29.5.17

ΕΠΙ ΤΑΣ ΠΗΓΑΣ ΤΩΝ ΥΔΑΤΩΝ Εορτή της Αναλήψεως 17-5-2007

ΟΙ ΑΓΙΟΙ ΠΑΤΕΡΕΣ

...Ἀνάμεσα στόν οὐράνιο Πατέρα καί στόν φυσικό πατέρα πού ὅλοι μας ἔχουμε, ὑπάρχουν καί οἱ πατέρες οἱ πνευματικοί. Καί σ’ αὐτούς τούς πατέρες ἀναφέρεται τήν Κυριακή τῶν Ἁγίων Πατέρων ἡ Ἐκκλησία μας.
Ποιοί εἶναι αὐτοί; Εἶναι οἱ ἄνθρωποι πού ἀφοσιώθηκαν στόν Θεό, ἐβίωσαν τήν ἀλήθεια τοῦ θείου κηρύγματος τοῦ Εὐαγγελίου κατά τρόπο ἐνάρετο καί ἅγιο, ἔζησαν τήν χάρι τοῦ Θεοῦ καί ἀξιώθηκαν νά ἐπιτελέσουν τό ἔργο, τό ὁποῖο ἐνεπιστεύθη ὁ Κύριος στούς Ἀποστόλους καί στήν συνέχεια οἱ Ἀπόστολοι σ’ αὐτούς. Εἶναι αὐτοί πού ἀναγεννοῦν τίς ψυχές μας. Εἶναι αὐτοί πού ἀποτελοῦν τά φωτεινά μετέωρα, τά πρότυπα καί τά ἰνδάλματα ὅλων μας. Εἶναι αὐτοί πού μᾶς κατηχοῦν καί μᾶς διδάσκουν. Εἶναι αὐτοί πού μᾶς τρέφουν πνευματικά. Εἶναι αὐτοί πού μέ τό παράδειγμά τους καί μέ τόν ἅγιό τους βίο μᾶς στηρίζουν, μᾶς φωτίζουν καί μᾶς ὁδηγοῦν στήν ὁδό τῆς σωτηρίας.

Ἀρχιμ. π. Θεόφιλος Ζησόπουλος

26.5.17

ΑΝΤΙΣΤΑΣΗ!

Ἀδελφοί μου, ζοῦμε σέ ἡμέρες σατανοκρατίας. Βλέπουμε ὅτι τόν Χριστό μας θέλουν νά τόν ξερριζώσουν ἀπό τίς καρδιές μας, ἀπό τήν ζωή μας, ἀπό τόν σύγχρονο αὐτό κόσμο.
Ἀλλά ἐμεῖς πιστεύουμε στόν Χριστό, ἀκολουθοῦμε τόν Χριστό, ζητοῦμε τόν Χριστό, δέν ἀποχωριζόμαστε τόν Χριστό. Καί ὅποιος θελήση νά μᾶς ἀφαιρέση τόν Ἥλιο τῆς Δικαιοσύνης, ὅποιος θελήση νά ἀφαιρέση τό ὀξυγόνο τῆς ψυχῆς μας, ὅποιος θελήση νά μᾶς ἀποκόψη ἀπό τήν πίστι μας, ἀπό τήν Ἐκκλησία μας, ἀπό τόν Σωτῆρα μας, ἀπό τόν Λυτρωτή μας, θά συναντήση τήν ἀντίστασί μας, θά συναντήση τήν σκληρή ἀπόφασι. Καί θά δώσουμε μέ τήν χάρι τοῦ Θεοῦ τήν μαρτυρία τῆς ὁμολογίας καί τῆς πίστεως, ἐπιβεβαιώνοντας αὐτά μέ τήν θυσία, μέ τό αἷμα καί μέ τήν ζωή μας ἀκόμη.

