἶναι βαθειά ταπείνωσις μπροστά στό Θεῖο Βρέφος τῆς Βηθλεέμ καί ἐπίσημος ἀναγνώσισίς Του ὡς Βασιλέως τοῦ σύμπαντος κόσμου καί ὡς Θεοῦ ἐνανθρωπήσαντος, ἐλθόντος εἰς τήν γῆν, «ἵνα τόν ἐξαχρειωθέντα ἄνθρωπον θεοποιήσῃ».
Χριστούγεννα εἶναι ψυχική προετοιμασία, εἰλικρινής μετάνοια, ἐνεργός συμμετοχή στά ἁγιαστικά Μυστήρια τῆς Ἐκκλησίας μας, γιά μία ἐπάξια συμμετοχή στό θαῦμα τῆς θείας Ἐνανθρωπήσεως τοῦ Κυρίου μας. Καί τό πρῶτο μας βῆμα εἶναι ἡ μετάνοια καί ἡ κάθαρσις διά τοῦ Ἱεροῦ Μυστηρίου τῆς Ἱερᾶς Ἐξομολογήσεως...
Ἀρχιμ. π. Θεόφιλος Ζησόπουλος, ἱεροκήρυκας

5.12.11

ΥΠΟΜΟΝΗ.wmv

Απολυτίκιον Αγίου Σάββα

ΓΙΑΤΙ ΑΠΕΛΠΙΖΕΣΑΙ;


...Στίς μπόρες καί τίς εὐτυχίες, στίς φουρτοῦνες καί τήν ἀπανεμιά, ἄς μήν κοιτάζουμε τόν Θεό διά μέσου τῶν περιστάσεων, ἀλλά τίς περιστάσεις διά μέσου τοῦ Θεοῦ, καί τότε θά εἰρηνεύουμε.
...Μᾶς εὐεργετοῦν οἱ δυσκολίες καί τά προβλήματα, ἄν φερθοῦμε ἔξυπνα ἐν Χριστῷ. Μᾶς βοηθοῦν νά δραπετεύσουμε ἀπό τήν φυλακή τοῦ «ἐγώ» μας καί νά μοῦμε στόν ἀγῶνα τοῦ «ἐμεῖς», τόν εὐλογημένο.
Πόσο καλό μᾶς κάνουν τά δύσκολα! Γιατί ὅ,τι μᾶς ταιριάζει μᾶς κοιμίζει. Ὅ,τι εἶναι ἀντίθετο, αὐτό μᾶς ἀφυνπίζει. Οἱ ἀντιξοότητες μᾶς βοηθοῦν νά σηκώνουμε ψηλά τά μάτια, νά τά πάρουμε ἀπό τό χῶμα καί νά βλέπουμε καί λίγο οὐρανό. Γι’ αὐτό «Δόξα τῷ Θεῷ πάντων ἕνεκεν», ἀφοῦ καί τῆς χαρᾶς καί τοῦ πόνου τό τέρμα θά εἶναι ΕΚΕΙΝΟΣ!
ΕΚΕΙΝΟΣ ὁ ζωντανός!
ΕΚΕΙΝΟΣ ὁ αἰώνιος!
ΕΚΕΙΝΟΣ ὁ Προνοητής!
ΕΚΕΙΝΟΣ ὁ ΠΑΤΕΡΑΣ!
Τί λέτε, χωράει στήν καρδιά ἡ ἀπελπισία;
Περιοδικό «ΛΥΔΙΑ»

2.12.11

"Πίστη" , Γεώργιος Δροσίνης

ΟΙ ΕΡΗΝΟΛΟΓΟΙ


...Κάθε ἀνθρώπινη καρδιά ποῦ ζῆ μέσα σ’ ἕνα ταραγμένο καί ἀναστατωμένο κόσμο, λαχταρᾶ λίγη εἰρήνη. Πολλές φορές οἱ ἄνθρωποι κουρασμένοι ἀπό τόν φόρτο τῶν ἐργασιῶν, ἀπό τήν πληθώρα τῶν προβλημάτων, ἀπό τίς δυσκολίες καί τίς ἀντιξοότητες τῆς ζωῆς, αἰσθάνονται νά πνίγωνται μέσα στήν ταραχή καί τήν ἀνησυχία.
...Τήν εἰρήνη ἀναζητᾶ ὁ ἄνθρωπος ἀνάμεσα σέ ὅλους τούς λαούς τῆς γῆς. Καί ἐδῶ ἡ κατάστασις εἶναι ἀκόμη πιό θλιβερή. Ὅλοι μιλοῦν γιά εἰρήνη καί ὅλοι προετοιμάζονται γιά πόλεμο. Ὅλοι στό ἕνα χέρι τους κρατοῦν κλάδον ἐλαίας καί στό ἄλλο ὅ,τι πιό σύγχρονο φονικό ὅπλο ὑπάρχει. Ὅλοι στήν σημαία ἔχουν ὡς σύμβολο τό περιστέρι καί στίς καρδιές τους τό ἁρπακτικό γεράκι. Ὅλοι λαχταροῦν τήν εἰρήνη καί ὅλοι πλουτίζουν τό ὁπλοστάσιό τους μέ τά πλέον σύγχρονα ὅπλα γιά μιά δυναμική ἀναμέτρησι...
...Γελασμένοι ἄνθρωποι, προδομένοι λαοί! Θύματα τῆς λαχτάρας γιά μιά εἰρηνική ζωή! Πήρατε λάθος δρόμο! Οἱ εἰρηνολόγοι δέν μποροῦν νά σᾶς φέρουν τήν εἰρήνη. Οἱ εἰρηνοκάπηλοι δέν μποροῦν νά σᾶς χαρίσουν τήν εἰρήνη, διότι ἁπλούστατα τήν στεροῦνται καί οἱ ἴδιοι. Γιά νά δώσης πρέπει νά ἔχης. Ὅταν δέν ἔχης τί νά δώσης; Προδομένοι λαοί! Θύματα τῶν «εἰρηνοδρόμων» ἰμπεριαλιστῶν! Γυρίστε πίσω. Πήρατε λάθος δρόμο. Ἐκεῖ πού περπατᾶτε εἰρήνη δέν θά βρῆτε. Τήν εἰρήνη θά τήν βρῆτε μόνον κοντά στήν Ἄρχοντα τῆς εἰρήνης, τόν Χριστό...
Ἀρχιμ. π. Θεόφιλος Ζησόπουλος, ἱεροκήρυκας

1.12.11