28.5.18

ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ...

Κύριε, Ἰησοῦ Χριστέ, στέκομαι πάλι μπροστά Σου... καί ζητῶ...! Ὄχι γιά μένα προσωπικά. Ἀπόψε θά ἤθελα νά Σέ παρακαλέσω γιά τήν δύσμοιρη τήν χώρα μου...
Γιά τήν Ἑλλάδα Χριστέ μου! Τήν Ἑλλάδα πού κάποτε ἦταν λίκνο τοῦ πολιτισμοῦ, κοιτίδα τῶν ἐπιστημῶν καί τῶν τεχνῶν, φωτοδότρα τῶν λαῶν.
Γιά τήν Ἑλλάδα Χριστέ μου! Τήν Ἑλλάδα πού ἐγκολπώθηκε πρώτη στήν Εὐρώπη τό σωτήριο μήνυμα τοῦ Εὐαγγελίου Σου καί τό μετέφερε, χάρη στήν γλώσσα της, στά πέρατα τῆς οἰκουμένης.
Γιά τήν Ἑλλάδα Χριστέ μου! Τήν Ἑλλάδα πού χάρισε σοφούς καί ἁγίους Πατέρες, οἱ ὁποῖοι ἔλαμψαν στό στερέωμα τῆς Ἐκκλησίας Σου καί τήν διαφύλαξαν καί τήν ἐκράτυναν.
Γιά τήν Ἑλλάδα Χριστέ μου! Τήν Ἑλλάδα, τήν χώρα τῶν Ἀποστόλων, Ἰσαποστόλων, Ἁγίων, Ὁσίων, Ὁμολογητῶν, Νεομαρτύρων, πού μαρτύρησαν γιά τήν πίστη τους στό Ἅγιο Ὄνομά Σου.
Γιά τήν Ἑλλάδα Χριστέ μου! Τήν Ἑλλάδα καί τόν προδομένο ἀπ’ ὅλους λαό της, ἀλλά ποτέ ἀπό τήν Παναγία Μητέρα Σου, πού πότισε μέ τό αἷμα του τό δέντρο τῆς πίστης καί τῆς λευτεριᾶς του.
Γιά τήν Ἑλλάδα Χριστέ μου! Τήν Ἑλλάδα πού Ἐσύ χιλιοευλόγησες καί ποτέ δέν ἐγκατέλιψες ὡς τώρα!
Βεβαίως, παρεκλίναμε, ἁμαρτήσαμε. Κάποιοι ἀπό μᾶς Σέ βγάλαμε ἀπό τήν ζωή μας, εἴπαμε πώς θά προχωρήσουμε χωρίς Ἐσένα, χωρίς τίς «δεσμεύσεις» Σου, χωρίς τόν ζυγό Σου!... Κάποιοι ἄλλοι, δέσμιοι τῶν παθῶν μας, μένουμε «πιστοί» μόνο κατ’ ὄνομα, ἐρμηνεύουμε τό Εὐαγγέλιό Σου κατά πώς μᾶς βολεύει καί μένουμε στούς τύπους καί ἀφήνουμε τήν οὐσία... 
Πόσο λαθέψαμε! Πόσο ἀδικήσαμε τόν ἑαυτό μας!
Ἐπιλέξαμε ἁπλά νά... αὐτοκτονήσουμε!...
Ὅμως κι ἄν Σέ ἀρνηθοῦμε, Ἐσύ πιστός μένεις! Δόξα τῇ μακροθυμίᾳ Σου! «Κατάπευσον τό Πνεῦμα Σου τό Ἅγιον...»... φώτισέ μας Χριστέ... νά μετανοήσουμε, νά ἀλλάξουμε ρότα, νά ἐπιστρέψουμε σέ Σένα καί στήν Ἁγία Σου Ἐκκλησία, ὥστε νά γίνει πάλι ἡ πατρίδα μου, ἡ λογική ποίμνη Σου, πού θά δίνει τήν μαρτυρία Σου στόν σύγχρονο κόσμο. Ἀμήν.
Blogger

27.5.18

ΚΑΛΗ ΦΩΤΙΣΗ ΣΕ ΟΛΟΥΣ ΜΑΣ!


