30.1.18

ΑΡΓΙΑ!!!

-Πῶς κι ἔτσι τόσο νωρίς ἀπό δῶ Γ....; Δέν ἔχετε σχολεῖο;
-Ὄχι, σήμερα ἔχουμε ἀργία!
-Ἀργία; ....δηλαδή; Πήγατε μόνο ἐκκλησία;
-Ἐκκλησία πῆγα μέ τήν μαμά, ἀλλά δέν ἔχει σχέση μέ τό σχολεῖο. Σήμερα εἶναι ὅπως κάθε Κυριακή. Μιά ἁπλή ἀργία!
-...


Ἀργία!... Ἡ ἡμέρα τῶν Τριῶν Ἱεραρχῶν, πού ἐδῶ καί 170 περίπου χρόνια, γενεές γενεῶν μαθητῶν καί ἐκπαιδευτικῶν τιμοῦσαν τούς προστάτες τους, τείνει νά καταργηθεῖ!
Βάτραχοι ἀπό τίς λίμνες τῆς ἀπιστίας ξεβράζουν ὅ,τι ἀντιχριστιανικό, ἀντιπαραδοσιακό, ἀντεθνικό σκαρφίζονται γιά νά πολεμήσουν τήν πίστη τοῦ Χριστοῦ.
Πῶς τολμᾶτε κάποιοι νάνοι ἐκεῖ στό «κλεινόν ἄστυ» νά προσβάλλετε τούς γίγαντες τῆς πίστεώς μας, τούς μέγιστους διδασκάλους καί σοφούς Ἱεράρχες, οἱ ὁποῖοι ἄν μή τί ἄλλο -ἀμόρφωτοι κύριοι τῆς κυβερνήσεως- προσέφεραν καί στήν θύραθεν παιδεία; Γιατί τόσο κόμπλεξ; Γιατί δέν μποροῦμε νά παραδεχθοῦμε τήν ἀλήθεια; Γιατί προσπαθοῦμε νά σβήσουμε ἀπό τήν ἱστορία τοῦ Γένους μας τήν προσφορά τοῦ Χριστιανισμοῦ;
Καί ἐν πάσει περιπτώσει, μέ ποιό δικαίωμα ἀποφασίζουν κάποιοι ἐρήμην τοῦ λαοῦ γιά τόν ἐκμαυλισμό καί τόν εὐνουχισμό τῶν δικῶν μας παιδιῶν; Ποιός τούς ἔδωσε αὐτό τό δικαίωμα; Ποιός;


Blogger

29.1.18

ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΣ: Ο ΜΗΝΑΣ ΤΩΝ ΑΓ. ΠΑΤΕΡΩΝ

Ὁ Ἰανουάριος εἶναι ὁ μήνας τῶν Μεγάλων Πατέρων τῆς Ἐκκλησίας μας.
Χορός Ἁγίων Πατέρων καί Διδασκάλων, ἀστέρες πολύφωτοι τοῦ νοητοῦ στερεώματος τῆς Ἐκκλησίας, τιμῶνται λαμπρά ἀπό τήν Ἁγία μας Ἐκκλησία κατά τόν μήνα αὐτό. Αὐτόν τόν μήνα διάλεξε ὁ Κύριός μας νά καλέσει κοντά του, πρίν ἀπό πέντε χρόνια, ἕναν σύγχρονο Πατέρα τῆς Ἐκκλησίας˙ ἕναν ἀληθινό λευΐτη, ἕναν φλογερό ἱεραπόστολο, ὁ ὁποῖος ἔδωσε τά πάντα κι αὐτό τό αἷμα τῆς καρδιᾶς του, γιά τήν ἐξάπλωση τῆς Βασιλείας τοῦ Χριστοῦ στήν γῆ:
τόν πολυσέβαστο, πολυφίλητο καί ἀξέχαστο π. Θεόφιλο.
«...Ναί, εἶναι ὁ πατήρ Θεόφιλος ἐφάμιλλος τῶν Πατέρων τῆς Ἐκκλησίας μας, αὐτό τό ξαναδηλώσαμε, ἀφοῦ ἀνταποκρίθηκε θεαρέστως καί θεοφιλῶς στίς προκλήσεις τῶν καιρῶν του καί ἀνέδειξε ἔργο, τό ὁποῖο ἀποπνέει τό ἄρωμα τοῦ Ἁγίου Πνεύματος καί ἀποβαίνει «ὡς δρόσος Ἀερμών» καί «τά ὁρμήματά του εὐφραίνουσι τήν πόλιν τοῦ Θεοῦ» (Ψαλμ. 45,4)...». (Ν. Νικολαΐδη, Καθηγητοῦ Θεολογικῆς Σχολῆς Πανεπιστημίου  Ἀθηνῶν)
Πεποίθησή μας εἶναι ὅτι ὁ πεφιλημένος Γέροντας ἀνήκει, πράγματι, στήν χορεία τῶν Ἁγίων καί ὡς Ἅγιο τόν ἐπικαλούμαστε καί ζητοῦμε τίς εὐλογίες του. Κι ἐκεῖνος, πού κανέναν δέν ἀποστρεφόταν ὅταν βρισκόταν ἀνάμεσά μας, πού κανέναν δέν ἀπέλπιζε, πού ὅλους μᾶς δεχόταν, μᾶς στήριζε, μᾶς παρηγοροῦσε, μᾶς ἐνέπνεε, πλούσια στέλνει τίς εὐλογίες του, ἀπλόχερα προσφέρει τήν ἀγάπη του, σέ ὅλους ὅσοι τόν ἐπικαλούμαστε.

Σήμερα, πού συμπληρώνονται 5 ἔτη ἀπό τήν πρός τόν Κύριον ἐκδημία του, καταθέτουμε λίγα ἄνθη... ἀπό τά ἄνθη του! Γιά νά θυμηθοῦμε, νά διδαχθοῦμε, νά κατηχηθοῦμε, νά ἀναβαπτιστοῦμε...


