28.10.12

ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΠΑΤΡΙΩΤΕΣ ΠΟΛΙΤΙΚΟΙ;



ΟΙ ΠΡΩΤΟΙ ΝΕΚΡΟΙ

Ο στρατιώτης Τσιαβαλιάρης Βασίλειος του Ιωάννη από την Πιαλεία Τρικάλων υπηρετούσε ως σκοπευτής πολυβόλου στο 51ο Σύνταγμα Πεζικού, έπεσε την 5η πρωινή της 28ης Οκτωβρίου 1940 μόλις εξήλθε από το 21ο φυλάκιο (ύψωμα Γκόλιο).

Ο Αλέξανδρος Διάκος, από την ιταλοκρατούμενη Χάλκη της Δωδεκανήσου, γνώρισε την αθανασία σε ηλικία 29 ετών. Είναι ο πρώτος νεκρός από τους εφέδρους αξιωματικούς κατά την αντεπίθεση της 1ης Νοεμβρίου 1940.


26.10.12

ΑΓΙΟΥ ΔΗΜΗΤΡΙΟΥ ΜΝΗΜΗ

Ο άγιος Δημήτριος γεννήθηκε το δεύτερο μισό του 3ου αιώνα μ.Χ. στη Θεσσαλονίκη. Οι γονείς ήταν ευλαβής και ευκατάστατοι. Ο «ευσεβέστατος» Δημήτριος, όπως τον αποκαλεί το Συναξάρι του, ανατράφηκε εν παιδεία και νοθεσία Κυρίου και αναδείχθηκε «διδάσκαλος της πίστεως του Χριστού».
Το μαρτύριο του Δημητρίου τελέστηκε όταν ο Μαξιμιανός επισκέφθηκε την Θεσσαλονίκη (296 ή 306), προκειμένου να απολαύσει τους αγώνες που διεξάγονταν μέσα στα πλαίσια του εορτασμού της νίκης των Ρωμαίων κατά των Σκυθών.
Τότε ο Μαξιμιανός εξέδωσε διάταγμα, όπως φυλακιστεί ο Δημήτριος, με το αιτιολογικό ότι ομολόγησε πίστη προς τον Χριστό. Ο Δημήτριος, λοιπόν, ρίχτηκε σ’ ένα δημόσιο λουτρό, από όπου κήρυσσε το Ευαγγέλιο.
Στους αγώνες λάμβανε μέρος και ένας μεγαλόσωμος αθλητής, ο Λυαίος, ο οποίος είχε μεγάλη φήμη για τις ικανότητές του στο άθλημα της πάλης. Επειδή δε ο Λυαίος προκαλούσε τα πλήθη να παλαίψουν μαζί του, ένας από τους μαθητές του Δημητρίου, ο Νέστορας, ζήτησε την ευλογία του Αγίου, προκειμένουν να αντιμετωπίσει τον Λυαίο. Ο Άγιος Δημήτριος πράγματι ευλόγησε το Νέστορα σφραγίζοντάς τον στο πρόσωπο, με το σημείο του τιμίου σταυρού, και λέγοντάς του: «και τον Λυαίο θα νικήσης και για τον Χριστό θα μαρτυρήσεις».
Ο νεαρός Νέστωρας εισήλθε μέσα στο Στάδιο, και λέγοντας «ο Θεός Δημητρίου βοήθει μοι…», πάλεψε και νίκησε τον Λυαίο. «Και βαλών αυτώ καιρίαν πληγήν κατά καρδίας αφήκεν άπνουν επί της γης τον πρώην μεγάλαυχον», αναφέρει το Συναξάρι.
Ο Μαξιμιανός βλέποντας το γεγονός εξοργίστηκε, γι΄ αυτό και διέταξε να θανατωθεί ο Δημήτριος, θεωρώντας τον υπαίτιο για την ταπεινωτική ήττα του Λυαίου. Έδωσε εντολή, λοιπόν, όπως θανατωθεί πρώτος ο Δημήτριος δια λογχισμού. Ο θάνατος του Δημητρίου ήταν ακαριαίος, αλλά όμως, «πολλών θαυμάτων και ιάσεων παραδόξων μετά την τελευτήν γενόμενος ποιητής», υπογραμμίζει το Συναξάρι. Μετά το Δημήτριο σειρά είχε ο Νέστορας τον οποίο καρατόμησαν με το ίδιό του το ξίφος.
Ένας άλλος μαθητής του Αγίου Δημητρίου, ο Λούπος, μάζεψε το τίμιο αίμα του Μεγαλομάρτυρα Δημητρίου με το πανωφόρι και το δακτυλίδι του Αγίου και με αυτό επιτελούσε διάφορα σημεία και ιάσεις ασθενειών. Επειδή όμως πολλοί πίστευαν στον Χριστό υπέστη και ο Λούπος παρόμοιο μαρτύριο με αυτό του Αγίου Δημητρίου και του Νέστορα, όπως εξάλλου και πολλοί άλλοι χριστιανοί της εποχής.
Το σκήνωμα του Μεγαλομάρτυρα Δημητρίου οι χριστιανοί το ενταφίασαν σ’ εκείνο το δημόσιο λουτρό, όπου άρχισε να αναβλύζει μύρο, γι’ αυτό και ο Δημήτριος έλαβε το προσωνύμιο Μυροβλήτης.
Στο τόπο του μαρτυρίου του εκτίσθηκε ένας μικρός ναός το 313 αφιερωμένος στο όνομά του. Το 324 στον ίδιο τόπο ανεγέρθηκε μία τρίκλιτη Βασιλική και το 413 κτίστηκε μία μεγαλύτερη. Η σημερινή μορφή του Ναού ανάγεται στο 1950. Σημειωτέον ότι από το 413 μέχρι το 1950 ο Ναός υπέστη πολλές καταστροφές και λεηλασίες. Η τελευταία καταστροφή σημειώθηκε το 1917 από μεγάλη πυρκαϊά. Στα υπόγεια του Ναού αυτού σώζεται ο τόπος όπου φυλακίστηκε ο Άγιος Δημήτριος καθώς και το πρώτο του μνήμα. Στο Ναό φυλάσσονται τα τίμια λείψανα του Αγίου.
Ο Μεγαλομάρτυρας Δημήτριος είναι ο πολιούχος και προστάτης της Θεσσαλονίκης, και η μνήμη του τελείται στις 26 Οκτωβρίου.
Η μνήμη των Αγίων Νέστορος και Λούπου τελείται την επομένη μέρα, 27 Οκτωβρίου.
Εκκλησία Κύπρου - Παναγιώτης Θεοδώρου, Θεολόγος

