27.7.15

ΕΝΑ ΠΑΛΑΙΟ...ΕΠΙΚΑΙΡΟ ΜΗΝΥΜΑ!

Ἔ, χριστιανέ μου, πού κατοικεῖς σ’ αὐτά τά ἅγια χώματα πού ἐπάνω ἐδῶ στά βουνά, στίς ρεματιές καί στά λαγκάδια εἶναι σπαρμένα τά κόκκαλα τῶν παιδιῶν τῆς Ἑλλάδος πού χύσανε τό αἷμα των καί ποτίσανε τό δένδρο τῆς Ἐλευθερίας, πρέπει σάν χριστιανός καί σάν Ἕλληνας νά φωνάζης καί νά λές κι ἐσύ «ἐχθροί καί βάρβαροι ἐδῶ ὁ τόπος εἶναι ἱερός, ἐδῶ εἶναι ἕνας βωμός ἡ Ἕλλάδα μας, εἶναι ἕνα θυσιαστήριο, βγάλτε τά ὑποδηματάκια, βάρβαροι, καί εἰσέλθετε στόν τόπο μας εὐλαβικά νά προσκυνήσετε». Χριστιανέ, ἔχεις μιά Ἑλλάδα, μιά πατρίδα ὄχι σάν τίς ἄλλες πατρίδες. Κι ἄν θέλης νά εἶσαι χριστιανός πρέπει νά ἀγαπᾶς ἀπό τήν καρδιά σου τήν πατρίδα...
ΑΡΧΙΜ.ΘΕΟΦΙΛΟΣ ΖΗΣΟΠΟΥΛΟΣ

