28.11.13

ΤΑ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ ΕΡΧΟΝΤΑΙ..

«Χριστὸς γεννᾶται, δοξάσατε, Χριστὸς ἐξ οὐρανῶν, ἀπαντήσατε, Χριστὸς ἐπὶ γῆς, ὑψώθηκε. Ἄσατε τῷ Κυρίῳ πᾶσα ἡ γῆ…» Μ᾿ ἕνα λόγο: Ἂς εὐφραίνωνται οἱ οὐρανοὶ καὶ ἂς ἀγάλλεται ἡ γῆ γιὰ τὸν ἐπουράνιο, ποὺ κατόπιν ἔγινε ἐπίγειος. Ὁ Χριστὸς παρουσιάζεται μὲ ἀνθρώπινο σῶμα, ἀγαλλιᾶσθε μὲ τρόμο καὶ χαρά. Μὲ τρόμο γιὰ τὴν ἐνοχὴ τῆς ἁμαρτίας καὶ μὲ χαρὰ γιὰ τὴν ἐλπίδα τῆς σωτηρίας…
Πάλι διαλύεται τὸ σκοτάδι, πάλι ὑπάρχει τὸ φῶς. Πάλι τιμωρεῖται μὲ σκοτάδι ἡ Αἴγυπτος καὶ πάλι ὁ ἰσραηλιτικὸς λαὸς φωτίζεται μὲ τὸν πύρινο στύλο. Ὁ λαὸς ποὺ καθόταν στὸ σκοτάδι τῆς ἀγνοίας, ἂς δὴ τὸ μεγάλο φῶς τῆς θεογνωσίας. «Τὰ ἀρχαῖα παρῆλθεν, ἰδοὺ γέγονε τὰ πάντα καινά». Τὸ νεκρὸ γράμμα ὑποχωρεῖ. Τὸ πνεῦμα ἐπικρατεῖ. Οἱ σκιὲς τοῦ νόμου περνοῦν. Ἡ ἀλήθεια θριαμβεύει. Ὁ Μελχισεδέκ, ποὺ ἦταν ἕνας τύπος, τώρα δείχνει ποιὸν προεσήμαινε, δηλαδὴ τὸν Χριστό. Αὐτός, ποὺ ὡς Θεὸς δὲν ἔχει μητέρα, γεννιέται χωρὶς πατέρα. Γιατί στὸν Δημιουργό της φύσεως δὲν ἰσχύουν οἱ φυσικοὶ νόμοι. Ὅλα τὰ ἔθνη χειροκροτῆστε, γιατί «παιδίον ἐγεννήθη ἡμῖν, υἱὸς καὶ ἐδόθη ἡμῖν, οὗ ἡ ἀρχὴ ἐπὶ τοῦ ὠμοῦ αὐτοῦ καὶ καλεῖται τὸ ὄνομα αὐτοῦ μεγάλης βουλῆς ἄγγελος». Ἂς φωνάζῃ δυνατὰ ὁ Ἰωάννης Βαπτιστής: «Ἑτοιμάσατε τὴν ὁδὸν Κυρίου»...
ΑΓΙΟΣ ΓΡΗΓΟΡΙΟΣ Ο ΘΕΟΛΟΓΟΣ
www.nektarios.gr

24.11.13

ΤΑ ΔΕΚΑ ΚΑΛΥΤΕΡΑ ΠΡΑΓΜΑΤΑ:



Να γίνεσαι καλύτερος… χωρίς διαταγές! 
Να χαίρεσαι… χωρίς να υποκρίνεσαι!
Να μιλάς… χωρίς να περιαυτολογείς!
Να δουλεύεις… χωρίς να υποδουλώνεσαι!
Να είσαι ελεύθερος… χωρίς να γίνεσαι ασύδοτος!
Να είσαι τολμηρός… χωρίς επίδειξη!
Να είσαι εκδηλωτικός… χωρίς να είσαι επιπόλαιος!
Να παλεύεις… χωρίς να απελπίζεσαι!
Να είσαι οδηγός… χωρίς να κομπάζεις!
Να διαλέγεις… χωρίς να περιφρονείς!

