31.1.12

ΠΑΝΑΓΙΑ_0001.mp4

ΠΡΙΝ.mp4

30.1.12

Η ΑΓΚΑΛΙΑ ΤΗΣ ΜΑΝΑΣ...

...ΕΙΝΑΙ Η ΚΑΛΥΤΕΡΗ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ!

ΟΙ ΤΡΕΙΣ ΙΕΡΑΡΧΕΣ


...Τόλμησαν νά γεφυρώσουν τήν ἑλληνική γραμματεία καί τήν χριστιανική πίστη, γι’ αὐτό καί ἀναγνωρίσθηκαν ὡς προστάτες τῆς Ἑλληνικῆς Παιδείας...
Οἱ τρεῖς Ἱεράρχες ἀναδείχθηκαν μεγάλοι ποιμένες, μεγάλοι σοφοί καί μεγάλοι κοινωνικοί ἐργάτες. Ἡ γιορτή τους μᾶς προκαλεῖ καί μᾶς προσκαλεῖ. Ὅλοι ἔχουμε ἀνάγκη ἀπό μιά μορφή πού θά μᾶς ἐμπνέει καί θά μᾶς καθοδηγεῖ. Αὐτοί οἱ μεγάλοι διδάσκαλοι μᾶς μορφώνουν καί μᾶς ἁγιάζουν· εἶναι οἱ πνευματικοί φάροι πού μᾶς φωτίζουν καί μᾶς σώζουν. Ὡς αὐστηροί, ἀλλά τρυφεροί παιδαγωγοί τῆς νεότητος, ὡς ἀρωγοί στούς κοινωνικούς ἐργάτες καί ὡς ποιμένες στούς πιστούς. Ὁ λόγος τους ἦταν ὁ βίος τους. Γι’ αὐτό ἄς τούς μιμηθοῦμε καί ἄς ἀγωνισθοῦμε νά τούς φθάσουμε: οἱ Χριστιανοί στήν πίστη, οἱ ποιμένες στήν ὑποδειγματική ζωή, οἱ παιδαγωγοί στήν εὐρημάθεια, οἱ μαθητές στό ζῆλο τῆς μαθήσεως. Ἄς ἀκολουθήσουμε τά ἴχνη τους, γιά νά εἶναι ἡ ζωή μας σύμφωνη μέ τό θέλημα τοῦ Θεοῦ.
ρχιμ. π. Ἰσαάκ Τσαπόγλου, ἱεροκήρυκας
Περιοδικό «ΛΥΔΙΑ»

27.1.12

ΕΠΙΚΑΙΡΑ...


...Τό ποῦ βρισκόμαστε, ἀπό πλευρᾶς νεότητας, καί ὄχι μόνο, εἶναι ἕνα ἀνησυχητικό γεγονός. Καί τό ποῦ πορευόμαστε, εἶναι ἕνα ἄλλο τραγικό δίλημμα. Ὅταν μάλιστα σήμερα τά παιδιά μας, κυριολεκτικά, πολιορκοῦνται καί βομβαρδίζονται, στίς πλεῖστες τῶν περιπτώσεων ἀνυπεράσπιστα, ἐκτός καί προπαντός ἐντός τοῦ σπιτιοῦ μας! Ἀκόμη καί τά δελτία εἰδήσεων τῆς τηλοψίας κατάντησαν νά εἶναι μία ἐπικίνδυνη εὐκαιρία γιά μαθήματα ἀντεγκλήσεων μεταξύ πολιτικῶν, κοινωνικῶν καί ἄλλων ὁμάδων ἤ νέων δολοφόνων ἤ καί ἀρνητικῆς, ἀκόμη, προβολῆς θεμάτων κακοποίησης παιδιῶν ἀπό γονεῖς τέρατα.  
...Καί τό κεφαλαιῶδες ἐρώτημα, ὡς κατακλείδα, εἶναι τί κάνομε; Νά ἀφήσομε τά παιδιά μας, καί περιοριζόμαστε στούς γονεῖς, καί ἐννοοῦνται ἐδῶ οἱ νουνεχεῖς γονεῖς, ἕρμαιο τῶν κατακλυσμιαίων ὑποπροϊόντων τῆς ἀνθρώπινης πτώσης καί φαυλότητας; Νά ὑψώσομε τά χέρια μέ ἀπόγνωση; Νά προσπαθήσομε ἐμεῖς, ἀλήθεια σάν τί μποροῦμε νά κατορθώσουμε, νά διορθώσουμε τά πράγματα; Ἤ, καί αὐτή εἶναι ὑπό τίς περιστάσεις ἡ πιό ἀποτελεσματική στάση γιά αὐτοπροστασία καί σωτηρία μας, νά μποῦμε στήν κιβωτό τῆς οἰκογένειας καί τῆς Ἐκκλησίας μας; Γιά νά ἀσφαλίσουμε καί τούς ἑαυτούς μας καί τά παιδιά μας...
Ν. Νικολαΐδης-Καθηγητής Παν/μίου Ἀθηνῶν-Περιοδικό «ΛΥΔΙΑ»

