31.10.14

ΣΤΙΓΜΕΣ ΑΝΘΡΩΠΙΑΣ!

Στην μικρή πόλη West Jordan της Γιούτα των ΗΠΑ, οι κάτοικοι αποφάσισαν να κάνουν κάτι ξεχωριστό για να ευχαριστήσουν έναν 4χρονο που οι γιατροί του έχουν δώσει λίγες μέρες ζωής.
  
Το μικρό αγοράκι που ονομάζεται Ethan Van πάσχει από λευχαιμία και οι γιατροί ενημέρωσαν την οικογένεια ότι είναι πολύ πιθανό να μην γιορτάσει ξανά τα Χριστούγεννα.
 
Το 4χρονο παιδί παλεύει με τον καρκίνο από τα δύο του χρόνια και πρόσφατα πήρε εξιτήριο από το νοσοκομείο, αφού δεν υπάρχει θεραπεία για την ασθένειά του.
Έτσι, οι κάτοικοι της μικρής πόλης αποφάσισαν να του προσφέρουν αυτό το ξεχωριστό δώρο, στολίζοντας τα σπίτια τους γιορτινά σαν να ήταν Χριστούγεννα. Και όχι μόνο αυτό. Ο τοπικός ραδιοφωνικός σταθμός παίζει χριστουγεννιάτικα τραγούδια, ενώ ένας Αη Βασίλης και περίπου 150 άνθρωποι μαζεύτηκαν και τραγούδησαν τα κάλαντα στον μικρό Ethan.
 
"Το πρόσωπό του φώτισε. Είναι πολύ χαρούμενος", ανέφερε η μητέρα του Jennifer. "Είναι μια πολύ δύσκολη στιγμή, αλλά μας ενθαρρύνει η αγάπη και η στήριξη όλου του κόσμου".
http://e-didaskalia.blogspot.gr/

28.10.14

ΣΟΦΙΑ ΒΕΜΠΟ-το επος του 40

Της Ελλάδας παιδιά - 1940

ΣΤΙΓΜΕΣ ΑΠΟ ΤΟ ΕΝΔΟΞΟ '40

Ο Τάσος Ρηγόπουλος, πολεμιστής του 1940 γράφει από το μέτωπο:
«Σου γράφω από μία αετοφωλιά, τετρακόσια μέτρα ψηλότερη από την κορυφή της Πάρνηθας. Η φύση τριγύρω είναι πάλλευκη. Σκοπός μου […]είναι να σου μεταδώσω αυτό που έζησα, αυτό που είδα με τα μάτια μου και που φοβάμαι μήπως, ακούγοντάς το από άλλους, δεν το πιστέψεις. Λίγες στιγμές πριν ορμήσουμε για τα οχυρά της Μόροβας, είδαμε σε απόσταση περίπου δεκατριών μέτρων μια ψηλή μαυροφόρα να στέκει ακίνητη. Ο σκοπός φώναξε: «τις ει;». Μιλιά δεν ακούστηκε. Φώναξε ξανά θυμωμένος. Τότε, σαν να μας πέρασε όλους ηλεκτρικό ρεύμα, ψιθυρίσαμε: «η Παναγία!». Εκείνη όρμησε εμπρός σα να είχε φτερά αετού. Εμείς από πίσω της. Συνεχώς αισθανόμασταν να μας μεταγγίζει αντρειοσύνη.
Ολόκληρη εβδομάδα παλέψαμε σκληρά για να καταλάβουμε τα οχυρά Ιβάν-Μόροβας. […] Εκείνη ορμούσε πάντα μπροστά. Και όταν πια νικητές ροβολούσαμε προς την ανυπεράσπιστη Κορυτσά, τότε η Υπερμάχος έγινε ατμός, νέφος απαλό και απλά χάθηκε».
http://www.defencenet.gr

27.10.14

26.10.14


                                   






  ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ ΜΑΣ!