«...Πολλές φορές σκέπτομαι πόσα πράγματα καί πόσες εὐλογίες καί τί χαρές, δέν μᾶς χάρισε ὁ Κύριός μας. Τί ἀνταποδόσωμεν τῷ Κυρίῳ περί πάντων ὧν ἀνταπέδωκεν ἡμῖν. Ὅλοι οἱ ἄνθρωποι πρέπει νά τόν εὐχαριστοῦμε, μά πιό πολύ ἐμεῖς ὅλοι πού μᾶς ἀξιώνει νά γίνουμε τά ἱερά του σφάγια στόν βωμό τῆς ἀγάπης Του...».
* * *
«...Κάνε Κύριε τό μικρό ποίμνιο νά μεγαλώσει˙ ἡ στρατιά νά αὐξηθεῖ. Ἀξίωσε νά ἀναδειχθοῦν γενναῖοι μαχηταί, μέ πόθον μαρτυρίου. Ἀνάδειξε καί στήν ἐποχή μας τούς μάρτυράς Σου. Κάνε, Κύριε, τίς μικρές συνοδεῖες φυτώρια μαρτύρων, νυμφῶνες θείους, ἑστίες ἀγγέλων, πού θά ὑμνοῦν τόν πανάγιον ὄνομά Σου εἰς αἰῶνας αἰώνων».
* * *
«Ἀδελφέ μου, στόν Χριστιανισμό, ἡ θρησκευτική ἐμπειρία εἶναι ἀπαραίτητος γιά μιά ἐπιτυχημένη θρησκευτική ζωή. Ἡ βάσις τῆς πίστεώς μας εἶναι τό «Γεύσασθε καί ἴδετε ὅτι Χριστός ὁ Κύριος». Ὅποιος αἰσθανθῆ τήν γλυκύτητα τῆς χριστιανικῆς ζωῆς, ὅποιος δροσισθῆ μέ τά κρυστάλλινα νερά τοῦ Εὐαγγελίου, ὅποιος ἀφήση τήν χάρι τοῦ Θεοῦ νά ἀγγίζη τήν καρδιά του, μένει γιά πάντα πιστός καί ἀχώριστα ἑνωμένος μέ τόν Κύριο».
* * *
«Ἄν διαβάζαμε τό Εὐαγγέλιο, θά εἶχε ἀλλάξει ὁ κόσμος, θά ἦταν διαφορετική ἡ πατρίδα μας, θά ἦταν διαφορετικές οἱ καρδιές μας, θά ἦταν ὁ χῶρος αὐτός πού λέγεται Ἑλλάς, θά ἦταν μιά γωνιά τοῦ Παραδείσου»
* * *
«...δέν θά κλαύσουμε γιά τόν ἄνθρωπό μας, πού ἔφυγε ἐκ τοῦ ματαίου τούτου κόσμου; Ἀσφαλῶς καί θά κλαύσουμε. Ἄν δέν κλαίγαμε θά ἤμασταν ἀπάνθρωποι... Καί ὁ Κύριός μας ἐδάκρυσε διά τόν ἀποχωρισμό τοῦ Λαζάρου... δέν χάνεται ὁ ἄνθρωπος μετά τόν θάνατο, δέν χάνεται τό πρόσφιλές μας πρόσωπο. Ταξιδεύει, ὅπως ταξιδεύει κάποιος μέ τό τραῖνο... Χαιρετιόμαστε μέ δάκρυα στά μάτια...»
 * * *
«...Καί σήμερα ἡ Ὀρθοδοξία μας πολεμεῖται, βάλλεται ἀπό πολλούς ἐχθρούς. Οἱ αἱρετικοί ἀπεργάζονται τόν ἐξολοθρεμό της. Ἕνας κίνδυνος εἶναι αὐτός πού γίνεται μέ ὅλους τούς αἱρετικούς, ὄχι μόνο μέ τούς διαχριστιανικούς ἀλλά καί τούς διαθρησκειακούς διαλόγους. Ὑποβαθμίζουν τήν θέσι τοῦ Χριστοῦ στήν θέσι τοῦ Μωάμεθ, τοῦ Βούδδα. Ἡ Ὀρθοδοξία, ὅμως, δέν ἀνακατεύεται μέ σκουπίδια, εἶναι καθαρό χρυσάφι... Θά δώσουμε τήν μάχη καί θά ἀγωνισθοῦμε. Δέν θά ἰσοπεδώσουμε τήν Ὀρθοδοξία μέ τόν παπισμό, μέ τόν προτεσταντισμό καί μέ ὅλες τίς αἱρέσεις. Δέν θά ὑποκύψουμε στόν πειρασμό νά μποῦμε μέσα στόν κάδο, γιά νά μᾶς καπελώση ὁ θρησκευτικός πλανητάρχης τοῦ Βατικανοῦ, πού μάχεται καί ἀγωνίζεται γιά νά ὑποτάξη τήν Ὀρθοδοξία...»
 * * *
«....Φύγαμε ἀπό τόν δρόμο τόν χριστιανικό. Εἶναι ἀντίχριστο τό ἔθνος μας! Ἡ Ἑλλάδα θά πεθάνη! Κι ἄς φωνάζουμε καί ἄς διατυμπανίζουμε ὅτι «ἡ Ἑλλάδα ποτέ δέν πεθαίνει». Θά πεθάνη γιατί ἔφυγε ἀπό τόν δρόμο τόν ἀληθινό, τόν δρόμο τοῦ Θεοῦ. Θά σβύσουμε ἀπό τόν χάρτη, θά γίνουμε συντρίμμια...Θά δώση ὁ Θεός καί θά ἐπιτρέψη ὁ Θεός στόν τόπο μας αὐτόν νά μήν ὑπάρχουν κυβερνῆτες, νά μήν ὑπάρχουν ἄνθρωποι πού νά ἔχουν φόβο Θεοῦ. Νά δουλεύουμε νά μᾶς ἀρπάζουν τόν ἰδρῶτα, νά μᾶς ξεφτιλίζουν καί νά μᾶς ἀφαιροῦν καί τά ἀπαραίτητα στοιχεῖα τῆς ζωῆς μας....»
* * *
«Σέ σένα, τόν ἁπλό Ἕλληνα καί τήν ἁπλή Ἑλληνίδα, πού μοχθεῖς καθημερινά γιά τό ψωμί τό δικό σου καί τῶν παιδιῶν σου, μέ ἔντιμο καί καθαρό τρόπο, ἀπευθύνεται αὐτή ἡ ἐπιστολή... Σέ σένα, πού φιλοδοξεῖς νά δεῖς τά παιδιά σου καί τά παιδιά τῶν παιδιῶν σου εὐτυχισμένα καί περήφανα γι’ αὐτόν τόν τόπο ἀνήκει ἡ εὐθύνη τῆς ἐπιλογῆς τῶν Βουλευτῶν πού ἀντιπροσωπεύουν τό ἦθος σου, τόν πατριωτισμό σου, τήν χριστιανοσύνη σου, τήν ἐντιμότητά σου.
»Ἐσύ πού δέν ἤσουνα συνεταῖρος στά οἰκονομικά σκάνδαλα, πού δέν ἀπέκτησες μυστικούς λογαριασμούς σέ ξένες τράπεζες, πού δέν γλέντησες μέ παράνομα λεφτά στά νυκτερινά κέντρα τῆς ἀκολασίας, πού δέν ἀπέκτησες ἐρωμένες καί παλλακίδες καί δέν διέλυσες οἰκογένειες.
»Ἐσύ μπορεῖς μέ τήν ψήφο σου νά ταυτισθεῖς μαζί τους;...
»...ΕΣΥ Ἕλληνα νοικοκύρη, θά ἐμπιστευόσουν σέ κάποιους ἀπ’ αὐτούς τήν γυναίκα σου, τήν κόρη σου, τόν γιόσου, τό προρτοφόλι σου; Θά τόν ἔκανες συνεταῖρο στήν δουλειά σου; Τότε, γιατί νά τούς ἐμπιστευθεῖς μέ τήν ψήφο σου;  Ὅμως αὐτοί μέ θράσος ἐξακολουθοῦν νά σέ προκαλοῦν λέγοντας ὅτι ΕΝΑΙ ΕΔΩ. Εἶναι ἐδῶ ποιοί; Οἱ ἄθεοι, οἱ διεφθαρμένοι, οἱ ἄνθρωποι πού κατηγοροῦνται γιά τήν πιό μεγάλη λεηλασία τοῦ τόπου σ’ ὁλόκληρη τήν ἱστορία του; Εἶναι ἡ ὥρα σου νά δώσεις τώρα καί τήν δική σου ἀπάντηση
ΕΙΝΑΙ ΕΔΩ ΚΑΙ Η ΕΛΛΑΔΑ. Ἐρειπωμένη λεηλατημένη ἀλλά ΜΕ ΤΗΝ ΨΥΧΗ ΟΡΘΙΑ. ΚΑΝΕ ΤΟΝ ΣΤΑΥΡΟ ΣΟΥ ΚΑΙ ΨΗΦΙΣΕ ΕΛΛΑΔΑ!»
* * *
«...Ἀλλά, πεῖτε μου, σᾶς παρακαλῶ, ποῦ εἶναι οἱ ἄξιοι; Δέν ὑπάρχουν; Ὑπάρχουν, ἀλλά νά ξέρετε δέν προωθοῦνται πάντοτε οἱ ἄξιοι. Προωθοῦνται οἱ καταφερτζῆδες, οἱ ἀπατεῶνες. Ἕρποντας καί γλείφοντας ἀνεβαίνουν, καί τότε ἐμεῖς βλέπουμε τά συμπτώματα αὐτά τῆς σήψεως σέ ὅλους τούς χώρους, σέ ὅλα τά στρώματα τῆς κοινωνίας
»Ὡστόσο ἐμεῖς δέν κλονιζόμαστε στούς θεσμούς... Ἡ ἐποχή στήν ὁποία ζοῦμε εἶναι προδρομική. «Στῶμεν καλῶς!»... «Στῶμεν καλῶς!» κι ἐμεῖς στήν σεισμική αὐτή ἐποχή.
»Ἀδέλφια χριστιανοί, νά σταθοῦμε ὄρθιοι ἐκεῖ πού εἴμαστε. Ἑδραῖοι, ἀμετακίνητοι, ἀκλόνητοι στά ἰδανικά, στούς θεσμούς, στίς ἀξίες τῆς ζωῆς καί ποτέ δέν θά μετανοήσουμε. Ὁ Θεός εἶναι μαζί μας. Καί «εἰ ὁ Θεός ὑπέρ ἡμῶν τίς καθ’ ἡμῶν;». Ἄς σταθοῦμε καί ἄς δώσουμε ὁ καθένας μας τήν μαρτυρία, ὁμολογοῦντες Ἰησοῦν Χριστόν καί τοῦτον Ἐσταυρωμένον. Ἀμήν.»
 