7.10.12

ΒΑΘΕΙΑ ΚΑΛΛΙΕΡΓΕΙΑ


...Γιά νά γίνη ἡ καρδιά σου ἕνα χωράφι τοῦ Θεοῦ, πρέπει, πρῶτα-πρῶτα, νά βάλης φωτιά. Τήν φωτιά τοῦ Παναγίου Πνεύματος, πού θά ἀναγκάση ὅλα τά θηρία πού φωνάζουν στήν καρδιά σου νά τραποῦν σέ φυγή...
Καί μετά ἀπ’ αὐτό, ἀπομένει τό ἀλέτρι, πού θά ὀργώση βαθειά τήν γῆ τοῦ Θεοῦ. Ἡ θέλησίς σου μεταβάλλεται σέ ἄροτρο. Ὅταν ὑπάρχη θέλησις, δέν ὑπάρχουν ἐμπόδια. Ὅταν ὑπάρχη θέλησις, τά πάντα γίνονται δυνατά καί κατορθωτά. Ὅταν ὑπάρχει θέλησις, ὑπάρχει πάντα καί μία νίκη...
Ἐμπιστεύσου τήν καρδιά σου σ’ Ἐκεῖνον πού τήν ἔπλασε καί τήν ἔλουσε στά αἵματα τοῦ Γολγοθᾶ καί τότε θά εἶσαι ἀληθινό «γεώργιον τοῦ Θεοῦ»...
Ἀρχιμ. π. Θεόφιλος Ζησόπουλος, ἱεροκήρυκας

4.10.12

http://eranistis.net/wordpress/ο-πραγματικός-σουλεϊμάν-ο-μεγαλοπρεπ/

http://eranistis.net/wordpress/ο-πραγματικός-σουλεϊμάν-ο-μεγαλοπρεπ/

Απ. Ε. Βακαλόπουλος, Ιστορία του νέου ελληνισμού, τόμος Γ΄ , Θεσσαλονίκη 1968.

ΤΑ ΚΑΝΑΛΙΑ ΤΩΝ ΑΓΑΡΗΝΩΝ


Μπουχτίσαμε νά βλέπουμε, σέ ἑλληνικά κανάλια, τῶν ἀγαρηνῶν τά κόπρια, καί δέν μποροῦμε νά καταλάβουμε ποιοί εἶναι οἱ παράγοντες πού ὑποστηρίζουν τήν προβολή τέτοιων ἔργων. Γιατί προτιμοῦν τά κανάλια τῶν ἐχθρῶν τῆς Ἑλλάδος; Ποιός εἶναι ὁ σκοπός τους; Νά μᾶς διαπαιδαγωγήσουν τρέφοντάς μας μέ τόν ἀνατολίτικο τρόπο ζωῆς; Μά ἡ Πατρίδα μας γνώρισε τήν ποιότητα τοῦ πολιτισμοῦ τους καί τήν βαρβαρότητά τους σέ ὅλο τό μεγαλεῖο της. Αὐτό εἶναι ἀρκετό γιά νά ἐξάγουμε τά συμπεράσματά μας καί νά εἴμαστε ἐπιφυλακτικού καί συνετοί.
Ἄλλωστε δέν ὑπάρχει ἱστορία στήν Ἑλλάδα; Δέν ὑπάρχει γλῶσσα; Δέν ὑπάρχει πολιτισμός; Δέν ὑπάρχουν Παρθενῶνες; Δέν ὑπάρχλουν ὅλοι οἱ πατέρες τῶν ἐπιστημῶν; Ὁ Δημόκριτος, ὁ πατέρας τῆς ἀτομικῆς ἐνεργείας; Ὁ Ἱπποκράτης τῆς ἰατρικῆς; Ὁ Ἀριστοτέλης τῆς φιλοσοφίας; Δέν ὑπάρχει ὁ Ὅμηρος, δέν ὑπάρχει ὁ Ἡρόδοτος, ὁ Σωκράτης; Τί λοιπόν κρύβεται πίσω ἀπ’ αὐτήν τήν πολιτική;
Περιοδικό «ΛΥΔΙΑ»

1.10.12

Ο ΧΡΙΣΤΟΣ ΜΑΣ...


