31.10.13

ΜΗΝΥΜΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΠΕΤΕΙΟ ΤΗΣ 28ΗΣ ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ

Σήμερα γιορτάζουμε μια μέρα δόξας της ιστορίας μας, μια μέρα πανηγυρικής απόδειξης της ηρωικής ελληνικής ψυχής μας. Όλοι οι τότε ισχυροί, Γερμανοί και Ιταλοί, εναντίον μας.

Οι γονείς μας φτωχοί, μικροί, αδύνατοι. Δυνατοί όμως στην ψυχή, μεγάλοι στα οράματα, πλούσιοι σε ιδανικά. Με κυβερνήτες που άκουγαν τον αναστεναγμό της ιστορίας και ήξεραν να εκφράζουν τη φωνή του λαού στις απειλές των ξένων και όχι τη λαίμαργη βούληση των αδίστακτων δυνάμεων στον γονατισμένο και τότε λαό.

Το ΟΧΙ δεν το είπε ένας• το είπε ολόκληρος ο λαός. Απλά, βρέθηκε αυτός που συνδύασε την αρμοδιότητα της εξουσίας του με τον παλμό του λαού.

Και σήμερα η πατρίδα μας βρίσκεται σε ιδιότυπη εμπόλεμη κατάσταση και ζει σε κατοχή. Και αυτή τη φορά δυστυχώς Γερμανική. Και όχι μόνον.

Η αλήθεια είναι ότι, θύματα και της δικής μας απερισκεψίας και μικρόνοιας, ξεγελαστήκαμε και παρασυρθήκαμε σε ανόητη ζωή. Χαλάσαμε ως λαός. Τις τελευταίες δεκαετίες φροντίσαμε να καταστρέψουμε ένα-ένα τα θεμέλιά μας, τους βωμούς και τα ιερά μας, πίστη, παιδεία, παράδοση, ιστορία, γλώσσα, θεσμούς, αξίες.

Γι’ αυτό και δεν αντέξαμε τη σύγχρονη επίθεση. Και να που φτάσαμε! Μέσα σε λίγα χρόνια βλέπουμε τις περιουσίες μας να χάνονται, την ανεργία να αυξάνεται, τους νέους μας να εκπατρίζονται, τον λαό μας να πεινάει, την αξιοπρέπειά μας να εξανεμίζεται, τη χώρα μας να αδειάζει. Βουλιάξαμε σε χρέη και δάνεια, βυθιστήκαμε σε προβλήματα και αδιέξοδα, γεμίσαμε συσσίτια.

Αν συνεχίσουμε έτσι, σε λίγο θα τρώμε μπομπότα και κονσερβαρισμένες τροφές. Αν τα βρίσκουμε κι’ αυτά. Η ελληνική σημαία δεν θα μονοπωλεί την κυριαρχία μας σε αυτόν τον τόπο.

Κάποιες άλλες ξένες σημαίες θα θυμίζουν τα λάθη μας και την κατοχική μανία άλλων λαών. Κάτι πρέπει να αλλάξει. Τώρα. Άμεσα. Χωρίς δεύτερη σκέψη, δίχως καμία καθυστέρηση. Αυτοί που με την ψήφο μας διαχειρίζονται τις τύχες μας ίσως αποκατέστησαν την αξιοπιστία μας στο εξωτερικό, ίσως μείωσαν τους δείκτες της ύφεσης, ίσως δημιούργησαν πρωτογενές πλεόνασμα. Έτσι μας λένε.

Δεν θέλουμε να τους αδικήσουμε, τους πιστεύουμε. Οι ίδιοι όμως φορολόγησαν αδυσώπητα τον λαό, δημιούργησαν στρατιές ανέργων, πλήθη πεινασμένων και απελπισμένων, εκατομμύρια φτωχών και λεγεώνες αυτοεξορίστων.

Και το χειρότερο, γέννησαν πολιτικά μορφώματα και κοινωνικά εκρηκτικά μείγματα που, αν δεν γίνει κάτι σύντομα, θα βρεθούμε μέσα σε μία κοινωνία ανεξέλεγκτης αναρχίας και ανασφάλειας, βίας και εγκλήματος, διάλυσης και καταστροφής, διχασμένοι και αγριεμένοι, με κυβερνήτες χωρίς αξίες, δίχως υπόληψη και σοβαρότητα, πραγματικά επικίνδυνους. Αλήθεια, ποιός θα πάρει αυτή την ευθύνη; ποιός θα αντέξει τον αιώνιο στιγματισμό της ιστορίας;

«Ποτέ η χώρα δεν ήταν σε χειρότερο σημείο», είπε πριν από λίγες μέρες κάποιος από τους σημερινούς αντιπολιτευόμενους πολιτικούς. Και έχει δίκιο. Αλλά και ποτέ δεν είχε τόσο επικίνδυνες πολιτικές εναλλακτικές λύσεις.