Απολυτίκιον Αγίου Δημητρίου

Ο ΘΕΟΣ ΤΟΥ ΔΗΜΗΤΡΙΟΥ ΒΟΗΘΕΙ ΜΟΙ

Ἡ μνήμη σου ἔνδοξε, Μάρτυς Δημήτριε, ἐφαίδρυνε σήμερον, τὴν Ἐκκλησίαν Χριστοῦ, καὶ πάντας συνήγαγεν, ᾄσμασιν ἐπαξίως, εὐφημεῖν σε θεόφρον, ὡς ὄντως στρατιώτην, καὶ ἐχθρῶν καθαιρέτην· διὸ ταῖς ἱκεσίαις ταῖς σαῖς, ῥῦσαι ἡμᾶς πειρασμῶν.
ΚΑΘΙΣΜΑ ΤΗΣ ΑΚΟΛΟΥΘΙΑΣ ΤΟΥ ΟΡΘΡΟΥ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΔΗΜΗΤΡΙΟΥ

24.10.14

Η ΧΑΡΙΣ ΤΟΥ ΘΕΟΥ

...Μπροστά μου ἕνας σκοπός. Μεγάλος. Ὑψηλός. Δυσκολοκατόρθωτος. Μά ἡ θέλησίς μου τεράστια. Οἱ δυνάμεις μου –τό νοιώθω– ἀρκετές. Ἆραγε θά τά καταφέρω; Ἡ ἀπάντησις εἶναι· Ὄχι! Καί αὐτό, γιατί οἱ παράγοντες τῆς ἐπιτυχίας δέν εἶναι μόνον αὐτοί πού ἡ δική μου λογική ὑπολογίζει. Ὑπάρχει καί κάτι ἀκόμη. Ἕνας παράγοντας σοβαρότερος, ἰσχυρότερος, καθοριστικότερος ἀπό τήν διάθεσι καί τίς δυνατότητές μου. Εἶναι ἡ Χάρις τοῦ Θεοῦ.
Εἶναι ἡ εὐλογία τοῦ Θεοῦ πού, ὅταν ὑπάρχη στήν ζωή μας, ὅλα ὀμορφαίνουν, ὅλα γίνονται εὐκολώτερα.
Ἡ ἐργασία, χειρωνακτική ἤ πνευματική, προχωρεῖ ὁμαλά, τελειώνει ἄνετα καί γρήγορα.

Ἡ καθημερινότητα, ἡ ρουτίνα, οἱ δύσκολες, σκληρές, ἀνιαρές, καθημερινές, ὑποχρεώσεις σκεπάζονται ἀπό τό πέπλο τῆς γαλήνης, τῆς ἱλαρότητος, τῆς πληρότητος. Ὁ ἄνθρωπος νοιώθει γεμᾶτος, νοιώθει ὄμορφα ὅ,τι κι ἄν κάνη, ὅ,τι κι ἄν τοῦ κάνουν. Δέν φοβᾶται τήν ἐπίθεσι, δέν ἀγωνιᾶ νά ἀμυνθῆ, δέν ἀγχώνεται νά διαφυλάξη τό κῦρος του. Καί αὐτό, ὄχι γιατί ἔχει μεγάλη πίστι στόν Θεό. Ἴσως ἡ πίστις του νά εἶναι πολύ-πολύ μικρή καί ἀσθενική. Ὅμως, ἡ ἀγαθή του διάθεσις, ἡ ταπείνωσίς του ἐνώπιον τοῦ Θεοῦ, ἑλκύουν τήν θεία Χάρι, καί ἔτσι ὁ ἄνθρωπος αὐτός θωρακίζεται, φωτίζεται, ζεῖ τόν οὐρανό ἐδῶ κάτω στήν γῆ...
ΑΡΧΙΜ. π. ΘΕΟΦΙΛΟΣ ΖΗΣΟΠΟΥΛΟΣ

21.10.14

ΓΙΑΤΙ ΚΥΡΙΕ;

