29.7.14

ΣΙΩΠΗ

Ὁ Αὔγουστος εἶναι ὁ μήνας τῆς Παναγίας μας. Ἡ Παναγιά μας! Μάνα τῶν ἀνθρώπων καί τοῦ Θεοῦ μας Μάνα. Ἡ Παναγιά μας! Ἕνας ἀναγκαῖος καθημερινός καθρέπτης. Γιατί μόνον ὅταν τήν Παναγία μας κοιτάζουμε, μεγαλώνει ἡ δίψα μας γιά ἀρετή.
Ἡ Παναγιά μας! Ἡ Βασίλισσα τῆς σιωπῆς. Πόσα λίγα τά λόγια της στήν Καινή Διαθήκη, ἐπειδή «πάντα συνετήρη τά ρήματα ταῦτα συμβάλλουσα ἐν τῇ καρδίᾳ αὐτῆς».
Ἡ σιωπή της, ἡ σιωπή μας, μία ἀρετή γιά ὅλες τίς ἡμέρες, σπάνια καί πολύτιμη.
Ἡ σιωπή εἶναι συνώνυμη τῆς εἰρήνης. Εἶναι ἐλευθερία. Εἶναι ἀναγκαῖος τρόπος ἐπικοινωνίας. Γιατί ὅποιος δέν καταλαβαίνει τήν σιωπή μας σίγουρα θά παρερμηνεύσει καί τά λόγια μας.
Μέ τήν σιωπή ὁ ἄνθρωπος ἀνακαλύπτει τόν ἑαυτό του, δέν εἶναι ξένος μ’ αὐτόν, ξαναφτιάχνεται. Ὁ Θεός γίνεται πιό κοντινός, ἡ εὐτυχία πιό πραγματική καί ἡ ἀγάπη πιό βαθειά καί ἀληθινή.
Ἡ σιωπή πλαταίνει τόν νοῦ καί γίνεται γόνιμος λόγος.
Ἡ σιωπή μπορεῖ νά γίνει χάδι ἀγάπης, νά σκορπᾶ φῶς καί εἰρήνη, νά γαληνεύει συνειδήσεις, νά γεμίζει χαρά τίς καρδιές.
Ἡ σιωπή, δέν εἶναι τόπος ἐξορίας, δέν εἶναι δεύσμευση ἐλευθερίας. Εἶναι ἀναγκαιότητα. Εἶναι ἰσορροπία.
Ἡ σιωπή τῆς προσοχῆς, τῆς προσευχῆς, τῆς ἐργασίας, τῆς δημιουργίας.
Ἡ σιωπή εἶναι νίκη ὅταν ὑπερασπίζεται τήν εἰρήνη, τήν ἀγάπη, τήν ἀξιοπρέπεια γι’ αὐτό καί εἶναι πληρότητα.
Ὅλοι τήν ἔχουμε ἀνάγκη.
Τελικά τί εἶναι ἡ σιωπή; Ἕνα χαμόγελο, ὅταν δέν εἶναι συνενοχή ἤ ἐνοχή!

Α.

26.7.14

Απολυτίκιο Αγ. Παρασκευής της Οσιομάρτυρος - 26 ΙΟΥΛΙΟΥ

ΑΓΙΑ ΜΕΓΑΛΟΜΑΡΤΥΣ ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ

undefined

Η Αγία Παρασκευή γεννήθηκε στη Ρώμη στα χρόνια του αυτοκράτορα Αντωνίνου (138 - 160 μ.Χ.). Ήταν κόρη των ευσεβών Χριστιανών, Αγάθωνα και Πολιτείας, οι οποίοι φρόντισαν για την χριστιανική αγωγή της, όπως είχαν υποσχεθεί στο Θεό στην περίπτωση που θα τους έδινε ένα παιδί. Επειδή το παιδί γεννήθηκε ημέρα Παρασκευή έλαβε αυτό το όνομα.