Το παρόν της χώρας είναι δραματικό. Αλλά και το μέλλον της πολύ ζωφερό. Όχι γιατί δεν υπάρχουν λύσεις, αλλά γιατί δεν βρίσκονται πολιτικοί με καθαρή σκέψη και εξυπνάδα, με ηρωισμό και τόλμη. Τουλάχιστον στο ορατό πολιτικό φάσμα.

Δεν θέλουμε πολιτικούς που μόνο να ψηφίζουν κατά παραγγελία νόμους. Θέλουμε ανθρώπους να μας κυβερνήσουν, ίσως να μας διορθώσουν. Όχι να μας τιμωρήσουν για τα δικά τους κυρίως λάθη. Τους θέλουμε να εκπροσωπούν τον λαό στους δανειστές.

Όχι το αντίστροφο. Δεν αντέχουμε πολιτικές συμβιβασμού, γιατί η αξιοπρέπειά μας δεν επιδέχεται ούτε καθυστερήσεις ούτε και μισές λύσεις. Δεν τους ψηφίσαμε για να μας στύψουν στο όνομα της Ευρωπαϊκής σκοπιμότητας ούτε για να αντικαταστήσουν την πίστη μας στον Τριαδικό Θεό με την υποτέλειά μας στη μνημονιακή Τρόϊκα.

Δεν τους εκλέξαμε για να μας δέσουν με ευρωπαϊκές χειροπέδες ούτε για να υπογράψουνε τον υπαρκτικό εκφυλισμό μας, αλλά για να εκφράζουν τη δόξα του ιστορικού λαού μας. Δεν τους ψηφίσαμε για να σώσουν το Ευρώ• τους εξουσιοδοτήσαμε να σώσουν την ιστορία μας, τη ζωή μας, την καθημερινότητά μας, την αξιοπρέπειά μας, εμάς τους ίδιους.

Χωρίς αμφιβολία, κάτι πρέπει να γίνει. Την πορεία μας την δείχνει η σημερινή μέρα. Είναι μονόδρομος. Η χώρα μας την ιστορία της την έγραψε στο παρελθόν με ένα ΜΟΛΩΝ ΛΑΒΕ, με ένα ηρωικό ΟΧΙ, που τα είπανε κάποιοι συγκεκριμένοι άνθρωποι την κατάλληλη στιγμή.

Όταν έφτασαν οι πρόγονοί μας να τρώνε ποντίκια και γέμισαν με αρρώστιες, τότε έκαναν την έξοδό τους στο Μεσολόγγι και όταν η κατοχή χτυπούσε την πόρτα της πατρίδας μας το 1941, δυό νέοι ο Μανώλης Γλέζος και ο Λάκης Σάντας τόλμησαν να κατεβάσουν τη Γερμανική σημαία από τον βράχο της Ακρόπολης. Τέτοια πρότυπα κρύβει στα σπλάγχνα του ο λαός μας.

Τέτοια γονίδια έχει η ταυτότητά μας. Θέλουμε πολιτικούς που να πούνε ΟΧΙ στην Τρόικα και να δείξουν τι σημαίνει ΜΟΛΩΝ ΛΑΒΕ σε όλο τον κόσμο. Θέλουμε οδηγούς σε μία έξοδο ελεύθερων πολιορκημένων για να κατεβάσουμε κάθε ξενική σημαία από την Ακρόπολη της ιστορίας, του τόπου και του πολιτισμού μας. Αν δεν βρεθούν ηγέτες με ηρωικά χαρακτηριστικά, χαθήκαμε. Δώσαμε τον ιδρώτα μας, δώσαμε και το δάκρυ μας. Δεν θα δώσουμε όμως καμιά σταγόνα από το αίμα μας.

