29.5.14

29Η ΜΑΪΟΥ 1453 - ΕΑΛΩ Η ΠΟΛΙΣ!

Ἡ πτῶσις τῆς Βασιλεύουσας, πού μένει στούς αἰῶνας γεγονός μέ συνέπειες παγκοσμίου σημασίας, ἔθλιψε βαθύτατα τούς ἁπανταχοῦ Ἕλληνας.
Ποτέ δέν λησμόνησαν τό σύμβολο τῆς Ὀρθοδοξίας καί τοῦ Ἑλληνισμοῦ, τόν περίλαμπρο ναό τῆς τοῦ Θεοῦ Σοφίας, τήν θρυλική Ἁγια-Σοφιά.
Ποτέ δέν ἔσβησε στήν θύμησί τους ὁ τελευταῖος τραγικός αὐτοκράτορας, ὁ Κωνσταντῖνος Παλαιολόγος, ὁ ὁποῖος, παρά τίς παρακλήσεις Βυζαντινῶν καί ξένων νά φύγη ἀπό τήν Πόλι, γιά νά τήν σώση κατόπιν, εὑρισκόμενος σέ συνθῆκες ἐλευθερίας, «οὐκ ἠθέλησεν» γράφει ὁ Κριτόβουλος, «ἀλλ’ εἷλε ξυναποθανεῖν τῇ τε πατρίδι καί τοῖς ἀρχομένοις». Γνώριζε πώς μόνο νεκρός μποροῦσε νά διασώση τήν τιμή του καί τήν ἱστορική τιμή τῆς Αὐτοκρατορίας.
Καί ἀκόμη, ποτέ δέν ἔρριξε στήν λήθη τήν ἀπέλπιδα ἕως θανάτου ἀντίστασι τῶν ἀμυνομένων, μήτε τίς οἰμωγές καί τούς ἐξευτελισμούς τοῦ λαοῦ πού σύρθηκε αἰχμάλωτος στά χέρια τῶν βαρβάρων. Αὐτόν τόν πόνο, αὐτή τήν ὀδύνη οἱ Ἕλληνες τά ἔκαμαν θρῆνο καί θρῦλο, παραμύθι καί ἆσμα δημῶδες, λαϊκό τραγούδι, χρησμό καί προφητεία. Γιά νά γίνουν ὅλα αὐτά μέ τόν καιρό ἡ ζωντανή ἐθνική Παράδοσις, ἡ ἀγκαλιά μέσα στήν ὁποία ἀνδρώθηκε ἡ ἐθνική ἰδέα ἀπό γενιά σέ γενιά, δεμένη μέ τήν ἐλπίδα τῆς μελλοντικῆς παλιγγενεσίας.
Ἡ λαϊκή μοῦσα ἐθρήνησε τήν ἅλωσι τῆς Πόλεως, ἀνακαλώντας στήν μνήμη της καί περιγράφοντας τήν ἡμέρα ἐκείνη μέ τά μελανώτερα χρώματα:
«Ἐκείνη ἡ μέρα ἡ σκοτεινή, ἡ ἀστραποκαϊμένη...
ἔχασε ἡ μάνα τό παιδίν καί τό παιδίν τήν μάναν,
καί τῶν κυρούδων τά παιδιά ὑπᾶν ἀσβολωμένα
δεμένα ἀπό σφόνδυλα ὅλα ἁλυσοδεμένα
δεμένα ἀπό τό τράχηλον καί τό οὐαί φωνάζουν
μέ τήν τρομάραν τήν πολλήν,
μέ θρηνισμόν καρδίας...»
Τό μήνυμα τῆς ἁλώσεως ἔγινε θρῆνος πανελλήνιος, ἀφοῦ ἕνα πουλί πού βγῆκε ἀπό τήν Πόλι μετέφερε τό θλιβερό μαντάτο, κονεύοντας «πά σου Ἠλί’ τό κάστρον».
«Ἐσεῖξεν τ᾽ ἕναν τό φτερόν σό αἷμαν βουτεμένον, 
ἐσεῖξεν τ᾽ ἄλλο τό φτερόν, χαρτίν ἔχει γραμμένον», 
χαρτί, πού τό διαβάζει «ἕναν παιδίν, καλόν παιδίν»,  πού κλαίει καί ταράζεται ἡ καρδιά του,  καθώς διαβάζει τό μήνυμα:
«Ἀλί ἐμᾶς καί βάϊ ἐμᾶς, πάρθεν ἡ Ρωμανία»!
Μοιρολογοῦν τά ἐκκλησιάς, κλαῖγνε τά μοναστήρια
κι’ ὁ Γιάννες ὁ Χρυσόστομον κλαίει, δερνοκοπιέται.
-Μή κλαῖς, μή κλαῖς Ἁϊ-Γιάννε μου, καί δερνοκοπισκάσαι. 
Ἡ Ρωμανία ἐπέρασεν, ἡ Ρωμανία ᾽πάρθεν

