27.6.14

ΣΤΟ ΚΕΝΤΡΟ ΤΗΣ ΚΑΡΔΙΑΣ ΜΑΣ

...Ἀδέλφια μου, ποιόν ἔχετε στό κέντρο τῆς καρδιᾶς σας; Δέν μπορῶ νά γνωρίζω. Ὁ θρόνος τῆς καρδιᾶς μας ἀνήκει στόν Χριστό. Αὐτόν πρέπει νά ἀγαποῦμε πάνω καί περισσότερο ἀπό ὅλα. Γιά νά ἐπιτύχουμε τόν ἁγιασμό, πρέπει νά νοιώσουμε θεϊκό ἔρωτα, ἀγάπη πύρινη, φλόγα. «Τίς χωρίσει ἡμᾶς ἀπό τῆς ἀγάπης τοῦ Χριστοῦ;», λέγανε οἱ Ἅγιοι. Καί ἐπειδή ἀγαποῦσαν πολύ τόν Κύριό μας,
ἀγαποῦσαν καί τήν εἰκόνα τοῦ Θεοῦ, τόν ἄνθρωπο.
Ὅποιος ἀγαπάει τόν Θεό, δέν μπορεῖ νά μισῆ τόν ἀδελφό...
Ἀρχιμ. π. Θεόφιλος Ζησόπουλος, ἱεροκήρυκας


21.6.14

ΙΝΑ ΠΑΝΤΕΣ ΕΝ ΩΣΙΝ

...Ἀδέλφια μου, ἐσεῖς πού κρατᾶτε στά χέρια σας τά φῶτα τοῦ Εὐαγγελίου, τά μύρα τῆς ἀγάπης, ὡς ἄγγελοι τῆς χαρᾶς καί τῆς ἀλήθειας, μεταφέρετε τό μήνυμα αὐτό, τό μήνυμα τῆς ἑνότητος, ὅπου κι ἄν εὑρίσκεσθε, ἔχοντες ἕνα
φρόνημα, τό φρόνημα τοῦ Χριστοῦ· μία πίστι, τήν πίστι τοῦ Χριστοῦ· μία ἀλήθεια, τήν ἀλήθεια τοῦ Εὐαγγελίου· καί ἕναν δεσμό, τόν δεσμό τῆς
ἀγάπης πού ἑνώνει τίς καρδιές τῶν ἀνθρώπων μέ ἀκατάλυτο δεσμό. Ὅταν ἔχουμε τήν πίστι καί τήν ἀγάπη τοῦ Χριστοῦ, θά εἴμαστε ἑνωμένοι.
Γιατί γεννηθήκαμε στήν ἴδια κολυμβήθρα καί γιατί ἀπό τό ἴδιο ἅγιο Ποτήριο παίρνουμε μέσα μας Ἐκεῖνον πού ἑνώνει τίς καρδιές τῶν ἀνθρώπων.
Ἄς συνεχίσουμε τόν ἀγῶνα, συμπορευόμενοι μέ τό ἴδιο φρόνημα, μέ τήν ἴδια σκέψι, μέ τόν ἴδιο τρόπο ζωῆς, ὥστε νά πραγματοποιηθῆ κάποια ἡμέ-
ρα τό ὅραμα τοῦ χριστιανισμοῦ, τό αἴτημα τοῦ Χριστοῦ: «ἵνα πάντες ἕν ὦσιν».

Ἀρχιμ. π. Θεόφιλος Ζησόπουλος, ἱεροκήρυκας

16.6.14

Ο ΚΥΡΙΟΣ ΕΓΓΥΣ!

