28.1.14


Ετήσιο Μνημόσυνο μακαριστού γέροντα π. Θεοφίλου.

Τελέστηκε την Κυριακή στις 26/01/2014 στον Ι. Ν. Αγίας Λυδίας στην Ασπροβάλτα, παρουσία πολλών Αρχιερέων, κλήρου και λαού, που κατέκλυσαν το Ιεραποστολικό Κέντρο της Αδελφότητος. Όλοι μαζί ενώσαμε τις προσευχές μας για την ανάπαυση της ψυχής του Γέροντα που πολλαπλώς μας ωφέλησε και ευεργέτησε την ζωή μας.
Αιωνία του η μνήμη! Ας έχουμε όλοι την ευχή του!

ΕΤΗΣΙΟ ΜΝΗΜΟΣΥΝΟ π. ΘΕΟΦΙΛΟΥ ΖΗΣΟΠΟΥΛΟΥ 26-1-2014 Α΄

27.1.14

ΥΠΑΡΧΕΙ ΨΥΧΗ

 Ένας άπιστος γιατρός έλεγε σε έναν πιστό χριστιανό: Δεν υπάρχει ψυχή. Είδες ποτέ με τα μάτια σου καμιά ψυχή; Άκουσες καμιά ψυχή με τα αυτιά σου; Γεύτηκες, οσφράνθηκες ποτέ την ύπαρξη της ψυχή; Όχι, απάντησε ο πιστός. Ο γιατρός με κάποιο υπεροπτικό ύφος είπε: Βλέπεις; Έχουμε τέσσερις αισθήσεις που μας πληροφορούν ότι δεν υπάρχει ψυχή και μόνο μία υπέρ της ύπαρξης της. Αλλά ο πιστός δεν τα έχασε. Με ευστροφία ρωτά το γιατρό: Είδες ποτέ γιατρέ μου, με τα μάτια σου τον πόνο; Τον άκουσες με τα αυτιά σου; Τον γεύτηκες με το στόμα σου; Τον οσφράνθηκες με τη μύτη σου; Όχι απάντησε ο γιατρός. Αισθάνθηκες ποτέ τον πόνο; Ναι, ήταν η απάντηση του γιατρού. Βλέπετε γιατρέ μου, έχουμε κι εδώ τέσσερις αισθήσεις, που μας πληροφορούν ότι πόνος δεν υπάρχει και μόνο μία ότι υπάρχει. Να καταλήξουμε στα ίδια συμπεράσματα;
 Ο γιατρός παίρνει την απάντηση και ο πιστός κερδίζει μία νίκη.
ΑΡΧΙΜ. π. ΘΕΟΦΙΛΟΣ ΖΗΣΟΠΟΥΛΟΣ

24.1.14

Η ΑΝΟΗΤΗ ΒΑΣΙΛΙΣΣΑ

Η Βασίλισσα Ελισάβετ Α΄ είπε κάποτε: «ας μου δώσει ο θεός ζωή να βασιλεύσω 40 χρόνια και δεν θέλω τον Παράδεισο». Το αίτημα της βέβαια ικανοποιήθηκε, αλλά τις τελευταίες στιγμές της ζωής της ακούστηκε να λέει: «Τι ανόητη! Θυσίασα για σαράντα χρόνια ζωής ολόκληρη την αιωνιότητα!».

Πόσοι άνθρωποι λησμονούν την αιωνιότητα, όλα τα θέλουν εδώ στη γη και στο τέλος της ζωή τους, δυστυχώς θρηνούν, όπως και η ανόητη βασίλισσα.
ΑΡΧΙΜ. π. ΘΕΟΦΙΛΟΣ ΖΗΣΟΠΟΥΛΟΣ

