29.9.15

Επί τας πηγάς Κυριακή Α΄Λουκά θαυμαστή αλιεία 27-9-2015

ΙΚΕΣΙΑ

...Ὤ, Κύριε, μή μᾶς βλέπεις αὐστηρά. Μή ἐρευνᾶς ἐξονυχιαστικά ὅλες τίς πτυχές τῆς καρδιᾶς. Κύριε, μή βλέπεις τά τραύματά μας, μή μετρᾶς τίς πτώσεις μας, μή ζυγίζεις τήν ἀγάπη μας, μή θερμομετρᾶς τήν πίστη μας, μή μᾶς προσέχεις, μή ἐξετάζεις τόν κηλιδωμένο μας χιτῶνα... Τό αἴσθημα τῆς ἐνοχῆς μᾶς κάνει νά χαμηλώνουμε τά βλέμματά μας καί ἡ γεμάτη συντριβή καρδιά μας θαρρεύει στό δικό Σου ἔλεος. Μή, ὦ Ἰησοῦ, στερήσεις τά παιδιά Σου αὐτοῦ τοῦ θείου ἐλέους... Μή διά τό πλῆθος τῶν παραλήψεων καί τῆς καταπατήσεως τῶν θεϊκῶν Σου ἐντολῶν, μᾶς κάνεις ἀποπαίδια καί μᾶς ἀποκληρώσεις.
Δέν εἶναι στίς προθέσεις μας, Κύριε, νά πράττωμεν ἀντίθετα ἀπό ἐκεῖνο πού Ἐσύ θέλεις. Ποθοῦμε πάντα νά εἴμαστε παιδιά Σου καί τότε πού ἄθελά μας ἁμαρτάνουμε καί τότε πού Σέ ὁδηγοῦμε σ’ ἕναν καινούργιο Γολγοθᾶ καί τότε θέλουμε νά εἴμαστε παιδιά Σου..

Ἀρχιμ. π. Θεόφιλος Ζησόπουλος

26.9.15

ΑΥΡΙΟ ΕΙΝΑΙ ΚΥΡΙΑΚΗ

...Κυριακή διά τούς χριστιανούς, ἀπό ἀρχαιοτάτων χρόνων, σημαίνει κατάπαυσιν πάσης πνευματικῆς δραστηριότητος καί ψυχικῆς ἀνατάσεως. Ὁ Χριστιανός ὀφείλει νά καταπαύη πᾶσαν ἐργασίαν ἐξηπηρετοῦσαν τό σῶμα καί τά ὑλικά συμφέροντα καί νά ἐπιδίδεται εἰς ἔργα, καθαρῶς πνευματικά. Ὁ τακτικός Ἐκκλησιασμός, ἡ ὁμαδική προσευχή, ἡ συμμετοχή εἰς τήν λατρείαν, ἡ μετά φόβου Θεοῦ, πίστεως καί ἀγάπης προσέλευσις εἰς τό Ποτήριον τῆς Ζωῆς, εἶναι ἀπό τά πρώτιστα καθήκοντα τοῦ Χριστιανοῦ κατά τήν ἡμέραν τῆς Κυριακῆς...

Ἀρχιμ. π. Θεόφιλος Ζησόπουλος

23.9.15

ΑΠΟ ΤΑ ΜΥΣΤΙΚΑ ΤΟΥ ΑΡΧΗΓΟΥ

Ἕνας ἀρχηγός κατέχει περισσότερο ἀπ’ ὅλα τό συναίσθημα τῆς εὐθύνης του.
Σκέφτεται γιά ὅλα, ἀγρυπνᾶ γιά ὅλα, δέν θά φάει οὔτε θά πάει γιά ὕπνο ἄν δέν εἶναι ὅλα στήν θέση τους. Ἕνα πράμα πού δέν σκέφτεται, εἶναι ἡ κούρασή του.
Ἄν δέν εἶναι σκλάβος τῶν ἀωτέρων του, εἶναι σκλάβος στό χρέος τῆς προστασίας τῶν ἀνθρώπων του.
Αὐτή ἡ συναίσθηση τῆς ἀνάγκης τῶν ἄλλων τόν κάνει συχνά ἱκανό γιά ἐργασίες πού φαίνονται πολύ ἀνώτερες ἀπό τίς ἀνθρώπινες δυνάμεις
O. Clement

20.9.15

Ο ΣΤΑΥΡΟΣ


...O Σταυρός, το αήττητο τρόπαιο της ζωής μας, η δύναμη και το καύχημα της Εκκλησίας, μας απευθύνει συνεχώς πρόσκληση να ανταποκριθούμε στη θυσιαστική αγάπη του Χριστού. Στη δύναμή του, ο άνθρωπος μπορεί να ανακαλύψει το χαμένο εαυτό του και να ακτινοβολεί στις πιο ψηλές πνευματικές κορυφογραμμές.
ΧΡΗΣΤΑΚΙΣ ΕΥΣΤΑΘΙΟΥ
ΘΕΟΛΟΓΟΣ

17.9.15

SPOT Περιοδικό ΑΓΙΑ ΛΥΔΙΑ - Σεπτέμβριος 2015

SPOT Σύναξη Αγιογραφικών Κύκλων στην ΑΓΙΑ ΛΥΔΙΑ - Παρασκευή 18/9 στις 21:30

ΕΛΑΤΕ ΣΤΗΝ ΕΚΚΛΗΣΙΑ!