...Γλυκειά ἡ νοσταλγία τοῦ ἐρχομοῦ τοῦ Χριστοῦ γιά τήν Ἐκκλησία. Πότε ὅμως ἔρχεται ὁ Χριστός; Ὁ χρόνος εἶναι ἄγνωστος. Θά ἔλθη ὁ Χριστός ὅταν ἡ ἁμαρτία ἐξοπλισθῆ μέ τά ἰσχυρότερα καί καταστρεπτικώτερα ὅπλα. Θά ἔλθη ὁ Χριστός ὅταν οἱ τέχνες, τά σχολεῖα, οἱ σύλλογοι, οἱ θρόνοι, οἱ κυβερνῶντες τόν κόσμο καταστοῦν πειθήνια ὄργανα τοῦ σατανᾶ. Θά ἔλθη ὁ Χριστός ὅταν οἱ ἐφημερίδες, τά περιοδικά καί τά μέσα μαζικῆς ἐνημερώσεως καταστοῦν πειθήνια ὄργανα τοῦ ἀντιχρίστου καί μέ μανία πολεμοῦν τήν ἀλήθεια. Θά ἔλθη ὁ Χριστός ὅταν ἡ ἐπιστήμη πετάξη τό γάντι, ἀποβάλη τό προσωπεῖον καί ἀναφανδόν συναχθῆ μέ τίς ἐχθρικές δυνάμεις τοῦ χριστιανισμοῦ. Θά ἔλθη ὁ Χριστός ὅταν ὁ θρησκευτικός γάμος ἀντικατασταθῆ ἀπό τόν πολιτικό, ὅταν ἡ οἰκογένεια ἀπό λιμάνι καταστῆ ὠκεανός, ὅταν ἡ μάνα σκοτώνη τά παιδιά της, ὅταν τά παιδιά δολοφονοῦν τούς γονεῖς τους, ὅταν οἱ ἄνθρωποι μέ ἀφρούς στό στόμα πολεμοῦν μέ λύσσα νά ἐκθρονίσουν τόν Θεό, ὅταν ἡ καρδιά τοῦ ἀνθρώπου κολυμπᾶ μέσα στά ὄργια τῶν παθῶν του, ὅταν τά θυσιαστήρια τά περικυκλώνουν ἄλογα ζῶα, τότε καί τό τέλος τοῦ κόσμου, τότε καί ἡ δευτέρα παρουσία τοῦ Κυρίου.

Ἀρχιμ. π. Θεόφιλος Ζησόπουλος, ἱεροκήρυκας

12.6.14

Απολυτίκιον Αγίου Ονουφρίου - ο Αιγύπτιος { 12 Ιουνίου }

ΑΓΓΕΙΟΠΛΑΣΤΗΣ...

...Πόσα σχέδια καί σχήματα, φτιαγμένα ἀπό πηλό, σάν τόν ἀγγίζει ἕνα ἐπιτήδειο χέρι! Ἀληθινά καλλιτεχνήματα! Στά χέρια τοῦ ἀγγειοπλάστη φαντάζει ἡ λάσπη θησαυρός. Μά δέν εἶναι ὁ μοναδικός στήν τέχνη του. Ἀγγειοπλάστης θεϊκός, ἡ μάνα καί ὁ πατέρας! Γιατί στά χέρια τά δικά τους ἐμπιστεύεται ὁ Θεός τήν ἄπλαστη μάζα τῶν παιδικῶν ψυχῶν, γιά νά τήν πλάσουν ἀγγεῖο θεϊκό, «σκεῦος εἰς τιμήν καί ἁγιασμόν». Αὐτό εἶναι τό ἱερώτερο καθῆκον καί τό μεγαλύτερο χρέος των...
Ἀρχιμ. π. Θεόφιλος Ζησόπουλος, ἱεροκήρυκας

9.6.14

ΑΛΛΟΣ ΕΝΑΣ ΑΓΩΝΙΣΤΗΣ ΣΤΗΝ ΑΓΚΑΛΙΑ ΤΟΥ ΘΕΟΥ!

“Εκοιμήθη πριν λίγο ο προηγούμενος της Ιεράς Μονής Γρηγορίου του Αγίου Ορους, Αρχιμανδρίτης Γεώργιος Καψάνης, σύμφωνα με πληροφορίες του “Αγιορείτικου Βήματος”. 

Τα τελευταία χρόνια ο Γέροντας Γεώργιος ταλαιπωρείτο με σοβαρά προβλήματα υγείας και για το λόγο αυτό τον περασμένο Μάρτιο αναγκάστηκε να παραιτηθεί από τα καθήκοντα της ηγουμενίας του.

