29.12.15

ΔΙΑΒΑΤΑΡΙΚΑ ΠΟΥΛΙΑ

...Θά φύγουμε ἀπό τόν κόσμο αὐτό. «Ματαιότης ματαιοτήτων, τά πάντα ματαιότης!». Διαβατάρικα πουλιά εἴμαστε, ἐδῶ σήμερα καί αὔριο στόν οὐρανό. Ἄς μήν ἐπιθυμοῦμε αὐτά πού μᾶς ὑποσχέθηκε ὁ Θεός, νά τά βροῦμε στήν γῆ... Στόν οὐρανό θά βροῦμε τήν ἀνάπαυσι, τήν αἰώνια χαρά, τήν αἰώνια εὐτυχία, τόν πραγματικό παράδεισο, ὁ ὁποῖος δέν εἶναι ἐδώ, ἀλλά εἶναι ψηλά, ἐπάνω στούς οὐρανούς.

Ἀρχιμ. π. Θεόφιλος Ζησόπουλος

26.12.15

ΓΙΟΡΤΑΣΤΕ... ΕΛΛΗΝΙΚΑ!

...Ἀδέρφια μου. Φυλάξτε τὰ ἑλληνικὰ συνήθειά μας, γιορτάστε ὅπως γιορτάζανε οἱ πατεράδες σας, καὶ μὴ ξεγιελιώσατε μὲ τὰ ξένα κι ἄνοστα πυροτεχνήματα. Οἱ δικές μας οἱ γιορτὲς ἀδελφώνουν τοὺς ἀνθρώπους, τοὺς ἑνώνει ἡ ἀγάπη τοῦ Χριστοῦ. Μὴν κάνετε ἐπιδείξεις. «Εὐφρανθῆτε ἑορτάζοντες». Ἀκοῦστε τί λένε τὰ παιδάκια ποὺ λένε τὰ κάλαντα: «Καὶ βάλετε τὰ ροῦχα σας, εὔμορφα ἐνδυθῆτε, στὴν ἐκκλησίαν τρέξετε, μὲ προθυμίαν μπῆτε, ν’ ἀκούσετε μὲ προσοχὴν ὅλην τὴν ὑμνωδίαν, καὶ μὲ πολλὴν εὐλάβειαν τὴν Θείαν Λειτουργίαν. Καὶ πάλιν σὰν γυρίσετε εἰς τὸ ἀρχοντικόν σας, εὐθὺς τραπέζι στρώσετε, βάλτε τὸ φαγητόν σας. Καὶ τὸν σταυρὸν σας κάνετε, γευθῆτε, εὐφρανθῆτε. Δόστε καὶ κανενὸς φτωχοῦ «ὅστις νὰ ὑστερῆται». Ἀθάνατη ἑλληνικὴ φυλή! Φτωχὴ μὰ ἀρχοντομαθημένη, βασανισμένη, μὰ χαρούμενη καὶ καλόκαρδη περισσότερο ἀπὸ τοὺς εὐτυχισμένους τῆς γῆς, ποὺ τοὺς μαράζωσε ἡ καλοπέραση.




Ναί, ἀδερφοί μου Ἕλληνες, χαίρετε μαζὶ μὲ κείνους ποὺ χαίρουνται καὶ κλαῖτε μαζὶ μὲ κείνους ποὺ κλαῖνε, καὶ σ’ αὐτὴ μονάχα θὰ βρῆτε ἀνακούφιση. Δίνετε στοὺς ἄλλους ἀπ’ ὅ,τι ἔχετε. Τὸ παραπάνω ἀπ’ ὅτι ἔχει κανένας ἀνάγκη, τὸ κλέβει ἀπὸ τὸν ἄλλον. «Μακάριον τὸ διδόναι μᾶλλον, ἢ λαμβάνειν»...
ΦΩΤΗΣ ΚΟΝΤΟΓΛΟΥ

25.12.15

Βυζαντινοί Ύμνοι Χριστουγένων.wmv

ΧΡΙΣΤΟΣ ΕΤΕΧΘΗ!



Ὁ οὐρανὸς καὶ ἡ γῆ, σήμερον προφητικῶς ἐφραινέσθωσαν. Ἄγγελοι καὶ ἄνθρωποι, πνευματικῶς πανηγυρίσωμεν, ὅτι Θεὸς ἐν σαρκὶ ἐπέφανε, τοῖς ἐν σκότει καὶ σκιᾷ καθημένοις, γεννηθεὶς ἐκ γυναικός. Σπήλαιον καὶ φάτνη ὑπεδέξαντο αὐτόν. Ποιμένες τὸ θαῦμα ἀνακηρύττουσι. Μάγοι ἐξ Ἀνατολῶν, ἐν Βηθλεὲμ δῶρα προσάγουσιν· ἡμεῖς δὲ τὸν αἶνον ἀναξίοις χείλεσιν, ἀγγελικῶς αὐτῷ προσάξωμεν. Δόξα ἐν ὑψίστοις Θεῷ, καὶ ἐπὶ γῆς εἰρήνη· ἦλθε γὰρ ἡ προσδοκία τῶν ἐθνῶν· ἦλθεν, ἔσωσεν ἡμᾶς, ἐκ τῆς δουλείας τοῦ ἐχθροῦ.
ΙΔΙΟΜΕΛΟ ΛΙΤΗΣ ΤΩΝ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΩΝ

23.12.15

ΔΗΛΩΣΗ ΓΙΑ ΤΟ ΣΥΜΦΩΝΟ ΕΛΕΥΘΕΡΗΣ ΣΥΜΒΙΩΣΗΣ

ΤΟΥ ΣΕΒ. ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΟΥ ΜΕΣΟΓΑΙΑΣ ΚΑΙ ΛΑΥΡΕΩΤΙΚΗΣ
κ. ΝΙΚΟΛΑΟΥ

Για άλλη μια φορά, λίγες μέρες πριν από τα Χριστούγεννα, μάλιστα με την μορφή του κατεπείγοντος, επιχειρείται η ψήφιση ενός νομοσχεδίου παντελώς ξένου προς τα επικρατούντα ήθη, εντελώς ασυμβίβαστου προς την κοινή λογική, ιδιαίτερα προκλητικού για τον θεσμό της οικογένειας και την ανθρώπινη αξιοπρέπεια.
Ο σεβασμός στον κάθε άνθρωπο και τα βασικά δικαιώματά του είναι οφειλή των δημοκρατικών και πολιτισμένων κοινωνιών.  Η συμπάθεια σε όποιον δυστυχεί μέσα στην ασάφεια της ταυτότητας του φύλου του είναι ουσιώδης έκφραση της γνήσιας εκκλησιαστικής αγάπης και αντίληψης.
Κάθε όμως προσπάθεια νομιμοποίησης ή πολύ περισσότερο θεσμοθέτησης αντίθετων με την φύση επιλογών που προσβάλλουν την ανθρώπινη οντολογία, που υποτάσσουν εγωιστικά την ιερότητα της αναπαραγωγής στην ηδονική παθολογία των σεξουαλικών ορμών,  και τα απαράγραπτα χρηστά ήθη στον αλόγιστο εγωισμό των ανθρώπινων δικαιωμάτων αποτελεί αθέμιτη παρανομία που εκδικείται  τον άνθρωπο και καταλύει την κοινωνία.
Ελπίζουμε ότι αυτοί που είναι εντεταλμένοι να νομοθετούν και να εκφράζουν το λαϊκό αίσθημα θα ακούσουν την υπαρξιακή ανάσα του λαού που τους έδωσε την ψήφο του και δεν θα προσβάλουν το τίμιο κομμάτι του ασεβώντας στην αξιοπρέπειά του και τα χρηστά ήθη. Καμία κομματική πειθαρχία δεν επιτρέπεται να πνίξει την τίμια βουλευτική συνείδηση. Καμία Ευρωπαϊκή οδηγία δεν μπορεί βίαια να ασελγήσει στο ιερό σώμα της παράδοσης και της ιστορίας μας. Κανένα Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων δεν μπορεί να τιμωρήσει τη λογική, το ήθος, τον αυτοσεβασμό και την οικογενειακή ιερότητα.
Όταν η προσωπική δυστυχία από ανομία γίνεται απαιτητικό δικαίωμα, στη συνέχεια εξελίσσεται σε πανίσχυρο lobby, έπειτα σε παγκόσμια μόδα και καταλήγει σε διεθνή νομιμοποίηση και θεσμοθέτηση, τότε η πραγματική απειλή δεν είναι το ψέμα της λεγόμενης «ομοφοβίας», αλλά το παραλήρημα της άκριτης ομομανίας.
Ίσως μια ποιμαντική διαχείρισης της ιερής παρακαταθήκης του φύλου να αποτελούσε την δύσκολη αλλά ευλογημένη εναλλακτική πρόταση στην επιχειρούμενη νομική θεσμοθέτηση. Η Εκκλησία έχει πολλούς λόγους να καταδικάζει την εκτροπή, έχει όμως πολύ περισσότερους και πλούσια διδασκαλία για να αγκαλιάζει τους ανθρώπους και να την μετατρέπει σε θεραπευτική επιστροφή. Ίσως και η πολιτεία να έχει τους δικούς της λόγους να νομιμοποιεί την εκτροπή, έχει όμως πολύ περισσότερους για να την αποτρέψει.

Ίσως πάλι να είναι καιρός  να αποσυρθεί το σύμφωνο ελεύθερης συμβίωσης και από τα ετερόφυλα ζευγάρια. Από εκεί άρχισε το κακό. Όσο για τα ομόφυλα άτομα, ο δρόμος είναι ένας∙ για όλους η υπομονή και για κάποιους η μετάνοια. Η δε κοινωνία μας, για να μπορέσει να αυτοσυντηρηθεί, χρειάζεται ταπεινή στροφή στον Θεό, πίστη, τόλμη και σοφία και λίγη εξυπνάδα...
ΙΣΤΟΣΕΛΙΔΑ ΙΕΡΑΣ ΜΗΤΡΟΠΟΛΕΩΣ
ΜΕΣΟΓΑΙΑΣ ΚΑΙ ΛΑΥΡΕΩΤΙΚΗΣ