21.1.14

Ὁ ραδιοτηλεοπτικός σταθμός «4Ε» καί ὁ ραδιοφωνικός σταθμός «Λυδία ἡ Φιλιππησία» μέ τά ποικίλα προγράμματά τους καθοδηγοῦν, παιδαγωγοῦν, διαφωτίζουν, συμβουλεύουν, στηρίζουν, τονώνουν, ἐνισχύουν, ἐνδυναμώνουν, ψυχαγωγοῦν μικρούς καί μεγάλους, παρηγοροῦν ἀσθενεῖς καί ἀνήμπορους, συντροφεύουν μοναχικούς καί ὁδοιπόρους, στερεώνουν «ἀσθενεῖς τῇ πίστει», χειραγωγοῦν ἐν Χριστῷ, μάχονται στίς ἐπάλξεις, ἀντιστέκονται στά παμφλάζοντα κύματα τοῦ κακοῦ, διαφυλάττουν τά ἱερά καί τά ὅσια τῆς φυλῆς μας καί ὑπηρετοῦν τόν Χριστό καί τήν Ἑλλάδα!
Ὁ ἀείμνηστος ἀγωνιστής κληρικός, ἀρχιμ. π. Θεόφιλος Ζησόπουλος, ὁ ἐμπνευστής καί ἱδρυτής τῆς Ὀρθοδόξου Χριστιανικῆς Ἀδελφότητος «ΛΥΔΙΑ», τοῦ ραδιοφωνικοῦ σταθμοῦ «Λυδία ἡ Φιλιππησία» καί ὁ ἀναμορφωτής καί συνεχιστής τοῦ τηλεοπτικοῦ σταθμοῦ «4Ε», ἀγωνίσθηκε μέ θερμότατο ζῆλο, μέ θεϊκό θάρρος καί παρρησία, γιά νά κρατήση τόν πιστό λαό τοῦ Θεοῦ στήν ἀνόθευτο χριστιανική πίστι. Ὡς καλός ποιμένας ἐργάσθηκε καί κοπίασε γιά τήν λογική ποίμνη τοῦ Χριστοῦ, μέ μοναδικό του πόθο τήν ἐγκαθίδρυσι τῆς Βασιλείας τοῦ Θεοῦ στήν Πατρίδα μας καί στόν κόσμο ὁλόκληρο.

Blogger

Η ΑΓΩΓΗ ΤΩΝ ΠΑΙΔΙΩΝ

Η σύγχρονη εποχή θεωρείται αρκετά προοδευμένη και μιλά συνεχώς για δικαιώματα, κατακτήσεις και ελευθερίες. Αρκετοί ψυχολόγοι μιλούν για πλήρη απελευθέρωση των παιδιών, ν’ αφήνονται να κάνουν ό,τι θέλουν, να μην περιορίζονται καθόλου, να μην πιέζονται ποτέ. Έτσι, αν θέλετε το παιδί σας να το καταστρέψετε για πάντα, ακολουθήστε τις εξής οδηγίες:
Μη θελήσετε να του αρνηθείτε κάτι από πολύ μικρό. Ό,τι σας ζητά, αμέσως να του το προσφέρετε απλόχερα, δίχως κανέναν μα κανένα δισταγμό. Εκείνο γνωρίζει καλά να καταφέρνει αυτό που θέλει, με κλάματα, φωνές, πείσματα και μουτρώματα. Μεγαλώνοντας θα πιστέψει δυνατά πως όλοι είναι οφειλέτες του. Όταν αρχίζει να αισχρολογεί και σεις γελάτε χαρούμενα για το κατόρθωμά του, θα του δείξετε ότι είναι αρκετά ευφυές. Όταν του εφιστάτε την προσοχή του σε κάτι που είναι κακό, μάλλον δεν κάνετε καλά, γιατί λένε έτσι το φοβίζετε και το αγχώνετε. Έτσι έκαναν οι στενόμυαλες γιαγιάδες. Όταν αργότερα θα συναντηθεί με το μυριόμορφο κακό, θα νομίζει ότι η άδικη κοινωνία τον καταδιώκει.
Μην το αφήνετε να κουρασθεί και να συμμαζέψει τα προσωπικά του είδη. Έτσι μετά θα θεωρεί ότι είναι όλοι υποχρεωμένοι να τον υπηρετούν. Αφήστε να βλέπει, ν’ ακούει και να διαβάζει τα πάντα ανενόχλητος. Μην είσθε τόσο βέβαιος για τη διάκριση και την κρίση του να επιλέγει, να κρίνει και να ανθολογεί ό,τι το πιο ωραίο. Μην του μιλάτε για τίποτε το ιερό και μάλιστα συνεχίστε μπροστά του να το ειρωνεύεστε και να είστε σίγουροι ότι μεγαλώνοντας θα διαλέξει το καλύτερο από μόνο του. Φροντίστε καλά να μην του λείψει τίποτε και μάλιστα σε αφθονία, να μη στερηθεί κάτι όπως εσείς και αποκτήσει μειονεξίες, συναισθήματα κατωτερότητας και κενού. Όταν μεγαλώσει, με το καλό, θα υπολογίζει μόνο το χρήμα. Μην του υποδεικνύετε τι θα κάνει, γιατί θα του δημιουργήσετε ανεπίτρεπτα ψυχικά τραύματα. Θα πρέπει να σέβεστε απόλυτα την προσωπική του ελευθερία. Ως μεγάλος θα ’χει υπερβολικές απαιτήσεις και μόνο θα διατάζει δίχως να ακούει κανένα. Αν οι γονείς καθημερινά γκρινιάζουν, καβγαδίζουν, παραπονιούνται, φωνάζουν και ειρωνεύονται, τα ίδια θα κάνει και αυτό στον γάμο του. Όταν μπλεχτεί στα δίχτυα της φιληδονίας, αφήστε να ξεμπλεχτεί μόνο του. Μην ασχολείσθε μαζί του και το κουράζετε. Αυτό γνωρίζει να λύνει τα προβλήματα μόνο του. Ποτέ μην πιστέψετε δασκάλους, συγγενείς και φίλους αν σας το παρατηρήσουν. Υποστηρίξτε το μπροστά του και κατατροπώστε τους. Να νομίζετε ότι η παιδαγωγική σας αυτή θα είναι άριστη. Όταν θα μάθετε αργότερα για σοβαρές στραβοτιμονιές του, θα επιμένετε ότι του δώσατε την καλύτερη αγωγή, ότι του προσφέρατε πλουσιοπάροχα ό,τι πάντοτε σας ζητούσε, ότι δεν του είπατε ούτε ένα όχι… Τα παραπάνω είναι παραλλαγή “αφορισμών” που διάβασα πρόσφατα.
Μην ακούτε παρακαλώ σειρήνες μ’ εύκολες συνταγές αδιαφορίας. Τα γράφουμε για να μην γεμίσετε από πόνους και τύψεις. Τα γράφουμε από αγάπη. Τα παιδιά αξίζει υπομονετικά και επιμελημένα να τα μάθουμε να ακούν, να σέβονται, να είναι ευγενικά, να μιλούν ωραία, να τα ρίχνουμε στο φιλότιμο, να τα αγαπάμε αληθινά και όχι αρρωστημένα. Τα παιδιά αξίζουν την αγάπη μας. Να φάμε αρκετή ώρα μαζί τους, να κουβεντιάσουμε, να παίξουμε, να αστειευτούμε και κάποτε να απαντήσουμε υπεύθυνα και με τρόπο απλό για τα μεγάλα τους ερωτήματα, τη ζωή και το θάνατο, τον άνθρωπο και τον Θεό, τον σκοπό της ζωής και το βαθύ νόημά της.