- Ἡ Ρωμανία κι’ ἄν ἐπέρασεν, ἀνθεῖ καί φέρει κι’ ἄλλο».

26.5.14

Ο ΣΤΟΧΟΣ ΜΑΣ!

...Στόχος καί ἐπιδίωξις τοῦ καθενός ἀνθρώπου εἶναι νά βρῆ τόν χαμένο του Θεό. Ὅσοι ἄνθρωποι ζοῦν μακράν τοῦ Θεοῦ, λησμονοῦν τόν προορισμό τους, δέν γνωρίζουν πόθεν προέρχονται, οὔτε ποῦ βαδίζουν οὔτε καί ποῦ θά καταλήξουν. Ὅποιος ἔχασε τόν Θεό του, ἔχασε τόν προσανατολισμό του, σαπίζει ἠθικά, φθείρεται πνευματικά καί χάνεται ψυχικά. Αὐτό σημαίνει βαθειά σῆψι καί ἀργό ἀλλά σταθερό θάνατο.
Ἀρχιμ. π. Θεόφιλος Ζησόπουλος, ἱεροκήρυκας

23.5.14

Ο ΛΥΤΡΩΤΗΣ ΤΗΣ ΚΑΡΔΙΑΣ ΜΑΣ

Ἀδελφέ μου,
ποιά εἶναι ἡ δική σου γνωριμία μέ τόν Κύριο; Δέν εἶναι ἀρκετό νά Τόν ἀναγνωρίζης ὡς ἕναν τέλειο ἄνθρωπο... Δέν εἶναι ἀρκετό νά Τόν ἀναγνωρίζης ὡς ἱδρυτή μιᾶς νέας θρησκείας. Δέν εἶναι ἀρκετό νά Τόν ἀναγνωρίζης ὡς ἕναν μεγάλο Διδάσκαλο τῆς ἀνθρωπότητος. Ὁ Ἰησοῦς πάνω ἀπό ὅλα εἶναι ὁ Θεάνθρωπος, εἶναι ὁ Σωτήρας σου, εἶναι ὁ λυτρωτής τῆς καρδιᾶς σου. Μίλησε μαζί Του μέ τήν προσευχή. Ἄκουσε τόν λόγο Του στίς σελίδες τῆς Ἁγίας Γραφῆς. Ἄς κάνουμε διάλογο μέ τόν Φιλοξενούμενο τῆς καρδιᾶς μας, διάλογο καί μέ τούς ἀδελφούς μας, γι’ Αὐτόν πού ἐμεῖς στέψαμε Βασιλέα καί Κυβερνήτη τῆς ζωῆς μας.

Ἀρχιμ. π. Θεόφιλος Ζησόπουλος, ἱεροκήρυκας

20.5.14

ΜΝΗΜΗ ΑΓΙΑΣ ΛΥΔΙΑΣ ΤΗΣ ΦΙΛΙΠΠΗΣΙΑΣ

Εὐαγγελικῶς πολιτευσαμένη, ἐν λόγῳ, ἐν ἀναστροφῇ, ἐν ἀγάπῃ, τήν σωτήριον χάριν ἐδόξασας, τῇ ἐναρέτῳ ζωῇ, Λυδία μακαρία˙ καί τῆς θείας μακαριότητος, τόν ἀγῶνα τελέσασα, κοινωνός καί μέτοχος, σύν Ἀποστόλοις γέγονας˙ μεθ’ ὧν πρέσβευε, δεόμεθα, ὑπέρ τῶν τιμώντων σε.