Μετά το θάνατο των γονέων της, η Παρασκευή μοίρασε όλη την περιουσία της στους φτωχούς και ανέπτυξε ιεραποστολική δραστηριότητα στην Ρώμη και στα περίχωρα της πόλης, κηρύσσοντας το λόγο του Χριστού. Η δράση της προκάλεσε τον ειδωλολάτρη αυτοκράτορα Αντωνίνο, ο οποίος την συνέλαβε και της υποσχέθηκε υλικά αγαθά στην περίπτωση που θα θυσίαζε στα είδωλα. Βλέποντας όμως πως η Αγία παρέμενε σταθερή στην πίστη της, την υπέβαλε στο βασανιστήριο της πυρακτωμένης περικεφαλαίας, το οποίο υπέμεινε με καρτερικότητα. Τότε ο Αντωνίνος διέταξε και την έβαλαν σε ένα λέβητα με καυτό λάδι και πίσσα. Επειδή όμως είδε την Αγία άθικτη, πλησίασε το πρόσωπο του στον λέβητα - καθώς δεν μπορούσε να εξηγήσει πώς η αγία είχε μείνει ανέπαφη - για να δοκιμάσει αν πράγματι είναι καυτό, και αμέσως τυφλώθηκε. Η Αγία με προσευχή έδωσε στον Αντωνίνο το φως του, με αποτέλεσμα να πιστέψει στο Χριστό ή κατ' άλλους να σταματήσει τους διωγμούς εναντίον τους. Ελευθέρωσε πάντως την Αγία Παρασκευή, η οποία συνέχισε να κηρύττει το Ευαγγέλιο σε άλλα μέρη, μέχρι που έφτασε στην Ελλάδα.

Στα Τέμπη ένας ειδωλολάτρης άρχοντας την υπέβαλε σε φρικτά βασανιστήρια, τα οποία υπέμεινε καρτερικά, για να τελειωθεί με δια αποκεφαλισμού θάνατο.

Ἀπολυτίκιον Ἦχος α’.
Τὴν σπουδήν σου τῇ κλήσει κατάλληλον, ἐργασαμένη φερώνυμε, τὴν ὁμώνυμόν σου πίστιν εἰς κατοικίαν κεκλήρωσαι, Παρασκευὴ ἀθλοφόρε· ὅθεν προχέεις ἰάματα, καὶ πρεσβεύεις ὑπὲρ τῶν ψυχῶν ἡμῶν.
http://www.saint.gr

17.7.14

Κατασκήνωση ΛΥΔΙΑ 2014-Λιμάνι Χριστού Α΄ Κορίτσια Ε΄-Στ΄Δημοτικού





ΛΙΜΑΝΙ ΧΡΙΣΤΟΥ

Παρακολουθήστε στιγμιότυπα από την Α΄ κατασκηνωτική περίοδο κοριτσιών Ε΄ και Στ΄ Δημοτικού στην κατασκήνωση "Η χαρά των παιδιών" της Ορθοδόξου Χριστιανικής Αδελφότητος ΛΥΔΙΑ στην Ασπροβάλτα Θεσσαλονίκης.