μοναχός ΜΩΫΣΗΣ ΑΓΙΟΡΕΙΤΗΣ
Εφημερίδα Μακεδονία Θεσσαλονίκης

18.1.14

ΤΟ ΜΕΓΑΛΕΙΟ ΤΗΣ ΑΓΑΠΗΣ ΤΟΥ

Μια πολυμελής οικογένεια στην Αφρική πήρε την απόφαση να πωλήσει ένα από τα επτά παιδιά της. Σκληρή απόφαση. Τί μπορούσε όμως να κάνει; Η φτώχεια και η δυστυχία θέριζε το σπίτι. Μπροστά στις ανυπέρβλητες δυσκολίες, έπρεπε ένα τους παιδί να το πωλήσουν. Ο έμπορος χτυπάει την πόρτα. Τα παιδιά στην γραμμή. Ποιο απ΄ όλα να πωλήσει; Για το κάθε παιδί εύρισκε και ένα ξεχωριστό χάρισμα η μάνα. Αρχίζει από το πρώτο και καταλήγει στο τελευταίο. Όλα της είναι σπλάχνα. Ποιο απ΄ όλα να αποκόψει; Στο τέλος στρέφεται προς τον έμπορα και του δηλώνει την αδυναμία της να πωλήσει το παιδί της.
Το ίδιο όμως δεν συνέβη και με τον Θεό Πατέρα που θυσίασε τον Μονογενή αυτού Υιόν, για να λυτρώσει τα παιδιά Του , το ανθρώπινο γένος; Η θυσία του Χριστού μας φανερώνει πόσο μεγάλη ήταν η αγάπη του Θεού στον άνθρωπο και πόσο μικρή είναι δυστυχώς σήμερα η δική μας αγάπη σ' Εκείνον.