Δοξάζουμε τόν Θεό πού τόν γνωρίσαμε, πού γευθήκαμε ἀπό τούς εὔχημους καρπούς τῆς ἀγαπῶσας καρδίας του, πού ξαποστάσαμε στήν δροσερή σκιά του.

Πεφιλημένε τίμιε Πάτερ,
Σ’ εὐχαριστοῦμε γιά ὅ,τι μᾶς ἔχεις χαρίσει καί συνεχίζεις νά μᾶς χαρίζεις.
Σ’ εὐχαριστοῦμε πού μᾶς εὐλογεῖς καί μᾶς θωρακίζεις.
Μή παύσεις νά πρεσβεύεις στόν Κύριο καί Θεό μας:
γιά ὅλους ἐμᾶς, πού Ἐκεῖνος κάποτε μᾶς ἔφερε κοντά σου,
γιά τήν Πατρίδα μας πού τόσο ἀγάπησες,
γιά τήν Ὀρθοδοξία μας πού πιστά ὑπηρέτησες,
γιά τόν κόσμο ὁλόκληρο. Ἀμήν.


Blogger

27.1.18

ΕΚΚΛΗΣΙΑ

...Πανδοχεῖο, λοιπόν, ἡ Ἐκκλησία πού δέχεται ἁμαρτωλούς καί δικαίους. Ἡ Ἐκκλησία δέν ἀποτελεῖται ἀπό Ἀγγέλους. Ἡ Ἐκκλησία ἀποτελεῖται ἀπό ἁμαρτωλούς ἀνθρώπους, τήν ἁγιότητα τῶν ὁποίων κατεργάζεται μέ τά Μυστήριά Της καί μέ τήν Θεία Χάρι πού ἔρρευσε ἀπό τήν σταυρική θυσία τοῦ Χριστοῦ.

Ἀρχιμ. π. Θεόφιλος Ζησόπουλος

24.1.18

ΧΡΙΣΤΙΑΝΟΙ ΣΤΗΝ ΠΡΑΞΗ!

Ἀδελφοί μου, ἀπό λόγια χόρτασε ὁ κόσμος. Οἱ ἄνθρωποι θέλουν τήν στοργή μας, θέλουν τήν ἀγάπη μας καί τό γνήσιο καί ἄδολο ἐνδιαφέρον. Στήν πρᾶξι ἡ πίστις μας. Στήν πρᾶξι τό Εὐαγγέλιο. Στήν πρᾶξι οἱ Χριστιανοί. Τότε μόνον μποροῦμε νά λέμε ὅτι εἴμαστε οἱ ἄνθρωποι πού ἀγαποῦμε τόν Θεό, πού ἀγαποῦμε καί τόν ἀδελφό. Τότε θά νοιώθουμε μία πληρότητα στήν ζωή μας. Τότε θά κρατοῦμε στά χέρια μας τό εἰσιτήριο γιά τήν αἰωνιότητα.

Ἀρχιμ. π. Θεόφιλος Ζησόπουλος

21.1.18

ΔΟΞΑ ΣΟΙ Ο ΘΕΟΣ!