Απολυτίκιο Αγ. Μαρίνης της Μεγαλομάρτυρος - 17 ΙΟΥΛΙΟΥ

Η ΑΓΙΑ ΜΑΡΙΝΑ Η ΜΕΓΑΛΟΜΑΡΤΥΣ

Αγία Μαρίνα η μεγαλομάρτυς
Κατήγετο από την Αντιόχεια της Πισιδίας, από γονείς επιφανείς. Ο πατέρας της Αιδέσιος ήταν επίσημος ιερέας των ειδώλων, γνωστός σε όλους. Η μητέρα της πέθανε λίγες μέρες μετά τη γέννηση της μονάκριβης κόρης της Μαρίνας.
Ο πατέρας αναγκάσθηκε να εμπιστευθεί το βρέφος σε μια γυναίκα που κατοικούσε περί τα τρία χιλιόμετρα έξω από την πόλη, για να το θηλάζει. Τούτο ήταν οικονομία Θεού, γιατί μακρυά από το ειδωλολατρικό περιβάλλον του πατέρα της, καθώς μεγάλωνε άκουγε οι γύρω της να μιλούν για το Χριστό, να διηγούνται τα θαύματά Του, τα παθήματά Του, τον σταυρικό θάνατο που υπέστη και τη θαυμαστή Ανάσταση και Ανάληψή Του στον ουρανό. Η παιδική ψυχή της συγκινείτο από όλα αυτά και ρωτούσε και προσπαθούσε να μάθει όλο και περισσότερα για τη νέα πίστη. Άκουγε ότι οι ειδωλολάτρες κατεδίωκαν τους χριστιανούς και τους βασάνιζαν για να τους αναγκάζουν να θυσιάσουν στα είδωλα, αλλά εκείνοι αντιμετώπιζαν με θάρρος τα μαρτύρια και έμεναν πιστοί στον αληθινό Θεό. Μέσα της άρχισε να αυξάνει ο θαυμασμός της γι' αυτούς τους Μάρτυρες και όταν μεγάλωσε και έφθασε στα 15 της χρόνια, δεν δίσταζε να φανερώνει την πίστη της στον Χριστό και να μιλά για τον αληθινό Θεό, που έγινε άνθρωπος και πέθανε για τη σωτηρία μας. Ο ειδωλολάτρης πατέρας της όταν τα πληροφορήθηκε αυτά, δεν ήθελε καν να αντικρύσει το πρόσωπο της κόρης του και την απεκλήρωσε. Λυπόταν η ευλαβής κόρη το κατάντημα του πατέρα της να υπηρετεί ψεύτικους θεούς και να μη θέλει να ανοίξει τα μάτια του στο αληθινό Φως, στον Χριστό. Με τον καιρό γιγάντωσε ο πόθος της, αν χρειασθεί να μαρτυρήσει κι αυτή για τον Χριστό, όπως τόσοι άλλοι.
Έπαρχος το έτος 270 στα μέρη εκείνα ήταν ο Ολύβριος, που ήταν γνωστός για την αγριότητά του και το μίσος του εναντίον των χριστιανών, που τους θεωρούσε επικίνδυνους για την αυτοκρατορία. Όταν επισκέφθηκε την Αντιόχεια και έμαθε ότι η κόρη του επισήμου ιερέα των ειδώλων ήταν χριστιανή και παρασύρει και άλλους στην πίστη της, διέταξε να την συλλάβουν και να την οδηγήσουν μπροστά του να δικαστεί. Η αγνή κόρη προσευχόταν στο δρόμο να της δώσει ο Κύριος δύναμη και σοφία να κρατήσει την πίστη της μέχρι τέλους και να αντέξει τα βασανιστήρια. Όταν έφθασαν στο παλάτι, ο Έπαρχος τη ρώτησε να ειπεί το όνομά της και ποιον θεόν πιστεύει. Η χριστιανή κόρη με θάρρος του απάντησε: «Μαρίναν με λέγουσιν, της Πισιδίας γέννημα και θρέμμα, ελευθέρων γονέων τέκνον και εύχομαι να γίνω δούλη του Θεού και Σωτήρος μου Ιησού Χριστού, όστις έκαμεν όλον τον κόσμον». Ο Έπαρχος όταν είδε ότι με τις συμβουλές και τις υποσχέσεις δεν μπορούσε να της αλλάξει τις πεποιθήσεις της, άρχισε τις απειλές και τα μαρτύρια.