Ἦχος α'
Πάντα χορηγεῖ τὸ Πνεῦμα τὸ ἅγιον, βρύει προφητείας, ἱερέας τελειοῖ, ἀγραμμάτους σοφίαν ἐδίδαξεν, ἁλιεῖς θεολόγους ἀνέδειξεν, ὅλον συγκροτεῖ τὸν θεσμὸν τῆς Ἐκκλησίας. Ὁμοούσιε καὶ Ὁμόθρονε, τῷ Πατρὶ καὶ τῷ Υἱῷ, Παράκλητε, δόξα σοι.

24.5.18

ΠΟΙΟΣ ΦΤΑΙΕΙ;

Κάθε πράξη βίας καί εἰδικότερα ἡ χειροδικία εἶναι σέ κάθε περίπτωση καταδικαστέα.
Βεβαίως, ὁ λαός μας λέει «ὅπου δέν εἰσακούεται λόγος πίπτει ράβδος» (!), ἀλλ’ ὡστόσο τίποτε δέν ἀμνηστεύει τέτοιου εἴδους πράξεις.
Πρίν ὅμως καταδικάσουμε τήν ὁποιαδήποτε πλευρά, θά ἦταν τίμιο νά ἐξετάσουμε καί τό τί ὁδήγησε κάποιους ἀνθρώπους νά φερθοῦν μέ αὐτόν τόν τρόπο.
Ἀήθεις προκλήσεις, ὑβριστικές δηλώσεις, ἀνθελληνικές ἐνέργειες, προσβλητικές πράξεις... στό ὄνομα τῆς ἐλευθερίας τῆς ἔκφρασης, (γράφε τῆς ἀσυδοσίας), τῆς ψευτοπροόδου καί τῆς δημοκρατίας, (γράφε ἐκτροπῆς καί ἀνωμαλίας)!
Καί τό ποτήρι ξεχείλισε! Κάποιοι θερμόαιμοι ἀγανακτισμένοι δέν ἄντεξαν ἄλλο τίς προσβολές καί τίς ὑποκρισίες!
Προτοῦ ὡστόσο τούς κολλήσουμε κάποια ταμπέλα, ἄς ἀναζητήσουμε κι ἐμεῖς τίς δικές μας εὐθύνες κι ἄς θυμηθοῦμε ὅτι ναί μέν ὁ δράστης εἶναι ἔνοχος, ἀλλά πάντοτε πίσω του κρύβεται ἕνας ἠθικός αὐτουργός. Ἔτσι δέν εἶναι;
 Blogger

21.5.18

ΕΜΠΙΣΤΟΣΥΝΗ ΣΤΟΝ ΘΕΟ


Ἀδελφοί μου, τό μήνυμα πού στέλνει ἡ Ἐκκλησία μας πρός ὅλους εἶναι αὐτό: Νά προσφέρουμε πνευματική λατρεία στόν Θεό. Ὄχι μόνον τυπικά θρησκευτικά καθήκοντα, ἀλλά νά ἔχουμε οὐσιαστική ἐπαφή καί ἐπικοινωνία μέ τόν Κύριο. Νά ἀνυψώνουμε τήν κεραία τῆς ψυχῆς μας. Καί, ἐνῶ πατοῦμε κάτω στήν γῆ, νά βρισκόμαστε ἐπάνω στόν οὐρανό, περιτριγυρίζοντες τόν Θρόνο τῆς τρισηλίου Θεότητος. Καί ἐκεῖ νά ἐναποθέτουμε τίς εὐχαριστίες μας, τίς δοξολογίες μας, τά βάσανά μας, τίς στενοχώριες μας, τίς θλίψεις μας, τά αἰτήματά μας.
Καί νά εἴμαστε βέβαιοι, ἀδελφοί μου, πώς ἀπό ἐκείνη τήν ὥρα θά νοιώθουμε μιά ξεκούρασι, θά νοιώθουμε ἕνα ξαλάφρωμα, μιά γαλήνη, καί ἀγαλλίασι ψυχική. Γιατί; Διότι στά χέρια τοῦ Θεοῦ ἐμπιστευόμαστε τόν ἑαυτό μας, τήν ζωή μας, τήν οἰκογένειά μας, τά πάντα.
Καί τότε ὅλοι μαζί θά ψάλλουμε καί θά ὑμνοῦμε τόν Κύριό μας, τό ἅγιο ὄνομά Του εἰς τούς αἰῶνας τῶν αἰώνων. Ἀμήν.
Ἀρχιμ. π. Θεόφιλος Ζησόπουλος