24.7.15

ΠΕΡΙ ΣΥΜΦΩΝΟΥ ΕΛΕΥΘΕΡΗΣ ΣΥΜΒΙΩΣΗΣ

...Ὁ Ὀρθόδοξος Χριστιανικός Γάμος συνιστᾷ μέγα καί ἱερώτατο Μυστήριο τῆς Ἐκκλησίας μας, ἐθεσπίσθη «εἰς βοήθειαν καί διαδοχήν τοῦ γένους τῶν ἀνθρώπων»  καί εἶναι θέλημα Θεοῦ˙ «σόν θέλημά ἐστιν ἡ ἔννομος συζυγία καί ἡ ἐξ αὐτῆς παιδοποιΐα»(Ἀκολουθία τοῦ Γάμου).
Εἰς τό βιβλίο τῆς Γενέσεως τῆς Παλαιᾶς Διαθήκης (κεφ.β', στίχ.18, 21-25), μετά τήν δημιουργία τοῦ κόσμου καί τοῦ πρωτοπλάστου Ἀδάμ «...εἶπε Κύριος ὁ Θεός˙ οὐ καλόν εἶναι τόν ἄνθρωπον μόνον˙ ποιήσωμεν αὐτῷ βοηθόν κατ' αὐτόν...». Καί μετά τήν δημιουργία τῆς Εὔας ἀπό τήν πλευρά τοῦ Ἀδάμ, εἶπεν ὁ Ἀδάμ, ὅταν εἶδε τήν Εὔα :«Τοῦτο νῦν ὀστοῦν ἐκ τῶν ὀστέων μου καί σάρξ ἐκ τῆς σαρκός μου˙ αὔτη κληθήσεται γυνή ὅτι ἐκ τοῦ ἀνδρός αὐτῆς ἐλήφθη αὕτη. Ἕνεκεν τούτου καταλείψει ἄνθρωπος τόν πατέρα αὐτοῦ καί τήν μητέρα καί προσκολληθήσεται πρός τήν γυναῖκα αὐτοῦ, καί ἔσονται οἱ δύο εἰς σάρκα μίαν».
Αὐτή εἶναι ἡ βούλησις τοῦ Θείου Δημιουργοῦ διά τήν συζυγική, οἰκογενειακή καί κοινωνική ζωή τῶν ἀνθρώπων, ἡ ὁποία εὐλογεῖται καί ἱερολογεῖται μέ τό ἱερό Μυστήριο τοῦ Ὁρθοδόξου Χριστιανικοῦ Γάμου. Οἱ δύο ἄλλες μορφές συμβιώσεως ἑτεροφύλων ζευγῶν, δηλ. ὁ πολιτικός καλούμενος «γάμος» καί τό «σύμφωνο ἐλεύθερης συμβίωσης» δέν πρέπει νά ἔχουν καμμία θέσι καί κανένα λόγο ὑπάρξεως μέσα εἰς τήν ζωήν τοῦ Ὀρθοδόξου Χριστιανοῦ. Ἀφοροῦν μᾶλλον σέ ὡρισμένες κατηγορίες ἑτεροδόξων ἤ καί σέ ἀλλοθρήσκους ἤ ἀθέους. Διότι, εἴτε μέ τόν ἕνα τρόπο, εἴτε μέ τόν ἄλλο, καταργεῖται τό ἱερό Μυστήριο τοῦ Γάμου. Οὔτε, ἐπίσης, εἶναι ὀρθόν καί κανονικόν, κατά τήν Ἱερή Παράδοσι τῆς Ἁγίας μας Ἐκκλησίας καί κατά τούς Θείους καί Ἱερούς Κανόνας της, νά προηγοῦνται εἰς τήν ζωήν τῶν Ὀρθοδόξων Χριστιανῶν δι' ἐπαγγελματικούς ἤ κοινωνικούς καί οἰκονομικούς δῆθεν λόγους τά δύο αὐτά σχήματα συμβιώσεως (ὁ πολιτικός «γάμος» καί τό «σύμφωνο ἐλεύθερης συμβίωσης»), παρ' ὅτι ἔχουν τόν μανδύα τῆς νομιμότητος μέ νόμους τοῦ Κράτους - ἀφοῦ διά τόν Ὀρθόδοξο πιστό ἀσφαλῶς δέν ἠμπορεῖ νά εἶναι «ὅ,τι νόμιμο καί ἠθικό»- καί ἀργότερα νά ἀκολουθῇ ἡ ἱερολογία τοῦ Μυστηρίου τοῦ Γάμου, ὅταν μάλιστα ὑπάρχουν καί τέκνα. Ἀσχέτως, ἑάν ἡ Ἐκκλησία μας, ὡς φιλόστοργος Μητέρα, συγκαταβαίνει μέ ἀγάπη καί «κατ' οἰκονομίαν» καί φιλανθρωπίαν παρέχει τήν εὐλογία τελέσεως ἐκ τῶν ὑστέρων τοῦ Ἱεροῦ Μυστηρίου.
Ἅγιοι Πατέρες καί ἀγαπητοί μου Χριστιανοί,
Ὅλα τά ἀνωτέρω γράφονται καί ἐπισημαίνονται γιά ἕνα πρόσθετο καί πολύ σοβαρό λόγο. Ὡς γνωστόν ἐπιχειρεῖται καί εἰς τήν πατρίδα μας ἡ νομοθετική ρύθμισις τῆς ἐπεκτάσεως τοῦ «συμφώνου ἐλεύθερης συμβίωσης» καί σέ «ὁμόφυλα ζεύγη» ἐξ ἐπιδράσεως ἀπό τήν ἤδη ἰσχύουσα Εὐρωπαϊκή νομοθεσία!