...Αὐτή εἶναι ἡ πολυσυνηθισμένη φράσις πού λέγεται ἀπό κάθε ἄνθρωπο, κάθε φορά πού περνάει δύσκολες ὧρες στήν ζωή του. Ὅταν μάλιστα ἡ μία θλῖψις διαδέχεται τήν ἄλλη, ὅταν τήν μιά στενοχώρια ἀκολουθῆ ἡ ἄλλη, ὅταν τό ἕνα βάσανο συνοδεύεται ἀπό ἕνα ἄλλο, τότε εἶναι, θά λέγαμε, φυσικό ὁ ἄνθρωπος νά ἐρω­τᾶ τόν Θεό. «Γιατί, Κύριε, τόσος πόνος καί τό­ση θλῖψις στήν ζωή μου; Γιατί ἐπιτρέπεις τόσο σκληρά νά ὑποφέρω;». Εἶναι πολύ ἀνθρώπινο, ἐκεῖνος πού δέχεται ἀλλεπάλληλα χτυπήματα στήν ζωή του νά ἀπευθύνεται στόν Θεό, ζητώντας νά τοῦ δοθῆ κάποια ἀπάντησις στήν ἀπορία του ἤ στό παράπονό του. Σ’ αὐτήν ἀ­κρι­βῶς τήν κατάστασι εὑρισκόμενος ὁ Δαυΐδ, ἔπειτα ἀπό τά σκληρά χτυπήματα πού δέχεται, προβάλλει τό ἐνδόμυχο παράπονό του στόν Θεό: Γιατί, Θεέ μου, νά ὑποφέρω τόσο πολύ; Γιατί τόσοι ἄνθρωποι μέ θλίβουν καί μέ στενοχωροῦν; Γιατί τό σπλάγχνο μου, τό παιδί μου, ἔγινε ὁ ἄσπονδος ἐχθρός μου; Γιατί τόσοι ἄν­θρωποι μέ περικυκλώνουν ἀπειλητικά, μέ ἀ­κο­­νισμένα τά σπαθιά τους;
Ἄνθρωποι καί δαίμονες ἀπειλοῦν τόν Δαυΐδ καί τοῦ δηλώνουν κατηγορηματικά: «Γι’ αὐτόν ὅλα τελείωσαν. Τό βασίλειό του τό ἔχασε. Θά χάση καί τήν ζωή του. Ὁ Θεός τόν ἐγκατέλειψε. Ἄς μήν ἐλπίζη πιά σ’ Αὐτόν». Αὐτά κηρύτ­τουν οἱ πολέμιοί του. Αὐτά παραγγέλλουν οἱ ἐχθροί του. Καί ὁ Δαυΐδ; Στούς ἑπόμενους στίχους τοῦ ψαλμοῦ θά δοῦμε πῶς τούς ἀντιμετωπίζει καί πῶς τοποθετεῖ τόν ἑαυτό του στίς κρίσιμες ὧρες τῆς σκληρῆς δοκιμασίας.

Σέ παρόμοιες περιπτώσεις, μ’ αὐτές πού βρέθηκε ὁ Δαυΐδ, πολλές φορές βρισκόμαστε καί ἐμεῖς.... 
ΑΡΧΙΜ.π.ΘΕΟΦΙΛΟΣ ΖΗΣΟΠΟΥΛΟΣ