20.12.15

ΕΝΑ ΓΡΑΜΜΑ ΑΠΟ ΤΟΝ ΧΡΙΣΤΟ

Όπως καλά γνωρίζετε, πλησιάζουν τα γενέθλιά μου. Κάθε χρόνο γίνεται μια γιορτή προς τιμή μου, και νομίζω ότι και φέτος η γιορτή θα επαναληφθεί.
Την περίοδο αυτή πολύς κόσμος ψωνίζει δώρα, υπάρχουν πολλές αναγγελίες στο ραδιόφωνο, διαφημίσεις στην τηλεόραση, και σε κάθε μέρος του κόσμου όλοι λένε ότι τα γενέθλιά μου πλησιάζουν.
     Είναι πραγματικά ωραίο, τουλάχιστον μια φορά το χρόνο, τόσοι άνθρωποι να με σκέφτονται.
     Όπως ξέρετε, ο εορτασμός των γενεθλίων μου άρχισε πριν πολλά χρόνια.
     Στην αρχή ο κόσμος φαινόταν να καταλαβαίνει και να με ευγνωμονεί για όλα όσα έκανα γι’ αυτόν, αλλά σήμερα κανείς δεν δείχνει να γνωρίζει τον λόγο της γιορτής.
     Συγγενείς και φίλοι μαζεύονται και διασκεδάζουν, αλλά δεν ξέρουν το νόημα του εορτασμού. Θυμούμαι ότι πέρυσι έγινε μια μεγάλη γιορτή προς τιμήν μου. Το τραπέζι ήταν γεμάτο νόστιμα φαγητά, γλυκίσματα, φρούτα και διάφορους καρπούς και σοκολάτες. Οι διακοσμήσεις ήταν περίτεχνες, και υπήρχαν πάρα πολλά ομορφοτυλιγμένα δώρα.
     Ξέρετε όμως κάτι; Εμένα δεν με προσκάλεσαν.
     Ήμουν το τιμώμενο πρόσωπο και δεν θυμήθηκαν να μου στείλουν πρόσκληση.
     Η γιορτή ήταν για μένα, αλλά όταν ήρθε η μεγάλη μέρα έμεινα απ’ έξω, μου έκλεισαν κατάμουτρα την πόρτα... ενώ ήθελα να είμαι μαζί τους και να μοιραστώ το τραπέζι τους.
     Εδώ που τα λέμε, αυτό δεν με ξάφνιασε διότι τα τελευταία χρόνια όλοι μου κλείνουν τις πόρτες τους. Αφού δεν με κάλεσαν, αποφάσισα να πάω στη γιορτή χωρίς θόρυβο. Μπήκα μέσα και στάθηκα σε μια γωνιά.
     Όλοι έπιναν. Μερικοί ήταν μεθυσμένοι και έλεγαν αστεία και ειρωνεύονταν τα πάντα. Καλοπερνούσαν.
     Κοντά σε όλα αυτά, ένας μεγαλόσωμος χοντρός άντρας ντυμένος όλο κόκκινα και με μακριά άσπρη γενειάδα, μπήκε φωνάζοντας «Χο χο χο!». Έμοιαζε μεθυσμένος. Κάθησε στον καναπέ και όλα τα παιδιά έτρεξαν σ’ αυτόν φωνάζοντας «Αη-Βασίλη, αη-Βασίλη!», λες και η γιορτή ήταν για κείνον.
     Τα μεσάνυχτα όλοι άρχισαν να αγκαλιάζονται. Άπλωσα κι εγώ τα χέρια μου περιμένοντας κάποιον να με αγκαλιάσει, αλλά κανείς δεν το έκανε.
     Ξαφνικά όλοι άρχισαν να μοιράζουν δώρα. Τα άνοιγαν ένα-ένα με μεγάλη αδημονία. Όταν ανοίχτηκαν όλα, κοίταξα μήπως υπήρχε κάτι για μένα. Πώς θα νιώθατε αν στα γενέθλιά σας όλοι έπαιρναν δώρα κι εσείς όχι;
     Κατάλαβα τότε ότι ήμουν ανεπιθύμητος στο πάρτι και ήσυχα έφυγα.
     Κάθε χρονιά είναι χειρότερα. Οι άνθρωποι θυμούνται μόνο τα δώρα, τα πάρτι, να τρώνε και να πίνουν, και κανένας δεν θυμάται εμένα.
     Αυτά τα Χριστούγεννα θα ήθελα να μου επιτρέψετε να μπω στη ζωή σας.
     Θα ήθελα να αναγνωρίσετε το γεγονός ότι πριν δυο χιλιάδες χρόνια ήρθα στον κόσμο για να δώσω τη ζωή μου για σας πάνω στο σταυρό, για να σας σώσω.
     Σήμερα θέλω μόνο να το πιστέψετε αυτό με όλη την καρδιά σας.
     Θέλω να μοιραστώ κάτι μαζί σας. Αφού πολλοί δεν με προσκάλεσαν στο δικό τους πάρτι, θα κάνω τον δικό μου εορτασμό, μια μεγαλόπρεπη γιορτή που κανένας δεν έχει ποτέ φαντασθεί, μια θεαματική γιορτή. Κάνω ακόμη τις τελικές ετοιμασίες.
     Σήμερα στέλνω πολλές προσκλήσεις, και υπάρχει μια πρόσκληση και για σας. Θέλω να ξέρω αν θέλετε να έρθετε, και θα σας κρατήσω θέση, και θα γράψω το όνομά σας με χρυσά γράμματα στο μεγάλο βιβλίο των επισκεπτών.
     Μόνο εκείνοι που βρίσκονται στον κατάλογο των επισκεπτών θα πάρουν μέρος στη γιορτή.
     Εκείνοι που δεν απαντούν στην πρόσκληση θα μείνουν έξω. Να είστε έτοιμοι, διότι μόλις ετοιμασθούν όλα θα έχετε μέρος στη μεγάλη γιορτή μου.
     Σας αγαπώ!
     Ιησούς


    
 http://antonispapagiannis.blogspot.gr
Σημ. Μετέφρασα ελεύθερα την επιστολή από το αγγλικό πρωτότυπο, όπως το βρήκα πρόσφατα στο ‘Ημερολόγιο Αποδημίας’ γιατί νομίζω ότι δεν απευθύνεται μόνο στους Άγγλους.

17.12.15

ΙΗΣΟΥΣ ΧΘΕΣ ΚΑΙ ΣΗΜΕΡΟΝ Ο ΑΥΤΟΣ

...«Ἰησοῦς Χριστός χθές καί σήμερον ὁ αὐτός καί εἰς τούς αἰώνας». Δέν θά φτιάξουμε θρησκεία στά μέτρα μας. Ὁ Χριστός ἦταν ὁ ἴδιος καί χθές καί σήμερα καί στούς αἰῶνας. Δέν ἐπιδέχεται ἐπιδιορθώσεις. Ὁ Χριστός δέν μπορεῖ νά κόβεται στά μέτρα μας καί νά φτιάξουμε μιά πίστι προκρούστεια. Ὄχι ὅπως ἀρέσει σέ σένα καί σ’ ἐμένα. Ἀλλά ὅπως τήν δίδαξε ὁ Χριστός τήν ἀλήθεια, ὅπως τήν παρέλαβαν οἱ Πατέρες, ὅπως τήν διασφάλισε ἡ Ἐκκλησία μας. Ὁ Χριστός δέν γίνεται ἄλλος νά εἶναι χθές καί ἄλλος νά εἶναι σήμερα...
Ἀρχιμ. π. Θεόφιλος Ζησόπουλος

14.12.15

ΓΙΑ ΠΟΙΟΝ ΛΟΓΟ ΕΝΑΝΘΡΩΠΗΣΕ Ο ΥΙΟΣ ΤΟΥ ΘΕΟΥ

...Ὁ Υἱός τοῦ Θεοῦ ἐνανθρώπησε γιά νά χαρίσει ξανά στόν ἄνθρωπο ἐκεῖνο γιά τό ὁποῖο δημιουργώντας τον τόν προόρισε. Τόν δημιούργησε σύμφωνα μέ τή δική του εἰκόνα, διανοητή καί ἐλεύθερο, προορισμένο νά τοῦ μοιάζει, δηλαδή νά ᾿ναι, ὅπως καί ὁ δημιουργός του, τέλεια ἐνάρετος, πράγμα κατορθωτό γιά τήν ἀνθρώπινη φύση. Γιατί οἱ ἀρετές, δηλαδή ἡ νηφαλιότητα, ἡ ἠρεμία, ἡ ἀκεραιότητα, ἡ ἀγαθοσύνη, ἡ σοφία, ἡ δικαιοσύνη, ἡ ἀνεξικακία εἶναι πρωταρχικά, γνωρίσματα τῆς θείας φύσης.
Ὁ Θεός, λοιπόν, δημιούργησε τόν ἄνθρωπο σέ πλήρη κοινωνία μαζί του ( τόν δημιούργησε γιά νά μείνει ἄφθαρτος, τόν ἀνέβασε στήν ἀθανασία μέ τό νά τόν κρατᾶ κοντά του). Ἐμεῖς, ὅμως, αὐτά τά γνωρίσματα τῆς θείας φύσης τά ἀλλοιώσαμε καί τά μπερδέψαμε μέ τήν παράβαση τῆς ἐντολῆς, καί περάσαμε στήν παράταξη τῆς κακίας μέ ἀποτέλεσμα νά χάσουμε τήν κοινωνία μέ τό Θεό. Τίς γάρ μετουσία φωτί πρός σκότος; Καί ὅταν πιά στερηθήκαμε τή ζώη, πέσαμε στή φθόρα τοῦ θανάτου.
Ἐπειδή, τώρα, ὁ Θεός μᾶς πρόσφερε τό ὕψιστο καί δέν τό διαφυλάξαμε, χρειάστηκε νά κατέβει αὐτός στό χείριστο, δηλαδή στή δική μας ξεπεσμένη φύση, ὥστε νά μᾶς ξαναδώσει, προσφέροντας καί ἐνεργώντας ὁ ἴδιος, τήν ἐξομοιωμένη μ᾿ αὐτόν εἰκόνα καί τόν ἀρχαῖο προορισμό. Κι ἀκόμα νά μᾶς διδάξει τό ἐνάρετο ἦθος τῆς βιωτῆς, αὐτό τό ἦθος πού ὁ ἴδιος μέ τήν ἐπίγεια ζωή του κατέστησε συγκεκριμένο καί εὐκολοκατόρθωτο. Κι ἀκόμα νά μᾶς ἐλευθερώσει ἀπό τή φθορά φέρνοντάς μας πάλι σέ κοινωνία μέ τή ζωή, μέ τό νά ἀνοίξει ὁ ἴδιος τό δρόμο τῆς δικῆς μας ἀνάστασης. Καί ἀκόμα νά ξανακάνει καινούργιο τό θρυμματισμένο κι ἀγνώριστο κανάτι τῆς ὕπαρξής μας, νά λύσει τά δεσμά τῆς κυριαρχίας τοῦ διαβόλου ἐπάνω μας προκαλώντας μας νά ἀναγνωρίσουμε τήν κυριαρχία τοῦ Θεοῦ. Καί ἀκόμα νά μᾶς γεμίσει κουράγιο καί νά μᾶς ἐκπαιδεύσει νά πολεμοῦμε τόν τύραννο μέ τήν ὑπομονή καί τήν ταπείνωση.
Μέ τήν ἐνανθρώπηση, λοιπόν, τοῦ Υἱοῦ τοῦ Θεοῦ καταργήθηκε ἡ λατρεία τῶν δαιμόνων, ὅλη ἡ κτίση ἁγιάστηκε μέ τό θεῖο του αἷμα, οἱ βωμοί καί οἱ ναοί τῶν εἰδώλων κατεδαφίστηκαν, ρίζωσε ἡ γνώση τοῦ Θεοῦ, λατρεύεται πιά ἡ ὁμοούσια Τριάδα, ἡ ἄκτιστη θεότητα, ὁ ἕνας ἀληθινός Θεός ὁ δημιουργός καί κυβερνήτης τοῦ σύμπαντος. Τώρα πιά, πάλι, οἱ ἀρετές εἶναι κατορθωτός τρόπος ζωῆς, προσφέρθηκε ἡ ἐλπίδα μέ τήν ἀνάσταση τοῦ Χριστοῦ· τώρα πιά οἱ δαίμονες τρέμουν τούς ἀνθρώπους πού προηγουμένως ἦταν τοῦ χεριοῦ τους. Καί τό πράγματι ἀξιοθαύμαστο, εἶναι πώς ὅλα αὐτά κατορθώθηκαν μέ τό σταυρό καί τά πάθη καί τό θάνατο. Κηρύχθηκε σ’ ὅλη τή γῆ τό Εὐαγγέλιο τῆς ὑποταγῆς στό Θεό, ὄχι μέ πολέμους καί ὅπλα καί στρατούς πού σύντριβαν τούς ἐχθρούς. Κηρύχθηκε ἀπό λίγους γυμνούς, φτωχούς καί ἀγράμματους, πού διώχνονταν ἀπό παντοῦ, πού δέχονταν χτυπήματα, πού θανατώνονταν, πού κήρυτταν ἕνα σταυρωμένο καί νεκρό, πού ὅμως ἐπικράτησαν ἀπέναντι στούς σοφούς καί τούς ἰσχυρούς γιατί ἀκριβῶς τούς ἀκολουθοῦσε ἡ ἀκαταμάχητη δύναμη τοῦ σταυρωμένου. Ὁ θάνατος, ὁ πρίν τρομακτικός, νικιέται, καί καταδικάζεται τώρα ὁ ἀπόβλητος καί μισητός τῆς ζωῆς.
Αὐτά εἶναι τά ἀποτελέσματα τῆς παρουσίας τοῦ Χριστοῦ· αὐτές εἶναι οἱ συνέπειες τῆς ἐπιβολῆς τῆς δύναμής του. Δέν ἔσωσε ἕνα λαό, ὅπως ὁ Μωυσῆς πού φυγάδευσε ἀπό τήν Αἴγυπτο τούς Ἑβραίους περνώντας τους μέσ’ ἀπό τή θάλασσα γιά ν᾿ ἀπαλλαγοῦν ἀπό τή δουλεία τοῦ Φαραῶ. Ἔσωσε ὁλόκληρη τήν ἀνθρωπότητα ἀπό τή φθορά τοῦ θανάτου καί τόν γεμάτο ἀπό κακία τύραννο, τήν ἁμαρτία. Καί ἔσωσε τούς ἀνθρώπους ὅλους, ὄχι πειθαναγκάζοντάς τους νά ἀσκήσουν τήν ἀρετή, ὄχι παραχώνοντάς τους στό χῶμα, ὄχι καίοντάς τους καί διατάσσοντας νά λιθοβολοῦνται οἱ ἁμαρτωλοί, ἀλλά πείθοντάς τους μέ πραότητα, ὑπομονή καί συγχωρετικότητα νά διαλέξουν τήν ἀρετή καί νά συναγωνίζονται στούς κόπους γι᾿ αὐτήν κι ἔτσι νά ἱκανοποιοῦνται. Προηγουμένως ὅταν ἁμάρταναν ἐτιμωροῦντο μέ χτυπήματα κι ὅμως ἐπέμεναν στήν ἁμαρτία καί τήν εἶχαν θεοποιήσει· τώρα δέχονται νά ὑφίστανται χτυπήματα γιά χάρη τῆς ὑπακοῆς στό Θεό καί γιά χάρη τῆς ἀρετῆς, δέχονται νά κακοπαθοῦν καί νά θανατώνονται.