Ἀρχιμ. π. Θεόφιλος Ζησόπουλος

23.5.17

ΠΙΣΤΟΙ ΜΕΧΡΙ ΤΕΛΟΥΣ

...Θά κληθοῦμε κι ἐμεῖς νά δώσουμε τήν μαρτυρία, ὅπως τήν ἔδωσε καί ὁ τυφλός. Ἄς εἴμαστε ἕτοιμοι. Ὡς πιστοί στρατιῶτες, ἀκόλουθοι τοῦ Χριστοῦ, νά μείνουμε ἑδραῖοι στίς θέσεις μας, στό πιστεύω μας, στόν Χριστό μας, καί κανένας δέν θά μπορέση νά μᾶς χωρίση ἀπό τήν ἀγάπη τοῦ Χριστοῦ.
Πιστοί μέχρι τέλους! Καί ἡ τελευταία μας ἀναπνοή νά εἶναι: «Κύριε, πιστεύω σέ Σένα πού εἶσαι ὁ Θεός μου, εἶσαι ὁ Σωτήρας μου καί ὁ Λυτρωτής μου».
Ἀρχιμ. π. Θεόφιλος Ζησόπουλος

18.5.17

ΣΕ ΔΗΜΟΣΙΑ ΔΙΑΒΟΥΛΕΥΣΗ ΝΟΜΟΣΧΕΔΙΟ ΤΗΣ ΝΤΡΟΠΗΣ

«Ὥ γενεά ἄπιστος καί διεστραμμένη!... ἕως πότε ἀνέξομαι μῶν;» αὐτά τά λόγια τοῦ Χριστοῦ μας μοῦ ἤρθαν στόν νοῦ, ὅταν πληροφορήθηκα ἀπό τήν ἰστοσελίδα τοῦ Ὑπουργείου Δικαιοσύνης, Διαφάνειας καί Ἀνθρωπίνων Δικαιωμάτων (φεῦ!) τήν δημόσια διαβούλευση νομοσχεδίου σχετικά μέ τό δικαίωμα ἀλλαγῆς τοῦ φύλου!   
Ἀντιγράφω τήν πρώτη παράγραφο τοῦ 2ου ἄρθρου τοῦ ἀναίσχυντου αὐτοῦ νομοσχεδίου:
«1. Ως ταυτότητα φύλου νοείται ο εσωτερικός και προσωπικός τρόπος με τον οποίο το ίδιο το πρόσωπο βιώνει το φύλο του, ανεξάρτητα από το φύλο που καταχωρίστηκε κατά τη γέννησή του με βάση τα βιολογικά του χαρακτηριστικά. Η ταυτότητα φύλου περιλαμβάνει την προσωπική αίσθηση του σώματος, καθώς και την κοινωνική και εξωτερική έκφραση του φύλου, τα οποία αντιστοιχούν στη βούληση του προσώπου. Η προσωπική αίσθηση του σώματος μπορεί να συνδέεται και με αλλαγές που οφείλονται σε ιατρική αγωγή ή άλλες ιατρικές επεμβάσεις που επιλέχθηκαν ελεύθερα».