18.10.14

ΔΗΛΩΣΗ ΣΕΒ. ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΟΥ ΔΡΥΪΝΟΥΠΟΛΕΩΣ, ΠΩΓΩΝΙΑΝΗΣ ΚΑΙ ΚΟΝΙΤΣΗΣ κ. ΑΝΔΡΕΟΥ

Δηλώσεις για τα πρόσφατα επεισόδια που σημειώθηκαν στον ποδοσφαιρικό αγώνα μεταξύ Σερβίας και Αλβανίας, αλλά και για την επίθεση εθνικιστών στο Ελληνόψυχο χωριό Δερβιτσάνι έκανε ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Κονίτσης κ. Ανδρέας.
ΑΚΟΛΟΥΘΟΥΝ ΟΙ ΔΗΛΩΣΕΙΣ ΤΟΥ ΣΕΒΑΣΜΙΩΤΑΤΟΥ:
«Για μια ακόμη φορά, η Αλβανία έδειξε το αληθινό πρόσωπό της. Την περασμένη Τρίτη (14.10.2014) το βράδυ, στον αγώνα για το Euro 2016, που έγινε στο Βελιγράδι, σημειώθηκαν σοβαρά επεισόδια μεταξύ των ποδοσφαιρικών ομάδων των δύο χωρών. Γιατί στο 42ο λεπτό του αγώνα, ένα μικρό τηλεκατευθυνόμενο αεροπλάνο έκανε την εμφάνισή του πάνω από τον αγωνιστικό χώρο, μεταφέροντας την αλβανική σημαία και τον χάρτη της «Μεγάλης Αλβανίας» !
Όμως, πέρα από την σύρραξη που έγινε στο σερβικό γήπεδο, αλβανοί εθνικιστές επετέθηκαν στο Ελληνόψυχο χωριό ΔΕΡΒΙΤΣΑΝΗ. Προερχόμενοι από το γειτονικό Λαζαράτι, γνωστό από τις εκτεταμένες φυτείες χασίς, που καλλιεργούν και διακινούν κυρίως στην Ελλάδα, και φωνάζοντας συνθήματα όπως «θα σας κάψουμε, χριστιανοί», προπηλάκισαν πολλούς Βορειοηπειρώτες και έκαψαν αυτοκίνητά τους !
Το χειρότερο, όμως, ήταν ότι χιλιάδες αλβανοί υποδέχθηκαν την ομάδα τους στα Τίρανα με τιμές ... ηρώων, ενώ ο πρωθυπουργός Έντι Ράμα συγχάρηκε τους αλβανούς ποδοσφαιριστές, για την τιμή που έδωσαν στην Χώρα τους !
Τα εθνικιστικά σχέδια των Αλβανών αποδείχθηκαν ξεκάθαρα για μια ακόμη φορά, όπως φαίνονται και στα σχολικά βιβλία της Ιστορίας και Γεωγραφίας, γεγονός που εμείς πολλές φορές έχουμε καταγγείλει.
Μια εφημερίδα έγραψε: «νύχτα τρόμου στην Βόρειο Ήπειρο». Εμείς, όμως, λέμε όχι νύχτα τρόμου, αλλά εκατό χρόνια αλβανικής τρομοκρατίας στην Ελληνική Βόρειο Ήπειρο.
Και δυστυχώς , όταν ο αοίδιμος Μητροπολίτης Δρυϊνουπόλεως Σεβαστιανός πάλευε «με θεούς και δαίμονες» για τα δικαιώματα των Βορειοηπειρωτών, στην Ελλάδα ο πολιτικός και ο λεγόμενος πνευματικός κόσμος και τα ποικίλα συνδικάτα και οι φοιτητικοί σύλλογοι σιωπούσαν επιδεικτικά. Είναι, όμως, καιρός να ξυπνήσουμε όλοι από την ραθυμία και αδιαφορία μας, για να μη, τυχόν, δούμε κάποια μέρα να γίνεται πραγματικότητα το όνειρο των μισελλήνων αλβανών για την ... «Μεγάλη Αλβανία», και την Βόρειο Ήπειρο να αποτελή μια ακόμη αλύτρωτη «χαμένη Πατρίδα».
Οι ευθύνες μας θα είναι, τότε, τεράστιες και ανεξόφλητες απέναντι του Έθνους. Ας ξυπνήσουμε αμέσως τώρα, σήμερα. Γιατί αύριο, φοβόμαστε ότι θα είναι πολύ αργά. Και, πάντως, η Ελλάδα με κανένα τρόπο δεν πρέπει να συναινέση στο να γίνη η Αλβανία μέλος της Ευρωπαϊκής Ενώσεως».
WWW.ROMFAIA.GR

15.10.14

Η ΧΑΡΙΣ ΤΟΥ ΘΕΟΥ

...τήν μεγαλύτερη πληρότητα τήν νοιώθει ὁ ἄνθρωπος πού ἔχει τήν Χάρι τοῦ Θεοῦ, ὅταν προσεύχεται. Ἀναζητᾶ τήν ὥρα τῆς προσευχῆς, μέ λαχτάρα προστρέχει στήν ἐπικοινωνία μέ τόν Θεό, γιατί ἡ ἐπικοινωνία αὐτή εἶναι ὁ σημαντικότερος διάλογος τῆς ζωῆς του, ὁ διάλογος ἀπό τόν ὁποῖο θά λάβη ἀπαντήσεις καί καθοδήγησι γιά ὅλους τούς ἄλλους διαλόγους, γιά ὅλες τίς ἄλλες ἐπικοινωνίες πού θά ἔχη στήν ἀνθρώπινη ζωή του. 
Ἡ ἐπικοινωνία του μέ τόν Θεό εἶναι ἄμεση, φέρνει τήν μέγιστη κατάνυξι, φέρνει δάκρυα στά μάτια, δάκρυα καθαρτικά, λυτρωτικά. Τά ἀποτελέσματα τῆς προσευχῆς τά νοιώθει πολύ γρήγορα. Σηκώνεται ἀπό τήν προσευχή ἐνισχυμένος, δυναμωμένος, ἕτοιμος γιά τήν συνέχεια τοῦ ἀγῶνος τῆς ζωῆς.
Ἡ Χάρις τοῦ Θεοῦ! Πόσο πολύτιμη στήν ζωή τοῦ σύγχρονου ἀνθρώπου! Πόση προσπάθεια πρέπει νά κάνουμε, γιά νά τήν ἀποκτήσουμε, νά μᾶς συνοδεύη στήν ζωή μας! Καί πόσο δύστυχοι εἴμαστε, ἄν, ἀφοῦ τήν ἀποκτήσουμε, τήν χάσουμε λόγω τῆς ἐπάρσεως ἤ τῆς ἀμετανοησίας μας!
Τότε ἡ δυσθυμία, ἡ μελαγχολία, τό ἄλογο ἄγχος, ὁ ἐκνευρισμός, ἡ ταραχή κυριεύουν τόν ἐσωτερικό μας κόσμο. Καί τό χειρότερο, τό κενό παίρνει τήν θέσι τῆς πληρότητος.