"Θα ήθελα να δω περισσότερους ανθρώπους που τολμούν να πουν, είμαι Χριστιανός", δήλωσε η Γερμανίδα καγκελάριος Άνγκελα Μέρκελ για το θέμα του κινδύνου του ισλαμικού φονταμενταλισμού στην Ευρώπη. Εξέφρασε την ελπίδα ότι οι άνθρωποι θα επιστρέψουν στις θρησκευτικές πρακτικές.
Όλα αυτά ακούστηκαν πριν από λίγες μέρες στο Πανεπιστήμιο της Βέρνης στην Ελβετία. Η Γερμανίδα Καγκελάριος δήλωσε ότι το πρόβλημα του ισλαμικού ριζοσπαστισμού υφίσταται όχι μόνο στη Μέση Ανατολή αλλά και στη Δυτική Ευρώπη. Η Μέρκελ επέστησε την προσοχή στο γεγονός ότι πολλοί από τους μαχητές του ισλαμικού κράτους είχαν ανατραφεί στην ΕΕ.
http://www.agioritikovima.gr

14.9.15

Απολυτίκιο του Τιμίου Σταυρού

ΣΤΑΥΡΕ ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ ΣΩΣΟΝ ΗΜΑΣ!




Ἦχος β'  Λέοντος Δεσπότου
Σύ μου σκέπη κραταιὰ ὑπάρχεις, ὁ τριμερὴς Σταυρὸς τοῦ Χριστοῦ, ἁγίασόν με τῇ δυνάμει σου, ἵνα πίστει καὶ πόθῳ, προσκυνῶ καὶ δοξάζω σε.

Ο Σταυρός ας είναι καταφυγή, στήριγμα κι ελπίδα στην ζωή όλων μας!

11.9.15

ΕΓΚΥΚΛΙΟΣ

ΘΕΜΑ: «Ἔναρξη  νέου ἐκκλησιαστικοῦ ἔτους 2015-2016»
Πρὸς τοὺς εὐσεβεῖς χριαστιανοὺς τῆς καθ’ ἡμᾶς Ἱερᾶς Μητροπόλεως