ΠΡΟΣΕΥΧΗ...

...Κύριε Ἰησοῦ Χριστέ, Υἱέ τοῦ Θεοῦ, ἐλέησόν με τόν ἁμαρτωλόν˙ ἐπίτρεψον ἐκ τῆς ἀκαθάρτου γλώσσης μου νά ἐξέλθη ἡ ὁλοκάθαρος καί σωτήριος σοφία Σου, πρός δόξαν τοῦ μεγάλου Σου ὀνόματος. Μή Κύριε, διά τό πλῆθος τῶν πολλῶν μου ἁμαρτιῶν ἐπιτρέψης τήν στέρησιν τῆς Χάριτός Σου εἰς τά ψυχάς μακράν Σου εὑρισκομένας...

Ἀρχιμ. π. Θεόφιλος Ζησόπουλος, ἱεροκήρυκας

21.11.13

ΤΑ ΕΙΣΟΔΙΑ ΤΗΣ ΘΕΟΤΟΚΟΥ

...ἦλθε ὁ Θεὸς ἀνάμεσα στοὺς ἀνθρώπους ἀλλὰ καὶ ἦλθε ἀπὸ παρθένο ἁγνὴ καὶ ἁγία, μᾶλλον δὲ πανυπέραγνη καὶ ὑπεραγία, ἀφοῦ εἶναι παρθένος ὄχι μόνο ὑπερτέρα μολυσμοῦ σαρκός, ἀλλὰ καὶ ἀνωτέρα ἀπὸ μολυσμένους σαρκικοὺς λογισμούς. Τὴν σύλληψί της ἐπέφερε ἐπέλευσι παναγίου Πνεύματος, ὄχι ὀρέξεως σαρκός, προεκάλεσε εὐαγγελισμὸς καὶ πίστις στὴν ἐνανθρώπησι τοῦ Θεοῦ ποὺ νικᾶ κάθε λόγο ὡς ἐξαίσια καὶ ὑπὲρ λόγο, ἀλλὰ δὲν προέλαβε συγκατάθεσις καὶ πεῖρα ἐμπαθοῦς. Διότι συνέλαβε κι᾽ ἐγέννησε, ἐνῶ εἶχε ἐντελῶς ἀπομακρυσμένη τέτοια ἐπιθυμία μὲ τὴν προσευχὴ καὶ τὴν πνευματικὴ θυμηδία (διότι εἶπε ἡ παρθένος πρὸς τὸν εὐαγγελιστὴ ἄγγελο, «ἰδοὺ ἡ δούλη τοῦ Κυρίου ἂς γίνῃ σ᾽ ἐμένα σύμφωνα μὲ τὰ λόγια σου» (Λουκ. 1, 38). Γιὰ νὰ εὑρεθῇ λοιπὸν παρθένος ἱκανὴ γι᾽ αὐτό, ὁ Θεὸς προορίζει πρὸ αἰώνων καὶ ἐκλέγει ἀνάμεσα στοὺς ἐκλεγμένους ἀπὸ αἰῶνες αὐτὴν τὴν ὑμνουμένη τώρα ἀπὸ ἐμᾶς ἀειπάρθενη κόρη...
... Ἀλλὰ ἂς μετοικίσωμε κι᾽ ἐμεῖς τοὺς ἑαυτούς μας, ἀδελφοί, ἀπὸ τὴ γῆ στὰ ἄνω· ἂς μεταφερθοῦμε ἀπὸ τὴν σάρκα ἐπάνω στὸ πνεῦμα· ἂς μεταθέσωμε τὸν πόθο ἀπὸ τὰ πρόσκαιρα στὰ μόνιμα· ἂς καταφρονήσωμε τὶς σαρκικὲς ἡδονές, ποὺ ἔχουν εὑρεθῇ ὡς δέλεαρ κατὰ τῆς ψυχῆς καὶ παρέρχονται γρήγορα· ἂς ἐπιθυμήσωμε τὰ πνευματικὰ χαρίσματα ποὺ μένουν ἄφθαρτα· ἂς ὑψώσωμε ἀπὸ τὴν κάτω τύρβη τὴ στάσι καὶ τὴν διάνοιὰ μας· ἂς τὴν ἀνεβάσωμε στὰ οὐράνια ἄδυτα, ἐκεῖνα τὰ ἅγια τῶν ἁγίων, ὅπου τώρα κατοικεῖ ἡ Θεοτόκος.
    Διότι ἔτσι θὰ εἰσέλθουν σ᾽ αὐτὴν ἐπωφελῶς γιὰ μᾶς μὲ θεάρεστη παῤῥησία καὶ τὰ ἄσματά μας καὶ οἱ δεήσεις μας πρὸς αὐτὴν κι ἔτσι ἐκτὸς ἀπὸ τὰ παρόντα μὲ τὴ μεσιτεία της θὰ γίνωμε κληρονόμοι καὶ τῶν μελλόντων καὶ μενόντων ἀγαθῶν, μὲ τὴ χάρι καὶ φιλανθρωπία τοῦ Ἰησοῦ Χριστοῦ τοῦ Κυρίου μας ποὺ ἐγεννήθηκε ἀπὸ αὐτὴν γιὰ μᾶς, στὸν ὁποῖο πρέπει δόξα, τιμὴ καὶ προσκύνησις, μαζὶ μὲ τὸν ἄναρχο Πατέρα του καὶ τὸ συναΐδιο καὶ ζωοποιὸ Πνεῦμα, τώρα καὶ πάντοτε καὶ στοὺς αἰῶνες τῶν αἰώνων. Γένοιτο.
ΛΟΓΟΣ ΑΓΙΟΥ ΓΡΗΓΟΡΙΟΥ ΤΟΥ ΘΕΟΛΟΓΟΥ
ΕΙΣ ΤΑ ΕΙΣΟΔΙΑ ΤΗΣ ΘΕΟΤΟΚΟΥ
www.nektarios.gr