Ο π. Γεώργιος με παρελθόν στον κόσμο αξιοσημειώτης ακαδημαϊκής σταδιοδρομίας επί τριάντα και πλέον έτη καθηγούσε την εξαίρετη αδελφότητα μια οικογένεια-κυψέλη με αδελφούς -πνευματικές μέλισσες, εμπνέοντας αυτούς σε κάθε λειτούργημα, έργο και διακόνημα και στον ατέρμονο αγώνα της μοναχικής Αθωνικής Πολιτείας”.
Καθόλου παράξενο ότι ο ενάρετος και σοφός Γέροντας Γεώργιος Γρηγοριάτης -κατά κόσμον Καψάνης- κοιμήθηκε σημαδιακά την Πεντηκοστή. 
Η Εξόδιος Ακολουθία του θα διαβαστεί στο μετόχι της Ιεράς Μονής Γρηγορίου στη Σταυρούπολη την Κυριακή και θα ενταφιαστεί στο Αγιον Ορος τη Δευτέρα, ημέρα που η Εκκλησία μας γιορτάζει το Αγιο Πνεύμα.
Ο π. Γεώργιος σφράγισε με την παρουσία του την άνθηση του Αγίου Ορους και κατέστη φωτεινός λύχνος που έφεγγε, όχι μόνον τους πατέρες της Ιεράς Μονής Γρηγορίου και του Αγίου Ορους, αλλά το σύνολον της Ελληνόφωνης -και όχι μόνον- Ορθοδοξίας.
Πνευματικός πατέρας χιλιάδων -αν όχι δεκάδων χιλιάδων- ψυχών, εξαίρετος ποιμένας από τα φοιτητικά του χρόνια, επιτέλεσε αξιόλογο έργο με τους φυλακισμένους και με τα νέα παιδιά στο Παλαιό Φάληρο όπου ίδρυσε το ΧΙΝ “Ο Παντοκράτωρ” με οικοτροφείο, αίθουσα ομιλιών, γήπεδο καλαθόσφαιρας και παρεκκλήσι αφιερωμένο στην Ανάληψη του Κυρίου.
Ως ηγούμενος στήριξε παντοιοτρόπως το έργο της ιεραποστολής, και δη της Κατάγκας, όπου ο επικεφαλής του κλιμακίου Θεοφιλέστατος επίσκοπος Κατάγκας κ. Μελέτιος είναι πνευματικό του παιδί και Γρηγοριάτης ιερομόναχος.
Συγγραφέας περισπούδαστων θεολογικών έργων -μεταξύ των οποίων "Η ποιμαντική διακονία κατά τους Ιερούς Κανόνας", πατερικής πνοής σύγγραμμα και ένα από τα σπουδαιότερα θεολογικά έργα του 20ού αιώνακαι εξαίρετος αντιαιρετικός και αντι-οικουμενιστής θεολόγος, ηγήθηκε του αγώνα εναντίον του Οικουμενισμού για πολλές δεκαετίες στο Αγιον Ορος. 
Ηταν άνθρωπος μεγάλης αγάπης και θυσίας, βαθειά ταπεινός και σεμνός, αδιάβλητος και πράος. Κατόρθωσε να προσελκύσει δεκάδες μοναχούς στη Ιερά Μονή Οσίου Γρηγορίου. Παράλληλα καθοδηγούσε χιλιάδες -αν όχι δεκάδες χιλιάδες- πνευματικά παιδιά στον κόσμο.
Πολύ φιλάσθενος, ταλαιπωρήθηκε αφάνταστα με την υγεία του για δεκαετίες και όταν ένιωσε ότι οι δυνάμεις του τον εγκατέλειψαν ολότελα παρέδωσε την ηγουμενία στο άξιο πνευματικό του τέκνο Αρχιμανδρίτη Χριστοφόρο Γρηγοριάτη για να συνεχίσει το πολυσχιδές και πολυσήμαντο έργο του.
Ολα τα κανονίζει κατ' ευχήν ο καλός Θεός!