15.5.18

ΘΑΥΜΑΤΑ

Ἀδελφοί μου, τά θαύματα ἔγιναν, γίνονται καί θά γίνωνται διά μέσου τῶν αἰώνων. Ἀλλά τό δικό μου καί τό δικό σου θαῦμα πρέπει νά γίνη σήμερα! Ὅσοι ἔχουμε τήν ὅρασι τῆς ψυχῆς μας τυφλή, ὅσοι κλείσαμε τά μάτια μας μπροστά στήν ἀλήθεια, ὅσοι κλείσαμε τά μάτια μας μπροστά στήν ἀγάπη, ὅσοι κλείσαμε τά μάτια μας ἀπό τά πάθη μας, ἀπό τίς ἀδυναμίες μας, ἀπό τά ἐλαττώματά μας, ἀπό τόν σάπιο καί βρώμικο αὐτό κόσμο, καιρός ν’ ἀνοίξουμε τά μάτα καί νά ποῦμε κι ἐμεῖς αὐτό πού εἶπε ὁ τυφλός: «Πιστεύω, Κύριε, σέ Σένα. Θεέ μου, Σέ πιστεύω ὡς Τριαδικό Θεό, Πατέρα, Υἱό καί Πνεῦμα Ἅγιον. Πιστεύω στήν ἁγία Τριάδα, εἶμαι Ὀρθόδοξος Χριστιανός, εἶμαι μέλος τῆς Ἐκκλησίας τοῦ Χριστοῦ».
Ἀπό σήμερα καί πέρα ἡ ὅρασις τῆς ψυχῆς μας ζωντανή, πού θά μεταβάλη, θά μετουσιώση καί θ’ ἀλλάξη τήν καρδιά μας, τά πάντα καί θά περπατήσουμε ἐν καινότητι ζωῆς, ψάλλοντας: «Εἴδομεν τό φῶς τό ἀληθινόν, ἐλάβομεν Πνεῦμα ἐπουράνιον». Ἀμήν.
Ἀρχιμ. π. Θεόφιλος Ζησόπουλος

12.5.18

ΨΕΥΔΟΜΑΣΤΕ;