18.11.13

ΕΛΛΗΝΕΣ ΕΝΩΜΕΝΟΙ ΠΟΤΕ ΝΙΚΗΜΕΝΟΙ

Δέν εἴμεθα φιλοπόλεμοι. Δέν εἴμεθα πολεμοχαρεῖς. Δέν διψοῦμε γιά ἀνθρώπινο αἷμα. Δέν διεκδικοῦμε ξένα ἐδάφη. Τά ἰδικά μας διεκδικοῦμε˙ αὐτά πού οἹ ἐχθροί μας ἅρπαξαν καί ἀφάνισαν τόν ἑλληνισμό τους˙ ὅσα οἱ ἰσχυροί τῆς γῆς καί ἄδικοι δικασταί παρεχώρησαν σέ ἄλλους ἀφέντες, κατά καιρούς καί διαστήματα, συρρικνώνοντας τόν ἑλληνισμό καί περιορίζοντάς τον τόσο σέ ἀριθμό ὅσο καί σέ ἐκτάσεις ἐδαφῶν.
Ὅμως, πῶς νά τό κάνουμε; Δέν μποροῦμε νά τό κρύψουμε. Κουρασθήκαμε νά ἀκοῦμε τήν ἑλληνική πολιτική ἡγεσία, μέ τήν βραχνή της φωνή καί τά χαρακτηριστικά γνωρίσματα τῆς φοβίας καί ἡττοπαθείας, νά πιπιλίζη τό γνωστό σέ ὅλους μας μήνυμα τῶν «πουρκουάδων». «Μή πᾶμε γυρεύοντας γιά πόλεμο». Καί ὅλα αὐτά, γιά νά φανοῦν ἀρεστοί στους φαρισαίους ὑποκριτάς τῆς Εὐρώπης, οἱ ὁποῖοι μᾶς ἐπιτροπεύουν καί μᾶς κηδεμονεύουν, προωθοῦντες τά ἄνομα συμφέροντά των εἰς βάρος τῶν ἐθνικῶν μας συμφερόντων.
Κύριοι πολιτικοί ἡγέται, ἐρασταί τῆς κρυφῆς διπλωματίας καί τῆς γλώσσης τῶν σαλονιῶν τῆς Εὐρώπης... Ὁ ὑπέροχος καί εὐγενής αὐτός λαός ἀπαιτεῖ ἀπό τούς πολιτικούς του ἡγέτας, νά διασαλπίσουν μέ θάρρος καί παρρησία εἰς τά πέρατα τῆς οἰκουμένης, ὅτι εἶναι ἕτοιμος ἀνά πᾶσαν ὥραν καί στιγμήν νά ὑπερασπισθῆ τοῦ πατρίου ἐδάφους, δίδοντας ἕνα ἠχηρό ράπισμα σέ ὁποιοδήποτε ἐπίβουλο ἐχθρό ἐπιχειρήση νά βεβηλώση τά ἱερά μας ἐδάφη... Δέν εἴμεθα σωβινισταί. Δέν πωλοῦμε πατριωτισμό. Ἀλλά δέν ἀντέχουμε ἄλλο νά βλέπουμε τήν Ἑλλάδα νά δέχεται ραπίσματα ἀπό τους βεζύρηδες τῆς Ἀνατολῆς καί τούς φαρισαίους τῆς Εὐρώπης.