Αυτό πρέπει να βρεθεί αυτός που θα το πει σε όλον τον κόσμο. Γιατί εκεί φτάσαμε. Μόνο το αίμα μας έμεινε. Θα μας πούνε ότι, αν τολμήσουμε έτσι, θα έρθουν τα χειρότερα. Δεν υπάρχουν πλέον χειρότερα. Υπάρχει η ευκαιρία του ηρωισμού. Το ΟΧΙ και το ΜΟΛΩΝ ΛΑΒΕ δεν τα ακουλούθησε μια φαινομενική ήττα• τα διαδέχθηκε η δόξα.

Γι’ αυτό κι εμείς σήμερα γιορτάζουμε. Η μπομπότα με αξιοπρέπεια αξίζει περισσότερο από το σουβλάκι με υποτέλεια. Την όποια δυσκολία και θυσία, με ενθουσιασμό θα την σηκώσουμε ως συνακόλουθο του ηρωισμού. Δεν μπορούμε όμως άλλο να την αντέξουμε ως συνέπεια δουλικότητας και εξευτελισμού.

Μέχρι σήμερα έχουμε δει μέτρα, συμφωνίες, εις βάρος μας εκβιασμούς, ανεκπλήρωτες υποσχέσεις, ατέλειωτες υποχωρήσεις. Δεν έχουμε δει καμία νίκη, καθόλου τόλμη.

Κάνουμε έκκληση στον πολιτικό μας κόσμο. Οφείλουν να φωνάξουνε παντού ότι δεν πεινάμε μόνον ως πολίτες, κυρίως πονάμε ως λαός.

Όποιος ηγέτης στην παρούσα φάση δεν μπορεί να είναι ριψοκίνδυνος, γίνεται από μόνος του επικίνδυνος. Αντίθετα, αν βρεθούν τώρα κάποιοι που μπορέσουν να κινηθούν με συνέπεια στην ιστορία μας, τότε θα μπορέσουμε κι εμείς να τους συγχωρέσουμε για όσα κατεργάστηκε εις βάρος μας η υποτέλεια στην ξένη λογική και τα αλλότρια συμφέροντα. Εάν σιωπήσουν, δεν θα τους συγχωρέσει η ιστορία.

Δεν μας ενδιαφέρει πλέον ποιός φταίει για τη σημερινή μας κατάσταση. Μας νοιάζει ποιός και τι θα μας σώσει. Ψάχνουμε για πατριώτες, όχι για ενόχους. Αν οι πολιτικοί μας έκαναν ως τώρα το σωστό, θα τους παραδεχόμασταν εμείς ως ικανούς.

Αν το κάνουν τώρα, αυτή τη στιγμή, θα τους ομολογήσει η ιστορία ως εθνικά μεγάλους. Και έξυπνους.

Το ΟΧΙ του 1940 δεν είχε καμία λογική, είχε όμως εξυπνάδα και αξιοπρέπεια. Τώρα το ΟΧΙ έχει τη σοφία του αυτονόητου και τη σαφήνεια της μοναδικής λύσης. Οι νίκες δεν στηρίζονται σε ΝΑΙ συμβιβασμού. Στηρίζονται σε ΟΧΙ ηρωισμού.

ΣΕΒ.ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗΣ ΜΕΣΟΓΑΙΑΣ ΚΑΙ ΛΑΥΡΕΩΤΙΚΗΣ κ. ΝΙΚΟΛΑΟΣ

28.10.13

ΖΗΤΩ Η 28Η ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ 1940!