24.1.12

ΠΑΝΤΑ ΕΝ ΣΟΦΙΑ ΕΠΟΙΗΣΕΝ

ΤΡΙΑ ΑΔΕΛΦΑΚΙΑ!
(ΟΙ ΑΝΘΡΩΟΙ ΕΙΝΑΙ ΤΟΣΟ ΑΓΑΠΗΜΕΝΟΙ;)

ΑΛΗΘΙΝΗ ΜΕΛΕΤΗ

...Μεταφράζω στή ζωή μου ἀπό τήν Καινή Διαθήκη τό «ἀλλήλων τά βάρη βαστάζετε». Εἶναι ἡ μόνη ἀλάνθαστη συνταγή τῆς σωστῆς κοινωνικότητος. Γιατί, βέβαια, εἶναι δυστυχία νά ἐγκλωβίζεσαι στό ἐγώ σου. Εἶναι ἀφόρητη ἡ μοναξιά χωρίς τήν ἔκφρασι τῆς ἀγάπης. Εἶναι ἀσφυκτικός κλοιός ὁ ἀτομισμός, τό δέν βαριέσαι, τό νά κλείνω τά μάτια στήν δυστυχία τοῦ ἄλλου.
...Μεταφράζω ἀπό τήν Καινή Διαθήκη στή ζωή μου τό «μή ψεύδεσθε εἰς ἀλλήλους». Δέν χρησιμοποιῶ τό ψέμμα, γιά νά ἐπιβιώσω, δέν παραποιῶ τά γεγονότα νά ἐπιπλεύσω. Τά λόγια, τό βλέμμα, ἡ συμπεριφορά, ὅλα ἐκπέμπουν εἰλικρίνεια.
...«Μεταφράζω τήν Καινή Διαθήκη στή ζωή μου». Αὐτή ἡ προσπάθεια, αὐτός ὁ ἀγώνας σέ κάνει νά νοιώθης τήν παρουσία τοῦ Θεοῦ. Σέ λούζει μέσα στή χάρι Του. Σοῦ ἀνοίγει ἕνα παράθυρο νά πορευθῆς τήν Βασιλεία τοῦ Θεοῦ.
Ἀλλάζεις ὀπτικές, ἱεραρχεῖς ἀλλιῶς. Ἄλλα σ’ εὐχαριστοῦν. Σοῦ φέρνει εὐεξία. Ἀγαπᾶς τόν Θεό πού ἐνισχύει, πού μακροθυμεῖ, πού εὐεργετεῖ, πού σώζει...
Περιοδικό «ΛΥΔΙΑ»