Ἤδη, πρό δεκαπενθημέρου στό νησί μας, στό Παναγιοσκέπαστο καί εὐλογημένο νησί τῆς Μυρτιδιώτισσας, ἔγινε, σύμφωνα μέ εἰδική ἀνάρτησι στό internet, «γάμος» καί «ἐπίσημη τελετή» σέ ξενοδοχεῖο τοῦ νησιοῦ μας ἑνός «ὁμόφυλου ζευγαριοῦ» ἀπό τήν Αὐστραλία!  Μέ τήν παρουσία συγγενῶν καί φίλων καί μικρῶν παιδιῶν, πού ἔρριχναν ρύζι καί ἐπικροτοῦσαν τά γενόμενα, ἔγινε τό «στεφάνωμα» δύο ἀτόμων τοῦ ἀρσενικοῦ φύλου! Κύριε ἐλέησον.
Ὁ λόγος τοῦ Θεοῦ, ὁ Ἁγιογραφικός καί Πατερικός λόγος καί οἱ Ἱεροί Κανόνες τῆς Ἐκκλησίας μας ἀποδοκιμάζουν τά θλιβερά αὐτά φαινόμενα ἠθικοῦ ἐκτροχιασμοῦ καί ἐκφυλισμοῦ, τά ὁποῖα παραπέμπουν σέ βιβλικές ἐποχές πνευματικῆς διαστροφῆς καί καταρρακώσεως τῆς ἀνθρωπίνης φύσεως, ἐποχές κατακλυσμοῦ καί καταστροφῆς τῶν Σοδόμων καί τῆς Γομόρρας, ὅταν ἀπεφάσισε ὁ Θεός νά τιμωρήσῃ καί νά ἀφανίσῃ παραδειγματικά τούς ἀνθρώπους τῆς ἐποχῆς ἐκείνης «διά τό εἶναι αὐτούς σάρκας»(Γεν. 6, 3).
Ἐνδεικτικά, ὁ Ἀπόστολος Παῦλος στό πρῶτο κεφάλαιο τῆς πρός Ρωμαίους ἐπιστολῆς του (Ρωμ. α' 24-28) ἀναφέρεται σέ παρόμοιες ἔκφυλες καταστάσεις ἀνθρώπων τῆς ἐποχῆς του καί ὁ Εὐαγγελιστής Ἰωάννης στό Ἱερό Βιβλίο τῆς Ἀποκαλύψεως παραγγέλλει ἐπιτακτικά : «ἔξω οἱ κύνες καί οἱ φαρμακοί (μάγοι) καί οἱ πόρνοι καί οἱ φονεῖς καί οἱ εἰδωλολάτραι καί πᾶς ὁ φιλῶν καί ποιῶν τό ψεῦδος» (Ἀποκ. κβ', 15).
Ἀγαπητοί μου Ἀδελφοί,
Σκοπός τῆς παρούσης Ποιμαντορικῆς Ἐγκυκλίου δέν εἶναι ἡ κατάκρισις ἤ ὁ στιγματισμός τῶν συνανθρώπων μας αὐτῶν, οἱ ὁποῖοι ἔχουν κάνει αὐτή τήν ἐπιλογή. Αὐτό γίνεται ἀπό τήν δίστομη ρομφαία τοῦ Λόγου τοῦ Θεοῦ. Κριτής ὅλων θά εἶναι ὁ Δικαιοκρίτης Κύριος. Ἀνησυχία καί ἐπιδίωξίς μας εἶναι νά ἐνημερωθῇ καί νά προφυλαχθῇ τό χριστεπώνυμο Πλήρωμα τῆς Τοπικῆς μας Ἐκκλησίας, καί μάλιστα οἱ νέοι μας νά ἀποφεύγουν τόν κίνδυνο τῆς διαφθορᾶς τῶν χρηστῶν ἠθῶν καί τοῦ ἐπηρεασμοῦ ἀπό ἐπιζήμιες καταστάσεις. Δέν ἁρμόζει στούς χριστιανούς μας νά ἐνθαρρύνουν μέ τήν παρουσία τους φαινόμενα καί ἐκδηλώσεις ἀνοίκειες καί ἀλλότριες πρός τήν ἐθνική καί ἐκκλησιαστική ὀρθόδοξη παράδοσι καί κληρονομιά μας.
Καί οἱ ἀγαπητοί μας Ξενοδόχοι, παρά τά προβλήματα καί τίς δυσκολίες τῆς τουριστικῆς αὐτῆς περιόδου, ἄς ἀντιμετωπίζουν μέ πολλή περίσκεψι καί σύνεσι τέτοιες περιπτώσεις, διότι τό ἀντίθετο εἶναι δυνατόν νά ἐπιφέρη ἀνεπανόρθωτα ἀποτελέσματα, ἰδίως στή νεολαία μας, ἀντί «τριάκοντα ἀργυρίων».
Δέν εἶναι δέ, προφανῶς, ἄσχετη ἡ δοκιμασία τῆς μεγάλης πυρκαϊᾶς τῆς γειτονικῆς περιοχῆς μας καί οἱ ὑλικές ζημιές στό νησί μας ἀπό τήν διακοπή τοῦ ρεύματος καί τῆς τηλεφωνικῆς συνδέσεως ἐπί διήμερον περίπου. Ὁ Θεός, ἡ Παναγία μας ἡ Μυρτιδιώτισσα καί οἱ Τοπικοί μας Ἅγιοι νά μᾶς προστατεύουν...
Ὁ Μητροπολίτης
† Ὁ Κυθήρων Σεραφείμ

