27.8.13

ΑΓΚΥΡΑ ΕΛΠΙΔΟΣ

ΟΙ ΑΝΑΓΚΕΣ ΤΗΣ ΨΥΧΗΣ ΜΑΣ

Ἡ ψυχή μας, ἀδέλφια μου, ἔχει ἀ­νάγκη. Ὅταν πεινάη ἡ ψυχή μας, πρέ­­πει νά τήν τρέφουμε. Ὅταν διψάη, πρέ­πει νά τήν δροσίζουμε. Ὅταν τραυματίζεται ἡ ψυχή μας, πρέπει νά τήν θεραπεύουμε. Ὅταν λερώνεται ἡ ψυ­χή μας, πρέπει νά τήν καθαρί­ζουμε. Καί ὅταν ἡ ψυχή μας χάση τόν Θεό της, τότε πρέπει νά τῆς Τόν δίνουμε.

Ἀρχιμ. π. Θεόφιλος Ζησόπουλος, ἱεροκήρυκας

24.8.13

ΗΡΩΪΚΗ ΑΠΟΦΑΣΙΣ

... Ἄς πάρουμε, ἀδελφοί μου, ὅλοι μας φεύγοντας ἀπό τόν ναό σήμερα, τήν ἀπόφασι νά διαβάζουμε κάθε ἡμέρα τόν λόγο τοῦ Θεοῦ, νά τόν μελετοῦμε, γιά νά θρέψουμε τήν ψυχή μας καί νά περπατήσουμε ὅλοι μας στήν στράτα τοῦ Θεοῦ μέ τό φῶς τοῦ Εὐαγγελίου, μέ τήν ἀλήθεια τοῦ Εὐαγγελίου πού εἶναι γραμμένη ἀπό τόν Χριστό γιά τόν καθένα ἀπό μᾶς. Ἀμήν.

Ἀρχιμ. π. Θεόφιλος Ζησόπουλος, ἱεροκήρυκας 

21.8.13

O ΘΑΝΑΤΟΣ

...Δέν ξέρουμε πότε θά φύγουμε ἀπό τόν κόσμο αὐτό, ἀλλά κάποια στιγμή θά φύγουμε. Αὐτό εἶναι βέβαιο, καί εὐτυχῶ, δέν ξέρουμε τό πότε. Ἄν τό ξέραμε, θά ἦταν κόλασις ἡ ζωή μας. Θά λέγαμε ἦρθε ὁ χρόνος, λιγόστεψαν οἱ ἡμέρες, λιγόστεψαν οἱ μῆνες, λιγόστεψαν οἱ ὧρες! Θά ζούσαμε μιά τυρρανισμένη ζωή.
Ἄς παρακαλοῦμε τόν Θεό νά μᾶς διαφυλάττη ἀπό τόν αἰφνίδιο θάνατο. Ἡ Ἐκκλησία μας σέ κάποια εὐχή της τό ζητάει...
...ἄς πάρουμε μιά ἀπόφασι. Ἄς κοιτάξουμε πρός τά μέσα, νά δοῦμε τόν ἑαυτό μας καί νά τακτοποιήσουμε τίς προσωπικές μας ὑποθέσεις, τίς οἰκογενειακές μας καί ὅ,τι ἀφορᾶ τήν σωτηρία τῆς ψυχῆς μας. Νά εἴμαστε ἕτοιμοι, γιατί δέν ξέρουμε πότε καί ποιά στιγμή θά ἔρθη ὁ ἄγγελος νά μᾶς πάρη γιά τήν Βασιλεία τῶν Οὐρανῶν, γιά τήν ὁποία εἴμαστε πλασμένοι καί τῆς ὁποίας εἴθε ὅλοι νά ἀξιωθοῦμε. Ἀμήν.

Ἀρχιμ. π. Θεόφιλος Ζησόπουλος, ἱεροκήρυκας 

18.8.13

ΑΓΚΥΡΑ ΕΛΠΙΔΟΣ 2013 (λίστα αναπαραγωγής)

ΑΝ ΓΥΡΙΖΕ...

Υπό τον παραπάνω τίτλο η (άγνωστή μου) συμπατριώτισσα κ. Βούλα Τσάρα-Ζιωγάνα ανέδειξε πρόσφατα στις επιστολές της Καθημερινής [20/7/2013] ένα θέμα που δεν έχει προβληματίσει όσο θα έπρεπε. Το ότι το παρουσιάζει μια γυναίκα έχει τη δική του ουσιαστική σημασία. Παραθέτω την επιστολή της αυτούσια. 