Την ευχή του να έχουμε.
http://panayiotistelevantos.blogspot.gr/

8.6.14

ΠΕΝΤΗΚΟΣΤΗ

... Ὁ Κύριος ἔλεγε: «ὅποιος πιστεύει σὲ μένα, θὰ ρεύσουν ποτάμια ζωντανοῦ ὕδατος ἀπὸ τὴν κοιλιά του» τὸ ὁποῖο ἑρμηνεύοντας ὁ εὐαγγελιστής: «τοῦτο τὸ ἔλεγε περὶ τοῦ Πνεύματος ποὺ ἐπρόκειτο νὰ λαμβάνουν οἱ πιστεύοντες σ᾿ αὐτόν». (Ἰω. 17,39). Ἔλεγε ἐπίσης στοὺς μαθητές του: «ἐὰν μὲ ἀγαπᾶτε, θὰ τηρήσετε τὶς ἐντολές μου, κι᾿ ἐγὼ θὰ ζητήσω ἀπὸ τὸν Πατέρα νὰ σᾶς στείλει ἄλλο Παράκλητο, γιὰ νὰ μείνει μαζὶ σὰς αἰωνίως, τὸ Πνεῦμα τῆς ἀληθείας» καὶ «ὁ δὲ Παράκλητος, τὸ ἅγιο Πνεῦμα, ποὺ θὰ στείλει ὁ Πατέρας στὸ ὄνομά μου, ἐκεῖνος θὰ σὰς διδάξει τὰ πάντα» καὶ «θὰ σὰς ὁδηγήσει σὲ ὅλη τὴν ἀλήθεια». (Ἰω.14,15 - 14,26 - 15,26 - 17,39).
Τώρα λοιπὸν ἐκπληρώθηκε ἡ ἐπαγγελία καὶ κατῆλθε τὸ ἅγιο Πνεῦμα, σταλμένο καὶ δοσμένο ἀπὸ τὸ Πατέρα καὶ τὸν Υἱὸ καὶ ἀφοῦ περιέλαμψε τοὺς ἁγίους μαθητὲς καὶ τοὺς ἄναψε θείως ὡς πραγματικὲς λαμπάδες καὶ τοὺς ἀνέδειξε σὲ φωστῆρες ὑπερκοσμίους καὶ παγκοσμίους. Ὅπως δέ, ἂν κανεὶς ἀνάψει ἀπὸ τὴ φωσφόρο λαμπάδα ἄλλη καὶ ἀπὸ ἐκείνη ἄλλη καὶ οὕτω καθεξῆς, κρατώντας τὸ μὲ τὴ διαδοχή, ἔχει πάντοτε τὸ φῶς μόνιμα, ἔτσι διὰ τῆς χειροτονίας τῶν Ἀποστόλων ἐπὶ τοὺς διαδόχους των διαδίδεται ἡ χάρη τοῦ θείου Πνεύματος δι᾿ ὅλων τῶν γενεῶν καὶ φωτίζει ὅλους τους ὑπακούοντας στοὺς ποιμένες καὶ διδασκάλους.
Τὸ ἅγιο Πνεῦμα ποὺ δὲν ἀποστέλλεται μόνο, ἀλλὰ καὶ ἀποστέλλει τὸν ἀπὸ τὸν Πατέρα Υἱὸ πάνω στὴ γῆ καὶ μᾶς δίδαξε τὰ θαυμαστὰ καὶ μεγάλα. Διότι τὸ ἅγιο Πνεῦμα ἦταν πάντοτε καὶ συνυπῆρχε μὲ τὸν Υἱὸ στὸν Πατέρα, συνδημιουργώντας στὸν καιρό τους τὰ δημιουργηθέντα καὶ συνανακαινίζοντας τὰ φθαρέντα καὶ συγκρατώντας τὰ διαμένοντα, πανταχοῦ παρὸν καὶ τὰ πάντα πληροῦν καὶ διέπον καὶ ἐφορῶν. Ὄχι μόνο παντοῦ, ἀλλὰ καὶ πάνω ἀπὸ τὸ πᾶν, οὔτε σὲ ὅλο τὸν αἰώνα καὶ τὸ χρόνο μόνο, ἀλλὰ καὶ πρὶν ἀπὸ κάθε αἰώνα καὶ χρόνο».
«Λόγος περὶ τῆς Ἁγίας Πεντηκοστῆς»
Ἁγίου Γρηγορίου Παλαμᾶ
www.nektarios.gr


5.6.14

ΠΡΟΣ ΤΟΥΣ ΓΟΝΕΙΣ...

...Γονεῖς,
ὅσο εἶναι μικρά τά παιδιά σας βοηθῆστε τα. Δῶστε στά παιδιά σας τόν ἀπαιτούμενο χρόνο. Δεῖτε τά παιδιά σας ὡς πνευματικές ὑπάρξεις, πού ἐκτός τοῦ σώματος ἔχουν καί μιά ψυχή ἀθάνατη, τήν ὁποία ἔχετε χρέος νά φροντίσετε καί νά διαφυλάξετε ὡς κόρην ὀφθαλμοῦ.
Γονεῖς, τά παιδιά ἔχουν ψυχές ἀθάνατες!