Ποιοί διεστραμμένοι νόες μπόρεσαν νά συλλάβουν αὐτές τίς ἰδέες; Δέν ἀποτελεῖ ὕβρη πρός τόν Δημιουργό καί Πλάστη τοῦ σύμπαντος κόσμου μία τέτοιου μεγέθους παρέμβαση στό ἔργο τοῦ Θεοῦ, ὁ Ὁποῖος ὅλα τά «ἐποίησε καλά λίαν»;
Ὤ, ἀλαζόνα νομοθέτα γιατί προκαλεῖς τόσο τήν δικαιοσύνη τοῦ Θεοῦ; Εἶναι δυνατόν νά προσδιορίζεται τό φύλο μέ βάση τίς ἀρρωστημένες καταστάσεις πού μπορεῖ νά βιώνει κάποιος ἄνθρωπος;
«Καὶ ἐποίησεν ὁ Θεὸς τὸν ἄνθρωπον, κατ᾿ εἰκόνα Θεοῦ ἐποίησεν αὐτόν, ἄρσεν καὶ θῆλυ ἐποίησεν αὐτούς» διαβάζουμε στήν Γένεση. Ἄρσεν καί θῆλυ, ἅπαξ διά παντός!
Ποιός ὑπουργίσκος ἔχει τό δικαίωμα νά φέρει πρός ψήφιση στήν Βουλή τέτοια καταστροφικά νομοθετήματα;
Ποιός τοῦ ἔδωσε τό δικαίωμα νά καταργεῖ τούς φυσικούς νόμους καί νά φέρνει πρός ψήφιση στήν Βουλή ἀηδίες;
Ἕως πότε θά ἀνεχόμαστε νά ὀνομάζουμε «δικαίωμα» τό κάθε πάθος καί διαστροφή;
«Ἄνθρωπος ἐν τιμῇ ὢν οὐ συνῆκε, παρασυνεβλήθη τοῖς κτήνεσι τοῖς ἀνοήτοις...». Ἄν ζοῦσε στίς ἡμέρες μας ὁ ἱερός Ψαλμωδός, ἴσως δέν θά παρομοίαζε τόν σύγχρονο «ἄνθρωπο» μέ τά κτήνη, τά ὁποῖα λόγω τοῦ ὅτι λειτουργοῦν μέ τά ἔνστικτα δέν παραβιάζουν τούς νόμους τοῦ Θεοῦ... Οἱ πράξεις μας καταδεικνύουν ὅτι ἔχουμε κυλιστεῖ σέ ἀπύθμενο βοῦρκο καί ἔχουμε χάσει κάθε ἔλεγχο.
Βεβαίως ἀπό ἄθεα, ἀπάτριδα, ἀνιστόρητα, ἀμόρφωτα, ἀνήθικα καί ἀνέντιμα ἀνθρωπάρια ἄς μήν ἔχουμε πολλές ἀπαιτήσεις...
Ὡστόσο δέν ἔμεινε κάποιος ἄνοσος θεσμός πού νά ἀντιδράσει στό ἐν λόγῳ νομοσχέδιο;
Ἀναμένουμε...