21.1.12

ΚΑΠΟΙΑ ΠΡΑΜΑΤΑ ΑΣ ΤΑ ΞΑΝΑΣΚΕΦΤΟΥΜΕ.mp4

EYXH

Δέσποτα Κύριε, ὁ Θεός ἡμῶν, σοῦ δεόμεθα καί σέ παρακαλοῦμεν ἡμεῖς οἱ ἁμαρτωλοί καί ἀνάξιοι δοῦλοί σου, ὅπως ἐπιβλέψῃς ἐπί τήν δέησιν ἡμῶν τῶν ἁμαρτωλῶν καί ἀχρείων οἰκετῶν σου, καί ἐλεήσῃς ἡμᾶς· ὅτι, Δέσποτα, καί αἱ ἀνομίαι ὑμῶν, καί αἱ ἁμαρτίαι ὑπερῆραν τάς κεφαλάς ἡμῶν· ἐγενήθημεν ὄνειδος τοῖς ἔθνεσι, μυκτηρισμός καί χλευασμός τοῖς περικύκλῳ ἀθέοις Ἀγαρηνοῖς· καί ἐταπεινώθημεν ἕως θανάτου, διά τάς ἁμαρτίας, καί ἀνομίας, καί βλασφημίας ἡμῶν. Τίς οὐ κλαύσει ἡμᾶς οὕτω διακειμένους; τίς οὐ θρηνήσει τήν τηλικαύτην αἰχμαλωσίαν ἡμῶν; ὅτι ταῦτα πάντα ἐπῆλθεν ἐφ’ ἡμᾶς, διά τάς ἁμαρτίας, καί ἀνομίας καί βλασφημίας ἡμῶν. Διά τοῦτο οἱ υἱοί Σιών οἱ τίμιοι, ἐλογίσθημεν ὡς ἀγγεῖα ὀστράκινα· διά τοῦτο ἠμαυρώθη τό χρυσίον, ἠλλοιώθη τό ἀργύριον τό ἀγαθόν· διά τοῦτο οἱ Ναζηραῖοι Σιών, οἱ ὑπέρ χιόνα λάμψαντες, γεγόναμεν ὡς Αἰθίοπες· οἱ ὑπέρ γάλα λευκανθέντες, ὑπέρ μέλαν ἐζοφώθημεν· οἱ τιθηνούμενοι ἐπί πόκον, περιβαλόμεθα ἀσχημοσύνην, καί ἐμεγαλύνθησαν αἱ ἀνομίαι ἡμῶν ὑπέρ ἀνομίας Σοδόμων· διά τοῦτο οἱ υἱοί τῆς ἡμέρας καί τοῦ φωτός υἱοί γεγόναμεν νυκτός καί σκότους· διά τοῦτο οἱ υἱοί τῆς βασιλείας, δοῦλοι γεγόναμεν ἐχθρῶν ἀνόμων καί ἀπίστων ἐθνῶν· ὅτι ἡμάρτομεν, ἠνομήσαμεν, ἠδικήσαμεν, παραβαίνοτες τάς ἐντολάς τοῦ Κυρίου τοῦ Θεοῦ ἡῶν. Ἀλλά μή παραδῴης ἡμᾶς εἰς τέλος, διά τό Ὄνομά σου, Κύριε, καί μή διασκεδάσῃς τήν διαθήκην σου, καί μή ἀποστήσῃς τό ἔλεός σου ἀφ’ ἡμῶν, διά τούς οἰκτιρμούς σου, Πάτερ ἡμῶν ὁ ἐν τοῖς οὐρανοῖς, καί διά τά σπλάγχνα τοῦ Μονογενοῦς σου Υἱοῦ, καί διά τό ἔλεος τοῦ Ἁγίου σου Πνεύματος, μηδέ μνησθῇς τῶν ἀνομιῶν ἡμῶν· ἀλλά ταχύ προκαταλαβέτωσαν ἡμᾶς οἱ οἰκτιρμοί σου, Κύριε, ὅτι ἐπτωχεύσαμεν σφόδρα. Βοήθησον ἡμῖν, ὁ Θεός, ὁ Σωτήρ ἡμῶν, ἕνεκεν τῆς δόξης τοῦ ὀνόματός