...Πάλιν καί πολλάκις ὁ εὐσεβής Ἑλληνικός λαός ἐδέχθη τήν προστασίαν τῆς Ὑπερμάχου Στρατηγοῦ τοῦ Γένους τῶν Ἑλλήνων, τῆς Ὑπεραγίας Θεοτόκου. Ὅταν ὁ φασισμός κτυποῦσε τίς πύλες τῆς Ἑλλάδος μέ τίς ἐπίλεκτες στρατιές του καί ἀπειλοῦσε τήν ἐδαφική ἀκεραιότητα τῆς Πατρίδος μας καί τήν Ἐλευθερία μας, οἱ Ἕλληνες ἐπολέμησαν τόν ἐχθρό ἀμυνόμενοι ἑνωμένοι, ἔχοντες ὡς προστάτιδα στίς μάχες τήν Ὑπεραγία Θεοτόκο. Σκαρφαλώνοντας στίς ἀπόκρημνες κορυφές τῶν ὀρέων τῆς Βορείου Ἠπείρου, ἔβλεπαν μέ τά μάτια τους τήν Παναγία νά τούς ὑπερασπίζεται καί νά τούς ἐνθαρρύνη στόν Τίμιο ἀγῶνα τους.
...Στόν κόρφο τους φύλαγαν τήν εἰκόνα τῆς Παναγίας. Στήν κραδιά τους κρατοῦσαν ξεχωριστή θέσι γιά τήν Παναγία. Γιά τήν Θεοτόκο ἡ ὁποία προστατεύει τούς ἀδυνάτους, τούς ἀδικημένους, τούς πονεμένους, τήν χήρα γυναῖκα, τά ὀρφανά καί τούς ἀγωνιζομένους γιά τό δίκαιο καί τήν ἐλευθερία.
...Γιά ἄλλη μία φορά εὐχαριστοῦντες τήν Ὑπεραγία Θεοτόκον γιά τήν διηνεκῆ προστασία της, τήν παρακαλοῦμεν ὡς Ὑπέρμαχον Στρατηγόν τοῦ Γένους μας, νά ἀναλάβη καί πάλιν ὑπό τήν προστασία της τό Ἔθνος μας καί ὑπό τήν Ἁγίαν Σκέπην της τήν Πατρίδα μας κατά τούς χαλεπούς τούτους καιρούς.

Ἀρχιμ. π. Θεόφιλος Ζησόπουλος, ἱεροκήρυκας

25.10.13

Η ΑΓΙΑ ΤΑΒΙΘΑ


«Αὐτὴ ἦν πλήρης ἀγαθῶν ἔργων καὶ ἐλεημοσυνῶν, ὧν ἐποίει». Έτσι πλέκει το εγκώμιο της Αγίας Ταβιθά ο ευαγγελιστής Λουκάς. Η λέξη Ταβιθά είναι συριακή και ερμηνεύεται Δορκάς (ζαρκάδι). Το όνομα αυτό έφερε ή ευσεβέστατη αυτή και φιλάνθρωπη χριστιανή, που κατοικούσε στην Ιόππη.

Από τίς Πράξεις των Αποστόλων (θ' 36-40) πληροφορούμαστε ότι η Δορκάς, ήταν εξειδικευμένη υφάντρια πού κατασκεύαζε χιτώνες και ιμάτια, τα όποια πωλούσε και από τα έσοδα συντηρούσε φτωχούς, χήρες και ορφανά. Όταν ο απόστολος Πέτρος, στα πλαίσια της διάδοσης του Ευαγγελίου, έφτασε στη Λύδδα της Παλαιστίνης, συνέβη ν' ασθενήσει η Δορκάς και να πεθάνει. Και ενώ είχαν ετοιμαστεί όλα για την κηδεία της, έγινε γνωστό ότι ο Πέτρος ήταν στη Λύδδα. Τότε δύο απεσταλμένοι, παρακάλεσαν τον Πέτρο να έλθει στην Ιόππη. Όταν έφτασε, τον ανέβασαν στο υπερώο, όπου ήταν νεκρή η Δορκάς. Συγκινημένος ο Πέτρος, χωρίς να πει τίποτα, έβγαλε όλους έξω, γονάτισε και προσευχήθηκε θερμά. Έπειτα είπε: «Ταβιθᾶ ἀνάστηθι». Και πράγματι η νεκρή αναστήθηκε! Αυτό χαροποίησε αφάνταστα τους παρευρισκόμενους, και το γεγονός διαδόθηκε σ' όλη την Ιόππη με αποτέλεσμα να πιστέψουν πολλοί στον Χριστό.

Από τότε η Ταβιθά έζησε αρκετά χρόνια, γεμάτα αγαθά έργα και ελεημοσύνες. Ο θάνατος τη βρήκε σε βαθιά γεράματα. Και έτσι η φιλάγαθη αυτή γυναίκα, έφυγε ειρηνικά και με αγαλλίαση διότι την αξίωσε ο Θεός να περάσει τη ζωή της ωφέλιμα γεμάτη πνευματικούς καρπούς.