Kύριε διευθυντά
Θα ήταν ένα όνειρο! Δυστυχώς όμως απραγματοποίητο, μετά τόσα χρόνια που η ισότητα των δύο φύλων «απελευθέρωσε» τη γυναίκα από τα «δεσμά» της οικογένειας. H ισότητα παρέσυρε και τη μάνα!
    Nήπια, βρέφη, άρον άρον ξυπνούν για να πάνε στο βρεφικό ή στον παιδικό σταθμό, γιατί και η ίδια η μητέρα τους πρέπει να πάει στη «δουλειά» της!
    Tώρα είναι «εργαζόμενη», ενώ εάν έμενε στην οικογένειά της θα λεγόταν «μη εργαζόμενη». Ποιος έδωσε αυτόν τον χαρακτηρισμό; Aπλώς η γυναίκα η οποία βγαίνει από το βασίλειό της για να υπηρετήσει κάποιον άλλο ρόλο, κάποιον εργοδότη, αμείβεται, ενώ η μάνα κοντά στα παιδιά της, η βασίλισσα του σπιτιού, δεν αμείβεται! Aρα έχουμε τη «μισθοδοτούμενη» και τη «μη μισθοδοτούμενη» γυναίκα. Mιλάμε όμως για τη γυναίκα μάνα. Tη μορφωμένη μάνα τη χρειάζεται περισσότερο από ποτέ, τώρα η οικογένεια και όχι ο στρατός ή η αστυνομία, η τροχαία. Yπάρχει ο ανδρικός πληθυσμός για τους ρόλους αυτούς.
    Zούμε σε μια εποχή δύσκολη, με πολλούς εχθρούς και εφιάλτες στην αγωγή των παιδιών. H γυναίκα όταν γίνεται μάνα, εάν αυτή έχει κάποιους τίτλους σπουδών, πρέπει η πατρίδα να την αμείβει συμβολικά, τιμητικά! Mόνο η μάνα έχει τη δύναμη, ιδιαίτερα δε, η μορφωμένη, να γίνει το ανάχωμα στις δυσκολίες της αγωγής των παιδιών της. Mόνο η μάνα μπορεί να εξαφανίσει τις εικόνες από τους δρόμους, με τα κορμιά νέων ανίκανα να σταθούν όρθια, να περπατήσουν, να αγωνιστούν, να ζήσουν! Tο πλούσιο «χαρτζιλίκι» από πατέρα και μάνα, τους οδηγεί συχνά στην παραβατικότητα, στην αμαρτία! O έμπορος ναρκωτικών θα είχε «απέναντί» του, εχθρό του, τη μάνα οπλισμένη με τη στοργή και την αγάπη για τα παιδιά της!
    Aκόμη η μορφωμένη μάνα μπορεί να ελέγξει το παιδί της μέσα στο σπίτι, όταν αυτό χειρίζεται τον υπολογιστή και διεισδύει στην απεραντοσύνη του Διαδικτύου με δόλωμα την ομορφιά, τη γνώση, αλλά και τις κρυμμένες παγίδες αυτού! Tο κόστος της λειτουργίας των διαφόρων σταθμών για παιδιά και βρέφη δεν θα υφίστατο. Δεν υπάρχει ωραιότερη εικόνα, από αυτή που η μάνα αγκαλιάζει το παιδί της γυρίζοντας από το σχολείο. Mόνο αυτή μπορεί να γίνει ο εξομολόγος του, ο συνεχιστής στο έργο του δασκάλου. Mόνο αυτή! Ποτέ η κυρία η οποία αντικαθιστά τη μάνα στη φροντίδα του σπιτιού. Aπό τη στιγμή που η μάνα φεύγοντας από το σπίτι, κάποια άλλη γυναίκα την αντικαθιστά σ’ αυτό, σημαίνει πως το σπίτι την έχει ανάγκη! Tο σπίτι «ζει» ή «πεθαίνει» από τη γυναίκα, η οποία ζει σ’ αυτό!
Bούλα Tσάρα-Zιωγάνα, Θεσσαλονίκη
Πηγή: http://antonispapagiannis.blogspot.gr