Ὁ Ἑλληνικός Λαός ἀπαιτεῖ νά μάθη ὁλόκληρον τήν ἀλήθειαν γύρω ἀπό τούς ἐνθικούς κινδύνους πού ἀπειλοῦν τήν ἀγαπημένη μας Πατρίδα. Καί δέν ἠμπορεῖ κανένας νά τόν ἀπατᾶ μέ ὑποκριτικά χαμόγελα φιλίας, οὔτε πτοεῖται ἀπό τίς ἀπειλές καί τίς φοβέρες τῶν ἐπιδόξων κατακτητῶν.
Ὁ Ἑλληνικός Λαός ἀπαιτεῖ νά πληροφορηθῆ ὅλα τά σχετικά μέ τό δράμα τοῦ Κυπριακοῦ Ἑλληνισμοῦ...
Ὁ Ἑλληνικός Λαός ἀπαιτεῖ νά πληροφορηθῆ ἄν οἱ Ἀγαρηνοί... ἡμέρεψαν καί ἔγιναν καλά παιδιά...
Ὁ Ἑλληνικός Λαός ἀπαιτεῖ νά γνωρίση ὅλη τήν ἀλήθεια γιά τήν τύχη τῆς Θράκης, τῆς Μακεδονίας, γιά κάθε κομμάτι ἑλληνικῆς γῆς...
Ναί! Ὁ Ἑλληνικός Λαός ἀνησυχεῖ καί ἀπαιτεῖ ἀπό ὁλόκληρον τόν πολιτικόν κόσμον τῆς χώρας μας, ὅλων τῶν ἀποχρώσεων καί παρατάξεων, νά παραμερίση τίς κομματικές του ἀντιθέσεις, νά ἀρθῆ εἰς τό ὕψος τῶν κρισίμων στιγμῶν καί ἑνωμένος νά ἀντιμετωπίση τό πλῆθος τῶν κινδύνων πού ἀπειλοῦν τό Ἔθνος μας. Εἶναι ἀπαίτησις τοῦ Ἑλληνικοῦ Λαοῦ οἱ ἀρχηγοί τῶν κομμάτων, οἱ κομματάρχαι καί οἱ κομματαρχίσκοι νά ἀναλογισθοῦν τίς εὐθῦνες των, νά δώσουν τά χέρια τους, νά ἑνώσουν τίς φωνές τους καί νά θέσουν ὑπεράνω ὅλων τό συμφέρον τῆς Πατρίδος. Ἑνωθῆτε, φωνάζει τό πλῆθος τῶν ἀναριθμήτων νεκρῶν, οἱ ὁποῖοι ἔπεσαν στά πεδία τῶν μαχῶν ὑπερασπιζόμενοι τήν τιμήν καί ἀκεραιότητα τῆς Ἑλλάδος. Ἑνωθῆτε, φωνάζει ἡ μαρτυρική Ἑλλάς καί ἑνωμένοι, διακηρύξατε στά πέρατα τοῦ κόσμου: Ὄχι˙ ὁ ἐχθρός δέν θά περάση. Ὅλοι οἱ Ἕλληνες εἶναι ἐδῶ.
Εἰς τό προσκλητήριον τῆς Πατρίδος κανείς μειοδότης, κανείς λιποτάκτης, κανείς προδότης˙ γιά νά διαφυλάξουμε τήν γῆ τῶν πατέρων μας, τήν ἀγαπημένη μας Πατρίδα, τήν Ἑλλάδα...