22.10.13

ΟΡΘΙΟΙ, ΘΑΡΡΑΛΕΟΙ ΚΑΙ ΓΕΝΝΑΙΟΙ

Ἡ Ἑλλάς εἶναι ἡ χώρα, ἡ ὁποία λόγω τῆς θέσεώς της, συγκεντρώνει τήν προσοχή καί τό ἐνδιαφέρον πολλῶν ἐθνῶν καί ἰδιαιτέρως τῶν μεγάλων καί ἰσχυρῶν τῆς γῆς. Ἐδῶ συγκρούονται τά ἄνομα συμφέροντα πολλῶν καί εἶναι  πολύ φυσικόν, ὅλοι αὐτοί νά θέλουν νά ἔχουν κάποια ἐπικυριαρχία χαλαρή ἤ δυναμική στήν ζωή καί τήν πορεί τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ. Οἱ προθέσεις καί οἱ διαθέσεις αὐτῶν εἶναι καταλυτικές καί στοχεύουν στήν ἀποδυνάμωσι τῆς χώρας μας, τήν ἀποδιοργάνωσι τῆς κοινωνίας μας, τήν παράλυσι τῆς ἐξουσίας καί τήν ὑποταγή της στά κελεύσματα καί τίς παράλογες ἀπαιτήσεις τους, εἰς βάρος, ἀσφαλῶς, τῶν ἐθνικῶν μας συμφερόντων.
Ὁ Ἑλληνικός λαός καί ὁ πολιτικός κόσμος τῆς χώρας μας όφείλει νά ἐπισημάνη τόν κίνδυνο τῆς πλήρους ὑποταγῆς, τόν ὁποῖο διατρέχουμε ὡς Ἔθνος καί ὡς Φυλή, καί νά ἀντιδράση δυναμικά. Οἱ ξένοι ζητοῦν νά ἔχουν τόν πρῶτο λόγο σέ ὅλα τά θέματά μας καί νά προσκυνοῦμε κατά τρόπο δουλικό τούς ἀφεντάδες μας.
Εἶναι καιρός ἡ πολιτική μας ἡγεσία νά ἀποκτήση φωνή ἰσχυρά, σπονδυλική στήλη ἀλύγιστο, γενναῖο καί ἀγωνιστικό φρόνημα καί δύναμι ἀντιστάσεως, ἀντάξιο τῶν Ἑλλήνων ἡγετῶν.
Εἶναι καιρός ὅλοι οἱ πνευματικοί ταγοί νά ἀρθοῦν εἰς τό ὕψος τῶν κρισίμων στιγμῶν καί ὡς ὑπεύθυνοι ἄνθρωποι τοῦ πνεύματος νά ἀπευθυνθοῦν εἰς τόν Ἑλληνικόν λαό, νά τόν θωρακίσουν ἀμυντικά, νά τόν ἀφυπνίσουν πνευματικά, καί νά  τοῦ ποοῦν ὁλόκληρο τήν ἀλήθεια γιά τήν θρησκευτική κρίσι καί τήν ἠθική κατάπτωσι τῆς Ἑλλάδος.
Εἶναι καιρός καί ὁ λαός μας νά ἀφυπνισθῆ ἀπό τόν λήθαργο τῆς ἀδιαφορίας, ἀπό τήν μέθη τοῦ εὐδαιμονισμοῦ καί νά ἐλευθερωθῆ ἀπό τά δεσμά τοῦ ἀτομισμοῦ. Οἱ καιροί εἶναι χαλεποί. Οἱ ἐχθροί περικυκλώνουν τό Ἔθνος μας καί τό ἀπειλοῦν μέ ἀφανισμό. Οἱ προαιώνιοι ἐχθροί τῆς φυλῆς μας, οἱ Ἀγαρηνοί, μέ τήν προκλητική τους συμπεριφορά, μέ κάλυψι τῶν ἰσχυρῶν τῆς γῆς, ἀφηνίασαν καί διψοῦν γιά αἷμα ἑλληνικό.
Ὁ Ἀννίβας πρό τῶν πυλῶν.
Ἕλληνες, Ὀρθόδοξοι Χριστιανοί, γρηγορεῖτε!
Στούς Ἕλληνηες δέν ἁρμόζει ἡ σκλαβιά, ἀλλά μόνον ἡ Ἐλευθερία.
Κείμενο ἀειμνήστου Ἀρχιμ. π. Θεοφίλου Ζησοπούλου, πού δημοσιεύθηκε στό Περιοδικό «ΑΓΙΑ ΛΥΔΙΑ», τεῦχος Ἀπριλίου 1997.

ΕΠΙΚΑΙΡΟ ΟΣΟ ΠΟΤΕ!