Ἀρχιμ. π. Θεόφιλος Ζησόπουλος, ἱεροκήρυκας

2.6.14

ΕΝΑΣ ΑΘΛΗΤΗΣ ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ ΕΦΥΓΕ!

" Δεν θ’ αντιγράψω ορισμούς από βιβλία. Θα μιλήσω μέσα από την καρδιά μου. Ορθοδοξία είναι η μόνη αλήθεια. Είναι πρόσκληση σε μια συγκινητική και καταπληκτική περιπέτεια. Θέλει τόλμη, έχει ρίσκο, δεν είναι μια επανάπαυση σε δάφνες του παρελθόντος. Θα συμφωνήσω με τον Ντοστογιέφσκι που λέει: “Πιστεύω πως δεν υπάρχει τίποτε πιο ωραίο, πιο βαθύ, πιο δελεαστικό, πιο δημοφιλές, πιο γενναίο και πιο τέλειο από τον Χριστό…”.


Η Ορθοδοξία αυστηρά μας θέλει καθαρούς και αθώους. Έχει μεγάλες απαιτήσεις από εμάς……" 
"Τί είναι η Ορθοδοξία" άρθρο του μακαριστού γέροντος στην εφημερίδα "Μακεδονία"

Ἐξεδήμησε πρός Κύριον ὁ λόγιος μοναχός γέρων Μωϋσής ἁγιορείτης ὕστερα ἀπό μία μεγάλη περιπέτεια τῆς ὑγείας του.
Ἀγωνιστής μοναχός, φιλάγιος, φιλόθεος, πατερικός, ἁγιογραφικός, χρησιμο­ποίη­σε ὅλα τά τάλαντα πού τοῦ χάρισε ὁ Θεός πρός δόξαν τοῦ Ἁγίου Ὀνόματός Του καί πρός ὠφέλεια τοῦ λαοῦ τοῦ Θεοῦ ὅπου γῆς. Πολυάριθμα τά βιβλία καί τά ἄρθρα του σέ ἐφημερίδες καί περιοδικά, ἀμέτρητες οἱ ἐξορμήσεις καί οἱ ὁμιλίες του στήν Ἑλλάδα καί στό Ἐξωτερικό, πολλές οἱ ἐμφανίσεις του στόν Τηλεοπτικό Σταθμό 4Ε καί τόν ραδιοφωνικό σταθμό «Λυδία ἡ Φιλιππησία» γιά νά κηρύξει, κατηχήσει, διαφωτίσει, ἐνισχύσει καί ἐνσταλάξει στούς χριστια­νούς τά ζείδωρα νάματα τοῦ Εὐαγγελίου καί κομίσει τήν ἁγιορείτικη αὔρα στόν σύγχρονο κουρασμένο ἄνθρωπο.
Ἕνας ἀκόμη πρεσβευτής μας προστίθεται στήν χορεία τῶν Ἁγίων. Ἄς ἔχουμε τήν εὐχή του.
Blogger