Δοξαστικό τῶν Ἀποστίχων τοῦ Ἑσπερινοῦ τῆς Ἐορτῆς. Ἦχος δ΄

ΕΟΡΤΑΖΕΙ Η ΟΡΘΟΔΟΞΟΣ ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΗ ΑΔΕΛΦΟΤΗΣ "Η ΛΥΔΙΑ"  ΣΤΗΝ ΑΣΠΡΟΒΑΛΤΑ.

ΕΥΧΟΜΑΣΤΕ ΕΚ ΒΑΘΟΥΣ ΚΑΡΔΙΑΣ:

ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ, ΕΥΛΟΓΗΜΕΝΑ, ΑΓΙΑΣΜΕΝΑ, ΘΥΣΙΑΣΤΙΚΑ, ΜΕΣΑ ΣΤΟ ΘΕΛΗΜΑΤΟΥ ΘΕΟΥ, ΚΑΤΩ ΑΠΟ ΤΗΝ ΣΚΕΠΗ ΤΗΣ ΠΡΟΣΤΑΤΡΙΑΣ ΤΗΣ ΑΓΙΑΣ ΛΥΔΙΑΣ ΚΑΙ ΠΑΝΩ  ΣΤΑ ΙΧΝΗ ΠΟΥ ΧΑΡΑΞΕ Ο ΑΕΙΜΝΗΣΤΟΣ ΓΕΡΟΝΤΑΣ ΘΕΟΦΙΛΟΣ!

18.5.14

ΕΝΑΣ ΛΑΜΠΡΟΣ ΙΕΡΑΡΧΗΣ ΕΦΥΓΕ!

Εκοιμήθη την Παρασκευή, λίγο πριν τις 12 το μεσημέρι, ο σεβασμ. μητροπολίτης
Ελασσόνας κυρός Βασίλειος, σε ηλικία 61 ετών, ύστερα από ολιγόμηνη μάχη με την επάρατο νόσο.
Ο ιδιαίτερα δραστήριος ιεράρχης, που αφήνει πλούσιο έργο και παρακαταθήκες στην Ιερά Μητρόπολη Ελασσόνας και γενικότερα στην περιοχή, το τελευταίο διάστημα βρισκόταν στην Ιερά Μονή Αγίας Τριάδος Σπαρμού Ολύμπου και «έφυγε» όρθιος και υπερήφανος έως τα τελευταία της ζωής του, ενώ η τελευταία του δημόσια εμφάνιση ήταν στον εορτασμό της 25ης Μαρτίου και στους Α΄ Χαιρετισμούς, λίγες εβδομάδες πριν το Πάσχα. Η είδηση της εκδημίας του μητροπολίτη Ελασσώνος και προέδρου της ΕΚΥΟ έγινε γνωστή στο Συνοδικό Μέγαρο την ώρα που βρισκόταν σε εξέλιξη η συνεδρίαση της Διαρκούς Ιεράς Συνόδου, η οποία διεκόπη προκειμένου ο Αρχιεπίσκοπος Ιερώνυμος και οι συνοδικοί ιεράρχες να τελέσουν τρισάγιο υπέρ αναπαύσεως της ψυχής του κεκοιμημένου ιεράρχη.
Στην Ελασσόνα και στη γύρω περιοχή, η είδηση «απλώθηκε» αμέσως, οι καμπάνες όλων των Ιερών Ναών της Μητροπόλεως άρχισαν να κτυπούν πένθιμα και το Δημοτικό Συμβούλιο προχώρησε σε έκτακτη συνεδρίαση, ενώ αναβλήθηκαν οι προγραμματισμένες βραδινές κεντρικές προεκλογικές ομιλίες των υποψηφίων δημάρχων κ. Γιώργου Πασχόπουλου και κ. Νίκου Ευαγγέλου.
Ο μακαριστός Μητροπολίτης Ελασσώνος Βασίλειος (Κολόκας) γεννήθηκε το 1953 στο Νησάκι των Ιωαννίνων. Αποφοίτησε από την Ριζάρειο Εκκλησιαστική Σχολή. Σπούδασε θεολογία στο Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης. Χειροτονήθηκε Διάκονος το 1975 και Πρεσβύτερος το 1979. Διετέλεσε εφημέριος και προϊστάμενος του Ιερού Ναού Αγίου Θεράποντος Κ. Τούμπας, καθώς επίσης και Ηγούμενος της Ιεράς Μονής Αγίας Θεοδώρας της Ιεράς Μητροπόλεως Θεσσαλονίκης.
Εξελέγη Μητροπολίτης Ελασσώνος το 1995. Μετά την εγκατάστασή του αναδιοργάνωσε τη διοίκηση της Μητροπόλεως, ανακαίνισε το Μητροπολιτικό Οίκο καθώς και το Πνευματικό Κέντρο και μερίμνησε για την ανακαίνιση και επάνδρωση των ιστορικών Μονών της επαρχίας. Με δική του πρωτοβουλία ιδρύθηκε η ενορία και ο Ι. Ναός του Αγίου Αρσενίου Αρχιεπισκόπου Ελασσώνος και έγινε η επίσημη αγιοκατάταξη καθώς και η μεταφορά των Αγίων Λειψάνων του από τη Μόσχα της Ρωσίας.
Τα τελευταία χρόνια υπηρετούσε ως Πρόεδρος της Δ.Ε. της Εκκλησιαστικής Κεντρικής Υπηρεσίας Οικονομικών, διαδεχόμενος τον παραιτηθέντα τότε και προσφάτως κοιμηθέντα Μητροπολίτη Ιωαννίνων Θεόκλητο.
Η Εξόδιος Ακολουθία του μητροπολίτη Ελασσόνας θα τελεσθεί την ερχόμενη Δευτέρα 19 Μαΐου στον Μητροπολιτικό Ιερό Ναό του Αγίου Δημητρίου Ελασσόνας, στις 12 το μεσημέρι, ενώ η ταφή του θα γίνει στην Ιερά Μονή Αγίας Τριάδος Σπαρμού Ολύμπου.
Καθήκοντα τοποτηρητή, έως την εκλογή νέου μητροπολίτη στην Ιερά Μητρόπολη Ελασσόνας, αναλαμβάνει ο μητροπολίτης Σταγών και Μετεώρων κ. Σεραφείμ.
ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ-Γιάννης Μουκίδης