Κείμενο ἀειμνήστου Ἀρχιμ. π. Θεοφίλου Ζησοπούλου, πού δημοσιεύθηκε στό Περιοδικό «ΑΓΙΑ ΛΥΔΙΑ», τεῦχος Νοεμβρίου 2002.  

15.11.13

ΤΟ ΘΕΛΗΜΑ ΤΟΥ ΘΕΟΥ

Ὅλοι μας γνωρίζομε, σέ γενικές γραμμές, τό θέλημα τοῦ Θεοῦ. Γνωρίζομε τί ὁ Θεός ζητᾶ ἀπό ὅλους μας. Γνωρίζομε ὅτι τό θέλημα τοῦ Θεοῦ εἶναι ἡ τήρησις τῶν ἐντολῶν Του. «Ἐάν ἀγαπᾶτε με, τάς ἐντολάς τά ἐμάς τηρήσατε» (Ἰω. ιδ΄ 15), προέτρεψε. Νά πιστεύουμε εἰς τόν Χριστόν καί σέ καμμία περίπτωσι νά μήν ἐρχώμεθα σέ σύγκρουσι μέ τό ἅγιο θέλημά του. Νά ἀναγνωρίζουμε τόν Κύριον μας ὡς τό ὑπέρτατο ὄν καί ποτέ νά μήν προσκυνοῦμε τά σύγχρονα εἴδωλα. Νά ἀγαποῦμε τόν Κύριο, τόν Δημιουργό τοῦ σύμπαντος κόσμου, μέ ὅλη μας τήν καρδιά καί μέ ὅλη τήν δύναμι τῆς ψυχῆς μας. Τό θέλημα τοῦ Θεοῦ εἶναι νά βλέπουμε τόν συνάνθρωπό μας ὡς εἰκόνα τοῦ Θεοῦ καί νά ζοῦμε  μέ ὁμόνοια καί ἀγάπη. Νά μήν ἀδικοῦμε τόν ἀδελφό μας, ἀλλά νά τόν ἀγαποῦμε ὅπως τόν ἑαυτό μας...