Δόξα σέ Σένα Χριστέ, Λόγε τοῦ Θεοῦ καί Σοφία καί Δύναμη καί Θεέ Παντοκράτορα. Τί νά Σοῦ ἀντιδωρίσουμε ἐμεῖς οἱ ἄπραγοι γιά ὅλα ὅσα μᾶς χάρισες; Ὅλα μᾶς τά ᾿χεις δοσμένα Ἐσύ καί τίποτ᾿ ἄλλο δέν ζητᾶς ἀπό μᾶς πάρα ν᾿ ἀποδεχτοῦμε τή σωτηρία πού μᾶς πρόσφερες, δίνοντάς μας ἀκόμα καί τή δύναμη γιά νά τό κάνουμε. Καί τήν προσπάθειά μας πάλι νιώθεις γιά χάρη γιατί εἶσαι ἀπερίγραπτα ἀγαθός. Σ᾿ εὐχαριστοῦμε, Ἐσένα πού μᾶς ἔδωσες τήν ὕπαρξη, μά καί μᾶς χάρισες τήν αἰώνια ζωή· Ἐσένα πού καί ὅταν τήν χάσαμε καί τήν ἀρνηθήκαμε, μᾶς ὁδήγησες πίσω σ’ αὐτήν μέ τήν ἐνανθρώπησή Σου πού καμιά γλώσσα δέν τολμᾶ νά ἑρμηνεύσει.
ΑΓΙΟΥ ΙΩΑΝΝΟΥ ΤΟΥ ΔΑΜΑΣΚΗΝΟΥ
"ΕΚΔΟΣΙΣ ΑΚΡΙΒΗΣ ΤΗΣ ΟΡΘΟΔΟΞΟΥ ΠΙΣΤΕΩΣ"

11.12.15

ΚΥΡΙΑΚΗ

Ἡ φιλόστοργος μητέρα Ἐκκλησία, φροντίζοντας γιά τά παιδιά της, γιά ὅλους ἐμᾶς πού συγκροτοῦμε τήν Ἐκκλησία, καθιέρωσε τίς 52 Κυριακές τοῦ ἔτους νά εἶναι ἀφιερωμένες στόν Κύριο.
Τί σημαίνει αὐτό; Αὐτό σημαίνει, ὅτι ἀπό τήν ὥρα πού οἱ κώδωνες τῶν Ἐκκλησιῶν ἠχοῦν κάθε Κυριακή –βεβαίως, θέλουν κι αὐτούς ἀκόμη νά τούς κάνουν νά σιγήσουν, νά μήν ἀκούγωνται- ὀφείλουν οἱ χριστιανοί νά ἐκκλησιάζονται τακτικῶς, νά συμμετέχουν στήν θεία λατρεία, νά εἰσέρχωνται στούς ἱερούς ναούς, νά ἐναποθέτουν τά πάντα στόν Κύριο, νά προσεύχωνται, νά φωτίζωνται, νά ἁγιάζωνται. Καί ἐξερχόμενοι τῶν ἱερῶν ναῶν, νά εἶναι δυνατοί, νά εἶναι ἰσχυροί, νά εἶναι χαριτωμένοι, ἀλλά καί ἀποφασισμένοι νά εἶναι χριστιανοί, ὄχι μόνον ὅταν εὑρίσκωνται ἐντός τοῦ ἱεροῦ ναοῦ, ἀλλά καί ἐκτός αὐτοῦ, ὁλόκληρη τήν ἡμέρα...

Ἀρχιμ. π. Θεόφιλος Ζησόπουλος

8.12.15

Ο ΘΕΟΣ ΜΑΣ ΠΕΡΙΜΕΝΕΙ...

...Γιά ὅλους μας ὑπάρχει ἡ μετάνοια. Ὑπάρχει ἡ ἐπιστροφή. Ὑπάρχει τό δάκρυ. Ὑπάρχει τό φρένο. Ὑπάρχει ἡ προσπάθεια, ἡ θέλησις νά δείξουμε κι ἐμεῖς τήν ἀγάπη μας στούς ἁμαρτωλούς, γιά νά ἔχουμε κι ἐμεῖς τό ἔλεος καί τήν εὐσπλαγχνία τοῦ Θεοῦ. Μή ἀπογοητεύεσθε. Θἄρθουν καλύτερες ἡμέρες. Μή φοβᾶσθε. Δέν ἀπωλέσθη τό πᾶν. Τό λεῖμμα ὑπάρχει˙ αὐτό πού δέν ἔκλινε γόνυ τῷ Βάαλ. Παραμένουν τά παιδιά τοῦ Θεοῦ. Ὑπάρχει τό μικρό ποίμνιο.
Εἶναι δύσκολοι οἱ καιροί. Κρίσιμες οἱ ἡμέρες. Θά περάσουμε, ἴσως, ἀκόμη δυσκολώτερες. Ἀλλά μή σκιάζεσθε στά σκότη. Ὁ Κύριος εἶναι μαζί μας...
Ἀρχιμ. π. Θεόφιλος Ζησόπουλος

3.12.15

Απολυτίκιον οσίου Πορφυρίου του Καυσοκαλυβίτου

Ο ΧΡΙΣΤΟΣ!

Ἀδελφέ μου!
Ὁ Χριστός εἶναι γιά μᾶς ὁ Κύριος; Ἄν ναί, τότε τοῦ ἀνήκει δικαιωματικά ἡ σκέψις μας, ἡ βούλησίς μας καί ἡ καρδιά μας. Ἡ γλῶσσα, τά χέρια, τά πόδια, οἱ σωματικές καί οἱ πνευματικές μας δυνάμεις πρέπει νά Τόν ὑπηρετοῦν. Εἶναι δικά Του γιατί τά ἀγόρασε μέ τό Τίμιο Αἷμα Του. «Τιμῆς ἠγοράσθητε», λέγει ὁ Ἀπόστολος Παῦλος, καί ἑπομένως ὑποχρεωτικά Τοῦ ἀνήκουμε.