Στο 40/θήμερο μνημόσυνο του π. Θεοφίλου Ζησοπούλου

16.5.14

spot ΛΥΔΙΑ ΜΑΪΟΥ

ΕΓΚΥΚΛΙΟΣ ΣΕΒ. ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΟΥ ΜΕΣΟΓΑΙΑΣ

« Προς τους ευσεβείς χριστιανούς της καθ’ ημάς ῾Ιεράς Μητροπόλεως
 
Αγαπητοί μου αδελφοί,
 
Χ Ρ Ι Σ Τ Ο Σ Α Ν Ε Σ Τ Η !
 
Ήδη πέρασαν τρεις εβδομάδες από το Πάσχα, από τη γιορτή της αληθινής πανηγύρεως και της αυθεντικής ειρήνης και βρισκόμαστε πάλι μπροστά στην πρόκληση πολλαπλών αυτή τη φορά εκλογών. Ο πασχαλινός εορτασμός λαμπροφόρος, γεμάτος φως και χαρά. Η πραγματικότητα όμως και πάλι ζοφερή. Η καθημερινότητα δυσβάσταχτη, οι προοπτικές αμφίβολες, οι ελπίδες εξανεμισμένες, οι επιλογές περιορισμένες. Κρίση πρωτοφανής, προβλήματα τεράστια, πολιτευτές πολλοί, ικανοί όμως ηγέτες ελάχιστοι, ο λαός βουλιαγμένος σε σύγχυση και αθυμία. Φτώχεια, εξουθενωτικά μέτρα, ανεργία, θλίψη, αίσθηση αδιεξόδου.
 