Δόξα Σοι ὁ Θεός! Δόξα Σοι ὁ Θεός!
Δόξα Σοι ὁ Θεός, γιατί πραγματοποιήθηκε εἰρηνικά, δυναμικά, μαχητικά, ἀγωνιστικά τό συλλαλητήριο γιά τήν Μακεδονία μας!
Δόξα Σοι ὁ Θεός, γιατί πραγματικά φάνηκε ἡ ἐθνική συναίνεση, συνεννόηση καί ὁμοψυχία ὅλων τῶν Ἑλλήνων, εἰς πείσμα ὅλων ἐκείνων, πού τό ἀμφισβητούσαν!
Δόξα Σοι ὁ Θεός, γιατί ἔδωσαν τό εὐλογητικό τους παρών οἱ Σεβασμιώτατοι Μητροπολίτες Θεσσαλονίκης Ἄνθιμος, Βεροίας καί Ναούσης Παντελεήμων, Ξάνθης καί Περιθεωρίου Παντελεήμων, Σερρῶν καί Νιγρίτης Θεολόγος, Ζιχνῶν καί Νευροκοπίου Ἱερόθεος, Ἱερισσοῦ, Ἁγ. Ὄρους καί Ἀρδαμερίου Θεόκλητος, Μαρωνείας καί Κομοτηνῆς Παντελεήμων, Κίτρους, Κατερίνης καί Πλαταμῶνος Γεώργιος, Φιλίππων, Νεαπόλεως καί Θάσου Στέφανος, καθώς καί οἱ Σεβασμιώτατοι Μητροπολίτες τοῦ Οἰκ. Πατριαρχείου, πού δραστηριοποιοῦνται ὅμως στήν εὐρύτερη περιοχή τῆς Θεσσαλονίκης, Βρυούλων Παντελεήμων καί Μιλήτου Ἀπόστολος. (Αὐτούς διακρίναμε, ἐλπίζουμε νά μήν ἀδικοῦμε κάποιον), ἀλλά καί πολλοί κληρικοί, μοναστικές ἀδελφότητες, ἱεραποστολικές ἀδελφότητες, μιᾶς καί τά Ὀρθόδοξα Χριστιανικά Σωματεῖα Θεσσαλονίκης ἦταν ἀπό τούς συνδιοργανωτές. Μήνυμα ἀπέστειλε καί ἀναγνώσθηκε ὁ Σεβ. Μητροπολίτης Μεσογαίας καί Λαυρεωτικῆς, ὁ ἐκ Θεσσαλονίκης, π. Νικόλαος.
Δόξα Σοι ὁ Θεός, γιατί ἔγινε τό ράσο φλάμπουρο, εὐλόγησε τόν δίκαιο ἀγώνα καί νιώσαμε πιό δυνατοί, πιό θαρρετοί, πιό γενναῖοι!
Δόξα Σοι ὁ Θεός, γιατί ἡ συμμετοχή τῶν Ἑλλήνων, κάθε ἡλικίας, ἀπό κάθε γωνιά τῆς Ἑλλάδος, ἀπό τήν Κρήτη μέχρι τήν Θράκη, ἀλλά καί ἀπό τήν Ὁμογένεια, ἦταν ἐντυπωσιακή καί ξεπέρασε κάθε προσδοκία!
Δόξα Σοι ὁ Θεός, γιατί ὁ ἀπρόβλεπτος Ἕλληνας συμμετεῖχε μαζικά σέ μιά λαμπρή ἀπό κάθε ἄποψη συγκέντρωση!
Δόξα Σοι ὁ Θεός, γιατί οἱ ὁμιλητές, ἀλλά καί ὅσοι ἀπηύθηναν χαιρετισμό, μετέδωσαν ἑνότητα, πατριωτισμό, ἡρωϊκό φρόνημα καί «ὁμολογία ἐθνικῆς πίστεως», ὅπως ἀνέφερε ὁ ἅγιος Θεσσαλονίκης!

Δόξα Σοι ὁ Θεός, γιατί τό συλλαλητήριο εἶχε μεγάλη ἐπιτυχία καί εἶναι ἀδύνατον νά μήν ἀλλάξει τήν πορεία τῶν ἄδικων σχεδίων, ἡμετέρων καί μή, ἰθυνόντων!
Δόξα Σοι ὁ Θεός, γιατί βρέθηκαν δύο τηλεοπτικοί σταθμοί, «Βεργίνα Τηλεόραση», πού εἶχε καί τήν εὐθύνη τῆς καλύψεως καί «4Ε», νά μεταδώσουν ἐξ ὁλοκλήρου καί ἀνόθευτο τό μεγαλειώδες συλλαλητήριο τῆς Θεσσαλονίκης!
Δόξα Σοι ὁ Θεός, γιατί οἱ Ἕλληνες ἐπιτέλους ἀντιδροῦν καί ἀντιστέκονται!
Δόξα Σοι ὁ Θεός, γατί ὅλοι οἱ Ἕλληνες μαζί μέ μιά φωνή, μέ μιά ψυχή, διετρανώσαμε μέ τόν πλέον ὑπέροχο τρόπο, πώς ἡ Μακεδονία εἶναι ΜΙΑ, ΕΛΛΗΝΙΚΗ καί τό ὄνομά της δέν τό χαρίζουμε σέ κανέναν!
Δόξα Σοι ὁ Θεός!

Blogger

19.1.18

ΟΤΑΝ ΜΟΥ ΠΕΙΡΑΞΟΥΝ ΤΗΝ ΠΑΤΡΙΔΑ ΚΑΙ ΤΗΝ ΘΡΗΣΚΕΙΑ ΜΟΥ, ΘΑ ΜΙΛΗΣΩ...

