31.10.15

ΟΙ ΙΕΡΕΙΣ ΣΤΟ ΕΠΟΣ ΤΟΥ '40

"Από την υπηρεσίαν μου ως Στρατιωτικού Ιερέως κατά τον Ελληνοιταλικον πόλεμον 1940-41, ενθυμούμαι το κάτωθι περιστάτικον,το οποίον συνέβη εις το 5ον Στρατιωτικόν Νοσοκομείον Θεσσαλονίκης.
Μεταξύ των νοσηλευομένων βαρέως τραυματισμένων οπλιτών του Αλβανικού μετώπου, ήτο ένας νέος,τον οποίον έβλεπον καθημερινώς, δια να του δίδω θάρρος,επειδή ήτο ανάπηρος και εις τους δύο πόδας από κρυοπαγήματα .Κατά μίαν επίσκεψίν μου εις τόν θάλαμον,όπου έκειτο, επεσκέφθην ένα έκαστον και όλοι με επληροφόρουν,ότι ο (τάδε) ήτο εις τα τελευταία του.
Αφού επεσκέφθην όλους,τελικώς κατέφθασα εις την κλίνην του,τον εχαιρέτισα και τον ηρώτησα πως αισθάνεται,οπότε μου απάντησε μονολεκτικώς "θα πεθάνω ". Τον καθησύχασα και τον εβεβαίωσα, ότι ουδείς γνωρίζει την ώραν και την στιγμήν του τέλους του,αλλ' εκείνος επέμενε,διότι αυτό αντελήφθη και από τους ιατρούς. Του συνέστησα να κάμη υπομονήν και προσευχήν,εκείνος όμως επέμενε να του φέρω την Αγίαν Κοινωνίαν . Του είπα,διατί επιμένει,αφού προ ολίγων ημερών τον εκοινώνησα. Κι εκείνος μου επανέλαβε," διότι θα πεθάνω". Τότε του είπα,άν πιστεύεις,ότι το Σώμα και το Αίμα του Χριστού θα σου δώσουν ζωήν,τότε θα σου φέρω την Αγίαν Κοινωνίαν . Εκείνος μου απήντησε "πιστεύω",εζήτησε δε να τον μεταλάβω αμέσως.
Δια να μη τον επηρεάσω ψυχολογικώς,του είπα ότι θα τον μεταλάβω το πρωί της επομένης ημέρας,όπερ και έπραξα.Ευτυχώς η Χάρις του Θεού τον διεφύλαξε,διότι μέχρι της διαλύσεως του Νοσοκομείου και την μεταφοράν του πρός Νότον,κατά την επικειμένην Γερμανικήν εισβολήν,ευρίσκετο εν ζωή.

Η Εκκλησία κατά τον πόλεμο του 1940-41 μέσα από το «Ημερολόγιο του Μητροπολίτου Ν.Ιωνίας Τιμοθέου