Ἀρχιμ. π. Θεόφιλος Ζησόπουλος

30.11.15

Ο ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ ΑΝΔΡΕΑΣ Ο ΠΡΩΤΟΚΛΗΤΟΣ

    Ο Απόστολος Ανδρέας ήταν αδελφός του Σίμωνος Πέτρου, γιοι του Ιωνά. Πιθανότατα ήταν μεγαλύτερος στην ηλικία από τον Πέτρο. Συγκατοικούσε με αυτόν στην Καπερναούμ και συνεργαζόταν ως αλιέας στην λίμνη της Γενησαρέτ (Ματθ.4,18. Μαρκ.1,29). Πρωτύτερα είχε χρηματίσει μαθητής του Ιωάννου του Βαπτιστού. Εκεί κοντά στον Τίμιο Πρόδρομο απέκτησε σπάνια ευσέβεια και το σπουδαιότερο έμαθε για τον ερχόμενο Μεσσία. Φαίνεται ότι ήταν παρών όταν ο Ιωάννης έδειξε με το δάκτυλό του τον Κύριο και είπε: «ίδε ο αμνός του Θεού, ο αίρων τας αμαρτίας του κόσμου» (Ιωάν.1,30). Αυτή η φανέρωση του Μεσσία έκαμε προφανώς τον ευσεβή ψαρά να ακολουθήσει πρώτος τον Κύριο, χωρίς κανέναν δισταγμό και γι' αυτό ονομάστηκε«Πρωτόκλητος» (Ιωάν.1,35-41).
       Το όνομα του Ανδρέα αναφέρεται στην Καινή Διαθήκη πάντοτε μαζί με του Φιλίππου, ο οποίος καταγόταν, όπως και εκείνος, από την Βηθσαϊδά. Μαζί με αυτόν είχε εκφράσει τη δυσπιστία του για τον χορτασμό των πεντακισχιλίων ανθρώπων με τους πέντε κρίθινους άρτους και τους δύο ιχθείς (Ιωάν.6,6-9). Αναφέρεται επίσης και στην περίπτωση της παρακλήσεως των Ελλήνων να ιδούν τον Κύριο (Ιωάν.12,20-22). Για τελευταία φορά αναφέρεται το όνομα του Ανδρέα στην Καινή Διαθήκη, όταν ανέβηκε μαζί με τους άλλους Αποστόλους στο υπερώο της Ιερουσαλήμ «προσκαρτερούντες ομοθυμαδόν τη προσευχή και τη δεήσει συν γυναιξί και Μαρία τη μητρί του Ιησού και συν τοις αδελφοίς αυτού» (Πραξ.1,13-14), όπου και έλαβε μαζί με τους άλλους τον φωτισμό του Αγίου Πνεύματος (Πράξ.2,4).
      Μετά την Πεντηκοστή έλαχε σ' αυτόν να αποσταλεί για ευαγγελισμό στην Έφεσο, όπου μαζί με τον Απόστολο Ιωάννη κήρυξαν μαζί και εδραίωσαν την Εκκλησία της μεγάλης αυτής πόλεως. Στη συνέχεια, σύμφωνα με τον ιστορικό Ευσέβιο μετέβηκε και κήρυξε στη Σκυθία. Κατά τον άγιο Γρηγόριο το Ναζιανζηνό πέρασε στο Βυζάντιο, όπου ίδρυσε και εκεί Εκκλησία, γι' αυτό θεωρείται ως ο ιδρυτής της αποστολικής Εκκλησίας της Κωνσταντινουπόλεως. Από εκεί ήρθε στην Ελλάδα και κήρυξε κατ' αρχάς στην Ήπειρο. Σύμφωνα με τον άγιο Ιερώνυμο έφθασε στην Αχαϊα, όπου ίδρυσε Εκκλησία. Εκεί στην Πάτρα συνελήφθη από τους διώκτες ειδωλολάτρες και υπέστη μαρτυρικό θάνατο, σταυρώθηκε κατακεφαλής επί σταυρού που είχε το σχήμα του γράμματος Χ, γι' αυτό και ο τύπος αυτός του σταυρού καλείται «Σταυρός του Αγίου Ανδρέου». Το λείψανό του φυλασσόταν από τους Χριστιανούς με ευλάβεια ως τα χρόνια των σταυροφοριών, οπότε το άρπαξαν οι Λατίνοι και το μετακόμισαν στην Ιταλία. Τα τελευταία χρόνια δωρίθηκε η τίμια κάρα του στην Αποστολική Εκκλησία των Πατρών και φυλάσσεται στον μεγαλοπρεπή ναό του στην πρωτεύουσα της Πελοποννήσου. Η μνήμη του εορτάζεται στις 30 Νοεμβρίου.
ΛΑΜΠΡΟΣ Κ. ΣΚΟΝΤΖΟΣ Θεολόγος - Καθηγητής
http://www.apostoliki-diakonia.gr

26.11.15

Γράμματα σπουδάματα-Η ουσία της Γενοκτονίας-Νίκος Λυγερός

Ο ΑΓΙΟΣ ΣΤΥΛΙΑΝΟΣ



Ἦχος γ’. Θείας πίστεως.


Στήλη ἔμψυχος τῆς ἐγκρατείας, στῦλος ἄσειστος τῆς Ἐκκλησίας Στυλιανὲ ἀνεδείχθης μακάριε· ἀνατεθεὶς γὰρ Θεῷ ἐκ νεότητος κατοικητήριον ὤφθης τοῦ Πνεύματος. Πάτερ ὅσιε Χριστὸν τὸν Θεὸν ἱκέτευε δωρίσασθαι ἡμῖν τὸ μέγα ἔλεος.


...Η αγία του μορφή, τα σοφά του λόγια, οι προτροπές του άλλαξαν την ζωή πολλών ανθρώπων. Πολλοί ήταν εκείνοι που γοητευμένοι από την ασκητικότητα του, εγκατέ­λειπαν τον κακό εαυτό τους και μετανοούσαν και αναγεννιόνταν ψυχικά. Συγκινητικές ήταν οι εκδηλώσεις των Χριστια­νών που τον επισκέπτονταν στην έρημο, εκεί στο ασκητήριο του. Ηξερε να γαληνεύει τις ταραγμένες ψυχές. Κοντά του έτρεχαν και άλλοι ασκητές για να ενι­σχυθούν με τα λόγια του και την λάμψη του στο σκληρό ασκητικό βίο. Εγνώριζεν ο Αγιος Στυλιανός, ότι για να κερδίσει κανείς την Βασιλεία των Ουρανών πρέπει να έχει την ψυχή του, σαν την ψυχή των μικρών παι­διών. Του έκαναν εντύπωση τα λόγια του Κυρίου: «Έαν μή στραφήτε καί γένησθε ώς τα παιδία ού μή είσέλθητε είς τήν Βασιλείαν τών Ουρα­νών». «Τών γαρ τοιούτων εστίν, ή Βασιλεία του θεού», τών μικρών παιδιών δηλαδή που είναι αθώα. Ηξερε, ότι τα παι­διά έχουν αγγελικές ψυχές. Το κτυπάει ο πατέρας του και πάλι πηγαίνει σ' αυτόν. Τον κτυπάει ο φί­λος του και δεν του κρατάει κακία, αλλά σε λίγο πάλιν παίζουν μαζί. Ενώ οι μεγάλοι το κρατούν σαν κα­μήλα μέσα τους. Γι´αυτό ήθελε να τα βοηθάει, να τα προστατεύει τα παιδιά. Και στην αγία του εκείνη επιθυμία ο Παντο­γνώστης Θεός του έδωσε την Χάρη Του, να μπορεί να κάνει θαύματα.
Ο Θεός βράβευσε το ιερό του αίσθημα και του έδωσε την θαυματουργική δύναμη να θεραπεύει τα ασθενεί παιδιά. Μητέρες από κον­τινά και μακρινά μέρη, με φορτωμένα στους ώμους ανάπηρα και άρρωστα παιδιά έτρεχαν, με πόνο καί πίστη, κοντά στον Αγιο για να ζητήσουν την θεραπείαν των παιδιών τους. Μέρες ολόκληρες βάδιζαν μέσα σ' έρημα μέρη για να βρουν την δοξασμένη από τον Θεό ασκη­τική σπηλιά του Αγίου Στυλιανού. Και όταν έφθασαν εκεί, με δάκρυα στα μάτια έπεφταν στα πόδια του Γέροντα ασκητή, δόξαζαν τον Θεό, που τον συνάντησαν και τον παρακαλού­σαν να γιατρέψει τά παιδιά τους. Ο Αγιος Στυλιανός γεμάτος καλωσύνη και συμπόνοια έπαιρνε τ' άρρωστα νήπια στα χέρια του και με μάτια δακρυσμένα παρακαλούσε το Θεό να τα γιατρέψει. Ο Δεσπότης των Ουρανών άκουγε την ολόψυ­χη προσευχή του και ο Αγιος θαυματουργούσε. Παιδιά άρρωστα εύρισκαν την υγειά τους.
Πα­θήσεις διαφόρων ειδών εξαφανίζονταν. Μπροστά στη δύναμη του Θεού καμιά αρρώστια δεν μπο­ρούσε ν' αντισταθεί. Μανάδες έκλαιγαν από χαρά έξω από το ασκητήριο του. Και άλλες καταφιλούσαν με σεβα­σμό και ευγνωμοσύνη το χέρι του Αγίου γέροντα, δοξάζοντας τον Θεόν. Δοξολογούσε κι' εκείνος ακατάπαυστα το Α­γιο Ονομα Του και τον ευχαριστούσε για τα θαύ­ματα αυτά, που τον αξίωνε να κάνει. Επειτα γεμάτος στοργή κοίταζε τα αθώα πλασματάκια που είχαν λυτρωθεί από την αρρω­στιά. Ενα γλυκό χαμόγελο, χαμόγελο αγγελικό άνθιζε στο πρόσωπο του σεβασμίου ασκητού. Τα θαύματα όμως αυτά γινόταν γνωστά σ' όλα τα μέρη και κόσμος πολύς έτρεχε στον Αγιο Στυλιανό για να τον παρακάλεσει να γιατρέψει από κάποια ασθένεια τα παιδιά του.
Ετσι δόξαζε ο Αγιος Θεός το όνομα του ο­σίου Στυλιανού που αφιέρωσε την ζωή του για την δό­ξα του Θεού. 'Αλλά δεν ήταν μόνο τα θαύματα της θεραπεί­ας των παιδιών που δόξαζαν το όνομα του ταπει­νού Αγίου Στυλιανού. Ο Αγιος απέκτησε φήμη ως θαυματουργού, διότι έκανε τους άτεκνους εύτεκνους, με την προσ­ευχή του. Με την προσευχή του Αγίου Στυλιανού πολλές στείρες τεκνοποιούσαν. Πολλοί πιστοί Χριστιανοί με την ευλογία του, αν και ήταν άτεκνοι πρωτύτερα, απέκτησαν ωραία και γεμάτα υγεία παιδιά.
Πολλοί μάλιστα καλοί Χριστιανοί και μετά την κοίμηση του, επικαλούμενοι το όνομα του Αγίου και ζωγραφίζοντες σαν τάμα την εικόνα του, α­πέκτησαν παιδιά, αν και είχαν χάσει την ελπίδα πια να τεκνοποιήσουν...
http://myronzwhs.gr


23.11.15

ΟΡΘΙΟΙ ΑΔΕΛΦΙΑ! ΨΗΛΑ ΤΑ ΛΑΒΑΡΑ!

Τί κι ἄν φυσοῦν οἱ ἄγριοι ἄνεμοι;
Τί κι ἄν ξεσποῦν οἱ θύελλες καί οἱ καταιγίδες;
Τί κ ἄν οἱ τυφῶνες λυσσομανοῦν;
Τί κι ἄν σκοτίζεται ὁ οὐρανός;
Τί κι ἄν σείεται ἡ γῆ καί ξερνάει λάβα καυτή;
Τί κι ἄν τά «τσουνάμια» σαρώνουν πόλεις καί χωριά;
Τό δένδρο αὐτό, πού ἔρριξε βαθειά τίς ρίζες του στά ἀπόκρημνα βράχια καί στίς πανύψηλες κορυφές, ἀνεμοδέρνεται, λυγίζει τίς κορυφές του, ἀλλά δέν χάνεται. Δέν γίνεται συντρίμμια.
Αὐτό συμβαίνει καί μέ τό οὐράνιο δένδρο, τόν ἄνθρωπο, πού στήριξε στήν πίστι του ἐάνω τήν ἐλπίδα.
Ὁ ἄνθρωπος πού θεμελίωσε τήν ζωή του στήν γρανιτένια πίστι τοῦ Γολγοθᾶ, μάχεται, ἀγωνίζεται, πολεμᾶ, πίπτει στό πεδίο τῆς μάχης, ἀλλά δέν λιποτακτεῖ, δέν σκανδαλίζεται. Καί εἶναι ἕτοιμος πάντοτε νά χύση καί τό αἷμα του γιά τήν δόξα καί τό μεγαλεῖο τοῦ Χριστοῦ!

Ἀρχιμ. π. Θεόφιλος Ζησόπουλος

20.11.15

ΣΑΡΑΚΟΣΤΗ ΤΩΝ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΩΝ

Τόν διπλό ἀγῶνα τῆς πνευματικῆς καί τῆς σωματικῆς νηστείας καλούμεθα νά ἀναλάβωμε κατά τήν ἀρχόμενη σαρανταήμερη Ἁγία Τεσσαρακοστή τῶν Χριστουγέννων. Νηστεύοντας, ὅμως, σωματικά καί πνευματικά πρέπει νά ζούμε μέσα στό ἱερό καί κατανυκτικό κλῖμα τῆς μετάνοιας καί ἀνανήψεως. Ἡ ἐγκράτεια ἀπό τίς τροφές καί τά πάθη ἀνοίγει τόν πνευματικό δρόμο τῆς ἐναρέτου χριστιανικῆς ζωῆς, τῆς καθάρσεως καί τοῦ φωτισμοῦ. 