Αποτέλεσμα εικόνας για μακρυγιαννησ
«Ὅταν μοῦ πειράξουν τήν πατρίδα καί τήν θρησκεία μου, θά μιλήσω, θά ‘νεργήσω κι ὅ,τι θέλουν ἄς μοῦ κάνουν... Πατρίδα νά θυμᾶσαι ἐσύ αὐτούς ὅπου, διά τήν τιμήν καί τήν λευτερίαν σου, δέν λογάριασαν θάνατο καί βάσανα. Κι ἄν ἐσύ τούς λησμονήσεις, θά τούς θυμηθοῦν οἱ πέτρες καί τά χώματα, ὅπου ἔχυσαν αἵματα καί δάκρυα.
Θεέ, συχώρεσε τούς παντίδους, πού θέλουν νά μᾶς πάρουν τόν ἀγέρα πού ἀναπνέομεν καί τήν τιμήν πού μέ ντουφέκι καί γιαταγάνι πήραμε...
Ρωμαίγικον δέν φτιάχνεται χωρίς οὕλοι νά θυσιάσουν ἀρετήν καί πατριωτισμόν...
Ἐμεῖς τούς παπᾶδες τούς εἴχαμε μαζί εἰς κάθε μετερίζει, εἰς κάθε πόνον καί δυστυχίαν. Ὄχι μόνον διά νά βλογᾶνε τά ὅπλα τά ἱερά, ἀλλά καί αὐτοί μέ ντουφέκι καί γιαταγάνι, πολεμῶντας σάν λεοντάρια...»
Γιάννης Μακρυγιάννης
* * *
Καλά τά ἔλεγες μπαρμπα-Γιάννη, ἀλλά ποιός σ’ ἄκουγε;
Καί βέβαια, διά μέσου τῶν χρόνων, ἡ φωνή σου εἶναι ἐπίκαιρη ὅσο ποτέ ἄλλοτε! Ἀλλά ποιός εἶχε τότε καί ποιός ἔχει καί σήμερα τήν διάθεση νά σ’ ἀκούσει καί ποιός τήν παλληκαριά νά ἐφαρμόσει αὐτά, πού μέ στεντόρεια φωνή, τότε διεκήρυττες;
...«Θεέ, συχώρεσε τούς παντίδους, πού θέλουν νά μᾶς πάρουν τόν ἀγέρα πού ἀναπνέομεν καί τήν τιμήν πού μέ ντουφέκι καί γιαταγάνι πήραμε...».
Κύριε, συγχώρεσε αὐτούς πού καί σήμερα ἐπιβουλεύονται τ’ ἁγιασμένα, ἀπό αἵματα ἁγίων καί ἡρώων, χώματα τῆς πατρίδος μας, μά πιότερο συγχώρεσε ἐμᾶς, πού ἀπό τόν ἀσφαλῆ καί ἀναπαυτικό καναπέ -σ’ ὅποια γωνιά τῆς Ἑλλάδος κι ἄν βρισκόμαστε- ἀρνούμαστε νά θυσιάσουμε λίγο ἀπό τόν χρόνο μας καί τουλάχιστον νά ἀντιδράσουμε! Νά ἀντιδράσουμε σέ ὅ,τι σάπιο, ἀντίχριστο, ἀνθελληνικό μᾶς σερβίρουν καθημερινά!
Νά κάνουμε μιά εἰρηνική ἐπανάσταση, χωρίς νά φοβηθοῦμε μήπως χαρακτηριστοῦμε γραφικοί, παλιομοδίτικοι, φονταμενταλιστές ἤ ἐθνικιστές. Νά ἀνταποκριθοῦμε σέ κάθε ἁγνή, ἀνυστερόβουλη, ἱερή, πατριωτική κίνηση ἀπό ὅποιον κι ἄν προέρχεται.
Ἄς ἑνωθοῦμε ἐπιτέλους γιά νά διεκδικήσουμε δημοκρατικά τά ἐθνικά μας δίκαια!
Ἄς διατρανώσουμε πώς τά αἱματοπότιστα χώματα τῆς Μακεδονικῆς γῆς εἶναι Ἑλληνικά! Πώς τό ὄνομα ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ εἶναι ἀδιαπραγμάτευτο! Πώς ἡ ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ εἶναι ΜΙΑ κι αὐτή εἶναι μόνον ΕΛΛΗΝΙΚΗ!
Ἄς βροντοφωνάξουμε ἕνα νέο ΟΧΙ.
ΟΧΙ στήν παραχάραξη τῆς ἱστορίας μας!
ΟΧΙ στό ξεπούλημα τῆς πατρίδος μας!
Εἶναι τό ἐλάχιστο πού μποροῦμε νά κάνουμε. Νά ἑνώσουμε τίς φωνές μας καί ὄχι «κραυγές», ὅπως τίς χαρακτήρισε ὁ πρωθυπουργός, γιατί «φωνή λαοῦ, ὀργή Θεοῦ», Μακαριώτατε!... Κι ἀφοῦ ἡ «δημοκρατική» κυβέρνηση ἔχει παύσει πρό πολλοῦ νά ἀφουγκράζεται τά προβλήματα αὐτοῦ τοῦ προδωμένου λαοῦ, τότε ἡ μόνη λύση.., ναί! ἡ μόνη λύση εἶναι νά ξεχυθοῦμε στούς δρόμους! Ἡ μόνη λύση τοῦ ἁπλοῦ λαοῦ εἶναι τά συλλαλητήρια! Γιατί ἀκριβώς ὑπάρχει, καί θά το διαπιστώσει ὁ κάθε κακόπιστος, ἐθνική συναίνεση, συνεννόηση καί ὁμοψυχία! Μόνο πού αὐτή βρίσκεται μακριά ἀπό τίς θέσεις τῶν ἀξιωματούχων οἱουδήποτε θεσμοῦ!
Αποτέλεσμα εικόνας για ΣΥΛΛΑΛΗΤΗΡΙΟ ΓΙΑ ΤΗΝ ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ
Ἀδελφέ μου συνέλληνα!
ἡ ἀπόφασή μας γιά τήν συμμετοχή μας ἤ ὄχι στό συλλαλητήριο εἶναι δική μας! Τό συλλαλητήριο θά πραγματοποιηθεῖ καί θά περάσει στήν ἱστορία. Ἄς μήν στερήσουμε ἀπό τόν ἑαυτό μας τήν συμμετοχή του στήν τόσο μεγάλη αὐτή ἱστορική στιγμή... Γιατί «κριτές θά μᾶς δικάσουν οἱ ἀγέννητοι, οἱ νεκροί».
ΖΗΤΩ Η ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ!
ΖΗΤΩ Η ΕΛΛΑΔΑ!
Blogger

17.1.18

ΘΕΡΜΟΜΕΤΡΟ ΑΓΑΠΗΣ

...Καί, βεβαίως, ὁ Χριστός μας μᾶς ἔδωσε τό «θερμόμετρο» τῆς ἀγάπης πού πρέπει νά ἔχουμε ἐμεῖς σ’ Αὐτόν. «Ἐάν ἀγαπᾶτέ με, τάς ἐντολάς τάς ἐμάς τηρήσατε» (Ἰω. ιδ΄15). Ἐάν μέ ἀγαπᾶτε, νά τηρῆτε τίς ἐντολές μου.
Νά, λοιπόν. Ἐάν ἀγαποῦμε τόν Χριστό, θά τηροῦμε τίς ἐντολές τοῦ Χριστοῦ. Καί ἡ πρώτη καί μεγάλη ἐντολή τοῦ Χριστοῦ εἶναι νά ἀγαποῦμε τόν Θεό, ἀλλά καί τήν εἰκόνα τοῦ Θεοῦ, πού εἶναι ὁ ἀδελφός μας. Ὅποιος δέν ἀγαπᾶ τόν ἀδελφό, δέν μπορεῖ νά λέγη ὅτι ἀγαπᾶ τόν Θεό. Ὅποιος δέν ἀγαπᾶ τόν ἀδελφό, εἶναι ἀνθρωποκτόνος. Ἀνθρωποκτόνος δέν εἶναι μόνον αὐτός πού παίρνει τό περίστροφο καί σκοτώνει ἕναν ἀθῶο καί ἀνύποπτο ἄνθρωπο, ἀλλά ἀνθρωποκτόνος εἶναι κι ἐκεῖνος πού στερεῖ ἀπό τόν ἀδελφό του, τόν συνάνθρωπό του, τόν φίλο του, τόν γείτονά του, τό πλάσμα τοῦ Θεοῦ, τοῦ στερεῖ τήν ἀγάπη.