http://ekklisiaonline.gr

28.10.15

ΗΡΩΪΚΟ ΕΠΟΣ 1940-41

Ὁ Ἀγώνας τοῦ 1940-41 ἦταν ἄνισος, διότι ἡ Ἰταλία διέθετε ὑπέρτερο στρατό μέ ἄφθονο καί σύγχρονο διά τήν ἐποχήν ἐκείνην ὁπλισμόν, μηχανοκίνητα μέσα καί πολλά ἀεροπλάνα. Παρά ταῦτα, ὅμως ἡ Ἑλλάς πλεονεκτοῦσε, διότι πολεμοῦσε μέ ὑψηλόν ψυχικόν φρόνημα, ἀνδρείαν καί ἡρωϊσμόν καί εἶχεν καί ἀκράδαντον πίστιν εἰς τόν Θεόν. Οἱ Ἕλληνες ἐμάχοντο ὑπό τήν Σκέπην τῆς Ὑπερμάχου Στρατηγοῦ, τῆς Παναγίας μας, ἡ ὁποία ἐμψυχώνουσα τούς ἡρωϊκούς μαχητάς μας εἰς τό Μέτωπον, ἀνέδειξε, διά μίαν ἀκόμη φοράν, περιφανεῖς νικητάς...
Ὁ μικρός λαός μας, μέ τήν βοήθειαν τοῦ Θεοῦ, κατενίκησεν καί κατετρόπωσεν τάς πανισχύρους καί «ἀττήτους» Ἰταλικάς Δυνάμεις. Τοῦτο κατέστη δυνατόν, πρωτίστως, χάρις εἰς τήν θερμουργόν καί ζωντανήν χριστιανικήν πίστιν τῶν Ἑλλήνων, τήν ὁποίαν ἐξεδήλωνον οὗτοι μέ κάθε μέσον, τόσον εἰς τό Μέτωπον, ὅσον καί εἰς τά μετόπισθεν.
Αὐτήν τήν ζῶσαν πίστιν, πρέπει νά διατηρήσωμεν ἀναλλοίωτον κάι σήμερον καί νά καθικετεύωμεν ἀπό τά μύχια τῆς καρδίας μας τόν Κύριον τῆς Δυνάμεως καί τῆς Δικαοσύνης, ἐπικαλούμενοι τήν πρός Αὐτόν ἱκεσίαν καί τάς πρεσβείας τῆς Παναγίας Μητρός Του, νά κάμη καί πάλιν τό θαῦμα Του καί νά σώση τό περιούσιον Ἑλληνικόν μας Ἔθνος ἀπό τούς μυρίους κινδύνους πού καί πάλιν τό ἀπειλοῦν.
Σήμερα δέν ἐξέλιπον, φεῦ!, οἱ καραδοκοῦντες καί ἐπιβουλευόμενοι τήν ἐδαφικήν ἀκεραιότητα καί τήν ἐθνικήν μας κυριαρχίαν καί ἀνεξαρτησίαν. Εἰς αὐτούς ἀνήκει ἡ ἀπάντησις: Δέν ἔχομεν κατακτητικάς βλέψεις ἔναντι οὐδενός, δέν εἴμεθα, ὅμως, διατεθειμένοι νά ἀνεχθοῦμε τήν παραμικράν προσβολήν καί ἀμφισβήτησιν τῶν κυριαρχικῶν μας δικαιωμάτων ἐπί τοῦ πατρίου ἐδάφους, ἀπό κανένα. Ἄν, παρά ταῦτα, δεχθοῦμε ἐπίθεσιν, ἡ ἀπάντησις εἰς τούς εἰσβολεῖς θά εἶναι ἡ ἰδία πού ἔδωσαν οἱ Πανέλληνες εἰς τούς Ἰταλούς, τό πρωϊνόν ἐκεῖνο τῆς 28ης Ὀκτωβρίου 1940 καί ἐδημιούργησαν τό ἀθάνατον Βορειοηπειρωτικόν Ἔπος τοῦ 1940-41.

Κων/νος Β. Χιῶλος-Περιοδικό «ΛΥΔΙΑ»

25.10.15

ΧΑΡΙΣΜΑΤΑ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΟΥ ΗΓΕΤΗ

...Ἀνώτερος ἀδυναμιῶν καί παθῶν. Πρῶτος εἰς τόν καλόν ἀγῶνα. Ἀόργητος. Πρᾶος. Ἐργατικός καί ἀφιλάργυρος. Παρατηρητικός, ἀλλ’  ὄχι περίεργος. Προσεκτικός καί ἄγρυπνος. Ὁμιλητικός, ἀλλ’ ὄχι φλύαρος. Συζητητικός, ἀλλ’ ὄχι φιλόνεικος. Κοινωνικός. Ὄχι κοσμικός. Συνετός εἰς τούς ἐπαίνους, ὄχι κόλαξ. Αἰδήμων καί σεμνός. Ἀπροσωπόληπτος καί ἀντικειμενικός. Ἀμνησίκακος καί μακρόθυμος. Δίκαιος καί ἐπιεικής. Μέ ἐπιμονήν καί ὑπομονήν. Θαρραλέος˙ ὄχι θρασύς. Εὐγενής καί εἰλικρινής εἰς τήν συμπεριφοράν. Φιλελεύθερος. Ὄχι ἐλευθεριάζων. Προπορευόμενος καί ὄχι ρεμουλκούμενος. Μέ ἀγάπην καί αὐταπάρνησιν. Μέ ἐπίγνωσιν καί συναίσθησιν τῶν καθηκόντων του. Θρησκεύων, ἀλλ’ ὄχι θρησκόληπτος. Ζηλωτής, ἀλλ’ ὄχι φανατικός. Μέ ἰδανικά. Πρός τήν ἠθικήν ἐλευθερίαν. Μετριόφρων καί ὄχι περιαυτολόγος. Τύπος καί ὑπογραμμός.
Μακαριστός Ἀρχιεπίσκοπος Ἀθηνῶν καί πάσης Ἑλλάδος κυρός Χριστόδουλος
Ἀπό τό βιβλίο: «ΧΡΙΣΤΟΔΟΥΛΟΣ, ΑΡΧΙΕΠΙΣΚΟΠΟΣ ΑΘΗΝΩΝ & ΠΑΣΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ (1998-2008) ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΟΣ ΗΓΕΤΗΣ