15.8.13

15 ΑΥΓΟΥΣΤΟΥ

Η ΚΟΙΜΗΣΙΣ ΤΗΣ ΥΠΕΡΑΓΙΑΣ ΘΕΟΤΟΚΟΥ
...Ὦ Παρθένε θεία καὶ τώρα οὐρανία, πῶς νὰ περιγράψω ὅλα σου τὰ προσόντα; Πῶς νὰ σὲ δοξάσω, τὸ θησαυρὸ τῆς δόξας; Ἐσένα καὶ ἡ μνήμη μόνο ἁγιάζει αὐτὸν ποὺ τὴν χρησιμοποιεῖ.
Μετάδωσε πλούσια λοιπὸν τὰ χαρίσματά σου στὸ λαό σου, Δέσποινα, δῶσε τὴ λύση τῶν δεινῶν μας, μετάτρεψε ὅλα πρὸς τὸ καλύτερο μὲ τὴ δύναμή σου, δίδοντας τὴ χάρη σου γιὰ νὰ δοξάζουμε τὸ προαιώνιο Λόγο ποὺ σαρκώθηκε ἀπὸ σένα γιὰ μᾶς μαζὶ με τὸν ἄναρχο Πατέρα καὶ τὸ ζωοποιὸ Πνεῦμα, τώρα καὶ πάντοτε καὶ στοὺς ἀτελευτήτους αἰῶνες. Γένοιτο....
ΑΓΙΟΥ ΓΡΗΓΟΡΙΟΥ ΠΑΛΑΜΑ
ΛΟΓΟΣ ΕΙΣ ΤΗΝ ΚΟΙΜΗΣΙΝ ΤΗΣ ΘΕΟΤΟΚΟΥ
ΠΑΤΕΡΙΚΕΣ ΕΚΔΟΣΕΙΣ
www.nektarios.gr

13.8.13

Ο ΛΟΓΟΣ ΤΟΥ ΘΕΟΥ

...Ἄς πάρουμε, ἀδελφοί μου, ὅλοι μας τήν ἀπόφασι νά διαβάζουμε κάθε ἡμέρα τόν λόγο τοῦ Θεοῦ, νά τόν μελετοῦμε, νά θρέψουμε τήν ψυχή μας, νά φωτίσουμε τήν σκέψι μας, νά ἐνισχύσουμε τήν θέλησί μας καί νά περπατήσουμε ὅλοι μας στήν στράτα τοῦ Θεοῦ μέ τό Φῶς τοῦ Εὐαγγελίου, μέ τήν ἀλήθεια τοῦ Εὐαγγελίου πού εἶναι γραμμένη ἀπό τόν Χριστό γιά τόν καθένα ἀπό μᾶς. Ἀμήν.

Ἀρχιμ. π. Θεόφιλος Ζησόπουλος, ἱεροκήρυκας 

10.8.13

Η ΠΡΟΝΟΙΑ ΤΟΥ ΘΕΟΥ

...Στήν ζωή μας νά ἀρκούμεθα σ’ αὐτά πού μᾶς δίνει ὁ Θεός, καί νά πιστεύουμε καί νά στηρίζουμε τίς ἐλπίδες μας στήν πρόνοια τοῦ Θεοῦ, ἡ ὁποία δέν ἐγκαταλείπει ποτέ τόν ἄνθρωπο πού ἐμπιστεύεται τόν ἑαυτό του σ’ αὐτήν, γιατί ὁ Θεός φροντίζει γιά ὅλους μας. Καί ἔτσι θά ἀπαλλαγοῦμε ἀπό πολλά ἄλλα πάθη καί ἀπό τό ἄγχος αὐτό τοῦ τί θά ξημερώση ἡ αὐριανή ἡμέρα. Ὅποιος πιστεύει στήν πρόνοια τοῦ Θεοῦ ἐργάζεται τιμίως καί ἐπαφίεται στά χέρια καί τήν ἀγάπη τοῦ Θεοῦ. Ἀμήν.

Ἀρχιμ. π. Θεόφιλος Ζησόπουλος, ἱεροκήρυκας 

7.8.13

Η ΤΑΠΕΙΝΩΣΗ

...Ἀδέλφια μου, οἱ δαιμονισμένοι τοῦ Εὐαγγελίου πλησίασαν τόν Χριστό, καί ἐμεῖς οἱ ἁμαρτωλοί καί ὅλοι ὅσοι δεχόμεθα τίς ἐπιδράσεις τῶν πονηρῶν πνευμάτων, ἄς γονατίσουμε ταπεινά, καί ἄς δεχθοῦμε στήν ζωή μας τόν Χριστό. Ὁ Μέγας Ἀντώνιος ἔλεγε: «βλέπω τήν ἀνθρωπότητα ὅλη σέ μία ἀπέραντι πεδιάδα παγιδευμένη ἀπό νάρκες, καί παγίδες». Καί ρώτησαν τόν δάσκαλο τῆς ἐρήμου: «πῶς θά περάσουμε ἀπό αὐτούς τούς κινδύνους; ποιό εἶναι τό ναρκαλιευτικό πού θά μᾶς βοηθήση νά περάσουμε μέσα ἀπό αὐτά τά ναρκοπέδια;» Καί ἐκεῖνος εἶπε: «Ἡ ταπείνωσις εἶναι τό μηχάνημα αὐτό πού θά ἀνοίγη τάς διόδους, γιά νά ἐξέλθουμε καί νά περάσουμε ἀπό τήν κοιλάδα τοῦ κλαυθμῶνος, γιά νά φθάσουμε στήν Βασιλεία τῶν Οὐρανῶν», τῆς ὁποίας εἴθε ὅλοι νά ἀξιωθοῦμε. Ἀμήν.