Εἶναι δυστυχῶς, σύνηθες φαινόμενο στίς μέρες μας νά χρησιμοποιοῦμε τά ψεύδη. Οἱ πάντες τά ἔχουμε κάτω ἀπό τήν γλωσσίτσα μας. Μικροί καί μεγάλοι. Ἐγγράμματοι καί ἀγράμματοι. Θρησκευόμενοι (!) καί μή. Ἄλλοι χρησιμοποιοῦν «ἀθῶα» ψεματάκια, ἄλλοι τά «κατά συνθήκη» ψέματα καί ἄλλοι τό ἔχουν κάνει «ἐπάγγελμα» καί ζοῦν μέσα στό ψέμα καί τήν διαφθορά.
Ψεύδονται οἱ ἄρχοντες πρός τούς ἀρχομένους, ἀλλά καί τό ἀντίστροφο. Ποιός πολιτικός δέν ἐπιβιώνει μέ τά ψέματα; Ποιός φορολογούμενος πολίτης δέν ἀποκρύπτει εἰσοδήματα;
Ψεύδονται οἱ γονεῖς πρός τά παιδιά καί τ’ ἀνάπαλιν, μέ ἀποτέλεσμα νά διαταράσσεται ἡ οἰκογενειακή συνοχή.
Ψεύδονται οἱ δάσκαλοι πρός τούς μαθητές, ἀλλά καί οἱ μαθητές ἀποκρύπτουν τήν ἀλήθεια ἀπό τούς διδασκάλους, κυρίως ἕνεκα βαθμοθηρίας.
Ψεύδονται οἱ κληρικοί, οἱ μοναχοί, οἱ «ἐκκλησιαστικοί»; Φεῦ, στούς ἔσχατους καιρούς πού ζοῦμε, συμβαίνει καί αὐτό. Ὁ Ἅγιος Κοσμᾶς ὁ Αἰτωλός ἔλεγε πώς «θά ἔρθει καιρός πού οἱ μοναχοί θά γίνουν σάν τούς κοσμικούς καί οἱ κοσμικοί σάν τούς δαίμονες»...
Ψευδόμαστε μεταξύ μας, ἐκούσια καί συνειδητά ἀπό ἀδυναμία, φόβο, ἰδιοτέλεια.
Λέει ὁ ἱερός Χρυσόστομος κάπου, πώς «ὅταν διαφθαροῦν οἱ ἄρχοντες, οἱ σύμβουλοι, οἱ δικαστές, οἱ ἱερεῖς, τότε πλέον δέν ὑπάρχει κάτι πού θά μπορέσει νά ἐμποδίσει τόν λαό νά καταστραφεῖ»!
Δυστυχῶς εἴμαστε ὡς λαός, ὡς κοινωνία, ὡς πρόσωπα στά πρόθυρα τῆς καταστροφῆς!
«Βδέλυγμα Κυρίῳ χείλη ψευδῆ», διαβάζουμε στήν Ἁγία Γραφή (Παρ. 12,22). Ἀποκρουστικά καί μισητά εἶναι ἐνώπιον τοῦ Θεοῦ τά χείλη πού ψεύδονται. Ποιός ὅμως ἀπό μᾶς τό λαμβάνει ὑπ’ ὄψιν του; Ποιός φοβᾶται καί ἀγαπᾶ τόν Θεό καί ποιός Τόν νιώθει συνεχῶς δίπλα του, ὥστε νά μήν θέλει νά Τόν λυπεῖ μέ τά θεομίσητα ψεύδη;
Ὅλοι μας γίναμε θεομπαῖχτες! Χρησιμοποιοῦμε τό ψέμα ἀνερυθρίαστα στίς σχέσεις μας μέ τόν Θεό, τούς συνανθρώπους, ἀκόμη καί μέ τόν ἴδιο μας τόν ἑαυτό!
Ἐξευτελίζουμε ἀδελφούς, καταρρακώνουμε προσωπικότητες, ἐξουθενώνουμε ὑπολήψεις, χρησιμοποιῶντας ἀναίσχυντα τό ψέμα, τήν διαβολή, τήν συκοφαντία.
Ἐξαπατοῦμε προϊσταμένους, ὑφισταμένους, πελάτες, συνεργάτες, γνωστούς καί ἀγνώστους, χρησιμοποιῶντας τό ψέμα στό ὄνομα τοῦ ἄνομου συμφέροντος καί τοῦ παράνομου κέρδους.
Καί ὁ κατάλογος δέν ἔχει τελειωμό...
Ὡστόσο, «μὴ θέλε ψεύδεσθαι πᾶν ψεῦδος, ὁ γὰρ ἐνδελεχισμὸς αὐτοῦ οὐκ εἰς ἀγαθόν», (Πρόσεχε νά μή εἶπης κανένα ψεῦδος, διότι τῆς ψευδολογίας ἡ συνέχεια ποτέ δέν θά καταλήξει στό καλό), ἀκούγεται διά μέσου τῶν αἰώνων ἡ φωνή τοῦ Θεοῦ ἀπό τό θεόπνευστο βιβλίο «Σοφία Ἰησοῦ, υἱοῦ Σειράχ». (Σοφ. Σειράχ 7,13). Καί ὁ σοφός λαός μας λέει: «ὁ ψεύτης κι ὁ κλέφτης τόν πρῶτο χρόνο χαίρονται».
Δέν εὐλογεῖ ὁ Θεός τόν ψεύτη! Δέν ἀναπαύεται σ’ αὐτόν! Μακροθυμεῖ... Ἐπιθυμεῖ τήν τήρηση τῶν ἐντολῶν Του, γιά νά ζήσουμε ἐμεῖς αἰώνια... μαζί Του... Περιμένει τήν μετάνοια... «Ἐάν ὁμολογῶμεν τάς ἁμαρτίας ἡμῶν, πιστός ἐστι καί δίκαιος, ἵνα ἀφῇ ἡμῖν τάς ἁμαρτίας καί καθαρίσῃ ἡμᾶς ἀπό πάσης ἀδικίας» (Α΄ Ἰωάν. α΄ 9).
Τό ζητούμενο βεβαίως εἶναι νά θεωροῦμε τό ψέμα ἁμαρτία. Νά ἀκοῦμε τήν φωνή τῆς συνειδήσεως καί τήν φωνή τοῦ Θεοῦ: «μήν ψευδομαρτυρήσης κατά τοῦ πλησίον σου...» (Ἔξοδ. κ΄ 16) καί «μήν ψεύδεσθε εἰς ἀλλήλους» (Κολ. γ΄ 9). Γιατί τούς ἀνθρώπους μπορεῖ νά τούς ξεγελοῦμε, τόν Θεό ὅμως ποτέ! Καί ἀλοίμονο ἄν ἐνεργοποιηθεῖ ἡ δικαιοσύνη Του! Τότε, «ἁμαρτωλοί ποῦ φύγωμεν;»
Καλή μετάνοια σέ ὅλους μας καί καλόν ἀγώνα γιά νά ἀπαλλαγοῦμε ἀπό αὐτήν τήν κάκιστη συνήθεια, τό ψέμα!
 Blogger