18.10.13

ΜΙΑ "ΜΠΑΜΠΟΥΣΚΑ" ΙΕΡΑΠΟΣΤΟΛΟΣ

Τό μεγάλο πνεῦμα τῆς ρωσσικῆς γῆς ὁδηγεῖται στόν τόπο τῆς ἐξορίας, διότι τό ρωσσικό  καθεστώς ἐνοχλοῦνταν ἀπό τήν παρουσία του. Ὁ Ντοστογιέφσκυ, κάτω ἀπό αὐστηρά συνοδεία, βαδίζει τόν δρόμο γιά τήν Σιβηρία.
Μιά εὐλαβής ρωσσίδα, πού ἀντιλήφθηκε τήν σκηνή, πλησίασε τόν ἐξόριστο καί τοῦ ἐχάρισε μιά μικρή Καινή Διαθήκη. Τό Εὐαγγέλιο στά χέρια τοῦ Ντοστογιέφσκυ ὑπῆρξε τό πρῶτο ἐφόδιο ζωῆς. Ἡ ρωσσίδα «μπάμπουσκα» προσέφερε τό Εὐαγγέλιο στόν μεγάλο ρῶσσο διανοητή καί ἄλλαξε ὁλόκληρο τόν ψυχικό του κόσμο. Ἡ μελέτη τοῦ Εὐαγγελίου τόν μετεμόρφωσε, τόν ἔκανε νά στραφῆ στόν Θεό. Νά τί μπορεῖ νά κάνη μιά πιστή γυναῖκα. Μιά μπάμπουσκα μᾶς ἔδωσε ἕνα χριστιανό, πού λέγεται Ντοστογιέφσκυ. Στό τόπο τῆς ἐξορίας διάβασε τόν λόγο τοῦ Θεοῦ, παρηγορήθηκε, ἀνακουφίσθηκε, φωτίσθηκε, μεταμορφώθηκε, ἔγινε ζωντανός χριστιανός.

Ἀρχιμ. π. Θεόφιλος Ζησόπουλος, ἱεροκήρυκας

13.10.13

ΣΑΤΑΝΟΚΡΑΤΕΙΤΑΙ Ο ΚΟΣΜΟΣ ΜΑΣ!

...Σατανοκρατεῖται ὁ κόσμος. Δέν χριστοκρατεῖται. Γιατί ὁ δαίμονας φαίνεται δυνατός καί ἰσχυρός. Θόλωσε τά μυαλά τῶν ἀνθρώπων. Κουφός ἔγινε ὁ ἄνθρωπος. Δέν ἀκούει τήν φωνή τοῦ Θεοῦ. Μουγγός εἶναι ὁ ἄνθρωπος. Δέν λαλεῖ γιά τόν Θεό, δέν λαλεῖ γιά τήν ἀλήθεια, δέν λαλεῖ γιά τό δίκαιο, δέν λαλεῖ γιά τήν ἀγάπη. Καί ἔχει μιά καρδιά μέσα στήν ὁποία φωλιάζουν τά πάθη καί οἱ ἀδυναμίες. Μπλοκαρίστηκε ὁ δρόμος. Ὅπως οἱ ἀγρότες μας βγαίνουν στόν δρόμο, διεκδικώντας τά δικαιώματά τους, καί μπλοκάρουν τούς δρόμους καί παρακωλύουν τήν ὁμαλή συγκοινωνία μεταξύ μας, ἔτσι ἀκριβῶς κάνει καί ὁ διάβολος. Μπλοκάρει ἐμποδίζει τήν ἐπικοινωνία μας μέ τόν Θεό, μπαίνει στόν δρόμο τῆς ζωῆς μας καί καθημερινῶς μᾶς πολεμάει.
Ἡ δική μας πάλη καί ὁ δικός μας πόλεμος δέν εἶναι πρός αἷμα καί σάρκα, ἀλλά εἶναι μέ τόν ἀόρατο ἐχθρό, μέ τό πονηρό πνεῦμα, πού μᾶς ἐχθρεύεται, μᾶς μισεῖ θανασίμως καί θέλει νά μᾶς ρίξη στό πῦρ τό ἐξώτερο...

Ἀρχιμ. π. Θεόφιλος Ζησόπουλος, ἱεροκήρυκας

10.10.13

ΥΠΑΡΧΕΙ Ο ΘΕΟΣ!