1.6.14

Η ΑΓΙΑ ΣΟΦΙΑ

Ο Βυζαντινός Ναός της Ύπατης Σοφίας του Ένσαρκου Λόγου του Θεού, περισσότερο γνωστή ως Αγία Σοφία ή Αγιά-Σοφιά, γνωστός και ως Ναός της Αγίας του Θεού Σοφίας ή απλά η μεγάλη Εκκλησία, ήταν από το 360 μέχρι το 1453 ορθόδοξος καθεδρικός ναός της Κωνσταντινούπολης, με εξαίρεση την περίοδο 1204 - 1261 κατά την οποία ήταν ρωμαιοκαθολικός ναός, ενώ μετά την άλωση της Κωνσταντινούπολης μετατράπηκε σε τέμενος, μέχρι το 1934 και αποτελεί σήμερα μουσειακό χώρο.
 Ο πρώτος ναός της Αγίας Σοφίας θεμελιώθηκε από τον Μεγάλο Κωνσταντίνο το 330 μ.Χ. όταν ονόμασε τη μετέπειτα Κωνσταντινούπολη πρωτεύουσα της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας. Η ανέγερση του ναού ολοκληρώθηκε από τον γιο του Κωνστάντιο και τα εγκαίνια έγιναν στις 15 Φεβρουαρίου του 360.
Για την ολοκλήρωση του κολοσσιαίου έργου δούλεψαν αδιάκοπα επί έξι χρόνια 10.000 τεχνίτες
Από κάθε σημείο όπου υπήρχε Ελληνισμός, έγινε προσφορά: Τα πράσινα μάρμαρα από τη Μάνη και την Κάρυστο, τα τριανταφυλλιά από τη Φρυγία και τα κόκκινα από την Αίγυπτο. Από τον υπόλοιπο κόσμο προσφέρθηκαν τα πολύτιμα πετράδια, ο χρυσός, το ασήμι και το ελεφαντόδοντο, για τη διακόσμηση του εσωτερικού.
Τα εγκαίνια έγιναν στις 27 Δεκεμβρίου του 537 από τον Ιουστινιανό, ο οποίος βλέποντας την υπεροχή της Αγίας Σοφίας έναντι του ξακουστού ναού του Σολομώντα, αναφωνεί:
«Δόξα τω Θεώ το καταξιωσάντι με τελέσαι τοιούτον έργον. Νενίκηκά σε Σολομών».
Για χίλια και πλέον χρόνια (537-1453), η Αγία Σοφία θα αποτελέσει το κέντρο της ορθοδοξίας και του Ελληνισμού. Εκεί, ο λαός θα γιορτάσει τους θριάμβους, θα θρηνήσει τις συμφορές και θα αποθεώσει τους νέους αυτοκράτορες.
Ποιο είναι όμως το μυστικό για τον τρόπο που χτίστηκε η Αγία Σοφία, αυτό το αρχιτεκτονικό αριστούργημα, που στέκει αγέρωχο στο πέρασμα των αιώνων.
Η πολυετής επιστημονική έρευνα, έδειξε ότι το υλικό υποδομής που χρησιμοποιήθηκε στον τρούλο της Αγίας Σοφίας είναι κατά 97% παρόμοιο με εκείνο που χρησιμοποιήθηκε στα ιστορικά κτίρια της Ρόδου και περιέχει ένα συστατικό που αντέχει στη φωτιά και εξελίχθηκε στην Ανατολή.
Αυτό το οικοδομικό υλικό, ένα είδος πυρίμαχου τούβλου, είναι όμως δώδεκα φορές πιο ελαφρύ από το κανονικό τούβλο και αντέχει στην ένταση που προκαλεί ο σεισμός. Η Αγία Σοφία άντεξε 64 σεισμούς μέχρι 7,4 Ρίχτερ.
Αποκαλύφθηκε επίσης ότι η λάσπη που χρησιμοποιήθηκε αποτελείτο από ημιαποκρυσταλλοποιημένο υλικό το οποίο έχει την ιδιότητα να απορροφά την ενέργεια του σεισμού: «Πριν ακόμη και από τον σεισμό του 1999, είχαμε βεβαιωθεί ότι η σύνθεση και η ιδιοσυστασία του υλικού που χρησιμοποιήθηκε μπορούσε να αντέξει σε έναν μεγάλο σεισμό» βεβαίωσε η καθηγήτρια του ΕΜΠ κυρία Τόνια Μωροπούλου, η οποία συμμετείχε στην επιστημονική έρευνα.
Λέγεται ότι ο ασβέστης ζυμώθηκε με λάδι αντί για νερό.
Ο σχεδιασμός του τρούλου από τοιχοποιία κι ο έξυπνος τρόπος στήριξής του σε τέσσερα τόξα αλλά και τον τρόπο που μοιράζονται τα φορτία και τις συνδέσεις, αποτελούν ένα θαύμα μηχανικής.
Τέσσερις τεράστιοι πεσσοί, (κτιστοί τετράγωνοι στύλοι) που απέχουν μεταξύ τους ο ένας από τον άλλο 30 μ., στηρίζουν τα τέσσερα μεγάλα τόξα πάνω στα οποία εδράζεται ο τρούλος, με διάμετρο 31 μέτρων.
Ο τρούλος δίνει την εντύπωση ότι αιωρείται εξαιτίας των παραθύρων που βρίσκονται γύρω στη βάση του. Ο σύγχρονος ιστορικός Προκόπιος λέει: ...δίνει την εντύπωση ότι είναι ένα κομμάτι ουρανού που κρέμεται στη γη.