Ἀρχιμ. π. Θεόφιλος Ζησόπουλος

14.1.18

ΞΕΡΕΙΣ ΝΑ ΘΥΜΑΣΑΙ;

Εἶναι τόσο εὐεργετικό νά θυμᾶσαι!
Νά θυμᾶσαι τῆς ἀγάπης τό βλέμμα πού σ’ ἔχει ἀναπτερώσει, τόν ἐνθαρρυντικό λόγο πού σοῦ ἔχει δώσει κουράγιο καί ἀντοχές. Τόν παρήγορο λόγο πού ἔχει ἀπαλύνει τόν πόνο σου, τόν λόγο τῆς πίστεως πού σ’ ἔχει ἐλευθερώσει ἀπό τήν μοναξιά.
Νά θυμᾶσαι τίς ἐξυπηρετήσεις πού ἔχεις δεχθῆ καί βγῆκες ἀπό κάποια ἀδιέξοδα, τίς συγγνῶμες πού σ’ ἔχουν λυτρώσει ἀπό ἐνοχές καί τύψεις.
Τόν λόγο τόν εἰλικρινῆ πού σ’ ἔφερε σέ συναίσθησι καί ἄλλαξες πορεία πρός τά μπρός καί πρός τά πάνω. Τόν φιλικό ἐλεγκτικό λόγο πού σέ ὁδηγεῖ στήν αὐτογνωσία.
...Νά θυμᾶσαι τίς ὑποσχέσεις πού δίνεις, γιά νά εἶσαι συνεπής.
Νά θυμᾶσαι τά λάθη σου, γιά νά εἶσαι ἐπιεικής.
Νά θυμᾶσαι τίς ἀδυναμίες καί τά ἐλαττώματά σου, γιά νά εἶσαι ρεαλιστής.
Νά θυμᾶσαι τίς παραλείψεις καί τίς ἁμαρτίες σου, γιά νά εἶσαι ταπεινόφρων.
Καί βέβαια, νά θυμᾶσαι νά λές συγγνώμη, νά μήν ἀπαιτῆς, ἀλλά νά παρακαλῆς.
...Νά θυμᾶσαι νά ἐπαινῆς τό καλό. Ἐμπνέεις τήν ἐπανάληψί του.
Νά θυμᾶσαι πώς γύρω σου ὑπάρχουν καλά παραδείγματα, σέ συμφέρει νά τά μιμῆσαι.
Νά θυμᾶσαι νά ἀνταποκρίνεσαι στίς πνευματικές ἀνάγκες τῆς ψυχῆς σου.
Λοιπόν, γιά σένα, τόν ἀγωνιστή τοῦ καλοῦ, πού στοχεύεις στήν προσωπική σου βελτίωσι, ναί, κάποιες φορές πρέπει νά ξεχνᾶς, ἀλλά καί κάποιες φορές... θυμήσου νά θυμᾶσαι!

Α.

11.1.18

ΟΝΕΙΡΟ;

Χθές βράδυ εἶδα ἕνα ὄνειρο. Ἕνα ὄνειρο-ταξίδι μέσα στόν χρόνο...  
Ὀνειρεύτηκα τόν φιλόσοφο Διογένη νά ψάχνει μέσα στό καταμεσήμερο μέ τό φαναράκι του φωνάζοντας «ἄνθρωπον ζητῶ».
Ὀνειρεύτηκα τόν Ἀριστοτέλη, τόν ἀρχαῖο Ἕλληνα Μακεδόνα φιλόσοφο, πού ἡ διδασκαλία του ἐπηρέασε γιά αἰῶνες τήν φιλοσοφική, θεολογική καί ἐπιστημονική σκέψη.
Ὀνειρεύτηκα τόν Μέγα Ἀλέξανδρο, τό παλληκάρι τῆς Μακεδονίας, πού ἐκπολίτισε τήν οἰκουμένη.
Ὀνειρεύτηκα τόν Ἀπόστολο τῶν Ἐθνῶν Παῦλο, στόν ὁποῖο παρουσιάστηκε κάποιος Μακεδόνας λέγοντάς του «διαβάς εἰς Μακεδονίαν βοήθησον ἡμῖν».
Ὀνειρεύτηκα τήν Ἁγία Λυδία, τήν πορφυροπώλιδα, ἀπό τούς Φιλίππους τῆς Μακεδονίας, τήν πρώτη εὐρωπαία χριστιανή.
Ὀνειρεύτηκα τόν ἥρωα Μακεδόνα Ἐμμανουήλ Παππᾶ, τόν πρωτεργάτη τῆς ἐξεγέρσεως στήν Χαλκιδική ἐνάντια στόν τουρκικό ζυγό.
Ὀνειρεύτηκα τόν Παῦλο Μελᾶ, τόν θρυλικό Μίκη Ζέζα, πού ἄφησε τήν ἄνετη καί ἤσυχη ζωή τῆς Ἀθήνας γιά νά ἔρθει στά κακοτράχαλα βουνά τῆς Μακεδονίας νά σώσει τούς Ἕλληνες Μακεδόνες.
Ὀνειρεύτηκα τόν Ἴωνα Δραγούμη νά βροντοφωνάζει πάλι «ἐάν σώσουμε τήν Μακεδονία, ἡ Μακεδονία θά μᾶς σώσει».
Ὀνειρεύτηκα τόν Μητροπολίτη Γερμανό Καραβαγγέλη νά θρηνεῖ γιά τήν Μακεδονία καί νά προσπαθεῖ νά γιατρέψει τίς πληγές της.
Ὀνειρεύτηκα τήν δασκάλα Βελίκα Τράϊκου νά παριστάνει τήν τρελή γιά νά μεταφέρει τά πολύτιμα ἔγγραφα τοῦ Μακεδονικοῦ Ἀγώνα καί τήν ἴδια στιγμή νά διδάσκει στά Ἑλληνόπουλα τῆς Μακεδονίας τήν ἱστορία, τά γράμματα καί τά ἰδανικά τῆς φυλῆς μας.
Ὀνειρεύτηκα τήν λίμνη τῶν Γιαννιτσῶν καί «βίωσα» ἱστορίες ἀπό «Τά Μυστικά τοῦ Βάλτου» τῆς Πηνελόπης Δέλτα.
Ὀνειρεύτηκα τόν Μακεδόνα λοχία Δημήτριο Ἴτσιο νά πολεμᾶ, μέ τούς ἄνδρες του μέχρις ἐσχάτων στά ὀχυρά τῆς γραμμῆς Μεταξᾶ, τίς σιδηρόφρακτες φάλαγγες τῶν Γερμανῶν.
Ὀνειρεύτηκα... καί ξύπνησα! Ξύπνησα, μά εἶδα ἕναν ἐφιάλτη!
Εἶδα πρωθυπουργίσκους ὁσφυοκάμπτες νά λιβανίζουν καί νά ραγιαδίζουν, εἶδα ὑπουργίσκους νά ἐλίσσονται διπλωματικά καί νά μασοῦν τά λόγια τους, εἶδα πολιτικάντηδες νά προσκυνοῦν καί νά ἀγνοοῦν τήν ἱστορία καί τήν γνώμη ἑνός ὁλόκληρου λαοῦ, εἶδα ἀνθρωπάρια τοῦ πνεύματος καί τῆς κουλτούρας νά τηροῦν σιγή ἰχθύος, εἶδα... εἶδα μόνο Ἐφιάλτες καί Πηλιογούσηδες!...
Νέα «ἤθη», σοῦ λένε, νέες θεωρίες, νέες ἰδεολογίες...
Ζοῦμε ὁμολογουμένως σέ δύσκολες ἐποχές, ἀλλοπρόσαλλες... Τά πάντα ἔχουν ἀνατραπεῖ. Δέν ὑπάρχει φραγμός, δέν ὑπάρχουν ὄρια. Δέν ὑπάρχει τροχοπέδη, δέν ὑπάρχουν φρένα...
Μά, δέν ὑπάρχουν οὖτε ἡγέτες; Δέν ὑπάρχουν πατριῶτες; Δεν ὑπάρχουν ἄνδρες; Φεῦ, δέν ὑπάρχουν! Ὑπάρχει μόνο μία συνομοταξία νενέκιδων καί προσκυνημένων, οἱ ὁποῖοι «κρίμασιν οἷς οἶδεν ὁ Κύριος» ἔμελλε νά μᾶς κυβερνοῦν...! Καημένη Ἑλλάδα! Ποιός τραγικός ποιητής θά σοῦ συγγράψει τό δράμα σου; Ποιός προφήτης θά θρηνήσει γιά τό κατάντημά σου; Ποιός Ἕλληνας θά ἀπομείνει νά ξαναγεννηθεῖ ἀπό τήν τέφρα σου;
Βεβαίως, δέν χάθηκε τό πᾶν. Ἀνθρωπίνως ναί, χάθηκαν πολλά καί ἀλλοίμονο, ἴσως χαθοῦν περισσότερα! Ἀλλά «γνῶτε ἔθνη καί ἡττᾶσθε ὅτι μεθ’ ἡμῶν ὁ Θεός»! Αὐτό ἄς τό ἔχουμε ὑπ’ ὄψιν μας καί ἄς μήν ἀπογοητευόμαστε. Πάντοτε ὑπάρχει ἐλπίδα, ἀφοῦ ὑπάρχει ὁ Χριστός. Καί «εἰ ὁ Θεός μεθ’ ἡμῶν οὐδείς καθ’ ἡμῶν»! Ἀρκεῖ μετανοοῦντες νά ἀνήκουμε σ’ Ἐκεῖνον. Γένοιτο.
Blogger