...Ὑπάρχει, ἀδελφοί μου, ὁ Θεός! Αὐτό μᾶς τό φωνάζει ὁ ἥλιος πού ἀνέτειλε σήμερα τό πρωΐ. Τό διαλαλοῦν τά ἄστρα καί ἡ σελήνη. Τό μαρτυροῦν τά πουλιά πού κελαηδοῦν, τά ρυάκια πού κυλοῦν, τά λουλούδια πού μοσχοβολοῦν, ὁ φλοῖσβος τῆς θαλάσσης καί οἱ ζέφυροι.
Ὑπάρχει ὁ Θεός! Μᾶς τό φωνάζει κατ’ ἐξοχήν ἡ παρουσία τοῦ ἀνθρώπου στόν κόσμο αὐτό.
Ναί! ὁ Θεός ἔπλασε τόν ἄνθρωπο, τό τελειότερο ἀπ’ ὅλα τά δημιουργήματα, ὁ ὁποῖος ὤφειλε, μέ τήν συνεχῆ ἄσκησι στό ἀγαθό, στήν ἀρετή καί μέ τήν χάρι τοῦ Θεοῦ, νά φθάση στήν θέωσι καί στήν τελείωσι...

Ἀρχιμ. π. Θεόφιλος Ζησόπουλος, ἱεροκήρυκας

6.10.13

ΗΛΘΕ Ο ΧΡΙΣΤΟΣ!

...Ἦλθε ὁ Χριστός. Ἦλθε ὡς Διδάσκαλος, γιά νά διδάξη τά ὡραιότερα μαθήματα τῆς ἀγάπης. Ἦλθε ὁ Χριστός γιά νά διδάξη τά ὡραιότερα μαθήματα τῆς ἀλήθειας.
...Ἦλθε ὁ Χριστός, γιά νά θεραπεύση τούς ἀρρώστους. Γιά νά δώση τό φῶς στούς τυφλούς, τήν ἀκοή στούς κωφούς, τήν λαλιά στούς μογγούς, τήν καθαρότητα στούς λεπρούς, τήν λευτεριά στούς δαιμονισμένους, τήν ὑγεία στούς ἀρρώστους καί τήν σωτηρία σέ ὅλους τούς ἀνθρώπους.
Ἦλθε ὁ Χριστός σάν καλός Ποιμένας, γιά νά βρῆ τό χαμένο πρόβατο καί νά τό ξαναφέρη στήν ποίμνη Του, στήν Ἐκκλησία.
Ἦλθε ὁ Χριστός γιά νά ἀποφράξη τήν κεκλεισμένη πύλη τοῦ Παραδείσου, γιά νά μπορῆ ἔτσι ὁ ἄνθρωπος νά ξαναζήση μέσα στόν παραδείσιο κόσμο, μέ ἔντονη τήν παρουσία τοῦ Θεοῦ.
Ἦλθε ὁ Χριστός καί μετά ἀπό τριετῆ δημόσια δρᾶσι, σταυρώθηκε, θανατώθηκε, πέθανε, ἀναστήθηκε καί ἀναλήφθηκε στούς οὐρανούς...

Ἀρχιμ. π. Θεόφιλος Ζησόπουλος, ἱεροκήρυκας

3.10.13

ΕΡΓΑ ΑΓΑΠΗΣ

...Τά ἔργα τῆς ἀγάπης εἶναι αὐτά πού θά γίνουν, ὁ ὑπερασπιστής μας κατά τήν ἡμέρα τῆς παγκοσμίου Κρίσεως. Νά ἑτοιμάζουμε τήν καρδιά μας, νά εἶναι πλημμυρισμένη ἀπό ἀγάπη, ἀπό καλωσύνη, ἀπό συγχώρεσι, ἀπό ἀρετή, ἀπό ἁγιότητα. Διότι τότε μόνον θά μπορέσουμε νά περάσουμε στόν Δίκαιο Κριτή καί ν’ ἀκούσουμε: «Ἐλᾶτε. Δεῦτε οἱ εὐλογημένοι τοῦ Πατρός μου, κληρονομήσατε τήν βασιλεία τῶν οὐρανῶν». Τότε θά κερδίσουμε τήν σωτηρία, τήν αἰωνιότητα, τόν χαμένο μας Παράδεισο. Ἀμήν.
Ἀρχιμ. π. Θεόφιλος Ζησόπουλος, ἱεροκήρυκας