31.7.13

ΓΕΝΗΘΗΤΩ ΤΟ ΘΕΛΗΜΑ ΣΟΥ



...Νά θυμόμαστε πάντοτε τόν σοφό διδάσκαλο Γαμαλιήλ, ὁ ὁποῖος ἀπευθυνόμενος στό συνέδριο, πού προσπαθοῦσε νά θέση σέ ἐφαρμογή σχέδιο ἐξοντώσεως τῶν Ἀποστόλων, ἐδήλωσε κατά τόν πλέον κατηγορηματικόν τρόπον τά ἑξῆς: «ἀπόστητε ἀπό τῶν ἀνθρώπων τούτων καί ἐάσατε αὐτούς˙ ὅτι ἐάν ᾗ ἐξ ἀνθρώπων ἡ βουλή αὕτη ἤ τό ἔργον τοῦτο, καταλυθήσεται˙ εἰ δέ ἐκ Θεοῦ ἐστιν, οὐ δύνασθε καταλῦσαι αὐτό, μή ποτε καί θεομάχοι εὑρεθῆτε» (Πράξ. ε΄ 38-39). Μέ πιό ἁπλά λόγια: Μή πλησιάζετε τούς ἀνθρώπους αὐτούς καί ἀφῆστε τους, διότι ἄν οἱ ἰδέες αὐτῶν καί τά ἔργα αὐτῶν εἶναι ἀνθρώπινα, ἀπό μόνα τους θά ἀνατραποῦν˙ ἐάν ὅμως εἶναι ἀπό τόν Θεό, τότε δέν μπορεῖτε νά κάνετε τίποτε...
...«γενηθήτω τό θέλημά σου ὡς ἐν οὐρανῷ καί ἐπί τῆς γῆς»˙ τό αἴτημα πού σέ καθημερινή βάσι προσευχόμενοι ἀπευθύνουμε στόν Κύριό μας. Νά γίνη καί στήν δική μας ζωή τό θέλημα τοῦ Θεοῦ.
Ἀρχιμ. π. Θεόφιλος Ζησόπουλος, ἱεροκήρυκας

29.7.13


28.7.13

ΕΙΣ ΜΝΗΜΟΣΥΝΟΝ ΑΙΩΝΙΟΝ

ΚΥΡΙΑΚΗ 28 ΙΟΥΛΙΟΥ 2013
ΕΞΑΜΗΝΟ ΑΡΧΙΕΡΑΤΙΚΟ ΜΝΗΜΟΣΥΝΟ

«Τί μέ θρηνεῖτε δεινῶς, ὦ ἄνθρωποι; τί μάτην θορυβεῖσθε; ὁ μεταστάς ἅπασι προσφθέγγεται˙ ὁ θάνατος γέγονεν ἀνάπαυσις τοῖς πᾶσιν...»
* * *
«...ἀδελφοί, ἀδελφῶν ἐξορίζομαι˙ φίλους πάντας ἀφῶ καί πορεύομαι˙ ποῦ οὖν ὑπάγω οὐκ ἐπίσταμαι, ἤ πῶς μέλλω εἶναι ἐκεῖ οὐ γινώσκω, εἰ μή μόνον Θεός ὁ καλέσας με...»
* * *
«Ὑπομιμνήσκω ὑμᾶς πρός τόν Κύριον, ἀδελφοί μου καί τέκνα καί φίλοι μου, μή μου λάθησθε ὅταν προσεύχησθε, δυσωπῶ, ἱκετεύω καί δέομαι...»
* * *

«... ὥσπερ ἐπί τῆς γῆς ἐν τῇ Ἐκκλησίᾳ Σου λειτουργόν αὐτόν κατέστησας, οὕτω καί ἐν τῷ οὐρανίῳ Σου θυσιαστηρίῳ ἀνάδειξον Κύριε...» 

Ἀπό τήν Ἐξόδιο Ἀκολουθία εἰς Ἱερεῖς

26.7.13

ΤΟ ΘΕΛΗΜΑ ΤΟΥ ΘΕΟΥ



...Ὅταν τό ἀνθρώπινο θέλημα ταυτισθῆ ἀπολύτως μέ τό θέλημα τοῦ Θεοῦ, τότε ὁ ἄνθρωπος αἰσθάνεται πληρότητα στήν ζωή του. Τότε ἔχει νόημα καί περιεχόμενο ἡ ζωή του. Τότε ὁμολογουμένως εἶναι μακάριος, εὐλογημένος καί κατάφορτος ἀπό τήν χάρι τοῦ Θεοῦ. Τότε θά πορεύεται στόν δρόμο τῆς ζωῆς του, χωρίς ποτέ νά ἔρχεται σέ σύγκρουσι καί ἀντίθεσι μέ τό θέλημα τοῦ Θεοῦ. Κάι πρακτικά σκεπτόμενος θά λέγη: Αὐτό πού σκέπτομαι εἶναι σύμφωνο μέ τό θέλημα τοῦ Θεοῦ; Ἄν ναι, τότε προχωρῶ στήν ἀπόφασι. Αὐτό πού θέλω εἶναι ἀρεστό στόν Θεό; Αὑτό πού ἀποφασίζω μήπως προσκρούει στό θέλημα τοῦ Θεοῦ; Ἄν ναί, τότε δέν προχωρῶ σέ καμμία ἀπόφασι πού θά εἶναι ἀντίθετη μέ τό θέλημά Του...
Ἀρχιμ. π. Θεόφιλος Ζησόπουλος, ἱεροκήρυκας