Ἀρχιμ. π. Θεόφιλος Ζησόπουλος, ἱεροκήρυκας

12.11.13

ΤΟ ΤΡΕΝΟ ΤΗΣ ΖΩΗΣ



10.11.13

ΟΡΘΙΟΙ, ΘΑΡΡΑΛΕΟΙ ΚΑΙ ΓΕΝΝΑΙΟΙ

Ἡ Ἑλλάς εἶναι ἡ χώρα, ἡ ὁποία λόγω τῆς θέσεώς της, συγκεντρώνει τήν προσοχή καί τό ἐνδιαφέρον πολλῶν ἐθνῶν καί ἰδιαιτέρως τῶν μεγάλων καί ἰσχυρῶν τῆς γῆς. Ἐδῶ συγκρούονται τά ἄνομα συμφέροντα πολλῶν καί εἶναι  πολύ φυσικόν, ὅλοι αὐτοί νά θέλουν νά ἔχουν κάποια ἐπικυριαρχία χαλαρή ἤ δυναμική στήν ζωή καί τήν πορεί τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ. Οἱ προθέσεις καί οἱ διαθέσεις αὐτῶν εἶναι καταλυτικές καί στοχεύουν στήν ἀποδυνάμωσι τῆς χώρας μας, τήν ἀποδιοργάνωσι τῆς κοινωνίας μας, τήν παράλυσι τῆς ἐξουσίας καί τήν ὑποταγή της στά κελεύσματα καί τίς παράλογες ἀπαιτήσεις τους, εἰς βάρος, ἀσφαλῶς, τῶν ἐθνικῶν μας συμφερόντων.
Ὁ Ἑλληνικός λαός καί ὁ πολιτικός κόσμος τῆς χώρας μας όφείλει νά ἐπισημάνη τόν κίνδυνο τῆς πλήρους ὑποταγῆς, τόν ὁποῖο διατρέχουμε ὡς Ἔθνος καί ὡς Φυλή, καί νά ἀντιδράση δυναμικά. Οἱ ξένοι ζητοῦν νά ἔχουν τόν πρῶτο λόγο σέ ὅλα τά θέματά μας καί νά προσκυνοῦμε κατά τρόπο δουλικό τούς ἀφεντάδες μας.
Εἶναι καιρός ἡ πολιτική μας ἡγεσία νά ἀποκτήση φωνή ἰσχυρά, σπονδυλική στήλη ἀλύγιστο, γενναῖο καί ἀγωνιστικό φρόνημα καί δύναμι ἀντιστάσεως, ἀντάξιο τῶν Ἑλλήνων ἡγετῶν.
Εἶναι καιρός ὅλοι οἱ πνευματικοί ταγοί νά ἀρθοῦν εἰς τό ὕψος τῶν κρισίμων στιγμῶν καί ὡς ὑπεύθυνοι ἄνθρωποι τοῦ πνεύματος νά ἀπευθυνθοῦν εἰς τόν Ἑλληνικόν λαό, νά τόν θωρακίσουν ἀμυντικά, νά τόν ἀφυπνίσουν πνευματικά, καί νά  τοῦ ποοῦν ὁλόκληρο τήν ἀλήθεια γιά τήν θρησκευτική κρίσι καί τήν ἠθική κατάπτωσι τῆς Ἑλλάδος.
Εἶναι καιρός καί ὁ λαός μας νά ἀφυπνισθῆ ἀπό τόν λήθαργο τῆς ἀδιαφορίας, ἀπό τήν μέθη τοῦ εὐδαιμονισμοῦ καί νά ἐλευθερωθῆ ἀπό τά δεσμά τοῦ ἀτομισμοῦ. Οἱ καιροί εἶναι χαλεποί. Οἱ ἐχθροί περικυκλώνουν τό Ἔθνος μας καί τό ἀπειλοῦν μέ ἀφανισμό. Οἱ προαιώνιοι ἐχθροί τῆς φυλῆς μας, οἱ Ἀγαρηνοί, μέ τήν προκλητική τους συμπεριφορά, μέ κάλυψι τῶν ἰσχυρῶν τῆς γῆς, ἀφηνίασαν καί διψοῦν γιά αἷμα ἑλληνικό.
Ὁ Ἀννίβας πρό τῶν πυλῶν.
Ἕλληνες, Ὀρθόδοξοι Χριστιανοί, γρηγορεῖτε!
Στούς Ἕλληνηες δέν ἁρμόζει ἡ σκλαβιά, ἀλλά μόνον ἡ Ἐλευθερία.
Κείμενο ἀειμνήστου Ἀρχιμ. π. Θεοφίλου Ζησοπούλου, πού δημοσιεύθηκε στό Περιοδικό «ΑΓΙΑ ΛΥΔΙΑ», τεῦχος Ἀπριλίου 1997.