"Όταν θέλεις να ξεκουράζεσαι" π. Θεοφίλου Ζησοπούλου

14.1.14

Ο ΑΟΡΑΤΟΣ ΟΦΘΑΛΜΟΣ

Η τροχαία διαθέτει τον αόρατο οφθαλμό, το λεγόμενο «ραντάρ». Το τοποθετεί σε κάποιο αφανές σημείο του δρόμου και επισκοπεί την κίνηση αθέατο.
Έτσι ο μυστικός αυτός μηχανισμός καταγράφει την διέλευση κάθε οχήματος και ο φακός του συλλαμβάνει κάθε παράβαση του Κώδικα Οδικής Κυκλοφορίας, φωτογραφίζοντας το γεγονός μαζί με τον δράστη. Στην συνέχεια η Τροχαία αποστέλλει την φωτογραφία, ως τεκμήριο της παραβάσεως στον ιδιοκτήτη του οχήματος, τη συνοδεία αλμυρού εδέσματος, του προβλεπομένου από τον νόμο προστίμου.
Ο παραβάτης οδηγός δεν έχει την δυνατότητα ούτε να αμφισβητήσει την παράβαση ούτε να διαμαρτυρηθεί για μεροληπτική μεταχείριση. Τον σωφρονίζει η φωτογραφική λήψη, ως αδιάψευστος μάρτυρας του συμβάντος.
Βεβαίως η Τροχαία επιδιώκει με τον αόρατο αυτό τροχονόμο να περιορίσει τις παραβάσεις των οδηγών ώστε να μειωθούν τα τροχαία δυστυχήματα με τους θανάτους και τους πολυάριθμους τραυματισμούς. Αυτή είναι και η δική μας ευχή και προσδοκία.
Υπάρχει όμως και κάποιος άλλος αόρατος οφθαλμός, «ος τα πάνθ’ ορά». Είναι ο οφθαλμός του παντεπόπτου Θεού, ο οποίος όλα τα βλέπει, όλα τα φωτογραφίζει και όλα τα γνωρίζει. Και αυτά που πράττουμε την ημέρα και αυτά που διαπράττουμε την νύκτα. Γνωρίζει ακόμη και τους διαλογισμούς μας και τις ενθυμήσεις των καρδιών μας, τα φανερά, αλλά και τα αφανή, εκείνα που ποτέ δεν θα τολμούσαμε να φέρουμε στο φως της δημοσιότητας.
Αυτά έχοντας υπ’ όψιν του ο Δαβίδ, εκφράζει μ’ έναν βαθύτατο λυρισμό την δυνατή αίσθηση της πανταχού παρουσίας του Θεού που τον διακατέχει:
«Πού πορευθώ από του πνεύματός σου; Και από του προσώπου σου πού φύγω; Εάν αναβώ εις τον ουρανόν, συ εκεί ει. Εάν καταβώ εις τον άδην, πάρει. Εάν αναλάβοιμι τας πτέρυγάς μου κατ’ όρθρον και κατασκηνώνω εις τα έσχατα της θαλάσσης και γαρ εκεί η χειρ σου οδηγήσει με, και καθέξει με η δεξιά σου»
πού  μπορώ, διερωτάται ο Δαβίδ, να μεταβώ, ώστε να είμαι μακριά από το πνεύμα σου, ω Θεέ μου, και πού να φύγω, ώστε να μην παρακολουθούμαι από το βλέμμα σου; Εάν ανεβώ στον ουρανό, εσύ είσαι εκεί. Εάν πεθάνω και κατεβώ στον Άδη, και εκεί είσαι παρών. Εάν αποκτούσα φτερά και πετούσα εκεί όπου κατά τα βαθιά χαράματα ανατέλλει ο ήλιος, και εάν έστηνα την σκηνή μου στις εσχατιές της θαλάσσης όπου βασιλεύει ο ήλιος, και εκεί το χέρι σου θα με οδηγήσει και θα με κρατά σφιχτά η δεξιά σου.
Αλήθεια, πού θα μπορούσε να πάει κανείς, αν ήθελε να ξεφύγει από το μάτι και την παρουσία του Θεού, αφού «εν αυτώ ζώμεν και κινούμεθα και εσμέν;»
Δυστυχώς όμως, όλοι μας παραβαίνουμε πολλές φορές τον Νόμο του Θεού. Καταπατούμε το άγιο και ιερό Ευαγγέλιο, με την ψευδαίσθηση πως κανένας δεν μας βλέπει. Και όμως το άγρυπνο μάτι του Θεού μας βλέπει. Όπου κι αν πάμε βρισκόμαστε μέσα στο οπτικό πεδίο του Θεού.
Είναι μια συγκλονιστική πραγματικότητα αυτή, που όταν δεν την λησμονούμε έχει την δύναμη να μας συνετίζει και να μας συγκρατεί από τον ολισθηρό κατήφορο της αμαρτίας. Γιατί, πώς θα μπορούμε να αμαρτάνουμε μπροστά στα μάτια του Θεού; Μόνο με την αίσθηση της παρουσίας του Θεού θα μπορούμε να αντιστεκόμαστε στις προκλήσεις της αμαρτίας και να λέμε όπως ο Πάγκαλος Ιωσήφ: «και πώς ποιήσω το ρήμα το πονηρόν τούτο και αμαρτήσομαι εναντίον του Θεού;»
 Τα λόγια αυτά αποτελούν και την βάση του πνευματικού αγώνος κάθε ανθρώπου, έναντι της προκλήσεως της αμαρτίας, του κινδύνου να παραβεί τον Νόμο του Θεού  και να αμαρτήσει.
Πάντα σε παρόμοιες περιπτώσεις, σωτήριο θα είναι να λέμε: Πώς να αμαρτήσω; Με βλέπει ο Θεός!
Ἀρχιμ. π. Θεόφιλος Ζησόπουλος, ἱεροκήρυκας


10.1.14

ΟΡΘΟΔΟΞΟΙ ΧΡΙΣΤΙΑΝΟΙ

Ορθόδοξος Χριστιανός είναι αυτός που στέκεται όρθιος, κρατώντας υψηλά το λάβαρο της ορθοδόξου πίστεως, θαρραλέος και ατρόμητος, χωρίς να φοβάται την θύελλα του κακού και τα μανιασμένα κύματα της αμαρτίας και της αθεΐας.
Ο ορθόδοξος Χριστιανός είναι ο αθλητής του πνεύματος που δεν αρέσκεται στις κερκίδες των θεατών, αλλά προτιμά το στίβο του αθλητού και αγωνίζεται τον καλόν αγώνα της ζωής. Αθλείται νομίμως και στεφανούται δικαίως με το αμαράντινο στεφάνι του νικητού.