23.7.13

Η ΕΙΡΗΝΗ



... Ἀδελφέ μου,
Ἡ εἰρήνη στόν κόσμο δέν θά ἐπικρατήση, ἄν δέν βασιλεύση ἡ εἰρήνη στίς δικές μας καρδιές. Γιά τήν εἰρήνη τῆς καρδιᾶς μας ὑπάρχει μία λύσις: Ἡ συμφιλίωσίς μας μέ τόν Θεό. Ἄν ἡ ἁμαρτία, πού εἶναι πάντα μιά ἐπανάστασις, δέν χάση τά σκῆπτρα στήν δική μας καρδιά, ἡ εἰρήνη ποτέ δέν θά μείνη μαζί μας. Τήν εἰρήνη χαρίζει στίς καρδιές τῶν ἀνθρώπων μόνον ὁ Ἄρχων τῆς εἰρήνης, ὁ Χριστός.
Ἀρχιμ. π. Θεόφιλος Ζησόπουλος, ἱεροκήρυκας

19.7.13

ΠΕΡΙΟΔΙΚΟ ΛΥΔΙΑ ΙΟΥΛΙΟΥ 2013

ΥΠΑΡΧΕΙ ΕΙΡΗΝΗ;



...Ὑπάρχει εἰρήνη! Ὑπάρχει δρόμος πού ὁδηγεῖ στήν εἰρήνη. Ἀρκεῖ ἐμεῖς νά τόν ἀκολουθήσουμε. Καί ὁ δρόμος πού ὁδηγεῖ στήν εἰρήνη δέν εἶναι ἄλλος ἀπ’ αὐτόν πού φέρνει πλησιέστερα τόν ἄνθρωπο στόν Ἄρχοντα τῆς εἰρήνης, στόν Θεό. Πῶς νά ἐπικρατήση ἡ εἰρήνη στόν κόσμο, ἐφ’ ὅσον στίς καρδιές τῶν ἀνθρώπων διεξάγεται ἕνας φοβερός πόλεμος; Πῶς μποροῦμε νά μιλᾶμε γιά εἰρήνη σέ ὁλόκληρο τόν κόσμο, ὅταν οἱ καρδιές ὅλων μας εἶναι τό φοβερώτερο πεδίο μάχης; Ἔχουμε τό δικαίωμα νά θέλουμε νά ἐπικρατήση ἡ εἰρήνη σ’ ὁλόκληρη τήν οἰκουμένη, ὅταν ἀρνούμεθα νά θρονιασθῆ στήν δική μας καρδιά;...
Ἀρχιμ. π. Θεόφιλος Ζησόπουλος, ἱεροκήρυκας

16.7.13

ΟΙ ΕΝΟΧΟΙ...



...Ἔνοχοι εἶναι ὅλοι ἐκεῖνοι πού τάχθηκαν νά φρουροῦν καί νά ὑπερασπίζωνται τούς νόμους.... Ἡ Ἑλλάς μεταβάλλεται σέ ἀπέραντο γηροκομεῖο. Ὁ μαρασμός τῆς φυλῆς μας καλπάζει. Ἡ ὑπογεννητικότης λαμβάνει ἐπικίνδυνες διαστάσεις, τήν ὥρα μάλιστα πού οἱ γειρονικές μας χῶρες παρουσιάζουν αὔξηση τῶν γεννήσεων...Ἔνοχοι καί οἱ ἰατροί πού σπούδασαν τήν ὡραιοτέρα ἐπιστήμη, τήν ἰατρική, καί ἔταξαν ἑαυτούς στήν ὑπηρεσία τοῦ ἀνθρώπου... Ἔνοχοι ὁ πατέρας καί ἡ μάνα, πού ἀπό κοινοῦ ἀποφασίζουν νά προβοῦν στήν ἄμβλωσι...
Ἀφήνοντας ὅλους τούς ἄλλους, πού ἀναφέραμε παραπάνω, νά ἀναλάβη ὁ καθένας τίς εὐθύνες του, ἀπευθυνόμεθα σέ σένα ἑλληνίδα γυναίκα, πού στά σπλάχνα σου κρατᾶς μιά καινούργια ὕπαρξι, ἕνα καινούργιο βλαστάρι. Αὐτό τό παιδί ἄν μποροῦσε νά σέ μιλήση, θά σοῦ ἔλεγε δυνατά «Μάνα, γλυκειά μου μάνα. Τί σκέπτεσαι νά κάνης; Τούς μητρικούς σου κόλπους θά τούς μεταβάλης σέ σέ Νεκροταφεῖο; Μάνα ζωοδότρα, γιατί θέλεις νά γίνης δολοφόνος; Ἐγώ εἶμαι τό σπλάχνο σου, εἶμαι τό παιδί σου. Ἐγώ εἶμαι ἡ σάρκα ἐκ τῆς σαρκός σου. Μή μέ σκοτώσης. Θέλω καί γώ νά ζήσω. Δέν μέ λυπᾶσαι; Σκέψου, ἄν καί ἡ δική σου μάνα ἔκανε τό ἴδιο, ἐσύ δέν θά ζοῦσες σήμερα. Μητέρα, σέ ἱκετεύω. Ἄφησέ με νά ζήσω ἀνάμεσα στά ἄλλα τά παιδιά σου. Μητέρα μου, μή μέ δολοφονήσης.
Ἀρχιμ. π. Θεόφιλος Ζησόπουλος, ἱεροκήρυκας