Ἀρχιμ. π. Θεόφιλος Ζησόπουλος, ἱεροκήρυκας 

4.8.13

ΚΡΙΣΙΣ

...Ἀδελφοί μου, ἡ κρίσις τήν ὁποία περνᾶ ὁ ἄνθρωπος σήμερα, εἶναι ἀποτέλεσμα τῆς κρίσεως τῶν σχέσεών του μέ τόν Θεό. Οἱ σχέσεις πού ἔχει ὁ ἄνθρωπος μέ τόν Θεό εἶναι ἐχθρικές. Ἡ αἰτία αὐτῆς τῆς δεινῆς θέσεως τοῦ ἀνθρώπου ὀφείλεται στήν διακοπή τῶν σχέσεων πλάσματος καί Πλάστου, ἀνθρώπου καί Θεοῦ. Ὁ ἄνθρωπος στήν ἐποχή μας ὑψώνει τό ἀνάστημά του καί κάτω ἀπό τό ὑπερήφανο πέλμα του ποδοπατεῖ τόν νόμο τοῦ Θεοῦ. Καί ἡ κρίσις τοῦ ἀνθρώπου γίνεται περισσότερο δεινή ὅσο ὁ χρόνος μακραίνει καί ὁ ἄνθρωπος δέν παίρνει πάραυτα τήν ἡρωϊκή ἀπόφασι νά ἐπιστρέψη εἰς τόν Θεόν. Εἶναι βέβαιον ὅτι ὁ ἄνθρωπος θά ξεπεράση τήν κρίσι του, ἄν θέση σέ ἐφαρμογή τό «ἀναστάς πορεύσομαι πρός τόν πατέρα μου».
Ἀρχιμ. π. Θεόφιλος Ζησόπουλος, ἱεροκήρυκας 

1.8.13

ΚΑΛΟ ΔΕΚΑΠΕΝΤΑΥΓΟΥΣΤΟ!

...Νά τό πρότυπο τῆς ζωῆς μας! Ἡ Παναγία. Ἡ προικισμένη μέ ὅλες τίς ἀρετές, ἡ Κεχαριτωμένη, γι’ αὐτό καί Παναγία.
Πολλά τά γνωρίσματα τῆς ταυτότητος τῆς Ὑπεραγίας Θεοτόκου. Ἀλλά τό πρῶτο καί βασικό γνώρισμα ἦταν ἡ ἔνσαρκος ταπείνωσις. Φοροῦσε τό ἔνδυμα τῆς ταπεινοφροσύνης καί ἦταν αὐτή πού εἵλκυσε τήν χάρι τοῦ Θεοῦ.
...Ἡ ταπείνωσις διώχνει τούς δαίμονες. Ἔχει συντροφιά τήν πραότητα, ἡ ὁποία καί χαρακτήριζε τήν Παναγία. Εἶναι τό κλειδί τῆς εὐτυχίας τοῦ ἀθρώπου.
Ἀπό τήν ταπείνωσί Της πηγάζει ἡ ὑπακοή, πού εἶναι τό δεύτερο στολίδι τῆς Παναγίας μας.
Ὁ Ἄγγελος τήν πληροφορεῖ ὅτι αὐτή θά γίνη ἡ αἰτία νά γεννηθῆ ὁ Σωτήρας καί Λυτρωτής τοῦ κόσμου. Δέν τό χωράει ὁ νοῦς της.
Εἶναι ἀνερμή νευτο, ἀνεξήγητο. Καί ὅμως, ὑποτάσσεται καί πειθαρχεῖ στόν νόμο καί στό θέλημα τοῦ Θεοῦ. «Ἰδού ἡ δούλη Κυρίου· γένοιτό μοι κατὰ τὸ ῥῆμά σου» (Λουκ. α΄ 38). Ὑπακοή ἄνευ ὅρων, παραδειγματική.
Ναί, ὑπακοή στό θέλημα τοῦ Θεοῦ. Ὑπακοή στά μηνύματα καί στά κελεύσματα τοῦ οὐρανοῦ...
...Ὡς πρέσβειρα τοῦ Οὐρανοῦ, ἡ γλυκειά μας Παναγία, εἰσακούει τίς προσευχές ὅλων ἐκείνων πού καταφεύγουν σ’ Αὐτήν καί θερμῶς ζητοῦν τίς πρεσβεῖες Της. Γι’ αὐτό δέν χωράει καμμιά ἀμφιβολία.
Ἡ Παναγία μαζί μας. Ἀμήν.

Ἀρχιμ. π. Θεόφιλος Ζησόπουλος, ἱεροκήρυκας