ΕΠΙΚΑΙΡΟ ΟΣΟ ΠΟΤΕ!

6.11.13

TI EINAI EKΚΛΗΣΙΑ

...Ἐκκλησία δέν εἶναι οἱ τέσσαρες τοῖχοι τῶν Ἱερῶν Ναῶν, στούς ὁποίους οἱ Χριστιανοί προσερχόμενοι παρακολουθοῦν τά τελούμενα Μυστήρια καί λατρεύουν τόν Ὕψιστον Θεόν. Ἐκκλησία δέν εἶναι οἱ ἱερωμένοι, οἱ ἱερεῖς, οἱ πρεσβύτεροι καί οἱ Ἀρχιερεῖς, οὔτε οἱ θεολόγοι καί οἱ ἱεροκήρυκες. Ἐκκλησία εἶναι ὁ κλῆρος καί ὁ λαός. Εἶναι τό σύνολον τῶν ἀνθρώπων πού πιστεύουν στόν Τριαδικό Θεό καί ζοῦν σύμφωνα μέ τό ἅγιο θέλημά Του. Ἡ Ἐκκλησία δέν εἶναι Ἵδρυμα, δέν εἶναι Ὀργάνωσις, δέν εἶναι Σωματεῖο, δέν εἶναι κατεστημένο, δέν εἶναι κοινωνικός θεσμός. Εἶναι μία θεανθρώπινος κοινωνία, τῆς ὁποίας Σῶμα εἶναι ὁ πιστός λαός καί κεφαλή ὁ Χριστός. Ἡ Ἐκκλησία εἶναι ὁ Χριστός παρατεινόμενος εἰς τούς αἰῶνας...

Ἀρχιμ. π. Θεόφιλος Ζησόπουλος, ἱεροκήρυκας

5.11.13



3.11.13

Η ΖΩΗ ΕΙΝΑΙ ΓΛΥΚΕΙΑ

Παιδιά μου, ἡ ζωή εἶναι γλυκειά. Ναί, εἶναι γλυκειά, ἔστω καί ἄν ἡ πίκρα πλημμυρίζη τήν καρδιά μας. Ναί, εἶναι γλυκειά ἡ ζωή, ἔστω κι ἄν συναντοῦμε ἕνα πλῆθος προβλημάτων τά ὁποῖα μέ πολλές δυσκολίες ἀντιμετωπίζουμε. Ναί, ἡ ζωή εἶναι γλυκειά καί τότε πού ἡ καρδιά μας πληγωμένη καί ματωμένη σφαδάζει ἀπό τόν πόνο. Ναί, ἡ ζωή εἶναι γλυκειά καί τότε πού τά βάσανα καί οἱ στενοχώριες μᾶς πνίγουν στό πέλαγος τῆς ἀπελπισίας καί τῆς βαθειᾶς ἀπογοητεύσεως. Ἡ ζωή εἶναι γλυκειά καί τότε πού αἰσθανόμεθα μόνοι κι ἔρημοι καί ζοῦμε τήν μοναξιά μας καί τήν ἐρήμωσι.
Ἡ ζωή, παιδιά μου, εἶναι γλυκειά, γιατί εἶναι δῶρο τοῦ Θεοῦ καί ὅλα τά δῶρα τοῦ Θεοῦ εἶναι ὄμορφα καί ὡραῖα. Ὅμως αὐτήν τήν ζωή, τό κατ’ ἐξοχήν πολύτιμο δῶρο τοῦ Θεοῦ, κανένας μας δέν ἔχει τό δικαίωμα νά τήν καταστρέψη καί νά τήν φθείρη...

Ἀρχιμ. π. Θεόφιλος Ζησόπουλος, ἱεροκήρυκας

1.11.13