9.5.18

ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗ


«Μηδενί δίκην δικάσης, πρίν ἀμφοῖν μῦθον ἀκούσης». Μήν βγάλεις τελεσίδικη ἀπόφαση ἄν δέν ἀκούσεις καί τίς δύο ἀντιμαχόμενες πλευρές. Ὁ λόγος ἀποδίδεται σέ ἕναν ἀρχαῖο Ἕλληνα ποιητή ἀπό τήν Μίλητο, τόν Φωκυλίδη. Καί θά συμπληρώσει ἕνας ἔτερος ἀρχαῖος ποιητής, ὁ Μένανδρος: «Ἀνεξέταστον μή κόλαζε μηδένα». Χωρίς νά ἐξετάσεις τήν ὑπόθεση κάποιου, μήν βγάλεις καταδικαστική ἀπόφαση.
Πόσο ὡραία μᾶς τά λένε οἱ ἀρχαίοι μας πρόγονοι!
Κατά πόσο, ὡστόσο, τούς μοιάζουμε, ἐμεῖς οἱ σύγχρονοι νεοέλληνες;
Ἀπό τούς κυβερνῶντες μέχρι τόν πιό ἀσήμαντο κυβερνόμενο, ἀπό τούς ἀνώτατους πνευματικούς ἡγέτες μέχρι τόν τελευταῖο ὑποτακτικό, ἀπό τόν προϊστάμενο μέχρι τόν κατώτατο ὑπάλληλο, ἀπό τόν ἀρχηγό μιᾶς οἰκογενείας μέχρι τό μικρότερο μέλος της, ὅλοι..., ὅλοι μας, διακατεχόμαστε ἀπό ἕναν τσαρικό δεσποτισμό καί μιά τυραννική ἀπολυταρχία. Καί ὁδηγούμαστε σέ τελεσίδικες ἀποφάσεις, χωρίς νά ἀφήνουμε περιθώρια σέ κανέναν νά ἐκφραστεῖ ἐλεύθερα, νά ὑπερασπιστεῖ τό δίκαιό του, νά καταθέσει τίς ἀπόψεις του, νά ἐκφράσει τήν γνώμη του.
Βεβαίως, διαλαλοῦμε καθημερινά πώς ἀνήκουμε σέ μιά δημοκρατική χώρα, ὅπου οἱ πολίτες της ἀπολαμβάνουν ἐλευθερία, ἰσότητα, δικαιοσύνη. Πόσο ὡραία ἠχοῦν αὐτά στά αὐτιά μας καί πόσο, ἀλοίμονο, ἀπέχουν ἀπό τήν πραγματικότητα! Δυστυχῶς τό συμφέρον καί ἡ ἰδιοτέλεια μᾶς ὁδηγοῦν συχνά σέ παράβαση κανόνων, φίμωση τῆς ἀλήθειας, καταπάτηση κάθε ἔννοιας δικαίου, παραβίαση δικαιωμάτων καί ἐλευθεριῶν, στραγγαλισμό τῆς φωνῆς τῆς συνειδήσεώς μας.
Καί ὄχι μόνο δέν ἀκοῦμε «ἀμφοῖν μῦθον», ἀλλά μεροληπτικά τασσόμαστε καί à priori συντασσόμαστε συμφεροντολογικά μέ τήν μία πλευρά.
Τό ἐρώτημα, πού πλανᾶται εἶναι ποιός τελικά καί οὐσιαστικά εἶναι δέσμιος; Αὐτό, μέ λίγη αὐτοκριτική καί διάκριση, μποροῦμε νά τό ἀντιληφθοῦμε!
Καλόν ἀγώνα σέ ὅλους μας!
Blogger