Ἄς ἦταν νά γνωρίσουμε ὅλοι οἱ ἄνθρωποι τήν ἐμπειρία τῆς Θείας Χάριτος!  Καί ἀφοῦ Τήν ἀποκτήσουμε νά μήν τήν ἀποδιώξουμε ποτέ ἀπό τήν ζωή μας!...
ΑΡΧΙΜ. π. ΘΕΟΦΙΛΟΣ ΖΗΣΟΠΟΥΛΟΣ

12.10.14

ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΟΥ ΣΠΟΡΕΩΣ

...Η μελέτη του θείου λόγου δεν είναι πάρεργο, ούτε είναι μόνο για τους θεολόγους και τους ιερείς. Είναι για όλους μας. Η Εκκλησία μας πάνω στην αγία Τράπεζα μας καλεί να γευτούμε δύο τροφές, την πνευματική τροφή του ιερού Ευαγγελίου και το Μυστήριο της θείας Ευχαριστίας. Και κάποιος ερμηνευτής ρωτά σχετικά: Εάν θεωρείτε αμάρτημα την περιφρόνηση του Μυστηρίου της θείας Μεταλήψεως, πώς θεωρείτε μικρότερο αμάρτημα την παραμέληση του λόγου του Θεού;
Πάμε στην Εκκλησία, ακούμε το ιερό Ευαγγέλιο και κάποιο κήρυγμα. Να το ακούμε με χαρά και όχι να δυσανασχετούμε επειδή θα αργήσει η θεία Λειτουργία. Μας μιλάει ο ίδιος ο Χριστός, σπείρει στις καρδιές μας το λόγο του. «Πρόσχωμεν»! λέει ο ιερέας. Αλλά και σε άλλες πνευματικές ευκαιρίες να μετέχουμε όπου σπείρεται ο λόγος του Θεού: σε ομιλίες, σε κύκλους μελέτης Αγίας Γραφής. Και στο σπίτι μας να μελετούμε καθημερινά την Καινή Διαθήκη. Να ποθούμε να ξεδιψούμε τις ψυχές μας στα δροσερά νάματα του θείου λόγου. Θα βρούμε χρόνο, εάν έχουμε διάθεση. Έτσι θα καλλιεργείται η καρδιά μας, θα παρηγορείται η ψυχή μας, θα αλλάζει η ζωή μας. Έτσι θα γεμίζουμε με ζωή και χάρη, με τη Χάρη του Θεού.
Περιοδικό “Ο Σωτήρ”

9.10.14

ΟΙ ΘΛΙΨΕΙΣ ΓΙΑ ΤΟΝ ΧΡΙΣΤΙΑΝΟ

...Ὁ χριστιανός γνωρίζει πόσο εὐεργετικά ἐπιδροῦν στόν ἐξαγιασμό τῆς καρδιᾶς του οἱ θλίψεις καί οἱ δοκιμασίες. Γιά τόν χριστιανό, τά βάσανα καί τά ἀλλεπάλληλα χτυπήματα τῆς ζωῆς εἶναι τό καμίνι πού καθαρίζει τήν ψυχή, ὅπως ἀκριβῶς καθαρίζει ἡ φωτιά τό χρυσάφι. Καί ὅσες φορές ὡς ἄνθρωπος, ἀποκαμωμένος ἀπό τό βάρος τῶν δοκιμασιῶν, ἀποτολμᾶ τό «Γιατί Κύριε;» θά παίρνη μυστικά μέσα του μιά ἀπάντησι: «Διότι ἐπιθυμῶ τόν ἁγιασμό σου καί λαχταρῶ σάν ἄγγελο νά σέ δῶ στήν Βασιλεία τῶν Οὐρανῶν». Μπορεῖ κανείς νά ἔχη ἀντιρρήσεις; Ἀσφαλῶς, ὄχι!