20.7.15

ΜΝΗΜΗ ΠΡΟΦΗΤΟΥ ΗΛΙΟΥ ΤΟΥ ΘΕΣΒΙΤΟΥ


Αποτέλεσμα εικόνας για ο προφητης ηλιας
Ἡ ἁρπαγή τοῦ προφήτη  Ἠλία στόν οὐρανό  

Αφοῦ ὁ προφήτης Ἠλίας ἔζησε καί ἔδρασε κατά τό θέλημα τοῦ Κυρίου, ἔφτασε ὁ καιρός νά τόν πάρει ὁ Θεός στούς οὐρανούς μέσα σέ ἀνεμοστρόβιλο (Δ΄Βασ. 2,1). Τό θαυμαστό γεγονός περιγράφεται πολύ παραστατικά στό 2ο κεφάλαιο τοῦ βιβλίου «Βασιλειῶν Δ΄» ὡς ἑξῆς:
Μία φορά πού ὁ Ἠλίας καί ὁ (μαθητής του) Ἐλισαῖος ἐπέστρεφαν μαζί ἀπό τά Γάλγαλα, εἶπε κάποια στιγμή ὁ πρῶτος στό δεύτερο: Μεῖνε ἐδῶ, γιατί ὁ Κύριος μέ στέλνει στή Βαιθήλ. Ὁ  Ἐλισαῖος ἀπάντησε:  Ὁρκίζομαι στόν ἀληθινό Θεό καί σ’ ἐσένα, ὅτι δέν θά σ’ ἀφήσω.  Ἔτσι πῆγαν μαζί στή Βαιθήλ, πού εἶναι ἱερός τόπος βόρεια τῆς Ἰερουσαλήμ. Ἐκεῖ βρισκόταν μία ὁμάδα προφητῶν πού εἶπαν στόν Ἐλισαῖο: Τό ξέρεις ὅτι σήμερα ὁ Θεός θά πάρει ἀπό κοντά σου τόν κύριό σου; Αὐτός ἀπάντησε πώς τό ξέρει, ἀλλά τούς παρεκάλεσε νά μή μιλᾶνε γι’ αὐτό.
Ὕστερα ὁ Ἠλίας καί ὁ Ἐλισαῖος πῆγαν στήν Ἰεριχώ. Τήν ἴδια ἐρώτηση ἔκαναν στόν Ἐλισαῖο καί οἱ ἐκεῖ προφῆτες, πῆραν ὅμως τήν αὐτή ἀπάντηση. Κατόπιν οἱ δυό τους, κατά τήν ἐντολή τοῦ Κυρίου, βάδισαν πρός τόν Ἰορδάνη ποταμό, ἐνῶ τούς ἀκολουθοῦσαν 50 προφῆτες πού στάθηκαν σέ κάποια ἀπόσταση ἀπ’ αὐτούς. Τότε ὁ Ἠλίας πῆρε τό μανδύα του [τή μηλωτή], τόν δίπλωσε καί χτύπησε μ’ αὐτόν τά νερά. Ἐκεῖνα ἄνοιξαν στά δύο καί πέρασαν ἀνάμεσα οἱ δυό ἄντρες πατώντας σέ ξηρά (Δ΄ Βασ. 2,8). Ὁ Ἠλίας εἶπε στό μαθητή του: Ζήτησέ μου τί θέλεις νά κάνω γιά σένα, πρίν μέ πάρει ὁ Κύριος ἀπό κοντά σου. Κι ὁ  Ἐλισαῖος ζήτησε νά τοῦ δώσει διπλάσιο τό προφητικό του πνεῦμα. Ὁ Ἠλίας τοῦ εἶπε: Δύσκολο πράγμα ζήτησες.  Ὡστόσο ἄν μέ δεῖς τή στιγμή πού θά φεύγω ἀπό κοντά σου, τότε θά γίνει αὐτό πού ζήτησες· ἄν ὅμως δέν μέ δεῖς, δέν θά γίνει (Δ΄Βασ. 2,10).
Ξαφνικά, καθώς προχωροῦσαν συζητώντας, φάνηκε ἕνα ἅρμα ἀπό φωτιά, κι ἄλογα πύρινα τούς χώρισαν τόν ἕναν ἀπό τόν ἄλλον. Κι ἀνέβαινε ὁ Ἠλίας μέσα σέ ἀνεμοστρόβιλο στόν οὐρανό (στίχ. 11), ἐνῶ ἄφησε νά πέσει ἀπό πάνω του ὁ μανδύας (μηλωτή) πού τόν μάζεψε ὁ  Ἐλισαῖος. Οἱ προφῆτες πού παρακολουθοῦσαν τά γινόμενα ἀπό μακριά, εἶπαν: Τό πνεῦμα τοῦ Ἠλία ἔμεινε στόν  Ἐλισαῖο (στίχ. 15).
Ὁ προφήτης Ἠλίας ἔδειξε ἔνθερμο ζῆλο γιά τό νόμο τοῦ Θεοῦ καί γι’ αὐτό ἀναλήφθηκε στόν οὐρανό (Α΄Μακκ. 2,58).
http://www.profitisilias.gr