ΣΩΤΗΡΙΟΥ ΜΠΑΛΑΤΣΟΥΚΑ ΑΝ.ΚΑΘΗΓΗΤΟΥ

22.10.15

28Η ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ-ΠΑΙΔΙΚΗ ΧΟΡΩΔΙΑ ΣΠ.ΛΑΜΠΡΟΥ

ΙΕΡΑ ΕΞΟΜΟΛΟΓΗΣΗ

...Ἡ μεγαλύτερη τέχνη καί ἐπιστήμη εἶναι τό νά ἀποκτήσουμε ἀληθινή γνῶσι τοῦ ἑαυτοῦ μας. Καί τό μεγαλύτερο ἀγαθό, τό νά μήν στερηθοῦμε τήν λύτρωσι, τήν πνευματική ἐλευθερία, πού τόσο διψᾶ κάθε ἀνθρώπινη ψυχή. Τήν ἐλευθερία καί τήν λύτρωσι αὐτή τήν χαρίζει μόνον ὁ Κύριός μας, ὁ Χριστός, πού ὁ ἴδιος ἐνομοθέτησε τό Μυστήριο τῆς Μετανοίας-Ἐξομολογήσεως.
Γι’ αὐτό, ἄς προσπαθοῦμε, νά ὑπερβαίνουμε κάθε φορά τά τυχόν ἐμπόδια πού παρεμβάλλουν ὁ ἑαυτός μας, ὁ διάβολος καί ὁ κόσμος, καί μᾶς φράζουν τόν δρόμο πρός τό ἱερό Ἐξομολογητήριο...

Ἀρχιμ. π. Θεόφιλος Ζησόπουλος

19.10.15

20 ΑΠΛΕΣ ΣΥΜΒΟΥΛΕΣ ΓΙΑ ΝΑ ΑΠΟΚΤΗΣΟΥΜΕ ΤΑΠΕΙΝΩΣΗ

1. Σε ξέχασαν; Δε σε πήραν ούτε ένα τηλέφωνο; Δεν πειράζει. Και προπαντός μην παραπονείσαι.
2. Σε αδίκησαν; Ξέχασέ το.
3. Σε περιφρόνησαν; Να χαίρεσαι.
4. Σε κατηγορούν; Μην αντιλέγεις.
5. Σε κοροϊδεύουν; Μην απαντάς.
6. Σε βρίζουν; Σιωπή και προσευχή.
7. Σου αφαιρούν το λόγο; Σε διακόπτουν; Μη λυπάσαι.
8. Σε κακολογούν; Μην αντιμάχεσαι.
9. Σου μεταδίδουν ευθύνες τα παιδιά σου; Οι συγγενείς σου, οι δικοί σου οι άνθρωποι; Μη διαμαρτύρεσαι.
10. Θυμώνουν μαζί σου; Να παραμένεις ήρεμος.
11. Σου κλέβουν φανερά; Κάνε τον τυφλό.
12. Σε ειρωνεύονται; Να μακροθυμείς.
13. Δεν ακούνε τις συμβουλές σου; Ιδίως δεν ακούνε τις συμβουλές σου τα παιδιά σου; Πέσε στα γόνατα και κάνε προσευχή.
14. Εκνευρισμός στο αντρόγυνο; Εσύ φταις. Κι εσύ φταις. Όχι ο άλλος.
15. Έφταιξες; Ζήτησε συγγνώμη.
16. Δεν έφταιξες; Πάλι ζήτησε συγγνώμη.
17. Έχεις υγεία; Δόξαζε τον Θεόν.
18. Έχεις αρρώστια; Έχεις καρκίνο, ταλαιπωρείσαι, υποφέρεις, βασανίζεσαι, πονάς; Δόξαζε τον Θεόν.
19. Γκρίνια, ανεργία, φτώχεια μέσα στο σπίτι; Νήστευσε. Αγρύπνησε. Κάνε προσευχή.