Επί ημέρες βασάνιζαν την αφοσιωμένη στον Χριστό αγνή κόρη. Κατά τη διάρκεια της ημέρας υπέφερε τα απάνθρωπα βασανιστήρια και τη νύχτα την έκλειναν στη φυλακή χωρίς τροφή. Εκεί στο σκοτεινό κελλί αντιμετώπιζε με θάρρος τις επιθέσεις του σατανά, που επεδίωκε «ως λέων ωρυόμενος» να την εκφοβίσει. Αλλά είχε και την παρηγορία και την ενίσχυση του Τιμίου Σταυρού, που ακτινοβολούσε ουράνιο φως και ιαματική χάρη.
Η Μέρτυς υπέφερε με γενναιότητα τους ραβδισμούς με αγκαθωτά ραβδιά, το ξέσχισμα του σώματός της με σιδερένια νύχια, το κρέμασμα στο ξύλο, τα καψίματα στις πλευρές και στο στήθος της με μεγάλες αναμμένες λαμπάδες, το βούτηγμα στο μεγάλο καζάνι και τόσα άλλα, που μετάτρεψαν το εφηβικό της σώμα σε μια αιμορροούσα πληγή. Πλήθη ανθρώπων παρακολουθούσαν τα μαρτύριά της με ποικίλα αισθήματα. Πού εύρισκε τη δύναμη το δεκαπεντάχρονο αυτό κορίτσι να τα αντιμετωπίζει με τόση ηρεμία και καρτερία όλα αυτά και επί πλέον να ευχαριστεί το Θεό που την αξιώνει για την αγάπη Του να υποφέρει! Την απάντηση την πήραν την τελευταία ημέρα του μαρτυρίου της. Όταν την έφεραν από τη φυλακή και την έστησαν και πάλι μπροστά στον Έπαρχο, δεν πίστευαν στα μάτια τους. Μα είναι αυτή η ίδια που μέχρι την προηγούμενη ημέρα της ξέσχιζαν το πρόσωπό της και ολόκληρο το σώμα της; Πώς δεν βλέπουν ούτε ίχνη από τις πληγές της; Κατάπληκτοι ακούν σε λίγο με παρρησία να αποκαλύπτει στον ηγεμόνα το τι συνέβη. «Μάθε ότι ο αληθινός και μόνος Θεός, που θεραπεύει ψυχές και σώματα, με θεράπευσε». Και σαν επιβεβαίωση των λόγων της, φοβερός σεισμός έσεισε τον τόπο και ακούστηκε φωνή από τον ουρανό, που καλούσε τη μάρτυρα να απολαύσει τον στέφανον της αφθαρσίας στα ουράνια σκηνώματα. Το πλήθος συγκλονίστηκε απ' όσα έβλεπε και άκουγε και πίστεψαν στον Χριστό χιλιάδες, που τον ομολογούσαν ως Θεόν τους και διεκήρυτταν ότι ήσαν και αυτοί έτοιμοι να θυσιαστούν για τον Χριστό.
Ο Έπαρχος πανικοβλήθηκε και πήρε την πιο απάνθρωπη απόφαση. Διέταξε τον στρατόν του να φονεύει χωρίς άλλη διαδικασία όποιον λέγει ότι πιστεύει τον Χριστό ως Θεό και δεν δέχεται να θυσιάζει στα είδωλα. Στον γενικό αυτό διωγμό, στην Επαρχία της Πισιδίας, μαρτύρησαν δέκα πέντε και πλέον χιλιάδες.
Η Εκκλησία μας δέχθηκε το ειδικό αυτό Βάπτισμα του αίματός τους, τους κατέταξε στη χορεία των Αγίων Μαρτύρων και τους εορτάζει την 16ην Ιουλίου, παραμονή της εορτής της Αγίας Μαρίνας.
Επί πλέον, ο Έπαρχος πρόσθεσε και ένα ακόμη κακούργημά του. Από φόβο μήπως αν παραταθεί η ζωή της Μαρίνας αυξηθεί ακόμη περισσότερο ο αριθμός των χριστιανών, έδωσε διαταγή να αποκεφαλισθεί. Έτσι η Μεγαλομάρτυς παρέδωκε την ψυχή της στον Νυμφίον της Χριστόν, το δε μαρτυρικό πάναγνο σώμα της το ενταφίασαν κρυφά οι χριστιανοί με βαθειά ευλάβεια. Αργότερα τα ιερά Λείψανά της μεταφέρθηκαν στην Κωνσταντινούπολη και εφυλάσσοντο στον ναόν του Χριστού Παντεπόπτου μέχρι την κατάληψη της Πόλης από τους σταυροφόρους.
Η Εκκλησία τιμά τη Μεγαλομάρτυρα Αγία Μαρίνα την 17ην Ιουλίου. 
Επισκόπου Σωτηρίου Τράμπα, Μητροπολίτου Πισιδίας
Αθλητές Στεφανηφόροι της Μικράς Ασίας
Εκδόσεις Ορθόδοξος Κυψέλη-
www.impantokratoros.gr