ΑΡΧΙΜ. π. ΘΕΟΦΙΛΟΣ ΖΗΣΟΠΟΥΛΟΣ

7.1.14

ΑΓΙΟΣ ΙΩΑΝΝΗΣ Ο ΒΑΠΤΙΣΤΗΣ

...Μακαριστὲ Ἰωάννη, ποὺ εἶσαι μεγαλύτερος ἀκόμα καὶ ἀπὸ τοὺς ἐνδοξοτέρους προφήτας, ὁ ἐπιφανέστερος τῶν ἀποστόλων, ὁ πιὸ ἀξιοτίμητος ἀπ᾿ ὅλους τοὺς μεγαλομάρτυρας, ὁ κεκοσμημένος μὲ θεῖα κάλλη ἀρχηγὸς τῶν ἐρημιτῶν, ὁ ἠγαπημένος φίλος τοῦ παγκάλου Νυμφίου, ὁ ἡτοιμασμένος λύχνος ὅπου λάμπει τὸ φῶς ἐκεῖνο, ποὺ μὲ λόγια δὲν ἠμπορεῖ νὰ περιγραφῇ, ὁ ἔμπιστος κῆρυξ τοῦ ἀμώμου Ἀμνοῦ, ὁ προσεκτικὸς ἀκροατὴς τῆς πατρικῆς φωνῆς, ὁ φημισμένος Βαπτιστὴς τοῦ Χριστοῦ, ὁ ἀτρόμητος ἔλεγχος τῆς ἁμαρτίας τοῦ Ἡρώδου, ὁ προάγγελος τῆς ζωῆς γιὰ ὅσους εὐρίσκοντο εἰς τὸν Ἅδην, ἡ σάλπιγξ ποὺ σημαίνει τὰ θεϊκὰ προστάγματα εἰς τὴν οἰκουμένην, μίλησέ μας καὶ τώρα ἀπὸ τὸν οὐρανό, μὲ τὰς ἱερὰς πρεσβείας σου καὶ τὰς εὐχὰς τοῦ μακαριστοῦ πνευματικοῦ πατρός μου καὶ δεῖξον τὴν εὐμένειάν σου εἰς τὸν λαὸν καὶ εἰς τὸ μικρόν σου ποίμνιον ποὺ σὲ ὑμνεῖ, συγχωρῶν ταυτοχρόνως τὸ τολμηρὸν ἐγχείρημα ἑνὸς πτωχοῦ, ποὺ σοῦ τὸ προσφέρει ὄχι ὡς δῶρον, ἀλλ᾿ ὡς ταπεινὸν χρέος καὶ φόρον ποὺ ὀφείλεται ἀπὸ τιποτένιον δοῦλον, ποὺ προσφέρεται ὅμως μὲ πόθον ψυχῆς. Εἰς τὸν Κύριον Ἰησοῦν Χριστὸν πρέπει ἡ δόξα, ἡ τιμὴ καὶ ἡ προσκύνησις, καθὼς καὶ εἰς τὸν Παντοκράτορα Πατέρα καὶ εἰς τὸ Πανάγιον Πνεῦμα, τώρα καὶ πάντοτε καὶ εἰς τοὺς αἰῶνας τῶν αἰώνων. Ἀμήν.

ΑΓΙΟΣ ΘΕΟΔΩΡΟΣ Ο ΣΤΟΥΔΙΤΗΣ

6.1.14


ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ, ΑΓΙΑΣΜΕΝΑ, ΦΩΤΙΣΜΕΝΑ, ΣΩΤΗΡΙΑ ΕΝ ΧΡΙΣΤΩ ΦΑΝΕΝΤΙ

Ἰορδάνη ποταμέ, τὶ ἐθαμβήθης θεωρῶν; Τὸν ἀθεώρητον γυμνόν, εἶδον καὶ ἔφριξα φησί· καὶ πῶς γὰρ τοῦτον οὐκ ἔμελλον φρῖξαι καὶ δῦναι; οἱ Ἄγγελοι αὐτόν, ὁρῶντες ἔφριξαν· ἐξέστη οὐρανός, καὶ γῆ ἐτρόμαξε· καὶ συνεστάλη θάλασσα καὶ πάντα, τὰ ὁρατὰ καὶ ἀόρατα. Χριστὸς ἐφάνη, ἐν Ἰορδάνῃ, ἁγιάσαι τὰ ὕδατα.