Ἀγαπητοί μου ἀδελφοί,

Μὲ τὴν εὐκαιρία τῆς ἀρχῆς τῆς Ἰνδίκτου, δηλαδὴ τοῦ νέου ἐκκλησιαστικοῦ ἔτους, σᾶς εὔχομαι ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ καὶ ἡ εὐλογία τοῦ Θεοῦ νὰ σᾶς σκεπάζει.
Κάθε ἀρχὴ ἔχει ἀπὸ μόνη της κάτι φωτεινό, τὴν ἐλπίδα γιὰ κάτι καλύτερο γιὰ κάτι ἀληθινό. Γι’ αὐτὸ καὶ κρύβει μέσα της ἕνα αἴσθημα χαρᾶς. Μέσα στὴν Ἐκκλησία, ὅ,τι καὶ νὰ συμβαίνει γύρω μας, αὐτὴν τὴν ἐλπίδα τὴν ἔχουμε στὸν Χριστὸ καὶ μόνο. Γι’ αὐτὸ καὶ δὲν τὴν χάνουμε:«Ἐπὶ τὸν Κύριον ἐλπίδα πᾶς τις κεκτημένος ὑψηλότερός ἐστι πάντων τῶν λυπούντων».
Ἀπὸ τὴν ἄλλη πλευρά, ἡ κοσμική καθημερινότητα δὲν ἀντανακλᾶ αὐτὸ τὸ φρόνημα. Τὰ τελευταῖα χρόνια ὅλο καὶ σκοτεινιάζει τὸ στερέωμα τῶν ἐπίγειων ἐλπίδων μας. Αὐτὰ τὰ ξεκινήματα μᾶς κουράζουν, ἀκόμη καὶ οἱ γιορτές μᾶς θλίβουν, οὔτε τὶς εὐχές δὲν τὶς πιστεύουμε. Καὶ ἡ φετινὴ ἐκκλησιαστικὴ χρονιὰ ἀρχίζει μὲ ἀρκετὴ ἀναστάτωση καὶ ἀβεβαιότητα στὴν πατρίδα μας καὶ σὲ ὁλόκληρο τὸν κόσμο. Ἴσως καὶ μὲ χειρότερες προϋποθέσεις ἀπὸ ἄλλες ἐπίσης δύσκολες χρονιές. Τὶς μέρες αὐτὲς πολλὰ θὰ ἀκουστοῦν, μάλιστα φέτος καὶ μὲ προεκλογικὴ χροιά. Καὶ ἂν αὐτὰ ἀντανακλοῦσαν πραγματικοὺς στόχους, αὐτὸ θὰ ἦταν ὁπωσδήποτε ἐλπιδοφόρο, ἂν ὅμως ἐκφράζουν καιροσκοπικὲς ὑποσχέσεις, ποὺ διαρκῶς διαψεύδονται ἀπὸ τὰ γεγονότα, τότε τὸ ἀδιέξοδο μεγαλώνει.
Τὸ σενάριο εἶναι ὄντως ἀποκαρδιωτικό: βομβαρδισμὸς ἐκλογικῶν ἀναμετρήσεων ποὺ βαθαίνουν ἡ κάθε μία περισσότερο τὸ ἤδη βαθὺ ρῆγμα τῆς ἐθνικῆς ἑνότητος∙ ἀλλεπάλληλα μνημόνια μακροχρόνιων δεσμεύσεων καὶ διαδοχικῶν ὑποχωρήσεων∙ συνεχεῖς ἐναλλαγὲς καὶ ἀνασχηματισμοὶ προφανῶς ἀποτυχημένων κυβερνήσεων∙ ἀσυνέπεια ὑποσχέσεων∙ βεβιασμένες ψηφίσεις νομοσχεδίων ποὺ καταστρέφουν τὴν ἀσφάλεια, τὸ ἔθνος, τὴν οἰκογένεια, περιθωριοποιοῦν τὴν Ἐκκλησία καὶ καταλύουν τοὺς θεσμούς∙ περιορισμὸς στὶς οἰκονομικὲς συναλλαγές∙ ἐκρηκτικὴ ἀνεργία∙ δραματικὴ ὑπογεννητικότητα∙ μαζικὴ μετανάστευση τοῦ νεανικοῦ δυναμικοῦ τῆς πατρίδας μας∙ μετακινήσεις κατατρομαγμένων προσφύγων ἀπὸ τόπους ἀσύλληπτης δυστυχίας καὶ πολεμικοῦ παραλογισμοῦ στὶς γειτονιές μας∙ ὅλα μαζὶ ἀλλοιώνουν τὸν ἐθνολογικὸ χάρτη καὶ ἀπεργάζονται μὲ πρωτοφανῆ ὁρμὴ τὴν καταστροφὴ τοῦ πολιτισμοῦ, τῆς ἐθνικῆς ταυτότητας, κάθε ἰκμάδας πνεύματος σὲ αὐτὸν τὸν τόπο, συντρίβοντας τὴν καθημερινότητα καὶ ἰσοπεδώνοντας τὰ ὁράματα γιὰ τὸ μέλλον. Ὅπως λέγει τὸ ἱερὸ εὐαγγέλιο: «Συνοχὴ ἐθνῶν ἐν ἀπορίᾳ ἠχούσης θαλάσσης καὶ σάλου».