...Γιά ὅλους μας παράδειγμα ὁ Χριστός. «Χριστς παθεν πρ μν, μν πολιμπνων πογραμμν να πακολουθσητε τος χνεσιν ατοῦ». Παράδειγμα ὁ Χριστός γιά κάθε ἄνθρωπο. Παράδειγμα ὁ Χριστός γι’ αὐτό διδάσκει. Διδάσκαλε καί καθηγητά, μπροστά σου ἔχεις τό παιδί, την παιδική του ψυχή. Ἀγάπησέ το, δώσ’ του τήν καρδιά σου καί ὅσο σκληρό κι ἄν εἶναι, κι ὅσο ἰδιότροπο παιδί κι ἄν εἶναι, κι ὅσο δύσκολο παιδί κι ἄν εἶναι, ξέρουμε καλοί μας παιδαγωγοί πώς παύσατε νά εἴσαστε παιδαγωγοί ἀλλά εἴσαστε θηριοδαμασταί! Γιατί τά παιδιά μας σήμερα εἶναι μικρά θηρία.
Ναί, ἀλλά καί στό θηρίο ὅταν τοῦ δείξης ἀγάπη καί καλωσύνη τό ἐξημερώνεις. Ἔτσι ἔκανε κι ὁ Χριστός. Εἴχαν καί οἱ μαθηταί του πάθη. Μάλιστα ὁ ἕνας ζητοῦσε νά τόν κάνη ὑπουργό τῶν ἐξωτερικῶν κι ἄλλον τῶν ἐσωτερικῶν. Κι ὅμως μέ καλωσύνη, μέ ἀγάπη, μέ συμπόνοια, μέ κάποια συγκατάβασι στόν ἄνθρωπο τόν ἁμαρτωλό, δέν Τόν εἴδατε; Ὅταν μπροστά Του οἱ ἄνθρωποι τῆς ἐκδικήσεως, οἱ ἄνθρωποι πού ... τόν νόμο ..... ἦταν ἔτοιμοι νά λιθοβολήσουν τήν ἁμαρτωλή γυναῖκα καί ὁ Χριστός μας πῆρε τό βάλσαμο τῆς παρηγοριᾶς, τῆς καλωσύνης καί τῆς ἀγάπης καί εἶπε ἐμπρός ποῦ εἶναι οἱ λιθοβολητές σου γυναῖκα;  Ὅταν τούς εἶπε «ὁ ἀναμάρτητος πρῶτος τόν λίθον βαλαίτω», φύγανε ὁλοι καί ὁ Χριστός ἔριξε τό βάλσαμο τῆς παρηγοριᾶς καί σώθηκε ἡ γυναίκα ἡ ἁμαρτωλή.
Κάνε, καλέ μας καθηγητά, τό ἴδιο, καί τότε; ἄν παρ’ ἐλπίδα δέν ἐπιτύχης τόν σκοπό σου τότε θά πῆς κι ἐσύ ὅπως ὁ Κύριός μας «Πάτερ οὕς δέδωκάς μοι ἐφύλαξα καί οὐδείς ἐξ αὐτῶν ἀπώλετο εἰ μή ὁ υἱός τῆς ἀπωλείας». Παράδειγμα γιά τούς δασκάλους, παράδειγμα καί γιά τούς ἱερεῖς, ὁ Χριστός μας πού προσφέρει τόν Ἑαυτό Του θυσία καί ὁλοκαύτωμα γιατί τό δικό μας ὄχι ἐπάγγελμα, ἡ δική μας ἀποστολή, ἡ ἱερωσύνη καί ἀρχιερωσύνη, εἶναι μία συνεχῆς καί ἀδιάκοπος θυσία καί διάκονος εἶναι ἐκεῖνος πού ὑπηρετεῖ τόν λαόν καί ἀναλίσκεται διά τόν λαόν και θυσιάζεται διά τόν λαόν. Πολύ δέ περισσότερον ὁ ἄνθρωπος τοῦ Θεοῦ, ἐδῶ τό ἐπάγγελμα, ἡ ἀποστολή μας, δέν εἶναι βιοποριστικό ἐπάγγελμα, ἀλλά εἶναι μία συνεχῆς καί ἀδιάκοπος θυσία γιά τόν συνάνθρωπό μας, γιά τόν πλησίον, γιά τόν ἀδελφόν τοῦ Χριστοῦ...
ΑΡΧΙΜ.π. ΘΕΟΦΙΛΟΣ ΖΗΣΟΠΟΥΛΟΣ, ΙΕΡΟΚΥΡΗΚΑΣ