17.7.15

Απολυτίκιο Αγ. Μαρίνης της Μεγαλομάρτυρος - 17 ΙΟΥΛΙΟΥ

ΜΝΗΜΗ ΑΓΙΑΣ ΜΕΓΑΛΟΜΑΡΤΥΡΟΣ ΜΑΡΙΝΗΣ


Η πολύαθλος Αγία Μαρίνα

    Η μνήμη ενός Αγίου αποτελεί σημαντικό γεγονός για την Εκκλησία και ιδιαίτερα για την τοπική Ἐκκλησία δηλαδή την Ενορία, η οποία πανηγυρίζει και τιμά τον Άγιο, στο όνομα του οποίου ειναι εγκαινιασμένος ο Ιερός Ναός της. Η μνήμη των Αγίων γίνεται και αφορμή χαράς, και επικοινωνίας μεταξύ των μελών της Εκκλησίας.
    Όπως είναι γνωστό, ως ημέρα εορτής των αγίων θεωρήθηκε η ημέρα της εξόδου τους από το μάταιο τούτο κόσμο, προς την αληθινή ζωή. Η ημέρα αυτή είναι η γέννησή τους στον τρόπο του «πραγματικώς υπάρχειν». Η αιώνια ζωή είναι η όντως, έτσι μας αποκάλυψε ο Ίδιος ο εναθρωπήσας Θεός μας. Οι άγιοι βιώνουν από το νυν αυτή την αγία πραγματικότητα.
    Αυτό δείχνει ότι οι Άγιοι, όπως όλοι οι άνθρωποι, εξακολουθούν να ζουν και μετά την έξοδο της ψυχής τους από το σώμά τους, και αυτό αποδεικνύεται και από ένα άλλο στοιχείο που μπορούμε να το δούμε  εμπειρικά με τα άφθαρτα λείψανα των Αγίων, τα οποία ευωδιάζουν και θαυματουργούν.
    Οι Άγιοι σ’ όλη την επίγεια ζωή τους αγωνίσθηκαν να αποκτήσουν υπαρξιακή κοινωνία με τον Άγιο Τριαδικό μας Θεό και γι’ αυτό νίκησαν το διάβολο και τις μεθοδείες του, διάλυσαν τις «μηχανές του» με την δύναμη της Χάριτος του Θεού που ενοικεί μέσα τους. Το βλέπουμε καθαρά στην περίπτωση της Αγίας Μαρίνας, όχι σαν θεωρητική διατύπωση, μα πραγματικότητα, που άφησε άναυδους ακόμη καί τους διώκτες.
    Σε κάποιες αγιογραφίες εικονίζεται η αγια να κρατεί το διάβολο από τα κέρατα, να τον εμπαίζει και να τον καταισχύνει. Αυτό  έγινε όταν κλεισμένη στη φυλακή μετά τα μαρτύρια που την υπέβαλαν οι απάνθρωποι βασανιστές της, φανερώνεται μπροστά της ο μισάνθρωπος για την εκφοβίσει, μ’ αυτή με το όπλο της πίστεως στο Χριστό τον κατατρόπωσε αναγκάζοντάς τον σε φυγή. Όντως ο διάβολος είναι ανίσχυρος, μπροστά στην πιστότητα του χριστιανού. Ο πιστός στον Χριστό μπορεί με τη δύναμή Του να νικήσει και να ξευτελίσει τις πολυμήχανες δολοπλοκίες του.
    Η Αγία Μαρίνα γεννήθηκε στην Αντιόχεια της Πισιδίας στα χρόνια του αυτοκράτορα Αυρηλίου Κλαυδίου (270 μ. Χ.). Χρόνια δύσκολα για την Εκκλησία μιά και με σκληρότητα διώκονταν οι χριστιανοί. Και μόνο το όνομα χριστιανός κινούσε το μηχανισμό διωγμού, και η τιμωρία ήταν το μαρτύριο και ο θάνατος. Η καταγωγή της Μαρίνας ήταν από επίσημη οικογένεια της Πισιδίας. Ο πατέρας Αἰδέσιος αρκετά εύπορος ήταν μάλιστα και ιερέας των εκεί ειδωλολατρικών ναών. Το ίδιο και η μητέρα της, που λίγες ημέρες μετά τη γέννησή της Μαρίνας πέθανε αφήνοντας το σύζυγό της σε πένθος και τη μικρή Μαρίνα στην ορφάνια. Μη μπορώντας ο πατέρας μόνος του νά γίνει τροφός του νηπίου ανάθεσε την ανατροφή της σε μιά εξαιρετική γυναίκα της πόλεως.
    Με προθυμία και γεμάτη αγάπη καθώς ήταν, ανάλαβε τό μεγάλωμα της μικρής ορφανής. Ο πατέρας της Μαρίνας δεν γνώριζε μια λεπτομέρεια, ότι η τροφός στην οποία παρέδωσε τη μικρή του κόρη, Μαρίνα, ήταν χριστιανή. Έτσι η αγία Μαρίνα διδάχθηκε την αλήθεια του Ευαγγελίου από τα μικρά της χρόνια. Σε ηλικία δεκαπέντε ετών αποκάλυψε στον πατέρα της ότι είναι Χριστιανή. Εκείνος στην αρχή δοκίμασε έκπληξη και στην συνέχεια θυμό και αγανάκτηση. Μάλιστα της δήλωσε, πως έπαψε να την θεωρεί παιδί του.
    Ο έπαρχος Ολύβριος δεν άργησε να πληροφορηθεί το γεγονός και διέταξε να την συλλάβουν. Όταν όμως την είδε, θαμπώθηκε από την ομορφιά της και της ζήτησε να γίνει σύζυγός του, αφού πρώτα αρνηθεί τον Χριστό. Εκείνη αντέδρασε έντονα. Σε κάθε προσπάθεια του Ολυβρίου να την πείση να αποκηρύξει την πίστη της και να λατρεύσει τα είδωλα, αυτή απαντούσε θαρραλέα «είμαι Χριστιανή». Αποτέλεσμα ο σκληρός  βασανισμός της. Καταξέσχισαν τίς σάρκες της με ραβδιά, την κρέμμασαν και την φυλάκισαν και επειδή εξακολουθούσε να παραμένει σταθερή στην πίστη της την έκαψαν με αναμμένες λαμπάδες. Οι πληγές της όμως γιατρεύθηκαν αμέσως, με αποτέλεσμα πολλοί από τους παρευρισκο-μένους που είδαν το θαύμα να πιστεύσουν στον Χριστό.
    Η Αγία Μαρίνα παρά το νεαρό της ηλικίας της έδειξε μια ασύλληπτη στερρότητα πίστεως, που κατέπληξε τους διώκτες του Χριστού με πρώτο και καλύτερο τον πατέρα της Αιδέσιο. Η νεαρή κόρη έμεινε για παντοτεινά πιστή στο Χριστό.
    Ο έπαρχος, τυφλωμένος από το μίσος, διέταξε να την αποκεφαλίσουν. Με τον τρόπο αυτό τελειώθηκε και έλαβε τον στέφανο του μαρτυρίου. Ήταν  μόλις 15 ετών. Η μαρτυρική έξοδος έγινε στις 17 Ιουλίου του 285 μ.Χ.
  Η Εκκλησία μας ευθύς αμέσως τήν κατάταξε στη χορεία των μαρτύρων της, ενώ πολύ γρήγορα διαδόθηκε η φήμη της πολυάθλου Μαρίνας.
 Πρωτοπρεσβύτερος
Κωνσταντῖνος Φιοράκης
http://www.imkifissias.gr/