Τά ἱερά Μυστήρια τῆς Μετανοίας καί Ἐξομολογήσεως καί τῆς Θείας Εὐχαριστίας - Κοινωνίας ἐνδυναμώνουν καί ζωογονοῦν τούς πιστούς. Ἁγνίζουν τήν συνείδηση καί λευκαίνουν τήν ψυχή, γαληνεύουν τήν καρδιά καί καθαρίζουν τίς πνευματικές  μας αἰσθήσεις.
       
Ἄς σπεύσουμε μέ προθυμία καί ἐμπιστοσύνη στό πετραχῆλι τοῦ Πνευματικοῦ μας πατέρα, στόν νοητό Ἰορδάνη γιά νά ἐξαγνισθῆ ἡ ψυχοσωματική μας ὕπαρξι καί νά ἀναγεννηθοῦμε πνευματικά. Τότε μόνο ὁ ἀγώνας τῆς νηστείας θά καταξιωθῆ καί θά ἔχῃ τά ποθητά ἀποτελέσματα, θά γίνη πρόξενος χαριτώσεως καί εὐλογήσεως τῆς ζωῆς μας.
       
Εὐχομαι ἀπό καρδίας κάθε ἐνίσχυσι καί εὐλογία ἀπό τόν Τρισάγιο Κύριο καί Θεό μας καί πλούσια καρποφορία στά πνευματικά μας παλαίσματα καί ἀγωνίσματα, εὐλογημένη δέ καί εἰρηνική κατά Θεόν Ἁγία Τεσσαρακοστή τῶν Χριστουγέννων.
ΣΕΒ. ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗΣ ΚΥΘΗΡΩΝ κ. ΣΕΡΑΦΕΙΜ

17.11.15

ΝΕΑ ΓΙΑΛΤΑ;

Στον απόηχο των πολύνεκρων γεγονότων της Γαλλίας, άκουσα σήμερα στο ραδιόφωνο μια αρκετά σαφή γεωπολιτική ανάλυση, που σε πρώτη ανάγνωση θυμίζουν ευφάνταστο μυθιστόρημα τύπου Κλάνσι, Λε Καρέ ή Φορσάιθ, απ’ αυτά που τροφοδοτούν κινηματογραφικά σενάρια. Όμως στην εποχή μας τίποτε δεν φαντάζει πλέον απίθανο: έχουμε γίνει όλοι ‘φρόνιμοι ως οι όφεις’ και πονηρευόμαστε για το τι ακόμη μας περιμένει. Έτσι, ακούμε για χερσαίες επιχειρήσεις στη Συρία από Αμερική, Βρετανία, Γαλλία, Ρωσία, ακόμη και Σαουδική Αραβία, για τον ρόλο της Τουρκίας, για ‘μοιρασιά της πίτας’ που ήδη έγινε στα πλαίσια της συνόδου G20 στην Αττάλεια, για τα προσδοκώμενα κέρδη (σε ενέργεια, κοιτάσματα, αγωγούς κκτ.) για καθέναν από τους παίκτες της διεθνούς σκακιέρας. Εβδομήντα χρόνια μετά τη Γιάλτα, καινούργια διανομή.
     Βέβαια στη ρουλέτα οι παίκτες μπορεί τελικά να κερδίσουν ή να χάσουν. Δική τους δουλειά, θα έλεγε κανείς, και δεν φαίνεται να διδάχθηκαν τίποτε από το πρόσφατο παρελθόν τέτοιων επιχειρήσεων. Τι θα φταίνε όμως οι υπόλοιποι ‘θεατές’ του παιχνιδιού (εντός και εκτός Συρίας) που θα αποτελέσουν, όπως πάντα, τις αιδημόνως αποκαλούμενες ‘παράπλευρες απώλειες’; Κι ακόμη, αν υποθέσουμε ότι κάποιος θέλει να μείνει ουδέτερος και αμέτοχος στο τραγικό αυτό παιχνίδι, πόσο θα τον αφήσουν να το κάνει οι ‘καλοί’ της υπόθεσης, όταν η ουδετερότητά του συνεπάγεται οικονομική ασφυξία εκ μέρους τους;
     Υπάρχει λύση σε τέτοιο αδιέξοδο; Ανθρωπίνως πιστεύω πως όχι. Έτσι θυμούμαι το Αιώνιο Βιβλίο που μας λέει ότι «Κύριος γινώσκει τοὺς διαλογισμοὺς τῶν σοφῶν, ὅτι εἰσὶ μάταιοι» και «ὁ δρασσόμενος τοὺς σοφοὺς ἐν τῇ πανουργίᾳ αὐτῶν». Τα καλύτερα ανθρώπινα σχέδια αποδεικνύονται μάταιες επινοήσεις μπροστά στην πανσοφία του Θεού, διότι «ὁ κατοικῶν ἐν οὐρανοῖς ἐκγελάσεται αὐτούς, καὶ ὁ Κύριος ἐκμυκτηριεῖ αὐτούς». Κανείς δεν επιθυμεί ούτε εύχεται κακό για κανέναν. Δεν πρέπει όμως να προτείνουμε το «καὶ νῦν, βασιλεῖς, σύνετε, παιδεύθητε, πάντες οἱ κρίνοντες τὴν γῆν»; Πριν είναι πολύ αργά για όλους.

http://antonispapagiannis.blogspot.gr

12.11.15

O ΟΡΘΟΔΟΞΟΣ ΓΑΜΟΣ...

Ο ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗΣ ΚΥΘΗΡΩΝ ΣΕΡΑΦΕΙΜ ΓΙΑ ΤΟ ΜΥΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΓΑΜΟΥ, ΤΟΝ ΠΟΛΙΤΙΚΟ ΓΑΜΟ ΚΑΙ ΤΟ ΣΥΜΦΩΝΟ ΣΥΜΒΙΩΣΗΣ
=====

Ὁ Ὀρθόδοξος Χριστιανικός Γάμος συνιστᾷ μέγα καί ἱερώτατο Μυστήριο τῆς Ἐκκλησίας μας, ἐθεσπίσθη «εἰς βοήθειαν καί διαδοχήν τοῦ γένους τῶν ἀνθρώπων» καί εἶναι θέλημα Θεοῦ˙ «σόν θέλημά ἐστιν ἡ ἔννομος συζυγία καί ἡ ἐξ αὐτῆς παιδοποιΐα» (Ἀκολουθία τοῦ Γάμου).

Αὐτή εἶναι ἡ βούλησις τοῦ Θείου Δημιουργοῦ διά τήν συζυγική, οἰκογενειακή καί κοινωνική ζωή τῶν ἀνθρώπων, ἡ ὁποία εὐλογεῖται καί ἱερολογεῖται μέ τό ἱερό Μυστήριο τοῦ Ὁρθοδόξου Χριστιανικοῦ Γάμου. 

Οἱ δύο ἄλλες μορφές συμβιώσεως ἑτεροφύλων ζευγῶν, δηλ. ὁ πολιτικός καλούμενος «γάμος» καί τό «σύμφωνο ἐλεύθερης συμβίωσης» δέν πρέπει νά ἔχουν καμμία θέσι καί κανένα λόγο ὑπάρξεως μέσα εἰς τήν ζωήν τοῦ Ὀρθοδόξου Χριστιανοῦ. Ἀφοροῦν μᾶλλον σέ ὡρισμένες κατηγορίες ἑτεροδόξων ἤ καί σέ ἀλλοθρήσκους ἤ ἀθέους. Διότι, εἴτε μέ τόν ἕνα τρόπο, εἴτε μέ τόν ἄλλο, καταργεῖται τό ἱερό Μυστήριο τοῦ Γάμου. 

Οὔτε, ἐπίσης, εἶναι ὀρθόν καί κανονικόν, κατά τήν Ἱερή Παράδοσι τῆς Ἁγίας μας Ἐκκλησίας καί κατά τούς Θείους καί Ἱερούς Κανόνας της, νά προηγοῦνται εἰς τήν ζωήν τῶν Ὀρθοδόξων Χριστιανῶν δι' ἐπαγγελματικούς ἤ κοινωνικούς καί οἰκονομικούς δῆθεν λόγους τά δύο αὐτά σχήματα συμβιώσεως (ὁ πολιτικός «γάμος» καί τό «σύμφωνο ἐλεύθερης συμβίωσης»), παρ' ὅτι ἔχουν τόν μανδύα τῆς νομιμότητος μέ νόμους τοῦ Κράτους - ἀφοῦ διά τόν Ὀρθόδοξο πιστό ἀσφαλῶς δέν ἠμπορεῖ νά εἶναι «ὅ,τι νόμιμο καί ἠθικό»- καί ἀργότερα νά ἀκολουθῇ ἡ ἱερολογία τοῦ Μυστηρίου τοῦ Γάμου, ὅταν μάλιστα ὑπάρχουν καί τέκνα. Ἀσχέτως, εάν ἡ Ἐκκλησία μας, ὡς φιλόστοργος Μητέρα, συγκαταβαίνει μέ ἀγάπη καί «κατ' οἰκονομίαν» καί φιλανθρωπίαν παρέχει τήν εὐλογία τελέσεως ἐκ τῶν ὑστέρων τοῦ Ἱεροῦ Μυστηρίου.

9.11.15

ΔΙΑΒΑΣΑ ΚΑΠΟΥ ΚΑΙ ΣΚΕΦΤΗΚΑ... (Β΄)