σου· πρόσδεξαι τήν ἐξομολόγησιν ἡμῶν τῶν ἁμαρτωλῶν καί ἀχρείων οἰκετῶν σου, διά τό τίμιον καί ἅγιον Αῐμα τοῦ Υἱοῦ σου, Κυρίου δέ ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ ὅ ὑπέρ τῆς τοῦ κόσμου ζωῆς ἐξέχεε· διά τούς ἁγίους Προφήτας, καί Πατέρας καί Πατριάρχας, οἵ τινες ἠγωνίσαντο, εὐαρεστῆσαι τῷ ἁγίῳ σου Ὀνόματι. Μή παρίδῃς τήν δέησιν ἡμῶν, Κύριε, μηδέ ἐγκαταλίπῃς ἡμᾶς εἰς τέλος· οὐ γάρ ἐπί ταῖς δικαιοσύναις ἡμῶν πεποιθότες ἐσμέν, ἀλλ’ ἐπί τά ἐλέη τά σά, δι’ ὧν τό γένος ἡμῶν, περιποιῇ. Ἱκετεύομεν οὖν καί παρακαλοῦμεν τήν σήν ἀγαθότητα· Μή ἀποῤῥίψῃς ἡμᾶς ἀπό τοῦ προσώπου σου, μηδέ βδελύξῃ τήν ἡμῶν ἀναξιότητα· ἀλλ’ ἐλέησον ἡμᾶς, κατά τό μέγα σου ἔλεος, καί κατά τό πλῆθος τῶν οἰκτιρμῶν σου, πάριδε τά ἀνομήματα, καί τά ἁμαρτήματα ἡμῶν. Ναί, Δέσποτα παντοδύναμε, εἰσάκουσον τῆς φωνῆς τῆς δεήσεως ἡμῶν τῶν ἁμαρτωλῶν, καί βοήθησον τῷ λαῷ σου..., ὅτι ἐκτός σου, Θεόν ἄλλον οὐκ οἴδαμεν, τό Ὄνομά σου ὀνομάζομεν·... Ἐπίβλεψον οὖν ἐκ τοῦ οὐρανοῦ, Κύριε, καί ἴδε ἐκ τοῦ Οἴκου τοῦ ἁγίου τῆς δόξης σου· ποῦ ἐστιν ὁ ζῆλός σου καί ἡ ἰσχύς σου; πού ἐστι τό πλῆθος τοῦ ἐλέους καί τῶν οἰκτιρμῶν σου; σύ γάρ ἡμῶν εἶ Θεός καί τό Ὄνομά σου ἐφ’ ἡμᾶς ἐστιν. Ἐπίστρεψον, Κύριε, διά τούς δούλους σου, διά τήν ἁγίαν σου Ἐκκλησίαν, διά πάντας τούς ἀπ’ αἰῶνος Ἁγίους σου·... Καί νῦν, Δέσποτα, ἐπίβλεψον ἐξ οὐρανοῦ, καί σῶσον ἡμᾶς διά τό Ὄνομά σου τό ἅγιον, καί ῥῦσαι ἡμᾶς ἐκ τῶν ἀθέων ἐχθρῶν ἡμῶν, καί ἐκ τῶν μεθοδειῶν καί μηχανημάτων, καί παγίδων αὐτῶν ἐλευθέρωσον· καί μή ἀποστήσῃς ἀφ’ ἡμῶν τήν σήν κραταιάν βοήθειαν...
Ὅτι σύ εἶ ἡ βοήθεια, καί ἡ ἰσχύς ἡμῶν, καί σοί τήν δόξαν ἀναπέμπομεν, τῷ ἀνάρχῳ Πατρί, σύν τῷ μονογενεῖ σου Υἱῷ, καί τῷ παναγίῳ, καί ἀγαθῷ, καί ζωοποιῷ σου Πνεύματι, νῦν, καί ἀεί, καί εἰς τούς αἰῶνας τῶν αἰώνων. Ἀμήν.
Μέγα Εὐχολόγιο