15.7.15

Δεν ξαναγοράζουμε Γερμανικά Προϊόντα για 4 αμείλικτες εβδομάδες που θα γονατίσουν το Βερολίνο! Ούτε κάνουμε κλικ σε σχετικές Γερμανικές Διαφημίσεις που μπαίνουν αυτόματα σε πολλές περιπτώσεις στο διαδίκτυο! Το Βερολίνο, η Γερμανική Κυβέρνηση και ο Σόιμπλε κήρυξαν Πόλεμο Δουλείας και Ατίμωσης στην Ελλάδα! Και σαν Έλληνες πολεμούμε! Αρχικά με τρομερή δύναμη του καταναλωτή! Χτυπώντας το Ράιχ στην αχίλλειο πτέρνα του: την Οικονομία και τις Εξαγωγές!  

14.7.15

ΜΝΗΜΗ ΑΓΙΟΥ ΝΙΚΟΔΗΜΟΥ ΤΟΥ ΑΓΙΟΡΕΙΤΟΥ

Image result for αγίου νικοδήμου του αγιορείτου
Χρήσιμες συμβουλές του Αγίου Νικοδήμου Αγιορείτου για την καταπολέμηση του πάθους της πολυλογίας



Η πολυλογία είναι το χαρακτηριστικό γνώρισμα πολλών ανθρώπων. Η γλώσσα τους είναι αχαλίνωτη, αλλά κι ενοχλητική στους άλλους. Ο άγιος Νικόδημος λέει γι’ αυτό το πάθος: «Ο κάθε άνθρωπος αφήνει τη γλώσσα του να μιλάει για πράγματα που δίνουν ηδονή στις αισθήσεις. Η πολυλογία τις περισσότερες φορές , προέρχεται απ’ την υπερηφάνεια πως τάχα ξέρουμε πολλά και γι’ αυτό βιαζόμαστε με πολλές επαναλήψεις να εντυπώσουμε τη γνώμη μας στις καρδιές των άλλων, για να φανούμε σ’ αυτούς διδάσκαλοι, λες κι έχουν ανάγκη να μάθουν από μας. Την υπερηφάνεια αυτή τη δείχνουμε , όταν διδάσκουμε χωρίς να μας το έχουν ζητήσει».

α’ . Μην ανοίξεις μακρά συνομιλία μ’ εκείνον που σε ακούει με κακή όρεξη, για να μην του προκαλέσεις αηδία και τον κάνεις να σε σιχαθεί».
β’ . «Απόφευγε να μιλάς αυστηρώς και μεγαλοφώνως, γιατί δίνεις την υποψία ότι είσαι μάταιος κι έχεις μεγάλη ιδέα για τον εαυτό σου».
γ’ . «Ποτέ να μη μιλάς για τον εαυτό σου, τις υποθέσεις σου και τους συγγενείς σου. Εκτός και αν είναι ανάγκη, οπότε μπορείς να μιλήσεις όσο γίνεται με περισσότερη συντομία».
«ΔΙΔΑΧΕΣ ΑΓΙΟΥ ΝΙΚΟΔΗΜΟΥ ΤΟΥ ΑΓΙΟΡΕΙΤΟΥ»
Πρεσβ. ΔΙΟΝΥΣΙΟΥ ΤΑΤΣΗ
ΓΡΑΦΙΚΕΣ ΤΕΧΝΕΣ «ΜΕΛΙΣΣΑ»