4.1.14

Ο ΑΙΩΝΙΟΣ ΛΟΓΟΣ ΤΟΥ ΛΟΓΟΥ

«Ὁ αἰώνιος λόγος τοῦ Λόγου· οἱ ἀγαπῶντες αὐτὸν καὶ οἱ ἀντιλέγοντες πολέμιοι· ἡ ἔκβασις καὶ τὸ τέλος »

  (ΠΡΕΣΒΥΤΕΡΟΥ ΑΘΑΝΑΣΙΟΥ ΜΗΝΑ)

Ὁ  αἰώνιος λόγος τοῦ Λόγου παραμένει πάντα ἐπίκαιρος! Κι᾿ αὐτὸ συμβαίνει διότι  ὁ Λόγος εἶναι αἰώνιος· ἄρα καὶ ὁ λόγος Του. Ὁ σαρκωθεῖς λοιπὸν Λόγος τοῦ Θεοῦ, ὁ Θεάνθρωπος Κύριος ἡμῶν Ἰησοῦς Χριστός, ὁ Μεσσίας διδάσκοντας τοὺς μαθητάς, συνέστησε νὰ προσέχουν καλῶς καὶ νὰ βλέπουν ὀρθοδόξως ἵνα μὴ πλανηθοῦν...
Οἱ Ἅγιοι Ἀπόστολοι καὶ οἱ μετ’αὐτῶν ὀρθόδοξοι χριστιανοὶ ἕως τὴν σήμερον ἡμέραν τήρησαν καὶ τηροῦν ἀπαρασάλευτα τὴν Ἐντολή...
Οὕτως κάθε ἐποχὴ εἶχε καὶ ἔχει ὁ Κύριος τοὺς ἀγαπῶντας Αὐτὸν καὶ ἐπιζητοῦντας τὴν ἐν Χριστῷ σωτηρία, εἰς πεῖσμα ὅλων τῶν ἀντιχρίστων δυνάμεων...