Διάβασα κάπου:
Ὁ βασιλιάς Τραϊανός, ὅταν κρατοῦσε τό πηδάλιο τῆς ἐξουσίας εἶχε πάντα ἀχώριστο σύντροφο τήν ἐπιείκεια. Οἱ φίλοι του τόν ἤλεγχαν, διότι συνωμιλοῦσε μέ ὅλους τούς ἀνθρώπους καί τούς ἐπέτρεπε μέ εὐκολία νά τόν πλησιάζουν, σάν νά μήν ἦταν αὐτός ὁ βασιλιάς ἀλλά ἕνας ἀπό τούς ἄρχοντες τῆς πολιτείας. Καί ἐκεῖνος μέ σύνεσι καί ἁπλότητα ἀπαντοῦσε: «Δέν πρέπει νά φέρωμαι καί στόν τελευταῖο πολίτη μέ τόν ἴδιο τρόπο μέ τόν ὁποῖο θά ἤθελα νά φέρεται πρός ἐμένα ὁ βασιλιάς, ἄν ἤμουν ἕνας ἁπλός πολίτης;»
Καί σκέφθηκα:
Μιά ἀπάντησι, χρυσή καί ἀξιέπαινος πού ὑπενθυμίζει τόν χρυσό κανόνα τῆς Καινῆς Διαθήκης, τοῦ διαχρονικοῦ καί αὐθεντικοῦ Λόγου τοῦ Θεοῦ.
Πῶς θά ἤθελα νά μοῦ φέρωνται οἱ ἄλλοι ἄν ἤμουν στήν θέσι τους; Ζητῶ κατανόησι στίς πτώσεις μου! Θά ἤθελα τάχα οἱ ἄλλοι στίς στιγμές τῆς ἀδυναμίας μου νά κρατοῦν τήν πέτρα τοῦ ἀναθέματος; Νά εἶναι μαζί μου ἀμείλικτοι καί σκληροί; Νά μέ διασύρουν; Νά μέ ἀπαξιώνουν; Νά μέ περιφρονοῦν; Νά μέ κατακρίνουν; Τότε κι ἐγώ σέ παρόμοια περίπτωσι νά κάνω τό ἴδιο.
Ὅταν περνάω δύσκολες ὧρες... Θά ἤθελα τούς ἄλλους δίπλα μου Κυρηναίους, νά μοῦ  δώσουν τήν ἐλπίδα τοῦ οὐρανοῦ. Τότε... ναί... ὀφείλω νά ἀπατῶ ἀπό τόν ἑαυτό μου τό ἴδιο γιά τούς ἄλλους.
Ὅταν εἶμαι σέ οἰκονομικά ἀδιέξοδα, περιμένω κάποιες θυσίες ἀπό τούς ἀνθρώπους μου. Ἀλήθεια, ἡ ἀπουσία μου δέν εἶναι προδοσία τῆς ἀγάπης;
Πόσα καθημερινά «Ὅταν εἶμαι...» καί «ἔχω ἀνάγκη τήν διακριτικότητά τους, τήν γλυκύτητά τους, τήν καλωσύνη τους». Εἶναι ὑπέροχο αὐτά νά τά κάνω κι ἐγώ στούς ἄλλους ἤ μᾶλλον, πρῶτα ἐγώ...
Ἄν, λοιπόν, αὐτό εἶναι τό μέτρο συγκρίσεως τῆς πνευματικῆς μου καλλιέργειας καί τῆς πνευματικότητός μου, ἄν αὐτό εἶναι τό σημεῖο ἀναφορᾶς μου, τότε ἔχω σύνοικο στήν καρδιά μου τήν γαλήνη καί τήν εὐτυχία καί τήν χαρά καί τήν πληρότητα. Τότε στό μετρο πού μοῦ ἀναλογεῖ, κάνω τόν κόσμο μας μιά ζωγραφιά τοῦ παραδείσου.
Ἄν...
Ὑπάρχει τίποτε καλύτερο; Τί λέτε;

Α.

6.11.15

ΣΕΒ. ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗΣ ΔΡΑΜΑΣ: "NA ΑΦΗΣΟΥΝ ΤΟΥΣ ΝΕΚΡΟΥΣ ΜΑΣ ΗΣΥΧΟΥΣ"



Ο Μητροπολίτης Δράμας κ.Παύλος (Αποστολίδης) , είναι από τους πιο φωτισμένους Ιεράρχες, με τεράστια μόρφωση, γνώση των ποντιακών θεμάτων, αλλά και γνώση της πολιτικής λειτουργίας, καθώς κατάγεται από πολιτικοποιημένη οικογένεια αριστερών της ...
Βέροιας, ενώ ο ίδιος χαίρει της εκτίμησης όλων των διατελεσάντων πρωθυπουργών και προέδρων δημοκρατίας. Πρόκειται για συνετό άνθρωπο και Ιεράρχη, επομένως τα λεγόμενά του έχουν ιδιαίτερη αξία, όταν αφορούν τον Πόντο.

Την λύπη του για τις δηλώσεις Φίλη εξέφρασε στον Alpha 96.5 και τον Alpha 989 ο μητροπολίτης Δράμας Παύλος, χαρακτηρίζοντας τον υπουργό Παιδείας, αμαθή και άμοιρο της γνώσης της Ιστορίας.

«Λυπάμαι ως Έλλην για τις δηλώσεις του υπουργού Παιδείας. Αποδεικνύεται αμαθής και άμοιρος της γνώσης της Ιστορίας. Υπάρχουν ατράνταχτα στοιχεία για το πώς μπορεί να χαρακτηριστεί αυτό που συνέβη στον Εύξεινο Πόντο. Διερωτώμαι, εάν υπουργός Παιδείας έκανε αντίστοιχες δηλώσεις στο κράτος του Ισραήλ, τί τύχη θα είχε. Δείτε το Ισραήλ τί κάνει για την ημέρα την δική του (το Ολοκαύτωμα)», είπε χαρακτηριστικά.

«Είναι εύκολο όταν είσαι στην αντιπολίτευση να λες πράγματα και όταν είσαι στην κυβέρνηση να “ποιείς την νήσσαν”. Ως Έλλην αισθάνομαι αηδία. Να αφήσουν τους νεκρούς μας ήσυχους διότι είναι δικαιωμένοι στην ιστορία ή γονυπετείς να προσεύχονται στη μνήμη τους. Γίνεται συστηματικός αποχριστιανισμός του σύγχρονου Έλληνα για να πάψει να ανθίσταται. Πιστεύω ότι ο λαός μας ανθίσταται. Σήμερα είναι εργάσιμη ημέρα όμως χιλιάδες προσήλθαν στο μοναστήρι του Αγίου Γεωργίου (σήμερα είναι γιορτή στην Δράμα)», πρόσθεσε ο Μητροπολίτης Δράμας.


http://makpress.blogspot.com

3.11.15

ΑΝΑΓΚΗ ΕΛΕΟΥΣ!

...Ἀδελφέ μου, ὅλοι εἴμαστε ἁμαρτωλοί. Καί ὅλοι μας ἔχουμε ἀνάγκη ἀπό τό ἔλεος καί τήν εὐσπλαγχνία τοῦ Θεοῦ. Εἶναι ἡ θεϊκή δωρεά καί εὐλογία, τήν ὁποία ἑλκύει καί ἐπισπᾶ στήν ζωή μας ἡ εἰλικρινής μετάνοια. Διότι, ὅπως λέγει ὁ Ἅγιος Κύριλλος, «οὐδέν οὕτως ἐπισπᾶται εἰς ἔλεον τόν Δεσπότην ὡς ὁμολογία πλημμελήματος». Γι’ αὐτό ἄς προσπαθοῦμε νά ζούμε βαθειά τήν συναίσθησι τῆς ἐνοχῆς μας, μέ ταπείνωσι καί μέ τόν πόθο τῆς λυτρώσεως καί ὁ Θεός, πού συγχωρεῖ κάθε μετανοημένο ἁμαρτωλό μέ ἀσύλληπτη γενναιοδωρία, θά μᾶς χαρίση τήν ἄφεσι, τό ἔλεός Του καί θά ἀσφαλίση τόν νοῦ μας «τοῦ μηκέτι εὔκολον εἶναι καταπίπτειν εἰς ἁμαρτίαν», ὅπως λέγει ὁ Μέγας Ἀθανάσιος.

Ἀρχιμ. π. Θεόφιλος Ζησόπουλος

1.11.15

31.10.15

ΟΙ ΙΕΡΕΙΣ ΣΤΟ ΕΠΟΣ ΤΟΥ '40

"Από την υπηρεσίαν μου ως Στρατιωτικού Ιερέως κατά τον Ελληνοιταλικον πόλεμον 1940-41, ενθυμούμαι το κάτωθι περιστάτικον,το οποίον συνέβη εις το 5ον Στρατιωτικόν Νοσοκομείον Θεσσαλονίκης.
Μεταξύ των νοσηλευομένων βαρέως τραυματισμένων οπλιτών του Αλβανικού μετώπου, ήτο ένας νέος,τον οποίον έβλεπον καθημερινώς, δια να του δίδω θάρρος,επειδή ήτο ανάπηρος και εις τους δύο πόδας από κρυοπαγήματα .Κατά μίαν επίσκεψίν μου εις τόν θάλαμον,όπου έκειτο, επεσκέφθην ένα έκαστον και όλοι με επληροφόρουν,ότι ο (τάδε) ήτο εις τα τελευταία του.
Αφού επεσκέφθην όλους,τελικώς κατέφθασα εις την κλίνην του,τον εχαιρέτισα και τον ηρώτησα πως αισθάνεται,οπότε μου απάντησε μονολεκτικώς "θα πεθάνω ". Τον καθησύχασα και τον εβεβαίωσα, ότι ουδείς γνωρίζει την ώραν και την στιγμήν του τέλους του,αλλ' εκείνος επέμενε,διότι αυτό αντελήφθη και από τους ιατρούς. Του συνέστησα να κάμη υπομονήν και προσευχήν,εκείνος όμως επέμενε να του φέρω την Αγίαν Κοινωνίαν . Του είπα,διατί επιμένει,αφού προ ολίγων ημερών τον εκοινώνησα. Κι εκείνος μου επανέλαβε," διότι θα πεθάνω". Τότε του είπα,άν πιστεύεις,ότι το Σώμα και το Αίμα του Χριστού θα σου δώσουν ζωήν,τότε θα σου φέρω την Αγίαν Κοινωνίαν . Εκείνος μου απήντησε "πιστεύω",εζήτησε δε να τον μεταλάβω αμέσως.
Δια να μη τον επηρεάσω ψυχολογικώς,του είπα ότι θα τον μεταλάβω το πρωί της επομένης ημέρας,όπερ και έπραξα.Ευτυχώς η Χάρις του Θεού τον διεφύλαξε,διότι μέχρι της διαλύσεως του Νοσοκομείου και την μεταφοράν του πρός Νότον,κατά την επικειμένην Γερμανικήν εισβολήν,ευρίσκετο εν ζωή.

Η Εκκλησία κατά τον πόλεμο του 1940-41 μέσα από το «Ημερολόγιο του Μητροπολίτου Ν.Ιωνίας Τιμοθέου

http://ekklisiaonline.gr

28.10.15

ΗΡΩΪΚΟ ΕΠΟΣ 1940-41

Ὁ Ἀγώνας τοῦ 1940-41 ἦταν ἄνισος, διότι ἡ Ἰταλία διέθετε ὑπέρτερο στρατό μέ ἄφθονο καί σύγχρονο διά τήν ἐποχήν ἐκείνην ὁπλισμόν, μηχανοκίνητα μέσα καί πολλά ἀεροπλάνα. Παρά ταῦτα, ὅμως ἡ Ἑλλάς πλεονεκτοῦσε, διότι πολεμοῦσε μέ ὑψηλόν ψυχικόν φρόνημα, ἀνδρείαν καί ἡρωϊσμόν καί εἶχεν καί ἀκράδαντον πίστιν εἰς τόν Θεόν. Οἱ Ἕλληνες ἐμάχοντο ὑπό τήν Σκέπην τῆς Ὑπερμάχου Στρατηγοῦ, τῆς Παναγίας μας, ἡ ὁποία ἐμψυχώνουσα τούς ἡρωϊκούς μαχητάς μας εἰς τό Μέτωπον, ἀνέδειξε, διά μίαν ἀκόμη φοράν, περιφανεῖς νικητάς...
Ὁ μικρός λαός μας, μέ τήν βοήθειαν τοῦ Θεοῦ, κατενίκησεν καί κατετρόπωσεν τάς πανισχύρους καί «ἀττήτους» Ἰταλικάς Δυνάμεις. Τοῦτο κατέστη δυνατόν, πρωτίστως, χάρις εἰς τήν θερμουργόν καί ζωντανήν χριστιανικήν πίστιν τῶν Ἑλλήνων, τήν ὁποίαν ἐξεδήλωνον οὗτοι μέ κάθε μέσον, τόσον εἰς τό Μέτωπον, ὅσον καί εἰς τά μετόπισθεν.
Αὐτήν τήν ζῶσαν πίστιν, πρέπει νά διατηρήσωμεν ἀναλλοίωτον κάι σήμερον καί νά καθικετεύωμεν ἀπό τά μύχια τῆς καρδίας μας τόν Κύριον τῆς Δυνάμεως καί τῆς Δικαοσύνης, ἐπικαλούμενοι τήν πρός Αὐτόν ἱκεσίαν καί τάς πρεσβείας τῆς Παναγίας Μητρός Του, νά κάμη καί πάλιν τό θαῦμα Του καί νά σώση τό περιούσιον Ἑλληνικόν μας Ἔθνος ἀπό τούς μυρίους κινδύνους πού καί πάλιν τό ἀπειλοῦν.
Σήμερα δέν ἐξέλιπον, φεῦ!, οἱ καραδοκοῦντες καί ἐπιβουλευόμενοι τήν ἐδαφικήν ἀκεραιότητα καί τήν ἐθνικήν μας κυριαρχίαν καί ἀνεξαρτησίαν. Εἰς αὐτούς ἀνήκει ἡ ἀπάντησις: Δέν ἔχομεν κατακτητικάς βλέψεις ἔναντι οὐδενός, δέν εἴμεθα, ὅμως, διατεθειμένοι νά ἀνεχθοῦμε τήν παραμικράν προσβολήν καί ἀμφισβήτησιν τῶν κυριαρχικῶν μας δικαιωμάτων ἐπί τοῦ πατρίου ἐδάφους, ἀπό κανένα. Ἄν, παρά ταῦτα, δεχθοῦμε ἐπίθεσιν, ἡ ἀπάντησις εἰς τούς εἰσβολεῖς θά εἶναι ἡ ἰδία πού ἔδωσαν οἱ Πανέλληνες εἰς τούς Ἰταλούς, τό πρωϊνόν ἐκεῖνο τῆς 28ης Ὀκτωβρίου 1940 καί ἐδημιούργησαν τό ἀθάνατον Βορειοηπειρωτικόν Ἔπος τοῦ 1940-41.