Blogger

15.5.17

ΠΝΕΥΜΑ Ο ΘΕΟΣ

...Κάθε μας δῶρο στόν ναό εἶναι μία προσφορά. Τί ἀξία, ὅμως, ἔχει αὐτή μας ἡ προσφορά, ὅταν δέν ἔχουμε κάνει τήν οὐσιαστική προσφορά, τήν προσφορά τῆς καρδιᾶς μας σ’ Ἐκεῖνον πού τήν ἔπλασε καί τήν ἔλουσε στά αἵματα τοῦ Γολγοθᾶ;
...Τί νά κάνη ὁ Θεός τίς γλυκόφθογγες μελωδίες μας καί τίς πολύωρες προσευχές μας, ὅταν τά χείλη μας εἶναι ἀκάθαρτα καί ἡ προσευχή μας μία ἀπέραντος βαττολογία; Δέν ἀκοῦμε τήν φωνή τοῦ προφήτου Ἡσαΐου; «Τί μοι πλῆθος τῶν θυσιῶν ὑμῶν; λέγει Κύριος˙ πλήρης εἰμί ὁλοκαυτωμάτων κριῶν, καί στέαρ ἀρνῶν καί αἷμα ταύρων καί τράγων οὐ βούλομαι˙ οὐδέ ἄν ἔρχησθε ὀφθῆναί μοι˙ τίς γάρ ἐξεζήτησε ταῦτα ἐκ τῶν χειρῶν ὑμῶν; πατεῖν τήν εὐλήν μου οὐ προσθήσεσθε˙ ἐάν φέρητε σεμίδαλιν, μάταιον˙ θυμίαμα, βδέλυγμά μοί ἐστι˙ τάς νουμηνίας ὑμῶν καί τά σάββατα καί ἡμέραν μεγάλην οὐκ ἀνέχομαι˙ νηστείαν καί ἀργίαν καί τάς νουμηνίας ὑμῶν καί τάς ἑορτάς ὑμῶν μισεῖ ἡ ψυχή μου˙ ἐγενήθητέ μοι εἰς πλησμονήν, οὐκέτι ἀνήσω τάς ἁμαρτίας ὑμῶν. Ὅταν ἐκτείνητε τάς χείρας ὑμῶν πρός με, ἀποστρέψω τούς ὀφθαλμούς μου ἀφ’ ὑμῶν, καί ἐάν πληθύνητε τήν δέησιν, οὐκ εἰσακούσομαι ὑμῶν˙ αἱ γάρ χεῖρες ὑμῶν αἵματος πλήρεις, λούσασθε καί καθαροί γίνεσθε, ἀφέλετε τάς πονηρίας ἀπό τῶν ψυχῶν ὑμῶν ἀπέναντι τῶν ὀφθαλμῶν μου, παύσασθε ἀπό τόν πονηριῶν ὑμῶν» (Ἡσ. α΄ 11-16).
Ἀδελφέ μου,
Ὁ χριστιανός, ὅσο φωτισμένος καί ἐνάρετος καί ἄν εἶναι, ὁσασδήποτε θρησκευτικάς γνώσεις καί ἄν κατέχη, ἄν δέν ἔχη λατρευτική ζωή, δέν μπορεῖ νά διατηρῆ πνευματική ζωτικότητα καί νά αἰσθάνεται ἀσφαλής στήν πνευματική του ζωή.
Καιρός νά τεθῆ τέρμα στήν τυπολατρία καί νά δημιουργηθοῦν νέες προϋποθέσεις γιά μία οὐσιαστική καί ἐν πνεύματι θεία λατρεία. Διότι «πνεῦμα ὁ Θεός καί τούς ποροσκυνοῦντας αὐτόν ἐν πνεύματι καί ἀληθείᾳ δεῖ προσκυνεῖν».

Ἀρχιμ. π. Θεόφιλος Ζησόπουλος

12.5.17

ΑΛΗΘΗΣ ΛΑΤΡΕΙΑ

...Ἀληθής λατρεία εἶναι ἡ ἐκ βάθους καρδίας ἀγάπη πρός τόν Θεό καί ἡ ρύθμισις τῆς ζωῆς μας σύμφωνα μέ τό θέλημα τοῦ Θεοῦ. Ἡ ὁλόψυχος ἀφοσίωσίς μας στόν Θεό καί ἡ προσπάθεια νά ἀντιγράψουμε στήν δική μας ζωή τήν ζωή τοῦ Χριστοῦ, ἀποτελοῦν ἔκφρασι τῆς ἀληθοῦς λατρείας. Μόνον αὐτή ἡ λατρεία ἀνυψώνει τόν ἄνθρωπο σέ ἀνώτερα πνευματικά ἐπίπεδα. Μόνον αὐτή ἡ λατρεία ἀναγεννᾶ καί παρέχει τήν ἐλπίδα τῆς αἰνίου μακαριότητος...