20. Για όλους και για όλα προσευχή. Πολλή προσευχή. Πολλή προσευχή. Νηστεία και προσευχή διότι "τούτο το γένος των παθών και των δαιμόνων ουκ εκπορεύεται παρά μόνο με νηστεία και προσευχή".
http://xristianoss.blogspot.com

16.10.15

ΔΙΚΑΙΟ ΦΟΡΟΛΟΓΙΚΟ ΣΥΣΤΗΜΑ

Θα μπορούσε να αποτελεί σύντομο ανέκδοτο ή οξύμωρο σχήμα, τουλάχιστον στην εγχώρια πραγματικότητα. Ωστόσο, μια και κάθε τόσο μνημονεύεται από τους πολιτικούς ως ευσεβής πόθος (ή όνειρο απατηλό, για να εξαντλήσουμε όλες τις πιθανές εκδοχές), ας προσπαθήσω να δώσω ένα ιδεατό περίγραμμά του, από την σκοπιά του φοροϋποκειμένου.
     Τι σημαίνει δίκαιο σύστημα; Πολύ απλά: ότι το κράτος καταγράφει όλα τα έσοδα του κάθε πολίτη, δέχεται ότι του χρειάζεται ένα ελάχιστο ποσό για να ζήσει στοιχειωδώς (το αφορολόγητο), αναγνωρίζει κάποιες έκτακτες και αναπόφευκτες δαπάνες (π.χ. ιατρικά έξοδα, ασφαλιστικές εισφορές), και τον φορολογεί επί του υπολοίπου με αναλογικό και προοδευτικά αυξανόμενο τρόπο, ενιαίο για όλα τα εισοδήματα, λαμβάνοντας υπόψη και όλους τους φόρους που αυτός έχει ήδη προπληρώσει (π.χ. παρακρατήσεις).
     Ουτοπία, θα πείτε. Όχι, αλλά σίγουρα ένας ψηλός πήχυς. Η πραγμάτωσή του προϋποθέτει διαρκή παιδεία και ενημέρωση των πολιτών. Από τη στιγμή που μαθαίνουν στοιχειώδη αριθμητική (και στη συνέχεια δια βίου) θα πρέπει η πολιτεία να τους διδάσκει ότι για να μπορούν μεγαλώνοντας να έχουν σχολεία, γιατρούς, νοσοκόμες, δικαστήρια, αστυνομία, στρατό και εν γένει κράτος, θα πρέπει να πληρώνουν φόρους. Για να πληρώνουν δίκαια τους φόρους θα πρέπει όλοι να κόβουν αποδείξεις για κάθε εισόδημα που εισπράττουν. Παράλληλα η πολιτεία θα πρέπει να καλλιεργεί την κοινωνική συνείδηση, διδάσκοντας τον σεβασμό στα κοινά, και καταδικάζοντας ‘δικαιώματα’ όπως κάθε είδους απάτες, υπεξαιρέσεις, χρηματισμούς, καταλήψεις, βανδαλισμούς, καταστροφές και σπατάλες της δημόσιας περιουσίας. Θα πρέπει επίσης να παρουσιάζει κάθε τόσο έναν ενδεικτικό λογαριασμό, ώστε όλοι να γνωρίζουν πόσο ‘δωρεάν’ απολαμβάνουν οι πολίτες την κάθε υπηρεσία: Πόσο στοιχίζουν κάθε χρόνο τα σχολικά βιβλία; Ποιο είναι το κόστος για να έχουμε διαθέσιμα πυροσβεστικά οχήματα και αεροπλάνα, ασθενοφόρα, παιδικούς σταθμούς, κέντρα υγείας, νοσοκομεία; Και να επαναλαμβάνει με κάθε ευκαιρία ότι η μη πληρωμή των υποχρεώσεων από έναν ή περισσότερους πολίτες σημαίνει πρόσθετη επιβάρυνση για όλους τους υπόλοιπους.
     Γίνονται αυτά; θα ρωτήσει κανείς. Θα τολμήσω να ισχυρισθώ πώς ναι, γίνονται. Όμως χρειάζεται συνεχής προσπάθεια ενημέρωσης, χρόνος, επιμονή, ακόμη και οι απαραίτητες ποινές, για να φτάσουμε σε ένα ικανοποιητικό αποτέλεσμα. Και βέβαια πάνω απ’ όλα απαιτείται το υγιές παράδειγμα από την πολιτεία και τους εκάστοτε λειτουργούς της, ώστε ο πολίτης να έχει πράγματι την αίσθηση ότι το δίκαιο είναι ενιαίο για όλους, και να εμπιστεύεται το σύστημα.
     Τελικά ο πήχυς είναι πράγματι πολύ ψηλός...

http://antonispapagiannis.blogspot.gr

8.10.15

ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΡΧΑΙΑ ΜΑΣ ΚΛΗΡΟΝΟΜΙΑ...