Ἂς ἐνθυμηθοῦμε, αὐτὴν τὴν ὥρα, τὸν Μέγα φωστῆρα καὶ διδάσκαλο τῆς οἰκουμένης, Βασίλειον τὸν Καππαδόκην. Ἀσκητικότατος, μὲ θεῖες οὐράνιες θεωρίες, ὅπως ἀναφέρεται στὶς εὐχὲς τῆς Θείας του Λειτουργίας, θυσία ζῶσα, πραγματική, ὑπὲρ τῶν πασχόντων καὶ ἀδυνάμων ἀδελφῶν του, (αἰώνιον πρότυπον ἡ περίφημος «Βασιλειάδα» του), πλήρης χάριτος καὶ ἀληθείας ἀναφωνοῦσε: «...ἵνα μὴ ἀναπεπτωκότες καὶ ὑπνοῦντες, ἀλλ’ἐγρηγοροῦντες καὶ διεγηγερμένοι ἐν τῇ ἐργασίᾳ τῶν ἐντολῶν αὐτοῦ εὑρεθῶμεν, καὶ ἕτοιμοι εἰς τὴν χαρὰν καὶ εἰς τὸν θεῖον νυμφῶνα τῆς δόξης αὐτοῦ συνεισέλθωμεν, ἔνθα ὁ τῶν ἑορταζόντων ἦχος ὁ ἀκατάπαυστος καὶ ἡ ἀνέκφραστος ἡδονὴ τῶν καθορώντων τοῦ σοῦ προσώπου τὸ κάλλος τὸ ἄρρητον...» (Ἀκολουθία τοῦ μεσονυκτικοῦ, εὐχή Μεγάλου Βασιλείου).    
Δίπλα του, ὁ Χρυσορρήμων Ἰωάννης ὁ Χρυσόστομος, διδάσκει τὸ αἰώνιον καὶ ἀσυναγώνιστο: «Δόξα τῷ Θεῷ, πάντων ἕνεκεν», καὶ πλησίον τους,  ὁ Μέγας  Θεολόγος Γρηγόριος ὁ Ναζιανζηνός, μύστης καὶ ὑμνητὴς τοῦ τρίτου Προσώπου τῆς Ἁγίας Τριάδος, τοῦ Παρακλήτου. Συνέχεια αὐτῶν, πάλιν ἐνδεικτικά, ὁ Ἅγιος Συμεὼν ὁ Νέος Θεολόγος, ποὺ ζοῦσε μὲ τὴν θέα τοῦ Ἀκτίστου Φωτός, μέσα στὸ Φῶς τοῦ Χριστοῦ καὶ ἑπόμενος αὐτῶν, ὁ Ἅγιος Γρηγόριος ὁ Παλαμᾶς ὁ ὁποῖος, στὶς σπηλιὲς τοῦ Ἁγίου Ὄρους μὲ ἀκραιφνὴ Ὀρθόδοξη ἄσκηση καὶ ταπείνωση, κατενόησε καὶ φανέρωσε, ὅπως ἀκριβῶς καὶ οἱ προηγούμενοι  Ὀρθόδοξοι Πατέρες, τὴν δυνατότητα  μέθεξης τῶν Ἀκτίστων Ἐνεργειῶν ποὺ χαρίζει ὁ Χριστὸς στὸν κάθε ἕνα πιστό, ἀφοῦ πρῶτα ὁ ἴδιος βίωνε αὐτὴ τὴν οὐράνια εὐλογία.
Ἐπίσης, τί νὰ εἰποῦμε γιὰ τὸν Ἅγιο Ἱερομάρτυρα καὶ Ἐθνομάρτυρα Κοσμᾶ τὸν Αἰτωλό, ποὺ μὲ τὶς διδαχές του ἀνέστησε τὶς συνειδήσεις τῶν ραγιάδων, ἐνέπνευσε τοὺς ἥρωες τοῦ ’21, ἄντρες καὶ γυναῖκες, ὥστε νὰ ἀποτινάξουν τὸν τουρκικὸ ζυγὸ καὶ ποὺ ὁ λόγος του ἐνέπνεε πάντοτε τὸν πρῶτο Κυβερνήτη τῆς Ἑλλάδος, Ἰωάννη Καποδίστρια καὶ ὅλους τοὺς ἀληθινοὺς Ὀρθόδοξους πατριῶτες... 
Καὶ σήμερα; Ὦ, Θεέ μου!!! Τί προσπαθοῦν νὰ ἐπιβάλουν στὴν Ὀρθόδοξη πατρίδα μας; Πνευματικὴ καὶ σωματικὴ ἀκαθαρσία; «Εἶδον ἀσυνετοῦντας καὶ ἐξετηκόμην, ὅτι τὰ λόγιά σου οὐκ ἐφυλάξαντο» (Ψαλμ.,ριη΄,158). Ἄρχοντες δὲν γνωρίζουν τὴν πίστη τῶν πατέρων τους καὶ ἀγνοοῦν τὸ φρόνημα τῶν ἡρώων τῆς πίστεως καὶ τῆς πατρίδος καὶ τίνι τρόπῳ ἀπελευθερώθῃ αὐτὴ ἡ πατρὶς τὸ 1821 καὶ ἐπίσης, τίνι τρόπῳ τὴν ὑπερασπίσθηκαν τὸ 1940 ἀπὸ τὸν κάθε εἴδους φασισμό. Κατήντησαν τόσο πτωχοὶ πνευματικὰ οὕτως ὥστε, σὰν φοβισμένα ἀνθρωπάκια, περιχαράκωσαν καὶ ἔκρυψαν τὸν ἑαυτούλη τους ἀνάμεσα σὲ ὑλικὰ πράγματα, σπίτια, χρήματα κάθε λογῆς, δολλάρια, εὐρώ, λίρες, ὁμόλογα, offshore ἑταιρεῖες, ἀλλὰ καὶ σὲ λέσχες σκοταδισμοῦ καὶ ἀνωμαλίας· κατόπιν διδάχθηκαν ἀπὸ τὴ μιὰ νὰ σηκώνουν ἄτολμα-ἔντρομα τὴ γροθιά τους καὶ ἀπὸ τὴν ἄλλη μὲ δουλοπρέπεια νὰ ἁπλώνουν τὸ χέρι ζητιανεύοντας ἀπὸ κύναιδους, παιδεραστές, μοιχοὺς καὶ μοιχαλίδες, ὅπως καὶ κάθε εἴδους τοκογλύφους καὶ παραχαράκτες τῆς ἱστορίας τῶν λαῶν, ¨ὁποῖον κατάντημα!!!¨, ἄθεοι ἐν τῶ κόσμῳ, ψευδόμενοι κάθε ἡμέρα, πλανῶντες καὶ πλανώμενοι, μὴ φειδόμενοι οὔτε κἂν ἐκείνων ποὺ καθημερινὰ ὑποφέρουν ἀπὸ κρύο, πεῖνα ἢ καὶ ἀπελπισμένοι αὐτοκτονοῦν.
Ξεπούλησαν ἐδῶ καὶ δεκαετίες ἀλλὰ καὶ συνεχίζουν νὰ δίνουν τὴ γῆ μας, τὸν ἀέρα μας, τὶς θάλασσές μας, τὸν ὑπόγειο πλοῦτο μας σὲ ἀνθέλληνες πλουτομανεῖς καὶ σπρώχνουν μὲ στανικὴ βία τὸν ὑπέροχο Ὀρθόδοξο Ἑλληνικὸ λαό, τὴν ὀρθόδοξη οἰκογένεια, τὴ νεολαία, στὴν πνευματικὴ καὶ ὑλικὴ ὑποδούλωση, στὸν ἀφανισμό, στὴν καταστροφή. Τελευταῖα, ὑβρίζουν χυδαῖα καὶ βλακωδῶς τὴν φοβερὰ ἡμέρα τῆς Ἀναστάσεως τοῦ Κυρίου (κατάργηση Κυριακῆς ἀργίας) καὶ τῆς Δευτέρας ἐλεύσεως Αὐτοῦ, καὶ ἀγωνίζονται λυσσωδῶς νὰ ξερριζώσουν ἀπὸ τὶς ψυχὲς τῶν Ἑλλήνων κάθε πνευματικὴ καὶ ἠθικὴ ἀντίσταση. Θεσπίζουν ἀντίθεους νόμους προσφέροντας σηπώδη καὶ βορβορώδη τροφὴ στοὺς Ἕλληνες πολίτες. Ὄντως τεκταίνονται διαβολεμένα σχέδια, ἀπὸ σκοτεινοὺς ἀνθρώπους, μέσα καὶ ἔξω ἀπὸ τὴ χώρα μας. Ἐξαιτίας τους, ὁ λόγος τοῦ Μεσσίου Ἰησοῦ Χριστοῦ περιπαίζεται καὶ καταπατεῖται εἰς πάντα τὰ ἔθνη...
Ἐν τούτοις, ἔρχεται ἡ ὥρα, πολὺ γρήγορα μάλιστα, ποὺ ἐν μιᾷ νυκτὶ ὁ Μεσσίας Ἰησοῦς θὰ καταλύσει κι᾿ αὐτοὺς καὶ τὸ παγκόσμιο σύστημά τους καὶ τὰ δόλια σχέδιά τους, καὶ θὰ ἀποδείξει σὲ ὅλους ἁπανταχοῦ τῆς γῆς πιστοὺς καὶ ἀπίστους, ὅτι Ἐκεῖνος εἶναι ὁ Κυρίαρχος τῆς Ἱστορίας, ὁ Βασιλεὺς τῶν αἰώνων, ὁ Παντοκράτωρ καὶ σὲ Αὐτὸν ἀνήκει τὸ κράτος καὶ ἡ δύναμις εἰς τοὺς αἰῶνας. Ἀμήν.