Καὶ τὸ ἐπιστέγασμα ὅλων αὐτῶν ὅτι σὲ λίγες μέρες ὁδηγούμαστε καὶ πάλι στὶς κάλπες εἴτε χωρὶς νὰ καταλαβαίνουμε τὸν λόγο τους εἴτε γιὰ νὰ ψηφίσουμε παραπληροφορημένοι εἴτε γιὰ νὰ ἐκλέξουμε χωρὶς τὴ δυνατότητα νὰ ἐπιλέξουμε, ἔχοντας νὰ διαλέξουμε μόνον ἀνάμεσα σὲ αὐτὸ ποὺ δὲν ἀξίζει καὶ σὲ αὐτὸ ποὺ δὲν πρέπει. Καὶ τὸ χειρότερο, μέσα σὲ λίγα χρόνια δοκιμάσαμε ὅλες τὶς πολιτικὲς παρατάξεις, αὐτοὶ δὲ ἐπιμένουν νὰ ἀναμασοῦν ἀναλήθειες καὶ νὰ ἀναπαράγουν δικαιολογίες. Συνεχεῖς ἐκλογὲς καὶ καθόλου ἐπιλογές! Δὲν ὑπάρχει πλέον οὔτε ἡγέτης οὔτε ἀξιόπιστη πολιτικὴ πρόταση οὔτε καὶ ἐλπίδα. Διερωτᾶται κανεὶς πῶς ὑπάρχουν ἄνθρωποι σ’ αὐτὴ τῆς χώρα ποὺ θέλουν νὰ κυβερνήσουν καὶ πολίτες ποὺ δέχονται νὰ ψηφίζουν. Καὶ πῶς, παρὰ ταῦτα, ἔχουμε συνέχεια ἐκλογές, ἀπὸ τὶς ὁποῖες πάντοτε προκύπτουν αὐτοὶ ποὺ νομοτελειακὰ θὰ ἀποτύχουν. Καὶ ὅλα αὐτὰ μὲ τὴν ψῆφο μας!
Ἐμεῖς ὅμως, ἐνῶ θλιβόμαστε, δὲν ἀπογοητευόμαστε. Γιατὶ ὑπάρχει ἡ λύση. Γιὰ νὰ λυτρωθοῦμε ἀπὸ τὶς ἀλλεπάλληλες ἐκλογές, μᾶς χρειάζεται ἡ ἑνότητα ὅλων. Καὶ τότε, ὅλοι μαζὶ μποροῦμε. Ἡ λύση δὲν θὰ ἔρθει ἀπὸ ἕνα μόνον κόμμα, ἀλλὰ ἀπὸ ἕναν ἑνωμένο λαό. Καὶ γιὰ νὰ γίνει αὐτὸ χρειάζεται ἀφ’ ἑνὸς μὲν ἡ δική μας ἀλλαγή, ἀφ’ ἑτέρου δὲ ἡ βοήθεια τοῦ Θεοῦ. Πρέπει νὰ ἀλλάξουμε τρόπο ζωῆς καὶ φρόνημα. Καὶ μόνον τότε μετὰ βεβαιότητος νὰ ποῦμε ὅτι «δὲν θὰ ἀφήσει ὁ Θεός».
Ἡ ἀναζήτηση τῶν ἐνόχων γι’ αὐτὴ τὴν κατάσταση δὲν πρόκειται νὰ μᾶς γλιτώσει ἀπὸ τὸν κατήφορο. Δὲν εἶναι δυνατὸν μόνον οἱ ἄλλοι νὰ μᾶς φταῖνε εἴτε αὐτοὶ λέγονται Εὐρωπαῖοι, εἴτε τὰ ἄλλα ἀπὸ τὸ δικό μας κόμματα, εἴτε σκοτεινὲς δυνάμεις, εἴτε ἀτυχεῖς συγκυρίες, εἴτε κάποιοι διαπλεκόμενοι, εἴτε ὅτιδήποτε ἄλλο ἐκτὸς ἀπὸ μᾶς. Κανεὶς δὲν μᾶς φταίει ποὺ ἀντικαταστήσαμε τὴν ἀριστεία μὲ τὸν ὠχαδερφισμό, τὸν σεβασμὸ μὲ τὸ θράσος, τὴν πίστη μας στὸν Θεὸ μὲ τὴν ἀσέβεια καὶ τὸν σκληρὸ ἀθεϊσμό, τὴν εὐγένεια μὲ τὴν ἀλαζονικὴ προκλητικότητα, τὴν ἀγωνιστικότητα μὲ τὴν ὑποτέλεια, τὰ ὁράματα μὲ τὴν ἀδιαφορία, τὴν ἐξουσία μὲ τὴν ἀπαξίωση καὶ τὴ χυδαιότητα, τὸν πολιτισμὸ μὲ τὸν μειονεκτικὸ μιμητισμό, τὴν εὐεργετικότητα μὲ τὴν ἐκμετάλλευση, τὴν παιδεία τοῦ πνεύματος μὲ τὴν ἐκπαίδευση ἐγκεφάλου.
Μαζὶ μὲ τὴ νέα ἐκκλησιαστικὴ χρονιὰ ἀρχίζει καὶ ἡ σχολική. Καὶ ὅπως σὲ κάθε ἀρχὴ προσπαθοῦμε νὰ ἀνιχνεύσουμε βάσιμες ἐλπίδες γιὰ κάτι καλύτερο, ἔτσι καὶ φέτος ἀφήνουμε τὴ σκέψη μας κοντὰ στοὺς γονεῖς καὶ δασκάλους, κοντὰ στὰ παιδιά, μιᾶς καὶ τὰ παιδιά μας εἶναι ὅτι πολυτιμότερο ἔχουμε στὴ ζωή μας, ἡ δὲ Ἐκκλησία ὅτι ἱερότερο γιὰ νὰ πάρουμε φωτισμὸ καὶ βοήθεια στὸν ἀγῶνα μας γι’ αὐτά.