Κάποιοι ισχυρίζονται ότι βλέπουν φως. Μάλιστα επαγγέλλονται σωτήριες λύσεις. Οι υποψήφιοι υπόσχονται. Τα ονόματα των ποικίλων παρατάξεων δίνουν μια εικόνα αισιοδοξίας. Εμείς όμως, ο λαός, ακόμη υποφέρουμε. Αυτό που βλέπουμε μας πονάει. Αυτό που φανταζόμαστε μας τρομάζει. Αυτή είναι η ορατή εικόνα της κρίσης, αυτό που φαίνεται.
 Στην πραγματικότητα αντιλαμβανόμαστε ότι η κρίση είναι πνευματική. Εδώ είναι το πρόβλημα. Γι’ αυτό και οι ελπίδες μας είναι μόνο πνευματικές. Αυτό σημαίνει ότι και τα κριτήριά μας και οι πολιτικές μας επιλογές και η ψήφος μας πρέπει να έχουν βασικά πνευματικό υπόβαθρο. Αλήθεια, πως να ψηφίσουμε έναν άνθρωπο δίχως αρετή και τόλμη; Πως να εμπιστευθούμε ηγέτες δίχως σοβαρότητα και αρχές, δίχως φόβο Θεού και σεβασμό στην ιστορία, δίχως ευαισθησία πίστεως, δίχως σταθερές και αξίες; Αν σε τέτοιους εμπιστευθούμε την ψήφο μας, αμαρτάνουμε.
 Η αλήθεια είναι ότι η ευθύνη γενικά των πολιτικών εκπροσώπων μας είναι μεγάλη. Αυτοί μας χάλασαν. Αυτοί μας έφτιαξαν μία κοινωνία ανεκτική στα ναρκωτικά, ασεβή στα ιερά, άτονη η αναρχική στις αντιδράσεις. Αποποινικοποίησαν τη μοιχεία, νομιμοποίησαν τις αμβλώσεις, θεσμοθέτησαν τον πολιτικό γάμο και τις ανίερες συμβιώσεις, κατήργησαν την αργία της Κυριακής. Καί τώρα; Τώρα θέλουν να καίνε τους νεκρούς, να παντρεύουν άτομα του ιδίου φύλου, να παίρνουν τα όργανά μας εικάζοντας τη συναίνεσή μας, να διευκολύνουν τους ανθρώπους να φεύγουν από αυτόν τον κόσμο με πολιτική κηδεία, αδιάβαστοι, δίχως μια προσευχή, δίχως μια ευλογία για την άλλη ζωή• με μοναδική σφραγίδα ένα μικρό ηλεκτρονικό τσιπάκι και ένα τεράστιο ψέμα μέσα και γύρω τους.
 Αλλά και η δική μας ευθύνη, αγαπητοί μου αδελφοί, δεν είναι μικρή. Η ποιότητα και το ήθος ενός λαού δεν φαίνονται από το πως επιτίθεται, αλλά από το πως γνωρίζει να αμύνεται. Από τα αντανακλαστικά του για αντίδραση. Η πραγματική κρίση φαίνεται από το ότι ως λαός δεν είχαμε σύνεση και τόλμη να αντιμετωπίσουμε την πρωτοφανή πρόκληση στο οικονομικό και κοινωνικό επίπεδο. Καί τούτο διότι αποδειχθήκαμε πνευματικά γυμνοί. Συνέπεια και αυτό της αποιεροποίησης της ζωής μας. Ένας στεγνός μηδενισμός, μία ανόητη ασέβεια, ένας παθολογικός και μυωπικός εγωκεντρισμός, μια άνευρη και άκαρπη παιδεία, γκρέμισαν την πίστη μας, αποδυνάμωσαν τα ιδανικά, οδήγησαν σε ανόητες επιλογές και εξαφάνισαν κάθε ικμάδα και ίχνος τόλμης από τον λαό μας. Ένας λαός που παλινδρομεί ανάμεσα στην αγριότητα και την απάθεια, ανάμεσα στο θράσος και την ανοησία, πως, αγαπητοί μου, να αντισταθεί; Μας ρούφηξαν το αίμα κι έτσι μας πήραν και τα χρήματα και τα δικαιώματα. Καί κυρίως την αξιοπρέπεια.