Ἀρχιμ. π. Θεόφιλος Ζησόπουλος

9.5.17

ΤΟ ΑΥΤΕΞΟΥΣΙΟΝ

...Ἔχουμε γίνει ἀπό τόν Θεό αὐτεξούσιοι καί ἐλάβαμε μέσα μας τό ἡγεμονικό τῆς ψυχῆς ὡς ἐξουσιαστική δύναμη κατά τῶν παθῶν, τοῦ δόλου, τῆς κακίας, χωρίς κανένας νά μᾶς κυριαρχεῖ ἤ νά μᾶς ἐκβιάζει. Ὁ Τριαδικός Θεός πλάττοντας τόν ἄνθρωπο αὐτεξούσιο, τόν ἀξίωσε μεγάλης προνοίας ὥστε χρησιμοποιώντας σωστά τό αὐτεξούσιο νά κλίνει ὄχι πρός τό κακό, ἀλλά πρός τό ἀγαθό.  Αὐτεξούσια γίνεται κανείς καλός ἤ κακός. Ὁ Ἀγαθός Θεός εἶναι ἀπείραστος κακῶν.
Ποῦ εἶναι λοιπόν ἐκεῖνοι πού μέμφονται τόν Θεό γιά τά δεινά τοῦ κόσμου, τά δεινά τῶν ἀνθρώπων; Ἄν ὁ Θεός καταργήσει τό αὐτεξούσιο τοῦ ἀνθρωπίνου  προσώπου, κάνοντάς τον μόνο ἀγαθό,  τότε καταστρέφει τό ἴδιο τό πρόσωπο, τήν ἴδια τή δημιουργία, τήν ἐλευθερία ἐπιλογῆς, μέ ἀποτέλεσμα νά παρουσιάζεται ὄχι μόνο ὡς ὑπεύθυνος τῆς ὑποχρεωτικῆς ἀγαθότητας, κάτι πού δέν θά ἄρεσε σέ ὅλους, ἀλλά καί ὡς αὐτός πού θά ἀκυρώνει τόν ἴδιο του τόν ἑαυτό, ἀφοῦ ὡς ἐλεύθερος Θεός θά καταλύει τό ἰδίωμα τῆς ἐλευθερίας ἀπό τόν κατ᾿ εἰκόνα Θεοῦ δημιουργημένο ἄνθρωπο.
Ἐν τούτοις, ὁ Θεός δέν εἶναι ἄδικος, ἀλλά κατά πάντα Δίκαιος καί Ἀγαθός.
Ἐπιτρέπει καί παραχωρεῖ, ἐξαιτίας τῆς ἁμαρτίας, τό φερόμενο ὡς κακό, θεομηνίες, πολέμους, πείνα, διαζύγια, ἀρρώστιες, βάσανα καί πόνους, ἀποτυχίες, θλίψεις, θανάτους, μέ σκοπό νά δώσει τήν ἔσχατη εὐκαιρία στόν καθένα πού ἐπέλεξε τήν ἁμαρτία, τό ὄντως κακό,  νά γλυτώσει διά τῆς μετανοίας ἀπό τήν αἰώνια καταδίκη. Ἡ τεράστια ὅμως ἀδικία πού συντελεῖται ἀπό τόν ἄνθρωπο πρός τό Θεό εἶναι νά ρίχνει, τυφλωμένος, τά βάρη καί τίς εὐθῦνες στό Θεό, ἀποκομίζοντας τό κρῖμα γιά τόν ἑαυτό του.
Χρειαζόμαστε, ἀδελφοί μου νοῦν Χριστοῦ, τό φρόνημα τῶν Ἁγίων, γιά νά κατανοήσουμε εἰς τέλος τήν αἰτία τοῦ κακοῦ, ἤτοι τῶν δεινῶν πού μαστίζουν τήν ἀνθρωπότητα. Ἀπό τήν ἀρχή ὁ ἀνθρωποκτόνος διάβολος ἐξεγέρθηκε ἀπό φθόνο καί μῖσος ἐναντίον μας. Ἐν τούτοις, ὁ Ἀρχηγός τῆς Ζωῆς, ὁ Χριστός, ὁ Μεσσίας, κινήθηκε γιά χάρη μας ἀπό ὑπερβολική φιλανθρωπία καί ἀγαθότητα. Καί ὅπως ὁ διάβολος ἄδικα ἀγάπησε τήν ἀπώλεια τοῦ πλάσματος τοῦ Θεοῦ, ἔτσι ὁ Πλάστης δίκαια ἀγάπησε τή σωτηρία τοῦ πλαστουργήματος καί ἀπέθανε διά τάς ἁμαρτίας ἡμῶν καί ἀνέστῃ διά τήν δικαίωσιν ἡμῶν.                              
«Οὕτω γὰρ ἠγάπησεν ὁ Θεὸς τὸν κόσμον, ὥστε τὸν υἱὸν αὐτοῦ τὸν μονογενῆ ἔδωκεν, ἵνα πᾶς ὁ πιστεύων εἰς αὐτὸν μὴ ἀπόληται ἀλλ' ἔχῃ ζωὴν αἰώνιον.» (Ἰωάν., γ΄16)«...ἵνα διὰ τοῦ θανάτου καταργήσῃ τὸν τὸ κράτος ἔχοντα τοῦ θανάτου, τοῦτ' ἔστι τὸν διάβολον, καὶ ἀπαλλάξῃ τούτους, ὅσοι φόβῳ θανάτου διὰ παντὸς τοῦ ζῆν ἔνοχοι ἦσαν δουλείας.» (Ἐβρ.,β΄14-15).
ΠΡΕΣΒΥΤΕΡΟΥ  ΑΘΑΝΑΣΙΟΥ  ΜΗΝΑ