Μὲ τὴν εὐκαιρία λοιπὸν αὐτήν, ἐπιτρέψτε μου νὰ πῶ ὅτι ὁ μεγάλος ἀσθενὴς δὲν εἶναι βέβαια ἡ οἰκονομία μας, οὔτε ἡ πολιτικὴ σοβαρότητα, οὔτε τὸ κράτος δικαίου, οὔτε ἡ ἄγνοια τῶν ὑπαιτίων, ἀλλὰ εἶναι ἡ παιδεία μας. Παιδεία μπορεῖ νὰ ὑπάρχει μέσα σὲ φτωχὰ κτήρια, χωρὶς τὰ καλύτερα ἐργαστήρια ἢ γυμναστήρια, ἐνδεχομένως χωρὶς πολλοὺς καθηγητές. Δὲν μπορεῖ ὅμως νὰ ὑπάρξει χωρὶς πνευματικοὺς καθοδηγητές, χωρὶς ἐμπνευσμένους δασκάλους, χωρὶς ἰδανικά, ἀξίες, σεβασμὸ στὴν ἱστορία, στὴ φύση, χωρὶς καλλιέργεια στὴν πίστη στὸν Θεὸ καὶ στὴν ἱερότητα τοῦ ἀνθρώπου.
Ἂν διδάσκεται μιὰ ἠθικὴ χωρὶς ἦθος, ἂν ἡ τεχνολογία ἔχει πνίξει τὶς καλὲς τέχνες, ἂν ἡ ἀλαζονεία ἔχει ἐρειπώσει τὴν ταπεινότητα, ἂν τὸ συμφέρον ἔχει ἐξαφανίσει τὴ θυσία καὶ τὴν προσφορά, ἂν τὰ λεγόμενα ἀτομικὰ δικαιώματα καὶ ὁ ὑπεροπτικὸς ὀρθολογισμὸς ἔχουν ἐκδιώξει τὴν ἀνάγκη καὶ τὸν φόβο τοῦ Θεοῦ, ἂν ἡ ἐξυπνάδα ἔχει ὑποκαταστήσει τὴ σοφία, ἂν ἡ παιδεία μας φτιάχνει βιολογικὰ ἄτομα μὲ ἐγωιστικὰ δικαιώματα καὶ ὄχι πρόσωπα ποὺ ξέρουν νὰ κοινωνοῦν μεταξύ τους καὶ νὰ ξεπερνοῦν τὴ βαρύτητα τοῦ ἐμπαθοῦς ἐγωκεντρισμοῦ τους, ἂν ὁ κομματικὸς διχασμὸς ἔχει τορπιλίσει κάθε κίνηση συμπόρευσης καὶ ἑνότητας, ἂν τελικὰ δὲν ὑπάρχουν ἄμυνες στὶς παραπάνω προκλήσεις, τότε πράγματι ζοῦμε τὴ μεγαλύτερη κρίση τῆς ἱστορίας μας. Γιατὶ κρίση εἶναι ἡ ἀπώλεια καὶ ἡ καταστροφὴ τῶν ἐλπίδων μας, εἶναι ἡ ἄρνηση τῶν προοπτικῶν, εἶναι ἡ ἀντικατάσταση τῆς ἀλήθειας ποὺ μεταμορφώνει μὲ τὴν πραγματικότητα στὴν ὁποία παραδίδεσαι, εἶναι ἡ ὑποκατάσταση τοῦ Θεοῦ ἀπὸ τὸ τίποτα ἢ ἀπὸ τὴν τύχη, εἶναι ὄχι τὸ νὰ βρίσκεσαι στὸ σκοτάδι, ἀλλὰ τὸ νὰ μὴν θέλεις τὸ φῶς.
Πολλοὶ μιλοῦν γιὰ ἐχθροὺς καὶ τοὺς κατονομάζουν. Ἕνας εἶναι ὁ ἐχθρός μας καὶ αὐτὸς εἶναι ὁ ἑαυτός μας. Δὲν κινδυνεύουμε ἀπὸ τοὺς ἄλλους οὔτε ἀπὸ τοὺς «κακούς» οὔτε ἀπὸ τοὺς ἰσχυρούς. Κινδυνεύουμε μόνο ἀπὸ τὸν ἑαυτό μας. Δὲν εἶναι ἀπειλὴ τὸ νὰ νικήσουνε οἱ ἄλλοι. Ἀπειλὴ εἶναι τὸ νὰ ἡττηθοῦμε μόνοι μας. Γι’ αὐτὸ καὶ ἐλπίζουμε ὅτι ἡ παροῦσα κρίση κρύβει στὰ σπλάγχνα της μιὰ μοναδικὴ εὐκαιρία. Τὴν εὐκαιρία τῆς ἀφύπνισης καὶ τῆς ἐπιστροφῆς ὅλων μας σὲ αὐτὰ ποὺ εἴχαμε καὶ χάσαμε, σὲ αὐτὰ ποὺ ἀποτελοῦν τὴ μητρικὴ γλῶσσα τοῦ λαοῦ μας καὶ ποὺ τὴν ἀντικαταστήσαμε.
Ἂς γίνουμε στὸ περιβάλλον μας κήρυκες τῆς ἑνότητας, στὸν ἑαυτό μας δάσκαλοι τῆς ἀφύπνισης καὶ στὴν εὐρύτερη ἐκπαιδευτικὴ οἰκογένεια εὐαγγελιστὲς μιᾶς παιδείας γεμάτης, ὄχι βέβαια ἀπὸ ἀπαξιωμένες φλυαρίες οὔτε ἀπὸ ἀσαφεῖς καὶ ἀόριστες ἀνθρωπιστικὲς ἀξίες, ἀλλὰ ἀπὸ τὶς δοκιμασμένες ἀξίες τῆς Ὀρθόδοξης πίστης, τῆς χριστιανικῆς παράδοσης καὶ τοῦ Ἑλληνικοῦ πολιτισμοῦ μας.
Ὁ Θεὸς νὰ σᾶς εὐλογεῖ ὅλους, ἀδελφοί μου, καὶ νὰ μᾶς φωτίζει.
Ο ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗΣ

† Ὁ Μεσογαίας καὶ Λαυρεωτικῆς ΝΙΚΟΛΑΟΣ

8.9.15

ΤΟ ΓΕΝΕΣΙΟΝ ΤΗΣ ΥΠΕΡΑΓΙΑΣ ΘΕΟΤΟΚΟΥ

Ἐλᾶτε ὅλα τὰ ἔθνη, κάθε ἀνθρώπινη γενιά, καὶ κάθε γλῶσσα, καὶ κάθε ἡλικία, καὶ κάθε ἀξίωμα, νὰ γιορτάσουμε μὲ ἀγαλλίαση τὴν γέννηση τῆς παγκόσμιας χαρᾶς....Ὅλη ἡ κτίση ἂς γιορτάσει μαζί μας κι᾿ ἂς ὑμνήσει τὸν ἁγιασμένο καρπὸ τῆς ἁγίας Ἄννας. Γιατὶ γέννησε στὸν κόσμο παντοτινὸ θησαυρὸ ἀγαθῶν, δηλ. τὴν Παναγία. Μὲ τὴν μεσολάβηση τῆς Παναγίας ὁ Πλάστης ξανάπλασε πρὸς τὸ καλύτερο ὁλόκληρη τὴν πλάση, μὲ τὴν ἀνθρώπινη φύση τοῦ Χριστοῦ. Γιατὶ, ἀφοῦ ὁ δημιουργικὸς Λόγος τοῦ Θεοῦ ἔγινε ἕνα μὲ τὴν ἀνθρώπινη φύση, ἑνώθηκε συνάμα μ᾿ ὁλόκληρη τὴν πλάση, ἀφοῦ καὶ ὁ ἄνθρωπος, μετέχοντας σὲ πνεῦμα καὶ σὲ ὕλη, εἶναι σύνδεσμος ὅλης της ὁρατῆς καὶ ἀόρατης δημιουργίας. Ἂς γιορτάσουμε λοιπὸν τὴν λύση τῆς ἀνθρώπινης στειρότητας, γιατὶ πῆρε τέλος γιὰ μᾶς ἡ στέρηση τῶν ἀγαθῶν.
...Σήμερα ἀνοίγονται οἱ πύλες τῆς στειρώσεως, καὶ παρουσιάζεται θεϊκή, παρθενικὴ πύλη, ποὺ ἀπὸ μέσα της θὰ περάσει καὶ θὰ μπεῖ στὴν οἰκουμένη «σωματικὰ» ὁ Θεός, ποὺ βρίσκεται πέρα ἀπ᾿ ὅλα τὰ ὄντα, ὅπως λέει ὁ Παῦλος, ὁ ἀκροατὴς τῶν ἀνέκφραστων μυστικῶν. Σήμερα ἀπὸ τὴ ρίζα τοῦ Ἰεσσαὶ ξεφύτρωσε κλωνάρι, ποὺ πάνω του βλάστησε γιὰ χάρη τοῦ κόσμου θεοϋπόστατο ἄνθος.
...Σήμερα ἀρχίζει ἡ σωτηρία τοῦ κόσμου. «Δοξολογῆστε τὸν Κύριο ὅλη ἡ γῆ, τραγουδῆστε καὶ χορέψτε καὶ παῖξτε τὰ ὄργανα»! Φωνάξτε δυνατά, φωνάξτε, μὴ φοβάστε, γιὰ χάρη μας γεννήθηκε ἡ Μητέρα τοῦ Θεοῦ στὴν ἁγία Προβατικὴ Πύλη, ἀπ᾿ ὅπου καταδέχθηκε νὰ γεννηθεῖ ὁ Ἀμνὸς τοῦ Θεοῦ ποὺ πῆρε πάνω του τὴν ἁμαρτία τοῦ κόσμου...
ΑΓΙΟΥ ΙΩΑΝΝΟΥ ΔΑΜΑΣΚΗΝΟΥ

ΛΟΓΟΣ ΕΙΣ ΤΟ ΓΕΝΕΣΙΟΝ ΤΗΣ ΥΠΕΡΑΓΙΑΣ ΘΕΟΤΟΚΟΥ

5.9.15

ΧΑΙΡΕΤΕ!