Κων/νος Β. Χιῶλος-Περιοδικό «ΛΥΔΙΑ»

25.10.15

ΧΑΡΙΣΜΑΤΑ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΟΥ ΗΓΕΤΗ

...Ἀνώτερος ἀδυναμιῶν καί παθῶν. Πρῶτος εἰς τόν καλόν ἀγῶνα. Ἀόργητος. Πρᾶος. Ἐργατικός καί ἀφιλάργυρος. Παρατηρητικός, ἀλλ’  ὄχι περίεργος. Προσεκτικός καί ἄγρυπνος. Ὁμιλητικός, ἀλλ’ ὄχι φλύαρος. Συζητητικός, ἀλλ’ ὄχι φιλόνεικος. Κοινωνικός. Ὄχι κοσμικός. Συνετός εἰς τούς ἐπαίνους, ὄχι κόλαξ. Αἰδήμων καί σεμνός. Ἀπροσωπόληπτος καί ἀντικειμενικός. Ἀμνησίκακος καί μακρόθυμος. Δίκαιος καί ἐπιεικής. Μέ ἐπιμονήν καί ὑπομονήν. Θαρραλέος˙ ὄχι θρασύς. Εὐγενής καί εἰλικρινής εἰς τήν συμπεριφοράν. Φιλελεύθερος. Ὄχι ἐλευθεριάζων. Προπορευόμενος καί ὄχι ρεμουλκούμενος. Μέ ἀγάπην καί αὐταπάρνησιν. Μέ ἐπίγνωσιν καί συναίσθησιν τῶν καθηκόντων του. Θρησκεύων, ἀλλ’ ὄχι θρησκόληπτος. Ζηλωτής, ἀλλ’ ὄχι φανατικός. Μέ ἰδανικά. Πρός τήν ἠθικήν ἐλευθερίαν. Μετριόφρων καί ὄχι περιαυτολόγος. Τύπος καί ὑπογραμμός.
Μακαριστός Ἀρχιεπίσκοπος Ἀθηνῶν καί πάσης Ἑλλάδος κυρός Χριστόδουλος
Ἀπό τό βιβλίο: «ΧΡΙΣΤΟΔΟΥΛΟΣ, ΑΡΧΙΕΠΙΣΚΟΠΟΣ ΑΘΗΝΩΝ & ΠΑΣΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ (1998-2008) ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΟΣ ΗΓΕΤΗΣ

ΣΩΤΗΡΙΟΥ ΜΠΑΛΑΤΣΟΥΚΑ ΑΝ.ΚΑΘΗΓΗΤΟΥ

22.10.15

28Η ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ-ΠΑΙΔΙΚΗ ΧΟΡΩΔΙΑ ΣΠ.ΛΑΜΠΡΟΥ

ΙΕΡΑ ΕΞΟΜΟΛΟΓΗΣΗ

...Ἡ μεγαλύτερη τέχνη καί ἐπιστήμη εἶναι τό νά ἀποκτήσουμε ἀληθινή γνῶσι τοῦ ἑαυτοῦ μας. Καί τό μεγαλύτερο ἀγαθό, τό νά μήν στερηθοῦμε τήν λύτρωσι, τήν πνευματική ἐλευθερία, πού τόσο διψᾶ κάθε ἀνθρώπινη ψυχή. Τήν ἐλευθερία καί τήν λύτρωσι αὐτή τήν χαρίζει μόνον ὁ Κύριός μας, ὁ Χριστός, πού ὁ ἴδιος ἐνομοθέτησε τό Μυστήριο τῆς Μετανοίας-Ἐξομολογήσεως.
Γι’ αὐτό, ἄς προσπαθοῦμε, νά ὑπερβαίνουμε κάθε φορά τά τυχόν ἐμπόδια πού παρεμβάλλουν ὁ ἑαυτός μας, ὁ διάβολος καί ὁ κόσμος, καί μᾶς φράζουν τόν δρόμο πρός τό ἱερό Ἐξομολογητήριο...

Ἀρχιμ. π. Θεόφιλος Ζησόπουλος

19.10.15

20 ΑΠΛΕΣ ΣΥΜΒΟΥΛΕΣ ΓΙΑ ΝΑ ΑΠΟΚΤΗΣΟΥΜΕ ΤΑΠΕΙΝΩΣΗ

1. Σε ξέχασαν; Δε σε πήραν ούτε ένα τηλέφωνο; Δεν πειράζει. Και προπαντός μην παραπονείσαι.
2. Σε αδίκησαν; Ξέχασέ το.
3. Σε περιφρόνησαν; Να χαίρεσαι.
4. Σε κατηγορούν; Μην αντιλέγεις.
5. Σε κοροϊδεύουν; Μην απαντάς.
6. Σε βρίζουν; Σιωπή και προσευχή.
7. Σου αφαιρούν το λόγο; Σε διακόπτουν; Μη λυπάσαι.
8. Σε κακολογούν; Μην αντιμάχεσαι.
9. Σου μεταδίδουν ευθύνες τα παιδιά σου; Οι συγγενείς σου, οι δικοί σου οι άνθρωποι; Μη διαμαρτύρεσαι.
10. Θυμώνουν μαζί σου; Να παραμένεις ήρεμος.
11. Σου κλέβουν φανερά; Κάνε τον τυφλό.
12. Σε ειρωνεύονται; Να μακροθυμείς.
13. Δεν ακούνε τις συμβουλές σου; Ιδίως δεν ακούνε τις συμβουλές σου τα παιδιά σου; Πέσε στα γόνατα και κάνε προσευχή.
14. Εκνευρισμός στο αντρόγυνο; Εσύ φταις. Κι εσύ φταις. Όχι ο άλλος.
15. Έφταιξες; Ζήτησε συγγνώμη.
16. Δεν έφταιξες; Πάλι ζήτησε συγγνώμη.
17. Έχεις υγεία; Δόξαζε τον Θεόν.
18. Έχεις αρρώστια; Έχεις καρκίνο, ταλαιπωρείσαι, υποφέρεις, βασανίζεσαι, πονάς; Δόξαζε τον Θεόν.
19. Γκρίνια, ανεργία, φτώχεια μέσα στο σπίτι; Νήστευσε. Αγρύπνησε. Κάνε προσευχή.

20. Για όλους και για όλα προσευχή. Πολλή προσευχή. Πολλή προσευχή. Νηστεία και προσευχή διότι "τούτο το γένος των παθών και των δαιμόνων ουκ εκπορεύεται παρά μόνο με νηστεία και προσευχή".
http://xristianoss.blogspot.com

16.10.15

ΔΙΚΑΙΟ ΦΟΡΟΛΟΓΙΚΟ ΣΥΣΤΗΜΑ

Θα μπορούσε να αποτελεί σύντομο ανέκδοτο ή οξύμωρο σχήμα, τουλάχιστον στην εγχώρια πραγματικότητα. Ωστόσο, μια και κάθε τόσο μνημονεύεται από τους πολιτικούς ως ευσεβής πόθος (ή όνειρο απατηλό, για να εξαντλήσουμε όλες τις πιθανές εκδοχές), ας προσπαθήσω να δώσω ένα ιδεατό περίγραμμά του, από την σκοπιά του φοροϋποκειμένου.
     Τι σημαίνει δίκαιο σύστημα; Πολύ απλά: ότι το κράτος καταγράφει όλα τα έσοδα του κάθε πολίτη, δέχεται ότι του χρειάζεται ένα ελάχιστο ποσό για να ζήσει στοιχειωδώς (το αφορολόγητο), αναγνωρίζει κάποιες έκτακτες και αναπόφευκτες δαπάνες (π.χ. ιατρικά έξοδα, ασφαλιστικές εισφορές), και τον φορολογεί επί του υπολοίπου με αναλογικό και προοδευτικά αυξανόμενο τρόπο, ενιαίο για όλα τα εισοδήματα, λαμβάνοντας υπόψη και όλους τους φόρους που αυτός έχει ήδη προπληρώσει (π.χ. παρακρατήσεις).
     Ουτοπία, θα πείτε. Όχι, αλλά σίγουρα ένας ψηλός πήχυς. Η πραγμάτωσή του προϋποθέτει διαρκή παιδεία και ενημέρωση των πολιτών. Από τη στιγμή που μαθαίνουν στοιχειώδη αριθμητική (και στη συνέχεια δια βίου) θα πρέπει η πολιτεία να τους διδάσκει ότι για να μπορούν μεγαλώνοντας να έχουν σχολεία, γιατρούς, νοσοκόμες, δικαστήρια, αστυνομία, στρατό και εν γένει κράτος, θα πρέπει να πληρώνουν φόρους. Για να πληρώνουν δίκαια τους φόρους θα πρέπει όλοι να κόβουν αποδείξεις για κάθε εισόδημα που εισπράττουν. Παράλληλα η πολιτεία θα πρέπει να καλλιεργεί την κοινωνική συνείδηση, διδάσκοντας τον σεβασμό στα κοινά, και καταδικάζοντας ‘δικαιώματα’ όπως κάθε είδους απάτες, υπεξαιρέσεις, χρηματισμούς, καταλήψεις, βανδαλισμούς, καταστροφές και σπατάλες της δημόσιας περιουσίας. Θα πρέπει επίσης να παρουσιάζει κάθε τόσο έναν ενδεικτικό λογαριασμό, ώστε όλοι να γνωρίζουν πόσο ‘δωρεάν’ απολαμβάνουν οι πολίτες την κάθε υπηρεσία: Πόσο στοιχίζουν κάθε χρόνο τα σχολικά βιβλία; Ποιο είναι το κόστος για να έχουμε διαθέσιμα πυροσβεστικά οχήματα και αεροπλάνα, ασθενοφόρα, παιδικούς σταθμούς, κέντρα υγείας, νοσοκομεία; Και να επαναλαμβάνει με κάθε ευκαιρία ότι η μη πληρωμή των υποχρεώσεων από έναν ή περισσότερους πολίτες σημαίνει πρόσθετη επιβάρυνση για όλους τους υπόλοιπους.
     Γίνονται αυτά; θα ρωτήσει κανείς. Θα τολμήσω να ισχυρισθώ πώς ναι, γίνονται. Όμως χρειάζεται συνεχής προσπάθεια ενημέρωσης, χρόνος, επιμονή, ακόμη και οι απαραίτητες ποινές, για να φτάσουμε σε ένα ικανοποιητικό αποτέλεσμα. Και βέβαια πάνω απ’ όλα απαιτείται το υγιές παράδειγμα από την πολιτεία και τους εκάστοτε λειτουργούς της, ώστε ο πολίτης να έχει πράγματι την αίσθηση ότι το δίκαιο είναι ενιαίο για όλους, και να εμπιστεύεται το σύστημα.
     Τελικά ο πήχυς είναι πράγματι πολύ ψηλός...

http://antonispapagiannis.blogspot.gr

8.10.15

ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΡΧΑΙΑ ΜΑΣ ΚΛΗΡΟΝΟΜΙΑ...