4.5.17

Ο ΧΡΙΣΤΟΣ ΣΤΗΝ ΖΩΗ ΜΑΣ

Ποιός εἶναι ὁ ρόλος τοῦ Χριστοῦ στήν δική μας ζωή; Τόν καλοῦμε, ὅταν Τόν ἔχουμε ἀνάγκη; Μᾶς συντροφεύει στήν σκέψι; Τόν ρωτοῦμε τί θέλει ἀπό μᾶς; Τόν συμβουλευόμαστε ὅταν κάνουμε σχέδια καί παίρνουμε ἀποφάσεις γιά θέματα πού μᾶς ἀπασχολοῦν;
...Εἶναι Θεός ζηλότυπος. Καί θέλει νά Τόν ἀγαποῦμε μέ ὅλη μας τήν καρδιά... Αὐτό θέλει ὁ Χριστός. Νά Τοῦ ἀνήκουμε καί νά μᾶς ἀνήκη. Οἱ ἄλλες λύσεις εἶναι μεσοβέζικες... Ὄχι ἀστάθειες στήν ζωή μας. Εὐθεῖς, εἰλικρινεῖς καί τίμιοι μέ τόν Κύριό μας.

Ἀρχιμ. π. Θεόφιλος Ζησόπουλος

1.5.17

ΧΡΙΣΤΟΣ ΑΝΕΣΤΗ!

...Ἐπαναλαμβάνοντες καί ἐμεῖς αὐτό τό μήνυμα τῆς Ἀναστάσεως, τό «Χριστός Ἀνέστη!», νά πορευόμαστε ὄρθιοι ἐλπίζοντες καί στήν δική μας ἀνάστασι. Μέ ὑψηλό τό φρόνημα καί ἀποφασισμένοι γιά ὅλα. Γιατί ὅποιος πιστεύη στόν Ἀναστημένο Χριστό, δέν λυγίζει στούς κινδύνους, δέν ὑποχωρεῖ στίς πιέσεις, δέν κάμπτεται μπροστά στούς πειρασμούς. Τά παίζει ὅλα «κορώνα-γράμματα» καί θυσιάζει τήν ζωή του. Γιατί ξέρει ὅτι, ὅποιος θυσιάζει τήν ζωή του γιά τόν Χριστό, θά κερδίση τήν αἰωνιότητα, στήν ὁποία εἴθε ὅλοι νά στοχεύουμε, γιά νά γίνουμε κληρονόμοι Της, παιδιά τῆς Βασιλείας τῶν Οὐρανῶν. Ἀμήν.

Ἀρχιμ. π. Θεόφιλος Ζησόπουλος