...Χαίρετε! Ποιός, ἀλήθεια, δέν θά ἤθελε τήν χαρά στήν ζωή του; Εἶναι βέβαιο, πώς ὅλοι τήν ψάχνουμε, τήν ἀναζητοῦμε καί ἀγωνιζόμαστε νά τήν κατακτήσουμε. Πῶς ὅμως; Τί εἴδους ἀγῶνα κάνουμε; Καί γιά ποιά χαρά μιλοῦμε; Τήν χαρά πού φέρνει ἡ διασκέδασις, ὁ πλοῦτος, ἡ μόδα, τά ναρκωτικά, ἡ ἀσυδοσία; Τήν χαρά τήν φευγαλέα, τήν πρόσκαιρη καί στιγμιαία; Ὄχι, βεβαίως. Ἄς μήν ἀπατᾶται κανείς. Αὐτή ἡ χαρά δέν εἶναι ἡ ἀληθινή, ἡ μόνιμη, ἡ αἰώνια. Καί συχνά ἀκριβοπληρώνεται. Τό τίμημά της, ἡ ἀπώλεια τῆς ψυχῆς μας.
Χαίρετε, λοιπόν. «Χαίρετε ἐν Κυρίῳ»! μᾶς προτρέπει ὁ ἀπόστολός  Παῦλος. Τήν χαρά τοῦ Χριστοῦ διψᾶ οὐσιαστικά ἡ ψυχή τοῦ ἀνθρώπου καί εἶναι αὐτή ἡ χαρά πού προσφέρει ὁ δωρεοδότης Χριστός σ’ ὅσους Τόν ἀκολουθοῦν. Ἡ χαρά πού πηγάζει ἀπό τήν πίστι ὅτι ὁ Χριστός ἀναστήθηκε ὄντως καί ὅτι περιμένει καί τήν δική μας ἀνάστασι. Ὅτι ἡ ζωή τοῦ ἀνθρώπου δέν σταματᾶ στό φτυάρι τοῦ νεκροθάπτου, ἀλλά συνεχίζεται καί πέραν τοῦ τάφου.

...Ναί! Ὁ Χριστός εἶναι ἡ αἰώνια χαρά. Ὅσοι Τόν πλησιάσουν, Τόν γνωρίσουν, Τόν πιστέψουν, δέν ἀπογοητεύονται, δέν ἀποκάμνουν, δέν λυγίζουν, δέν ὑποστέλλουν τήν σημαία τῆς ἐλπίδος στήν αἰώνια ζωή. Ὁ γνήσιος Χριστιανός δέν ἐπιτρέπει στόν ἑαυτό του νά θλίβεται, νά μελαγχολῆ. Γιατί δέν πέθανε ὁ Θεός μας. Ζῆ Κύριος ὁ Θεός. Καί ἀντλεῖ θάρρος, ἐλπίδα, ζωή ἀπό τόν ζωντανό, τόν ἀναστάντα Χριστό.
ΑΡΧΙΜ. π. ΘΕΟΦΙΛΟΣ ΖΗΣΟΠΟΥΛΟΣ

2.9.15

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

ΙΕΡΑ  ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΣ
ΔΡYΪΝΟΥΠΟΛΕΩΣ,  ΠΩΓΩΝΙΑΝΗΣ  &  ΚΟΝΙΤΣΗΣ
Ἀριθ. Πρωτ. 61
Ἐν Δελβινακίῳ τῇ 27ῃ Αὐγούστου 2015