6.5.18

ΙΣΧΥΡΟΙ


...Εἴμαστε ὀλιγάριθμοι, ἀλλά εἴμαστε δυνατοί, εἴμαστε ἰσχυροί, ὄχι ἀπό μόνοι μας, γιατί μαζί μας ἔχουμε τόν δυνατό, τόν ἰσχυρό, τόν ἀήττητο, τόν κραταιό, τόν πανίσχυρο Χριστό καί, ἑπομένως, εἴμαστε καί ἐμεῖς μαζί Του δυνατοί. Καί, ὅταν ἔχουμε μαζί μας τόν Χριστό, καί ἄν ὅλοι εἶναι ἐναντίον μας, κανένας δέν μπορεῖ νά εἶναι ἐμπόδιό μας. «Εἰ ὁ Θεός ὑπέρ ἡμῶν, τίς καθ’ ἡμῶν;» (Ρωμ. η΄ 35)...
Ἀρχιμ. π. Θεόφιλος Ζησόπουλος

3.5.18

ΕΠΙ ΤΑΣ ΠΗΓΑΣ 540 Κυριακή των Μυροφόρων 25 4 2004

ΤΕΡΜΑ ΣΤΟ ΚΑΚΟ


Ἀδέλφια μου, κανείς, ἀσφαλῶς, δέν ἀμφιβάλλει γιά τήν ἁμαρτωλότητά του. Τό σφάλλειν εἶναι ἀνθρώπινο, τό ἁμαρτάνεις εἶναι ἀνθρώπινο, τό ἐμμένειν εἰς τήν πτῶσιν εἶναι σατανικό, τό ἀνίστασθαι εἶναι θεϊκό. Ὡς ἄνθρωποι ἁμαρτάνουμε, ἀλλά νά μήν παραμένουμε στήν πτῶσι μας.
Σήμερα νά πάρουμε τήν ἀπόφασι οἱ παράλυτες δυνάμεις τῆς ψυχῆς μας, οἱ δυνάμεις τοῦ πνεύματος νά ἀποκτήσουν τήν ἰσχύ, ὥστε νά τερματίσουμε κάθε εἴδους παραλυσία πού ἔχουμε καί νά ἀποφασίσουμε νά περπατήσουμε σύμφωνα μέ τόν νόμο καί μέ τό θέλημα τοῦ Θεοῦ. Τέρμα στό κακό, τέρμα στήν ἁμαρτία, τέρμα στούς ἁμαρτωλούς δεσμούς. Καινούργια ζωή. Ἀναστημένοι, ὄρθιοι μέ τά λάβαρα τῆς πίστεως, μέ τά λάβαρα τῆς ἀγάπης, μέ τά λάβαρα τῆς ἀλήθειας νά προχωροῦμε στόν ἀγῶνα τῆς ζωῆς...
Ἀρχιμ. π. Θεόφιλος Ζησόπουλος