13.7.15

...AΠΟ ΤΗΝ ΕΠΙΚΑΙΡΟΤΗΤΑ... (ΜΕ ΛΙΓΟ ΧΙΟΥΜΟΡ)

Τις ασύλληπτες απαιτήσεις των πιστωτών έναντι της Ελλάδας διακωμωδούν χρήστες στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης.
Ανάμεσα στα άλλα, η Αθήνα θα πρέπει να παραδώσει το κύπελλο του Euro 2004 που κέρδισε με τον Ρεχάγκελ προπονητή, να βρει... θεραπεία για το Aids, να δίνει 12άρι στη Γερμανία για τα επόμενα 60 χρόνια στη Eurovision και να δίνει πρώτη θέση ξαπλώστρες στους γερμανούς τουρίστες.
Δείτε το εμπνευσμένο κείμενο των «απαιτήσεων» των πιστωτών από την ελληνική κυβέρνηση.
«Οι ελληνικές αρχές θα πρέπει να αναλάβουν άμεσα νομοθετική δράση ώστε:
  1. Να τελειώσουν το φαινόμενο του θερμοκηπίου [προτιμότερο μέχρι την Τρίτη]
  2. Να βρουν θεραπεία για τον καρκίνο, το AIDS και τις καρδιακές ασθένειες
  3. Να δεσμευτούν ότι θα ψηφίζουν για τα επόμενα 60 χρόνια υπέρ της Γερμανίας στον διαγωνισμό της Eurovision [ένα για κάθε έτος αναβολής τόκων για διμερή δάνεια]
  4. Να πετύχουν μόνιμη και βιώσιμη ειρήνη στη Μέση Ανατολή
  5. Να συλλάβουν ζωντανό τον Abu Bakr Al Baghdadi
  6. Να διασφαλίσουν ότι οι γερμανοί τουρίστες θα έχουν πρώτη σειρά ξαπλώστρες σε όλες τις ελληνικές παραλίες
  7. Να παραδώσουν το κύπελλο του Euro 2004. Ολοι ξέρουν ότι ο Οττο (Ρεχάγκελ) το πήρε μόνος του...        
http://www.defencenet.gr

11.7.15

ΣΤΗΝ ΣΠΙΝΑΛΟΓΚΑ...

...Νιώθαμε όλοι την ανάγκη ενός ιερέα. Εκείνος μόνο θα μπορούσε να μας παρηγορήσει με τον λόγο του Θεού, να μας συμπαρασταθεί πνευματικά. Ομως ιερέας ερχόταν στο νησί μας από την Ελούντα μόνο δύο φορές τον μήνα.
Ερχόταν Σαββατόβραδο, έκανε τον εσπερινό και έφευγε. Ερχόταν πάλι την επόμενη μέρα, τελούσε τη θεία λειτουργία και έφευγε. Ερχόταν και άλλες φορές. Τότε όμως ερχόταν από αναπότρεπτη ανάγκη, για να κηδέψει τους νεκρούς μας!
Κάποια μέρα καθόμαστε μερικοί άντρες στην αυλή του καφενείου μας, που ήταν κοντά στην πύλη.
Τότε πιο πέρα φάνηκε ένας ιερέας. Καταλάβαμε όλοι μας ότι ήρθε στο νησί για να λειτουργήσει. Μόλις μας είδε, ήρθε κοντά μας. Μας καλημέρισε με εγκαρδιότητα.
Ολοι μας όρθιοι και με ελαφρά υπόκλιση τον καλωσορίσαμε. Κανένας μας όμως δεν έτεινε το χέρι του για να τον χαιρετήσει. Ο λεπρός δεν πρέπει να χαιρετά με χειραψία.
Κι αυτό, για να μη μεταδώσει την καταραμένη του αρρώστια. Τότε εκείνος μας χαιρέτησε όλους με χειραψία! Μας είπε απλά ότι θα μείνει κοντά μας, για να μας βοηθάει στην εκπλήρωση των χριστιανικών μας καθηκόντων. Η συγκίνησή μας ήταν μεγάλη"».
«Μεταλάβαμε όλοι και
έπειτα τον είδαμε να
καταλύει ό,τι απέμεινε!
Κλάψαμε σαν παιδιά»
Η διήγηση για τη δεύτερη ημέρα στο νησί του π. Χρύσανθου έχει ως εξής: «"Την άλλη μέρα πήγαμε στην Εκκλησία του Αγίου Παντελεήμονα. Παρακολουθήσαμε όλοι, άντρες, γυναίκες και παιδιά, με κατάνυξη τη θεία λειτουργία, που τελούσε με δωρική απλότητα και απροσμέτρητη ευσέβεια. Την Κυριακή αυτή δεν μεταλάβαμε. Δεν είχαμε ενημερωθεί έγκαιρα για την τέλεση της θείας λειτουργίας και δεν είχαμε νηστέψει. Στο τέλος της λειτουργίας πήραμε από το χέρι του αντίδωρο. Και παίρνοντας το αντίδωρο, του φιλούσαμε όλοι το χέρι! Ηταν κάτι που το επιδίωξε ο ίδιος. Καθώς έδινε το αντίδωρο, πλησίαζε το χέρι του στο στόμα μας. Ολων μας τα μάτια βούρκωσαν από συγκίνηση. Πριν έρθει εκείνος, το αντίδωρο το παίρναμε από ένα καλαμόπλεκτο πανέρι που τοποθετούσε ο νεωκόρος στο παγκάρι. Την επόμενη Κυριακή πήγαμε σχεδόν όλοι στην εκκλησία. Η εκκλησία ήταν κατάμεστη, το ίδιο και το προαύλιό της. Τη μέρα αυτή μεταλάβαμε όλοι. Στο τέλος της θείας λειτουργίας είδαμε τον ιερέα μας να καταλύει ό,τι είχε απομείνει στο Αγιο Ποτήριο από τη μετάληψή μας! Ανοίξαμε όλοι τα μάτια μας από έκπληξη. Νομίζαμε ότι ονειρευόμαστε. Χοντρά και καυτά δάκρυα ανάβρυσαν από τα μάτια μας. Ο προηγούμενος ιερέας ό,τι απέμενε από τη μετάληψή μας -ασφαλώς κατά θεία οικονομία- το έχυνε στο χωνευτήρι. Ο ιερομόναχος Χρύσανθος έμενε κοντά μας νύκτα και μέρα. Και έμεινε κοντά μας δέκα χρόνια! Τα χρόνια αυτά εκδήλωσε σε όλους μας την αγάπη. Μας επισκεπτόταν στα σπίτια μας. Μας καθοδηγούσε όλους. Ενίσχυε με τα λίγα χρήματα που είχε τους φτωχούς. Και έκανε τούτο, τηρώντας το: μη γνώτω η αριστερά σου τι ποιεί η δεξιά σου. Ευγνωμονώ, όπως και όλοι οι άρρωστοι της Σπιναλόγκας, τον πατέρα Χρύσανθο για...", δεν κατάφερε να ολοκληρώσει όμως τη φράση του. Ξέσπασε σ᾽ ένα βουβό κλάμα».
«Ο πατήρ Χρύσανθος», συνεχίζει ο κ. Παπαδάκης, «έχοντας το βλέμμα του καρφωμένο στο δάπεδο, ακούγοντας τις περιγραφές του πρώην χανσενικού, είπε με ένα εσωτερικό μεγαλείο: "Πιστεύω ότι δεν είναι τόσο σπουδαίο αυτό που έκαμα. Αυτό θα έκανε κάθε λειτουργός του Υψίστου, κάθε χριστιανός. Βοήθησα, όσο μπορούσα, συνανθρώπους μας να σηκώσουν τον σταυρό στον γολγοθά τους. Επειτα, η αρρώστια δεν μεταδίδεται με τη Θεία Κοινωνία, με το σώμα και το αίμα του Χριστού"»...
Romfea.gr