Ἄρχε σεαυτοῦ (Νὰ κυριαρχεῖς τὸν ἑαυτό σου)

Κακίας ἀπέχου (Νὰ ἀπέχεις ἀπὸ τὴν κακία)

7.10.15

5.10.15

Ο ΑΡΧΗΓΟΣ

Ὁ ἀρχηγός δέν κυβερνᾶ γιά νά ἱκανοποιηθεῖ ὅπως ἕνα ἀφεντικό πού ἐξουσιάζει σκλάβους καί πού ἀποσπᾶ σημαντικά κέρδη ἀπό τήν ἐργασία τῶν ἄλλων, ἀλλά γιά νά ὁδηγήσει μιάν ὁμάδα, ἐφευρίσκοντας διαρκῶς ἀποτελεσματικώτερα μέσα, στό ὑψηλότερο ἐπίπεδο ἠθικῆς ἀξίας.... Ὑπηρετεῖ. Κι ἄν εἶναι διαποτισμένος ἀπό τήν σκέψη τῆς ἀποστολῆς, αἰχμάλωτος τῆς κλίσης του, ἀφοσιωμένος στήν ἰδέα τῆς ὑπηρεσίας, τότε, καί μονάχα τότε, εἶναι ἀ ρ χ η γ ό ς.
Dunoyer de Segonzac


Ἕνας ἀργηχός πού δέν πιστεύει στήν ἀποστολή του δέν θά εἶναι ποτέ εὐτυχισμένος. Κι αὐτό εἶναι ἀλήθεια σ’ ὅλο τό βάθος τῶν λέξεων. Δέν θά ἔχει χαρά μέσα του καί θά κατέβει ἀκόμα πιό κάτω κι ἀπ’ τήν ἀποτυχία.

2.10.15

ΜΝΗΜΗ ΟΣΙΟΥ ΘΕΟΦΙΛΟΥ ΤΟΥ ΟΜΟΛΟΓΗΤΟΥ


...Ἑορτή εἶναι ἕνα πνευματικό πανδοχεῖο, ἕνας πνευματικός σταθμός ἀνεφοδιασμοῦ, στόν ὁποῖο προσερχόμενοι οἱ χριστιανοί, καλοῦνται νά λάβουν ἐφόδια πνευματικά, τροφοδοσία πνευματική, ὅπλα πνευματικά, γιά νά νικήσουν τούς ἀοράτους ἐχθρούς των.
Ἡ ἑορτή εἶναι μιά τράπεζα πνευματική ἀπό τήν ὁποία οἱ χριστιανοί τρέφονται, διδάσκονται, ἐνισχύονται, μαθητεύουν, πληροφορούμενοι τά ἡρωϊκά κατορθώματα τοῦ Ἁγίου καί φρονηματίζονται ἀπό τήν θυσία καί τό μαρτύριο τοῦ ἑορταζομένου...
Ἡ ἑορτή εἶναι, προπαντός, ἕνα σάλπισμα αἰωνιότητος, μία εὐκαιρία γιά ὑψηλές ἀναβάσεις, καί μία ἀδιάσειστος ἀπόδειξις καί ἀδιαμφισβήτητος ἐπιβεβαίωσις, ὅτι ὁ χριστιανισμός δέν εἶναι ἀνεφάρμοστος θεωρία καί δέν προορίζεται μόνον γιά ἀγγέλους. Γιά ἐκεῖνον πού πιστεύει στόν ἐνανθρωπήσαντα Κύριο, δύναται ἡ θεωρία νά μεταβληθῆ σέ πρᾶξι καί τό Εὐαγγέλιο σέ ζωή ἀληθινή.

Ἀρχιμ. π. Θεόφιλος Ζησόπουλος