8.1.18

ΚΑΤΑΔΥΣΕΙΣ ΤΟΥ ΤΙΜΙΟΥ ΣΤΑΥΡΟΥ ΣΤΗΝ 4Ε

Μία εὐχάριστη ἔκπληξη μᾶς ἐπεφύλαξαν οἱ συντελεστές τοῦ Ἐκκλησιαστικοῦ Ραδιοτηλεοπτικοῦ Σταθμοῦ 4Ε τήν ἡμέρα τῶν Θεοφανείων. Προέβαλαν στιγμιότυπα ἀπό τήν τελετή τοῦ καθαγιασμοῦ τῶν ὑδάτων ἀπό διάφορες περιοχές τῆς Ἑλλάδας, ἀλλά καί ἀπό τό σεπτό κέντρο τῆς Ὀρθοδοξίας, τήν κατάδυση τοῦ Τιμίου Σταυροῦ στόν Κεράτιο Κόλπο, στήν Κωνσταντινούπολη.
Ἀπ’ ἄκρου εἰς ἄκρον τῆς Πατρίδος μας καμαρώσαμε τούς τολμηρούς, κυρίως νεόυς, πού βούτηξαν σέ θάλασσες, ποτάμια, λίμνες, κανάλια, σέ ὅποιον ὑδάτινο χῶρο ἡ ἑλληνική ψυχή ἐκδηλώνει τήν πίστη καί τήν εὐσέβεια στόν Τριαδικό Θεό μας, τήν ἀγάπη στά ἔθιμα τοῦ τόπου μας.
Εὔγε σέ ὅσους εἶχαν τήν ἰδέα νά μᾶς ταξιδέψουν σέ ὅλες αὐτές τίς περιοχές καί τό κατάφεραν! Ἐνδυναμωθήκαμε, ἐνθουσιαστήκαμε, καμαρώσαμε, συγκινηθήκαμε, δακρύσαμε... καί εἴπαμε, «τό πᾶν δέν ἀπωλέσθη!», ὅπως θά ἔλεγε καί ὁ πολυφίλητος π. Θεόφιλος. Αὐτό τό πλῆθος πού προσῆλθε τήν ἡμέρα τῶν Θεοφανείων στούς Ἱερούς μας Ναούς, ἀλλά καί καθ’ ὅλη τήν διάρκεια τοῦ Ἁγίου Δωδεκαημέρου, αὐτά τά παιδιά πού συμμετεῖχαν στίς καταδύσεις τοῦ Τιμίου Σταυροῦ, δίνουν ἐλπίδα!... Ἑλληνισμός καί Ὀρθοδοξία εἶναι μέσα στό πετσί τοῦ Ἕλληνα καί ὅσο κι ἄν κάποιοι (παρα)φρονοῦν καί θέλουν τό ἀντίθετο «εἰς μάτην» κοπιάζουν...
Τά παιδιά ἀπό τήν Πάτρα διατράνωσαν καί φώναξαν τό «ζήτω ἡ Ὀρθοδοξία!» κι ὁ Δεσπότης τῆς ἡρωϊκῆς Δράμας, ἕνας ἄξιος διάδοχος τοῦ Ἐθνοϊερομάρτυρα Ἁγ. Χρυσοστόμου, ἔκρουσε τόν κώδωνα τοῦ κινδύνου: «...ὅποιος προδώσει τούς προγόνους μας πού ἔδωσαν τό αἷμα τους γιά τήν πατρίδα μας, τό αἷμα θά πέσει κατάρα στά κεφάλια τους!...».
Ἐν τέλει αὐτό μόνο μᾶς χρειάζεται: Πίστη στόν Θεό καί ἀγάπη στήν Πατρίδα! Κι ὁ καλός Θεός δέν θά μᾶς ἀφήσει! Ἡ Ὑπέρμαχος Στρατηγός τοῦ Γένους μας θά σκεπάσει καί πάλι τήν πατρίδα μας, ἀρκεῖ ἐμεῖς νά μήν ἀπεμπολίσουμε τά ὅσια καί τά ἱερά τῆς φυλῆς μας ἀπό μόνοι μας! Νά προσκοληθοῦμε σάν τά στρείδια στόν Σταυρό τοῦ Χριστοῦ καί τό ἔλεος τοῦ Θεοῦ δέν θά μᾶς ἐγκαταλείψει. Ἀμήν.