13.7.14

ΑΠΟΣΤΟΛΟΙ ΧΡΙΣΤΟΥ

...Όταν είμαστε εμείς φώτα μέσα στην νυχτιά, είμαστε απόστολοι Χριστού. Όταν είμαστε το αλάτι μέσα στην κοινωνία, είμαστε απόστολοι Χριστού. Όταν είμαστε η μικρή ζύμη που ζυμώνει όλο το ζυμάρι, είμαστε απόστολοι Χριστού. Και είμαστε λίγοι, αδελφοί μου. Οι χριστιανοί ανέκαθεν ήταν λίγοι. Αλλά και το προζύμι που βάζει η νοικοκυρά και ζυμώνει όλο το ψωμί, είναι λίγο. Όμως φουσκώνει, γίνεται αφράτο και γίνεται θαυμάσιο ψωμί. Λίγοι είναι οι χριστιανοί, αλλά τεράστια η δύναμη που έχουν στα χέρια τους...

Ἀρχιμ. π. Θεόφιλος Ζησόπουλος, ἱεροκήρυκας

10.7.14

Ο ΧΡΙΣΤΟΣ ΕΙΝΑΙ Η ΕΛΠΙΔΑ ΜΑΣ

...Οι καιροί στους οποίους ζούμε είναι δύσκολοι. Και όλοι μας αισθανόμαστε την κόπωση και την αηδία στην ζωή αυτή. Αλλά αυτό οφείλεται στο ότι δεν στηρίξαμε τις ελπίδες μας στον Θεό. Στηρίζουμε τις ελπίδες μας στους ανθρώπους, το χρήμα, την δόξα, την εξουσία, σε γήινα πράγματα. Και όποιος έριξε εκεί την άγκυρα της ελπίδας, ένοιωσε την απογοήτευση. Ένας, αδέλφια μου, ποτέ δεν θα μας εγκαταλείψει, ποτέ δεν θα μας προδώσει. Και αυτός είναι ο Χριστός. Σ’ Αυτόν να ανταποκριθούμε. Αυτόν να πλησιάσουμε. Σ’ Αυτόν να δώσουμε τις καρδιές μας. Αυτόν να βάλουμε κυβερνήτη της ζωής μας. Στο σπίτι μας βασιλιά. Και μέσα στην κοινωνία μας. Και τότε η χώρα μας, που κατάντησε ένα ξέφραγο αμπέλι, όπου εισέρχονται όλα τα κακοποιά στοιχεία και να βρίσκουν άνεση, για να διαπράττουν όλα τα εγκλήματα, τότε η Πατρίδα μας θα γίνει ένα περιβόλι του Παραδείσου που Άγγελοι και Αρχάγγελοι θα φρουρούν και θα διαφυλάσσουν τον ευλογημένο αυτό λαό που κατοικεί σ’ αυτόν τον τόπο που λέγεται Ελλάδα. Αμήν.

Ἀρχιμ. π. Θεόφιλος Ζησόπουλος, ἱεροκήρυκας

7.7.14

Επί τας πηγάς-Από διώκτης Απόστολος 29-6-2014

ΕΥΑΓΓΕΛΙΣΜΟΣ ΜΑΣ ΧΡΕΙΑΖΕΤΑΙ!