3.7.15

ΤΟ ΠΑΡΑΠΟΝΟ ΚΑΙ Η ΟΡΓΗ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ

Εὐρώπη, τί ἐποίησά σοι, καὶ τί μοι ἀνταπέδωκας; Αὐτὸ τὸ παράπονο κυκλοφορεῖ αὐτὲς τὶς ἡμέρες στὰ χείλη τῶν Ἑλλήνων.
Τί σοῦ ἔκανα, φίλη καὶ συνεταῖρε μου Εὐρώπη, καὶ μοῦ συμπεριφέρεσαι μὲ αὐτὸ τὸν ἀναίσχυντο τρόπο;
Τί κακὸ σοῦ ἔκανα καὶ κατὰ τί σὲ στεναχώρησα; Δὲν σοῦ ἔδωσα τὸν πολιτισμό, αὐτὸν γιὰ τὸν ὁποῖο σήμερα καυχᾶσαι;
Δὲν σὲ ἔμαθα στὴν εὐγενὴ ἅμιλλα καὶ σοῦ χάρισα τοὺς Ὀλυμπιακοὺς ἀγῶνες;
Δὲν σοῦ ἔδειξα τὸν τρόπο πολιτισμοῦ καὶ δὲν σοῦ παρουσίασα μνημεῖα, ὅπως Παρθενῶνες καὶ Ἅγιες-Σοφιές, μποστὰ στὰ ὁποῖα ὑποκλίνονται ὅλοι οἱ λαοὶ τῆς γῆς;
Δὲν σοῦ ἔδωσα τὴ γλῶσσα τῆς ἐπιστήμης καὶ τῆς ἰατρικῆς τὴν ὁποία χρησιμοποιεῖς καὶ ἂς μὴ εἶσαι βαθὺς γνώστης τῆς προελεύσεώς της;
Δὲν σοῦ ἔδωσα παραδείγματα ἀνδρείας μὲ τὸ Λεωνίδα, μὲ τὸν Κωνσταντῖνο Παλαιολόγο, μὲ τὸ Ζάλογγο, μὲ τὸ Μεσολόγγι;
Δὲν σοῦ δίδαξα τὴ δημοκρατία, τὴν ὁποία, δυστυχῶς, μόνο ἐπιδερμικὰ καὶ ἐπιλεκτικὰ ἐφαρμόζεις;
Καὶ τὸ κυριώτερο, δὲν σοῦ ἔδωσα τὴ γλῶσσα τοῦ Εὐαγγελίου τῆς ἀγάπης καὶ τῆς εἰρήνης, τὴ γλῶσσα τῆ σωτηρίας σου;
Ἀκόμη καὶ τὸ ὄνομα ποὺ ἔχεις, τὸ ὄνομα «Εὐρώπη» δικό μου εἶναι καὶ στὸ χάρισα γιὰ νὰ μὲ θυμᾶσαι καὶ ὄχι νὰ τὸ καπηλεύεσαι καὶ νὰ φέρεσαι μὲ ἀγνωμοσύνη ἀπέναντί μου. 
Ὅ,τι καλύτερο εἶχα, σοῦ τὸ ἔδωσα καὶ σὺ τί μοῦ ἀνταπέδωσες; «Ἄντὶ τοῦ μάνα χολήν, ἀντὶ τοῦ ὕδατος ὄξος», ὅπως χαρακτηριστικὰ ἀναφέρει τὸ Ἀντίφωνο τῆς Μεγάλης Πέμπτης, ὅπου ὁ Χριστός μας συνδιαλεγόμενος μὲ τοὺς Ἑβραίους ἐκφράζει τὸ παράπονό Του, ἐκφράζει τὸ μεγάλο Του πόνο ψυχῆς γιὰ τὴ σκληροκαρδία καὶ τὴν ἀχαριστία τους.
Καὶ ἐσύ, Εὐρώπη, τί μοῦ ἀνταπέδωσες; Μὲ τιμώρησες μὲ μνημόνια ἀνυπόφορα, μὲ ἀνεργία τῶν νέων μου, μὲ καταδυνάστευση καμουφλαρισμένη, μὲ πόνους καὶ θλίψεις, μὲ πτώχευση!
Νὰ γνωρίζεις, ὅμως, Εὐρώπη μου, ὅτι δὲν πτοοῦμαι. Κάνω ὑπομονή, γιατὶ ἔτσι ἔχω μάθει νὰ ζῶ. Μακροθυμῶ.
Μὴν παίζεις, ὅμως, μὲ τὴν ἀνοχὴ καὶ τὴ μακροθυμία μου. Σ᾽ ὅλα τὰ πράγματα ὑπάρχουν ὅρια, ὅπως καὶ στὴ δική μου ἀντοχὴ καὶ ἀνοχή.
Μπορεῖ νὰ ἔχεις οἰκονομικὴ ἄνεση. Μπορεῖ νὰ ἔχεις ἅρματα καὶ ἵππους χρημάτων. Ἐγώ, ὅμως, ἀγαπῶ τὸ Χριστό μου καὶ γνωρίζω καλά, ὅτι «τοῖς ἀγαπῶσι τὸν Χριστὸν πάντα συνεργεῖ εἰς ἀγαθόν».
Καὶ παίρνω θάρρος ἀπὸ τὸ λόγια τοῦ Ψαλμωδοῦ: «Οὗτοι ἐν ἅρμασι καὶ οὗτοι ἐν ἵπποις, ἐμεῖς δὲ ἐν ὀνόματι Θεοῦ μεγαλυνθησώμεθα» (Ψαλμ. 19,8)».
Ἔτσι ἔχω τὴ δύναμη νὰ φωνάζω μὲ παρρησία σὲ κάθε μου ἐπίβουλο: «Γνῶτε ἔθνη καὶ ἡττᾶσθε, ὅτι μεθ’ ἡμῶν ὁ Θεός» (Ἡσ. 8,9).
Ὁ φλογερὸς μου Ἱεράρχης Φλωρίνης, ὁ πατὴρ Αὐγουστῖνος Καντιώτης βροντοφώναζε: «Ἄνδρες, γυναῖκες, παιδιά, νὰ ἔχουμε σύμμαχό μας τὸ Χριστό! Ἂς ἔρθουν νὰ μᾶς πολεμήσουν. Θὰ ἀγωνισθοῦμε, ὅπως οἱ πρόγονοί μας καὶ θὰ νικήσουμε, δοξάζοντες Πατέρα, Υἱὸν καὶ Ἅγιον Πνεῦμα».
Ναί, θὰ νικήσουμε, ὅταν δοξολογοῦμε τὴν Ἁγία μας Τριάδα ὄχι ὅμως μόνο μὲ λόγια, ἀλλὰ ἔμπρακτα, μὲ τὴν ἴδια τὴ ζωή μας.
Ἐκτός, ὅμως, ἀπὸ τὸ παράπονό μου, Εὐρώπη μου, θέλω νὰ ἐκφράσω καὶ τὴν ὀργή μου, γιὰ τὴν ἀνάδελφη συμπεριφορά σου μιμούμενος τὸν Τίμιο Πρόδρομο τοῦ Χριστοῦ μας, ποὺ κτυπώντας τὸ χέρι στὸ πνευματικὸ τραπέζι τοῦ εἶπε: «Οὐκ ἔξεστί σοι» (Μᾶρκ. στ΄ 18).
Δὲν σοῦ ἐπιτρέπεται νὰ συμπεριφέρεσαι μὲ τέτοιο ἀνίερο τρόπο. Δὲν σοῦ ἐπιτρέπεται, Εὐρώπη μου, νὰ ταπεινώνεις ἕναν ὁλόκληρο λαό, γιὰ τὴν ἱκανοποίηση τῶν δικῶν σου ταπεινῶν ὀρέξεων.
Δὲν σοῦ ἐπιτρέπεται νὰ ὁδηγεῖς στὸν ἀφανισμὸ ἕνα λαό, στὸν ὁποῖο εἶσαι ἄμεσα ὑποχρεωμένη. Ἂν σὲ πειράζει ἡ Ὀρθοδοξία του προσπάθησε νὰ τὴν προσεγγίσεις καὶ ὄχι νὰ γίνεσαι νέος Νέρωνας καὶ διώκτης τῶν ὀρθῶν παραδόσεων.
Μὴ λησμονεῖς ὅτι «ἔρχεται ἡ ὀργὴ τοῦ Θεοῦ ἐπὶ τοὺς υἱοὺς τῆς ἀπειθείας» (Κολσ. γ΄ στ).
Δὲν φοβᾶσαι τοὺς ἀνθρώπους, γιατὶ ἔχεις οἰκονομικὴ ὑπεροχὴ καὶ μὲ αὐτὴ καθηλώνεις τοὺς πάντες. Δὲν φοβᾶσαι, ὅμως, τὸ Θεό;
Σύνελθε καὶ ἄλλαξε πορεία πλεύσεως, ἀναγνωρίζοντας τὴν ἀδικία σου, τὴν ἀγνωμοσύνη σου καὶ τὴν ἀχαριστία σου πρὸς στοὺς Ἕλληνες.
Του Δρ. Χαραλάμπη Μ. Μπούσια | Romfea.gr