 Τέτοια κοινωνία μας φτιάξανε. Τέτοια κοινωνία φτιάξαμε. Καί όλα αυτά στηρίχθηκαν σε αυτούς που εκλέξαμε και σε μας που τους ψηφίσαμε. Εμείς και εγκρίνουμε και συγχωρούμε, και συχνά αδιαφορούμε. Γι’ αυτό φταίμε. «Αθυμία κατέσχε με από αμαρτωλών των εγκαταλιμπανόντων τον νόμον σου», λέγει ο ψαλμός. Με τέτοια αθυμία και βαθύ πόνο, απευθύνομαι σε όσους μπορούν να ακούσουν την αδύνατη φωνή μου, σήμερα Κυριακή του Παραλύτου.
 Έχω όμως μέσα μου και μια ελπίδα. Την ελπίδα ότι θα ξυπνήσουμε. Ήρθε η ώρα για ένα γερό κόλαφο στο άθλιο σύστημα που μας ρούφηξε όλο το πνεύμα. Το κακό πρέπει να σταματήσει τώρα και ξεκάθαρα. Το κακό δε δεν είναι ποιοί τελικά θα βγούν και τι θα κάνουν. Το κακό για το οποίο θα δώσουμε λόγο στον Θεό και την ιστορία είναι τι θα κάνουμε εμείς, η υπεύθυνη ψήφος η η αδιαφορία μας.
 Ας προσέξουμε πολύ σε αυτές τις εκλογές. Το μήνυμα που θα δώσουμε πρέπει να είναι πνευματικό. Μας λένε ότι η Εκκλησία πρέπει να σιωπήσει. Δεν είναι δουλειά της να ταράζει τον κόσμο. Είναι όμως αποστολή της να αφυπνίζει. Γι’ αυτό και τώρα είναι η ώρα που πρέπει να μιλήσει. Αν πάλι σιωπήσουμε, τότε «και οι λίθοι κεκράξονται». Δεν αντέχουμε άλλο. Έχει αποστρέψει το πρόσωπό του ο Θεός από πάνω μας. Νοιώθουμε εντελώς αβοήθητοι σε έναν κατήφορο χωρίς τέρμα. Θέλουμε το φρένο της παρουσίας του Θεού στη ζωή μας. Καί αυτό έχει να κάνει με την ψήφο μας. Εμπιστευόμαστε μόνον ανθρώπους που πιστεύουν στον Θεό, που τιμούν την ιστορία και τις παραδόσεις μας, που σέβονται τον εαυτό τους, που αγαπούν την Ελλάδα πάνω από τα συμφέροντά τους, πρόσωπα τίμια και με σεβασμό στην ιερή παρακαταθήκη που κληρονομήσαμε και όχι με υποτέλεια στην άθλια ταυτότητα που μας κατασκευάζουνε.
 Είναι πολύ κρίσιμες αυτές οι εκλογές. Ελπίδα μας -και μάλιστα μεγάλη- είναι ότι θα δώσουν ένα σαφές και ηχηρό πνευματικό μήνυμα στην κοινωνία μας, ότι θα εκφρασθεί πνευματικά ο λαός μας. Αν κάτι τέτοιο συμβεί, τότε θα σημάνουν και την αρχή της αλλαγής. Μιάς αλλαγής που και αναγκαία είναι και επιθυμητή και εφικτή. Η διαφορά από την ευλογημένη κατάσταση που όλοι επιθυμούμε είναι τεράστια. Η απόσταση πολύ μικρή. Όσο μια απόφαση πνευματική.
  Ο Θεός να σας ευλογεί και να στηρίζει τον λαό και το έθνος μας. Εμείς να ψηφίζουμε κι Εκείνος να εκλέγει. Καί να φωτίζει τους ηγέτες μας «ίνα και ημείς εν τη γαλήνη αυτών ήρεμον και ησύχιον βίον διάγωμεν εν πάση ευσεβεία και σεμνότητι».
 