Ἄρχε σεαυτοῦ (Νὰ κυριαρχεῖς τὸν ἑαυτό σου)

Κακίας ἀπέχου (Νὰ ἀπέχεις ἀπὸ τὴν κακία)

7.10.15

5.10.15

Ο ΑΡΧΗΓΟΣ

Ὁ ἀρχηγός δέν κυβερνᾶ γιά νά ἱκανοποιηθεῖ ὅπως ἕνα ἀφεντικό πού ἐξουσιάζει σκλάβους καί πού ἀποσπᾶ σημαντικά κέρδη ἀπό τήν ἐργασία τῶν ἄλλων, ἀλλά γιά νά ὁδηγήσει μιάν ὁμάδα, ἐφευρίσκοντας διαρκῶς ἀποτελεσματικώτερα μέσα, στό ὑψηλότερο ἐπίπεδο ἠθικῆς ἀξίας.... Ὑπηρετεῖ. Κι ἄν εἶναι διαποτισμένος ἀπό τήν σκέψη τῆς ἀποστολῆς, αἰχμάλωτος τῆς κλίσης του, ἀφοσιωμένος στήν ἰδέα τῆς ὑπηρεσίας, τότε, καί μονάχα τότε, εἶναι ἀ ρ χ η γ ό ς.
Dunoyer de Segonzac


Ἕνας ἀργηχός πού δέν πιστεύει στήν ἀποστολή του δέν θά εἶναι ποτέ εὐτυχισμένος. Κι αὐτό εἶναι ἀλήθεια σ’ ὅλο τό βάθος τῶν λέξεων. Δέν θά ἔχει χαρά μέσα του καί θά κατέβει ἀκόμα πιό κάτω κι ἀπ’ τήν ἀποτυχία.

2.10.15

ΜΝΗΜΗ ΟΣΙΟΥ ΘΕΟΦΙΛΟΥ ΤΟΥ ΟΜΟΛΟΓΗΤΟΥ


...Ἑορτή εἶναι ἕνα πνευματικό πανδοχεῖο, ἕνας πνευματικός σταθμός ἀνεφοδιασμοῦ, στόν ὁποῖο προσερχόμενοι οἱ χριστιανοί, καλοῦνται νά λάβουν ἐφόδια πνευματικά, τροφοδοσία πνευματική, ὅπλα πνευματικά, γιά νά νικήσουν τούς ἀοράτους ἐχθρούς των.
Ἡ ἑορτή εἶναι μιά τράπεζα πνευματική ἀπό τήν ὁποία οἱ χριστιανοί τρέφονται, διδάσκονται, ἐνισχύονται, μαθητεύουν, πληροφορούμενοι τά ἡρωϊκά κατορθώματα τοῦ Ἁγίου καί φρονηματίζονται ἀπό τήν θυσία καί τό μαρτύριο τοῦ ἑορταζομένου...
Ἡ ἑορτή εἶναι, προπαντός, ἕνα σάλπισμα αἰωνιότητος, μία εὐκαιρία γιά ὑψηλές ἀναβάσεις, καί μία ἀδιάσειστος ἀπόδειξις καί ἀδιαμφισβήτητος ἐπιβεβαίωσις, ὅτι ὁ χριστιανισμός δέν εἶναι ἀνεφάρμοστος θεωρία καί δέν προορίζεται μόνον γιά ἀγγέλους. Γιά ἐκεῖνον πού πιστεύει στόν ἐνανθρωπήσαντα Κύριο, δύναται ἡ θεωρία νά μεταβληθῆ σέ πρᾶξι καί τό Εὐαγγέλιο σέ ζωή ἀληθινή.

Ἀρχιμ. π. Θεόφιλος Ζησόπουλος

29.9.15

Επί τας πηγάς Κυριακή Α΄Λουκά θαυμαστή αλιεία 27-9-2015

ΙΚΕΣΙΑ

...Ὤ, Κύριε, μή μᾶς βλέπεις αὐστηρά. Μή ἐρευνᾶς ἐξονυχιαστικά ὅλες τίς πτυχές τῆς καρδιᾶς. Κύριε, μή βλέπεις τά τραύματά μας, μή μετρᾶς τίς πτώσεις μας, μή ζυγίζεις τήν ἀγάπη μας, μή θερμομετρᾶς τήν πίστη μας, μή μᾶς προσέχεις, μή ἐξετάζεις τόν κηλιδωμένο μας χιτῶνα... Τό αἴσθημα τῆς ἐνοχῆς μᾶς κάνει νά χαμηλώνουμε τά βλέμματά μας καί ἡ γεμάτη συντριβή καρδιά μας θαρρεύει στό δικό Σου ἔλεος. Μή, ὦ Ἰησοῦ, στερήσεις τά παιδιά Σου αὐτοῦ τοῦ θείου ἐλέους... Μή διά τό πλῆθος τῶν παραλήψεων καί τῆς καταπατήσεως τῶν θεϊκῶν Σου ἐντολῶν, μᾶς κάνεις ἀποπαίδια καί μᾶς ἀποκληρώσεις.
Δέν εἶναι στίς προθέσεις μας, Κύριε, νά πράττωμεν ἀντίθετα ἀπό ἐκεῖνο πού Ἐσύ θέλεις. Ποθοῦμε πάντα νά εἴμαστε παιδιά Σου καί τότε πού ἄθελά μας ἁμαρτάνουμε καί τότε πού Σέ ὁδηγοῦμε σ’ ἕναν καινούργιο Γολγοθᾶ καί τότε θέλουμε νά εἴμαστε παιδιά Σου..

Ἀρχιμ. π. Θεόφιλος Ζησόπουλος

26.9.15

ΑΥΡΙΟ ΕΙΝΑΙ ΚΥΡΙΑΚΗ

...Κυριακή διά τούς χριστιανούς, ἀπό ἀρχαιοτάτων χρόνων, σημαίνει κατάπαυσιν πάσης πνευματικῆς δραστηριότητος καί ψυχικῆς ἀνατάσεως. Ὁ Χριστιανός ὀφείλει νά καταπαύη πᾶσαν ἐργασίαν ἐξηπηρετοῦσαν τό σῶμα καί τά ὑλικά συμφέροντα καί νά ἐπιδίδεται εἰς ἔργα, καθαρῶς πνευματικά. Ὁ τακτικός Ἐκκλησιασμός, ἡ ὁμαδική προσευχή, ἡ συμμετοχή εἰς τήν λατρείαν, ἡ μετά φόβου Θεοῦ, πίστεως καί ἀγάπης προσέλευσις εἰς τό Ποτήριον τῆς Ζωῆς, εἶναι ἀπό τά πρώτιστα καθήκοντα τοῦ Χριστιανοῦ κατά τήν ἡμέραν τῆς Κυριακῆς...

Ἀρχιμ. π. Θεόφιλος Ζησόπουλος

23.9.15

ΑΠΟ ΤΑ ΜΥΣΤΙΚΑ ΤΟΥ ΑΡΧΗΓΟΥ

Ἕνας ἀρχηγός κατέχει περισσότερο ἀπ’ ὅλα τό συναίσθημα τῆς εὐθύνης του.
Σκέφτεται γιά ὅλα, ἀγρυπνᾶ γιά ὅλα, δέν θά φάει οὔτε θά πάει γιά ὕπνο ἄν δέν εἶναι ὅλα στήν θέση τους. Ἕνα πράμα πού δέν σκέφτεται, εἶναι ἡ κούρασή του.
Ἄν δέν εἶναι σκλάβος τῶν ἀωτέρων του, εἶναι σκλάβος στό χρέος τῆς προστασίας τῶν ἀνθρώπων του.
Αὐτή ἡ συναίσθηση τῆς ἀνάγκης τῶν ἄλλων τόν κάνει συχνά ἱκανό γιά ἐργασίες πού φαίνονται πολύ ἀνώτερες ἀπό τίς ἀνθρώπινες δυνάμεις
O. Clement

20.9.15

Ο ΣΤΑΥΡΟΣ


...O Σταυρός, το αήττητο τρόπαιο της ζωής μας, η δύναμη και το καύχημα της Εκκλησίας, μας απευθύνει συνεχώς πρόσκληση να ανταποκριθούμε στη θυσιαστική αγάπη του Χριστού. Στη δύναμή του, ο άνθρωπος μπορεί να ανακαλύψει το χαμένο εαυτό του και να ακτινοβολεί στις πιο ψηλές πνευματικές κορυφογραμμές.
ΧΡΗΣΤΑΚΙΣ ΕΥΣΤΑΘΙΟΥ
ΘΕΟΛΟΓΟΣ

17.9.15

SPOT Περιοδικό ΑΓΙΑ ΛΥΔΙΑ - Σεπτέμβριος 2015

SPOT Σύναξη Αγιογραφικών Κύκλων στην ΑΓΙΑ ΛΥΔΙΑ - Παρασκευή 18/9 στις 21:30

ΕΛΑΤΕ ΣΤΗΝ ΕΚΚΛΗΣΙΑ!

"Θα ήθελα να δω περισσότερους ανθρώπους που τολμούν να πουν, είμαι Χριστιανός", δήλωσε η Γερμανίδα καγκελάριος Άνγκελα Μέρκελ για το θέμα του κινδύνου του ισλαμικού φονταμενταλισμού στην Ευρώπη. Εξέφρασε την ελπίδα ότι οι άνθρωποι θα επιστρέψουν στις θρησκευτικές πρακτικές.
Όλα αυτά ακούστηκαν πριν από λίγες μέρες στο Πανεπιστήμιο της Βέρνης στην Ελβετία. Η Γερμανίδα Καγκελάριος δήλωσε ότι το πρόβλημα του ισλαμικού ριζοσπαστισμού υφίσταται όχι μόνο στη Μέση Ανατολή αλλά και στη Δυτική Ευρώπη. Η Μέρκελ επέστησε την προσοχή στο γεγονός ότι πολλοί από τους μαχητές του ισλαμικού κράτους είχαν ανατραφεί στην ΕΕ.
http://www.agioritikovima.gr