1.1.14

ΚΑΛΗ ΚΑΙ ΕΥΛΟΓΗΜΕΝΗ ΧΡΟΝΙΑ!

Στεκόμαστε μπροστά στόν νέο χρόνο. Καί μᾶς εἶναι ἄγνωστος. Τί καινούργιες πεῖρες, τί καινούργιες ἀνάγκες θά προβάλουν, καί τί μεταβολές θά φέρει;
Ὅμως... ὅ,τι κι ἄν φέρει ὑπάρχει μιά ἀλάνθαστη ἐγγύηση. Ὁ Θεός μας, τῆς ἀγάπης ὁ Θεός, θά εἶναι πάντα μαζί μας. Μόνο ἄς Τόν ἐμπιστευθοῦμε. Γιατί, ἀγαπητοί μας φίλοι, ἡ ζωή μας δέν εἶναι ὡραία μόνο μέ τίς χαρούμενες στιγμές. Ὅπως δέν εἶναι καί ἡ γῆ μας ὄμορφη χωρίς τά βουνά της. Γιατί καί τά βουνά εἶναι πηγές εὐλογιῶν.
Ἐμεῖς, ὅπως κι ἄν ἔρθουν τά πράγματα στό ταξίδι μας τοῦ 2014 ἄς ζητήσουμε τήν Χάρη Του γιά νά διαχειριστοῦμε αὐτά καί κεῖνα καί τά ἄλλα, ὅλα, γιά τήν πνευματική μας προκοπή.
Μήπως, μέ τήν νέα χρονιά ἡ ἀγωνία μας θά πρέπει νά ἐπικεντρωθεῖ ὄχι στό τί θά μᾶς φέρει, ἀλλά στό τί ἐμεῖς θά κάνουμε;
Ἐπειδή,
ἄν καταθέσουμε τήν συγγνώμη μας, θά δρέψουμε τήν εὐλογία τῆς ἀφέσεως τῶν δικῶν μας ἁμαρτιῶν,
ἄν καταθέσουμε ἀγάπη, θά δρέψουμε γαλήνη,
ἄν καταθέσουμε πραότητα, θά δρέψουμε ἑνότητα,
ἄν καταθέσουμε σεβασμό, θά δρέψουμε φιλία.
Ἔτσι, ὅ,τι κι ἄν κρύβει ὁ νέος χρόνος, θά εἶναι γιά μᾶς καλός, εὐλογημένος καί σωτήριος.
ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ!
ΕΥΛΟΓΗΜΕΝΗ ΧΡΟΝΙΑ!

Α.