Με αναστάσιμες ευχές και αγάπη,
 † ῾Ο Μεσογαίας και Λαυρεωτικής ΝΙΚΟΛΑΟΣ »

14.5.14

ΕΟΡΤΗ ΤΗΣ ΜΕΣΟΠΕΝΤΗΚΟΣΤΗΣ

Ἀπολυτίκιον τῆς Ἑορτῆς. Ἦχος πλ. Δ’.
Μεσούσης τῆς ἑορτῆς διψῶσάν μου τήν ψυχήν εὐσεβείας πότισον νάματα· ὅτι πᾶσι, Σωτήρ ἐβόησας· Ὁ διψῶν ἐρχέσθω πρός με καί πινέτω. Ἡ πηγή τῆς ζωῆς, Χριστέ ὁ Θεός, δόξα σοι.

Κοντάκιον. Ἦχος δ’.

Τῆς ἑορτῆς τῆς νομικῆς μεσαζούσης ὁ τῶν ἁπάντων ποιητής καί δεσπότης πρός τούς παρόντας ἔλεγες, Χριστέ ὁ Θεός· Δεῦτε καί ἀρύσασθαι ὕδωρ ἀθανασίας. Ὅθεν σοι προσπίπτομεν καί πιστῶς ἐκβοῶμεν· Τούς οἰκτιρμούς σου δώρησαι ἡμῖν, σύ γάρ ὑπάρχεις πηγή τῆς ζωῆς ἡμῶν. 

8.5.14

ΣΤΙΣ ΣΥΓΧΡΟΝΕΣ ΜΥΡΟΦΟΡΕΣ

...Ψυχές μυροφόρες! Μή ἀποκάμνετε. Προχωρεῖτε ἀφόβως. Στό τέρμα κάθε πορείας σας, θά συναντᾶτε  πάντα ἕναν ἄγγελο καί θ’ ἀκοῦτε πάντα ἕνα νικητήριο παιᾶνα. Τί κι ἄν γύρω σας βασιλεύει ἡ κοσμοφοβία; ἐσεῖς προχωρεῖτε. Ἕνα θαῦμα ἔχετε νά δῆτε. Προχωρεῖτε ἀνάμεσα στούς πνευματικῶς νεκρούς νά φέρετε τό μήνυμα τῆς Ἀναστάσεως. Προχωρεῖτε, ὁ Ἀναστάς Κύριος σᾶς ἀναμένει.

Ἀρχιμ. π. Θεόφιλος Ζησόπουλος, ἱεροκήρυκας

5.5.14

ΤΙ ΣΗΜΑΙΝΕΙ «ΧΡΙΣΤΟΣ ΑΝΕΣΤΗ»;

Χριστός ἀνέστη σημαίνει ὅτι ὁ Θεός ἀγαπᾶ τόν ἄνθρωπο. Μέσα ἀπό τόν Ζωοδόχο Τάφο πήγασε τό μήνυμα τῆς ἀγάπης. Μᾶς ἀγαπάει ὁ Θεός. Κι ἄν κανένας δέν μᾶς ἀγαπάη στόν κόσμο αὐτό, μᾶς ἀγαπάει ὁ Θεός. Ἐκεῖ ἀκουμποῦμε. Ἐκεῖ στηριζόμεθα. Ἐκεῖ ἐλπίζουμε. Ἐκεῖ ἐπαναπαυόμεθα. Ἐκεῖ ξεκουραζόμαστε. Εἶναι μεγάλο πρᾶγμα νά ξέρης ὅτι σέ ἀγαπάει ὁ Θεός. Ἄρα τό «Χριστός ἀνέστη» εἶναι τό μήνυμα τῆς ἀγάπης τοῦ Θεοῦ πρός τόν ἄνθρωπο.

Ἀρχιμ. π. Θεόφιλος Ζησόπουλος, ἱεροκήρυκας

2.5.14

ΜΥΡΟΦΟΡΕΣ

...Ἡ Ἐκκλησία, στά πρόσωπα τῶν Μυροφόρων γυναικῶν, πού ἠξιώθησαν πρῶτες νά ἀκούσουν τό «Χριστός ἀνέστη» καί νά ἰδοῦν τόν Χριστό ἀναστημένον, τιμᾶ τήν Χριστιανή γυναῖκα πού πίστεψε βαθειά στόν Θεῖο Λυτρωτῆ καί ἀκολούθησε μέ συνέπεια τόν δρόμο πού ἐχάραξε ὁ Ἰησοῦς μέ τήν θυσία Του εἰς τόν Γολγοθᾶ καί τήν λαμπροφόρο Ἀνάστασίν Του.
Ἀρχιμ. π. Θεόφιλος Ζησόπουλος, ἱεροκήρυκας