Ὁ Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Δρυϊνουπόλεως, Πωγωνιανῆς καί Κονίτσης κ. ΑΝΔΡΕΑΣ ἔκανε τίς ἀκόλουθες δηλώσεις:
«Τελικά ὁ ἀλβανός πρωθυπουργός Ἔντι Ράμα, ἀποδεικνύεται καί ἱερόσυλος καί θρασύτατος. Διότι, χθές, 26 Αὐγούστου, λίγο μετά τίς 4 τά ξημερώματα, μέ τίς δικές του "εὐλογίες" ἡ πολεοδομική ἀστυνομία ὡλοκλήρωσε τόν στόχο τοῦ δημάρχου Χειμάρρας, γκρεμίζοντας τόν Ἱερό Ναό τοῦ Ἁγίου Ἀθανασίου, στό χωριό Δρυμάδες τῆς Χειμάρρας. Ὅπως εἴχαμε τονίσει σέ πρόσφατες δηλώσεις μας, τήν ἐκκλησία αὐτή τήν εἶχε κατεδαφίσει τό βάρβαρο καί ἀπάνθρωπο καθεστώς τοῦ κομμουνιστῆ δικτάτορα Ἐνβέρ Χότζα. Ὅμως, οἱ Βορειοηπειρῶτες κάτοικοι τῶν Δρυμάδων, τήν ξανάκτισαν το 1992, δηλαδή μετά τήν παταγώδη πτώση τοῦ ἀπαισίας μνήμης ἐκείνου καθεστῶτος.
Κι’ ὁ μέν Χότζα καί κομμουνιστής ἦταν καί δικτάτορας. Δέν πίστευε τίποτα κι’ ἔκανε ὅ,τι ἤθελε. Ὁ σημερινός, ὅμως, ἀλβανός πρωθυπουργός Ἔντι Ράμα, πού παρουσιάζεται σάν δημοκρατικός ἡγέτης, συνεχίζει, δυστυχῶς, τήν τακτική τοῦ Χότζα. Κι’ ἔτσι ἀποδεικνύεται ἕνας θλιβερός ἱερόσυλος, πού δέν φοβᾶται τόν Θεό καί δέν ντρέπεται τούς ἀνθρώπους…
Ἀλλά ὁ Ἔντι Ράμα εἶναι καί θρασύτατος. Γιατί, ἀπαντῶντας στίς δηλώσεις τοῦ ἐκπροσώπου τοῦ Ἑλληνικοῦ Ὑπουργείου Ἐξωτερικῶν, πέρα τοῦ ὅτι εἶπε πώς ἡ Χειμάρρα εἶναι … ἀλβανική, πρόσθεσε προκλητικά, ὅτι οἱ Ἕλληνες "ἔκαναν συχνά στό παρελθόν παρεμβάσεις στά ἐσωτερικά τῆς Ἀλβανίας, τό κάνουν καί τώρα ἀκόμα. Θά τούς χρειαστῆ λίγος ἀκόμη χρόνος γιά νά τό συνειδητοποιήσουν".
Λοιπόν, ἱερόσυλε καί θρασύτατε Ἔντι Ράμα, ἄκουσε:
Ἡ Χειμάρρα – παρά τίς ἀνθελληνικές μεθοδεύσεις σου - ἦταν, εἶναι καί θά παραμείνει Ἑλληνική, στόν αἰῶνα τόν ἅπαντα. Καί ἡ Ἑλλάδα ἔχει χρέος νά ὑπερασπίζεται τήν ἐθνικότητα καί τήν ὀρθόδοξη πίστη τῶν Βορειοηπειρωτῶν. Ἀντίθετα δέ ἀπ’ ὅ,τι ἐσύ νομίζεις, ἡ Χώρα μας ἔχει πρό πολλοῦ συνειδητοποιήσει πώς ἔχει σάν βασικό της καθῆκον τήν ὑπεράσπιση τῆς Χειμάρρας, ἀλλά καί τοῦ Ἀργυροκάστρου καί τῆς Κορυτσᾶς καί ὁλόκληρης τῆς Βορείου Ἠπείρου. Κι’ ὅσο πιό γρήγορα τό συνειδητοποιήσῃς, τόσο πιό καλά θά εἶναι γιά τή χώρα σου. Δέν πρέπει δέ νά ξεχνᾷς, ὅτι ἡ Ἀλβανία, ἄν στάθηκε στά πόδια της, μετά τό κομμουνιστικό καθεστώς, τό ὀφείλει στήν Ἑλλάδα, ὅπως ὅλοι γνωρίζουν.
Λοιπόν, φρόνιμα. Καί λίγα λόγια, μετρημένα. Ἡ σχέση καλῆς γειτονίας τῶν χωρῶν μας, δέν οἰκοδομεῖται μέ παλληκαρισμούς καί μέ ἔκνομες ἐνέργειες, ἀλλά μέ σεβασμό πρός τά ἀνθρώπινα δικαιώματα τῶν Βορειοηπειρωτῶν. Μή νομίζῃς δέ ὅτι ὁ θρυλικός Χειμαρραῖος ὁπλαρχηγός Σπυρομήλιος ὑπῆρξε μόνο τό 1913 - 1914. Ὑπάρχουν καί σήμερα πολλοί Σπυρομήλιοι… Γι’ αὐτό σοῦ ξαναλέμε: Φρόνιμα!».
Ἐκ τῆς Ἱερᾶς Μητροπόλεως