Αδελφέ μου,
Η εντολή του Κυρίου για τον ευαγγελισμό των ανθρώπων βαρύνει όλους τους πιστούς. Οπωσδήποτε και εσένα. Το βάρος του ευαγγελικού κηρύγματος πίπτει και στους ώμους του καθενός πιστού χωριστά. Γι’ αυτόν τον λόγο, η ζωή μας πρέπει να είναι προσεκτική και κατά πάντα σύμφωνη με το θέλημα του Θεού. Η χριστιανική μας ζωή πρέπει να φανεί στην πράξη. Αν εμείς ήμασταν αληθινοί Χριστιανοί, γύρω μας δεν θα υπήρχαν τόσοι ειδωλολάτρες. Αν εμείς ζούσαμε με συνέπεια το «πιστεύω» μας, όλοι όσοι κοιμούνται τον βαρύ ύπνο της αμαρτίας θα ξυπνούσαν. Καιρός, η ζωή μας να γίνει ένα ξυπνητήρι που θα αφυπνίζει και θα οδηγεί ψυχές κοντά στον Χριστό.

Ἀρχιμ. π. Θεόφιλος Ζησόπουλος, ἱεροκήρυκας

4.7.14

ΑΣ ΞΥΠΝΗΣΟΥΜΕ!

Αδελφέ μου,
Η εντολή του Κυρίου για τον ευαγγελισμό των ανθρώπων βαρύνει όλους τους πιστούς. Οπωσδήποτε και εσένα. Το βάρος του ευαγγελικού κηρύγματος πίπτει και στους ώμους του καθενός πιστού χωριστά. Γι’ αυτόν τον λόγο, η ζωή μας πρέπει να είναι προσεκτική και κατά πάντα σύμφωνη με το θέλημα του Θεού. Η χριστιανική μας ζωή πρέπει να φανεί στην πράξη. Αν εμείς ήμασταν αληθινοί Χριστιανοί, γύρω μας δεν θα υπήρχαν τόσοι ειδωλολάτρες. Αν εμείς ζούσαμε με συνέπεια το «πιστεύω» μας, όλοι όσοι κοιμούνται τον βαρύ ύπνο της αμαρτίας θα ξυπνούσαν. Καιρός, η ζωή μας να γίνει ένα ξυπνητήρι που θα αφυπνίζει και θα οδηγεί ψυχές κοντά στον Χριστό.
Ἀρχιμ. π. Θεόφιλος Ζησόπουλος, ἱεροκήρυκας

1.7.14

ΚΑΛΟ ΜΗΝΑ!

Τῌ Α' ΤΟΥ ΜΗΝΟΣ
ΙΟΥΛΙΟΥ

Μνήμη τῶν Ἁγίων καὶ θαυματουργῶν Ἀναργύρων Κοσμᾶ καὶ Δαμιανοῦ,

 τῶν ἐν Ῥώμῃ μαρτυρησάντων.

Τῇ Α' τοῦ αὐτοῦ μηνός, Μνήμη τῶν Ἁγίων καὶ θαυματουργῶν

 Ἀναργύρων Κοσμᾶ καὶ Δαμιανοῦ, τῶν ἐν Ῥώμῃ τελειωθέντων.

Βολαῖς ἀδελφοὺς οὐ διέσπων οἱ λίθοι,
Ὡς εἰς ἕν, ἄμφω συμπεπηγότας λίθον.
Πρώτῃ Ἰουλίοιο λίθοισιν Ἀνάργυροι ἤθλουν.

Τῇ αὐτῇ ἡμέρᾳ, Μνήμη τοῦ Ὁσίου Πατρὸς ἡμῶν Βασιλείου,

 τοῦ συστησαμένου τὴν Μονὴν τοῦ Βαθέος Ῥύακος.

Τῇ αὐτῇ ἡμέρᾳ, Μνήμη τοῦ Ὁσίου Πέτρου, πατρικίου γενομένου

 ἐν τοῖς Εὐάνδρου.

Ὁ ὅσιος Λέων ὁ ἐρημίτης, γυμνὸς διάγων, ἐν εἰρήνῃ τελειοῦται.

Οἱ ἅγιοι δισχίλιοι μάρτυρες ξίφει τελειοῦνται.

Οἱ ἅγιοι εἴκοσι πέντε μάρτυρες οἱ ἐν Νικομηδείᾳ πυρὶ τελειοῦνται.


Ταῖς αὐτῶν ἁγίαις πρεσβείαις, ὁ Θεός, ἐλέησον ἡμᾶς. Ἀμήν.