Blogger

6.1.18

ΘΕΟΦΑΝΕΙΑ

Ἡ ἑορτή πού ἑορτάζουμε, ἀδελφοί μου, σήμερα, τά Ἅγια Θεοφάνεια, λέγεται καί Φῶτα. Εἶναι ἡ ἑορτή πού ἐπιβάλλει σέ ὅλους μας ἕνα χρέος, νά γίνουμε παιδιά τοῦ φωτός, νά βγοῦμε ἀπό τό πνευματικό σκοτάδι. «Ὡς τέκνα φωτός περιπατεῖτε», γράφει ὁ ἀπόστολος Παῦλος στούς Ἐφεσίους. Ναί! πρέπει ὡς τέκνα φωτός νά περπατοῦμε. Ἔχοντες τό φῶς στά χέρια μας, σ’ ὅλη τήν ζωή μας, στήν δουλειά μας, στό σπίτι μας, πρέπει νά μποροῦμε νά λέμε «εἴδομεν τό φῶς τό ἀληθινόν, ἐλάβομεν Πνεῦμα ἐπουράνιον».

Ἀρχιμ. π. Θεόφιλος Ζησόπουλος

4.1.18

Ο ΛΥΤΡΩΤΗΣ ΜΑΣ

Ὁ ἀπόστολος Παῦλος, ἀδελφοί μου, γράφει: «Θεός ἐφανερώθη ἐν σαρκί, ἐδικαιώθη ἐν Πνεύματι, ὤφθη ἀγγέλοις, ἐκηρύχθη ἐν ἔθνεσιν, ἐπιστεύθη ἐν κόσμῳ, ἀνελήφθη ἐν δόξῃ». Λοιπόν, ἀπεκαλύφθη ὁ Θεός στόν καθένα ἀπό ἐμᾶς; Τόν βρήκαμε στόν δρόμο τῆς ζωῆς μας; Τόν γνωρίσαμε, Τόν ἀγαπήσαμε, Τόν ἀκολουθήσαμε;
Ἀλλά ἐκεῖνο πού μετράει εἶναι πόσο αὐτή ἡ γνωριμία μᾶς ἐπηρεάζει στήν καθημερινή μας ζωή. Θυμηθῆτε ἐκεῖνα τά λόγια τοῦ ἱεροῦ Αὐγουστίνου πού βρίσκουμε στό Κεκραγάριο: «Κύριε, ἄναψε μέσα μου τόν πόθο νά Σέ ἀναζητήσω, καί ἀφοῦ Σέ ἀναζητήσω, νά Σέ βρῶ, καί ἀφοῦ Σέ βρῶ νά Σέ ἀγαπήσω, καί ἀφοῦ Σέ ἀγαπήσω νά ἀπαλλαγῶ ἀπό τά πάθη καί τά φίδια πού μέ περιζώνουν». Καί ἐφ’ ὅσον ἀπεκαλύφθη καί σ’ ἐμᾶς καί εἴδαμε τό μεγαλεῖο τῆς θεανδρικῆς Του προσωπικότητος, Τόν γνωρίσαμε σέ ὅλο τό βάθος καί τό πλάτος τῆς σοφίας καί τῆς ἁγιότητός Του. Ἑπομένως, δέν μᾶς εἶναι ἄγνωστος, μᾶς εἶναι γνωστός. Εἶναι ὁδηγός μας, εἶναι φίλος μας, εἶναι προστάτης μας, εἶναι ὁ Πατέρας μας, εἶναι ο Σωτήρας μας, εἶναι ὁ Λυτρωτής μας.

Ἀρχιμ. π. Θεόφιλος Ζησόπουλος

1.1.18

ΚΑΙΝΟΥΡΓΙΟΙ ΣΤΟΧΟΙ

Ἀλήθεια, πῶς νοιώθουμε σήμερα, γιά τό βιβλίο πού ἤδη παραδώσαμε καί τοποθετήθηκε στήν βιβλιοθήκη τῆς αἰωνιότητος; Ποιός σφράγισε τό βιβλίο αὐτό; Ποιός τό ἔδεσε μέ χρυσή κλωστή καί τί ἔγραψε ἀπ’ ἔξω; Καί πότε θά ξανανοίξη; Τήν ἡμέρα τῆς Κρίσεως, ὅπως ἀκοῦμε τήν Κυριακή τῶν Ἀπόκρεω, πού ἡ Ἐκκλησία μας ψάλλη: «βίβλοι ἀνοίγονται καί πράξεις ἐλέγχονται καί τά κρυπτά τοῦ σκότους δημοσιεύονται», τότε πού ὅλα ὅσα εἶναι γραμμένα στό βιβλίο τῆς αἰωνιότητος καί γράψαμε ἐμεῖς, θά φανερωθοῦν. Τώρα τά ξέρουμε μόνον ἐμεῖς καί ὁ Ἄγγελός μας.
...Καί νά, στεκόμαστε στό κατώφλι τοῦ καινούργιου χρόνου, καί ὁ Ἄγγελος μᾶς ἐγχειρίζει τό καινούργιο βιβλίο. Λευκές οἱ σελίδες του! Ἀρχίζει ἡ καινούργια ζωή ἀπό σήμερα. Δυστυχῶς, ὅμως, κάποιοι λησμόνησαν νά ἔλθουν στόν ναό τοῦ Θεοῦ, νά ποῦν ἕναν ὕμνο εὐχαριστίας, ἕναν ὕμνο δοξολογίας, νά εὐχαριστήσουν τόν Θεό...
...Ἐμπρός, λοιπόν, νά ἀλλάξουμε ριζικά. Καί τίς παλαιές ἰδέες, τίς σάπιες, τίς βρώμικες, τίς μουχλιασμένες νά τίς πετάξουμε καί νά τίς ἀντικαταστήσουμε μέ καινούργιες ἰδέες, ὄχι, βεβαίως, μέ τήν σοφία τήν ἀνθρώπινη, πού παραπλανᾶ τόν ἄνθρωπο, ἀλλά μέ τήν ἀληθινή σοφία, τήν σοφία τοῦ Θεοῦ. Νά δεχθοῦμε τήν ἀλήθεια τοῦ Θεοῦ καί νά περιπατήσουμε «ἐν κανότητι ζωῆς». Νέα ζωή, νέες σκέψεις, νέες ἀποφάσεις, νέα βήματα, νέες καρδιές, νέα αἰσθήματα. Καί αὐτό θά τό πετύχουμε, ἐάν ὅλοι μας ἀποφασίσουμε νά ζήσουμε σύμφωνα μέ τό θέλημα τοῦ Θεοῦ, ἐάν ὁ Χριστός κυβερνᾶ τήν ζωή μας.... Καί ὅταν μαζί μας εἶναι ὁ Χριστός, ἔχουμε Παράδεισο. Παραδείσια πρέπει, ἀδέλφια μου, νά εἶναι ἡ καινούργια μας ζωή, πού ἤδη ἄρχισε ἀπό σήμερα. Ἀμήν.

Ἀρχιμ. π. Θεόφιλος Ζησόπουλος