Ἀρχιμ. π. Θεόφιλος Ζησόπουλος

6.10.14

ΕΝ ΤΩ ΚΟΣΜΩ ΘΛΙΨΙΝ ΕΞΕΤΕ

...Ὅλοι μας στήν ζωή αὐτή δοκιμαζόμαστε. Ὅλοι μας πίνουμε γουλιά-γουλιά ἀπ’ τό πικρό ποτήρι τῶν θλίψεων. Ὁ καθένας μας, ἀσφαλῶς, γνωρίζει τά δικά του βάσανα.
Πικραίνεται ἡ μάνα ἀπό τό παιδί, ὅπως καί τό παιδί ἀπό τήν μάνα. Βασανίζεται ἡ γυναῖκα ἀπό τόν ἄνδρα, ὅπως καί ὁ ἄνδρας ἀπό τήν γυναῖκα. Ὑποφέρει ἡ νύφη ἀπό τήν πεθερά, ὅπως καί ἡ πεθερά ἀπό τήν νύφη. Βασανίζεται ὁ μεγάλος ἀ­δελφός ἀπό τόν μικρό, ὅπως καί ὁ μικρός ἀπό τόν μεγάλο. Πικραίνεται ὁ ἕνας φίλος ἀπό τόν ἄλλον. Ἀλληλοστενοχωροῦνται οἱ ἄνθρωποι μεταξύ τους. Ὑποφέρει ὁ ἄρρωστος στό κρεββάτι τοῦ πόνου, ὁ φυλακισμένος, πού κάποια παρα­τιμονιά του τόν ὡδήγησε στήν φυλακή, ἡ χαροκα­μένη γυναῖκα πού ἔχασε τόν ἄνδρα της καί τό ταλαιπωρημένο ὀρφανό πού ἔχασε τούς γονεῖς του. Καί εἶναι ὁ κόσμος αὐ­τός, χωρίς καμμιά ἀμφιβολία, ζυμωμένος μέ πολλά δάκρυα, ποτισμένος μέ ποτάμια αἵματος καί τσακισμένος καί βασανισμέ­νος ἀπό ἀτέλειωτες θλίψεις καί δοκιμασίες.
Σέ τέτοιες στιγμές δοκιμασίας ἄκουσε καί ὁ δικός μας φύλακας ἄγγελος νά λέμε τό «Γιατί, Κύριε;». Στά χείλη τοῦ χριστιανοῦ, ὅμως, αὐτό τό «γιατί» δέν ἔχει τόση πίκρα καί εἶναι ἀπαλλαγμένο ἀπό τά στοιχεῖα τοῦ γογγυσμοῦ. Ὁ χριστιανός πού γνωρίζει τό θέλημα τοῦ Θεοῦ, πού ἔχει ἐμπιστοσύνη στήν Πρόνοια τοῦ Θεοῦ, δέν βλέπει τίς θλίψεις καί τίς δοκιμασίες σάν μιά κατάρα, ἀλλά σάν μιά εὐλογία τοῦ Θεοῦ. Ὁ χριστιανός γνωρίζει ὅτι ἡ παροῦσα ζωή εἶναι γεμάτη ἀπό θλίψεις καί δοκιμασίες. Τό εἶπε ὁ Χριστός μας ἁπλά καί κατηγορηματικά: «Ἐν τῷ κόσμῳ θλῖψιν ἕξετε, ἀλλά θαρσεῖτε...» (Ἰω­άν. ιστ΄, 33). Ἡ ἐπίγειος ζωή τοῦ Χριστοῦ στάθηκε πάντα ζωή σταυρική. Καί ὁ χριστιανός πού θέλει νά εἶναι ἄξιος μαθητής τοῦ Χριστοῦ, δέν μπορεῖ νά ἀρνῆται τήν ἐσταυρωμένη ζωή...

Ἀρχιμ. π. Θεόφιλος Ζησόπουλος

3.10.14

ΟΙ ΟΥΡΑΝΟΙ ΕΙΝΑΙ ΔΙΚΟΙ ΜΑΣ

Ὅπως οἱ ἀετοί πρέπει νά ὀργώνουμε τούς αἰθέρες. Νά διασποῦμε τήν στρατόσφαιρα καί νά προσεγγίζουμε τόν θρόνο τοῦ Θεοῦ. Καί μαζί μέ τούς ἀγγέλους, μαζί μέ τούς μάρτυρες καί ὅλους τούς Ἁγίους τῆς Ἐκκλησίας μας, νά ψάλλουμε κι ἐμεῖς τό ὑπερύμνητο ὄνομα τοῦ Κυρίου: «Εἷς Ἅγιος, εἷς Κύριος, Ἰησοῦς Χριστός, εἰς δόξαν Θεοῦ Πατρός. Ἀμήν».




Ἀρχιμ. π. Θεόφιλος Ζησόπουλος